YouSub

pl Polish

Grey's Anatomy 6x23 (HDTV.2HD) Polish subtitles

0 downloads · 685 lines · added Mar 1, 2011

Report a problem
What's wrong?
Advertisement

Polish transcript

/Dla wiêkszoœci ludzi, /szpital to przera¿aj¹ce miejsce.
/Wrogie miejsce.
To mój.
/Miejsce, w którym /przydarzaj¹ siê z³e rzeczy.
Tym pan nie zap³aci.
To moja odznaka z klubu A.A.
TrzeŸwy od szeœciu miesiêcy.
Gratulujê.
/Wiêkszoœæ ludzi woli koœció³, /szko³ê, dom.
Do cholery, mog³abyœ przestaæ p³akaæ?
To ty przestañ.
/Ale ja siê tu wychowa³am.
/Podczas gdy moja mama by³a na obchodzie,
/ja uczy³am siê czytaæ /w galerii sali operacyjnej,
/bawi³am siê w kostnicy,
/Rysowa³am kredkami /na starych kartach pacjentów,
/Szpital by³ moim koœcio³em,
/moja szko³¹,
/moim domem.
/Szpital by³ moim schronieniem.
/Moj¹ œwiêtoœci¹.
/Uwielbiam go.
/Poprawka...
/uwielbia³am go.
Grey's Anatomy - Chirurdzy - 6x23 "Œwiêtoœæ"
T³umaczenie i korekta: Lexie_ & abzibzi
- Niemo¿liwe! - No tak.
- No jakim cudem? - No w³aœnie.
O mój Bo¿e...
- Staraliœcie siê o... - Nie, ca³kowita wpadka. Zabezpiecza³am siê.
Cieszymy siê tym?
Czy przypominamy sobie nasze prawo do wyboru?
Dobra, w porz¹dku.
Gratulujê. Przytulmy siê.
O Bo¿e, powiesz mu?
- Powiedzia³aœ mu ju¿? - Nie, w³aœnie siê dowiedzia³am.
Teddy.
- Derek. - Powiesz mu ju¿ teraz?
- Tak. - Dobra.
Jak tam sprawa z Teddy i Owenem?
Fantastycznie. Idzie œwietnie.
W ogóle siê nie przejmujê.
To bardzo dojrza³e.
Jestem z ciebie bardzo dumna, Meredith Grey.
- Te¿ jestem z siebie dumna? - Tak, tak.
- Mam nadziejê, ¿e odziedziczy po nim w³osy. - Ja te¿.
Wie pan gdzie znajdê szefa chirurgii?
Przepraszam. Szef chirurgii?
Nie mam pojêcia, przepraszam.
Proszê zapytaæ siê pielêgniarek.
Wzywa³aœ?
Bardzo j¹ boli.
Ruby Kendall, 9 lat,
gor¹czka, wra¿liwoœæ nad punktem McBurney'a.
To wyrostek. Sprawdzê twój brzuszek.
- No tak, masz rozwœcieczony wyrostek. - To operacja?
- Bêdzie potrzebna operacja? - Tak, ale dobr¹ wiadomoœci¹ jest to,
¿e to naj³atwiejsza operacja na œwiecie.
Ona jest jeszcze m³odziakiem, a mog³aby j¹ przeprowadziæ.
Bêdê mog³a to zrobiæ?
Pozwoli jej pani operowaæ?
Nie, nie, nie. Nie, oczywiœcie, ¿e nie.
Ja to zrobiê. Jestem w tym przeœwietna.
Ruby, wyjdziesz st¹d ju¿ jutro z malusieñk¹ blizn¹,
i bardzo dobr¹ wymówk¹, by namówiæ rodziców na lody ka¿dego wieczoru.
Dr Grey, proszê przyj¹æ j¹ na pediatriê i upewniæ siê, ¿e wszystko jest w porz¹dku.
Co jest?
Jason Perkins, szeœciolatek z rozdrobnionym z³amaniem koœci piszczelowej.
I mog³abyœ byæ milsza, bo zsika³ siê w majtki,
a ja to wyczyœci³em zanim tu dotar³aœ.
