pl Polish
Grey's Anatomy 6x16 (HDTV.2HD) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
movie info: XVID 624x352 23.973fps 350.5 MB /SubEdit b.4072 (http://subedit.com.pl)/
/Chirurdzy s¹ szczegó³owi.
/Lubimy statystyki, listy,
/i zabiegi operacyjne.
/Nasi pacjenci ¿yj¹, /poniewa¿ lubimy kierowaæ siê regu³ami.
/Jednak choæ tak bardzo /uwielbiamy polegaæ na liczbach...
/planowaæ...
/Wiemy równie¿, ¿e najwiêksze medyczne odkrycia,
/zachodz¹ przez przypadek.
Karev, jeœli nadal chcesz ¿eby ciê podrzu... O mój Bo¿e!
Co ty wyprawiasz?! Wynocha st¹d!
Dlaczego jesteœ nago?
- Powinienem ju¿ iœæ. - Bo¿e.
Proszê, nie denerwuj siê. Derek mia³ byæ Alexem.
Alex wyszed³ z dziesiêæ minut temu.
I od kiedy wy dwoje nadal...
Odk¹d przy³apa³aœ nas pierwszym razem.
Lexie, mówimy o Alexie.
Emocjonalnie jest taki, jak ja trzy lata temu.
Nie mo¿esz nic do niego czuæ. Zdajesz sobie z tego sprawê?
Tak, oczywiœcie. Chodzi tylko o seks.
Dobrze? Nie mieszam w to uczuæ.
Jasne.
Bo ty jesteœ dziewczyn¹, która nigdy nie miesza uczuæ.
Twoje serce le¿y w twojej pochwie.
Wcale nie.
Przyrzekam. Tym razem jest inaczej.
Tak, jasne.
Moje serce nie le¿y w mojej... pochwie.
/Pleœñ - penicylin¹.
/Truj¹ca kora drzewna - lekiem na malariê.
/Niebieska ma³a pigu³ka na wysokie ciœnienie...
/I impotencja rozwi¹zana.
Co tu siê dzieje?
- O mój Bo¿e. - Ej no!
Przeklêty poranek.
Przek³adam pacjenta na Trendelenburga,
Teddy wyci¹ga kaniulê têtnicz¹,
I ³¹czy têtnicê z wk³uciem centralnym.
A potem w³¹cza perfuzjê mózgow¹.
Tak jakby p³onê³a. I ja p³onê³am.
Ca³a sala p³onê³a.
No co?
Nic, nic.
Po prostu... Wy dwie...
Teraz siê przyjaŸnicie.
No tak.
Ty te¿ mo¿esz siê z ni¹ przyjaŸniæ.
Nie prosi³am ciê, byœ tego nie robi³.
Sam o tym zadecydowa³eœ.
Wiêc... B¹dŸ jej przyjacielem.
/Ciê¿ko nam zaakceptowaæ fakt, /¿e to nie zawsze ciê¿ka praca
Dziêkujê.
/czy te¿ przykuwanie uwagi do szczegó³u,
/daje nam odpowiedzi, których poszukujemy.
Dr Hunt, w³aœnie pana wezwa³em.
Mamy w drodze rannego. Ju¿ jest.
41 letni motocyklista-ryzykant,
wewnêtrzny uraz g³owy, rozleg³a rana karku
- oraz liczne têpe urazy. - Jakie mia³ wyzwanie?
NajwyraŸniej jazdê bez kasku.
Wci¹¿ s¹ fale mózgowe, jednak s³abe.
/Czasem musimy usi¹œæ,
/rozluŸniæ siê i poczekaæ na los szczêœcia.
- O mój Bo¿e, o Bo¿e! - To raczej nie pomo¿e.
Grey's Anatomy - Chirurdzy.
Ja dzisiaj jestem na urazówce, Yang.
- Jest mój. - Pierwsza go dotknê³am.
Gary z prawniczego. Potrzebujê zeznania o upadku od któregoœ z was.
Zadecydujcie.
- Nawet nie jesteœ przebrana. - Cholera. To jeszcze nie koniec.
Mi³ej zabawy z Garym z prawniczego.
Raz... dwa, trzy.
Hej, Teddy. Mam dawnego pacjenta z onkologii.
Wiem, ¿e jesteœ bardzo zajêta operowaniem,
i gapieniem siê na Owena Hunta...
Co?
Próbowa³am to zignorowaæ, to gapienie siê.
Od œwi¹t, gitary i œpiewania,
ukradkowych spojrzeñ, zd¹¿y³am zauwa¿yæ.
Niestety nie mogê tego od-zauwa¿yæ.
Lubiê naprawiaæ rzeczy, ludzi. Lubiê naprawiaæ ludzi.
Och, nie, nie, nie. Ja i Hunt nie...
Nie próbuj k³amaæ, bo to niezdrowe.
Chodzi o to, ¿e gapisz siê, i jesteœ smutna.
Wydaje mi siê, ¿e potrzebujesz innych przyjació³ ni¿ Owen.
Bêdê naprawia³a.
- Bêdziesz moj¹ przyjació³k¹. - Bêdê?
Tak. Jestem œwietn¹ przyjació³k¹.
Dziœ wieczorem spotkasz siê ze mn¹ i Callie na babskim wieczorku.
Mo¿e Bailey te¿ przyjedzie.
- ZgódŸ siê na babski wieczorek - Zgadzam siê na babski wieczorek.
Problem rozwi¹zany. A teraz mój pacjent.
Elliot Meyer. Potrzebuje przeszczepu p³uc.
Ja jestem chêtny do przeszczepu p³uc.
Nie... poniewa¿ przespa³eœ siê z moj¹ dziewczyn¹,
i kiedy na ciebie spogl¹dam, mam ochotê przestawiæ ci szczêkê.
To by³o lata temu.
Mo¿e i tak, ale zazdroœæ jest zielonookim potworem,
i ka¿de z moich dzieciaków powiedzia³oby, ¿ebyœ nie zadziera³ z potworami.
Zmywaj siê, zanim przestawiê ci szczêkê.
Jako moja nowa przyjació³ka, nie oceniaj mnie za to.
A wiêc mój pacjent by³ leczony...
Rozumiem to. Jesteœ rozgoryczony odejœciem Sloan.
Ale r¿niêcie aptekarek nie poprawi ci humoru.
W³aœnie, ¿e tak.
Zabraniam ci r¿n¹æ aptekarki w moim szpitalu. Jasne?
By³eœ o niebo lepszy, zanim zosta³eœ szefem. Wiesz?
Spadaj st¹d.
Dr Webber.
- Witam z powrotem. - Dziêkujê dr. Sloan.
Richard, jaki ci mija twój pierwszy dzieñ?
Na razie jest dobrze.
Chcia³em to podrzuciæ.
Przykro mi, ¿e musisz to robiæ.
Testy s¹ czêœci¹ odwyku.
- Wykonaj je na Jana Kowalskiego, dobrze? - Oczywiœcie.
Czegokolwiek dziœ potrzebujesz, Richard.
Lekki dzieñ, zacznijmy od tego...
Rutynowe zabiegi, luŸny grafik, fajrant o 17.
Oczywiœcie.
Tak, to w³aœnie powiedzia³am. Poœlizgnê³a siê.
Jedyn¹ winn¹ osob¹ jest tu pan,
za odci¹ganie mnie od operacji.
Zadzwoñcie do mojego kierowcy, wci¹¿ mogê zd¹¿yæ
na samolot, jeœli tu zaraz przyjedzie.
Zemdla³eœ w restauracji i masz bóle jamy brzusznej.
Nie wsi¹dziesz do samolotu.
Nic mnie ju¿ nie boli, diagnoza zaczeka, a¿ wrócê do domu.
- A teraz puœæcie mnie. - Ju¿ skoñczyliœmy, prawda?
- Proszê przejœæ na te ³ó¿ko. - Zajmê siê tym, Yang.
Proszê siê rozluŸniæ, tak abym mog³a przeprowadziæ badania.
