pl Polish
Grey's Anatomy 6x04 (HDTV.NoTV) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
/Zaczynamy ¿ycie /od kilku zobowi¹zañ.
/Przysiêgamy wiernoœæ sztandarowi.
/Przyrzekamy zwracaæ /ksi¹¿ki do biblioteki.
/Ale kiedy dorastamy, /œlubujemy,
/sk³adamy obietnice,
/jesteœmy obarczani zobowi¹zaniami,
/by nie czyniæ szkody, /mówiæ prawdê i tylko prawdê,
/kochaæ i troszczyæ siê, /póki nas œmieræ nie roz³¹czy.
/Nie udaje nam siê /sp³acaæ zobowi¹zañ,
/a¿ wreszcie jesteœmy /coœ winni ka¿demu.
/I nagle myœlimy: /co, do...
Jesteœ pewny, ¿e to by³ niedŸwiedŸ, a nie jeleñ?
W tych lasach jest du¿o jeleni, a samce mog¹ byæ naprawdê du¿e.
Umiem odró¿niæ niedŸwiedzia od jelenia.
- Odpoczynek, lód i noga w górze. - Wiesz, jak dosta³em siê do samochodu?
Musia³em rzuciæ mu surowe miêso i siê ratowaæ.
To by³o æwieræ kilo fileta.
Marynowa³am go od trzech dni.
- Musimy siê przeprowadziæ! - Dok¹d? Ledwie zarabiamy 30 tysiêcy rocznie.
I kto wie, czy dalej bêdziemy mieæ pracê
- po fuzji? - Moglibyœmy wróciæ do Meredith.
- Chyba siê przes³ysza³am. - Czemu nie?
Bo jesteœmy ma³¿eñstwem. I tak to powinno wygl¹daæ.
Ty i ja, daleko od œwiata, uk³adamy sobie razem ¿ycie.
Poza tym nie cieszy ciê œwie¿e powietrze
- i œwiergot ptaków? - Wiesz, co mnie cieszy?
Cieszy mnie ³azienka! Tak strasznie cieszy mnie ³azienka!
Podoba³o mi siê u Mer. Naprawdê.
Nie mogê siê cofaæ, Alex. Nie po tym wszystkim, co...
Muszê iœæ naprzód.
Dobrze?
Dziêkujê.
Wiem, ¿e nie by³o tu spokojnie
przez kilka ostatnich tygodni.
Wiem, ¿e chcecie odpowiedzi. Ale obawiam siê, ¿e ich nie mam.
- Jeszcze nie. - Zebra³ nas tu, ¿eby lepiej siê poczuæ.
- Przynajmniej skoczy³ po dobre dro¿d¿ówki. - Wiesz, ile pielêgniarek przez nie zwolni³?
Personel Mercy West pojawi siê tu za trzy dni,
a wtedy bêdzie wiêcej ciêæ i zwolnieñ.
I chcê, ¿eby ka¿dy z was
postara³ siê i by³ najlepszy.
Kiedy bêdê móg³ odpowiedzieæ na wasze pytania, zrobiê to.
Gdybyœcie chcieli zwo³aæ zebranie i porozmawiaæ o waszych obawach, mo¿emy to zrobiæ.
Co z moim centrum poparzeñ?
Mia³eœ racjê. Wyœmienite dro¿d¿ówki.
Cokolwiek?
Nic. By³o rozerwanie miêœnia brodawkowego na oddziale kardiologicznym,
- ale goœæ zmar³, zanim dowieŸli go na salê. - Kurde. Potrzebujê operacji. I to ju¿.
Ledwo wypracowa³am sto godzin na sali operacyjnej w tym miesi¹cu.
A wiesz, ¿e zatrzymaj¹ rezydentów z najwiêksz¹ iloœci¹ godzin.
- Co tam masz? - Wrzód cukrzycowy.
Do koœci?
Ju¿ po mnie.
Skoñczona. Przeterminowane miêso.
- Trochê œwirujesz. - To nie ty zosta³aœ
wykopana z dwóch specjalizacji w ci¹gu miesi¹ca.
Nie dosta³abym siê na salê, nawet gdybym wykrwawia³a siê na œmieræ.
- Masz coœ dobrego? - Operujê glejaka nerwu wzrokowego
z Derekiem póŸniej. Nigdy tego nie widzia³am.
Co ty robisz?
Upewniam siê, ¿e wszystko idzie g³adko.
I tak jest.
Szacunek.
O nie. Ja dziœ pracujê u Hunta.
- Wszystko, co chirurgiczne, jest moje. - Nie potrzebujesz godzin.
- Spêdzi³aœ ostatnie pó³ roku na sali operacyjnej. - Nieprzytomna na stole, to siê nie liczy.
Meredith!
Jego s¹siad powiedzia³, ¿e nie odbiera³ poczty.
Meredith, s³ysza³em, ¿e...
wysz³aœ za m¹¿ na naklejce.
- To super. - Powinnyœmy ju¿ iœæ,
- zostawiæ was w gronie rodziny. - Nie, nie wiem, co mu jest.
Pozbiera³aœ go z pod³ogi w barze, Lexie?
- To mo¿e byæ wskazówka. - Meredith, nie, ja nie...
Nie pi³em. Przysiêgam.
To mo¿e byæ chirurgiczne.
Grey's Anatomy [6x04] Tainted Obligation
Dopilnujcie, by móg³ swobodnie wydalaæ p³yny.
- Podwieœmy krew. - Co z czynnikiem VII?
- Sprawdziliœcie wspó³czynnik INR? - 50 mikrogramów oktretoydu.
Nie powinniœmy sprawdziæ pod k¹tem niewydolnoœci nerek?
- Ruchy, muszê go wyp³ukaæ. - Nie, muszê to podwiesiæ.
Stop. Jest tu za du¿o ludzi.
Karev, wprowadŸ sondê ¿o³¹dkow¹. Reszta, wypad.
- Chwila. Jestem na pogotowiu! - A ja by³am pierwsza!
Poprawi³ siê. Nie jest pijany.
No dobrze, Irving, usuwam naroœl. Daj znaæ, jeœli poczujesz ból.
Ma ich mnóstwo. Musimy poprosiæ w domu opieki, ¿eby go badali,
- kiedy go k¹pi¹. - Sam siê k¹piê.
Oczywiœcie, Irving. Móg³by upaœæ w wannie.
Mo¿e przyniesiecie mi kawê?
Dopiero wypi³eœ, tato.
Co za du¿o, to niezdrowo dla twojej pikawy.
Mo¿e siê napiæ bezkofeinowej, Tommy.
Przyniesiemy ci kubeczek bezkofeinowej.
Dziêkujê, skarbie.
Nie jestem umys³owo chory, tylko stary.
Panie Waller, gotowe.
Mog¹ byæ lekkie zaczerwienienia,
ale powinny siê ³adnie zagoiæ.
Uda³o siê?
Mia³em te rzeczy na skórze od trzydziestu lat. Nie martwiê siê nimi.
Naprawdê jestem tu po AMS 700.
Implant pr¹cia?
Zwykle zaczynamy od
leczenia farmakologicznego przy zaburzeniach erekcji.
Móg³bym przepisaæ panu receptê, jeœli ma pan objawy.
Nie, bra³em te tabletki wieki temu.
Nawet mi po nich nie stan¹³.
A wtedy zmar³a moja ¿ona i siê podda³em.
Ale spotykam siê z t¹ now¹ babk¹ z zachodniego skrzyd³a.
Jest m³odsz¹ kobiet¹ i...
nie chcia³bym jej zawieœæ.
Rozumiem.
Ale to zabieg chirurgiczny,
wiêc trzeba rozwa¿yæ bezpieczeñstwo, bior¹c pod uwagê pañski wiek.
Mój wiek.
Zawsze chodzi o mój wiek.
To z³ote lata.
Opowiem panu o z³otych latach, doktorze.