Wybacz. Dziêki Alex, jesteœ dobry.
Ciebie te¿ wezwano?
Daj spokój, Teddy.
Cristina ze mn¹ nie rozmawia, ty ze mn¹ nie rozmawiasz.
- Daj spokój. - Nie chcê o tym rozmawiaæ.
Nie chcê ponownie przerabiaæ tego, jak kaza³eœ Derekowi oddaæ moj¹ pracê.
Nie chcê rozmawiaæ czy s³uchaæ jak przepraszasz, wybaczaæ czy cokolwiek innego.
Wiesz czego chcê? Troszeczkê spokoju.
- Podajcie nastêpn¹ kroplówkê... - Co tu mamy?
Przewróæmy go.
Zamknij siê.
Przepraszam, bardzo mi przykro.
Kochanie, ty to s³yszysz?
Mówi³em. Mówi³em jej, wie pani?
To nie znaczy, ¿e to mi siê podoba.
Naprawdê nie mogê przejœæ dzisiaj drugiej operacji?
- Dr. Percy? - Pani hemoglobina i hematokryt s¹ bardzo niskie.
Masz pusty bak. Trzeba zrobiæ transfuzjê krwi,
- zanim bêdziemy mogli operowaæ. - Zamknij siê.
- Dobrze, proszê pani. - Wie pani od jak dawna,
¿yjê z workiem kolostomicznym?
Jest do mnie przyczepiony worek z kup¹.
Wiecie, jakie to uczucie? To ohydne.
Naprawdê, najohydniejsza rzecz, z jak¹ musia³am siê uporaæ.
I zaraz umrê z g³odu,
bo nie wolno mi jeœæ, na 24 godziny przed operacj¹.
G³odujê. Gdybym mog³a zjad³abym ciebie.
Z drugiej strony, przynajmniej nie masz kupy w worku.
No dobra, pobierzemy krew i mocz.
Dr Percy bêdzie obserwowa³ pani wyniki.
A jutro zobaczymy, czy mo¿na coœ zaradziæ na worek z kup¹.
No i mo¿esz coœ zjeœæ, ¿ebyœ nie po¿ar³a dr. Percy'ego.
Nie przepadam za nim, ale jest pomocny.
Mogê zjeœæ coœ dobrego? Na przyk³ad pizzê?
Tak¹ z pobliskiej pizzerii,
z pepperoni, kie³bask¹ i szynk¹?
Je¿eli zjesz pizzê, dostaniesz preparacji jelita,
a to oznacza lewatywê.
Jest tego warte! Zapodajcie.
Bêdê za kwadrans.
Czy¿ ty³eczek mojego mê¿a nie jest seksi?
Jest bardzo... seksi, proszê pani.
Nie ¿yje, prawda? Nie ¿yje?
¯yje, proszê pani.
Nie wolno pani tam wchodziæ, lekarze musz¹ robiæ swoje.
Ma powa¿n¹ ranê postrza³ow¹.
Musz¹ byæ skoncentrowani...
Powiedzieli, ¿e mia³ wypadek samochodowy.
Zosta³ postrzelony? Ktoœ go postrzeli³?
Pete. O mój Bo¿e, Pete. Proszê.
- Chwila, proszê. Pete? - Powiêksz naciêcie.
- Facet wjecha³ we mnie. - Przyciœnij mocniej.
Dobrze. Zaciœnij to tak.
Zatrzyma³em siê, ¿eby pokazaæ mu moje ubezpieczenie.
- ATS wci¹¿ spada. - Wyszed³em, a on... postrzeli³ mnie.
- Jak to... poczekaj. Pete?! - Wentylujcie go.
W rurce intubacyjnej jest krew.
- Zaciœnijcie, weŸcie port-a-vac. - Zacisk.
Zawiadomcie salê operacyjn¹, powiedzcie, ¿e idziemy.
Przygotujmy go do przeniesienia.
- Zabieraj¹ go na operacjê. - Proszê, to mój m¹¿.
- Pozwólcie mi siê po¿egnaæ... - Pozwól jej siê po¿egnaæ.
Owen, nie ma na to czasu.
¯egnaj, kotku.