- Ka¿ jej siê odsun¹æ, Jackie. - Jackie?
No co? To nie...
Ju¿ wezwa³em Bailey, to nic kardiologicznego.
- Mo¿esz sobie odpuœciæ, Yang. - Zobaczymy.
- Proszê pana, jestem chirurgiem, i to dobrym. - Mój wnuk równie¿.
Wiêc mo¿e mnie zostawisz?
To twój dziadek?
Mówiê serio, poradzê sobie do przyjœcia Bailey.
Nie, poniewa¿ nie wolno nam leczyæ cz³onków rodziny,
a on ma czu³y œrodek nadbrzusza i opór miêœniowy.
To mo¿e byæ zapalenie dróg ¿ó³ciowych.
Zapalenie dróg ¿ó³ciowych? Powa¿nie?
Z tylko jednym objawem triady Charcota?
Jest pan lekarzem?
NajwyraŸniej lepszym ni¿ pani.
Dr Harper Avery.
A pani nazwisko?
Harper Avery.
Nie, to ja siê tak nazywam.
Ten od nagrody Harpera Avery'ego?
Strza³ w dziesi¹tkê. SprowadŸ innego chirurga, Jackie,
tym razem takiego z pulsem.
Jesteœ wnukiem Harpera Avery'ego?
le zdiagnozowa³am Harpera Avery'ego na oczach Harpera Avery'ego.
Wiesz jak to zmniejsza moje szanse,
- na wygranie nagrody Harpera Avery'ego? - Mo¿e zd¹¿y przed tym umrzeæ.
Mo¿e umrzeæ nawet dzisiaj.
Muszê zoperowaæ motocyklistê-ryzykanta,
- i bêdzie dobrze. - To prawda, ¿e Harper Avery tu jest?
Derek nadzia³ siê rano na ni¹ le¿¹c¹
- nago w ³ó¿ku Alexa. - Meredith!
Chcia³am j¹ rozweseliæ. Ma z³y dzieñ.
B¹dŸ wielkoduszna.
Wiesz, nie mo¿esz nic czuæ do Kareva.
- Jest jak Meredith trzy lata temu. - To samo powiedzia³am.
Nic nie czujê do Alexa.
W³aœnie, ¿e tak. Twoje serce le¿y w pochwie.
To samo powiedzia³am!
- Jesteœcie potworami. - Jesteœmy...
Yang, s³ysza³em, ¿e pozna³aœ Harpera Avery'ego.
Wiedzia³eœ, ¿e ten ³adny ch³optaœ to wnuk boga?
Nie wiedzia³em. Ale brzmi nieŸle.
To wcale nie jest niez³e.
To uprawniony bachor z brakiem umiejêtnoœci,
poza naprawdê dobrymi genami.
To nie wina Jacksona, ¿e jest spokrewniony z Harperem Averym.
Co za ró¿nica, córko Ellis Grey.
Jak wygl¹dam?
- Profesjonalnie? - Masz pietra?
To jeden z najpotê¿niejszych chirurgów w kraju.
To tylko ktoœ, po kim nazwano nagrodê.
Co za ró¿nica, córko Ellis Grey. Przyznaj, te¿ chcesz go poznaæ.
Jasne, ¿e tak.
Dziêkujê.
Co tu robimy?
W drodze na salê zacz¹³ siê wykrwawiaæ.
Pomo¿esz nam, Yang?
Du¿y ch³opiec potrzebuje pomocy. Nie ma sprawy. Patrz i ucz siê.
Zacisk.
Widzisz? Dlatego nie chcê, ¿ebyœ prowadzi³a samochód!
Musia³am kupiæ lekarstwa!
- Mieli zamkn¹æ sklep, wiêc... - Mo¿ecie przestaæ krzyczeæ?
- Proszê? - Nie.
Moja matka jest prawie ca³kiem g³ucha
i nie chce tego zaakceptowaæ.
Nie chce nauczyæ siê jêzyka migowego, ani u¿ywaæ aparatu s³uchowego.
- Wiêc krzyczymy. - Nie rozmawiaj z ni¹, tylko ze mn¹.
Opowiada³am im, co siê wydarzy³o.
Ukrad³a mój samochód. Znowu.
Wra¿liwoœæ przy wyrostku jarzmowym
oraz krwiak po lewej stronie skroniowej.
PrzeprowadŸ tomografiê, a ja wezwê Sloana i Shepherda.
Ma pêkniête œciêgno w kolanie, wiêc bêdzie trzeba operowaæ.
Bêdzie musia³a odpoczywaæ przez parê tygodni.
Trzeba czekaæ jeszcze wiêcej, przez jej rêkê i nogê? Œwietnie.
Widzia³am to, Kathy!
Zabieraj¹ ciê na tomografiê! Tylko tyle mówi³am!
Ucisz siê. Pozwól tej mi³ej pani doktor robiæ jej pracê.
Czemu to tak d³ugo trwa?
Wydaje mi siê, czy te dwie kobiety s¹ cholernie denerwuj¹ce?
Bardzo pana przepraszam, dr. Avery.
Nied³ugo przeniesiemy pana do prywatnego pokoju.
Ju¿ to pani mówi³a.
Ten sam Shepherd, który robi³ testy kliniczne na glejakach?
Tak, proszê pana.
Przyprowadziliœcie neurochirurga na skurcze brzucha?
Dr Shepherd jest naszym szefem chirurgii, proszê pana.
Nie potrzebujê kierownika kursu. Potrzebujê doœwiadczonego chirurga.
Wezwijcie dr Grey.
Ja jestem dr Grey.
Albo najzdolniejszy chirurg plastyczny œwiata tu pracuje,
albo nie jesteœ Ellis Grey.
To moja matka. Zmar³a.
Nie wiedzia³em.
Moje kondolencje.
Któ¿by inny?
Richard Webber wci¹¿ tu pracuje?
Tak.
Niestety, jest dziœ nieosi¹galny.
Podajcie ativan. Percy, prze³ó¿ go na bok.
Cristina, uwa¿aj na kark.
O mój Bo¿e! Co oni robi¹ temu mê¿czyŸnie?!
Naciskam.
- Zabierzcie go do pokoju. - Wezwê dr. Webbera.
Jak pan widzi, ma pan rozszerzone jelito tu i tu,
co wskazuje na blokadê.
To bardzo dobrze, ¿e nasz m³ody dr Avery
tu pana przywióz³.
Dr Bailey mo¿e zaraz przeprowadziæ operacjê.
To by³a studentka, Webber? ¯ona kogoœ z zarz¹du?
S³ucham?
Nikt nie oddaje szefostwa
i nie prosi siê o to, dopóki to nic ostrego.
- Wiêc komu podpad³eœ? - Dziadku!
Proszê mi wybaczyæ, dr. Webber.
To by³ ¿art. Nie zrozumia³ mnie.
Czyli jak, Webber?
Dr Webber zdecydowa³ siê zaj¹æ siê badaniami.
Ach, badania. Tak czy inaczej,
przynajmniej wykona pan moj¹ operacjê.
Dr Bailey mo¿e z ³atwoœci¹ wykonaæ...
Chcê Webbera. Bez obrazy.
Nie ma problemu.
Chcê te¿ siê temu przygl¹daæ.
Co?
Chcê byæ przytomny podczas operacji, chcê ogl¹daæ.
To na tyle z lekkiego dnia.
Rok po tym, jak ch³oniak pana Meyera uleg³ remisji,
zdiagnozowano u niego zw³óknienie p³ucne.
By³ to efekt uboczny naœwietlania,
które przechodzi³ podczas leczenia raka.
To nic nowego.
Myœla³am, ¿e mówiliœcie, ¿e da siê coœ z tym zrobiæ.
Tak, ale one s¹ nowe w tym przypadku,
i to wa¿ne, aby przejrzeæ ca³¹ historiê.
- Œwietnie. Nie mog³yœcie zrobiæ tego wczeœniej? - Jill. Przepraszam.
Moja siostra zazwyczaj czeka parê minut,
zanim rzuca siê na nowych ludzi.
