YouSub

pl Polish

Grey's Anatomy 7x16 (HDTV.LOL) Polish subtitles

0 downloads · 889 lines · added Mar 1, 2011

Report a problem
What's wrong?
Advertisement

Polish transcript

Myœlê, ¿e tutaj wstawimy wannê.
Tak, ¿ebyœ mog³a jednoczeœnie braæ k¹piel i patrzeæ na drzewa przez okno.
Ale to oznacza, ¿e musimy przesun¹æ zlew tutaj,
bo nie ma mo¿liwoœci, ¿eby dwa zlewy zmieœci³y siê na tej œcianie.
- Dobrze. - Wiêc chcesz, ¿ebym przesun¹³ wannê
czy chcesz mieæ wspólny zlew?
Mam jedn¹ proœbê.
Po prostu chcê wannê na tyle g³êbok¹,
- ¿eby zakry³a moje kolana i piersi... - Kolana i piersi w tym samym czasie...
Muszê iœæ. Jesteœ bezu¿yteczna. Kocham ciê.
Ten koleœ buduje ci dom marzeñ.
Nie mogê przeczytaæ tych g³upich rzeczy.
Po prostu ciê to nie obchodzi.
Biorê leki, ¿eby mog³a macica by³a mniej wroga,
a nie wiem o co chodzi, bo powoduj¹, ¿e moje oczy s¹ suche
i muszê je mru¿yæ, ¿eby coœ zobaczyæ,
wiêc raczej ma³o mnie obchodzi relacja pomiêdzy wann¹ i zlewem...
Powinnaœ porozmawiaæ z t¹ gor¹c¹ po³o¿n¹.
Ty zawsze znajdziesz jakieœ powody,
¿eby porozmawiaæ z t¹ gor¹c¹ po³o¿n¹.
/Wszyscy uwa¿aj¹, ¿e lekarze
/to najbardziej odpowiedzialne osoby /jakie znaj¹.
/To od nich zale¿y czyjeœ ¿ycie. /Nie s¹ dziwakami.
/Nie zapominaj¹ /o wa¿nych szczegó³ach
/i nie podejmuj¹ osza³amiaj¹co /z³ych decyzji.
/Bo to by siê Ÿle skoñczy³o, prawda?
Patrzcie.
Dobra wielkoœæ, ³o¿ysko dobrze wygl¹da.
- Czy to r¹czka? - Tak.
Wszystko dobrze. Umówi³aœ siê ju¿ na amniopunkcjê?
Nie potrzebujemy jej.
Nie?
- Oczywiœcie, ¿e potrzebujemy. Umówimy siê. - Dlaczego jej potrzebujemy?
Mogê ci podaæ ze sto powodów.
Mam je zbijaæ jeden po drugim czy wszystkie razem?
Jak to mi³o mieæ tu wasz¹ trójkê.
Muszê iœæ. Nie pozwól jej wetkn¹æ wielkiej ig³y w twój brzuch
zanim to omówimy.
Nie znowu taka wielka. Jakieœ 20 centymetrów.
Bardzo mi przykro, ale w czasie badañ klinicznych
papierkowa robota siê nie koñczy.
Czy wyst¹pi³y jakiekolwiek zmiany
w twojej pamiêci w przeci¹gu ostatniego tygodnia?
Nie... Nie s¹dzê, ¿eby siê pogorszy³o.
Posz³am na wizytê do doktora Kesten i nie mog³am sobie przypomnieæ,
na którym piêtrze przyjmuje, ale to raczej nic nowego.
To miejsce jest istnym labiryntem.
Mia³aœ jakiœ problem czy to by³a wczeœniej zaplanowana wizyta?
Nie. To on pierwszy mnie zdiagnozowa³
i siê trochê na niego zez³oœci³am, kiedy powiedzia³, ¿e to Alzheimer.
Nazwa³am go konowa³em.
Pomyœla³am, ¿e powinnam go przeprosiæ.
Jestem pewna, ¿e s³yszy to doœæ czêsto.