Kocham ciê. Kocham ciê, nie umieraj, bo ciê kocham.
Co siê dzieje?
- Zabierz j¹, w tej chwili. - Intubacja zabezpieczona.
- Zmarnowa³eœ czas, który by³ bardzo cenny. - Nie zmarnowa³em.
To móg³ byæ ostatni raz, kiedy widzi swojego ukochanego.
- Nie zmarnowa³em. - Wzywaliœcie? Idziecie na operacjê?
Tak, ale chcê, ¿ebyœ zajê³a siê pooperacyjnymi.
Nie mogê iœæ z wami operowaæ?
- Cristina... - Rozmawiam z dr Altman.
Potrzebujê, ¿eby ktoœ zaj¹³ siê pooperacyjnymi.
- Dobra, nie ma sprawy. Zajmê siê tym. - ChodŸmy.
Biegnijmy.
Uwaga, przechodzimy.
Odsuñcie siê.
Przepraszam. Pyta³em siê, czy ktoœ wie,
- gdzie znajdê szefa... - Przepraszam pana,
móg³by mi pan daæ chwilê?
Przechodzimy.
Przepraszam pani¹.
- Pani doktor. S³ucham? - Czy wie pani,
gdzie mogê znaleŸæ dr. Dereka Shepherda?
Nie mam pojêcia.
A mo¿e mi pani powiedzieæ, gdzie jest jego biuro?
Trochê siê zgubi³em.
Proszê pana, mam pacjenta z drgawkami.
- Proszê zapytaæ siê pielêgniarki. - Proszê pani.
Nie powinien pan tu przebywaæ.
Nie jestem przewodnikiem, jestem chirurgiem, dobrze?
Ej, co jest...
Hej, chcia³eœ mnie widzieæ?
Tak, lubiê zobaczyæ siê z moj¹ ¿on¹ co 48 godzin.
Nie wróci³aœ na noc do domu.
Mówi³am ci, ¿e w ka¿d¹ wtorkow¹ noc wy³apujê przypadki.
Zesz³ej nocy, facet mia³ wypadek na motorze,
mia³ wbity w czaszkê prêt,
a Cieñ Shepherda pozwoli³ mi wykonaæ ekstrakcjê.
A wiesz co ja robi³em?
Papierkow¹ robotê. A wiesz co bêdê robi³ dzisiaj?
Wiêcej papierkowej roboty. Ta praca...
Chcia³abym mieæ coœ wbitego w mózg,
przynajmniej móg³bym zobaczyæ salê operacyjn¹.
Wrócisz dziœ do domu wczeœniej?
Poniewa¿ moglibyœmy coœ zamówiæ i mam ci coœ do powiedzenia.
Tak, bêdê.
Muszê iœæ. Zajmujê siê pooperacyjnymi Sloana.
Nienawidzê tego, ¿e jesteœ taka szczêœliwa.
Derek, bêdzie dziœ du¿o sproœnego seksu.
Tego oczekuj.
Widzê uszkodzenia têtnicy p³ucnej i ¿y³y. Przyciœnij tutaj.
Spróbujmy na razie zacisków Statinsky'ego.
Dr Altman, pan Linehan ma anemiê hemolityczn¹, i podwy¿szon¹ dyhydrogenazê mleczanow¹.
To pewnie zakrzepowa plamica ma³op³ytkowa.
- Mam rozpocz¹æ wymianê plazmaferezy? - Tak. Dobra robota, Cristina.
Proszê poczekaæ, dr Yang. Musimy otworzyæ osierdzie, aby uzyskaæ jak najwiêksz¹ kontrolê.
Dr Yang mog³aby asystowaæ.
Pan Linehan mo¿e poczekaæ nastêpn¹ godzinê.
Nie, dziêkujê. Wola³abym nie asystowaæ.
Utrzymaj go stabilnego.
Dr Altman, zaraz wrócê.
Cristina...
Wiesz co? Goni³eœ mnie. Ja nie...
Odesz³am, a ty mnie goni³eœ.
Powiedzia³eœ...
Kochasz j¹ czy kochasz mnie?
To tyle. To koniec.
Cristina...
