pl Polish
Grey's Anatomy 6x10 (HDTV.2HD) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
Œwiêto Dziêkczynienia Korekta i t³umaczenie: Lexie_ & abzibzi.
/Mój najlepszy podarunek,
/otrzyma³am w Œwiêta Bo¿ego /Narodzenia, gdy mia³am 10 lat...
By³ to mój pierwszy zestaw do zak³adania szwów.
/Bawi³am siê nim tak d³ugo, /a¿ moje palce zaczê³y krwawiæ.
/A wtedy próbowa³am /u¿yæ zestawu, by zszyæ je sobie.
Dziêkujê za spotkanie.
- Jest pan szefem chirurgii. Jeœli mnie pan wzywa, zjawiam siê.
/Naprowadzi³o mnie to na / drogê, prowadz¹c¹ do chirurgii.
Chcê coœ powiedzieæ.
Muszê coœ powiedzieæ.
O tym, co zdarzy³o siê tamtego wieczoru.
Musisz wiedzieæ, ¿e to nie by³o...
Có¿, to nie jest, to co myœlisz.
Ja nic nie myœlê
o pana ¿yciu osobistym.
Dawno temu... Mia³em problem.
Zosta³em zdiagnozowany z alkoholizmem.
Sam siê z tym zdiagnozowa³em.
Nie pi³em od ponad 20 lat.
Ale myœlê, ¿e to by³a z³a diagnoza.
Nie mówiê, ¿e moje picie nie by³o z³e, bo by³o.
Ale jest takie coœ jak...
Depresja sytuacyjna.
I wydaje mi siê, ¿e na to cierpia³em,
i to nasili³o moje nadu¿ywanie alkoholu..
Depresja sytuacyjna?
- Twoja matka. - Tak.
Có¿, ona równie¿ nasili³a moje picie, wiêc...
Mówi³aœ komuœ o tym, co widzia³aœ?
Mówi³aœ Derekowi?
Nie.
Wiêc skoro zrobi³em sobie przerwê od chirurgii,
mia³em trochê czasu, aby przyjrzeæ siê naszym rezydentom.
Twoja praca...
Twój rzadki talent,
jest nadzwyczajny.
Tak jak twojej matki.
I skoro mam trochê czasu...
Trochê dodatkowego czasu...
Mo¿e zechcia³abyœ nauczyciela.
Mo¿e móg³bym nauczyæ ciê paru rzeczy.
Robi³aœ ju¿ dwustronny, ci¹g³y szew
na anastomozê?
/Chodzi mi o to, ¿e /czasem najlepsze prezenty,
/dostajemy w bardzo /zaskakuj¹cych opakowaniach.
Nie.
Siadaj.
WeŸ je.
Poczekaj.
Och, to Teddy. Uwielbiam, gdy to Teddy.
Nie wydaje ci siê dziwne, ¿e uczy ciê po nocach,
ale nadal ze mn¹ nie rozmawia?
Od czasu fuzji, niemo¿liwe jest dorwaæ siê do operacji.
A kto jest za to odpowiedzialny?
W³aœnie o tym mówiê. Potrzebujê tyle pomocy, ile tylko mogê dostaæ.
- A ja mówiê, ¿e u¿ywa ciê, by dostaæ siê do mnie. - Wcale nie.
Wiêc dlaczego teraz? Dlaczego tak nagle widujesz siê z nim tyle?
Mam ju¿ doœæ rozmowy o tym.
Je¿eli chcesz byæ z³y, b¹dŸ z³y.
Ale ja bêdê ciê ca³owa³a.
O mój Bo¿e!
To jest najwiêkszy pseudo-têtniak, jaki kiedykolwiek widzia³am.
Jest na linii szwów transplantacji.
Nowe serce umiera. Cholera.
Biedny koleœ, który j¹ tu przywióz³.
Wydaje mi siê, ¿e byli na swojej trzeciej randce.
To ju¿ nawet nie wygl¹da jak serce.
To dlatego, ¿e nim nie jest.
To kawa³ bezu¿ytecznej tkanki, który musi zostaæ usuniêty w tej chwili.
Usuniesz jej serce?
Czym je zast¹pisz?
Nie wiem. Bêdziemy musieli wymyœliæ coœ w miêdzyczasie.
No dobra, pozwólcie, ¿e zapytam siê wprost.
- Usunêliœcie jej serce? - Tak.
I... Ona mo¿e tak ¿yæ?
- Jak... Jak wampir? - Normalnie pod³¹czylibyœmy
urz¹dzenie wspomagaj¹ce komorê serca,
ale skoro ona nie ma serca...
Dr Altman przyczepi³a dwa urz¹dzenia do jej naczyñ krwionoœnych.
Teraz ta maszyna pompuje krew przez jej cia³o,
co praktycznie jest cudem.
Naprawdê j¹ lubiê. Bardzo j¹ lubiê.
Ale mieliœmy tylko cztery randki.
Powinienem teraz obchodziæ Œwiêto Dziêkczynienia z moj¹ rodzin¹.
Ona mia³a do nas do³¹czyæ.
A teraz ona jest...
Naprawdê mo¿e ¿yæ bez serca?
- Je¿eli nie chcesz zostaæ, mamy znakomity zespó³ pielêgniarek,
wspania³ych lekarzy.
Bêdzie w dobrych rêkach.
Nie. Ona nie ma nawet rodziny.
Je¿eli to by³bym ja, chcia³bym, by ktoœ przy mnie by³.
Wiêc... Zostanê.
W porz¹dku.
Tucker i ma³y Tuck maj¹ siê dobrze.
Tak, wiem.
Przepraszam, muszê dziœ pracowaæ, równie¿ w Wigiliê.
Tak. Tucker i ja... Chcemy przyjechaæ z nim,
w odwiedziny do was.
Mamo, muszê koñczyæ.
Mi³ego Œwiêta Dziêkczynienia, mamo.
Nie powiedzia³aœ swoim rodzicom o rozwodzie?
Jak d³ugo bêdziesz trzyma³a to w tajemnicy?
Gdy ty zaczê³aœ umawiaæ siê z kobiet¹,
jak d³ugo, ukrywa³aœ to przed swoj¹ rodzin¹?
Kiedy zacz¹³ siê krwotok?
Dziœ rano. Miewa³ je ju¿ wczeœniej.
Tylko... Nie widzia³am jeszcze, ¿eby krwotok ci¹gn¹³ siê tak d³ugo.
Na Timmym jest krew, mamo.
Pañstwo Jacobsen, mo¿na prosiæ?
- Proszê iœæ. Poradzimy sobie.
Nicholas cierpi na malforacjê têtniczo-¿yln¹.
To skupisko spl¹tanych naczyñ krwionoœnych w jego mózgu.
W³aœnie to powoduje te krwotoki.
Aby zatrzymaæ krwotoki, muszê to usun¹æ.
Ma pan na myœli operacjê mózgu, czy...
Zrobiê wszystko, co w mojej mocy, by ochroniæ tkankê mózgow¹,
i zmniejszyæ uszkodzenia.
Przykro mi, wiem, ¿e to przera¿aj¹ce,
ale musimy to zrobiæ jak najszybciej.
Przepraszam.
Szukam dr Marka Sloana.
Widzisz tego goœcia, który poparzy³ siê,
próbuj¹c usma¿yæ indyka?
Sloan to facet, który sprawia, ¿e wrzeszczy jak ma³a dziewczynka.
Dr Sloan?
Tak.
CzeϾ.
To trochê dziwne, ale...
Nazywam siê Sloan Reilly.
Moja mama to Samantha Reilly.
I jestem prawie pewna, ¿e jesteœ moim tat¹.
CzeϾ.
Jak wam idzie?
- Œwietnie. - W porz¹dku.
Dobra.
Omawialiœcie ju¿ test na ojcostwo?
Poniewa¿ przynios³am zestaw.
Ma 18 lat, nie jest du¿o m³odsza ode mnie.
W³aœciwie to nie jest to takie szokuj¹ce.
Przez sposób w jaki Mark zachowywa³ siê zanim ciê pozna³,
mog³oby byæ ca³e stado Sloanów.