Czy wprowadzi³aœ jakieœ zmiany w swoim planie dnia
w przeci¹gu ostatniego tygodnia?
Nie pracujê ju¿...
Gubiê siê w drodze na pocztê,
wiêc nie mogê za³atwiaæ zbyt wielu spraw.
A jak tam twoje spanie i jedzenie?
Jemy œniadanie razem zanim ch³opcy wyjd¹.
A lunch...
Nie ma mnie w domu do póŸna, wiêc nie wiem...
Po³owê kanapki z mas³em orzechowym i bananem.
Robiê jedn¹, kiedy wracam do domu, a póŸniej siê ni¹ dzielimy.
Dobrze. A jak tam z lekami? Jakieœ skutki uboczne?
- Nie. - Dobrze.
Te ró¿owe powoduj¹, ¿e chce ci siê piæ.
SuchoϾ w ustach. No tak.
I woda zazwyczaj pomaga?
Tak.
Dobrze. Bardzo dobrze.
Ricky... Wielki dzieñ.
Dajemy!
- To twoja siostra? - To moja dziewczyna... Julia.
¯artujesz? Opowiada³ w kó³ko o tobie przez ostatnie miesi¹ce.
Pomyœla³am, ¿e je¿eli kiedykolwiek mam wzi¹æ wolny dzieñ w pracy,
to wtedy, kiedy mój ch³opak dostaje nowe p³uca.
M¹drze. Czeka³a na prawdziw¹ zabawê.
- No dobrze. Do dzie³a. - Twoje nowe p³uca
powinny wyruszyæ z Portland za jakieœ dwie godziny.
Nie bra³eœ ¿adnych swoich leków na mukowiscydozê
- od wczoraj, prawda? - Zero jedzenia, zero wody, zero leków.
Œwietnie. Zrobimy jeszcze jedno ostatnie badanie,
a potem zabierzemy ciê na salê operacyjn¹.
Julio, napisz proszê swój numer i daj go doktor Grey.
Po co?
¯ebyœmy mogli zadzwoniæ do ciebie, gdy w czasie operacji
bêdziemy mieæ jakieœ nowe wieœci.
Kiedy ostatni raz sk³ada³eœ wniosek do Agencji ds. ¯ywnoœci i Leków?
Jakiœ czas temu.
Najwidoczniej bardzo dawno, bo inaczej byœ pamiêta³
jak to jest i z czym to siê wi¹¿e, to nie przeszkadza³byœ mi
w czasie zbierania 357 stron tego wniosku.
Czy zdajesz sobie sprawê jak ³atwo jest zgubiæ jedn¹ stronê z 357?
- To pewnie doœæ ³atwe. - Oni szukaj¹ tylko powodu, aby zaprzestaæ badañ.
- A wiesz co jest dla nich dobrym powodem? - Brakuj¹ca...
Brakuj¹ca strona. Wreszcie m¹drze gadasz, Hunt.
Masz w sobie potencja³ przywódcy, potencja³ zarz¹dcy.
- Myœlê, ¿e starasz siê unikaæ takiego typu zadañ. - Byæ mo¿e.
Wiem, ¿e poradzisz sobie z bardzo wa¿nym pacjentem.
Je¿eli nie wspomnisz o szefie chirurgii,
to o niego nie poprosz¹.
- Wspomnia³eœ coœ o mnie? - Wydaje mi siê, ¿e tak.
Dlaczego to zrobi³eœ? Nie wiedzia³eœ o moim wniosku?
- Raczej wiedzia³em. - Wiêc co ty sobie w ogóle myœla³eœ?
Pana ¿ona. To sobie myœla³em.
Kiedy ju¿ myœlisz, ¿e to koniec,
potrzebujemy nagle wiêcej krwi.
Je¿eli jeszcze jakaœ zosta³a, jest wasza.
Doktor Shepherd przyjdzie i zbada ciê,
a je¿eli badania krwi bêd¹ w normie, to zabierzemy ciê
- na salê operacyjn¹. - Dobrze.
Trzymajmy kciuki
i miejmy nadziejê, ¿e mama dostanie dobry lek, dobrze?
