pl Polish
Grey's Anatomy 6x21 (HDTV.NoTV) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
Skóra jest najwiêkszym organem w naszym ciele.
Ochrania nas.
Trzyma w ca³oœci.
Dos³ownie pokazuje nam, co odczuwamy.
Reakcja, obserwacja, komunikacja.
Jakieœ pytania?
Robimy to, poniewa¿ szef Shepherd zasugerowa³,
by powtórzyæ delikatne podejœcie do pacjenta,
to jest powodem.
A dzisiaj jest to odpowiedni moment,
zreszt¹, po³owa z was zosta³a wychowana wœród wilków.
Reakcja.
Zachowajcie kamienn¹ twarz.
Prowokacje ze strony pacjenta, wygl¹d czy wyniki badañ,
miny zaskoczenia, zmartwienia, obrzydzenia i tak dalej,
mog¹ przynieœæ efekt przeciwny do zamierzonego.
¯arty.
Nie ¿artujcie z pacjentów,
ani w ich obecnoœci, ani nawet prywatnie.
Yang?
- A co, jeœli ¿art jest naprawdê œmieszny? - Nie jest.
Ten te¿ nie by³. Idziemy dalej.
Dokonamy szybkiej oceny na ostrym dy¿urze i przejdziemy na radiologiê.
A co je¿eli bêdzie musia³ zostaæ przyjêty?
- Mo¿emy przejœæ do windy na chirurgii? - Co z ograniczeniami w windzie?
Richard, jesteœmy na to przygotowani?
Nasze sto³y... mamy ich wystarczaj¹co wiele?
Mamy wystarczaj¹co mocne wyposa¿enie?
Bêd¹ za piêæ minut. Musimy improwizowaæ.
Skóra mo¿e byæ delikatna i wra¿liwa...
Bardzo delikatna... podatna na urazy.
Czy to Gary Clark?
Pozwa³ o b³êdne stwierdzenie œmierci jego ¿ony.
Bêdê sk³ada³ zeznania.
- Szefie Shepherd. Witam. - Cokolwiek sprzedajesz,
zostaw próbki w moim biurze. Dziêkujê.
Nie jestem przedstawicielk¹ farmakologii, jestem pañskim prawnikiem. Lauren Turner.
- IdŸ. Nie martw siê, poradzê sobie. - W porz¹dku.
Dziêkujê, dr Shepherd.
Proszê za mn¹.
Obserwacja.
"Rozwa¿nie s³uchajcie, odwzajemniajcie uczucia pacjenta."
"Widzê, ¿e martwi siê pan o operacjê.
Wyjaœniê panu ryzyko."
"Widzê, ¿e lubi pan warzywa,
po operacji mo¿e pan byæ jednym z nich."
Komunikacja.
"Nie u¿ywajcie gwary, mówicie tak, by pacjent móg³ was zrozumieæ."
- "B¹dŸcie kreatywni, u¿ywajcie metafor." - Jestem okropny w metaforach.
Nigdy nie mam pomys³u.
Dlaczego, bo jesteœ g³upi jak but?
Widzisz, ta by³a niez³a.
Jesteœ pod³a, ale uda³o ci siê.
"B¹dŸcie jaœni i kompleksowi.
Wyjaœniajcie ryzyko i mo¿liwe efekty,
nie pomijaj¹c niczego." Pytanie, Adamson?
Dlaczego siê pani tak spieszy?
Tak siê z³o¿y³o, ¿e mamy nag³ego pacjenta,
który bêdzie wymaga³ trochê wiêcej wyczucia.
Wiêc pamiêtajcie o R-O-K,
a ROzKminicie jego problem.
Wystarczy ju¿, chodŸcie za mn¹ na izbê przyjêæ.
Ruchy!
Dla chirurga skóra siê nie liczy.
Przecinamy j¹ i przechodzimy do œrodka...
by odnaleŸæ tam ukryte sekrety.
Dosta³eœ wiadomoœæ od Izzie?
Podpisa³eœ papiery rozwodowe?
Muszê je znaleŸæ i odes³aæ.
Izzie przys³a³a papiery rozwodowe?
No. I co z tego?
Nic. Po prostu... Gratulujê. Albo i nie...
Przepraszam.
To wymaga delikatnoœci i wyczucia.
- O co jej chodzi? - Zale¿y jej. To jej problem.
- Zale¿y jej na tobie. - Wcale nie. Nie jesteœmy razem.
Wiêc powinniœcie byæ albo przestaæ to robiæ.
Pamiêtajcie, czego was nauczy³am.
Bierzcie z tego przyk³ad.
Je¿eli tego nie zrobicie, bêd¹ konsekwencje.
Co to ma byæ?
Do miasta zawita³ cyrk?
Nie... tylko s³oñ.
Avery, wypadasz z gry. Spadaj.
Cholera.
Konsekwencje.
Bêdzie trzeba wiêkszego szpitala.
Przechodzimy.
Na trzy. Raz, dwa...
Grey's Anatomy - Chirurdzy 6x21 "Bez wyczucia"
Uwa¿nie. O tak.
Zróbcie badania krwi, morfologiê krwi i wydolnoœciowe w¹troby.
- I testy na jednostki krwi. - Boli tutaj?
Kochana, ja tego nawet nie czujê.
- Mam problem ze znalezieniem tutaj ¿y³y. - Czy gdziekolwiek.
Zajmuje wszystkich waszych lekarzy.
Ktoœ pewnie gdzieœ umiera, co?
Rentgen.
Teraz rozumiem sens kursu z delikatnoœci.
No. Bez t³ustych ¿artów.
- Yang, wypadasz z gry. - Powiedzia³am tylko "bez t³usty...
- Do widzenia. - ¯artujesz...
Gotowe.
Proszê pana, kiedy bóle brzucha wzmo¿y³y siê?
W ci¹gu ostatnich kilku dni.
- Trudno zapamiêtaæ. Jestem bardzo zajêty. - Jestem ju¿, jestem.
- Przekrêæmy go. - Bobby, wszystko w porz¹dku?
Przepraszam, a pani to?
Jestem jego ¿on¹.
Wyraz twarzy.
S³onko, w porz¹dku.
Melissa siê martwi.
Lubi kopce kretów, ja ju¿ jestem jak górka.
Jeju... straszni sztywniacy.
Pani Corso, znów musimy pana przekrêciæ na drug¹ stronê.
Dr. Webber.
Proszê spojrzeæ.
Patrzycie na budê?
Wyraz twarzy.
Dr. Altman.
- Potrzebuje pani pomocy? - Ja mam czas.
Nie powinniœcie zajmowaæ siê bardzo wa¿nym pacjentem Webbera?
Wywalili go za robienie sobie ¿artów.
J¹ równie¿, wiêc...
Nie za ¿artowanie, wiêc spadaj.
No dobrze. ChodŸcie na konsultacjê na izbie przyjêæ.
Jamie Anders? Witam.
CzeϾ. Dr Torres.
Coœ ty zrobi³a sobie w kolano?
Jakiœ dupek zepchn¹³ mnie z roweru i odjecha³.
Wal-i-zwiewaj? Do dupy.
To pewnie troszeczkê zaboli,
ale... muszê sprawdziæ co jest, dobrze?
Rób co trzeba.
Nie, nie rób nic!
- Przepraszam, wszystko w porz¹dku? - To strasznie boli.
- Taa, rzepka kolanowa jest w z³ym stanie. - A do tego wiszê 20 dolców.
- Jak to? - Moja kole¿anka powiedzia³a,
¿e zawsze jest dobra strona urazu,
a ja, ¿e chyba j¹ pogiê³o.
Wtedy powiedzia³a, "zobaczysz, lekarz bêdzie seksi."
A ja na to, ¿e bêdzie stary i zrzêdliwy.
A przysz³aœ ty, wiêc wiszê jej 20 dolców.
Nancy Temple, 39 lat, od rana odczuwa md³oœci i zawroty g³owy.
Wymiotowa³a. Dwa razy.
Kelly powiedzia³a, ¿e powinnam pójœæ do lekarza, wiêc...