To koniec.
April, co siê sta³o?
- Wiedzia³ pan, ¿e wychowa³am siê na farmie? - Co siê sta³o?
Wychowa³am siê na farmie, wiêc krew...
Krew mi nie... nie przeszkadza.
Kiedyœ ubi³am prosiê. By³o mnóstwo krwi.
Krwawi³a jak zar¿niêta œwinia...
Wie pan, to... tak siê mówi.
Krwawiæ jak œwinia, to coœ znaczy.
Ale nie s¹dzi siê... ¿e ludzie maj¹ tyle krwi.
W akademii medycznej ucz¹, ile litrów mamy w sobie,
ale nie zdaje siê sobie sprawy, dopóki siê nie zobaczy.
Nie rozumie siê, jak du¿o krwi...
Zw³aszcza ktoœ chudy. Mój Bo¿e, Reed, ona...
Jest prawie anorektyczk¹. Wa¿y ze trzy kilo.
Kto by pomyœla³, ¿e ma a¿ tyle krwi...
Ale najwyraŸniej ma...
- Ona... - April, April.
Jesteœ w szoku.
W porz¹dku, powiedz mi co siê sta³o.
Reed nie ¿yje.
Ktoœ j¹ zastrzeli³.
Przepraszam, czy mog³aby mi pani powiedzieæ, gdzie znajdê szefa?
Dr. Shepherda? Pewnie jest w swoim biurze.
Tak, by³em ju¿ tam kiedyœ.
Ale nie mogê sobie przypomnieæ, jak tam dotrzeæ.
Wci¹¿ zataczam ko³o.
Jest we wschodnim skrzydle.
Niedaleko laboratorium, za mostkiem.
Przepraszam?
Musi pan przejœæ przez 3 piêtro
i iœæ za znakami do recepcji, a stamt¹d
- znajdzie pan bez problemu. - Dziêkujê.
Mi³ego dnia.
Wzajemnie.
Policja jest ju¿ w drodze.
Jak wygl¹da procedura? Jesteœ g³ow¹ ochrony szpitala.
Jak to nie wiesz? Wiem, ¿e to pierwszy raz.
Znalaz³em. Musimy zamkn¹æ szpital. Nikt nie wychodzi ani nie wchodzi.
Nikt siê nie rusza, nie oddycha, dopóki nie dowiemy siê, co jest grane.
Zaraz bêdzie tu policja.
Zostawiê ciê tutaj. Poradzisz sobie?
Zostawia mnie pan? Pan powiedzia³, ¿e nikt nie wychodzi,
- nie rusza siê, ani oddycha. - Nikt poza mn¹.
Jestem szefem. To mój szpital.
A co, jeœli pana postrzel¹ albo...
Zaraz wrócê. Jestem szefem.
- Jason Perkins? - Mam tu gdzieœ jego kartê.
- Pediatria. - Mog³abyœ wezwaæ m³odsz¹ dr Grey
- i poprosiæ, ¿eby zajê³a siê pacjentk¹? - Jesteœmy zamkniêci.
Co? Dlaczego?
- No nie. - To jakiœ ¿art, prawda? Æwiczenia?
To nie ¿art.
Hej, ludzie!
Zamykamy piêtro.
Nie wiem dlaczego i to nie ma znaczenia,
ale nikt nie wychodzi ani wchodzi przez podwójne drzwi.
Zajmijcie siê swoimi pacjentami, a potem wróæcie i sprawdŸcie,
czy ktoœ inny nie potrzebuje pomocy.
Nie mamy tu zbyt wielu r¹k.
I s³uchajcie, nie wywo³ujmy paniki wœród naszych ma³ych ludzików.
- Zjedz¹ was ¿ywcem. - ChodŸmy.
- Naprawdê myœla³am, ¿e to ¿art. - G³upi ¿art.
- S³ucham? - Nic takiego.
No co?
Nie mo¿esz przebywaæ ze mn¹ na tym samym piêtrze ?
- To dla ciebie problem? - Tak, szczerze mówi¹c to tak.
Hej, jak tam?
Bill jeszcze nie wróci³ z pizz¹, wiêc wci¹¿ g³odujê.
