pl Polish
Grey's Anatomy 6x03 (HDTV.2HD) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
/Paranoja...
/daje ci przewagê na /sali operacyjnej.
Zda³am sobie sprawê, ¿e chirurgia dzieciêca to jedyna specjalnoœæ,
gdzie mog³abym robiæ wszystko - kardiochirurgia,chirurgia ogólna, chirurgia urazowa.
To tak jakby ca³e cia³o by³o p³ótnem,
a fakt, ¿e jest ma³e, jeszcze bardziej mnie poci¹ga.
Nie wiem, czy masz teraz jakiegoœ asystenta, ale z mi³¹ chêci¹ by³abym œwiadkiem twojego artyzmu.
Zajmiesz siê tym?
Musisz lubiæ dzieci.
- Kocham je. - Do zobaczenia na obchodzie.
Œwietnie.
Straci³ niez³y kawa³ek skóry. Widzê jego ¿uchwê.
Bêdzie potrzebna operacja plastyczna i konsultacja z otolaryngologiem.
Utworzy³ siê zakrzep. Musimy coœ z tym zrobiæ.
- Co jest? Jest 4 nad ranem. Wszyscy zostali wezwani?
- To przez tê fuzjê. Wszyscy boj¹ siê iœæ do domu.
- Chyba szefowi nie chodzi³o o to, ¿eby nie spali.
- Ciê¿ko jest zasn¹æ, kiedy twoja praca wisi na w³osku.
Niech jedno z was przyniesie tyle okreœlonej grupy krwi, ile wam dadz¹
i zobaczymy siê podczas operacji.
/Chirurdzy pisz¹ /w g³owach najgorszy scenariusz.
Ubieg³ej nocy rozmawia³am z Callie o rezydenturze w Mercy West.
Powiedzia³a, ¿e daj¹ radê. Ty jesteœ bezpieczna dziêki Derekowi.
Izzie jest bezpieczna z powodu raka. Alex jest nowym pupilkiem Bailey.
Nawet George zosta³by oszczêdzony, bo jest kumplem Owena.
Urazówka robi tu za drzwi obrotowe, a mnie nikt nie kryje.
Wiêc Arizona ma byæ twoimi plecami?
Jest odporna na fuzjê. Utrzymuje ma³e dzieci przy ¿yciu.
Nikt nie lubi martwych dzieci.
No i na dodatek przez po³owê czasu s¹ pod narkoz¹. Same plusy.
/Jesteœ gotowym do zamkniêcia, /zatamowa³eœ krwotok,
/wiesz o tym, ale jest g³os /w twojej g³owie, pytaj¹cy...
Sloan i Shepherd koñcz¹ operacjê w dwójce.
- Zgarnij ich, zanim wyjd¹. - Daj mi znaæ, jeœli dojd¹ ciê s³uchy o fuzji.
Pielêgniarki zawsze dowiaduj¹ siê ostatnie, a s¹ pierwsze do zwolnienia.
/Co, jeœli nie /zrobi³o siê tego?
/Co, jeœli pacjent umrze, /a ty nie mog³eœ temu zapobiec?
No i co myœlisz? Wygl¹daj¹ na prawdziwe, nie?
Mama mi je wys³a³a.
Co tu robisz?
- Pracujê. - Iz, rozmawialiœmy o tym.
Powinnaœ jeszcze odpocz¹æ kolejne 3 tygodnie, nabraæ si³.
Muszê wróciæ teraz, kiedy jeszcze mam do czego wróciæ.
Muszê pokazaæ ludziom, ¿e nie zamierzam umrzeæ.
A jeœli jeszcze spêdzê choæ minutê sama w tej przyczepie, to naprawdê umrê.
- Z nudów. - Izzie, pos³uchaj...
Powa¿nie, wygl¹daj¹ na prawdziwe, nie?
Gdybyœ nie wiedzia³, ¿e mam raka,
nie domyœli³byœ siê, prawda?
/Wiêc sprawdzasz jeszcze raz /swoj¹ pracê przed zamkniêciem.
/Paranoja jest najlepszym /przyjacielem chirurga.
16-letnia ofiara wypadku motocyklowego. Przed intubacj¹ skala œpi¹czki Glasgow wynosi³a 15.
Dobra, na mój znak. Gotowi? Raz, dwa, trzy.