W szkole tak siê robi, je¿eli zwymiotujesz.
Dobra robota, Kelly. Pos³uchajmy.
Co z jej EKG?
- Zaraz bêdzie. - Czy odczuwa pani bóle w klatce piersiowej,
mrowienie w rêkach lub palcach?
Nie, ani trochê.
- Dlaczego? - Có¿, Nancy oznaki zawa³u serca u kobiet
wygl¹daj¹ ca³kiem inaczej ni¿ u mê¿czyzn.
Czêsto s¹ ignorowane.
Zazwyczaj objawiaj¹ siê jako ból brzucha.
- Czy mówi pani, ¿e... - ...ma pani w³aœnie zawa³ serca.
O mój Bo¿e.
Zróbcie wlew nitro i powiadomcie pracowniê cewnikowania.
Co z moj¹ córk¹? Jesteœmy tu same.
Wracamy dzisiaj do Miami, mój m¹¿ musi...
Powiadomimy pani mê¿a i wyt³umaczymy, dr Yang zajmie siê Kelly,
- dopóki nie skoñczymy robiæ badañ. - Mamusiu.
- Nie, nie przecie¿ powinnam... - Dziœ jest dzieñ delikatnoœci. Prawda, dr Yang?
- Jaki tam dzieñ. - Zajmij siê Kelly, a Avery
- wezwie ciê, kiedy bêdziemy gotowi. - Mamusiu!
W porz¹dku, s³oneczko.
- Chcê z ni¹ iœæ. - Tak, wiem, wiem.
Ja równie¿.
Od jak dawna ma t¹ infekcjê?
Nigdy wczeœniej jej nie widzia³am. Nic podobnego.
- Co to? - Jeszcze nie wiemy.
To mo¿e byæ powierzchowne albo coœ gorszego wewn¹trz.
Nic mi nie bêdzie, maleñka.
Nie martw siê.
- Karev! - Cholera. Myœla³em, ¿e bêdzie dobrze.
Zdejmijmy boki.
Powinniœcie nalepiæ na ³ó¿ko: "szeroki ³adunek".
Mo¿emy u¿yæ tego ³ó¿ka. Mo¿emy go na nie przenieœæ?
- Nie, nie chcê go... - Jasne.
Tak, tak. Dam radê.
- Nie, nie, nie proszê pana. Proszê daæ siê przenieœæ. - Nie, pani Corso...
No dalej. Dalej. To tylko dwa kroczki.
Albo to, albo musicie mnie nasmarowaæ jak nadziewane prosiê.
- A tego robiæ nikt nie lubi. - Nie chodzi³ od roku. Bobby...
No dobrze. Powoli, powolutku.
Proszê dalej, proszê pana. Dobrze.
Nie myœla³em, ¿e mi siê uda.
O mój Bo¿e. Kochanie, ty stoisz!
Wiesz, co mi to przypomina?
Co?
Nasz œlub.
Obustronne z³amanie kolana.
Zbyt s³abe, by utrzymaæ jego wagê. Mo¿ecie zrobiæ tomografiê.
Nie wsadzimy go do tomografu.
Myœlê, ¿e mo¿emy u³o¿yæ go tak...
Jest przeznaczone na po³owê jego wagi, je¿eli siê po³amie,
znów zostanie zraniony, i nikt inny z niego nie skorzysta.
A co z zoo?
Maj¹ tam tomografy dla nosoro¿ców, prawda?
Percy, wypadasz z gry. Do widzenia.
- Nie, to nie by³ ¿art, tylko sugestia. - Spadaj.
W³aœciwie, to dobry pomys³.
To okropny pomys³.
Oszczêdzimy temu mê¿czyŸnie poni¿enia, nie traktuj¹c go jako zwierzê z zoo.
Je¿eli nie mo¿emy zrobiæ tomografii, trzeba kierowaæ siê wynikami badañ i testami.
Mog³abym wykonaæ test wysi³kowy na sercu.
Tylko chcia³abym móc umieœciæ go na bie¿ni.
Tego te¿ nie zrobimy.
Czeka na mnie prawnik. Muszê iœæ,
ale kiedy zbierzecie wiêcej badañ, spotkajmy siê na zebraniu,
- zanim zaczniemy robiæ coœ wiêcej, dobrze? - Zajmijmy siê nim.
Jeszcze tylko parê pytañ.
Jego cukrzyca, czy mia³ j¹ zanim...
zosta³ unieruchomiony?
- Nie, od kiedy przybra³ na wadze. - A to...
Kiedy to...
- Od jak dawna jest taki? - Tak.
Piêæ lat temu jego firma zwolni³a 300 pracowników.
Szuka³ pracy przez dwa lata.
Nikt go nie zatrudni³.
Wtedy przesta³ siê staraæ.
To by³o dla niego naprawdê trudne, a jedzenie...
Jedzenie sprawia³o, ¿e czu³ siê lepiej, wiêc...
Myœlê, ¿e ju¿ od dawna Ÿle siê czuje.
Mówi³, ¿e to niestrawnoœci, ale... nie mog³am tego zignorowaæ.
Po ostatnich wieœciach, musia³am zadzwoniæ.
Wieœciach?
Bêdziemy... bêdziemy mieli dziecko. Jestem w ci¹¿y.
Jak?
Znaczy, jak cudownie! Gratulujê.
To... to bardzo... weso³a wieœæ.
Wypadasz z gry.
Dzisiaj zeznajesz.
Tak. Mogê siê o coœ zapytaæ?
- Teddy i Owen... mog¹ ze sob¹ pracowaæ? - Co masz na myœli?
Nic. Zdziwi³em siê, bo podkopywa³ pod ni¹ do³ek.
- Jakby chcia³, ¿eby odesz³a. - Naprawdê?
- Taa, muszê iœæ. - Powodzenia.
Co robisz?
Badania Bobby'ego Corso.
Wci¹¿ jesteœ przy grubasku 2x4?
- To nie fair. - Przezywasz siê.
- Kto to? - Córka mojej pacjentki.
Opieka spo³eczna nie odpowiada na wezwania.
- To niezbyt spo³eczne. - Gdzie jest Callie?
- Narzeka³a na brak dziecka.
Co?
Niewa¿ne.
Nie maj¹ z czym iœæ do s¹du. Gary Clark jest w ¿a³obie.
Mo¿esz zrobiæ mi przys³ugê,
i nie mówiæ o niej jako "pani Clark" albo "ona".
Nie u¿ywaj zaimków. Trzymaj siê "pacjentki".
Bêdzie mniej emocjonalnie.
Dobrze.
Wiêc po co tu przyszed³?
S³ucham?
Gary Clark.
Nie powinien tu byæ. Nie powinien tego s³yszeæ.
On pozywa, to jego przywilej.
- Nie daj zbiæ siê z tropu. - Bardziej martwiê siê o niego.
Przepraszam. Muszê iœæ.
Hej. Spotkanie z Shepherdem jest w sali konferencyjnej?
Dziêkujê.
Dosta³am kontrakt, i...
Cristina powiedzia³a mi, ¿e wspar³eœ mnie, wiêc...
Dziêkujê.
Oczywiœcie.
Co?
Nic.
- Na co patrzymy? - Pacjent ma ciê¿kie zaka¿enie tkanek
pod brzuchem. Ma te¿ doœæ znaczny wrzód.
Hunt i ja musimy oczyœciæ i usun¹æ zainfekowan¹ tkankê t³uszczow¹.
Tak du¿a utrata tkanki t³uszczowej jest niebezpieczna.
To lepsze ni¿ œmieræ przez infekcjê.
To ryzykowna operacja, tak.
Ale bêdziemy mieli Bailey i Webbera w pogotowiu
- w razie komplikacji. - Jaki jest wskaŸnik ryzyka u takiego pacjenta?
Prawie zbyt wysoki do obliczenia.
Piêciokrotnie wy¿sze ryzyko zawa³u serca,
niewydolnoœci oddechowej, powik³añ oddechowych.
Ma cukrzycê, wiêc jest ryzyko œpi¹czki katatonicznej.