- Sloan Jones. Sloan Smith. Sloan Sloan. - Z³oœliwiec.
Cholera.
Bydlak.
Nie mogê dojœæ do tkanek po¿ywiaj¹cych.
- Wiêc... Co to znaczy? - To znaczy, ¿e nie mogê siê dostaæ do tego.
Mogê wykonaæ tymczasow¹ naprawê,
ale gdy tylko znowu dostanie krwotoku, a dostanie,
nie bêdziemy mogli ju¿ nic zrobiæ.
Wiêc po prostu... Wyœlemy go do domu z wyrokiem œmierci?
Mi³ego Œwiêta Dziêkczynienia, rodzino Jacobsen.
£adny dzieñ.
- Trochê ch³odny. - Tak.
Za to dynamiczny. Nie jest wiêc zimno.
No w³aœnie.
Teddy...
Nie. Wiem.
Ja nie... Ja nie rozumiem.
Powiedzia³ pan... ¯e bez operacji umrze.
A teraz mówi mi pan, ¿e mamy go zabraæ do domu?
Tak. Tymczasowo zatrzymaliœmy krwawienia.
Jednak jedyn¹ drog¹, na bezpieczne usuniêcie A.V.M.,
jest zrobienie tego poprzez nos. - Wiêc dlaczego tak nie zrobicie?
Poniewa¿ nie ma takich narzêdzi, którymi mo¿na by manewrowaæ
w tak ma³ej jamie nosowej, pod odpowiednimi k¹tami.
Dlaczego nie? Kto to robi?
Kto konstruuje takie rzeczy?
Mark...
To jest dobry moment, ¿ebyœ coœ powiedzia³.
Na g³os.
Goœciu, jesteœ na haju czy coœ?
- Sloan. - Tak.
Tak.
Mark, potrzebujê ciê.
- Mam córkê, Derek. - Taa.
18-letni¹ córkê.
Jestem zbyt m³ody, na 18-letni¹ córkê.
To gwóŸdŸ do mojej trumny. To tak, jakby œmieræ mnie ju¿ wo³a³a.
Moglibyœmy od³o¿yæ na minutkê twój kryzys egzystencjalny?
Nie. Dlatego nazwali to kryzysem.
Dr Robbins i ja mamy 6-latka
z nieoperacyjnym A.V.M.
Potrzebujemy twojej pomocy, by sprawiæ go operacyjnym.
To najlepsze Œwiêto Dziêkczynienia œwiata.
¯adnych odpychaj¹cych krewnych.
¯adnych g³upich tradycji.
¯adnego chodzenia w oko³o sto³u i mówienia,
za co jesteœmy wdziêczni.
Taa, myœlê, ¿e powinniœmy zrobiæ odwrotnie.
Powinniœmy mówiæ, za co nie jesteœmy wdziêczni.
Fuzjê.
- Mercy Westersów. - S¹ jak plaga.
Kradn¹ nasze operacje,
zjadaj¹ ca³e ciasto z dy¿urki pielêgniarek.
- le to robisz. - Wcale nie.
W³aœnie, ¿e tak. Pokazaæ ci?
Prywatne lekcje u szefa...
Te problemy z tatusiem ca³kiem dobrze ci robi¹.
Nie mam problemów z tatusiem. Po prostu mnie uczy.
- Jesteœ jego dziwk¹. - Có¿, w takim przypadku ty jesteœ dziwk¹ Teddy.
Mo¿e to jest moim problemem. Nie jestem niczyj¹ dziwk¹.
- By³eœ dziwk¹ Izzie. - Ty jesteœ dziwk¹.
Wiecie co, to Œwiêto Dziêkczynienia.
- Moglibyœmy siê chocia¿ nie przezywaæ. - Tak, proszê.
Wszystko jedno. Poka¿ mi jeszcze raz ten szew.
CzeϾ.
Hej.
CzeϾ.
Witaj. Mi³ego Œwiêta Dziêkczynienia. - Ktoœ chce wina?
- Poproszê. - Nie, ty... nie.
S³uchajcie,
mamy ju¿ wyniki.
Wychodzi na to, ¿e Sloan mia³a racjê
co do ojcostwa.
Jestem jej tat¹.
Wiêc oto kolejna rzecz, za któr¹ mo¿na byæ wdziêcznym.
Lexie,
Sloan wprowadzi siê do nas, na jakiœ czas.
O mój bo¿e!
Wigilia
A teraz... Zwolnij troszkê.
Niech szew robi to za ciebie.
Wiesz, to tak jak taniec.
Pozwól igle byæ mê¿czyzn¹,
pozwól jej prowadziæ,
a rêka niech za ni¹ pod¹¿a.
Spójrz na to. Nie widzia³em takich zdolnoœci od czasu...
Twojej matki.
Ta kobieta. Ona umia³a tañczyæ.
Powinien pan pogodziæ siê z Derekiem.
S¹ œwiêta. Ju¿ czas.
Musisz z³apaæ pionowe kawa³ki
oko³o milimetra od siebie.
Jak palec?
- Nadal mrowi? - Nie, w porz¹dku.
Mam pe³ne czucie.
Œwietnie. Dobrze.
Wiêc...
Czy ty...
Pomyœla³em sobie, ¿e mo¿e mog³abyœ siê jej zapytaæ,
na jak d³ugo ma zamiar zostaæ?
Mark, min¹³ miesi¹c,
a ty wymieni³eœ z ni¹ trzy zdania.
Dwa z nim to "podaj mi p³atki".
W duchu œwi¹t,
mo¿e móg³byœ sam siê o to zapytaæ.
£atwo j¹ polubiæ, jak ju¿ siê j¹ pozna.
Naprawdê?
Nie. Jest nudn¹, nudn¹ dziewczyna.
Jednak to twoja córka. Wiêc... Spróbuj.
Dobrze? Spróbuj... Spróbuj byæ jej tat¹.
IdŸ.
Na co siê gapisz, stary zboku?
Tata!
Weso³ych œwi¹t.
Twoja matka mnie wys³a³a.
S³yszeliœcie.
Twoja kuzynka powiedzia³a coœ
swojemu mê¿owi w obecnoœci twojej siostrzenicy,
która powiedzia³a coœ m³odszej siostrzenicy,
która powiedzia³a coœ twojej matce.
- Chcia³am ubraæ choinkê, ale... - Gdzie jest Tuck?
Jest na wschodzie z rodzin¹ Tuckera.
By³ ze mn¹ na Œwiêto Dziêkczynienia.
Wiêc to prawda. Rozwodzicie siê.
Dziwne.
Nie bije.
Wspina³am siê na góry, wiesz?
Raz przesz³am nawet szlak Inków.
Cztery góry w trzy dni.
Drugiego dnia jest wspinaczka,
która trwa ca³e osiem godzin.
Cz³owiek jest tak zmêczony,
a powietrze jest tak rzadkie, ¿e nawet nie rozmawiasz.
Jedyne co robisz to wspinanie siê.
Jesteœ tylko ty i oddech,
i twój puls uderzaj¹cy w uszach.
Po prostu ciê¿ko jest siê przyzwyczaiæ do braku bicia serca.
I robiê siê zmêczona.
Naprawdê zmêczona.
Wiem.
Wiesz co? Musisz tylko wytrzymaæ do Sylwestra.
Wielu pijanych kierowców, mnóstwo œmierci mózgowej.
To jak wyprzeda¿ organów.
Kelsey, musisz siê trzymaæ, dobrze?
Znowu bêdziesz siê wspina³a, wiesz?
Powspinamy siê razem.
Na zewn¹trz jest taki piêkny œwiat.
Pada œnieg, jest cicho... Zimno...
Idealnie.
Wiêc musisz po prostu wytrzymaæ do Nowego Roku.
Muszê wyjœæ na zewn¹trz.
- Co? - Co?
Mogê umrzeæ. Wszyscy to wiemy.
Wkrótce mogê umrzeæ.
A œnieg, to moja ulubiona rzecz na ca³ym œwiecie.
To moja ulubiona rzecz.
Proszê.
- Przepraszam, ale... - Mo¿emy to zrobiæ.
Mo¿emy to zrobiæ.