W porz¹dku. Pozwól, ¿e powiem co wiem.
Bêdzie bardzo ciê¿ko, znaleŸæ parê nowych p³uc.
P³uca od dawcy s¹ bardzo rzadkie.
85% zostaje wyrzucone,
poniewa¿ dostaj¹ zapalenia, podczas gdy dawca jest w œmierci klinicznej.
I poniewa¿ twój rak mo¿e siê wróciæ
po œrodkach immunopresyjnych,
jesteœ kandydatem wysokiego ryzyka.
Jest zbyt wielu innych pacjentów,
którzy nie s¹ a¿ tak zagro¿eni.
Elliot prze¿y³ bia³aczkê i ch³oniaka.
Nikt tego nie prze¿ywa, jednak jemu to siê uda³o.
Zas³uguje na p³uca.
Niestety, istniej¹ regu³y,
które ustala rada transplantologiczna.
Przykro mi.
Dr Altman, czy bra³a pani pod uwagê badania, które s¹ prowadzone
- z przeszczepami ex vivo? - Ex vivo?
To zabieg, w którym pobiera siê uszkodzone p³uca dawcy,
które normalnie wyrzuci³oby siê,
i naprawia siê je na bypassie. Zrobimy coœ takiego?
Niech zgadnê.
Przysz³aœ, ¿eby odpracowaæ to,
co straci³aœ w oczach Harpera Avery'ego.
Sk¹d o tym wiesz?
¯artowa³aœ sobie ze mnie.
W porz¹dku.
Tak, upokorzy³am siê przed Haperem Averym.
A mój ryzykant wykorkowa³, zanim zd¹¿yliœmy go zoperowaæ.
Wiêc jestem wolna do twojego przypadku z ex vivo.
Nie ma ¿adnego ex vivo,
poniewa¿ robiono to jedynie w Szwajcarii i Kanadzie,
na pacjentach w o niebo lepszym stanie ni¿ ten.
Tak, ale...
Wykonanie zabiegu tak hardcorowego jak ten,
kiedy jest tu Harper Avery…
Przecie¿ móg³by o tym us³yszeæ i mo¿e spodoba³oby mu siê to,
a to bóg rozdaj¹cy nagrody.
Nie obchodz¹ mnie nagrody.
Jasne, tylko ludzie, którzy nigdy nic nie wygrywaj¹ tak mówi¹.
Myœlisz, ¿e mo¿na by zrobiæ ex vivo?
Nic nie czujê do Alexa.
Nic mnie to nie obchodzi.
Zaczê³o siê.
Rozpocz¹³ swoj¹ gadkê.
Jak¹ gadkê?
O œwietnoœci medycyny.
Jak to chirurdzy
maj¹ przesuwaæ granice
i robiæ rzeczy, których nikt jeszcze nie robi³.
- Motywuj¹ce. - Strasznie to ckliwe,
a jak w kó³ko siê tego s³ucha przy obiedzie z dziadkami,
po prostu chcesz zostaæ chirurgiem, kiedy doroœniesz.
Chodzi³eœ na obiady?
Nie wiedzia³am, ¿e œwiatowej s³awy chirurdzy to robi¹.
Czujê siê oszukana.
To dlatego, ¿e jeszcze nie s³ysza³aœ tej gadki.
...bycie przytomnym w trakcie w³asnej operacji,
to szansa na ponowne bycie uczniem,
z nowej perspektywy.
W³aœnie po to wybraliœmy ten zawód.
Dla tych momentów, które s¹ wyzwaniem, przera¿aj¹ i oœmielaj¹ nas,
by osi¹gn¹æ potencja³, który powinniœmy osi¹gn¹æ.
Skoñczmy to gadanie
i chodŸmy na salê. Nauczmy te dzieciaki,
sami siê nauczymy,
co znaczy byæ œwietnym.
Przepraszam, ale nie mogê zezwoliæ na tak¹ operacjê.
Zrobimy to.
Derek, mo¿emy to zrobiæ.
To chcia³em us³yszeæ.
W³aœnie tak postêpuje szef.
Shepherd, zapisz to sobie.
- Dr Webber. - Derek, wiem co chcesz powiedzieæ.
Nie. Jako jedyna osoba w tym szpitalu,
która ma ciebie dogl¹daæ,
nie popieram tej decyzji.
Przepraszam,
szefie Shepherd.
- Naprawdê chcesz to zrobiæ? - Tak.
Na twoj¹ odpowiedzialnoœæ.
Dziêkujê ci, za pomoc w tym projekcie.
Jutro o tej samej porze?
Niech zgadnê.
Ma³a Sloan nadal nie zadzwoni³a.
Ani razu. Ale to nic, pozbiera³em siê.
Wstawanie z ³ó¿ka i nienoszenie dresów ca³ymi dniami oznacza pozbieranie siê.
Sypianie z pielêgniarkami? Niezupe³nie.
Nie musia³bym z nimi sypiaæ, gdybyœ ty zaczê³a coœ dzia³aæ.
Jestem zaanga¿owana w dojrza³y zwi¹zek.
- Próbowa³em tego. Nie zadzia³a³o. - Dobra, niewa¿ne.
ChodŸ, rzuæ okiem na tomografiê mojej pacjentki.
Daj spokój!
Wynocha st¹d, Karev.
Co?
Wynocha, no ju¿!
Co to by³o?
- Nie lubiê tego goœcia. - Przespa³ siê raz z Lexie.
Mark, zerwaliœcie.
W³aœciwie to on... A, niewa¿ne.
Nie sypia siê z dziewczynami innych facetów.
- Nauczy³em siê na w³asnej skórze. - Lizus.
Nie wierz mu. Udaje, bo nie radzi sobie z ludzkimi uczuciami.
Spytaj go, z iloma pielêgniarkami dziœ spa³.
Teraz sypiasz z pielêgniarkami?
Powiedzia³eœ: ¿adnych aptekarek. Jestem doros³ym facetem.
- Mogê pieprzyæ, kogo chcê. - Nie w moim szpitalu.
- I co zrobisz, zwolnisz mnie? - Mo¿e zwolniê.
Dobra, dobra. Starczy tego testosteronu.
S¹ skany pani Nelson.
- Nie ma krwawieñ ani z³amañ. Nic jej nie jest. - Jest g³ucha.
- Tak, sk¹d wiesz? - Ma otosklerozê.
Nieprawid³owo wyroœniêt¹ kostkê w uchu œrodkowym.
Jeœli siê j¹ usunie, znów bêdzie s³ysza³a.
Chwila. Mo¿esz przywróciæ jej s³uch?
- Ale ona jest g³ucha od lat. - Ta. Ale nie musi byæ.
- Tylko dlatego, ¿e usuniesz koœæ? - No a co ja w³aœnie powiedzia³em?
Nie musi ju¿ byæ g³ucha.
Mogê to naprawiæ. A¿ tak dobry jestem.
Nadal chcesz mnie zwolniæ?
NieŸle wygl¹daj¹ce jelito, co, Webber?
Tak, jeœli mia³bym obstawiaæ,
to powiedzia³bym, ¿e to jelito 50-latka.
Ssanie, dr Grey.
Dr Grey, mam nieco osobiste pytanie.
Tak?
Gdyby twoja matka nadal tu pracowa³a,
czy wybra³abyœ naukê w innym, ni¿szej rangi szpitalu,
aby unikn¹æ korzyœci, wynikaj¹cych z jej dziedzictwa?
Czekam, dr Grey.
Dr Webber,
co myœli pan o barwniku miêdzyoperacyjnym,
by pomóc oceniæ stan jelit?
Có¿, mówi siê, ¿e to poprawia to os¹d medyczny,
ale nie jestem ca³kiem pewien.
Nie ³apiê. Dlaczego on asystuje przy operacji w³asnego dziadka?
Z tego samego powodu, dla którego Harper Avery osobiœcie prosi³,
aby Meredith Grey by³a jego rezydentk¹.
Nepotyzm jest do bani.