- Wysokie ryzyko zatoru têtnicy p³ucnej. - I wierzcie mi lub nie,
jest niedo¿ywiony, co prowadzi do wolnego gojenia siê ran,
- niewydolnoœci nerek. - Uszkodzenia nerwów...
- infekcji pooperacyjnej. - Mówiê nie. Ryzyko jest zbyt wysokie.
To wszystko. Dziêkujê wam, ale to na tyle.
Mówisz, ¿e odeœlemy go na pewn¹ œmieræ?
Mówiê, ¿e trzeba wys³aæ go do szpitala bariatryczny,
gdzie s¹ przygotowani na tego typu pacjentów,
zamiast marnowania naszego czasu i œrodków,
na opiekê nad kimœ, kto najwyraŸniej sam o siebie nie dba.
Derek, on jest mn¹, tylko wybra³ jedzenie.
Nie s¹dzisz, ¿e o siebie dbam?
Ma chorobê, której nie mo¿e kontrolowaæ.
- Potrzebuje pomocy. - Przepraszam, ja...
Nie by³eœ tam sob¹.
I nie chodzi³o ci o Bobby'ego Corso.
Chodzi³o o Gary'ego Clarka.
Widzisz potencjalne pozwy w miejscu,
w którym widzia³eœ pacjentów.
Taka praca, Derek.
- Praca zmienia priorytety. - Przepraszam. Shepherd?
Derek, nie daj siê.
Powiedz Sloanowi, ¿eby zaczyna³.
Tak, Hunt.
Rozmowa o Altman,
mówi³eœ komuœ o tym?
Ja...
Mówi³eœ o tym swojej ¿onie?
- Meredith coœ powiedzia³a? - Kiedy udzielam profesjonalnej opinii
o lekarzu, oczekujê utrzymania tego w tajemnicy.
Nie chcê s³yszeæ tego od mojej rezydentki.
Myœla³em, ¿e mogê liczyæ choæ na tyle.
Jaki ci mija dzieñ?
Dr Grey.
Ach, tak. Jamie, otworzymy twoje kolano
i z³o¿ymy wszystkie czêœci twojej rzepki do kupy.
Ty przeprowadzisz operacjê?
- Tak. - Bêdziesz trzyma³a mnie za rêkê?
S¹dzê, ¿e lepiej bêdzie, jeœli bêdê trzyma³a skalpel.
Ale mogê potrzymaæ twoj¹ rêkê teraz.
Dobrze.
Masz jakieœ pytania?
Nie s¹dzê, ale nie chcê byœ zabra³a swoj¹ rêkê.
Wiêc... mo¿emy tu chwilkê posiedzieæ?
Jesteœ niegrzeczna.
Do zobaczenia na sali operacyjnej.
Powinni byliœmy zostawiæ was same?
Co?
Zrobi³o siê doœæ gor¹co.
Daj spokój. Jestem w sta³ym zwi¹zku.
- To by³a pogaduszka. - Taa, by³o gor¹co.
- To by³a gor¹ca pogaduszka. - Z trzymaniem siê za rêce.
Tak, kontakt fizyczny z pacjentem, to wa¿na czêœæ w zdobyciu jego zaufania.
Bailey da³a dziœ wyk³ad z wyczucia.
- Niczego siê nie nauczyliœcie? - Wiêc nie by³o ¿adnego flirtu.
Przewidzia³o mi siê.
Pewnie, flirtowa³a, a ja to odwzajemnia³am,
poniewa¿ chcia³am j¹ uspokoiæ.
Rozmowa z pacjentem w ten sam sposób, w jaki on rozmawia z tob¹,
sprawia, ¿e czuj¹ siê rozumiani, bezpieczni i...
Jesteœcie durniami.
I nieco zboczeni.
Zapisz mnie na 325.
Spoko.
Co siê dzieje o 3:25?
325 to zak³ad.
Ustawi³em zak³ad o wagê Bobby'ego Corso.
20 dolców. Ten, kto trafi najbli¿ej, wygrywa ca³¹ kasê.
Wchodzisz w to?
Jakim cudem wci¹¿ jesteœ przy tym przypadku?
Sztuczne zap³odnienie. Musia³o tak byæ.
- Zaraz. O czym mówicie? - O Bobbym Corso.
- Jak sp³odzili dziecko? - Nie wyszed³ z domu od piêciu lat.
PrzywieŸli go tu ciê¿arówk¹. Jak mia³by dostaæ siê
do kliniki zap³odnieñ, ¿eby wype³niæ kubeczek?
Jak go znalaz³, ¿eby wype³niæ kupeczek?
Wiesz, wci¹¿ mog¹ to robiæ, w zwyk³y sposób.
- Prawda? - Widzia³aœ jak on siê rusza?
Bo tego nie robi, w ogóle.
Mo¿e wcale nie musi. Mo¿e ona odwala ca³¹ robotê.
Ale jak? Przecie¿...
Skoñczy³am.
IdŸ kup sobie lody.
Nie wolno mi jeœæ tak du¿o cukru.
To kup sobie coœ miêsnego.
Mo¿e usi¹œæ.
Nie, nie mo¿e. Rozmawiamy o s-e-k-s-i-e.
Mam dziewiêæ lat, a ty w³aœnie przeliterowa³aœ "seks".
Niez³a.
Wiecie co? Powiedzmy, ¿e...
- To jego ¿ona. - Nie. Nie rób tego.
A to jest... on.
Chyba juz nikt tego nie zje.
Musia³aby byæ na wierzchu.
Mog³aby dostaæ lêku wysokoœci.
Ej.
Przepraszam...
W porz¹dku, rozumiem.
Próbujecie rozgryŸæ, jak ja i mój m¹¿
byliœmy w stanie postaraæ siê o dziecko.
By³o trzeba pokombinowaæ.
Mam wam opowiedzieæ?
Ale mo¿e najpierw powiesz mi,
jak ty to lubisz robiæ ze swoim mê¿em?
Albo twoj¹ dziewczyn¹? Ulubione pozycje?
Mo¿e perwersje...
Pogadajmy o tym, bo za³o¿ê siê,
¿e wszyscy nieŸle szalejecie!
Kto chce mówiæ pierwszy?
Nie? Nikt?
Có¿, pewnie i tak to nie mój cholerny interes.
T³uszcz pod pana skór¹ sta³ siê nekrotyczny,
jest martwy.
I infekcja prze¿era siê przez skórê.
Có¿, chyba by³o to nieuniknione.
Wszystko inne ja zjad³em!
Operacja jest wysoce niebezpieczna.
Wystêpuje wiêksze ni¿ zwykle ryzyko,
¿e komplikacje doprowadz¹ do œmierci.
Jeœli nie bêdê mia³ operacji, umrê?
Ile czasu mi zostanie?
Panie Corso, chce pan operacji.
Chce pan spróbowaæ...
Próbowa³em...
wszystkiego.
Diety, tabletki, hipnoza...
Próbowa³em wszystkiego.
Dziecko jest w drodze, niech pan o tym pomyœli.
A o czym niby myœlê?
Marzy siê o posiadaniu dzieci.
Wyobra¿amy je sobie, graj¹ce z nami w pi³kê.
Stoj¹ce na naszych stopach,
gdy siê z nimi tañczy.
Nie wyobra¿amy sobie, ¿e przynosz¹ nam jedzenie
i musz¹ nas myæ.
Nie mogê zrobiæ paru kroków do ³azienki.
Sami powiedzcie,
jakie dziecko zas³uguje na takiego ojca?
Chcê tylko odejœæ, zanim bêdzie mog³o mnie poznaæ.
Nie mówcie o tym mojej ¿onie.
Powiedzcie jej, ¿e to zbyt ryzykowne.
I pozwólcie mi iœæ do domu.
Hej, orzeszku.
Co siê dzieje?
Mogê ju¿ zobaczyæ mamê?
- Spróbujê siê dowiedzieæ. - Nic jej nie bêdzie?
- Chcesz szczerej odpowiedzi? - Tak.
Nie wiem.
Czy ty w ogóle coœ wiesz?