Kyle? Co masz na szyi?
To tylko mój guzek. Nie boli ani nic.
Mia³em zamiar umówiæ go na wizytê,
ale z tym wszystkim, co siê teraz dzieje...
- Jestem prac¹ na pe³en etat. - Nie, nie jesteœ. Powinienem go umówiæ.
Mamy tu doœæ du¿o lekarzy,
wiêc poproszê kogoœ, ¿eby przyszed³ i spojrza³ na to.
Jedna rzecz z g³owy.
Dziêkujê.
By³am w dziale z produktami zbo¿owymi
i siêga³am po jeden z nich z tej wielkiej wystawy...
Jakieœ owocowe czy inny nonsens i nagle wszystko siê na mnie przewróci³o.
Lido i epi, proszê.
To tylko rozciêcie, Mark. Nie musisz siê tak popisywaæ.
Daj mi kilka plastrów i zajmij siê swoimi sprawami.
Nie ma na to szans.
Upad³aœ na wystawê
czy potknê³aœ siê i wpad³aœ na...
Pomiesza³am siê w chronologii, Richard.
Skupi³am siê bardziej na fakcie, ¿e by³ tam s³oik,
pe³no szk³a na moim p³aszczu i moich spodniach
i spodniach kierownika sklepu, który nie chcia³
zostawiæ mnie w spokoju dopóki nie wpakowa³ mnie do karetki.
To wszystko jest po prostu niedorzeczne!
To ju¿ drugi raz, kochanie. Twój nadgarstek...
To przez te buty. Niby maj¹ podkreœliæ mój ty³ek,
ale ciê¿ko utrzymaæ równowagê, kiedy w nich chodzê.
Zamierzam siê ich pozbyæ. Gdyby tylko ktoœ mi da³
kilka plastrów, to sobie poradzê.
- Nigdzie siê st¹d nie ruszasz. - Nie, je¿eli zrobisz wielkie zamieszanie...
Pani Webber.
Zamierzam w³aœnie wbiæ pani ig³ê w twarz.
By³bym naprawdê wdziêczny, gdyby siê pani przesta³a ruszaæ.
Czy przyszli do ciebie ju¿ z formularzami?
Myœlê, ¿e podpisa³em jakieœ 200.
Pewnie masz racjê.
Jeszcze tylko jeden wydech.
- Potrzebujesz trochê wody? - To tylko astma. Przepraszam...
Nic tak nie jednoczy ludzi jak choroby uk³adu oddechowego.
Romantyczne.
Dornaza.
To moje.
Jest na tym nazwisko Julii.
- Rick, dlaczego ona bierze dornazê? - Pójdê ju¿.
Czekaj, Julio, czy ty masz... Czy ty masz mukowiscydozê?
- IdŸ! - Nie, chwilkê. Dobrze?
- Nikt st¹d siê nie rusza. - Czy wiecie jak to jest niebezpieczne,
- kiedy pacjenci z mukowiscydoz¹ s¹ razem? - Wiemy.
Wasza choroba nie jest zaraŸliwa dla nikogo.
To nie tak, ¿e nie mo¿ecie siê umawiaæ.
Tylko nie mo¿ecie... Nie mo¿ecie umawiaæ siê ze sob¹.
Mo¿ecie siê nawzajem zaraziæ bakteri¹,
- której nie mo¿na zwalczyæ. - Wiemy!
Wiecie, ile razy s³yszeliœmy te wszystkie ostrze¿enia?
Nigdy nie podchodŸ bli¿ej ni¿ na metr
do innego pacjenta z mukowiscydoz¹.
To mêka. Nie przeczê temu. Rozumiem.
Nie, nie rozumie pani.
Tylko Ricky to rozumie. Nikt wiêcej.
Próbowaliœmy chodziæ na randki. Ludzie nie radz¹ sobie z tym.
Ludzie uciekaj¹ jak tylko zaczynasz kaszleæ,
jakbyœ mia³ ich zabiæ.
To jest niebezpieczne.
Depresja jest niebezpieczna.