Hej, chcesz... wrzuciæ coœ na ruszt?
Nie.
W³aœciwie to jestem ju¿ pe³na.
Naprawdê? Nie by³o tego widaæ wczorajszej nocy.
Powiedzia³am: nie.
W ogóle nie jestem g³odna.
Wiêc idŸ, zjedz sam.
Przepraszam.
Hej, siadaj no, Wielka Stopo!
Wiêc teraz "Wielka Stopo".
Wiesz, co mówi¹ o goœciach z du¿ymi stopami.
Nie powinieneœ sobie pójœæ, pouczyæ siê o byciu chirurgiem,
po tym jak pozwoli³eœ umrzeæ mojemu ryzykantowi?
Mój ryzykant? Nie umar³.
Po tym, jak wysz³aœ,
pomog³em ochroniæ jego pracê serca.
Jest teraz dawc¹.
Ciœnienie spada.
Mam tu krwawienie. Ssanie.
- Sprawdza³eœ s. M.A? - Tak, wszystko dobrze.
Proszê pozostaæ spokojnym, dr. Avery.
Bêdê spokojny, kiedy znajdziesz to cholerstwo.
Co siê dzieje, Kathy?
Naprawdê?
Przez ten ca³y czas wystarczy³o przyprowadziæ j¹ do lekarza?
To ju¿ niewa¿ne.
Wa¿ne jest, ¿e dr Sloan mo¿e operowaæ
zaraz po operacji na kolanie.
Ten wypadek to mo¿e najlepsza rzecz, jaka mog³a siê przydarzyæ.
Co siê dzieje?
Kim pan jest?
Chyba jakimœ cudotwórc¹.
Dziêkujê.
Bardzo dziêkujê.
Co siê, do cholery, dzieje?
Mamo...
- Dr Sloan mo¿e przywróciæ ci s³uch! - Nie wa¿ siê spaæ z t¹ kobiet¹.
- Nie? - Nie.
Dr. Sloan, niech pan sam jej powie!
Pani Nelson!
Jestem dr Sloan! Mam dla pani dobre wieœci!
Nie powinniœmy go uœpiæ?
Nie, nie powinniœcie. Dajcie jeszcze jedn¹ jednostkê osocza.
- 80 na 50. - Tu jest, mam to.
Jak siê pan czuje, dr. Avery?
Dobrze. Têtno siê stabilizuje.
Niech siê pan trzyma jeszcze parê minut.
- Jedwabny szew, Boki. - Jedwabny?
Nie, u¿yj chromowego. Nie rozleniwiaj siê.
Jak widaæ czuje siê nieŸle.
Dobrze.
Daj chromowy, Boki.
Wzywa³aœ mnie?
O Bo¿e. Naprawiasz te p³uca ex vivo?
- Mamy zgodnoœæ z ryzykantem. - Ukrad³aœ mu p³uca?
Nie, nie ukrad³am ich.
Transplantologia je odrzuci³a, posz³yby na odpady medyczne.
Wiêc wziê³am do badañ.
A wiêc Lexopedia chce byæ twardzielk¹
i mi pomóc, czy nie? - O Bo¿e, jasne.
Wiêc nawentylowa³am p³uca
z CO2 i azotem przez pompkê.
- S³ysza³em o Harperze... - S³ysza³am o motocykliœcie...
- Ty mów. - Nie, nie, ty mów.
Chcia³em powiedzieæ, ¿e to ca³kiem fajnie,
Harper Avery w naszym szpitalu... - Tak, tak. NieŸle.
A twój motocyklista?
Straciliœmy go, ale jest dawc¹.
Có¿, to dobrze.
Powinnaœ wpaœæ do nas na kolacjê.
Cristina nie gotuje,
ale jeœli pamiêtasz, robiê niez³¹ lasagne.
- Jasne. - Serio?
Tak, brzmi nieŸle.
- Muszê lecieæ. - Jasne, idŸ.
Pogadamy póŸniej.
Dobra, wiem, ¿e ubóstwia pani Yang.
Te jej magiczne kardio-zdolnoœci
sprawiaj¹, ¿e ma pani motylki w brzuchu.
Ale p³uca, które bierzecie do transplantacji, nale¿a³y do mojego pacjenta.
Sprawienie, by jego œmieræ nabra³a sensu znaczy³oby wiele...
Przepraszam. Jakie p³uca?
Posz³aœ za moimi plecami. U¿y³aœ mojego nazwiska.
Tak, ale postêpowa³yœmy z protoko³em...
- Nie powiedzia³yœmy pacjentowi. - Ukrad³yœcie p³uca, Cristina!
I tak by³y do wyrzucenia. Post¹pi³a ekologicznie.
Wiêc œwietnie, nie muszê siê martwiæ
o tysi¹ce dolarów, które wyda³yœcie
i o fakt, ¿e nikt w tym szpitalu tego wczeœniej nie próbowa³.
O Bo¿e. Chodzi o Harpera Avery'ego, tak?
Dlatego to zrobi³aœ?
Dlaczego to takie straszne?
Chodzi o to, ¿e...
- Mo¿esz tego dokonaæ. - No fajnie, dziêkujê.
Kto potrzebuje Harpera Avery'ego, gdy
ma siê aprobatê Cristiny Yang?
Nie o tym mówiê.
Ta ca³a twoja ambicja,
desperacka potrzeba wygrywania nagród...
Oznacza to, ¿e masz z³e priorytety.
- Nie, nagrody popychaj¹ nas do stawania siê lepszymi. - Popychaj¹ nas do stawania siê potworami.
Stanie w miejscu, niepróbowanie jest gorsze...
P³uca wygl¹daj¹... S¹ ¿ywe.
Transplantacja wyleczonych p³uc nie by³a wykonywana w USA.
Ryzyko jest olbrzymie.
A bior¹c pod uwagê iloœæ naœwietleñ, które przeszed³eœ,
nie wiadomo, jak krucha jest twoja tkanka
ani czy przeszczep jest w ogóle mo¿liwy.
Chwilka, przepraszam.
Ale zaleca to pani, tak?
Nie, chc¹ nam daæ jak¹œ parê u¿ywanych p³uc,
których nikt inny nie chce. - To dobre p³uca.
Ten zabieg pozwoli³ nam je naprawiæ, wiêc
s¹ teraz równie dobre, co.... - Nie! Zaczekamy.
Zaczekamy na p³uca, na które zas³ugujesz.
Tak przywyk³aœ do walki, ¿e nawet nie zauwa¿asz...
To jest to.
Jestem chory i zmêczony.
I jestem gotowy.
Niewa¿ne co siê stanie, mam uporz¹dkowane sprawy...
Nie s¹ uporz¹dkowane, nie wa¿ siê tak mówiæ.
Dr Robbins, proszê.
To moja najlepsza szansa?
Nie ja jestem teraz twoim chirurgiem, Elliot.
Musimy siê zdaæ na dr Altman.
To twoja jedyna szansa.
Wiêc zróbcie to.
Dajcie mi te u¿ywane p³uca.
Dr. Sloan, co za wyczucie czasu. Dr Karev i ja prawie skoñczyliœmy.
Na co siê gapisz?
Na nic, ja tylko...
- Wynocha z mojej sali, Karev. - Mark, zaczynasz przesadzaæ.
W porz¹dku, pójdê. Ma oczy seryjnego mordercy.
- I tak prawie tu skoñczy³em. - Na pewno?
Tak.
Wystarczy.
To zabawne, widzia³aœ jego minê?
Nie, to smutne i ¿a³osne.
A ty masz wybór.
Wyjazd Sloan z dzieckiem mo¿e byæ najgorsz¹
lub najlepsz¹ rzecz¹, jaka ci siê przydarzy³a.
Mo¿esz dorosn¹æ, znaleŸæ kobietê i mieæ z ni¹ dziecko.
Lub mo¿esz byæ dupkiem, który znêca siê nad rezydentami
i pieprzy wszystko, co chodzi po tym szpitalu.
Wiêc wybieraj.
Móg³byœ zas³oniæ ucho?