S³yszê, ¿e siê boisz.
Boisz siê, gdy coœ z³ego dzieje siê z mam¹ lub tat¹,
a ty czujesz siê samotna.
Sk¹d wiesz?
Bo gdy by³am w twoim wieku,
mój tata i ja mieliœmy wypadek samochodowy,
z nim by³o Ÿle, a ja siê bardzo ba³am.
Wiêc wiem.
Twój tata wyzdrowia³?
Tak, nic mu nie by³o.
Teraz dowiedzmy siê, co z twoj¹ mam¹.
- Miejsce! - Odsuñ siê!
Co siê sta³o?
Echo pokaza³o pêkniêcie œciany lewej komory.
Sala jest gotowa, czekaj¹ na nas.
- Yang, idziesz? - Tak.
- Co z dzieckiem? - Wezmê j¹.
Mamo?
Bêdê tam potrzebna?
- Co? - Macie Avery'ego, bêdê potrzebna?
Yang, idziesz albo nie, szybko.
Mam podpisaæ papiery do wypisu?
Pani Corso...
przepraszam za sytuacjê na sto³ówce.
£atwo jest z niego ¿artowaæ.
Nie zna³ pan go wczeœniej.
Nie wie pan, ¿e w gdzieœ w g³êbi,
to ten sam facet, którego znam,
który umie rozœmieszyæ mnie tak, ¿e brak mi tchu.
Próbowa³ rozbawiæ was ca³y dzieñ,
ale byliœcie zbyt obrzydzeni, by siê chocia¿ uœmiechn¹æ
albo po¿artowaæ z nim.
Aby poczu³ siê jak cz³owiek.
Sprowadzi³am go tu, bo myœla³am, ¿e mu pomo¿ecie.
Ale tylko sprawiliœcie, ¿e czuje siê gorzej.
Wiêc je¿eli chcecie mi powiedzieæ, ¿e nastêpnym krokiem bêdzie
zabranie go z powrotem do domu,
to lepiej ju¿ nic nie mówcie.
Macie ju¿ mój wózek wid³owy?
Pomyœleliœmy, ¿e weŸmiemy platformê
i wytoczymy pana na ni¹.
Dobre, dobre.
Prosto do zatoki.
P³ywaj¹cy dom, jak barka.
Mam niez³e.
- Tak? - Jak nazywaj¹ goœcia,
który by³ tak gruby, ¿e nie móg³ wyjœæ z domu?
Martwy.
I samolubny.
Bo zostawi pan ponad 300-stu kilogramowy ba³agan
do posprz¹tania dla pana ¿ony.
To te¿ by³o niez³e.
Przepraszam, ¿e tak skradaliœmy siê wokó³ pana ca³y dzieñ,
staraj¹c siê nie ¿artowaæ.
Ale to pan musi przestaæ.
Przestaæ nazywaæ siebie "grubym goœciem".
Ma pan kochaj¹c¹ ¿onê,
która bêdzie z panem, przez ca³y czas.
Musia³ pan na to jakoœ zas³u¿yæ.
Wiem jak to jest, gdy ¿ycie daje tak popaliæ,
¿e ma siê ochotê tylko usi¹œæ i umrzeæ.
Ale trzeba patrzeæ przed siebie.
Nie mo¿e pan jej teraz zostawiæ.
Nie zas³u¿y³a na to.
S¹ szanse, ¿e umrze pan na tym stole.
Dostanie pan to, czego pan chcia³.
Przynajmniej pana ¿ona pomyœli, ¿e pan próbowa³.
Powie o tym pana dziecku.
Przynajmniej to im siê nale¿y.
Jak siê dosta³eœ na tê operacjê?
Potrzebowali du¿ych goœci.
Karev, Percy, ods³aniacie brzuch.
Adamson, zostañ tutaj. Kepner, przejdŸ tu.
Gdzie ja mam stan¹æ?
Myœlê, ¿e nie trzeba.
Wystarczy nam ludzi.
Przep³uka³ pan uszy, by otrzymaæ reakcjê oczu?
Nie. To nie by³o potrzebne.
- Dlaczego? - By³a reakcja Ÿrenic.
Wiêc w jej oczach by³o ¿ycie?
By³a reakcja Ÿrenic.
Jednak uzna³ j¹ pan za zmar³¹.
- le mnie pan rozumie... - Brak reakcji Ÿrenic,
jest jedn¹ z oznak œmierci mózgu.
Jednak uzna³ pan, ¿e jej mózg jest martwy.
Nigdy nie uzna³em u niej œmierci mózgowej.
Mia³a minimaln¹ aktywnoœæ mózgu.
Przykro mi, próbowa³em wyjaœniæ, ¿e nie by³o ¿adnej...
A wiêc ¿y³a, dopóki nie przerwa³ pan leczenia
i nie wyci¹gn¹³ wtyczki?
Przepraszam, nie wyrazi³em siê jasno.
Zgodnie z oœwiadczeniem, które podpisa³a,
poziom aktywnoœci mózgu,
- który uzna³em... - Pan uzna³?
Pan zadecydowa³?
Takie by³o moje zdanie...
Powinniœmy przerwaæ?
Tak, proponujê, ¿ebyœmy zrobili przerwê,
pozbierajmy siê i wrócimy póŸniej.
- Mo¿e byæ? - W porz¹dku.
- Pamiêta pan jak mówi³am, ¿e nie wytocz¹ sprawy? - Tak.
Z ca³ym szacunkiem - wola³abym, aby tak pozosta³o.
Nie przepraszaj.
Infekcja siêga g³êboko.
Pod tym wszystkim jest t³uszcz i... wiêcej t³uszczu.
Jestem przy œcianie ¿o³¹dka.
- Jak powi� - Nie za dobrze.
Chcesz zajrzeæ do œrodka?
To pewnie puszka Pandory, ale...
Dobra.
Zajrzyjmy tam.
Cholera, musimy to otwieraæ.
Bailey, Webber, asystujecie.
Wiêc w œcianie jest dziura?
Tak, a krew powinna
iϾ z jednego pokoju do drugiego,
ale przechodzi przez tê dziurê.
I nie mo¿e dojœæ do mózgu?
Moje!
Tak. Ani do p³uc.
Wiêc bêd¹ musieli zaszyæ dziurê.
Postaraj¹ siê, ale serce musi byæ mocne,
jak... nylon, z którego masz buty.
A serce twojej mamy jest s³abe, jak papier.
Co siê stanie, jeœli umrze?
Pogadamy o tym, jeœli tak siê stanie.
Mam ciê, moje.
Jeœli twoja mama umrze...
bêdziesz czu³a wiele ró¿nych rzeczy.
Najpierw poczujesz siê, jakbyœ
mog³a by³a zrobiæ wiêcej, aby jej pomóc,
ale to nieprawda.
Zrobi³aœ wszystko, co mog³aœ.
Nie bêdziesz siê tak czu³a, ale zapamiêtaj, co mówiê.
Zrobi³aœ wszystko, co mog³aœ.
I bêdzie ciê bola³o,
za ka¿dym razem, gdy o niej pomyœlisz.
Ale z czasem bêdzie bola³o mniej i mniej.
I w koñcu...
pomyœlisz o niej i zaboli tylko troszkê.
Nie bêdzie mnie tu rano, gdy ciê wypuszcz¹,
wiêc zadzwoñ, jeœli bêdzie bola³o ciê przed badaniami.
I jeœli coœ zielonego bêdzie siê s¹czy³o, te¿ zadzwoñ.
A czy mogê zadzwoniæ, jeœli póŸno w nocy
upijê siê i natknê w TV na stare filmy Johna Hughesa?
- Ja nie... Nie s¹dzê... - Masz.
U¿yj tego...
gdybyœ zmieni³a zdanie.
A teraz...
spadaj st¹d.
Jestem na prochach.
Nie, odsuñ bardziej, nic nie widzê.
- Tak lepiej? - Nie, bardziej.
Chyba znalaz³em sprawcê.
Zapalenie uchy³ków,
perforowana okrê¿nica, zupe³nie zaka¿ona.