Samotne ¿ycie,
bez kogoœ, kto ciê rozumie... To jest niebezpieczne.
Spêdziliœmy osiem lat rozmawiaj¹c ze sob¹
bêd¹c po przeciwnych stronach poczekalni u lekarza.
A¿ pewnego dnia stwierdziliœmy,
¿e takie ryzykowne ¿ycie
jest lepsze ni¿ nie ¿ycie w ogóle.
Zas³ugujemy na to, ¿eby byæ razem.
Kepner, jesteœ dzisiaj na pediatrii?
Tak, jedno dziecko ju¿ zd¹¿y³o na mnie zwymiotowaæ.
Jedna moja pacjentka ma syna, który ma guzek na szyi.
Mog³abyœ go zbadaæ
i w razie czego przekazaæ go Robbins?
- Jasne. Wisisz mi przys³ugê. - Nie, nie wiszê.
- Wyœwiadczam ci przys³ugê. Wisisz mi. - Wykonujesz swoj¹ pracê.
Masz moj¹ wdziêcznoœæ i szacunek.
I tak ju¿ mia³am twój szacunek.
Przeka¿ Yang wszystkich swoich dzisiejszych pacjentów.
Mam dzisiaj embolektomiê rdzeniowego zaniku miêœni.
Zrobiê to za ciebie.
Yang przejmie resztê. Ty zajmiesz siê moj¹ ¿on¹.
Teraz to ja wolê moj¹ embolektomiê jeszcze bardziej.
Upad³a i skoñczy³a na mojej izbie ju¿ dwa razy.
Mo¿e to problem z uchem wewnêtrznym, który wp³ywa na jej równowagê,
a mo¿e to problem z nerwami. Nie wiem.
Wiem tyle, ¿e przeprowadzisz ka¿de mo¿liwe badanie.
Ale ja tak czeka³am na moj¹ embolektomiê...
Wszyscy nieszczêœliwi.
W³aŸ tu.
Wzywa³aœ mnie?
Tak, musisz mi zbadaæ oczy.
Nie jestem okulist¹.
Nie wiem jak to wszystko dzia³a.
Czyta³am ju¿ te rzêdy cyfr i liter
i jestem jakoœ przy 20 na 25, ale...
Musisz zbadaæ mi oczy przez to coœ.
Mo¿e to jaskra.
Mog³abyœ dostaæ receptê na trawkê.
No dobra, patrz w górê.
Patrz w dó³.
Nie wygl¹da na jaskrê.
Rogówka w porz¹dku.
- To dobrze. - Ale dalej nie mo¿esz przeczytaæ rzêdów.
Tak, ale kiedy mru¿ê...
Normalni ludzie nie mru¿¹ oczu. No dobra.
Czytaj rz¹d 8.
Bez mru¿enia.
D, C, P, I.
- Jesteœ œlepa. - Zamknij siê.
- Czy ty w ogóle mnie widzisz? - Tak. I wygl¹dasz jak kretyn.
- Potrzebujê prawdziwego okulisty. - Czy ty widzisz na tyle by móc operowaæ?
Kiedy sobie tak mru¿ê to dobrze widzê.
Nie zapominaj o swojej pracy.
Jak bêdziesz dalej tak mru¿yæ,
to bêdziesz mieæ kurze ³apki, ale jestem dobry w chirurgii plastycznej.
Chcesz, ¿ebym coœ z tym zrobi³?
Straci³em ju¿ wystarczaj¹co moich dzieci...
Addison usunê³a, Sloan znik³a.
Nie twierdzê, ¿e to siê znowu stanie.
Nie obchodzi mnie, jakie to bêdzie dziecko.
Nie mo¿esz o tym tak lekko mówiæ.
Chore dzieci mog¹ byæ naprawdê chore.
Mo¿e bêdziemy musieli siê zmierzyæ z ci¹g³ymi operacjami,
pobytami w szpitalu i bólem. To nie tylko przytulanie i paraolimpiady!
Amnipunkcja te¿ jest ryzykowna.
W przypadku 1 do iluœtam grozi poronieniem.