- Nie ma takiej opcji, jasne? - No weŸ. Piêæ mi
…
/Chirurdzy s¹ szczegó³owi.
/Lubimy statystyki, listy,
/i zabiegi operacyjne.
/Nasi pacjenci ¿yj¹, /poniewa¿ lubimy kierowaæ siê regu³ami.
/Jednak choæ tak bardzo /uwielbiamy polegaæ na liczbach...
/planowaæ...
/Wiemy równie¿, ¿e najwiêksze medyczne odkrycia,
/zachodz¹ przez przypadek.
Karev, jeœli nadal chcesz ¿eby ciê podrzu... O mój Bo¿e!
Co ty wyprawiasz?! Wynocha st¹d!
Dlaczego jesteœ nago?
- Powinienem ju¿ iœæ. - Bo¿e.
Proszê, nie denerwuj siê. Derek mia³ byæ Alexem.
Alex wyszed³ z dziesiêæ minut temu.
I od kiedy wy dwoje nadal...
Odk¹d przy³apa³aœ nas pierwszym razem.
Lexie, mówimy o Alexie.
Emocjonalnie jest taki, jak ja trzy lata temu.
Nie mo¿esz nic do niego czuæ. Zdajesz sobie z tego sprawê?
Tak, oczywiœcie. Chodzi tylko o seks.
Dobrze? Nie mieszam w to uczuæ.
Jasne.
Bo ty jesteœ dziewczyn¹, która nigdy nie miesza uczuæ.
Twoje serce le¿y w twojej pochwie.
Wcale nie.
Przyrzekam. Tym razem jest inaczej.
Tak, jasne.
Moje serce nie le¿y w mojej... pochwie.
/Pleœñ - penicylin¹.
/Truj¹ca kora drzewna - lekiem na malariê.
/Niebieska ma³a pigu³ka na wysokie ciœnienie...
/I impotencja rozwi¹zana.
Co tu siê dzieje?
- O mój Bo¿e. - Ej no!
Przeklêty poranek.
Przek³adam pacjenta na Trendelenburga,
Teddy wyci¹ga kaniulê têtnicz¹,
I ³¹czy têtnicê z wk³uciem centralnym.
A potem w³¹cza perfuzjê mózgow¹.
Tak jakby p³onê³a. I ja p³onê³am.
Ca³a sala p³onê³a.
No co?
Nic, nic.
Po prostu... Wy dwie...
Teraz siê przyjaŸnicie.
No tak.
Ty te¿ mo¿esz siê z ni¹ przyjaŸniæ.
Nie prosi³am ciê, byœ tego nie robi³.
Sam o tym zadecydowa³eœ.
Wiêc... B¹dŸ jej przyjacielem.
/Ciê¿ko nam zaakceptowaæ fakt, /¿e to nie zawsze ciê¿ka praca
Dziêkujê.
/czy te¿ przykuwanie uwagi do szczegó³u,
/daje nam odpowiedzi, których poszukujemy.
Dr Hunt, w³aœnie pana wezwa³em.
Mamy w drodze rannego. Ju¿ jest.
41 letni motocyklista-ryzykant,
wewnêtrzny uraz g³owy, rozleg³a rana karku
- oraz liczne têpe urazy. - Jakie mia³ wyzwanie?
NajwyraŸniej jazdê bez kasku.
Wci¹¿ s¹ fale mózgowe, jednak s³abe.
/Czasem musimy usi¹œæ,
/rozluŸniæ siê i poczekaæ na los szczêœcia.
- O mój Bo¿e, o Bo¿e! - To raczej nie pomo¿e.
Grey's Anatomy - Chirurdzy.
Ja dzisiaj jestem na urazówce, Yang.
- Jest mój. - Pierwsza go dotknê³am.
Gary z prawniczego. Potrzebujê zeznania o upadku od któregoœ z was.
Zadecydujcie.
- Nawet nie jesteœ przebrana. - Cholera. To jeszcze nie koniec.
Mi³ej zabawy z Garym z prawniczego.
Raz... dwa, trzy.
Hej, Teddy. Mam dawnego pacjenta z onkologii.
Wiem, ¿e jesteœ bardzo zajêta operowaniem,
i gapieniem siê na Owena Hunta...
Co?
Próbowa³am to zignorowaæ, to gapienie siê.
Od œwi¹t, gitary i œpiewania,
ukradkowych spojrzeñ, zd¹¿y³am zauwa¿yæ.
Niestety nie mogê tego od-zauwa¿yæ.
Lubiê naprawiaæ rzeczy, ludzi. Lubiê naprawiaæ ludzi.
Och, nie, nie, nie. Ja i Hunt nie...
Nie próbuj k³amaæ, bo to niezdrowe.
Chodzi o to, ¿e gapisz siê, i jesteœ smutna.
Wydaje mi siê, ¿e potrzebujesz innych przyjació³ ni¿ Owen.
Bêdê naprawia³a.
- Bêdziesz moj¹ przyjació³k¹. - Bêdê?
Tak. Jestem œwietn¹ przyjació³k¹.
Dziœ wieczorem spotkasz siê ze mn¹ i Callie na babskim wieczorku.
Mo¿e Bailey te¿ przyjedzie.
- ZgódŸ siê na babski wieczorek - Zgadzam siê na babski wieczorek.
Problem rozwi¹zany. A teraz mój pacjent.
Elliot Meyer. Potrzebuje przeszczepu p³uc.
Ja jestem chêtny do przeszczepu p³uc.
Nie... poniewa¿ przespa³eœ siê z moj¹ dziewczyn¹,
i kiedy na ciebie spogl¹dam, mam ochotê przestawiæ ci szczêkê.
To by³o lata temu.
Mo¿e i tak, ale zazdroœæ jest zielonookim potworem,
i ka¿de z moich dzieciaków powiedzia³oby, ¿ebyœ nie zadziera³ z potworami.
Zmywaj siê, zanim przestawiê ci szczêkê.
Jako moja nowa przyjació³ka, nie oceniaj mnie za to.
A wiêc mój pacjent by³ leczony...
Rozumiem to. Jesteœ rozgoryczony odejœciem Sloan.
Ale r¿niêcie aptekarek nie poprawi ci humoru.
W³aœnie, ¿e tak.
Zabraniam ci r¿n¹æ aptekarki w moim szpitalu. Jasne?
By³eœ o niebo lepszy, zanim zosta³eœ szefem. Wiesz?
Spadaj st¹d.
Dr Webber.
- Witam z powrotem. - Dziêkujê dr. Sloan.
Richard, jaki ci mija twój pierwszy dzieñ?
Na razie jest dobrze.
Chcia³em to podrzuciæ.
Przykro mi, ¿e musisz to robiæ.
Testy s¹ czêœci¹ odwyku.
- Wykonaj je na Jana Kowalskiego, dobrze? - Oczywiœcie.
Czegokolwiek dziœ potrzebujesz, Richard.
Lekki dzieñ, zacznijmy od tego...
Rutynowe zabiegi, luŸny grafik, fajrant o 17.
Oczywiœcie.
Tak, to w³aœnie powiedzia³am. Poœlizgnê³a siê.
Jedyn¹ winn¹ osob¹ jest tu pan,
za odci¹ganie mnie od operacji.
Zadzwoñcie do mojego kierowcy, wci¹¿ mogê zd¹¿yæ
na samolot, jeœli tu zaraz przyjedzie.
Zemdla³eœ w restauracji i masz bóle jamy brzusznej.
Nie wsi¹dziesz do samolotu.
Nic mnie ju¿ nie boli, diagnoza zaczeka, a¿ wrócê do domu.
- A teraz puœæcie mnie. - Ju¿ skoñczyliœmy, prawda?
- Proszê przejœæ na te ³ó¿ko. - Zajmê siê tym, Yang.
Proszê siê rozluŸniæ, tak abym mog³a przeprowadziæ badania.
- Ka¿ jej siê odsun¹æ, Jackie. - Jackie?
No co? To nie...