- Jak d³ugo ju¿ tu l
…
Ochrania nas.
Trzyma w ca³oœci.
Dos³ownie pokazuje nam, co odczuwamy.
Reakcja, obserwacja, komunikacja.
Jakieœ pytania?
Robimy to, poniewa¿ szef Shepherd zasugerowa³,
by powtórzyæ delikatne podejœcie do pacjenta,
to jest powodem.
A dzisiaj jest to odpowiedni moment,
zreszt¹, po³owa z was zosta³a wychowana wœród wilków.
Reakcja.
Zachowajcie kamienn¹ twarz.
Prowokacje ze strony pacjenta, wygl¹d czy wyniki badañ,
miny zaskoczenia, zmartwienia, obrzydzenia i tak dalej,
mog¹ przynieœæ efekt przeciwny do zamierzonego.
¯arty.
Nie ¿artujcie z pacjentów,
ani w ich obecnoœci, ani nawet prywatnie.
Yang?
- A co, jeœli ¿art jest naprawdê œmieszny? - Nie jest.
Ten te¿ nie by³. Idziemy dalej.
Dokonamy szybkiej oceny na ostrym dy¿urze i przejdziemy na radiologiê.
A co je¿eli bêdzie musia³ zostaæ przyjêty?
- Mo¿emy przejœæ do windy na chirurgii? - Co z ograniczeniami w windzie?
Richard, jesteœmy na to przygotowani?
Nasze sto³y... mamy ich wystarczaj¹co wiele?
Mamy wystarczaj¹co mocne wyposa¿enie?
Bêd¹ za piêæ minut. Musimy improwizowaæ.
Skóra mo¿e byæ delikatna i wra¿liwa...
Bardzo delikatna... podatna na urazy.
Czy to Gary Clark?
Pozwa³ o b³êdne stwierdzenie œmierci jego ¿ony.
Bêdê sk³ada³ zeznania.
- Szefie Shepherd. Witam. - Cokolwiek sprzedajesz,
zostaw próbki w moim biurze. Dziêkujê.
Nie jestem przedstawicielk¹ farmakologii, jestem pañskim prawnikiem. Lauren Turner.
- IdŸ. Nie martw siê, poradzê sobie. - W porz¹dku.
Dziêkujê, dr Shepherd.
Proszê za mn¹.
Obserwacja.
"Rozwa¿nie s³uchajcie, odwzajemniajcie uczucia pacjenta."
"Widzê, ¿e martwi siê pan o operacjê.
Wyjaœniê panu ryzyko."
"Widzê, ¿e lubi pan warzywa,
po operacji mo¿e pan byæ jednym z nich."
Komunikacja.
"Nie u¿ywajcie gwary, mówicie tak, by pacjent móg³ was zrozumieæ."
- "B¹dŸcie kreatywni, u¿ywajcie metafor." - Jestem okropny w metaforach.
Nigdy nie mam pomys³u.
Dlaczego, bo jesteœ g³upi jak but?
Widzisz, ta by³a niez³a.
Jesteœ pod³a, ale uda³o ci siê.
"B¹dŸcie jaœni i kompleksowi.
Wyjaœniajcie ryzyko i mo¿liwe efekty,
nie pomijaj¹c niczego." Pytanie, Adamson?
Dlaczego siê pani tak spieszy?
Tak siê z³o¿y³o, ¿e mamy nag³ego pacjenta,
który bêdzie wymaga³ trochê wiêcej wyczucia.
Wiêc pamiêtajcie o R-O-K,
a ROzKminicie jego problem.
Wystarczy ju¿, chodŸcie za mn¹ na izbê przyjêæ.
Ruchy!
Dla chirurga skóra siê nie liczy.
Przecinamy j¹ i przechodzimy do œrodka...
by odnaleŸæ tam ukryte sekrety.
Dosta³eœ wiadomoœæ od Izzie?
Podpisa³eœ papiery rozwodowe?
Muszê je znaleŸæ i odes³aæ.
Izzie przys³a³a papiery rozwodowe?
No. I co z tego?
Nic. Po prostu... Gratulujê. Albo i nie...
Przepraszam.
To wymaga delikatnoœci i wyczucia.
- O co jej chodzi? - Zale¿y jej. To jej problem.
- Zale¿y jej na tobie. - Wcale nie. Nie jesteœmy razem.
Wiêc powinniœcie byæ albo przestaæ to robiæ.
Pamiêtajcie, czego was nauczy³am.
Bierzcie z tego przyk³ad.
Je¿eli tego nie zrobicie, bêd¹ konsekwencje.
Co to ma byæ?
Do miasta zawita³ cyrk?
Nie... tylko s³oñ.
Avery, wypadasz z gry. Spadaj.
Cholera.
Konsekwencje.
Bêdzie trzeba wiêkszego szpitala.
Przechodzimy.
Na trzy. Raz, dwa...
Grey's Anatomy - Chirurdzy 6x21 "Bez wyczucia"
Uwa¿nie. O tak.
Zróbcie badania krwi, morfologiê krwi i wydolnoœciowe w¹troby.
- I testy na jednostki krwi. - Boli tutaj?
Kochana, ja tego nawet nie czujê.
- Mam problem ze znalezieniem tutaj ¿y³y. - Czy gdziekolwiek.
Zajmuje wszystkich waszych lekarzy.
Ktoœ pewnie gdzieœ umiera, co?
Rentgen.
Teraz rozumiem sens kursu z delikatnoœci.
No. Bez t³ustych ¿artów.
- Yang, wypadasz z gry. - Powiedzia³am tylko "bez t³usty...
- Do widzenia. - ¯artujesz...
Gotowe.
Proszê pana, kiedy bóle brzucha wzmo¿y³y siê?
W ci¹gu ostatnich kilku dni.
- Trudno zapamiêtaæ. Jestem bardzo zajêty. - Jestem ju¿, jestem.
- Przekrêæmy go. - Bobby, wszystko w porz¹dku?
Przepraszam, a pani to?
Jestem jego ¿on¹.
Wyraz twarzy.
S³onko, w porz¹dku.
Melissa siê martwi.
Lubi kopce kretów, ja ju¿ jestem jak górka.
Jeju... straszni sztywniacy.
Pani Corso, znów musimy pana przekrêciæ na drug¹ stronê.
Dr. Webber.
Proszê spojrzeæ.
Patrzycie na budê?
Wyraz twarzy.
Dr. Altman.
- Potrzebuje pani pomocy? - Ja mam czas.
Nie powinniœcie zajmowaæ siê bardzo wa¿nym pacjentem Webbera?
Wywalili go za robienie sobie ¿artów.
J¹ równie¿, wiêc...
Nie za ¿artowanie, wiêc spadaj.
No dobrze. ChodŸcie na konsultacjê na izbie przyjêæ.
Jamie Anders? Witam.
CzeϾ. Dr Torres.
Coœ ty zrobi³a sobie w kolano?
Jakiœ dupek zepchn¹³ mnie z roweru i odjecha³.
Wal-i-zwiewaj? Do dupy.
To pewnie troszeczkê zaboli,
ale... muszê sprawdziæ co jest, dobrze?
Rób co trzeba.
Nie, nie rób nic!
- Przepraszam, wszystko w porz¹dku? - To strasznie boli.
- Taa, rzepka kolanowa jest w z³ym stanie. - A do tego wiszê 20 dolców.
- Jak to? - Moja kole¿anka powiedzia³a,
¿e zawsze jest dobra strona urazu,
a ja, ¿e chyba j¹ pogiê³o.
Wtedy powiedzia³a, "zobaczysz, lekarz bêdzie seksi."
A ja na to, ¿e bêdzie stary i zrzêdliwy.
A przysz³aœ ty, wiêc wiszê jej 20 dolców.
Nancy Temple, 39 lat, od rana odczuwa md³oœci i zawroty g³owy.
Wymiotowa³a. Dwa razy.
Kelly powiedzia³a, ¿e powinnam pójœæ do lekarza, wiêc...
W szkole tak siê robi, je¿eli zwymiotujesz.