1 do 300.
Ona nie ma 45 lat.
Dolna granica nie jest a¿ tak wysoka u kobiet w jej wieku.
Mogê... Mogê mieæ chwilê? Mogê tylko...
- Ja tylko... - Nie bierzemy nikogo na stronê.
My jesteœmy w zwi¹zku, Mark.
- Czêœæ tego nie zalicza ciebie. - Ona nosi moje dziecko.
Dobrze, je¿eli ona ma chwilê, to ja te¿.
Wiecie co? Nikt nie dostanie chwili.
Mam pacjenta. To on dostanie moj¹ chwilê.
Mam znajom¹, która nie widzi
i uwa¿a, ¿e to jej leki na p³odnoœæ...
Twoja znajoma?
Uwa¿asz, ¿e zmyœlam?
Szukasz powodu, ¿eby ze mn¹ porozmawiaæ,
bo kiedy ostatni raz rozmawialiœmy,
a ty mnie zaprosi³eœ na randkê, odmówi³am.
A teraz badasz teren,
¿eby sprawdziæ czy by³am rzeczywiœcie zajêta
czy po prostu niezainteresowana.
Nie mo¿esz mnie zaprosiæ ponownie.
Nie po tym, co odebra³eœ jako odmowê,
bo chocia¿ ten twój styl bycia polega na pewnoœci siebie,
to twoja pewnoϾ siebie jest jak u psa chihuahua.
Twoja znajoma nie potrzebuje mojej pomocy.
Gdyby tak by³o, to by siê do mnie zg³osi³a.
Wiêc powinienem po prostu zaprosiæ ciê jeszcze raz?
By³oby o wiele proœciej, nie s¹dzisz?
Masz czas na kolacjê?
Nie. Jestem zajêta.
Z pocz¹tku pomyœla³am, ¿e to ³agodna torbiel,
ale wygl¹da, ¿e to naczyniak limfatyczny.
Tchawica zaczyna siê zamykaæ.
Przesunê dla pani usuniêcie uchy³ka.
Albo mo¿e doktor Stark ma czas.
- Doktor Stark ma na co czas? - Mam pewien uchy³ek do usuniêcia.
Mia³yœmy nadziejê, ¿e siê pan tym zajmie,
bo ten naczyniak musi byæ usuniêty natychmiast.
O mój Bo¿e. Dlaczego tak d³ugo czekali?
To tykaj¹ca bomba.
Dzisiaj po raz pierwszy widzia³yœmy pacjenta.
Rodzice pacjenta nie maj¹ ubezpieczenia?
Maj¹.
To czemu nie zabrali tego dzieciaka do lekarza?
Matka Kyle'a ma Alzheimera.
Wykryli to u niej kilka miesiêcy temu,
a jego ojciec harowa³ jak wó³,
¿eby ich ubezpieczenie nie wygas³o.
I Kyle zajmuje siê swoj¹ matk¹,
tak jak ktoœ zajmuje siê nim.
S¹ teraz na zakrêcie.
Dobrze. Zadzwoñcie po opiekê spo³eczn¹.
- Co? - Chocia¿ jedna z was rozumie powagê sytuacji?
Nie mo¿e pan zabraæ Kyle'a od jego rodziców.
W³aœnie powiedzia³a mi pani,
- ¿e oni nie dbaj¹ o syna. - Oni próbuj¹ sobie poradziæ
z wyj¹tkowymi okolicznoœciami.
To czêsto siê zdarza. To dlatego ten stan
wybra³ ca³y departament, który siê tym zajmuje.
W³aœnie zmierzaj¹ tu trzej specjaliœci,
¿eby spojrzeæ na jednego guza, wiêc potrzebujê tego pokoju.
A wy macie do wykonania operacjê,
zak³adaj¹c, ¿e drogi oddechowe pacjenta nie zamknê³y siê jeszcze.
A je¿eli tak siê sta³o to pewnie ju¿ jest matwy,
a wtedy nikt nie bêdzie musia³ dzwoniæ, prawda?
Musisz go powstrzymaæ.