Jestem za to pe³na krwi, co jest obrzydliwe, jestem jak wampir.
Mary, zbyt du¿o narzekasz.
Ale robiê to z uœmiechem.
Proszê przyznaæ. Jestem œwietnym pacjentem.
Umilam pani dzieñ.
Zobaczmy.
Coœ nie tak?
Nie, po prostu wezwanie.
- Nie mogê opanowaæ tego. - Tracimy go.
Potrzebuje wiêcej œwiat³a i nastêpny zacisk.
Jak wam idzie?
Raz tak, raz tak.
Avery, masz chwilê?
Czy ktoœ sprawdza³ swoje pagery?
Nie, jesteœmy zbyt zajêci.
W szpitalu jest uzbrojony cz³owiek.
Masz nic nie mówiæ. Kiedy pacjent siê ustabilizuje,
masz powiedzieæ Huntowi i Altman,
¿e nikt nie rusza siê z miejsca, dopóki nie zezwolimy.
Poradzisz sobie?
Tak, proszê pana.
To dobrze.
Ciœnienie spada.
Ju¿ prawie zapanowa³am nad têtnica p³ucn¹.
- Daj mi jeszcze chwilê. - Czego chcia³ Shepherd?
Dr. Avery?
Niczego. Chcia³ zapytaæ, ile nam to zajmie.
ChodŸ tu i przy³ó¿ ssak przy dr Altman.
Dr¿enie r¹k, dr. Avery?
Nie bêdziesz zbyt dobrym chirurgiem, je¿eli nie masz stabilnych r¹k.
S³ysza³aœ? Jesteœmy zamkniêci.
Tak, wszystko mi jedno. Po prostu nie mo¿emy sobie nigdzie pójœæ.
I tak nigdzie nie wychodzê, wiêc co za ró¿nica?
Wiesz co? To pewnie tylko æwiczenia.
Albo ktoœ z psychiatrii zwia³ im
albo zginê³o jakieœ dziecko.
Albo... mamy tu mordercê z toporem.
Morderca z toporem by³by fajny.
Wiêc, jak zareagowa³?
Jego œwiat sta³ siê piêkniejszy,
poniewa¿ twoje ³ono nie jest puste i suche?
P³aka³ ze szczêœcia jak dzieciak?
Nie powiedzia³am mu, bo nie by³ w humorze.
Powiem mu póŸniej wieczorem albo coœ.
- To powinno byæ specjaln¹ chwil¹, nie? - No có¿, ty dowiedzia³aœ siê w ³azience,
przycupniêta nad patyczkiem. To nie by³o zbyt specjalne.
Czemu on ma mieæ specjalne?
Nie wiem, mam wra¿enie, ¿e zaraz mi odpadnie g³owa,
bo nie powiedzia³am mu, a chcia³am i ¿a³ujê.
To dobra wiadomoœæ. Powinien wiedzieæ, prawda?
- Wiesz co? Powiem mu teraz. - Dobra.
Idê z tob¹.
Chcê zobaczyæ jak p³acze.
- Cristina... - Stanê gdzieœ w korytarzu.
Nigdy siê nie dowie, ¿e tam by³am.
Zerwa³am z Owenem.
No chodŸ.
Potrzebuj¹ zgody lekarza prowadz¹cego, by pods³uchiwaæ potencjalne rozmowy.
Podpiszesz?
Zamkniêcie. Trochê dziwnie, co? Myœlisz, ¿e to coœ powa¿nego?
- Móg³byœ podpisaæ? - To z Karevem to na powa¿nie?
- Mark. - Têskniê.
Po prostu podpisz to.
Proszê pana, proszê opuœciæ to miejsce. Szpital jest...
Padnijcie! Padnijcie!
Padnijcie! Co siê sta³o?!
- Nie, nie... Vivian... - No chodŸ!
Ona nie ¿yje, nie...
ChodŸ, zabieram ciê st¹d! ChodŸ!
No dalej, dalej!
- Rozmawia³eœ z administracj¹? - Nie, szefie.
- Co siê tutaj sta³o? - Proszê siê wycofaæ...