Dobra robota, Kelly. Pos³uchajmy.
Co z jej EKG?
- Zaraz bêdzie. - Czy odczuwa pani bóle w klatce piersiowej,
mrowienie w rêkach lub palcach?
Nie, ani trochê.
- Dlaczego? - Có¿, Nancy oznaki zawa³u serca u kobiet
wygl¹daj¹ ca³kiem inaczej ni¿ u mê¿czyzn.
Czêsto s¹ ignorowane.
Zazwyczaj objawiaj¹ siê jako ból brzucha.
- Czy mówi pani, ¿e... - ...ma pani w³aœnie zawa³ serca.
O mój Bo¿e.
Zróbcie wlew nitro i powiadomcie pracowniê cewnikowania.
Co z moj¹ córk¹? Jesteœmy tu same.
Wracamy dzisiaj do Miami, mój m¹¿ musi...
Powiadomimy pani mê¿a i wyt³umaczymy, dr Yang zajmie siê Kelly,
- dopóki nie skoñczymy robiæ badañ. - Mamusiu.
- Nie, nie przecie¿ powinnam... - Dziœ jest dzieñ delikatnoœci. Prawda, dr Yang?
- Jaki tam dzieñ. - Zajmij siê Kelly, a Avery
- wezwie ciê, kiedy bêdziemy gotowi. - Mamusiu!
W porz¹dku, s³oneczko.
- Chcê z ni¹ iœæ. - Tak, wiem, wiem.
Ja równie¿.
Od jak dawna ma t¹ infekcjê?
Nigdy wczeœniej jej nie widzia³am. Nic podobnego.
- Co to? - Jeszcze nie wiemy.
To mo¿e byæ powierzchowne albo coœ gorszego wewn¹trz.
Nic mi nie bêdzie, maleñka.
Nie martw siê.
- Karev! - Cholera. Myœla³em, ¿e bêdzie dobrze.
Zdejmijmy boki.
Powinniœcie nalepiæ na ³ó¿ko: "szeroki ³adunek".
Mo¿emy u¿yæ tego ³ó¿ka. Mo¿emy go na nie przenieœæ?
- Nie, nie chcê go... - Jasne.
Tak, tak. Dam radê.
- Nie, nie, nie proszê pana. Proszê daæ siê przenieœæ. - Nie, pani Corso...
No dalej. Dalej. To tylko dwa kroczki.
Albo to, albo musicie mnie nasmarowaæ jak nadziewane prosiê.
- A tego robiæ nikt nie lubi. - Nie chodzi³ od roku. Bobby...
No dobrze. Powoli, powolutku.
Proszê dalej, proszê pana. Dobrze.
Nie myœla³em, ¿e mi siê uda.
O mój Bo¿e. Kochanie, ty stoisz!
Wiesz, co mi to przypomina?
Co?
Nasz œlub.
Obustronne z³amanie kolana.
Zbyt s³abe, by utrzymaæ jego wagê. Mo¿ecie zrobiæ tomografiê.
Nie wsadzimy go do tomografu.
Myœlê, ¿e mo¿emy u³o¿yæ go tak...
Jest przeznaczone na po³owê jego wagi, je¿eli siê po³amie,
znów zostanie zraniony, i nikt inny z niego nie skorzysta.
A co z zoo?
Maj¹ tam tomografy dla nosoro¿ców, prawda?
Percy, wypadasz z gry. Do widzenia.
- Nie, to nie by³ ¿art, tylko sugestia. - Spadaj.
W³aœciwie, to dobry pomys³.
To okropny pomys³.
Oszczêdzimy temu mê¿czyŸnie poni¿enia, nie traktuj¹c go jako zwierzê z zoo.
Je¿eli nie mo¿emy zrobiæ tomografii, trzeba kierowaæ siê wynikami badañ i testami.
Mog³abym wykonaæ test wysi³kowy na sercu.
Tylko chcia³abym móc umieœciæ go na bie¿ni.
Tego te¿ nie zrobimy.
Czeka na mnie prawnik. Muszê iœæ,
ale kiedy zbierzecie wiêcej badañ, spotkajmy siê na zebraniu,
- zanim zaczniemy robiæ coœ wiêcej, dobrze? - Zajmijmy siê nim.
Jeszcze tylko parê pytañ.
Jego cukrzyca, czy mia³ j¹ zanim...
zosta³ unieruchomiony?
- Nie, od kiedy przybra³ na wadze. - A to...
Kiedy to...
- Od jak dawna jest taki? - Tak.
Piêæ lat temu jego firma zwolni³a 300 pracowników.
Szuka³ pracy przez dwa lata.
Nikt go nie zatrudni³.
Wtedy przesta³ siê staraæ.
To by³o dla niego naprawdê trudne, a jedzenie...
Jedzenie sprawia³o, ¿e czu³ siê lepiej, wiêc...
Myœlê, ¿e ju¿ od dawna Ÿle siê czuje.
Mówi³, ¿e to niestrawnoœci, ale... nie mog³am tego zignorowaæ.
Po ostatnich wieœciach, musia³am zadzwoniæ.
Wieœciach?
Bêdziemy... bêdziemy mieli dziecko. Jestem w ci¹¿y.
Jak?
Znaczy, jak cudownie! Gratulujê.
To... to bardzo... weso³a wieœæ.
Wypadasz z gry.
Dzisiaj zeznajesz.
Tak. Mogê siê o coœ zapytaæ?
- Teddy i Owen... mog¹ ze sob¹ pracowaæ? - Co masz na myœli?
Nic. Zdziwi³em siê, bo podkopywa³ pod ni¹ do³ek.
- Jakby chcia³, ¿eby odesz³a. - Naprawdê?
- Taa, muszê iœæ. - Powodzenia.
Co robisz?
Badania Bobby'ego Corso.
Wci¹¿ jesteœ przy grubasku 2x4?
- To nie fair. - Przezywasz siê.
- Kto to? - Córka mojej pacjentki.
Opieka spo³eczna nie odpowiada na wezwania.
- To niezbyt spo³eczne. - Gdzie jest Callie?
- Narzeka³a na brak dziecka.
Co?
Niewa¿ne.
Nie maj¹ z czym iœæ do s¹du. Gary Clark jest w ¿a³obie.
Mo¿esz zrobiæ mi przys³ugê,
i nie mówiæ o niej jako "pani Clark" albo "ona".
Nie u¿ywaj zaimków. Trzymaj siê "pacjentki".
Bêdzie mniej emocjonalnie.
Dobrze.
Wiêc po co tu przyszed³?
S³ucham?
Gary Clark.
Nie powinien tu byæ. Nie powinien tego s³yszeæ.
On pozywa, to jego przywilej.
- Nie daj zbiæ siê z tropu. - Bardziej martwiê siê o niego.
Przepraszam. Muszê iœæ.
Hej. Spotkanie z Shepherdem jest w sali konferencyjnej?
Dziêkujê.
Dosta³am kontrakt, i...
Cristina powiedzia³a mi, ¿e wspar³eœ mnie, wiêc...
Dziêkujê.
Oczywiœcie.
Co?
Nic.
- Na co patrzymy? - Pacjent ma ciê¿kie zaka¿enie tkanek
pod brzuchem. Ma te¿ doœæ znaczny wrzód.
Hunt i ja musimy oczyœciæ i usun¹æ zainfekowan¹ tkankê t³uszczow¹.
Tak du¿a utrata tkanki t³uszczowej jest niebezpieczna.
To lepsze ni¿ œmieræ przez infekcjê.
To ryzykowna operacja, tak.
Ale bêdziemy mieli Bailey i Webbera w pogotowiu
- w razie komplikacji. - Jaki jest wskaŸnik ryzyka u takiego pacjenta?
Prawie zbyt wysoki do obliczenia.
Piêciokrotnie wy¿sze ryzyko zawa³u serca,
niewydolnoœci oddechowej, powik³añ oddechowych.
Ma cukrzycê, wiêc jest ryzyko œpi¹czki katatonicznej.