Ju¿ wezwa³em Bailey, to nic kardiologicznego.
- Mo¿esz sobie odpuœciæ, Yang. - Zobaczymy.
- Proszê pana, jestem chirurgiem, i to dobrym. - Mój wnuk równie¿.
Wiêc mo¿e mnie zostawisz?
To twój dziadek?
Mówiê serio, poradzê sobie do przyjœcia Bailey.
Nie, poniewa¿ nie wolno nam leczyæ cz³onków rodziny,
a on ma czu³y œrodek nadbrzusza i opór miêœniowy.
To mo¿e byæ zapalenie dróg ¿ó³ciowych.
Zapalenie dróg ¿ó³ciowych? Powa¿nie?
Z tylko jednym objawem triady Charcota?
Jest pan lekarzem?
NajwyraŸniej lepszym ni¿ pani.
Dr Harper Avery.
A pani nazwisko?
Harper Avery.
Nie, to ja siê tak nazywam.
Ten od nagrody Harpera Avery'ego?
Strza³ w dziesi¹tkê. SprowadŸ innego chirurga, Jackie,
tym razem takiego z pulsem.
Jesteœ wnukiem Harpera Avery'ego?
le zdiagnozowa³am Harpera Avery'ego na oczach Harpera Avery'ego.
Wiesz jak to zmniejsza moje szanse,
- na wygranie nagrody Harpera Avery'ego? - Mo¿e zd¹¿y przed tym umrzeæ.
Mo¿e umrzeæ nawet dzisiaj.
Muszê zoperowaæ motocyklistê-ryzykanta,
- i bêdzie dobrze. - To prawda, ¿e Harper Avery tu jest?
Derek nadzia³ siê rano na ni¹ le¿¹c¹
- nago w ³ó¿ku Alexa. - Meredith!
Chcia³am j¹ rozweseliæ. Ma z³y dzieñ.
B¹dŸ wielkoduszna.
Wiesz, nie mo¿esz nic czuæ do Kareva.
- Jest jak Meredith trzy lata temu. - To samo powiedzia³am.
Nic nie czujê do Alexa.
W³aœnie, ¿e tak. Twoje serce le¿y w pochwie.
To samo powiedzia³am!
- Jesteœcie potworami. - Jesteœmy...
Yang, s³ysza³em, ¿e pozna³aœ Harpera Avery'ego.
Wiedzia³eœ, ¿e ten ³adny ch³optaœ to wnuk boga?
Nie wiedzia³em. Ale brzmi nieŸle.
To wcale nie jest niez³e.
To uprawniony bachor z brakiem umiejêtnoœci,
poza naprawdê dobrymi genami.
To nie wina Jacksona, ¿e jest spokrewniony z Harperem Averym.
Co za ró¿nica, córko Ellis Grey.
Jak wygl¹dam?
- Profesjonalnie? - Masz pietra?
To jeden z najpotê¿niejszych chirurgów w kraju.
To tylko ktoœ, po kim nazwano nagrodê.
Co za ró¿nica, córko Ellis Grey. Przyznaj, te¿ chcesz go poznaæ.
Jasne, ¿e tak.
Dziêkujê.
Co tu robimy?
W drodze na salê zacz¹³ siê wykrwawiaæ.
Pomo¿esz nam, Yang?
Du¿y ch³opiec potrzebuje pomocy. Nie ma sprawy. Patrz i ucz siê.
Zacisk.
Widzisz? Dlatego nie chcê, ¿ebyœ prowadzi³a samochód!
Musia³am kupiæ lekarstwa!
- Mieli zamkn¹æ sklep, wiêc... - Mo¿ecie przestaæ krzyczeæ?
- Proszê? - Nie.
Moja matka jest prawie ca³kiem g³ucha
i nie chce tego zaakceptowaæ.
Nie chce nauczyæ siê jêzyka migowego, ani u¿ywaæ aparatu s³uchowego.
- Wiêc krzyczymy. - Nie rozmawiaj z ni¹, tylko ze mn¹.
Opowiada³am im, co siê wydarzy³o.
Ukrad³a mój samochód. Znowu.
Wra¿liwoœæ przy wyrostku jarzmowym
oraz krwiak po lewej stronie skroniowej.
PrzeprowadŸ tomografiê, a ja wezwê Sloana i Shepherda.
Ma pêkniête œciêgno w kolanie, wiêc bêdzie trzeba operowaæ.
Bêdzie musia³a odpoczywaæ przez parê tygodni.
Trzeba czekaæ jeszcze wiêcej, przez jej rêkê i nogê? Œwietnie.
Widzia³am to, Kathy!
Zabieraj¹ ciê na tomografiê! Tylko tyle mówi³am!
Ucisz siê. Pozwól tej mi³ej pani doktor robiæ jej pracê.
Czemu to tak d³ugo trwa?
Wydaje mi siê, czy te dwie kobiety s¹ cholernie denerwuj¹ce?
Bardzo pana przepraszam, dr. Avery.
Nied³ugo przeniesiemy pana do prywatnego pokoju.
Ju¿ to pani mówi³a.
Ten sam Shepherd, który robi³ testy kliniczne na glejakach?
Tak, proszê pana.
Przyprowadziliœcie neurochirurga na skurcze brzucha?
Dr Shepherd jest naszym szefem chirurgii, proszê pana.
Nie potrzebujê kierownika kursu. Potrzebujê doœwiadczonego chirurga.
Wezwijcie dr Grey.
Ja jestem dr Grey.
Albo najzdolniejszy chirurg plastyczny œwiata tu pracuje,
albo nie jesteœ Ellis Grey.
To moja matka. Zmar³a.
Nie wiedzia³em.
Moje kondolencje.
Któ¿by inny?
Richard Webber wci¹¿ tu pracuje?
Tak.
Niestety, jest dziœ nieosi¹galny.
Podajcie ativan. Percy, prze³ó¿ go na bok.
Cristina, uwa¿aj na kark.
O mój Bo¿e! Co oni robi¹ temu mê¿czyŸnie?!
Naciskam.
- Zabierzcie go do pokoju. - Wezwê dr. Webbera.
Jak pan widzi, ma pan rozszerzone jelito tu i tu,
co wskazuje na blokadê.
To bardzo dobrze, ¿e nasz m³ody dr Avery
tu pana przywióz³.
Dr Bailey mo¿e zaraz przeprowadziæ operacjê.
To by³a studentka, Webber? ¯ona kogoœ z zarz¹du?
S³ucham?
Nikt nie oddaje szefostwa
i nie prosi siê o to, dopóki to nic ostrego.
- Wiêc komu podpad³eœ? - Dziadku!
Proszê mi wybaczyæ, dr. Webber.
To by³ ¿art. Nie zrozumia³ mnie.
Czyli jak, Webber?
Dr Webber zdecydowa³ siê zaj¹æ siê badaniami.
Ach, badania. Tak czy inaczej,
przynajmniej wykona pan moj¹ operacjê.
Dr Bailey mo¿e z ³atwoœci¹ wykonaæ...
Chcê Webbera. Bez obrazy.
Nie ma problemu.
Chcê te¿ siê temu przygl¹daæ.
Co?
Chcê byæ przytomny podczas operacji, chcê ogl¹daæ.
To na tyle z lekkiego dnia.
Rok po tym, jak ch³oniak pana Meyera uleg³ remisji,
zdiagnozowano u niego zw³óknienie p³ucne.
By³ to efekt uboczny naœwietlania,
które przechodzi³ podczas leczenia raka.
To nic nowego.
Myœla³am, ¿e mówiliœcie, ¿e da siê coœ z tym zrobiæ.
Tak, ale one s¹ nowe w tym przypadku,
i to wa¿ne, aby przejrzeæ ca³¹ historiê.
- Œwietnie. Nie mog³yœcie zrobiæ tego wczeœniej? - Jill. Przepraszam.
Moja siostra zazwyczaj czeka parê minut,
zanim rzuca siê na nowych ludzi.
W porz¹dku. Pozwól, ¿e powiem co wiem.