Nazywam siê Richard Webber, jestem szefem...
By³em szefem...
To jest mój szpital, co tu siê dzieje?
Ktoœ zastrzeli³ jednego z lekarzy,
nie jesteœmy pewni czy nadal jest w œrodku.
Nie, proszê pana! Nikt nie wchodzi ani nie wychodzi.
Antyterroryœci s¹ ju¿ w drodze.
- Nikt nie wchodzi ani nie wychodzi. - Ewakuujecie ludzi?
Wyci¹gacie ich stamt¹d?
- Poniewa¿... - Wed³ug zasad trzeba zamkn¹æ szpital.
Dopóki nie dowiemy siê kto to jest
i gdzie siê znajduje, wszyscy zostaj¹ w tym samym miejscu.
- Tak jest bezpieczniej. - Tam s¹ moi ludzie,
jeœli ktoœ strzela...
Zajêliœmy siê tym. Mamy to pod kontrol¹.
Dobrze?
Dobrze.
Co siê sta³o?
Wziê³am wszystko, co przysz³o mi do g³owy.
Jestem teraz...
niesamowicie wkurzony.
- Alex, zosta³eœ postrzelony. - Musimy go st¹d zabraæ.
Mo¿e wróciæ, musimy go st¹d zabraæ.
Nie ma rany wylotowej.
Musimy go odwróciæ.
- Lexie, weŸ go pod ramiona. - Musimy go st¹d zabraæ...
Lexie, traci krew, nie mo¿emy go nigdzie zabraæ.
Zamknij siê i mi pomó¿.
Nic.
Cholera, kula nadal gdzieœ tam jest.
Musimy improwizowaæ, pod³¹cz kroplówkê.
- Za³o¿ê drena¿. - Wszystko bêdzie dobrze, Alex.
Skopiê mu ty³ek, gdy tylko go zobaczê.
Czy ktoœ widzia³ kartê Olivii Kagan?
Potrzebujê albuterolu dla dziecka z astm¹.
W sali 18 trzeba podaæ ceftriaxone, w 34 wo³a mamê,
- a dzieciak w 35 ci¹gle p³acze. - Mamy tu 42 dzieci,
- 4 lekarzy i 9 pielêgniarek? Za ma³o.
Dlaczego nie po³o¿ysz wszystkich dzieci w sali zabaw?
Nie starczy nam ludzi na ca³e piêtro,
wiêc chocia¿ bêd¹ w jednym miejscu,
mo¿emy mieæ wszystkie dzieciaki na oku.
Nie mo¿emy wzi¹æ tam ca³ej bandy chorych dzieci,
razem z ich ³ó¿kami i w ogóle... - Oczywiœcie, ¿e mo¿emy.
Te, których stan jest stabilny mog¹ iœæ,
mamy te¿ wózki, wiêc do roboty. Przenieœmy je.
- Dziêki. - Co za ró¿nica.
Chcesz o tym pogadaæ?
- Nie. - Mam na myœli Owena.
Wiem, co masz na myœli, nie chcê...
Nie mogê, to takie...
Sam nie wie kogo kocha,
a jeœli nie kocha mnie, to...
Nie chcê o tym gadaæ, pomówmy o czymœ innym.
Zdajesz sobie sprawê, ¿e bêdziesz matk¹ chrzestn¹?
Ja bêdê?
I co muszê robiæ? Gadaæ o Bogu do p³odu?
- Bo tego na pewno nie zrobiê. - Zajmiesz siê nim, jeœli umrê.
Derek siê nim zajmie, jeœli umrzesz.
Jeœli my umrzemy.
Wiêc jeœli ty i Derek umrzecie w katastrofie samolotowej,
- dzieciak jest mój? - Tak.
Muszê przyznaæ, ¿e mam ma³¹ nadziejê,
¿e umrzecie, to bêdê mog³a wychowaæ dziecko
- z dobrym systemem wartoœci. - Mam dobre wartoœci!
Chirurgia.
A wiêc dobrze,
mo¿esz wychowaæ ma³ego chirurga.
Cofam to.
- Co wy tu robicie? - Spacerujemy...