No nie wiem. Mo¿emy zadzwoniæ po pracownika opieki,
¿eby przyszed³ i siê przywita³, zapyta³ czy potrzebuj¹ pomocy.
- To go uspokoi. - Nie, poniewa¿ kiedy raz trafisz do systemu
robi siê coraz gorzej.
Jesteœ zaznaczona jako rodzic, który zaniedbuje swoje dziecko. To koniec.
- Musisz go powstrzymaæ. - Jest moim szefem.
Uwierz mi, mi siê to jeszcze bardziej nie podoba.
Ta rodzina w³aœnie traci grunt pod nogami.
Nikomu nie podoba siê,
¿e dziesiêciolatek zajmuje siê swoj¹ matk¹,
ale oni robi¹, co mog¹.
Mo¿e leki Dereka jej pomog¹.
Albo dostanie placebo i za 18 miesiêcy
nie bêdzie nawet wiedzieæ, kim jest Kyle.
Nie mo¿emy pozwoliæ, aby ich ostatnie lata razem
sta³y siê koszmarem, kiedy bêd¹ walczyæ o to,
¿eby Kyle zosta³ w domu.
To jest ju¿ wystarczaj¹cy koszmar.
Porozmawiamy z nim. Pewnie siê nie zgodzi.
Ale nie zaszkodzi spróbowaæ, prawda?
Chcecie, ¿ebym zaj¹³ siê usuniêciem tego uchy³ka,
kiedy wy bêdziecie usuwaæ masê u tego ch³opca, prawda?
Moja asystentka zna mój plan dnia lepiej ni¿ ja.
Z ni¹ to ustalcie.
Uwa¿amy, ¿e telefon do opieki spo³ecznej jest z³ym pomys³em.
Matce Kyle'a nie zosta³o wiele czasu z pe³n¹ œwiadomoœci¹,
najbli¿sze lata bêd¹ ciê¿kie, ale tylko to im pozosta³o,
- wiêc rozdzielanie ich... - Czy wiecie,
kiedy opieka spo³eczna rozdziela rodzinê?
Kiedy dzieci s¹ w niebezpieczeñstwie.
Kiedy dzieci nie s¹ w niebezpieczeñstwie, id¹ sobie.
- Zajmuj¹ siê czymœ innym. - Ale mog¹ mieæ odruchow¹ reakcjê
- na pewne okolicznoœci... - Uwa¿asz, ¿e to idioci?
- Jestem pewna, ¿e nie... - Bezduszne chamy?
- Nie.
Chirurdzy z pediatrii mog¹ byæ bezdusznymi chamami.
Niektórzy mog¹ powiedzieæ, ¿e ja taki jestem.
Ale pracownicy opieki wrêcz przeciwnie,
maj¹ serce na d³oni.
Zarabiaj¹ grosze, wykonuj¹ t¹ niedocenian¹ pracê,
a póŸniej mówi siê, ¿e rozbijaj¹ rodziny.
Tylko dlatego, ¿e ingeruj¹ wtedy, kiedy dzieci s¹ krzywdzone.
Tak, ale ten ch³opiec nie jest krzywdzony.
I jesteœ tego pewna, tak? Pewna na 100%?
Zero cienia w¹tpliwoœci, tak?
To pewnie mi³e uczucie, co?
To proszê byæ wzorowym przyk³adem dla swoich rezydentów
i wykonaæ telefon.
Co pani pisze?
Doktor Bailey?
Piszê o pani uszach.
A co z nimi?
Wszystko z nimi w porz¹dku.
To mogê ju¿ sobie pójœæ?
Nie, proszê pani.
Marnujemy wszystkich czas.
Przewróci³am siê w aptece. Mam wadliwe buty.
Powinnam siê nie staraæ podkreœlaæ mojego ty³ka.
Taka pró¿noœæ nie przystoi
kobiecie w moim wieku.
- W sklepie. - S³ucham?
Przewróci³a siê pani w sklepie, nie w aptece.
Niewa¿ne. W dziale apteki.
Potrzebowa³am syropu na kaszel.
Ale pani nie ma kaszlu.