Bêdzie bardzo ciê¿ko, znaleŸæ parê nowych p³uc.
P³uca od dawcy s¹ bardzo rzadkie.
85% zostaje wyrzucone,
poniewa¿ dostaj¹ zapalenia, podczas gdy dawca jest w œmierci klinicznej.
I poniewa¿ twój rak mo¿e siê wróciæ
po œrodkach immunopresyjnych,
jesteœ kandydatem wysokiego ryzyka.
Jest zbyt wielu innych pacjentów,
którzy nie s¹ a¿ tak zagro¿eni.
Elliot prze¿y³ bia³aczkê i ch³oniaka.
Nikt tego nie prze¿ywa, jednak jemu to siê uda³o.
Zas³uguje na p³uca.
Niestety, istniej¹ regu³y,
które ustala rada transplantologiczna.
Przykro mi.
Dr Altman, czy bra³a pani pod uwagê badania, które s¹ prowadzone
- z przeszczepami ex vivo? - Ex vivo?
To zabieg, w którym pobiera siê uszkodzone p³uca dawcy,
które normalnie wyrzuci³oby siê,
i naprawia siê je na bypassie. Zrobimy coœ takiego?
Niech zgadnê.
Przysz³aœ, ¿eby odpracowaæ to,
co straci³aœ w oczach Harpera Avery'ego.
Sk¹d o tym wiesz?
¯artowa³aœ sobie ze mnie.
W porz¹dku.
Tak, upokorzy³am siê przed Haperem Averym.
A mój ryzykant wykorkowa³, zanim zd¹¿yliœmy go zoperowaæ.
Wiêc jestem wolna do twojego przypadku z ex vivo.
Nie ma ¿adnego ex vivo,
poniewa¿ robiono to jedynie w Szwajcarii i Kanadzie,
na pacjentach w o niebo lepszym stanie ni¿ ten.
Tak, ale...
Wykonanie zabiegu tak hardcorowego jak ten,
kiedy jest tu Harper Avery…
Przecie¿ móg³by o tym us³yszeæ i mo¿e spodoba³oby mu siê to,
a to bóg rozdaj¹cy nagrody.
Nie obchodz¹ mnie nagrody.
Jasne, tylko ludzie, którzy nigdy nic nie wygrywaj¹ tak mówi¹.
Myœlisz, ¿e mo¿na by zrobiæ ex vivo?
Nic nie czujê do Alexa.
Nic mnie to nie obchodzi.
Zaczê³o siê.
Rozpocz¹³ swoj¹ gadkê.
Jak¹ gadkê?
O œwietnoœci medycyny.
Jak to chirurdzy
maj¹ przesuwaæ granice
i robiæ rzeczy, których nikt jeszcze nie robi³.
- Motywuj¹ce. - Strasznie to ckliwe,
a jak w kó³ko siê tego s³ucha przy obiedzie z dziadkami,
po prostu chcesz zostaæ chirurgiem, kiedy doroœniesz.
Chodzi³eœ na obiady?
Nie wiedzia³am, ¿e œwiatowej s³awy chirurdzy to robi¹.
Czujê siê oszukana.
To dlatego, ¿e jeszcze nie s³ysza³aœ tej gadki.
...bycie przytomnym w trakcie w³asnej operacji,
to szansa na ponowne bycie uczniem,
z nowej perspektywy.
W³aœnie po to wybraliœmy ten zawód.
Dla tych momentów, które s¹ wyzwaniem, przera¿aj¹ i oœmielaj¹ nas,
by osi¹gn¹æ potencja³, który powinniœmy osi¹gn¹æ.
Skoñczmy to gadanie
i chodŸmy na salê. Nauczmy te dzieciaki,
sami siê nauczymy,
co znaczy byæ œwietnym.
Przepraszam, ale nie mogê zezwoliæ na tak¹ operacjê.
Zrobimy to.
Derek, mo¿emy to zrobiæ.
To chcia³em us³yszeæ.
W³aœnie tak postêpuje szef.
Shepherd, zapisz to sobie.
- Dr Webber. - Derek, wiem co chcesz powiedzieæ.
Nie. Jako jedyna osoba w tym szpitalu,
która ma ciebie dogl¹daæ,
nie popieram tej decyzji.
Przepraszam,
szefie Shepherd.
- Naprawdê chcesz to zrobiæ? - Tak.
Na twoj¹ odpowiedzialnoœæ.
Dziêkujê ci, za pomoc w tym projekcie.
Jutro o tej samej porze?
Niech zgadnê.
Ma³a Sloan nadal nie zadzwoni³a.
Ani razu. Ale to nic, pozbiera³em siê.
Wstawanie z ³ó¿ka i nienoszenie dresów ca³ymi dniami oznacza pozbieranie siê.
Sypianie z pielêgniarkami? Niezupe³nie.
Nie musia³bym z nimi sypiaæ, gdybyœ ty zaczê³a coœ dzia³aæ.
Jestem zaanga¿owana w dojrza³y zwi¹zek.
- Próbowa³em tego. Nie zadzia³a³o. - Dobra, niewa¿ne.
ChodŸ, rzuæ okiem na tomografiê mojej pacjentki.
Daj spokój!
Wynocha st¹d, Karev.
Co?
Wynocha, no ju¿!
Co to by³o?
- Nie lubiê tego goœcia. - Przespa³ siê raz z Lexie.
Mark, zerwaliœcie.
W³aœciwie to on... A, niewa¿ne.
Nie sypia siê z dziewczynami innych facetów.
- Nauczy³em siê na w³asnej skórze. - Lizus.
Nie wierz mu. Udaje, bo nie radzi sobie z ludzkimi uczuciami.
Spytaj go, z iloma pielêgniarkami dziœ spa³.
Teraz sypiasz z pielêgniarkami?
Powiedzia³eœ: ¿adnych aptekarek. Jestem doros³ym facetem.
- Mogê pieprzyæ, kogo chcê. - Nie w moim szpitalu.
- I co zrobisz, zwolnisz mnie? - Mo¿e zwolniê.
Dobra, dobra. Starczy tego testosteronu.
S¹ skany pani Nelson.
- Nie ma krwawieñ ani z³amañ. Nic jej nie jest. - Jest g³ucha.
- Tak, sk¹d wiesz? - Ma otosklerozê.
Nieprawid³owo wyroœniêt¹ kostkê w uchu œrodkowym.
Jeœli siê j¹ usunie, znów bêdzie s³ysza³a.
Chwila. Mo¿esz przywróciæ jej s³uch?
- Ale ona jest g³ucha od lat. - Ta. Ale nie musi byæ.
- Tylko dlatego, ¿e usuniesz koœæ? - No a co ja w³aœnie powiedzia³em?
Nie musi ju¿ byæ g³ucha.
Mogê to naprawiæ. A¿ tak dobry jestem.
Nadal chcesz mnie zwolniæ?
NieŸle wygl¹daj¹ce jelito, co, Webber?
Tak, jeœli mia³bym obstawiaæ,
to powiedzia³bym, ¿e to jelito 50-latka.
Ssanie, dr Grey.
Dr Grey, mam nieco osobiste pytanie.
Tak?
Gdyby twoja matka nadal tu pracowa³a,
czy wybra³abyœ naukê w innym, ni¿szej rangi szpitalu,
aby unikn¹æ korzyœci, wynikaj¹cych z jej dziedzictwa?
Czekam, dr Grey.
Dr Webber,
co myœli pan o barwniku miêdzyoperacyjnym,
by pomóc oceniæ stan jelit?
Có¿, mówi siê, ¿e to poprawia to os¹d medyczny,
ale nie jestem ca³kiem pewien.
Nie ³apiê. Dlaczego on asystuje przy operacji w³asnego dziadka?
Z tego samego powodu, dla którego Harper Avery osobiœcie prosi³,
aby Meredith Grey by³a jego rezydentk¹.
Nepotyzm jest do bani.
Hej, chcesz... wrzuciæ coœ na ruszt?
Nie.
W³aœciwie to jestem ju¿ pe³na.