Muszê robiæ w ¿yciu coœ wiêcej
ni¿ tylko jeœæ pudding i ogl¹daæ "CSI".
No dalej.
Mo¿e pan podarowaæ staremu cz³owiekowi dzia³aj¹cego kutasa?
Mówi³am ci, jak œwietnie wygl¹daj¹ twoje w³osy? S¹ krótkie i postrzêpione.
Naprawdê ciê ju¿ skrêca.
- Od kiedy nie operowa³aœ? - Od ponad tygodnia.
Stevens, mam coœ dla ciebie, jeœli jesteœ zainteresowana.
- Ja jestem zainteresowana. - Jakiœ czas temu zg³osi³ siê pacjent z przykurczem.
Podczas badañ znalaz³em miêsak brzuszny.
Od tego czasu leczy³em nawroty choroby i dzisiaj zg³osi³ siê z trzecim.
- Mog³abyœ operowaæ, jeœli jesteœ gotowa. - Jestem.
- Jestem gotowa. - Jest na przedoperacyjnym.
- Wiesz, ¿e potrzebujê operacji. - A ja siê nie bawiê w pupilków.
Ludzie boj¹ siê pracowaæ ze Stevens.
Jakby mia³a siê z³amaæ czy coœ takiego. To nie w porz¹dku.
Jestem dobrym chirurgiem i umie postêpowaæ z pacjentami.
- Ma mi³e obejœcie. - Chcesz, ¿ebym by³a mi³a?
Mogê byæ mi³a dla umieraj¹cej ³upy.
Tak, nie najmilsze obejœcie.
Mój ojciec nie ¿yje. Najpierw myœla³am, ¿e jest pijany,
a wtedy zacz¹³ rzygaæ krwi¹. Rzyganie krwi¹ i dezorientacja
- zwykle oznaczaj¹... - Koñcowe stadium niewydolnoœci w¹troby.
Wiêc prawdopodobnie ju¿ nie ¿yje
albo potrzebuje przeszczepu. I mam nadziejê, ¿e nie jest kandydatem,
bo to znaczy, ¿e le¿a³by w szpitalu miesi¹cami.
Mer.
Potrzebuje przeszczepu, prawda?
Tak.
Jest pan w koñcowym stadium marskoœci w¹troby.
Mo¿emy leczyæ objawy,
- ale ¿ycie mo¿e uratowaæ panu tylko przeszczep. - Jak to mog³o siê tak szybko rozwin¹æ?
Podkarmi³ to ginem.
- Alex. - Twój kolega ma racjê.
Z wyj¹tkiem ginu. To by³a szkocka.
Jaki jest nastêpny krok?
Dostanê siê na listê?
Thatcher, Rada Transplantacyjna
ma swoje zasady.
Alkoholik musi byæ trzeŸwy od co najmniej roku,
¿eby zostaæ zakwalifikowanym.
Jestem trzeŸwy dopiero od dziewiêædziesiêciu dni.
Zrobiê to.
Zrobiê to dzisiaj. Zaraz siê zbadam.
- Lexie... - Wezm¹ tylko kawa³ek. Moja w¹troba siê zregeneruje.
Nie mogê ciê prosiæ o coœ takiego. To powa¿na operacja.
Nie prosisz.
Jesteœ moim tat¹.
Chcesz nerkê? Te¿ ci jedn¹ podrzucê.
Jeszcze raz. Ty bêdziesz szefem,
bêdziesz podminowana i w z³ym humorze,
- a ja bêdê Callie prosz¹c¹ o pracê. - Jesteœ Callie.
- Tak. Wiêc to dzia³a. - Mówi³aœ to wczoraj i przedwczoraj,
i przed przedwczoraj,
- wiêc zrobisz to? - Nie jest ³atwo prosiæ o powrót na stanowisko
po tym, jak powiedzia³o siê szefowi, ¿eby siê wali³ na oczach ca³ego szpitala.
- Tu upokarzaj¹ce. - Wiêc tego nie zrobisz?
Jaki jest sens? Ju¿ raz mnie zwolni³,
nie zatrudni mnie znowu z powodu fuzji.
Wszystko mi jedno. Mo¿e bycie chirurgiem jest przereklamowane.
Mog³abym z radoœci¹ robiæ inne rzeczy. Mog³abym opiekowaæ siê dzieæmi. S¹ s³odkie.
- Ten siê w³aœnie oplu³. - Calliope Torres, nie chcê, ¿ebyœ musia³a
- przenosiæ siê do Cleveland, ¿eby byæ chirurgiem. - Dobra, zrobiê to.
PóŸniej. Wrócê póŸniej.
Moja dziewczyna przenosi siê do Cleveland.
Tak, tak.
A ty co, przychodzisz, jak masz wolne? Próbujesz dostaæ siê na salê operacyjn¹?
Tak, zamierzam oddaæ tacie kawa³ek w¹troby.
Ostatnie stadium niewydolnoœci w¹troby. Potrzebuje mojej w¹troby.
- Oddajê mu trochê. Dalej, Steve. - Czekaj chwilê.
- O co ci chodzi? - O to, ¿e nie decydujesz siê
na coœ takiego bez namys³u.
- Pomyœl kilka dni. Porozmawiamy. - O czym tu rozmawiaæ?
- To powa¿na, zagra¿aj¹ca ¿yciu operacja. - Mój tata potrzebuje przeszczepu, Mark.
- Rozumiem, ale musisz wiedzieæ... - Nie, myœlê, ¿e w ogóle nie rozumiesz.
Wiesz, czego nie rozumiem?
Jesteœmy razem. Mieszkamy razem.
Musimy decydowaæ o takich rzeczach razem.
- Nie mo¿esz iœæ pod nó¿ i zostawiæ mi notatkê. - Wezwa³abym ciê.
- Jestem twoim ch³opakiem, Grey. - On jest moim tat¹.
No dobrze, ma³e uk³ucie.
Nie mogê uruchomiæ tego ustrojstwa.
Proszê tym o coœ postukaæ.
- Sztuczka z wewn¹trz. - Jakie inne sztuczki pani zna?
Trzymaj siê z daleka od limonkowej galaretki.
Jeœli chcesz dobrych leków, powiedz, ¿e boli ciê g³owa, nie brzuch.
Jeœli rêce zaczn¹ ciê boleæ od igie³,
poproœ o krem znieczulaj¹cy. Uœmierza ból.
- Przechodzi³aœ przez to. - IV stadium czerniaka.
Pani Helsby,
bêdê robi³a badanie przez odbyt,
- wiêc mo¿e pani na chwilê wyjdzie. - Nie jestem jego ¿on¹.
Jak to mówi¹, nie kupuje siê krowy,
jeœli dostaje siê mleko za darmo?
Pracujemy nad oœmioma latami darmowego mleka.
Mia³em siê oœwiadczyæ w tamtym roku, ale moja uwaga sie odwróci³a
- w kierunku czegoœ zwanego rakiem. - Masz najlepsz¹ wymówkê na œwiecie.
Mi³o.
Pierœcionek jest w pojemniku na ochraniacz na zêby.
Czekam na w³aœciwy moment.
Chirurgicznie umieszczamy
silikonowy implant w penisie,
a kiedy pompka jest œciskana przed stosunkiem...
- Gdzie wchodzi pompka? - Do moszny.
¯eby napompowaæ, œciskam klejnoty?
Tato, to œmieszne.
Masz 82 lata.
No i? Nie wolno mi uprawiaæ seksu?
Dalej, doktorze. Teraz mia³a byæ najlepsza czêœæ.
Nie, pos³uchaj mnie. To powa¿na operacja.
Musz¹ rozci¹æ twój...
Musz¹ ciê rozci¹æ, tato. Móg³byœ siê wykrwawiæ... Chcesz oddaæ ¿ycie za erekcjê?
Za erekcjê toczono wojny, synu.
Irving, jestem pewna, ¿e takie coœ
nie jest pokrywane przez ubezpieczenie.