Chcê siê odci¹æ. Chcê uciec.
Chcê... Wróciæ do Nowego Jorku.
Albo nie wiem... Arkansas...
Gdzieœ, gdzie nikt by mnie nie szuka³.
Nie wiem jak z ni¹ rozmawiaæ.
Nie wiem czego ona ode mnie chce.
To poczucie winy, wiesz?
Za ka¿dym razem, gdy na ni¹ patrzê, to...
To poczucie winy, jest jak kopniak w jaja. Ka¿dego dnia.
Nie powinieneœ czuæ siê winny. Nie wiedzia³eœ.
Wiedzia³em.
Wiedzia³em o tym, ¿e jej matka zasz³a w ci¹¿ê.
Powiedzia³a mi.
Da³em jej parê tysiêcy dolarów,
i wyjecha³em z miasta, po czym nigdy wiêcej jej nie widzia³em.
Myœla³em, ¿e dokona³a aborcji. Mia³em tak¹ nadziejê.
Ale wiedzia³em.
Có¿, jesteœ teraz innym facetem.
Nie masz ju¿ 18 lat. Dojrza³eœ.
Staæ ciê na coœ lepszego.
Nicholas wróci³ na izbê. Ma krwotok, du¿y.
Próbowa³am go zatrzymaæ przez godzinê.
Nie mo¿emy operowaæ. Nie jesteœmy gotowi.
Wiêc przyjmê go, i bêdê wykonywa³a transfuzjê,
dopóki nie skoñczycie. Mam nadziejê, ¿e to ju¿ nied³ugo?
Witam. Jest pan, Bailey...?
Znaczy, ojcem Mirandy?
William Bailey. Mo¿esz mi mówiæ Bill.
Dobrze, czeϾ Bill.
Jestem Callie Torres. Jestem kole¿ank¹ Bailey.
Wspomnia³a, ¿e przemyci³a tu pana.
Mówi³a, ¿e powinnam przyjœæ i siê przywitaæ.
Wiêc co ona tam robi?
Wykonuje naprawdê przepukliny.
W œwiêta mamy wiele przepuklin.
Wiele ludzi podnosi choinki, lub ciê¿kie prezenty.
Albo worki z prezentami.
Mamy równie¿ wiele po³amanych koœci.
Z powodu pogody.
Mia³am wczeœniej takiego faceta,
którego porazi³ pr¹d ze œwiate³ek.
Pora¿enie by³o tak silne, ¿e po³ama³o mu obydwa nadgarstki.
W ka¿dym razie... Umawiam siê z kobiet¹.
S³ucham?
Niedawno zaczê³am umawiaæ siê z kobiet¹.
Moja rodzina naprawdê nie mog³a tego zaakceptowaæ,
ale wiesz co, przetrwaliœmy to.
I...
Bailey mówi³a,
¿e ciê¿ko znosicie jej rozwód.
Co naprawdê rozumiem.
Ale... Ja...
Chcia³am powiedzieæ, ¿e
nie przysz³o jej ³atwo podjêcie tej decyzji.
Jest dobrym cz³owiekiem, i...
Weso³ych œwi¹t.
Czy Hunt opowiada³ ci o tym,
¿e zrobi³ œnieg? - Nie.
Jego ludzie Ÿle znosili œwiêta,
wiêc Hunt zamówi³ taki wytwarzacz œniegu, na Bo¿e Narodzenie.
Stara³ siê, ¿eby zadzia³a³o,
ale gdy tylko œnieg dotyka³ piasku, roztapia³ siê.
Wiêc Hunt przepasa³ im oczy,
i przystawi³ ich twarze
do œnie¿nej dmuchawy.
By³ taki dzieciak z Minnesoty,
pop³aka³ siê.
Powiedzia³, ¿e by³o tak, jak w œwiêta w jego domu.
Hunt.
Hunt jest tak rozkoszny, gdy opiekuje siê krwawymi ¿o³nierzami.
Pokochaj mnie trochê, Hunt.
Zamknij siê. Co ty...
Jak ci siê podoba³o?
By³em dumnym ojcem.
Przez ca³e twoje ¿ycie, by³em dumnym ojcem.
Twoja matka i ja, siadaliœmy w pierwszym rzêdzie
na ka¿dej lekcji tañca, na ka¿dym recitalu oboju,
i cieszyliœmy siê.
Siadaliœmy w pierwszym rzêdzie na koniec roku szkolnego.
Zawsze pierwszy stawa³em,
i klaska³em najg³oœniej ze wszystkich.
By³em... dumnym ojcem.
A dzisiaj, Mirando. Ja... Siedzia³em w galerii,
i obserwowa³em, jak naprawiasz przepuklinê jakiegoœ grubasa.
I po raz pierwszy w ¿yciu,
wstydzi³em siê za ciebie.
To w³aœnie robisz w œwiêta?
Zamieni³aœ na to swojego mê¿a?
Zamieni³aœ na to rodzinê swojego dziecka?
Po to, ¿ebyœ mog³a pracowaæ przez ca³y dzieñ,
i wróciæ w œwiêta do domu sama,
to pustego domu, w którym nie ma nawet choinki.
By³em dumnym ojcem...
Miranda.
By³bym dzisiaj z³ym ojcem,
gdybym nie spojrza³ ci w oczy,
i nie powiedzia³, ¿e pope³ni³aœ ogromny b³¹d.
Rozbi³aœ swoj¹ rodzinê.
Skaza³aœ swojego syna na pora¿kê.
Dziecko, które wychowa³em...
By³o wychowane lepiej ni¿ to...
To coœ, czego nie widzi siê ka¿dego dnia.
Mog³aby dostaæ zapaœci. Monitor móg³by paœæ.
Teddy to genialny chirurg.
Ale nie wiem, dlaczego podjê³a tak¹ decyzjê.
Ja to rozumiem. To dla dobra pacjentki.
A Teddy zawsze uwielbia³a œwiêta.
O Bo¿e. Kelsey!
/Bo¿e Narodzenie Z twoich zdjêæ i tomografii
wynika, ¿e czêœæ twojego jelita obumar³a.
To efekt uboczny twojego s³abego kr¹¿enia.
Dlatego straci³aœ przytomnoœæ.
Po prostu... j¹ wyleczcie, dobrze?
Nie mog³a zajœæ tak daleko, ¿eby...
Po prostu wyleczcie.
Musimy to naprawiæ, i to jak najprêdzej.
Im d³u¿ej czekamy, tym wiêcej jelita umiera.
Ale jak? Jest septyczna, ma niedociœnienie i nie ma serca.
Jej ciœnienie jest za niskie na znieczulenie ogólne
Nie prze¿yje.
Wiêc nie podawajmy jej ogólnego.
I to idzie przez nos, a¿ do podstaw czaszki
i wtedy wywiercam tê koœæ.
A co siê stanie, gdy wywiercisz dziury?
Umieœcimy miniaturowe zaciski
w jego naczyniach. - Jakim narzêdziem?
- Nie mamy takiego. Jeszcze. - Ale bêdziemy mieli.
Wci¹¿ próbujemy wymyœliæ, jak to zbudowaæ,
ale pracujemy nad tym.
Chcia³abym dostaæ...
zaproszenie na wasz¹ œwi¹teczn¹ kolacjê.
Wiem, ¿e jest doœæ póŸno
aby prosiæ, o takie zaproszenie
bior¹c pod uwagê, ¿e w³aœciwie dziœ œwiêta.
Jednak¿e mam bardzo zmartwionego ojca
i jeœli bêdzie wygl¹da³o, ¿e nie mam ¿adnego w³asnego ¿ycia,
on nigdy nie wyjedzie.
Mam jeszcze zawa³ jelita do zoperowania, ale póŸniej
bêdê wolna, aby przyjœæ do waszego domu. - Brzmi œwietnie.
- Och, oczywiœcie. - Dziêkujê.
Szef w³aœnie odci¹³ nam fundusze na nasz sprzêt. - Co?
- Co? - Sporo przekroczyliœmy bud¿et
a Nicholasowi koñczy siê ju¿ czas.
Chcemy poœwiêciæ nasze premie, aby dokoñczyæ narzêdzia dla Nicholasa Jacobsena.