- Wysokie ryzyko zatoru têtnicy p³ucnej. - I wierzcie mi lub nie,
jest niedo¿ywiony, co prowadzi do wolnego gojenia siê ran,
- niewydolnoœci nerek. - Uszkodzenia nerwów...
- infekcji pooperacyjnej. - Mówiê nie. Ryzyko jest zbyt wysokie.
To wszystko. Dziêkujê wam, ale to na tyle.
Mówisz, ¿e odeœlemy go na pewn¹ œmieræ?
Mówiê, ¿e trzeba wys³aæ go do szpitala bariatryczny,
gdzie s¹ przygotowani na tego typu pacjentów,
zamiast marnowania naszego czasu i œrodków,
na opiekê nad kimœ, kto najwyraŸniej sam o siebie nie dba.
Derek, on jest mn¹, tylko wybra³ jedzenie.
Nie s¹dzisz, ¿e o siebie dbam?
Ma chorobê, której nie mo¿e kontrolowaæ.
- Potrzebuje pomocy. - Przepraszam, ja...
Nie by³eœ tam sob¹.
I nie chodzi³o ci o Bobby'ego Corso.
Chodzi³o o Gary'ego Clarka.
Widzisz potencjalne pozwy w miejscu,
w którym widzia³eœ pacjentów.
Taka praca, Derek.
- Praca zmienia priorytety. - Przepraszam. Shepherd?
Derek, nie daj siê.
Powiedz Sloanowi, ¿eby zaczyna³.
Tak, Hunt.
Rozmowa o Altman,
mówi³eœ komuœ o tym?
Ja...
Mówi³eœ o tym swojej ¿onie?
- Meredith coœ powiedzia³a? - Kiedy udzielam profesjonalnej opinii
o lekarzu, oczekujê utrzymania tego w tajemnicy.
Nie chcê s³yszeæ tego od mojej rezydentki.
Myœla³em, ¿e mogê liczyæ choæ na tyle.
Jaki ci mija dzieñ?
Dr Grey.
Ach, tak. Jamie, otworzymy twoje kolano
i z³o¿ymy wszystkie czêœci twojej rzepki do kupy.
Ty przeprowadzisz operacjê?
- Tak. - Bêdziesz trzyma³a mnie za rêkê?
S¹dzê, ¿e lepiej bêdzie, jeœli bêdê trzyma³a skalpel.
Ale mogê potrzymaæ twoj¹ rêkê teraz.
Dobrze.
Masz jakieœ pytania?
Nie s¹dzê, ale nie chcê byœ zabra³a swoj¹ rêkê.
Wiêc... mo¿emy tu chwilkê posiedzieæ?
Jesteœ niegrzeczna.
Do zobaczenia na sali operacyjnej.
Powinni byliœmy zostawiæ was same?
Co?
Zrobi³o siê doœæ gor¹co.
Daj spokój. Jestem w sta³ym zwi¹zku.
- To by³a pogaduszka. - Taa, by³o gor¹co.
- To by³a gor¹ca pogaduszka. - Z trzymaniem siê za rêce.
Tak, kontakt fizyczny z pacjentem, to wa¿na czêœæ w zdobyciu jego zaufania.
Bailey da³a dziœ wyk³ad z wyczucia.
- Niczego siê nie nauczyliœcie? - Wiêc nie by³o ¿adnego flirtu.
Przewidzia³o mi siê.
Pewnie, flirtowa³a, a ja to odwzajemnia³am,
poniewa¿ chcia³am j¹ uspokoiæ.
Rozmowa z pacjentem w ten sam sposób, w jaki on rozmawia z tob¹,
sprawia, ¿e czuj¹ siê rozumiani, bezpieczni i...
Jesteœcie durniami.
I nieco zboczeni.
Zapisz mnie na 325.
Spoko.
Co siê dzieje o 3:25?
325 to zak³ad.
Ustawi³em zak³ad o wagê Bobby'ego Corso.
20 dolców. Ten, kto trafi najbli¿ej, wygrywa ca³¹ kasê.
Wchodzisz w to?
Jakim cudem wci¹¿ jesteœ przy tym przypadku?
Sztuczne zap³odnienie. Musia³o tak byæ.
- Zaraz. O czym mówicie? - O Bobbym Corso.
- Jak sp³odzili dziecko? - Nie wyszed³ z domu od piêciu lat.
PrzywieŸli go tu ciê¿arówk¹. Jak mia³by dostaæ siê
do kliniki zap³odnieñ, ¿eby wype³niæ kubeczek?
Jak go znalaz³, ¿eby wype³niæ kupeczek?
Wiesz, wci¹¿ mog¹ to robiæ, w zwyk³y sposób.
- Prawda? - Widzia³aœ jak on siê rusza?
Bo tego nie robi, w ogóle.
Mo¿e wcale nie musi. Mo¿e ona odwala ca³¹ robotê.
Ale jak? Przecie¿...
Skoñczy³am.
IdŸ kup sobie lody.
Nie wolno mi jeœæ tak du¿o cukru.
To kup sobie coœ miêsnego.
Mo¿e usi¹œæ.
Nie, nie mo¿e. Rozmawiamy o s-e-k-s-i-e.
Mam dziewiêæ lat, a ty w³aœnie przeliterowa³aœ "seks".
Niez³a.
Wiecie co? Powiedzmy, ¿e...
- To jego ¿ona. - Nie. Nie rób tego.
A to jest... on.
Chyba juz nikt tego nie zje.
Musia³aby byæ na wierzchu.
Mog³aby dostaæ lêku wysokoœci.
Ej.
Przepraszam...
W porz¹dku, rozumiem.
Próbujecie rozgryŸæ, jak ja i mój m¹¿
byliœmy w stanie postaraæ siê o dziecko.
By³o trzeba pokombinowaæ.
Mam wam opowiedzieæ?
Ale mo¿e najpierw powiesz mi,
jak ty to lubisz robiæ ze swoim mê¿em?
Albo twoj¹ dziewczyn¹? Ulubione pozycje?
Mo¿e perwersje...
Pogadajmy o tym, bo za³o¿ê siê,
¿e wszyscy nieŸle szalejecie!
Kto chce mówiæ pierwszy?
Nie? Nikt?
Có¿, pewnie i tak to nie mój cholerny interes.
T³uszcz pod pana skór¹ sta³ siê nekrotyczny,
jest martwy.
I infekcja prze¿era siê przez skórê.
Có¿, chyba by³o to nieuniknione.
Wszystko inne ja zjad³em!
Operacja jest wysoce niebezpieczna.
Wystêpuje wiêksze ni¿ zwykle ryzyko,
¿e komplikacje doprowadz¹ do œmierci.
Jeœli nie bêdê mia³ operacji, umrê?
Ile czasu mi zostanie?
Panie Corso, chce pan operacji.
Chce pan spróbowaæ...
Próbowa³em...
wszystkiego.
Diety, tabletki, hipnoza...
Próbowa³em wszystkiego.
Dziecko jest w drodze, niech pan o tym pomyœli.
A o czym niby myœlê?
Marzy siê o posiadaniu dzieci.
Wyobra¿amy je sobie, graj¹ce z nami w pi³kê.
Stoj¹ce na naszych stopach,
gdy siê z nimi tañczy.
Nie wyobra¿amy sobie, ¿e przynosz¹ nam jedzenie
i musz¹ nas myæ.
Nie mogê zrobiæ paru kroków do ³azienki.
Sami powiedzcie,
jakie dziecko zas³uguje na takiego ojca?
Chcê tylko odejœæ, zanim bêdzie mog³o mnie poznaæ.
Nie mówcie o tym mojej ¿onie.
Powiedzcie jej, ¿e to zbyt ryzykowne.
I pozwólcie mi iœæ do domu.
Hej, orzeszku.
Co siê dzieje?
Mogê ju¿ zobaczyæ mamê?
- Spróbujê siê dowiedzieæ. - Nic jej nie bêdzie?
- Chcesz szczerej odpowiedzi? - Tak.
Nie wiem.
Czy ty w ogóle coœ wiesz?
S³yszê, ¿e siê boisz.