Wiem, ¿e nie chcesz straciæ oszczêdnoœci, bo chcesz pomóc Janey op³aciæ college.
Skarbie, kocham Janey.
Ale przestañmy udawaæ, ¿e pójdzie do college'u.
Jest ³adna,
ale niezbyt bystra.
- Tato. - Tom, to moje pieni¹dze.
Tak chcê je wydaæ.
Twoja matka i ja oszczêdzaliœmy ca³e ¿ycie na, jak to nazywa³a, czarn¹ godzinê.
I umar³a, zanim wydaliœmy chocia¿ grosz.
Twoja matka by³aby dumna,
¿e wreszcie robiê dla siebie coœ dobrego.
- By³aby dumna, ¿e sprawiasz sobie pompê do penisa? - No dobrze. Zrobimy kilka badañ.
Nawet nie wiemy, czy operacja jest mo¿liwa.
Wiêc uspokójmy siê
i zacznijmy od tego.
Hej, czego szukasz?
S³ucham?
Nie mog³am nie zauwa¿yæ,
¿e nie masz rezydenta do laminektomii.
Dzisiaj jest twój szczêœliwy dzieñ, bo jestem dostêpna.
Yang, prawda?
S³ysza³em, ¿e jesteœ hardkorowa w kardiochirurgii.
Mogê byæ hardkorowa, w czymkolwiek zechcesz.
- Prostytuujesz siê za operacje? - Zamknij siê. Zmusi³eœ mnie do tego.
Biologia to bzdura, absolutna bzdura.
DNA, RNA... Nie czyni¹ z kogoœ twojej rodziny.
- W³aœciwie to tak. - Potrzebuje przeszczepu w¹troby.
Lexie siê zaoferowa³a, jakby to by³a proœba o jednodolarówkê.
- Ja wysz³am, to nie jest mój ojciec. - Twój tata potrzebuje przeszczepu?
Mo¿e nie. Mo¿e tym razem umar³.
Cholera.
Jest gorzej, ni¿ myœla³em.
Zbliznowacenia ca³kowicie stopi³y jego narz¹dy w jedno.
Bo¿e, to wygl¹da,
jakby ktoœ wyla³ tam butelkê kleju. Jak to wyleczymy?
Nie wyleczymy.
Jeœli dostalibyœmy siê do raka,
moglibyœmy go wyci¹æ.
Przy takim przywarciu
ryzyko rozerwania siê guza jest za wysokie.
Jeœli jeszcze raz go rozetniemy, zrobimy wiêcej szkody ni¿ po¿ytku.
Ale mo¿e gdybyœmy...
Musimy wiedzieæ, kiedy powiedzieæ: doœæ,
a ja mówiê: doœæ.
- Nie ¿yje? - Nie.
Przejrzeliœmy wyniki dr Grey. Nie pasowa³a jako dawca.
No dobrze.
A co z Holly?
Molly, nasza siostra?
Tak.
Mieszka z mê¿em w bazie wojskowej w Bahrajnie. Poza tym mia³a zakrzepicê,
wiêc nie mo¿e byæ dawc¹.
Meredith, nie wezwaliœmy ciê tutaj, ¿eby... Pomyœleliœmy, ¿e powinnaœ wiedzieæ,
zanim mu powiemy, tak na wszelki wypadek.
Dziêki za informowanie mnie na bie¿¹co.
Dziêkujê. Muszê siê przygotowaæ do operacji.
Dlaczego jemy lunch
- w pomieszczeniu pe³nym chorych narz¹dów? - Ukrywamy siê przed Lexie.
I jej du¿ymi, kochaj¹cymi tatusia oczami.
- Bo d³u¿ej tego nie zniosê. - Ma³a Grey nie pasuje?
Cholera. I po moim przeszczepie.
- Dobra próba. To by³ mój przeszczep. - Zbadasz siê, Mer?
Nie. Ledwo faceta znam.
Mog³abyœ siê zbadaæ.
- Mo¿esz ¿a³owaæ, jeœli tego nie zrobisz. - Mo¿e byæ zapitym leniem,
- ale da³ ci najwa¿niejszy dar. - Dar ¿ycia.
Jesteœcie chorzy. Naprawdê.
- Nie s³uchaj ich, Mer. Oni chc¹ operacji. - Mama musi operowaæ.
Skarbie, masz jakiœ brud na szyi.
To nie brud. To kleszcz.
- WeŸcie to ze mnie. - To kleszcz?
- To kleszcz. - To kleszcz.
- Patrzcie, jaki napuchniêty. - Zdejmijcie to ze mnie.
- Te¿ je lunch. - Natychmiast to ze mnie zdejmijcie!
Niech ktoœ to wyci¹gnie!
Dzieci myœl¹, ¿e to pró¿noœæ.
Ale naprawdê potrzebujê tej operacji.
Jeœli pana kocha,
zrozumie, jeœli nie bêdzie pan móg³... odegraæ roli.
- Przytulanie te¿ jest fajne. - Jest pan jeszcze dzieckiem, doktorze.
Nie zrozumie pan.
Ale pewnego dnia obudzi siê pan i wszystkie wielkie rzeczy,
kamienie milowe, których pan oczekiwa³,
skoñczenie szko³y, œlub, dzieci, wnuki,
wszystko bêdzie za panem.
Bêdzie po wszystkim.
Ma pan tylko kupê wczorajszych dni,
a bardzo ma³o jutrzejszych. Nie chcia³em kochaæ siê z kobiet¹,
od kiedy Sylvie zmar³a ponad 20 lat temu.
I wtedy pewnej nocy...
Pewnej nocy
posadzili mnie przy stole do bingo
z Marion.
I sta³o siê jasne.
Ona jest moim jutrem.
- Wci¹¿ œpi. - I dobrze, potrzebuje wypocz¹æ.
Dr Bailey, tak siê zastanawia³am...
Gdyby mog³a pani sk³amaæ przed komisj¹ ds. przeszczepów
i powiedzieæ im, ¿e by³ trzeŸwy od roku.
Ufaj¹ pani, dlatego pani¹ pos³uchaj¹. Mo¿e wtedy znajdzie siê na liœcie.
Dr Grey, mam 15 innych pacjentów czekaj¹cych na przeszczep w¹troby.
15 ludzi w sytuacji bez wyjœcia,
¿adne z nich nie zrobi³o tego sobie celowo.
Wiêc nie bêdê k³amaæ - ani dla ciebie, ani dla nikogo innego.
Masz jeszcze jakieœ inne pytania?
Jak ty byœ siê czu³a? Pe³zaj¹ce po tobie rzeczy,
g³upie wiewiórki zabawiaj¹ce siê na twoim dachu przez ca³¹ noc.
Co one tam w ogóle robi¹, do cholery?
- Nanoszê betadine. - Nie wiem, jak sobie z tym poradziæ.
Ja nie obozujê. Moi rodzice byli barowymi jaszczurkami.
- Wychowa³em siê w barze. - Wyci¹gam pajêczaka.
Tam nie ma w ogóle ³¹zienki. A kibel?
Wszystko to wpada do kub³a pod przyczep¹.
Pieprzony kube³! No i Izzie ci¹gle mówi¹ca:
"ma³¿eñstwo to przygoda, tylko my dwoje, badaj¹cy dzicz".
- Poœlubi³em pokrêconego Halika i Dzikowsk¹. - No to skoñczy³am.
Koniec z tym.
Powiem jej, ¿e wracamy z powrotem do Meredith.
- Skoñczy³em z tym. - Nie mo¿esz tego zrobiæ.
- Czemu nie? - Bo nie tak to dzia³a.
W³aœnie przesz³a przez piek³o.
- Jeszcze nie czuje siê dobrze. Zrób to dla niej, Alex. - Od kiedy to sta³aœ siê doradc¹ ma³¿eñskim?
Gdy siê ratuje czyjeœ ¿ycie, póŸniej mu siê go nie wysysa.