Mo¿e pani dmuchn¹æ do tej rurki?
Wystarczaj¹co d³ugo mam mê¿a alkoholika.
Wiem, jak wygl¹da alkomat.
Proszê dmuchn¹æ do tej rurki.
Mój m¹¿ wys³a³ tu pani¹,
¿eby sprawdziæ czy wszystko w porz¹dku z moim uchem wewnêtrznym
i równowag¹.
Nie ma pani problemu z uchem wewnêtrznym.
Nie ma pani problemów z równowag¹.
Ale zdarzaj¹ siê pani wypadki i przeczy pani sama sobie
przy opisywaniu tych wypadków.
A takie zachowanie ³¹czy siê z nadu¿yciami ró¿nych substancji.
Wiêc zrobiê analizê toksykologiczn¹, przejrzê listê
leków, które pani przyjmuje
i chcê, ¿eby pani dmuchnê³a w tê rurkê.
Wspó³czynnik poronieñ jest niski.
Jest nawet ni¿szy, kiedy ma siê utalentowanego po³o¿nika,
a my takiego mamy.
To jest ryzykowne, niezale¿nie kto to wykonuje.
Wiecie co? Próbujê jeœæ,
a to jest teraz wa¿niejsze ni¿ kiedykolwiek,
poniewa¿ jestem inkubatorem.
Znam wasze opinie,
rozwa¿am swoje opcje, a póŸniej zadecydujê.
- Ty zadecydujesz? - Tak. Ja jestem sêdzi¹.
A ¿e mam najwa¿niejszy g³os,
bo ju¿ uzgodniliœmy, ¿e g³osujê w imieniu dziecka
- i w imieniu... - Pochwy.
- Tak. - W³aœnie. To akurat tu nie ma znaczenia.
Wszyscy jesteœmy rodzicami.
To nie jest ¿art.
To nie jest jakieœ œwietna umowa, zw³aszcza kiedy podli¿esz mi siê
i wykorzystasz mnie, ¿ebym by³ niani¹, kiedy bêdziesz chcia³a iœæ do kina.
To jest moje dziecko. Wszyscy siê tutaj liczymy.
Nie masz najwa¿niejszego g³osu. Jestem rodzicem!
Tatuœ siê wkurzy³.
On twierdzi, ¿e bêdziemy mieæ
jeden zlew w ³azience, jakby to mia³o mi zaszkodziæ.
Po co komu dwa zlewy?
Bo faceci zostawiaj¹ resztki pasty w zlewie.
A kiedy masz w³asny zlew
nie musisz patrzeæ na to coœ, suche, zastyg³e
i pe³ne skostnia³ych bakterii jamy ustnej.
Ja zostawiam pastê w zlewie.
Powinno siê j¹ sp³ukaæ za ka¿dym razem?
Nikt ciê nie wychowywa³. To zrozumia³e.
Naprawdê zamierzasz siê wyprowadziæ
- i sprzedaæ dom? - Bêdziesz za mn¹ têskniæ?
Nie, bêdê têskniæ za tanim miejscem zamieszkania.
Mo¿e mam problem z czytaniem drobnego druku,
ale widzê twoje ³apy na moim jedzeniu.
Fakt, ¿e jeszcze nie wymieniliœcie siê
zagra¿aj¹cej ¿yciu infekcj¹ jest i tak cudem.
Wiêc mo¿e Bóg ma do was s³aboœæ.
Ale kiedy zrobimy przeszczep,
Ricky bêdzie braæ immunosupresanty...
Bêdzie dziesiêæ razy bardziej nara¿ony na infekcje.
Wiele rzeczy jest ryzykownych.
- To jest samobójstwem. - Tego pani nie wie.
To nic dla pani nie znaczy. Jest pani szczêœliwa.
My jesteœmy chorzy przez ca³e nasze ¿ycie. Nie zas³ugujemy na szczêœcie?
- Na pewno was spotka. - Proszê tak nie mówiæ,
z tymi pana s³odkimi oczami i w bia³ym fartuchu.
To obraŸliwe.