Boisz siê, gdy coœ z³ego dzieje siê z mam¹ lub tat¹,
a ty czujesz siê samotna.
Sk¹d wiesz?
Bo gdy by³am w twoim wieku,
mój tata i ja mieliœmy wypadek samochodowy,
z nim by³o Ÿle, a ja siê bardzo ba³am.
Wiêc wiem.
Twój tata wyzdrowia³?
Tak, nic mu nie by³o.
Teraz dowiedzmy siê, co z twoj¹ mam¹.
- Miejsce! - Odsuñ siê!
Co siê sta³o?
Echo pokaza³o pêkniêcie œciany lewej komory.
Sala jest gotowa, czekaj¹ na nas.
- Yang, idziesz? - Tak.
- Co z dzieckiem? - Wezmê j¹.
Mamo?
Bêdê tam potrzebna?
- Co? - Macie Avery'ego, bêdê potrzebna?
Yang, idziesz albo nie, szybko.
Mam podpisaæ papiery do wypisu?
Pani Corso...
przepraszam za sytuacjê na sto³ówce.
£atwo jest z niego ¿artowaæ.
Nie zna³ pan go wczeœniej.
Nie wie pan, ¿e w gdzieœ w g³êbi,
to ten sam facet, którego znam,
który umie rozœmieszyæ mnie tak, ¿e brak mi tchu.
Próbowa³ rozbawiæ was ca³y dzieñ,
ale byliœcie zbyt obrzydzeni, by siê chocia¿ uœmiechn¹æ
albo po¿artowaæ z nim.
Aby poczu³ siê jak cz³owiek.
Sprowadzi³am go tu, bo myœla³am, ¿e mu pomo¿ecie.
Ale tylko sprawiliœcie, ¿e czuje siê gorzej.
Wiêc je¿eli chcecie mi powiedzieæ, ¿e nastêpnym krokiem bêdzie
zabranie go z powrotem do domu,
to lepiej ju¿ nic nie mówcie.
Macie ju¿ mój wózek wid³owy?
Pomyœleliœmy, ¿e weŸmiemy platformê
i wytoczymy pana na ni¹.
Dobre, dobre.
Prosto do zatoki.
P³ywaj¹cy dom, jak barka.
Mam niez³e.
- Tak? - Jak nazywaj¹ goœcia,
który by³ tak gruby, ¿e nie móg³ wyjœæ z domu?
Martwy.
I samolubny.
Bo zostawi pan ponad 300-stu kilogramowy ba³agan
do posprz¹tania dla pana ¿ony.
To te¿ by³o niez³e.
Przepraszam, ¿e tak skradaliœmy siê wokó³ pana ca³y dzieñ,
staraj¹c siê nie ¿artowaæ.
Ale to pan musi przestaæ.
Przestaæ nazywaæ siebie "grubym goœciem".
Ma pan kochaj¹c¹ ¿onê,
która bêdzie z panem, przez ca³y czas.
Musia³ pan na to jakoœ zas³u¿yæ.
Wiem jak to jest, gdy ¿ycie daje tak popaliæ,
¿e ma siê ochotê tylko usi¹œæ i umrzeæ.
Ale trzeba patrzeæ przed siebie.
Nie mo¿e pan jej teraz zostawiæ.
Nie zas³u¿y³a na to.
S¹ szanse, ¿e umrze pan na tym stole.
Dostanie pan to, czego pan chcia³.
Przynajmniej pana ¿ona pomyœli, ¿e pan próbowa³.
Powie o tym pana dziecku.
Przynajmniej to im siê nale¿y.
Jak siê dosta³eœ na tê operacjê?
Potrzebowali du¿ych goœci.
Karev, Percy, ods³aniacie brzuch.
Adamson, zostañ tutaj. Kepner, przejdŸ tu.
Gdzie ja mam stan¹æ?
Myœlê, ¿e nie trzeba.
Wystarczy nam ludzi.
Przep³uka³ pan uszy, by otrzymaæ reakcjê oczu?
Nie. To nie by³o potrzebne.
- Dlaczego? - By³a reakcja Ÿrenic.
Wiêc w jej oczach by³o ¿ycie?
By³a reakcja Ÿrenic.
Jednak uzna³ j¹ pan za zmar³¹.
- le mnie pan rozumie... - Brak reakcji Ÿrenic,
jest jedn¹ z oznak œmierci mózgu.
Jednak uzna³ pan, ¿e jej mózg jest martwy.
Nigdy nie uzna³em u niej œmierci mózgowej.
Mia³a minimaln¹ aktywnoœæ mózgu.
Przykro mi, próbowa³em wyjaœniæ, ¿e nie by³o ¿adnej...
A wiêc ¿y³a, dopóki nie przerwa³ pan leczenia
i nie wyci¹gn¹³ wtyczki?
Przepraszam, nie wyrazi³em siê jasno.
Zgodnie z oœwiadczeniem, które podpisa³a,
poziom aktywnoœci mózgu,
- który uzna³em... - Pan uzna³?
Pan zadecydowa³?
Takie by³o moje zdanie...
Powinniœmy przerwaæ?
Tak, proponujê, ¿ebyœmy zrobili przerwê,
pozbierajmy siê i wrócimy póŸniej.
- Mo¿e byæ? - W porz¹dku.
- Pamiêta pan jak mówi³am, ¿e nie wytocz¹ sprawy? - Tak.
Z ca³ym szacunkiem - wola³abym, aby tak pozosta³o.
Nie przepraszaj.
Infekcja siêga g³êboko.
Pod tym wszystkim jest t³uszcz i... wiêcej t³uszczu.
Jestem przy œcianie ¿o³¹dka.
- Jak powi� - Nie za dobrze.
Chcesz zajrzeæ do œrodka?
To pewnie puszka Pandory, ale...
Dobra.
Zajrzyjmy tam.
Cholera, musimy to otwieraæ.
Bailey, Webber, asystujecie.
Wiêc w œcianie jest dziura?
Tak, a krew powinna
iϾ z jednego pokoju do drugiego,
ale przechodzi przez tê dziurê.
I nie mo¿e dojœæ do mózgu?
Moje!
Tak. Ani do p³uc.
Wiêc bêd¹ musieli zaszyæ dziurê.
Postaraj¹ siê, ale serce musi byæ mocne,
jak... nylon, z którego masz buty.
A serce twojej mamy jest s³abe, jak papier.
Co siê stanie, jeœli umrze?
Pogadamy o tym, jeœli tak siê stanie.
Mam ciê, moje.
Jeœli twoja mama umrze...
bêdziesz czu³a wiele ró¿nych rzeczy.
Najpierw poczujesz siê, jakbyœ
mog³a by³a zrobiæ wiêcej, aby jej pomóc,
ale to nieprawda.
Zrobi³aœ wszystko, co mog³aœ.
Nie bêdziesz siê tak czu³a, ale zapamiêtaj, co mówiê.
Zrobi³aœ wszystko, co mog³aœ.
I bêdzie ciê bola³o,
za ka¿dym razem, gdy o niej pomyœlisz.
Ale z czasem bêdzie bola³o mniej i mniej.
I w koñcu...
pomyœlisz o niej i zaboli tylko troszkê.
Nie bêdzie mnie tu rano, gdy ciê wypuszcz¹,
wiêc zadzwoñ, jeœli bêdzie bola³o ciê przed badaniami.
I jeœli coœ zielonego bêdzie siê s¹czy³o, te¿ zadzwoñ.
A czy mogê zadzwoniæ, jeœli póŸno w nocy
upijê siê i natknê w TV na stare filmy Johna Hughesa?
- Ja nie... Nie s¹dzê... - Masz.
U¿yj tego...
gdybyœ zmieni³a zdanie.
A teraz...
spadaj st¹d.
Jestem na prochach.
Nie, odsuñ bardziej, nic nie widzê.
- Tak lepiej? - Nie, bardziej.
Chyba znalaz³em sprawcê.
Zapalenie uchy³ków,
perforowana okrê¿nica, zupe³nie zaka¿ona.
- Jak d³ugo ju¿ tu l
…