Nienawidzê, gdy ludzie, którzy tu nie mieszkaj¹,
twierdz¹, ¿e pogoda w Seattle jest do dupy. To oni s¹ do dupy.
Chcê ci coœ pokazaæ. Zrobi³am listê.
- Zrobi³aœ listê? - ¯eby j¹ przeczytaæ szefowi.
50 powodów, dla których powinieneœ mnie zatrudniæ jako lekarza prowadz¹cego.
Jeden: zbudowa³am ludzk¹ koœæ z tytanowych prêtów.
Dwa: brak doœwiadczenia nadrabiam rzadkim talentem.
Trzy: wytrzymam 7 godzin operacji bez przerwy na siku.
Cztery... Co robisz?
Wracam do szpitala.
To wa¿ne.
Wczoraj straci³am moj¹ ulubion¹ pielêgniarkê-asystentkê.
Anna - samotna matka.
Samodzielnie wychowuje trójkê dzieci, a teraz nie ma pracy.
Dzisiejszego ranka 10-cio miesiêczne dziecko mia³o wylew krwi do mózgu,
gdy operowa³am jego klatkê piersiow¹ i nie mia³am przy sobie swojej ulubionej pielêgniarki.
Musia³am prosiæ o okrycie siatk¹,
bo nowa pielêgniarka mnie nie zna³a.
Anna zna³a wszystkie moje ruchy, jeszcze zanim je wykona³am.
Strasznie siê czu³am bez niej na sali.
Chcia³am tylko spêdziæ pó³ godziny w parku ze swoj¹ dziewczyn¹.
Bo jeœli chodzi o tê fuzjê, to jest wa¿na dla nas wszystkich.
Przeprasza. By³am...
Przepraszam.
Powie tak lub nie.
- I wtedy bêdziemy wiedzieæ. - Dobrze.
- To nasz goœæ od glejaka nerwu wzrokowego? - Tak. Jesteœ gotowa na to?
- Bêd¹ inni. Obiecujê ci to. - Tak.
Wszyscy na mnie patrz¹, jakbym by³a mu coœ winna,
- ale to on wci¹¿ jest tym z³ym. - Nic mu nie jesteœ winna.
Zostanê zwolniona. Zrobi³am dziœ sporo g³upich rzeczy,
w³¹cznie z wyci¹gniêciem twojej kartoteki medycznej.
- Lexie... - Pos³uchaj. Nie chcê tego robiæ.
Nigdy nie chcia³am przychodziæ do ciebie po cokolwiek.
Pomyœla³am sobie, ¿e jeœli sprawdzê twoj¹ grupê krwi
i to bêdzie nie ta, wtedy bêdê mog³a przestaæ myœleæ o tym.
Ale nie mogê, bo masz tê sam¹ grupê krwi.
Wiem, ¿e nie jest twoim tat¹.
Wiem, ¿e nigdy ciê nie wspiera³.
I nigdy bym ciê nie prosi³a o cokolwiek dla niego.
Nie zas³uguje na nic od ciebie. Nie zas³uguje.
Ale on...
On umrze, Meredith,
wiêc proszê ciê, ¿ebyœ da³a coœ mnie.
Proszê ciê...
Proszê ciê, ¿ebyœ da³a mi mojego tatê.
Bo jeœli dla ciebie by³ nêdznym tat¹,
dla mnie by³ wspania³y.
Nigdy nie opuœci³ ani jednego pokazu tañca. By³ na ukoñczeniu przeze mnie pi¹tej klasy.
I po co to?
To nawet nie jest prawdziwe.
Wiem, ¿e nie jest twoim tat¹.
Wiem to.
Ale w pewien sposób...
Ty masz jego krew, a ja nie.
Wiêc proszê ciê...
daj mi mojego tatê.
CzeϾ, Meredith.
ZnaleŸliœmy dawcê.
- Co? - ZnaleŸliœmy dawcê w¹troby.
Wiêc zamówimy operacjê na dziœ wieczór.
To œwietnie.
Ale myœla³em, ¿e nie kwalifikowa³em siê na tê listê.
Dawc¹ nie jest nikt z listy. To ja.
Przebada³am siê,
próba krzy¿owa wypad³a negatywnie, co oznacza, ¿e idealnie do siebie pasujemy.
Podpisujê zgodê i to robimy.
Mer.
Jestem pijakiem, Meredith.
Sam to sobie zrobi³em.
Le¿ê tu dziêki sobie.
Bankrut ze mnie.
Nie mogê.
Nie bêdziesz siê dla mnie nara¿aæ.
Ju¿ doœæ przeze mnie przesz³aœ.
To szlachetna oferta, ale nie mogê.
Nie mogê jej przyj¹æ.
Przepraszam, ale na pewno mo¿ecie zrobiæ coœ innego.
On ma 31 lat. W³aœnie kupiliœmy wspólne mieszkanie.
Zaadoptowaliœmy szczeniaka.
- Ange, Ange, wszystko bêdzie dobrze. - Wcale nie.
Wysy³aj¹ ciê do domu, ¿ebyœ...
Co z was za lekarze?
- Powinniœcie coœ zrobiæ. - Robi¹ wszystko, co w ich mocy.
Ju¿ wszystko dobrze. Dr Hunt daje nam dodatkowy czas.
- Czas, którego nie mielibyœmy... - Dr. Hunt, mogê...
Przepraszam.
- Mo¿emy spróbowaæ operacji cytoredukcyjnej. - Nie zadzia³a.
Musimy usun¹æ ca³ego guza. A przy takich zrostach to jest niemo¿liwe.
Mo¿e spróbujemy elektrochirurgii?
- Dostalibyœmy siê miêdzy zrosty. - Ma nieuleczalnego raka.
Mam go poddaæ kolejnej rozdzieraj¹co bolesnej operacji,
- gdy jego szanse na prze¿ycie wynosz¹ 13%? - Ja mia³am 5%.
- Stevens... - Mia³am 5% szans na prze¿ycie.
Mam nieuleczalnego raka, ale ¿yjê z tym. A jedynym powodem, dla którego tu stojê,
jest to, ¿e nikt nigdy nie powiedzia³ mi: "zrobiliœmy wszystko, co w naszej mocy".
¯yjê, poniewa¿ ludzie dla mnie walczyli.
Cristina dla mnie walczy³a. On zas³uguje na tê szansê walki.
Gdy nie bêdzie tego chcia³, zamknê siê. Ale on zas³uguje na tê szansê.
Wiesz co? Jest git. Mam ju¿ to za sob¹.
Zrobi³am, co mia³am zrobiæ.
- Zaoferowa³am pomoc. Matka Teresa by³aby dumna. - Musisz tam wróciæ.
I co zrobiæ - rozp³akaæ siê i nazwaæ go "tatusiem"?
To on jest chory, a nie ty. Musisz tam wróciæ.
- Powiedz, co masz powiedzieæ, i niech siê zgodzi. - Alex, próbowa³am.
Spróbuj ponownie.
Jego ciœnienie jest w normie.
Krew pracuje nieskazitelnie.
Wydawaæ by siê mog³o, ¿e ma serce 50-latka.
- Co to oznacza? - To oznacza zielone œwiat³o dla operacji.
Chcesz przez to przejϾ, tato?
- Jasne, ¿e tak, mistrzuniu. - To twoje pieni¹dze, nie mo¿emy ciê zatrzymaæ.
Ale pogadaliœmy trochê z Irene.
Jeœli to zrobisz,
zabieramy ciê z domu opieki
- i zamieszkasz z powrotem z nami. - Nie chcê siê do was wprowadzaæ.
Jest mi dobrze u siebie.
Nie, przez to miejsce podejmujesz irracjonalne decyzje.
Ganiasz za m³odsz¹ kobiet¹,
zakradasz siê wieczorem do jej pokoju.
Tak nie wypada w twoim wieku.
Jest dodatkowe miejsce w pokoju Janey,
bêdzie wniebowziêta, mog¹c spêdziæ wiêcej czasu ze swoim dziadkiem.