Przykro mi, ale to niemo¿liwe.
- To bêdzie jako donacja. - To nasze premie.
Nie ma premii. To w³aœnie stara siê nam powiedzieæ.
W tym roku nie ma premii. Przykro mi.
Weso³ych œwi¹t.
Wypiszê czek. Ile?
- Podzielimy siê. - Dziêkujê.
- Mam na g³owie nastolatkê, co jak zechce iœæ na studia? - Naprawdê uwa¿asz, ¿e zechce?
Dobra, wchodzê w to.
Dziêkujê. Jeszcze podam wam kwotê. Shep?
Szefie.
Przepraszam, ¿e próbowa³em ciê zwolniæ.
I w duchu œwi¹t chcia³em...
Przepraszam.
Chyba sobie ¿artujesz Kupi³aœ mu œnie¿n¹ kulê ze Seattle?
No co? On lubi Seattle.
Da³am ci 50 dolców. Gdzie moja reszta?
Mark... twoje dzieciaki siê k³óc¹.
Gada³eœ ju¿ z ni¹?
Pracujê nad tym.
Twoja siostra ma tam ju¿ swoj¹ rodzinkê.
Có¿, nie martw siê. Nie zapomnia³a o tobie.
Zaprosi³a ciê, prawda?
On pije, tak?
Richard.
Poszed³ w tango.
Pije ajerkoniak. To œwiêta.
W œwiêta wszyscy pij¹ ajerkoniak.
Niektórzy pij¹. Alkoholicy nie.
On nie jest alkoholikiem.
To by³a b³êdna diagnoza.
Tak ci powiedzia³?
Meredith, on jest chirurgiem, pije
i jest alkoholikiem.
To mo¿e ³atwo skoñczyæ siê katastrof¹.
Czy pi³eœ kiedy by³am ma³a,
gdy zostawi³eœ mnie z mam¹,
za³o¿y³eœ now¹ rodzinê i nigdy nie wróci³eœ?
Nie.
Nie, zacz¹³em piæ du¿o póŸniej.
Có¿, wiêc nie mo¿emy zwalaæ ca³ego z³a tego œwiata
na alkohol, prawda?
- To boli. - Wiem.
Operacja jedynie ze znieczuleniem miejscowym nie jest idealnym rozwi¹zaniem.
Trzymaj siê.
Wszystko bêdzie dobrze.
Jestem tu z tob¹, dobrze?
Hej, hej! Hej, nie p³acz. Nie p³acze siê w œwiêta.
Niee, s¹ tylko...
lampki i... ba³wanki...
i piosenki.
No, dalej.
Karev.
Nie, dziêki.
- Œpiewaj, Yang. - Och, nie. Ja nie... Jestem ¿ydówk¹.
Hej, nie graj tu ze mn¹ rasistowsk¹ kart¹.
Œpiewaj albo ¿egnam.
Ty te¿, Karev.
- Dom wygl¹da piêknie, Mer. - Dziêkujê.
Callie?
- Pracuje. - Och, szkoda.
- Chcecie farszu? - Dziêki.
- Wystarczy, dziêkujê. - Och, a co z Kelsey?
- Dobrze. - Kim jest Kelsey?
Dziewczyna bez serca.
Naprawia³am dziœ laparoskopowo jej jelito,
podczas gdy biedna le¿a³a przytomna na stole.
Mirando, gdzie twoje maniery?
Nawet, jeœli chirurgia jest ca³ym twoim ¿yciem,
to nie oznacza, ¿e musisz mówiæ o jelitach przy stole.
Moje dziecko jest zdrowe.
S³ucham?
Mo¿e nie jest ze mn¹ dziœ wieczór, ale jest zdrowy...
- Nie powiedzia³em, ¿e... - I jest kochany. Jest kochanym ch³opcem.
I jest szczêœliwym ch³opcem.
A pozostawanie w nieszczêœliwym ma³¿eñstwie...
To nie jest czas ani miejsce...
pozostawanie w nieszczêœliwym ma³¿eñstwie, ma³¿eñstwie, z którego wyros³am
ma³¿eñstwie pe³nego ultimatum, odrêtwienia i frustracji.
Miranda...
To nie jest rodzaj ¿ycia,
które chcê pokazaæ mojemu dziecku.
To nie jest ma³¿eñska mi³oœæ,
w któr¹ powinien wierzyæ.
Znam mo¿liwoœci.
Wiem, co mnie czeka,
bo mnie tego nauczy³eœ.
Ty i mama pokazaliœcie mi, jak wygl¹da prawdziwa mi³oœæ.
Wiêc wybra³am, by nie wi¹zaæ siê, i jestem szczêœliwsza.
Nawet, jeœli jestem sama w œwiêta.
Moje dziecko jest zdrowe, a ja jestem szczêœliwa.
A czêœci¹ mojego szczêœcia jest to,
¿e naprawi³am dziœ tej kobiecie jelito,
uratowa³am jej dziœ ¿ycie.
A to robota Boga,
co czyni tê rozmowê odpowiedni¹ na œwi¹teczny obiad.
Jestem szczêœliwa.
I moje dziecko jest zdrowe.
To mi na dziœ wystarczy, tato.
Wystarczy.
Komuœ zielonego groszku?
Dziêkujê.
Dziêki.
Dobra.
Tutaj zaleca³bym wi¹zanie jednorêczne.
Okej, ale to ty powinnaœ operowaæ. - Dobrze.
Ostatniej nocy by³ mój ostatni kieliszek.
Trzêsienie nied³ugo ust¹pi. - Dobrze. To dobrze.
Ale to nie znaczy, ¿e muszê skoñczyæ z tequil¹, prawda?
Bo bardzo lubiê tequilê.
Dziœ Sylwester.
Wiem.
Nie wykazuje chêci odejœcia, nie spakowa³a walizki, nic.
Pogadaj z ni¹ natychmiast, albo nie bêdzie seksu.
Wiêc...
Co tam czytasz?
Wydaje mi siê, ¿e raczej mnie nie lubisz,
A twoja dziewczyna, totalnie œwiruje, bo
jestem jakby... od niej seksowniejsza.
Ale jestem w ci¹¿y. Tak.
Bêdê mia³a dziecko i...
to dlatego rzuci³am szko³ê
i dlatego mama wykopa³a mnie z domu.
Spójrz...
Ja wiem, ¿e nie jesteœ mi nic d³u¿ny,
ale wiem, ¿e chcecie mnie wyrzuciæ...
i ja...
ja nie mam dok¹d pójœæ.
Ju¿ dobrze.
Wszystko bêdzie dobrze.
Jest we wstrz¹sie hipowolemicznym. Straci³ zbyt wiele krwi.
Nie chcia³am tego robiæ, ale
bêdziemy musieli umieœciæ w jego gardle rurkê, aby pomóc mu oddychaæ.
Musimy natychmiast intubowaæ. - Nie intubuj. Wentyluj, zanim dotrzemy na salê.
- Salê? - Skoñczyliœmy przyrz¹dy.
- Naprawdê? - Tak, operujemy.
Musicie tylko podpisaæ zgodê.
W ostatniej chwili, dr. Shepherd.
- Lubiê zrobiæ niez³e wejœcie. - Ju¿ dobrze.
Jej nerki przestaj¹ pracowaæ.
Musimy znaleŸæ dawcê. Musieliœmy znaleŸæ wczoraj.
To Sylwester, dr Yang.
Mówi³a pani, ¿e muszê tylko dotrwaæ Sylwestra.
Pijani na wszystkich drogach. Wiêc tak.
Sylwester to nasza szansa.
I jak dzia³a?
Mog³oby wyginaæ siê ³agodniej.
Nie krytykuj. To mnie kosztowa³o fortunê.
Móg³bym popróbowaæ jeszcze dzieñ. Ale dobrze.
Umieszczam zacisk.
Mo¿e spróbuj trochê przekrêciæ aby uzyskaæ inny k¹t?
Proszê bardzo.
Œwietnie. Tu jest.
Idealnie.
Mam. To ostatni zacisk.
- Och, mój Bo¿e. - Panie i panowie, skoñczyliœmy.