Nie mówiê, ¿e to takie proste. Nie jest,
ale ludzie potrzebuj¹ tych p³uc.
Ludzie mogliby u¿ywaæ tych p³uc przez dekady...
Rodzice z ma³ymi dzieæmi,
nastolatkowie, którzy w³aœnie rozpoczynaj¹ ¿ycie.
Je¿eli zostaniecie razem,
zniszczysz te p³uca w przeci¹gu miesi¹ca.
Te p³uca s¹ darem. Jeœli zaprzepaœcicie je...
To, co mamy jest darem.
Kocha pani kogoœ?
Jeœli tak...
to zapewne pani wie.
To wyj¹tkowe
i jest darem.
Zakoñczcie zwi¹zek albo nie dostaniesz p³uc.
To naczyniak, który naciska na drogi oddechowe Kyle'a,
wiêc usuniemy go tak szybko jak to mo¿liwe.
A kiedy bêdzie po wszystkim, bêdzie zdrowy.
Doktor Robbins jest œwietna...
Równie¿ pracownik opieki spo³ecznej mo¿e przyjœæ,
¿eby po prostu porozmawiaæ z wami i zobaczyæ jak wam idzie.
Czy to czêœæ badañ?
Nie. To raczej czysta formalnoϾ.
- Dziêkujemy, ale nie. - Ale je¿eli
to czêœæ badañ, powinniœmy...
Nie, oni martwi¹ siê o Kyle'a.
- To nie jest czêœæ badañ. - Dlaczego?
Z Kylem wszystko w porz¹dku. W³aœnie pani powiedzia³a...
- Je¿eli odmówimy, to co siê stanie? - Chwilê, chwilê.
- Co jest nie tak z Kylem? - Nie,
oni uwa¿aj¹, ¿e o niego nie dbamy.
- Co? - Ze mn¹ w porz¹dku. Niczego nie potrzebujê.
Co wy robicie? Nie zamierzam w to siê bawiæ.
- Nie chcê tu zostaæ. - Allison, kochanie, zostañ w ³ó¿ku.
- Allison, zostañ w ³ó¿ku. - Ja nie...
Nie chcê, ¿eby tknêli naszego syna!
- Rozumiem, ale... - Nie chcê tego!
Dbamy o naszego syna!
Nie chcê tu byæ.
Allison, pos³uchaj. Potrzebujesz tej operacji.
Nie pozwól, ¿eby zabrali nam syna!
- Dobrze, ale... - Proszê! Zabierz mnie do domu!
Ona uwielbia Johnny'ego Casha.
Œpiewa...
i to zawsze j¹ uspokaja.
Potrzebujê odpowiedzi.
Zakoñczyliœcie to?
Tak. To koniec.
Dobrze.
Musisz siê z nim po¿egnaæ.
Natychmiast.
W tym momencie?
Musimy ciê przygotowaæ do operacji, a potem otworzyæ twoj¹ klatkê.
Wiêc tak,
w tym momencie.
Meredith!
Co by³o Adele Webber, kiedy siê ni¹ zajmowa³aœ
kilka tygodni temu?
Mia³a z³amany nadgarstek.
Tak, ale zrobi³aœ jej tomografiê g³owy.
¯eby siê upewniæ. Wszystko by³o w porz¹dku.
Jasne, czyta³am kartê. Pytam o bardziej szczegó³owe
wra¿enie jakie na tobie wywar³a.
W³aœnie j¹ pos¹dzi³am o bycie pijaczk¹ albo æpunk¹,
a okaza³o siê, ¿e to raczej nie w tym rzecz,
bo analiza toksykologiczna nic nie wykaza³a, tak jak alkomat.
Wiêc zastanawiam siê, co siê dzieje.
Przewróci³a siê, a póŸniej gubi³a siê, opowiadaj¹c o tym.
Próbowa³am porozmawiaæ z szefem, ale siê na mnie zez³oœci³,
bo zasugerowa³am, ¿e to oznaki wczesnej demencji starczej.
I uwa¿a, ¿e skor
…

Need subtitles from another video?