Dajcie spokój. To tylko erekcja.
- S³ucham? - On t
…
/Przysiêgamy wiernoœæ sztandarowi.
/Przyrzekamy zwracaæ /ksi¹¿ki do biblioteki.
/Ale kiedy dorastamy, /œlubujemy,
/sk³adamy obietnice,
/jesteœmy obarczani zobowi¹zaniami,
/by nie czyniæ szkody, /mówiæ prawdê i tylko prawdê,
/kochaæ i troszczyæ siê, /póki nas œmieræ nie roz³¹czy.
/Nie udaje nam siê /sp³acaæ zobowi¹zañ,
/a¿ wreszcie jesteœmy /coœ winni ka¿demu.
/I nagle myœlimy: /co, do...
Jesteœ pewny, ¿e to by³ niedŸwiedŸ, a nie jeleñ?
W tych lasach jest du¿o jeleni, a samce mog¹ byæ naprawdê du¿e.
Umiem odró¿niæ niedŸwiedzia od jelenia.
- Odpoczynek, lód i noga w górze. - Wiesz, jak dosta³em siê do samochodu?
Musia³em rzuciæ mu surowe miêso i siê ratowaæ.
To by³o æwieræ kilo fileta.
Marynowa³am go od trzech dni.
- Musimy siê przeprowadziæ! - Dok¹d? Ledwie zarabiamy 30 tysiêcy rocznie.
I kto wie, czy dalej bêdziemy mieæ pracê
- po fuzji? - Moglibyœmy wróciæ do Meredith.
- Chyba siê przes³ysza³am. - Czemu nie?
Bo jesteœmy ma³¿eñstwem. I tak to powinno wygl¹daæ.
Ty i ja, daleko od œwiata, uk³adamy sobie razem ¿ycie.
Poza tym nie cieszy ciê œwie¿e powietrze
- i œwiergot ptaków? - Wiesz, co mnie cieszy?
Cieszy mnie ³azienka! Tak strasznie cieszy mnie ³azienka!
Podoba³o mi siê u Mer. Naprawdê.
Nie mogê siê cofaæ, Alex. Nie po tym wszystkim, co...
Muszê iœæ naprzód.
Dobrze?
Dziêkujê.
Wiem, ¿e nie by³o tu spokojnie
przez kilka ostatnich tygodni.
Wiem, ¿e chcecie odpowiedzi. Ale obawiam siê, ¿e ich nie mam.
- Jeszcze nie. - Zebra³ nas tu, ¿eby lepiej siê poczuæ.
- Przynajmniej skoczy³ po dobre dro¿d¿ówki. - Wiesz, ile pielêgniarek przez nie zwolni³?
Personel Mercy West pojawi siê tu za trzy dni,
a wtedy bêdzie wiêcej ciêæ i zwolnieñ.
I chcê, ¿eby ka¿dy z was
postara³ siê i by³ najlepszy.
Kiedy bêdê móg³ odpowiedzieæ na wasze pytania, zrobiê to.
Gdybyœcie chcieli zwo³aæ zebranie i porozmawiaæ o waszych obawach, mo¿emy to zrobiæ.
Co z moim centrum poparzeñ?
Mia³eœ racjê. Wyœmienite dro¿d¿ówki.
Cokolwiek?
Nic. By³o rozerwanie miêœnia brodawkowego na oddziale kardiologicznym,
- ale goœæ zmar³, zanim dowieŸli go na salê. - Kurde. Potrzebujê operacji. I to ju¿.
Ledwo wypracowa³am sto godzin na sali operacyjnej w tym miesi¹cu.
A wiesz, ¿e zatrzymaj¹ rezydentów z najwiêksz¹ iloœci¹ godzin.
- Co tam masz? - Wrzód cukrzycowy.
Do koœci?
Ju¿ po mnie.
Skoñczona. Przeterminowane miêso.
- Trochê œwirujesz. - To nie ty zosta³aœ
wykopana z dwóch specjalizacji w ci¹gu miesi¹ca.
Nie dosta³abym siê na salê, nawet gdybym wykrwawia³a siê na œmieræ.
- Masz coœ dobrego? - Operujê glejaka nerwu wzrokowego
z Derekiem póŸniej. Nigdy tego nie widzia³am.
Co ty robisz?
Upewniam siê, ¿e wszystko idzie g³adko.
I tak jest.
Szacunek.
O nie. Ja dziœ pracujê u Hunta.
- Wszystko, co chirurgiczne, jest moje. - Nie potrzebujesz godzin.
- Spêdzi³aœ ostatnie pó³ roku na sali operacyjnej. - Nieprzytomna na stole, to siê nie liczy.
Meredith!
Jego s¹siad powiedzia³, ¿e nie odbiera³ poczty.
Meredith, s³ysza³em, ¿e...
wysz³aœ za m¹¿ na naklejce.
- To super. - Powinnyœmy ju¿ iœæ,
- zostawiæ was w gronie rodziny. - Nie, nie wiem, co mu jest.
Pozbiera³aœ go z pod³ogi w barze, Lexie?
- To mo¿e byæ wskazówka. - Meredith, nie, ja nie...
Nie pi³em. Przysiêgam.
To mo¿e byæ chirurgiczne.
Grey's Anatomy [6x04] Tainted Obligation
Dopilnujcie, by móg³ swobodnie wydalaæ p³yny.
- Podwieœmy krew. - Co z czynnikiem VII?
- Sprawdziliœcie wspó³czynnik INR? - 50 mikrogramów oktretoydu.
Nie powinniœmy sprawdziæ pod k¹tem niewydolnoœci nerek?
- Ruchy, muszê go wyp³ukaæ. - Nie, muszê to podwiesiæ.
Stop. Jest tu za du¿o ludzi.
Karev, wprowadŸ sondê ¿o³¹dkow¹. Reszta, wypad.
- Chwila. Jestem na pogotowiu! - A ja by³am pierwsza!
Poprawi³ siê. Nie jest pijany.
No dobrze, Irving, usuwam naroœl. Daj znaæ, jeœli poczujesz ból.
Ma ich mnóstwo. Musimy poprosiæ w domu opieki, ¿eby go badali,
- kiedy go k¹pi¹. - Sam siê k¹piê.
Oczywiœcie, Irving. Móg³by upaœæ w wannie.
Mo¿e przyniesiecie mi kawê?
Dopiero wypi³eœ, tato.
Co za du¿o, to niezdrowo dla twojej pikawy.
Mo¿e siê napiæ bezkofeinowej, Tommy.
Przyniesiemy ci kubeczek bezkofeinowej.
Dziêkujê, skarbie.
Nie jestem umys³owo chory, tylko stary.
Panie Waller, gotowe.
Mog¹ byæ lekkie zaczerwienienia,
ale powinny siê ³adnie zagoiæ.
Uda³o siê?
Mia³em te rzeczy na skórze od trzydziestu lat. Nie martwiê siê nimi.
Naprawdê jestem tu po AMS 700.
Implant pr¹cia?
Zwykle zaczynamy od
leczenia farmakologicznego przy zaburzeniach erekcji.
Móg³bym przepisaæ panu receptê, jeœli ma pan objawy.
Nie, bra³em te tabletki wieki temu.
Nawet mi po nich nie stan¹³.
A wtedy zmar³a moja ¿ona i siê podda³em.
Ale spotykam siê z t¹ now¹ babk¹ z zachodniego skrzyd³a.
Jest m³odsz¹ kobiet¹ i...
nie chcia³bym jej zawieœæ.
Rozumiem.
Ale to zabieg chirurgiczny,
wiêc trzeba rozwa¿yæ bezpieczeñstwo, bior¹c pod uwagê pañski wiek.
Mój wiek.
Zawsze chodzi o mój wiek.
To z³ote lata.
Opowiem panu o z³otych latach, doktorze.
Muszê robiæ w ¿yciu coœ wiêcej
ni¿ tylko jeœæ pudding i ogl¹daæ "CSI".