- Jesteœmy zamkniêci. - Przecie¿ spacerujemy wewn¹trz.
Zamkniêcie oznacza, ¿e zostajecie tam, gdzie jesteœcie.
- Wiedzia³aœ, ¿e to... - Nie, myœla³am, ¿e znaczy...
- WchodŸcie tutaj. - Co? Dlaczego my...
- W szpitalu jest uzbrojony cz³owiek. - ¯e co?
Zostañcie tu, nie ruszajcie siê. Wrócê, gdy bêdzie bezpiecznie.
Nie ruszajcie siê st¹d.
Twój puls spada, musimy jeszcze sprawdziæ krew,
ale myœlê, ¿e jutro bêdziesz gotowa na operacjê.
W³aœnie po raz pi¹ty sprawdzi³a pani swój pager.
To z przyzwyczajenia.
Dr B., mój m¹¿ siê spóŸnia,
a nigdy tego nie robi, a pani spêdza ze mn¹ czas,
chocia¿ to chyba nie w pani stylu.
Co siê tu dzieje?
Jest taka... sytuacja.
Nie jestem pewna, co to w³aœciwie jest,
ale wed³ug szpitalnych procedur
- jesteœmy na... - Jest na tym piêtrze.
- Kto? - Uzbrojony mê¿czyzna.
W szpitalu jest uzbrojony mê¿czyzna?
O mój Bo¿e.
Proszê pana, spokojnie.
Proszê opuœciæ broñ. No, dalej.
Nie, proszê! Mam rodzinê!
- Dr. Percy, niech pan siê chowa. - Co?
Chowaj siê! Mary, udawaj martw¹.
- Chwileczkê, co siê dzieje? - Cicho, po prostu siê nie ruszaj.
I nie oddychaj. Dr. Percy, niech pan siê chowa!
To zbyt wiele.
Proszê. Ja...
Jesteœ chirurgiem?
Proszê...
Jesteœ chirurgiem?
Tak.
Tak, proszê pana, jestem.
O nie, nie, nie.
Nie, proszê...
Nie, nie, nie!
Jesteœ chirurgiem?
Odpowiadaj!
Nie...
Nie. Nie!
Jestem...
pielêgniark¹.
Jestem pielêgniark¹...
jestem pielêgniark¹.
Przepraszam...
za problemy,
za ten ba³agan.
Przepraszam.
Œwietnie sobie radzisz, Alex. Naprawdê.
Muszê za³o¿yæ drena¿. Jesteœ tu ze mn¹?
Nie, ¿adnego drena¿u...
Nic mi nie jest.
- Nie tnij mnie. - Lexie, przygotuj Betadine,
ja zajmê siê reszt¹.
Ucisz go!
O Bo¿e. Cicho... Alex!
Ucisz go, Lexie. Jeœli ten goœæ go us³yszy,
przybiegnie tu natychmiast. Wymyœl coœ, ¿eby go uciszyæ.
Dobrze, Alex, cicho, wiem, ¿e to boli,
ale musisz byæ cicho, dobrze?
Lexie!
Przepraszam.
Z³a wiadomoœæ - mniej prywatnoœci.
Ale jest te¿ dobra wiadomoœæ, twój zaj¹czek mo¿e zaprzyjaŸniæ siê
- z pewnym atrakcyjnym misiem.. - Fajnie.
- Uwa¿aj. - Przepraszam.
Myœla³am, ¿e zostaniemy przyjació³kami.
Bêdziemy teraz o tym dyskutowa³y? Szpital zamkniêty, przenosimy dzieci,
Bóg jeden wie co siê dzieje, a ty chcesz o tym gadaæ?
Có¿, utknê³yœmy tu i musimy tu siedzieæ razem,
wiêc tak, chcê o tym pogadaæ.
Dobrze. Próbowa³am siê przyjaŸniæ
Byæ ponad to. Próbowa³am, ale przesta³am.
Postanowi³am w sposób tradycyjny po prostu ciê nienawidziæ.
Dobra, Christopher, Tyler.
Tyler, Christopher. Obaj nienawidzicie kurczaka.
- Omówcie to. - Tak, te¿ jestem weganem.