- Dobra robota. Piêknie. - O Bo¿e, zrobi³
…
/Mój najlepszy podarunek,
/otrzyma³am w Œwiêta Bo¿ego /Narodzenia, gdy mia³am 10 lat...
By³ to mój pierwszy zestaw do zak³adania szwów.
/Bawi³am siê nim tak d³ugo, /a¿ moje palce zaczê³y krwawiæ.
/A wtedy próbowa³am /u¿yæ zestawu, by zszyæ je sobie.
Dziêkujê za spotkanie.
- Jest pan szefem chirurgii. Jeœli mnie pan wzywa, zjawiam siê.
/Naprowadzi³o mnie to na / drogê, prowadz¹c¹ do chirurgii.
Chcê coœ powiedzieæ.
Muszê coœ powiedzieæ.
O tym, co zdarzy³o siê tamtego wieczoru.
Musisz wiedzieæ, ¿e to nie by³o...
Có¿, to nie jest, to co myœlisz.
Ja nic nie myœlê
o pana ¿yciu osobistym.
Dawno temu... Mia³em problem.
Zosta³em zdiagnozowany z alkoholizmem.
Sam siê z tym zdiagnozowa³em.
Nie pi³em od ponad 20 lat.
Ale myœlê, ¿e to by³a z³a diagnoza.
Nie mówiê, ¿e moje picie nie by³o z³e, bo by³o.
Ale jest takie coœ jak...
Depresja sytuacyjna.
I wydaje mi siê, ¿e na to cierpia³em,
i to nasili³o moje nadu¿ywanie alkoholu..
Depresja sytuacyjna?
- Twoja matka. - Tak.
Có¿, ona równie¿ nasili³a moje picie, wiêc...
Mówi³aœ komuœ o tym, co widzia³aœ?
Mówi³aœ Derekowi?
Nie.
Wiêc skoro zrobi³em sobie przerwê od chirurgii,
mia³em trochê czasu, aby przyjrzeæ siê naszym rezydentom.
Twoja praca...
Twój rzadki talent,
jest nadzwyczajny.
Tak jak twojej matki.
I skoro mam trochê czasu...
Trochê dodatkowego czasu...
Mo¿e zechcia³abyœ nauczyciela.
Mo¿e móg³bym nauczyæ ciê paru rzeczy.
Robi³aœ ju¿ dwustronny, ci¹g³y szew
na anastomozê?
/Chodzi mi o to, ¿e /czasem najlepsze prezenty,
/dostajemy w bardzo /zaskakuj¹cych opakowaniach.
Nie.
Siadaj.
WeŸ je.
Poczekaj.
Och, to Teddy. Uwielbiam, gdy to Teddy.
Nie wydaje ci siê dziwne, ¿e uczy ciê po nocach,
ale nadal ze mn¹ nie rozmawia?
Od czasu fuzji, niemo¿liwe jest dorwaæ siê do operacji.
A kto jest za to odpowiedzialny?
W³aœnie o tym mówiê. Potrzebujê tyle pomocy, ile tylko mogê dostaæ.
- A ja mówiê, ¿e u¿ywa ciê, by dostaæ siê do mnie. - Wcale nie.
Wiêc dlaczego teraz? Dlaczego tak nagle widujesz siê z nim tyle?
Mam ju¿ doœæ rozmowy o tym.
Je¿eli chcesz byæ z³y, b¹dŸ z³y.
Ale ja bêdê ciê ca³owa³a.
O mój Bo¿e!
To jest najwiêkszy pseudo-têtniak, jaki kiedykolwiek widzia³am.
Jest na linii szwów transplantacji.
Nowe serce umiera. Cholera.
Biedny koleœ, który j¹ tu przywióz³.
Wydaje mi siê, ¿e byli na swojej trzeciej randce.
To ju¿ nawet nie wygl¹da jak serce.
To dlatego, ¿e nim nie jest.
To kawa³ bezu¿ytecznej tkanki, który musi zostaæ usuniêty w tej chwili.
Usuniesz jej serce?
Czym je zast¹pisz?
Nie wiem. Bêdziemy musieli wymyœliæ coœ w miêdzyczasie.
No dobra, pozwólcie, ¿e zapytam siê wprost.
- Usunêliœcie jej serce? - Tak.
I... Ona mo¿e tak ¿yæ?
- Jak... Jak wampir? - Normalnie pod³¹czylibyœmy
urz¹dzenie wspomagaj¹ce komorê serca,
ale skoro ona nie ma serca...
Dr Altman przyczepi³a dwa urz¹dzenia do jej naczyñ krwionoœnych.
Teraz ta maszyna pompuje krew przez jej cia³o,
co praktycznie jest cudem.
Naprawdê j¹ lubiê. Bardzo j¹ lubiê.
Ale mieliœmy tylko cztery randki.
Powinienem teraz obchodziæ Œwiêto Dziêkczynienia z moj¹ rodzin¹.
Ona mia³a do nas do³¹czyæ.
A teraz ona jest...
Naprawdê mo¿e ¿yæ bez serca?
- Je¿eli nie chcesz zostaæ, mamy znakomity zespó³ pielêgniarek,
wspania³ych lekarzy.
Bêdzie w dobrych rêkach.
Nie. Ona nie ma nawet rodziny.
Je¿eli to by³bym ja, chcia³bym, by ktoœ przy mnie by³.
Wiêc... Zostanê.
W porz¹dku.
Tucker i ma³y Tuck maj¹ siê dobrze.
Tak, wiem.
Przepraszam, muszê dziœ pracowaæ, równie¿ w Wigiliê.
Tak. Tucker i ja... Chcemy przyjechaæ z nim,
w odwiedziny do was.
Mamo, muszê koñczyæ.
Mi³ego Œwiêta Dziêkczynienia, mamo.
Nie powiedzia³aœ swoim rodzicom o rozwodzie?
Jak d³ugo bêdziesz trzyma³a to w tajemnicy?
Gdy ty zaczê³aœ umawiaæ siê z kobiet¹,
jak d³ugo, ukrywa³aœ to przed swoj¹ rodzin¹?
Kiedy zacz¹³ siê krwotok?
Dziœ rano. Miewa³ je ju¿ wczeœniej.
Tylko... Nie widzia³am jeszcze, ¿eby krwotok ci¹gn¹³ siê tak d³ugo.
Na Timmym jest krew, mamo.
Pañstwo Jacobsen, mo¿na prosiæ?
- Proszê iœæ. Poradzimy sobie.
Nicholas cierpi na malforacjê têtniczo-¿yln¹.
To skupisko spl¹tanych naczyñ krwionoœnych w jego mózgu.
W³aœnie to powoduje te krwotoki.
Aby zatrzymaæ krwotoki, muszê to usun¹æ.
Ma pan na myœli operacjê mózgu, czy...
Zrobiê wszystko, co w mojej mocy, by ochroniæ tkankê mózgow¹,
i zmniejszyæ uszkodzenia.
Przykro mi, wiem, ¿e to przera¿aj¹ce,
ale musimy to zrobiæ jak najszybciej.
Przepraszam.
Szukam dr Marka Sloana.
Widzisz tego goœcia, który poparzy³ siê,
próbuj¹c usma¿yæ indyka?
Sloan to facet, który sprawia, ¿e wrzeszczy jak ma³a dziewczynka.
Dr Sloan?
Tak.
CzeϾ.
To trochê dziwne, ale...
Nazywam siê Sloan Reilly.
Moja mama to Samantha Reilly.
I jestem prawie pewna, ¿e jesteœ moim tat¹.
CzeϾ.
Jak wam idzie?
- Œwietnie. - W porz¹dku.
Dobra.
Omawialiœcie ju¿ test na ojcostwo?
Poniewa¿ przynios³am zestaw.
Ma 18 lat, nie jest du¿o m³odsza ode mnie.
W³aœciwie to nie jest to takie szokuj¹ce.
Przez sposób w jaki Mark zachowywa³ siê zanim ciê pozna³,
mog³oby byæ ca³e stado Sloanów.
- Sloan Jones. Sloan Smith. Sloan Sloan. - Z³oœliwiec.
Cholera.