No dalej.
Mo¿e pan podarowaæ staremu cz³owiekowi dzia³aj¹cego kutasa?
Mówi³am ci, jak œwietnie wygl¹daj¹ twoje w³osy? S¹ krótkie i postrzêpione.
Naprawdê ciê ju¿ skrêca.
- Od kiedy nie operowa³aœ? - Od ponad tygodnia.
Stevens, mam coœ dla ciebie, jeœli jesteœ zainteresowana.
- Ja jestem zainteresowana. - Jakiœ czas temu zg³osi³ siê pacjent z przykurczem.
Podczas badañ znalaz³em miêsak brzuszny.
Od tego czasu leczy³em nawroty choroby i dzisiaj zg³osi³ siê z trzecim.
- Mog³abyœ operowaæ, jeœli jesteœ gotowa. - Jestem.
- Jestem gotowa. - Jest na przedoperacyjnym.
- Wiesz, ¿e potrzebujê operacji. - A ja siê nie bawiê w pupilków.
Ludzie boj¹ siê pracowaæ ze Stevens.
Jakby mia³a siê z³amaæ czy coœ takiego. To nie w porz¹dku.
Jestem dobrym chirurgiem i umie postêpowaæ z pacjentami.
- Ma mi³e obejœcie. - Chcesz, ¿ebym by³a mi³a?
Mogê byæ mi³a dla umieraj¹cej ³upy.
Tak, nie najmilsze obejœcie.
Mój ojciec nie ¿yje. Najpierw myœla³am, ¿e jest pijany,
a wtedy zacz¹³ rzygaæ krwi¹. Rzyganie krwi¹ i dezorientacja
- zwykle oznaczaj¹... - Koñcowe stadium niewydolnoœci w¹troby.
Wiêc prawdopodobnie ju¿ nie ¿yje
albo potrzebuje przeszczepu. I mam nadziejê, ¿e nie jest kandydatem,
bo to znaczy, ¿e le¿a³by w szpitalu miesi¹cami.
Mer.
Potrzebuje przeszczepu, prawda?
Tak.
Jest pan w koñcowym stadium marskoœci w¹troby.
Mo¿emy leczyæ objawy,
- ale ¿ycie mo¿e uratowaæ panu tylko przeszczep. - Jak to mog³o siê tak szybko rozwin¹æ?
Podkarmi³ to ginem.
- Alex. - Twój kolega ma racjê.
Z wyj¹tkiem ginu. To by³a szkocka.
Jaki jest nastêpny krok?
Dostanê siê na listê?
Thatcher, Rada Transplantacyjna
ma swoje zasady.
Alkoholik musi byæ trzeŸwy od co najmniej roku,
¿eby zostaæ zakwalifikowanym.
Jestem trzeŸwy dopiero od dziewiêædziesiêciu dni.
Zrobiê to.
Zrobiê to dzisiaj. Zaraz siê zbadam.
- Lexie... - Wezm¹ tylko kawa³ek. Moja w¹troba siê zregeneruje.
Nie mogê ciê prosiæ o coœ takiego. To powa¿na operacja.
Nie prosisz.
Jesteœ moim tat¹.
Chcesz nerkê? Te¿ ci jedn¹ podrzucê.
Jeszcze raz. Ty bêdziesz szefem,
bêdziesz podminowana i w z³ym humorze,
- a ja bêdê Callie prosz¹c¹ o pracê. - Jesteœ Callie.
- Tak. Wiêc to dzia³a. - Mówi³aœ to wczoraj i przedwczoraj,
i przed przedwczoraj,
- wiêc zrobisz to? - Nie jest ³atwo prosiæ o powrót na stanowisko
po tym, jak powiedzia³o siê szefowi, ¿eby siê wali³ na oczach ca³ego szpitala.
- Tu upokarzaj¹ce. - Wiêc tego nie zrobisz?
Jaki jest sens? Ju¿ raz mnie zwolni³,
nie zatrudni mnie znowu z powodu fuzji.
Wszystko mi jedno. Mo¿e bycie chirurgiem jest przereklamowane.
Mog³abym z radoœci¹ robiæ inne rzeczy. Mog³abym opiekowaæ siê dzieæmi. S¹ s³odkie.
- Ten siê w³aœnie oplu³. - Calliope Torres, nie chcê, ¿ebyœ musia³a
- przenosiæ siê do Cleveland, ¿eby byæ chirurgiem. - Dobra, zrobiê to.
PóŸniej. Wrócê póŸniej.
Moja dziewczyna przenosi siê do Cleveland.
Tak, tak.
A ty co, przychodzisz, jak masz wolne? Próbujesz dostaæ siê na salê operacyjn¹?
Tak, zamierzam oddaæ tacie kawa³ek w¹troby.
Ostatnie stadium niewydolnoœci w¹troby. Potrzebuje mojej w¹troby.
- Oddajê mu trochê. Dalej, Steve. - Czekaj chwilê.
- O co ci chodzi? - O to, ¿e nie decydujesz siê
na coœ takiego bez namys³u.
- Pomyœl kilka dni. Porozmawiamy. - O czym tu rozmawiaæ?
- To powa¿na, zagra¿aj¹ca ¿yciu operacja. - Mój tata potrzebuje przeszczepu, Mark.
- Rozumiem, ale musisz wiedzieæ... - Nie, myœlê, ¿e w ogóle nie rozumiesz.
Wiesz, czego nie rozumiem?
Jesteœmy razem. Mieszkamy razem.
Musimy decydowaæ o takich rzeczach razem.
- Nie mo¿esz iœæ pod nó¿ i zostawiæ mi notatkê. - Wezwa³abym ciê.
- Jestem twoim ch³opakiem, Grey. - On jest moim tat¹.
No dobrze, ma³e uk³ucie.
Nie mogê uruchomiæ tego ustrojstwa.
Proszê tym o coœ postukaæ.
- Sztuczka z wewn¹trz. - Jakie inne sztuczki pani zna?
Trzymaj siê z daleka od limonkowej galaretki.
Jeœli chcesz dobrych leków, powiedz, ¿e boli ciê g³owa, nie brzuch.
Jeœli rêce zaczn¹ ciê boleæ od igie³,
poproœ o krem znieczulaj¹cy. Uœmierza ból.
- Przechodzi³aœ przez to. - IV stadium czerniaka.
Pani Helsby,
bêdê robi³a badanie przez odbyt,
- wiêc mo¿e pani na chwilê wyjdzie. - Nie jestem jego ¿on¹.
Jak to mówi¹, nie kupuje siê krowy,
jeœli dostaje siê mleko za darmo?
Pracujemy nad oœmioma latami darmowego mleka.
Mia³em siê oœwiadczyæ w tamtym roku, ale moja uwaga sie odwróci³a
- w kierunku czegoœ zwanego rakiem. - Masz najlepsz¹ wymówkê na œwiecie.
Mi³o.
Pierœcionek jest w pojemniku na ochraniacz na zêby.
Czekam na w³aœciwy moment.
Chirurgicznie umieszczamy
silikonowy implant w penisie,
a kiedy pompka jest œciskana przed stosunkiem...
- Gdzie wchodzi pompka? - Do moszny.
¯eby napompowaæ, œciskam klejnoty?
Tato, to œmieszne.
Masz 82 lata.
No i? Nie wolno mi uprawiaæ seksu?
Dalej, doktorze. Teraz mia³a byæ najlepsza czêœæ.
Nie, pos³uchaj mnie. To powa¿na operacja.
Musz¹ rozci¹æ twój...
Musz¹ ciê rozci¹æ, tato. Móg³byœ siê wykrwawiæ... Chcesz oddaæ ¿ycie za erekcjê?
Za erekcjê toczono wojny, synu.
Irving, jestem pewna, ¿e takie coœ
nie jest pokrywane przez ubezpieczenie.
Wiem, ¿e nie chcesz straciæ oszczêdnoœci, bo chcesz pomóc Janey op³aciæ college.