Nie zas³u¿y³am na to, dobra?
Zawsze traktowa³am ciê
- z mi³oœci¹ i szacunkiem... - Nie, w³aœnie o to chodzi.
Myœlisz, ¿e tak by³o, ale by³o inaczej.
Zapewne przyjemnie jest zachowywaæ siê, jakbym to ja by³a t¹ z³¹,
- To twój problem. - Ostatni miesi¹c spêdzi³am
próbuj¹c przekonaæ sam¹ siebie, ¿e do szczêœcia nie potrzebujê dzieci.
Naprawdê próbowa³am, robi³am sobie wyk³ady,
powtarzaj¹c je tobie i Markowi,
robi³am wszystko, by chcieæ tego, czego ty chcesz.
A gdy na chwilê przesta³am, zastanowi³am siê,
czy ty kiedyœ próbowa³aœ zmieniæ siê dla mnie?
Bo nie wydaje mi siê.
Po prostu zlekcewa¿y³aœ moje marzenia,
co oznacza, ¿e nie obchodzi ciê, czy jestem szczêœliwa.
Teraz ju¿ wiem kim jesteœ i nie podoba mi siê to.
Naprawdê, naprawdê?
Powinnam siê dla ciebie zmieniæ? Bo siê kochamy?
Bo ty zakochujesz siê bez przerwy, kobiety, faceci...
- Przepraszam, dr Robbins. - Nie czujê siê dobrze.
O mój...
- Postrzeli³ mnie... - Nic ci nie bêdzie.
Mary, le¿¹ tam gazy i chusty chirurgiczne.
- Mo¿esz mi je podaæ? - Nie, ja... Muszê iœæ do domu...
Nie powinniœmy tu byæ, mój m¹¿...
Muszê znaleŸæ mojego mê¿a.
- A ten facet mo¿e tu wróciæ... - Mary. Mary.
Nigdzie nie idziesz, ten facet nie wróci.
Musisz siê pozbieraæ i podaæ mi te rzeczy.
Wypisywa³em tylko karty, a teraz jestem postrzelony?
Nic ci nie jest, wszystko jest dobrze.
Dziêkujê, bardzo dobrze.
Dobrze, Mary...
PodejdŸ do okna i zobacz,
mo¿e jest tam ktoœ, kto móg³by nam pomóc.
Mary, no dalej, dalej, podejdŸ do okna.
Zobacz, czy ktoœ mo¿e nam pomóc, idŸ.
Jest tutaj...
martwy ochroniarz.
Nie ¿yje.
Nie ma nikogo, kto móg³by nam pomóc.
Nikogo nie ma.
To nic, to...
sk¹d bierze siê tutaj ta woda?
Dr Bailey, pani p³acze.
P³acze pani.
Musisz wytrzeæ mi twarz, ¿ebym mog³a kontynuowaæ.
Nic nam siê nie stanie.
Dobrze, jest gotowy do przeniesienia.
Jackson, weŸ go na OIOM,
- zacznij go rozgrzewaæ... - Nie mogê.
- S³ucham? - Nie mo¿emy st¹d wyjœæ.
Tak powiedzia³ Shepherd. Jest tu uzbrojony cz³owiek,
- musimy tutaj zostaæ... - Kto?
Shepherd powiedzia³...
Pacjent ma hipotermiê. Musimy go zabraæ na OIOM,
- zacz¹æ rozgrzewaæ, inaczej umrze. - Shepherd mówi³...
- Dopiero raczy³eœ o tym wspomnieæ? - Shepherd mówi³...
- Nie pomyœla³eœ, ¿eby powiedzieæ mi.... - Shepherd mówi³...
Ju¿ mi powiedzia³eœ, co mówi³ Shepherd!
Zabiorê go sam.
- Reszta zostaje tutaj. - Idê z tob¹.
- Nie, zostajesz tu. - Jestem kardiochirurgiem.
Ma du¿e obra¿enia klatki piersiowej.
Tym razem nie masz g³osu, idê, chodŸmy.
Okay.
Ciœnienie 90 na 60 i spada.
Podajmy jej p³yny.
Mam
…

Need subtitles from another video?