Bydlak.
Nie mogê dojœæ do tkanek po¿ywiaj¹cych.
- Wiêc... Co to znaczy? - To znaczy, ¿e nie mogê siê dostaæ do tego.
Mogê wykonaæ tymczasow¹ naprawê,
ale gdy tylko znowu dostanie krwotoku, a dostanie,
nie bêdziemy mogli ju¿ nic zrobiæ.
Wiêc po prostu... Wyœlemy go do domu z wyrokiem œmierci?
Mi³ego Œwiêta Dziêkczynienia, rodzino Jacobsen.
£adny dzieñ.
- Trochê ch³odny. - Tak.
Za to dynamiczny. Nie jest wiêc zimno.
No w³aœnie.
Teddy...
Nie. Wiem.
Ja nie... Ja nie rozumiem.
Powiedzia³ pan... ¯e bez operacji umrze.
A teraz mówi mi pan, ¿e mamy go zabraæ do domu?
Tak. Tymczasowo zatrzymaliœmy krwawienia.
Jednak jedyn¹ drog¹, na bezpieczne usuniêcie A.V.M.,
jest zrobienie tego poprzez nos. - Wiêc dlaczego tak nie zrobicie?
Poniewa¿ nie ma takich narzêdzi, którymi mo¿na by manewrowaæ
w tak ma³ej jamie nosowej, pod odpowiednimi k¹tami.
Dlaczego nie? Kto to robi?
Kto konstruuje takie rzeczy?
Mark...
To jest dobry moment, ¿ebyœ coœ powiedzia³.
Na g³os.
Goœciu, jesteœ na haju czy coœ?
- Sloan. - Tak.
Tak.
Mark, potrzebujê ciê.
- Mam córkê, Derek. - Taa.
18-letni¹ córkê.
Jestem zbyt m³ody, na 18-letni¹ córkê.
To gwóŸdŸ do mojej trumny. To tak, jakby œmieræ mnie ju¿ wo³a³a.
Moglibyœmy od³o¿yæ na minutkê twój kryzys egzystencjalny?
Nie. Dlatego nazwali to kryzysem.
Dr Robbins i ja mamy 6-latka
z nieoperacyjnym A.V.M.
Potrzebujemy twojej pomocy, by sprawiæ go operacyjnym.
To najlepsze Œwiêto Dziêkczynienia œwiata.
¯adnych odpychaj¹cych krewnych.
¯adnych g³upich tradycji.
¯adnego chodzenia w oko³o sto³u i mówienia,
za co jesteœmy wdziêczni.
Taa, myœlê, ¿e powinniœmy zrobiæ odwrotnie.
Powinniœmy mówiæ, za co nie jesteœmy wdziêczni.
Fuzjê.
- Mercy Westersów. - S¹ jak plaga.
Kradn¹ nasze operacje,
zjadaj¹ ca³e ciasto z dy¿urki pielêgniarek.
- le to robisz. - Wcale nie.
W³aœnie, ¿e tak. Pokazaæ ci?
Prywatne lekcje u szefa...
Te problemy z tatusiem ca³kiem dobrze ci robi¹.
Nie mam problemów z tatusiem. Po prostu mnie uczy.
- Jesteœ jego dziwk¹. - Có¿, w takim przypadku ty jesteœ dziwk¹ Teddy.
Mo¿e to jest moim problemem. Nie jestem niczyj¹ dziwk¹.
- By³eœ dziwk¹ Izzie. - Ty jesteœ dziwk¹.
Wiecie co, to Œwiêto Dziêkczynienia.
- Moglibyœmy siê chocia¿ nie przezywaæ. - Tak, proszê.
Wszystko jedno. Poka¿ mi jeszcze raz ten szew.
CzeϾ.
Hej.
CzeϾ.
Witaj. Mi³ego Œwiêta Dziêkczynienia. - Ktoœ chce wina?
- Poproszê. - Nie, ty... nie.
S³uchajcie,
mamy ju¿ wyniki.
Wychodzi na to, ¿e Sloan mia³a racjê
co do ojcostwa.
Jestem jej tat¹.
Wiêc oto kolejna rzecz, za któr¹ mo¿na byæ wdziêcznym.
Lexie,
Sloan wprowadzi siê do nas, na jakiœ czas.
O mój bo¿e!
Wigilia
A teraz... Zwolnij troszkê.
Niech szew robi to za ciebie.
Wiesz, to tak jak taniec.
Pozwól igle byæ mê¿czyzn¹,
pozwól jej prowadziæ,
a rêka niech za ni¹ pod¹¿a.
Spójrz na to. Nie widzia³em takich zdolnoœci od czasu...
Twojej matki.
Ta kobieta. Ona umia³a tañczyæ.
Powinien pan pogodziæ siê z Derekiem.
S¹ œwiêta. Ju¿ czas.
Musisz z³apaæ pionowe kawa³ki
oko³o milimetra od siebie.
Jak palec?
- Nadal mrowi? - Nie, w porz¹dku.
Mam pe³ne czucie.
Œwietnie. Dobrze.
Wiêc...
Czy ty...
Pomyœla³em sobie, ¿e mo¿e mog³abyœ siê jej zapytaæ,
na jak d³ugo ma zamiar zostaæ?
Mark, min¹³ miesi¹c,
a ty wymieni³eœ z ni¹ trzy zdania.
Dwa z nim to "podaj mi p³atki".
W duchu œwi¹t,
mo¿e móg³byœ sam siê o to zapytaæ.
£atwo j¹ polubiæ, jak ju¿ siê j¹ pozna.
Naprawdê?
Nie. Jest nudn¹, nudn¹ dziewczyna.
Jednak to twoja córka. Wiêc... Spróbuj.
Dobrze? Spróbuj... Spróbuj byæ jej tat¹.
IdŸ.
Na co siê gapisz, stary zboku?
Tata!
Weso³ych œwi¹t.
Twoja matka mnie wys³a³a.
S³yszeliœcie.
Twoja kuzynka powiedzia³a coœ
swojemu mê¿owi w obecnoœci twojej siostrzenicy,
która powiedzia³a coœ m³odszej siostrzenicy,
która powiedzia³a coœ twojej matce.
- Chcia³am ubraæ choinkê, ale... - Gdzie jest Tuck?
Jest na wschodzie z rodzin¹ Tuckera.
By³ ze mn¹ na Œwiêto Dziêkczynienia.
Wiêc to prawda. Rozwodzicie siê.
Dziwne.
Nie bije.
Wspina³am siê na góry, wiesz?
Raz przesz³am nawet szlak Inków.
Cztery góry w trzy dni.
Drugiego dnia jest wspinaczka,
która trwa ca³e osiem godzin.
Cz³owiek jest tak zmêczony,
a powietrze jest tak rzadkie, ¿e nawet nie rozmawiasz.
Jedyne co robisz to wspinanie siê.
Jesteœ tylko ty i oddech,
i twój puls uderzaj¹cy w uszach.
Po prostu ciê¿ko jest siê przyzwyczaiæ do braku bicia serca.
I robiê siê zmêczona.
Naprawdê zmêczona.
Wiem.
Wiesz co? Musisz tylko wytrzymaæ do Sylwestra.
Wielu pijanych kierowców, mnóstwo œmierci mózgowej.
To jak wyprzeda¿ organów.
Kelsey, musisz siê trzymaæ, dobrze?
Znowu bêdziesz siê wspina³a, wiesz?
Powspinamy siê razem.
Na zewn¹trz jest taki piêkny œwiat.
Pada œnieg, jest cicho... Zimno...
Idealnie.
Wiêc musisz po prostu wytrzymaæ do Nowego Roku.
Muszê wyjœæ na zewn¹trz.
- Co? - Co?
Mogê umrzeæ. Wszyscy to wiemy.
Wkrótce mogê umrzeæ.
A œnieg, to moja ulubiona rzecz na ca³ym œwiecie.
To moja ulubiona rzecz.
Proszê.
- Przepraszam, ale... - Mo¿emy to zrobiæ.
Mo¿emy to zrobiæ.
Chcê siê odci¹æ. Chcê uciec.
Chcê... Wróciæ do Nowego Jorku.