Naprawdê? Nie by³o tego widaæ wczorajszej nocy.
Powiedzia³am: nie.
W ogóle nie jestem g³odna.
Wiêc idŸ, zjedz sam.
Przepraszam.
Hej, siadaj no, Wielka Stopo!
Wiêc teraz "Wielka Stopo".
Wiesz, co mówi¹ o goœciach z du¿ymi stopami.
Nie powinieneœ sobie pójœæ, pouczyæ siê o byciu chirurgiem,
po tym jak pozwoli³eœ umrzeæ mojemu ryzykantowi?
Mój ryzykant? Nie umar³.
Po tym, jak wysz³aœ,
pomog³em ochroniæ jego pracê serca.
Jest teraz dawc¹.
Ciœnienie spada.
Mam tu krwawienie. Ssanie.
- Sprawdza³eœ s. M.A? - Tak, wszystko dobrze.
Proszê pozostaæ spokojnym, dr. Avery.
Bêdê spokojny, kiedy znajdziesz to cholerstwo.
Co siê dzieje, Kathy?
Naprawdê?
Przez ten ca³y czas wystarczy³o przyprowadziæ j¹ do lekarza?
To ju¿ niewa¿ne.
Wa¿ne jest, ¿e dr Sloan mo¿e operowaæ
zaraz po operacji na kolanie.
Ten wypadek to mo¿e najlepsza rzecz, jaka mog³a siê przydarzyæ.
Co siê dzieje?
Kim pan jest?
Chyba jakimœ cudotwórc¹.
Dziêkujê.
Bardzo dziêkujê.
Co siê, do cholery, dzieje?
Mamo...
- Dr Sloan mo¿e przywróciæ ci s³uch! - Nie wa¿ siê spaæ z t¹ kobiet¹.
- Nie? - Nie.
Dr. Sloan, niech pan sam jej powie!
Pani Nelson!
Jestem dr Sloan! Mam dla pani dobre wieœci!
Nie powinniœmy go uœpiæ?
Nie, nie powinniœcie. Dajcie jeszcze jedn¹ jednostkê osocza.
- 80 na 50. - Tu jest, mam to.
Jak siê pan czuje, dr. Avery?
Dobrze. Têtno siê stabilizuje.
Niech siê pan trzyma jeszcze parê minut.
- Jedwabny szew, Boki. - Jedwabny?
Nie, u¿yj chromowego. Nie rozleniwiaj siê.
Jak widaæ czuje siê nieŸle.
Dobrze.
Daj chromowy, Boki.
Wzywa³aœ mnie?
O Bo¿e. Naprawiasz te p³uca ex vivo?
- Mamy zgodnoœæ z ryzykantem. - Ukrad³aœ mu p³uca?
Nie, nie ukrad³am ich.
Transplantologia je odrzuci³a, posz³yby na odpady medyczne.
Wiêc wziê³am do badañ.
A wiêc Lexopedia chce byæ twardzielk¹
i mi pomóc, czy nie? - O Bo¿e, jasne.
Wiêc nawentylowa³am p³uca
z CO2 i azotem przez pompkê.
- S³ysza³em o Harperze... - S³ysza³am o motocykliœcie...
- Ty mów. - Nie, nie, ty mów.
Chcia³em powiedzieæ, ¿e to ca³kiem fajnie,
Harper Avery w naszym szpitalu... - Tak, tak. NieŸle.
A twój motocyklista?
Straciliœmy go, ale jest dawc¹.
Có¿, to dobrze.
Powinnaœ wpaœæ do nas na kolacjê.
Cristina nie gotuje,
ale jeœli pamiêtasz, robiê niez³¹ lasagne.
- Jasne. - Serio?
Tak, brzmi nieŸle.
- Muszê lecieæ. - Jasne, idŸ.
Pogadamy póŸniej.
Dobra, wiem, ¿e ubóstwia pani Yang.
Te jej magiczne kardio-zdolnoœci
sprawiaj¹, ¿e ma pani motylki w brzuchu.
Ale p³uca, które bierzecie do transplantacji, nale¿a³y do mojego pacjenta.
Sprawienie, by jego œmieræ nabra³a sensu znaczy³oby wiele...
Przepraszam. Jakie p³uca?
Posz³aœ za moimi plecami. U¿y³aœ mojego nazwiska.
Tak, ale postêpowa³yœmy z protoko³em...
- Nie powiedzia³yœmy pacjentowi. - Ukrad³yœcie p³uca, Cristina!
I tak by³y do wyrzucenia. Post¹pi³a ekologicznie.
Wiêc œwietnie, nie muszê siê martwiæ
o tysi¹ce dolarów, które wyda³yœcie
i o fakt, ¿e nikt w tym szpitalu tego wczeœniej nie próbowa³.
O Bo¿e. Chodzi o Harpera Avery'ego, tak?
Dlatego to zrobi³aœ?
Dlaczego to takie straszne?
Chodzi o to, ¿e...
- Mo¿esz tego dokonaæ. - No fajnie, dziêkujê.
Kto potrzebuje Harpera Avery'ego, gdy
ma siê aprobatê Cristiny Yang?
Nie o tym mówiê.
Ta ca³a twoja ambicja,
desperacka potrzeba wygrywania nagród...
Oznacza to, ¿e masz z³e priorytety.
- Nie, nagrody popychaj¹ nas do stawania siê lepszymi. - Popychaj¹ nas do stawania siê potworami.
Stanie w miejscu, niepróbowanie jest gorsze...
P³uca wygl¹daj¹... S¹ ¿ywe.
Transplantacja wyleczonych p³uc nie by³a wykonywana w USA.
Ryzyko jest olbrzymie.
A bior¹c pod uwagê iloœæ naœwietleñ, które przeszed³eœ,
nie wiadomo, jak krucha jest twoja tkanka
ani czy przeszczep jest w ogóle mo¿liwy.
Chwilka, przepraszam.
Ale zaleca to pani, tak?
Nie, chc¹ nam daæ jak¹œ parê u¿ywanych p³uc,
których nikt inny nie chce. - To dobre p³uca.
Ten zabieg pozwoli³ nam je naprawiæ, wiêc
s¹ teraz równie dobre, co.... - Nie! Zaczekamy.
Zaczekamy na p³uca, na które zas³ugujesz.
Tak przywyk³aœ do walki, ¿e nawet nie zauwa¿asz...
To jest to.
Jestem chory i zmêczony.
I jestem gotowy.
Niewa¿ne co siê stanie, mam uporz¹dkowane sprawy...
Nie s¹ uporz¹dkowane, nie wa¿ siê tak mówiæ.
Dr Robbins, proszê.
To moja najlepsza szansa?
Nie ja jestem teraz twoim chirurgiem, Elliot.
Musimy siê zdaæ na dr Altman.
To twoja jedyna szansa.
Wiêc zróbcie to.
Dajcie mi te u¿ywane p³uca.
Dr. Sloan, co za wyczucie czasu. Dr Karev i ja prawie skoñczyliœmy.
Na co siê gapisz?
Na nic, ja tylko...
- Wynocha z mojej sali, Karev. - Mark, zaczynasz przesadzaæ.
W porz¹dku, pójdê. Ma oczy seryjnego mordercy.
- I tak prawie tu skoñczy³em. - Na pewno?
Tak.
Wystarczy.
To zabawne, widzia³aœ jego minê?
Nie, to smutne i ¿a³osne.
A ty masz wybór.
Wyjazd Sloan z dzieckiem mo¿e byæ najgorsz¹
lub najlepsz¹ rzecz¹, jaka ci siê przydarzy³a.
Mo¿esz dorosn¹æ, znaleŸæ kobietê i mieæ z ni¹ dziecko.
Lub mo¿esz byæ dupkiem, który znêca siê nad rezydentami
i pieprzy wszystko, co chodzi po tym szpitalu.
Wiêc wybieraj.
Móg³byœ zas³oniæ ucho?
- Nie ma takiej opcji, jasne? - No weŸ. Piêæ mi
…