Skarbie, kocham Janey.
Ale przestañmy udawaæ, ¿e pójdzie do college'u.
Jest ³adna,
ale niezbyt bystra.
- Tato. - Tom, to moje pieni¹dze.
Tak chcê je wydaæ.
Twoja matka i ja oszczêdzaliœmy ca³e ¿ycie na, jak to nazywa³a, czarn¹ godzinê.
I umar³a, zanim wydaliœmy chocia¿ grosz.
Twoja matka by³aby dumna,
¿e wreszcie robiê dla siebie coœ dobrego.
- By³aby dumna, ¿e sprawiasz sobie pompê do penisa? - No dobrze. Zrobimy kilka badañ.
Nawet nie wiemy, czy operacja jest mo¿liwa.
Wiêc uspokójmy siê
i zacznijmy od tego.
Hej, czego szukasz?
S³ucham?
Nie mog³am nie zauwa¿yæ,
¿e nie masz rezydenta do laminektomii.
Dzisiaj jest twój szczêœliwy dzieñ, bo jestem dostêpna.
Yang, prawda?
S³ysza³em, ¿e jesteœ hardkorowa w kardiochirurgii.
Mogê byæ hardkorowa, w czymkolwiek zechcesz.
- Prostytuujesz siê za operacje? - Zamknij siê. Zmusi³eœ mnie do tego.
Biologia to bzdura, absolutna bzdura.
DNA, RNA... Nie czyni¹ z kogoœ twojej rodziny.
- W³aœciwie to tak. - Potrzebuje przeszczepu w¹troby.
Lexie siê zaoferowa³a, jakby to by³a proœba o jednodolarówkê.
- Ja wysz³am, to nie jest mój ojciec. - Twój tata potrzebuje przeszczepu?
Mo¿e nie. Mo¿e tym razem umar³.
Cholera.
Jest gorzej, ni¿ myœla³em.
Zbliznowacenia ca³kowicie stopi³y jego narz¹dy w jedno.
Bo¿e, to wygl¹da,
jakby ktoœ wyla³ tam butelkê kleju. Jak to wyleczymy?
Nie wyleczymy.
Jeœli dostalibyœmy siê do raka,
moglibyœmy go wyci¹æ.
Przy takim przywarciu
ryzyko rozerwania siê guza jest za wysokie.
Jeœli jeszcze raz go rozetniemy, zrobimy wiêcej szkody ni¿ po¿ytku.
Ale mo¿e gdybyœmy...
Musimy wiedzieæ, kiedy powiedzieæ: doœæ,
a ja mówiê: doœæ.
- Nie ¿yje? - Nie.
Przejrzeliœmy wyniki dr Grey. Nie pasowa³a jako dawca.
No dobrze.
A co z Holly?
Molly, nasza siostra?
Tak.
Mieszka z mê¿em w bazie wojskowej w Bahrajnie. Poza tym mia³a zakrzepicê,
wiêc nie mo¿e byæ dawc¹.
Meredith, nie wezwaliœmy ciê tutaj, ¿eby... Pomyœleliœmy, ¿e powinnaœ wiedzieæ,
zanim mu powiemy, tak na wszelki wypadek.
Dziêki za informowanie mnie na bie¿¹co.
Dziêkujê. Muszê siê przygotowaæ do operacji.
Dlaczego jemy lunch
- w pomieszczeniu pe³nym chorych narz¹dów? - Ukrywamy siê przed Lexie.
I jej du¿ymi, kochaj¹cymi tatusia oczami.
- Bo d³u¿ej tego nie zniosê. - Ma³a Grey nie pasuje?
Cholera. I po moim przeszczepie.
- Dobra próba. To by³ mój przeszczep. - Zbadasz siê, Mer?
Nie. Ledwo faceta znam.
Mog³abyœ siê zbadaæ.
- Mo¿esz ¿a³owaæ, jeœli tego nie zrobisz. - Mo¿e byæ zapitym leniem,
- ale da³ ci najwa¿niejszy dar. - Dar ¿ycia.
Jesteœcie chorzy. Naprawdê.
- Nie s³uchaj ich, Mer. Oni chc¹ operacji. - Mama musi operowaæ.
Skarbie, masz jakiœ brud na szyi.
To nie brud. To kleszcz.
- WeŸcie to ze mnie. - To kleszcz?
- To kleszcz. - To kleszcz.
- Patrzcie, jaki napuchniêty. - Zdejmijcie to ze mnie.
- Te¿ je lunch. - Natychmiast to ze mnie zdejmijcie!
Niech ktoœ to wyci¹gnie!
Dzieci myœl¹, ¿e to pró¿noœæ.
Ale naprawdê potrzebujê tej operacji.
Jeœli pana kocha,
zrozumie, jeœli nie bêdzie pan móg³... odegraæ roli.
- Przytulanie te¿ jest fajne. - Jest pan jeszcze dzieckiem, doktorze.
Nie zrozumie pan.
Ale pewnego dnia obudzi siê pan i wszystkie wielkie rzeczy,
kamienie milowe, których pan oczekiwa³,
skoñczenie szko³y, œlub, dzieci, wnuki,
wszystko bêdzie za panem.
Bêdzie po wszystkim.
Ma pan tylko kupê wczorajszych dni,
a bardzo ma³o jutrzejszych. Nie chcia³em kochaæ siê z kobiet¹,
od kiedy Sylvie zmar³a ponad 20 lat temu.
I wtedy pewnej nocy...
Pewnej nocy
posadzili mnie przy stole do bingo
z Marion.
I sta³o siê jasne.
Ona jest moim jutrem.
- Wci¹¿ œpi. - I dobrze, potrzebuje wypocz¹æ.
Dr Bailey, tak siê zastanawia³am...
Gdyby mog³a pani sk³amaæ przed komisj¹ ds. przeszczepów
i powiedzieæ im, ¿e by³ trzeŸwy od roku.
Ufaj¹ pani, dlatego pani¹ pos³uchaj¹. Mo¿e wtedy znajdzie siê na liœcie.
Dr Grey, mam 15 innych pacjentów czekaj¹cych na przeszczep w¹troby.
15 ludzi w sytuacji bez wyjœcia,
¿adne z nich nie zrobi³o tego sobie celowo.
Wiêc nie bêdê k³amaæ - ani dla ciebie, ani dla nikogo innego.
Masz jeszcze jakieœ inne pytania?
Jak ty byœ siê czu³a? Pe³zaj¹ce po tobie rzeczy,
g³upie wiewiórki zabawiaj¹ce siê na twoim dachu przez ca³¹ noc.
Co one tam w ogóle robi¹, do cholery?
- Nanoszê betadine. - Nie wiem, jak sobie z tym poradziæ.
Ja nie obozujê. Moi rodzice byli barowymi jaszczurkami.
- Wychowa³em siê w barze. - Wyci¹gam pajêczaka.
Tam nie ma w ogóle ³¹zienki. A kibel?
Wszystko to wpada do kub³a pod przyczep¹.
Pieprzony kube³! No i Izzie ci¹gle mówi¹ca:
"ma³¿eñstwo to przygoda, tylko my dwoje, badaj¹cy dzicz".
- Poœlubi³em pokrêconego Halika i Dzikowsk¹. - No to skoñczy³am.
Koniec z tym.
Powiem jej, ¿e wracamy z powrotem do Meredith.
- Skoñczy³em z tym. - Nie mo¿esz tego zrobiæ.
- Czemu nie? - Bo nie tak to dzia³a.
W³aœnie przesz³a przez piek³o.
- Jeszcze nie czuje siê dobrze. Zrób to dla niej, Alex. - Od kiedy to sta³aœ siê doradc¹ ma³¿eñskim?
Gdy siê ratuje czyjeœ ¿ycie, póŸniej mu siê go nie wysysa.
Nienawidzê, gdy ludzie, którzy tu nie mieszkaj¹,
twierdz¹, ¿e pogoda w Seattle jest do dupy. To oni s¹ do dupy.