Albo nie wiem... Arkansas...
Gdzieœ, gdzie nikt by mnie nie szuka³.
Nie wiem jak z ni¹ rozmawiaæ.
Nie wiem czego ona ode mnie chce.
To poczucie winy, wiesz?
Za ka¿dym razem, gdy na ni¹ patrzê, to...
To poczucie winy, jest jak kopniak w jaja. Ka¿dego dnia.
Nie powinieneœ czuæ siê winny. Nie wiedzia³eœ.
Wiedzia³em.
Wiedzia³em o tym, ¿e jej matka zasz³a w ci¹¿ê.
Powiedzia³a mi.
Da³em jej parê tysiêcy dolarów,
i wyjecha³em z miasta, po czym nigdy wiêcej jej nie widzia³em.
Myœla³em, ¿e dokona³a aborcji. Mia³em tak¹ nadziejê.
Ale wiedzia³em.
Có¿, jesteœ teraz innym facetem.
Nie masz ju¿ 18 lat. Dojrza³eœ.
Staæ ciê na coœ lepszego.
Nicholas wróci³ na izbê. Ma krwotok, du¿y.
Próbowa³am go zatrzymaæ przez godzinê.
Nie mo¿emy operowaæ. Nie jesteœmy gotowi.
Wiêc przyjmê go, i bêdê wykonywa³a transfuzjê,
dopóki nie skoñczycie. Mam nadziejê, ¿e to ju¿ nied³ugo?
Witam. Jest pan, Bailey...?
Znaczy, ojcem Mirandy?
William Bailey. Mo¿esz mi mówiæ Bill.
Dobrze, czeϾ Bill.
Jestem Callie Torres. Jestem kole¿ank¹ Bailey.
Wspomnia³a, ¿e przemyci³a tu pana.
Mówi³a, ¿e powinnam przyjœæ i siê przywitaæ.
Wiêc co ona tam robi?
Wykonuje naprawdê przepukliny.
W œwiêta mamy wiele przepuklin.
Wiele ludzi podnosi choinki, lub ciê¿kie prezenty.
Albo worki z prezentami.
Mamy równie¿ wiele po³amanych koœci.
Z powodu pogody.
Mia³am wczeœniej takiego faceta,
którego porazi³ pr¹d ze œwiate³ek.
Pora¿enie by³o tak silne, ¿e po³ama³o mu obydwa nadgarstki.
W ka¿dym razie... Umawiam siê z kobiet¹.
S³ucham?
Niedawno zaczê³am umawiaæ siê z kobiet¹.
Moja rodzina naprawdê nie mog³a tego zaakceptowaæ,
ale wiesz co, przetrwaliœmy to.
I...
Bailey mówi³a,
¿e ciê¿ko znosicie jej rozwód.
Co naprawdê rozumiem.
Ale... Ja...
Chcia³am powiedzieæ, ¿e
nie przysz³o jej ³atwo podjêcie tej decyzji.
Jest dobrym cz³owiekiem, i...
Weso³ych œwi¹t.
Czy Hunt opowiada³ ci o tym,
¿e zrobi³ œnieg? - Nie.
Jego ludzie Ÿle znosili œwiêta,
wiêc Hunt zamówi³ taki wytwarzacz œniegu, na Bo¿e Narodzenie.
Stara³ siê, ¿eby zadzia³a³o,
ale gdy tylko œnieg dotyka³ piasku, roztapia³ siê.
Wiêc Hunt przepasa³ im oczy,
i przystawi³ ich twarze
do œnie¿nej dmuchawy.
By³ taki dzieciak z Minnesoty,
pop³aka³ siê.
Powiedzia³, ¿e by³o tak, jak w œwiêta w jego domu.
Hunt.
Hunt jest tak rozkoszny, gdy opiekuje siê krwawymi ¿o³nierzami.
Pokochaj mnie trochê, Hunt.
Zamknij siê. Co ty...
Jak ci siê podoba³o?
By³em dumnym ojcem.
Przez ca³e twoje ¿ycie, by³em dumnym ojcem.
Twoja matka i ja, siadaliœmy w pierwszym rzêdzie
na ka¿dej lekcji tañca, na ka¿dym recitalu oboju,
i cieszyliœmy siê.
Siadaliœmy w pierwszym rzêdzie na koniec roku szkolnego.
Zawsze pierwszy stawa³em,
i klaska³em najg³oœniej ze wszystkich.
By³em... dumnym ojcem.
A dzisiaj, Mirando. Ja... Siedzia³em w galerii,
i obserwowa³em, jak naprawiasz przepuklinê jakiegoœ grubasa.
I po raz pierwszy w ¿yciu,
wstydzi³em siê za ciebie.
To w³aœnie robisz w œwiêta?
Zamieni³aœ na to swojego mê¿a?
Zamieni³aœ na to rodzinê swojego dziecka?
Po to, ¿ebyœ mog³a pracowaæ przez ca³y dzieñ,
i wróciæ w œwiêta do domu sama,
to pustego domu, w którym nie ma nawet choinki.
By³em dumnym ojcem...
Miranda.
By³bym dzisiaj z³ym ojcem,
gdybym nie spojrza³ ci w oczy,
i nie powiedzia³, ¿e pope³ni³aœ ogromny b³¹d.
Rozbi³aœ swoj¹ rodzinê.
Skaza³aœ swojego syna na pora¿kê.
Dziecko, które wychowa³em...
By³o wychowane lepiej ni¿ to...
To coœ, czego nie widzi siê ka¿dego dnia.
Mog³aby dostaæ zapaœci. Monitor móg³by paœæ.
Teddy to genialny chirurg.
Ale nie wiem, dlaczego podjê³a tak¹ decyzjê.
Ja to rozumiem. To dla dobra pacjentki.
A Teddy zawsze uwielbia³a œwiêta.
O Bo¿e. Kelsey!
/Bo¿e Narodzenie Z twoich zdjêæ i tomografii
wynika, ¿e czêœæ twojego jelita obumar³a.
To efekt uboczny twojego s³abego kr¹¿enia.
Dlatego straci³aœ przytomnoœæ.
Po prostu... j¹ wyleczcie, dobrze?
Nie mog³a zajœæ tak daleko, ¿eby...
Po prostu wyleczcie.
Musimy to naprawiæ, i to jak najprêdzej.
Im d³u¿ej czekamy, tym wiêcej jelita umiera.
Ale jak? Jest septyczna, ma niedociœnienie i nie ma serca.
Jej ciœnienie jest za niskie na znieczulenie ogólne
Nie prze¿yje.
Wiêc nie podawajmy jej ogólnego.
I to idzie przez nos, a¿ do podstaw czaszki
i wtedy wywiercam tê koœæ.
A co siê stanie, gdy wywiercisz dziury?
Umieœcimy miniaturowe zaciski
w jego naczyniach. - Jakim narzêdziem?
- Nie mamy takiego. Jeszcze. - Ale bêdziemy mieli.
Wci¹¿ próbujemy wymyœliæ, jak to zbudowaæ,
ale pracujemy nad tym.
Chcia³abym dostaæ...
zaproszenie na wasz¹ œwi¹teczn¹ kolacjê.
Wiem, ¿e jest doœæ póŸno
aby prosiæ, o takie zaproszenie
bior¹c pod uwagê, ¿e w³aœciwie dziœ œwiêta.
Jednak¿e mam bardzo zmartwionego ojca
i jeœli bêdzie wygl¹da³o, ¿e nie mam ¿adnego w³asnego ¿ycia,
on nigdy nie wyjedzie.
Mam jeszcze zawa³ jelita do zoperowania, ale póŸniej
bêdê wolna, aby przyjœæ do waszego domu. - Brzmi œwietnie.
- Och, oczywiœcie. - Dziêkujê.
Szef w³aœnie odci¹³ nam fundusze na nasz sprzêt. - Co?
- Co? - Sporo przekroczyliœmy bud¿et
a Nicholasowi koñczy siê ju¿ czas.
Chcemy poœwiêciæ nasze premie, aby dokoñczyæ narzêdzia dla Nicholasa Jacobsena.
Przykro mi, ale to niemo¿liwe.
- To bêdzie jako donacja. - To nasze premie.
Nie ma premii. To w³aœnie stara siê nam powiedzieæ.
W tym roku nie ma premii. Przykro mi.
Weso³ych œwi¹t.
Wypiszê czek. Ile?
- Podzielimy siê. - Dziêkujê.
- Mam na g³owie nastolatkê, co jak zechce iœæ na studia? - Naprawdê uwa¿asz, ¿e zechce?
Dobra, wchodzê w to.
Dziêkujê. Jeszcze podam wam kwotê. Shep?
Szefie.
Przepraszam, ¿e próbowa³em ciê zwolniæ.
I w duchu œwi¹t chcia³em...
Przepraszam.
Chyba sobie ¿artujesz Kupi³aœ mu œnie¿n¹ kulê ze Seattle?
No co? On lubi Seattle.
Da³am ci 50 dolców. Gdzie moja reszta?
Mark... twoje dzieciaki siê k³óc¹.
Gada³eœ ju¿ z ni¹?
Pracujê nad tym.
Twoja siostra ma tam ju¿ swoj¹ rodzinkê.
Có¿, nie martw siê. Nie zapomnia³a o tobie.
Zaprosi³a ciê, prawda?
On pije, tak?
Richard.
Poszed³ w tango.
Pije ajerkoniak. To œwiêta.
W œwiêta wszyscy pij¹ ajerkoniak.
Niektórzy pij¹. Alkoholicy nie.
On nie jest alkoholikiem.
To by³a b³êdna diagnoza.
Tak ci powiedzia³?
Meredith, on jest chirurgiem, pije
i jest alkoholikiem.
To mo¿e ³atwo skoñczyæ siê katastrof¹.
Czy pi³eœ kiedy by³am ma³a,
gdy zostawi³eœ mnie z mam¹,
za³o¿y³eœ now¹ rodzinê i nigdy nie wróci³eœ?
Nie.
Nie, zacz¹³em piæ du¿o póŸniej.
Có¿, wiêc nie mo¿emy zwalaæ ca³ego z³a tego œwiata
na alkohol, prawda?
- To boli. - Wiem.
Operacja jedynie ze znieczuleniem miejscowym nie jest idealnym rozwi¹zaniem.
Trzymaj siê.
Wszystko bêdzie dobrze.
Jestem tu z tob¹, dobrze?
Hej, hej! Hej, nie p³acz. Nie p³acze siê w œwiêta.
Niee, s¹ tylko...
lampki i... ba³wanki...
i piosenki.
No, dalej.
Karev.
Nie, dziêki.
- Œpiewaj, Yang. - Och, nie. Ja nie... Jestem ¿ydówk¹.
Hej, nie graj tu ze mn¹ rasistowsk¹ kart¹.
Œpiewaj albo ¿egnam.
Ty te¿, Karev.
- Dom wygl¹da piêknie, Mer. - Dziêkujê.
Callie?
- Pracuje. - Och, szkoda.
- Chcecie farszu? - Dziêki.
- Wystarczy, dziêkujê. - Och, a co z Kelsey?
- Dobrze. - Kim jest Kelsey?
Dziewczyna bez serca.
Naprawia³am dziœ laparoskopowo jej jelito,
podczas gdy biedna le¿a³a przytomna na stole.
Mirando, gdzie twoje maniery?
Nawet, jeœli chirurgia jest ca³ym twoim ¿yciem,
to nie oznacza, ¿e musisz mówiæ o jelitach przy stole.
Moje dziecko jest zdrowe.
S³ucham?
Mo¿e nie jest ze mn¹ dziœ wieczór, ale jest zdrowy...
- Nie powiedzia³em, ¿e... - I jest kochany. Jest kochanym ch³opcem.
I jest szczêœliwym ch³opcem.
A pozostawanie w nieszczêœliwym ma³¿eñstwie...
To nie jest czas ani miejsce...
pozostawanie w nieszczêœliwym ma³¿eñstwie, ma³¿eñstwie, z którego wyros³am
ma³¿eñstwie pe³nego ultimatum, odrêtwienia i frustracji.
Miranda...
To nie jest rodzaj ¿ycia,
które chcê pokazaæ mojemu dziecku.
To nie jest ma³¿eñska mi³oœæ,
w któr¹ powinien wierzyæ.
Znam mo¿liwoœci.
Wiem, co mnie czeka,
bo mnie tego nauczy³eœ.
Ty i mama pokazaliœcie mi, jak wygl¹da prawdziwa mi³oœæ.
Wiêc wybra³am, by nie wi¹zaæ siê, i jestem szczêœliwsza.
Nawet, jeœli jestem sama w œwiêta.
Moje dziecko jest zdrowe, a ja jestem szczêœliwa.
A czêœci¹ mojego szczêœcia jest to,
¿e naprawi³am dziœ tej kobiecie jelito,
uratowa³am jej dziœ ¿ycie.
A to robota Boga,
co czyni tê rozmowê odpowiedni¹ na œwi¹teczny obiad.
Jestem szczêœliwa.
I moje dziecko jest zdrowe.
To mi na dziœ wystarczy, tato.
Wystarczy.
Komuœ zielonego groszku?
Dziêkujê.
Dziêki.
Dobra.
Tutaj zaleca³bym wi¹zanie jednorêczne.
Okej, ale to ty powinnaœ operowaæ. - Dobrze.
Ostatniej nocy by³ mój ostatni kieliszek.
Trzêsienie nied³ugo ust¹pi. - Dobrze. To dobrze.
Ale to nie znaczy, ¿e muszê skoñczyæ z tequil¹, prawda?
Bo bardzo lubiê tequilê.
Dziœ Sylwester.
Wiem.
Nie wykazuje chêci odejœcia, nie spakowa³a walizki, nic.
Pogadaj z ni¹ natychmiast, albo nie bêdzie seksu.
Wiêc...
Co tam czytasz?
Wydaje mi siê, ¿e raczej mnie nie lubisz,
A twoja dziewczyna, totalnie œwiruje, bo
jestem jakby... od niej seksowniejsza.
Ale jestem w ci¹¿y. Tak.
Bêdê mia³a dziecko i...
to dlatego rzuci³am szko³ê
i dlatego mama wykopa³a mnie z domu.
Spójrz...
Ja wiem, ¿e nie jesteœ mi nic d³u¿ny,
ale wiem, ¿e chcecie mnie wyrzuciæ...
i ja...
ja nie mam dok¹d pójœæ.
Ju¿ dobrze.
Wszystko bêdzie dobrze.
Jest we wstrz¹sie hipowolemicznym. Straci³ zbyt wiele krwi.
Nie chcia³am tego robiæ, ale
bêdziemy musieli umieœciæ w jego gardle rurkê, aby pomóc mu oddychaæ.
Musimy natychmiast intubowaæ. - Nie intubuj. Wentyluj, zanim dotrzemy na salê.
- Salê? - Skoñczyliœmy przyrz¹dy.
- Naprawdê? - Tak, operujemy.
Musicie tylko podpisaæ zgodê.
W ostatniej chwili, dr. Shepherd.
- Lubiê zrobiæ niez³e wejœcie. - Ju¿ dobrze.
Jej nerki przestaj¹ pracowaæ.
Musimy znaleŸæ dawcê. Musieliœmy znaleŸæ wczoraj.
To Sylwester, dr Yang.
Mówi³a pani, ¿e muszê tylko dotrwaæ Sylwestra.
Pijani na wszystkich drogach. Wiêc tak.
Sylwester to nasza szansa.
I jak dzia³a?
Mog³oby wyginaæ siê ³agodniej.
Nie krytykuj. To mnie kosztowa³o fortunê.
Móg³bym popróbowaæ jeszcze dzieñ. Ale dobrze.
Umieszczam zacisk.
Mo¿e spróbuj trochê przekrêciæ aby uzyskaæ inny k¹t?
Proszê bardzo.
Œwietnie. Tu jest.
Idealnie.
Mam. To ostatni zacisk.
- Och, mój Bo¿e. - Panie i panowie, skoñczyliœmy.
- Dobra robota. Piêknie. - O Bo¿e, zrobi³
…