Chcê ci coœ pokazaæ. Zrobi³am listê.
- Zrobi³aœ listê? - ¯eby j¹ przeczytaæ szefowi.
50 powodów, dla których powinieneœ mnie zatrudniæ jako lekarza prowadz¹cego.
Jeden: zbudowa³am ludzk¹ koœæ z tytanowych prêtów.
Dwa: brak doœwiadczenia nadrabiam rzadkim talentem.
Trzy: wytrzymam 7 godzin operacji bez przerwy na siku.
Cztery... Co robisz?
Wracam do szpitala.
To wa¿ne.
Wczoraj straci³am moj¹ ulubion¹ pielêgniarkê-asystentkê.
Anna - samotna matka.
Samodzielnie wychowuje trójkê dzieci, a teraz nie ma pracy.
Dzisiejszego ranka 10-cio miesiêczne dziecko mia³o wylew krwi do mózgu,
gdy operowa³am jego klatkê piersiow¹ i nie mia³am przy sobie swojej ulubionej pielêgniarki.
Musia³am prosiæ o okrycie siatk¹,
bo nowa pielêgniarka mnie nie zna³a.
Anna zna³a wszystkie moje ruchy, jeszcze zanim je wykona³am.
Strasznie siê czu³am bez niej na sali.
Chcia³am tylko spêdziæ pó³ godziny w parku ze swoj¹ dziewczyn¹.
Bo jeœli chodzi o tê fuzjê, to jest wa¿na dla nas wszystkich.
Przeprasza. By³am...
Przepraszam.
Powie tak lub nie.
- I wtedy bêdziemy wiedzieæ. - Dobrze.
- To nasz goœæ od glejaka nerwu wzrokowego? - Tak. Jesteœ gotowa na to?
- Bêd¹ inni. Obiecujê ci to. - Tak.
Wszyscy na mnie patrz¹, jakbym by³a mu coœ winna,
- ale to on wci¹¿ jest tym z³ym. - Nic mu nie jesteœ winna.
Zostanê zwolniona. Zrobi³am dziœ sporo g³upich rzeczy,
w³¹cznie z wyci¹gniêciem twojej kartoteki medycznej.
- Lexie... - Pos³uchaj. Nie chcê tego robiæ.
Nigdy nie chcia³am przychodziæ do ciebie po cokolwiek.
Pomyœla³am sobie, ¿e jeœli sprawdzê twoj¹ grupê krwi
i to bêdzie nie ta, wtedy bêdê mog³a przestaæ myœleæ o tym.
Ale nie mogê, bo masz tê sam¹ grupê krwi.
Wiem, ¿e nie jest twoim tat¹.
Wiem, ¿e nigdy ciê nie wspiera³.
I nigdy bym ciê nie prosi³a o cokolwiek dla niego.
Nie zas³uguje na nic od ciebie. Nie zas³uguje.
Ale on...
On umrze, Meredith,
wiêc proszê ciê, ¿ebyœ da³a coœ mnie.
Proszê ciê...
Proszê ciê, ¿ebyœ da³a mi mojego tatê.
Bo jeœli dla ciebie by³ nêdznym tat¹,
dla mnie by³ wspania³y.
Nigdy nie opuœci³ ani jednego pokazu tañca. By³ na ukoñczeniu przeze mnie pi¹tej klasy.
I po co to?
To nawet nie jest prawdziwe.
Wiem, ¿e nie jest twoim tat¹.
Wiem to.
Ale w pewien sposób...
Ty masz jego krew, a ja nie.
Wiêc proszê ciê...
daj mi mojego tatê.
CzeϾ, Meredith.
ZnaleŸliœmy dawcê.
- Co? - ZnaleŸliœmy dawcê w¹troby.
Wiêc zamówimy operacjê na dziœ wieczór.
To œwietnie.
Ale myœla³em, ¿e nie kwalifikowa³em siê na tê listê.
Dawc¹ nie jest nikt z listy. To ja.
Przebada³am siê,
próba krzy¿owa wypad³a negatywnie, co oznacza, ¿e idealnie do siebie pasujemy.
Podpisujê zgodê i to robimy.
Mer.
Jestem pijakiem, Meredith.
Sam to sobie zrobi³em.
Le¿ê tu dziêki sobie.
Bankrut ze mnie.
Nie mogê.
Nie bêdziesz siê dla mnie nara¿aæ.
Ju¿ doœæ przeze mnie przesz³aœ.
To szlachetna oferta, ale nie mogê.
Nie mogê jej przyj¹æ.
Przepraszam, ale na pewno mo¿ecie zrobiæ coœ innego.
On ma 31 lat. W³aœnie kupiliœmy wspólne mieszkanie.
Zaadoptowaliœmy szczeniaka.
- Ange, Ange, wszystko bêdzie dobrze. - Wcale nie.
Wysy³aj¹ ciê do domu, ¿ebyœ...
Co z was za lekarze?
- Powinniœcie coœ zrobiæ. - Robi¹ wszystko, co w ich mocy.
Ju¿ wszystko dobrze. Dr Hunt daje nam dodatkowy czas.
- Czas, którego nie mielibyœmy... - Dr. Hunt, mogê...
Przepraszam.
- Mo¿emy spróbowaæ operacji cytoredukcyjnej. - Nie zadzia³a.
Musimy usun¹æ ca³ego guza. A przy takich zrostach to jest niemo¿liwe.
Mo¿e spróbujemy elektrochirurgii?
- Dostalibyœmy siê miêdzy zrosty. - Ma nieuleczalnego raka.
Mam go poddaæ kolejnej rozdzieraj¹co bolesnej operacji,
- gdy jego szanse na prze¿ycie wynosz¹ 13%? - Ja mia³am 5%.
- Stevens... - Mia³am 5% szans na prze¿ycie.
Mam nieuleczalnego raka, ale ¿yjê z tym. A jedynym powodem, dla którego tu stojê,
jest to, ¿e nikt nigdy nie powiedzia³ mi: "zrobiliœmy wszystko, co w naszej mocy".
¯yjê, poniewa¿ ludzie dla mnie walczyli.
Cristina dla mnie walczy³a. On zas³uguje na tê szansê walki.
Gdy nie bêdzie tego chcia³, zamknê siê. Ale on zas³uguje na tê szansê.
Wiesz co? Jest git. Mam ju¿ to za sob¹.
Zrobi³am, co mia³am zrobiæ.
- Zaoferowa³am pomoc. Matka Teresa by³aby dumna. - Musisz tam wróciæ.
I co zrobiæ - rozp³akaæ siê i nazwaæ go "tatusiem"?
To on jest chory, a nie ty. Musisz tam wróciæ.
- Powiedz, co masz powiedzieæ, i niech siê zgodzi. - Alex, próbowa³am.
Spróbuj ponownie.
Jego ciœnienie jest w normie.
Krew pracuje nieskazitelnie.
Wydawaæ by siê mog³o, ¿e ma serce 50-latka.
- Co to oznacza? - To oznacza zielone œwiat³o dla operacji.
Chcesz przez to przejϾ, tato?
- Jasne, ¿e tak, mistrzuniu. - To twoje pieni¹dze, nie mo¿emy ciê zatrzymaæ.
Ale pogadaliœmy trochê z Irene.
Jeœli to zrobisz,
zabieramy ciê z domu opieki
- i zamieszkasz z powrotem z nami. - Nie chcê siê do was wprowadzaæ.
Jest mi dobrze u siebie.
Nie, przez to miejsce podejmujesz irracjonalne decyzje.
Ganiasz za m³odsz¹ kobiet¹,
zakradasz siê wieczorem do jej pokoju.
Tak nie wypada w twoim wieku.
Jest dodatkowe miejsce w pokoju Janey,
bêdzie wniebowziêta, mog¹c spêdziæ wiêcej czasu ze swoim dziadkiem.
Dajcie spokój. To tylko erekcja.
- S³ucham? - On t
…