Bêdê asystowaæ.
Og³osi³ fuzjê, nastêpnie zamkn¹³ siê w swoim biurze na ca³y dzieñ
- i z nikim nie gada. - Ta fuzja nie wp³ynie na nas.
- To tylko finansowa restrukturyzacja. - A czym jest restrukturyzacja?
Zwolnienia. Jesteœ gotów na stratê tylu dobrych ludzi? Bo ja nie.
Powiedz Huntowi, ¿e mo¿e zaczynaæ.
PóŸniej napiszê dokumentacjê. Pogadam teraz z Richardem.
Jesteœ zmêczony, z³y. Powiesz coœ, czego bêdziesz póŸniej ¿a³owaæ.
Wyrwij siê st¹d na chwilê. Potrenuj golfa, wy³aduj siê na tych pi³eczkach.
- Za godzinê mam operacjê. - Wiêc siê przespaceruj.
- WeŸ Meredith, przespaceruj siê. - Meredith nie wyjdzie ze szpitala.
Nikt tego nie zrobi. Wszyscy czekaj¹ na g³os z góry.
Nie mów mi, ¿e Lexie siê nie martwi.
Jest ju¿ tu?! Bo mam ju¿...
Nie. Lexie siê martwi.
Grey's Anatomy [6x03] I Always Feel Like Somebody's Watchin' Me
Chyba zosta³a ci plamka.
Nie mo¿esz mi z tego powodu dokuczaæ, bo to nie jest œmieszne.
A jeœli to dotrze do szefa, to ju¿ mogê zacz¹æ siê pakowaæ.
Musisz przestaæ siê o niego martwiæ. To tylko wytwór twojej wyobraŸni.
Naprawdê? 2002 rok, Milwaukee,
szpital na Trzeciej Ulicy po³¹czy³ siê ze szpitalem œw. Anny. 13 rezydentów wylecia³o.
2004 rok, szpital dla kobiet w Nashville wch³on¹³ szpital Memorial.
9 rezydentów wylecia³o. 2006 rok, Albuquerque.
- 19 rezydentów... - No dobra, przestañ.
Musisz siê wzi¹æ w garœæ.
Zas³ugujesz na miejsce tutaj.
Zachowuj siê w³aœnie w taki sposób.
Ale dopiero póŸniej. Jak ju¿ wrócisz z domu wyspana.
Powinnyœmy siê przespaæ przed obchodem.
Spanie jest dla cieniasów. Spanie jest dla rezydentów z Mercy West.
Zaliczmy jakiœ uraz przed obchodem.
Nic nie mówcie o peruce.
Wróci³am. Tak, wczeœniej, ale to nie ma znaczenia. Wróci³am.
A poniewa¿ nie by³o mnie tak d³ugo,
pierwszy uraz, który tu dotrze, jest mój.
Zrozumiano?
Jest niesamowita, prawda?
- Co takiego? - Peruka.
Wygl¹da na prawdziw¹, bez dwóch zdañ.
Zawsze chcia³am spróbowaæ byæ rudzielcem, wiêc sobie pomyœla³am -
- czemu nie teraz? - A co jest nie tak z twoimi w³osami?
Po chemioterapii mam ich niewiele,
a chcê, ¿eby moi pacjenci czuli siê komfortowo w mojej obecnoœci.
Wygl¹da jak kura domowa. Musisz jej powiedzieæ.
Nie zniesie tego. Po prostu siê nie gap.
Mam dowolny skurcz maksymalny. Kogo mam?
Nie jestem ju¿ waszym opiekunem. Zdecydujcie siê.
Karev, idziemy.
- Wróci³aœ. - Tak.
- Ca³y koœció³ mojej mamy modli³ siê za ciebie. - Dziêkujê.
- Wygl¹da naprawdê prawdziwie. - Wiem.
Musimy pogadaæ.
- Jestem teraz zajêty. - Robisz ciêcia?
Powiedzia³em, ¿e jestem zajêty.
Jeœli robisz ciêcia w moim wydziale, musisz to omówiæ ze mn¹.
Kiedy uznam za stosowne, omówiê to z odpowiednimi ludŸmi.
LudŸmi? Nie jestem nimi. Jestem goœciem, który ocali³ ci ty³ek.
Gdy Jennings do mnie przyszed³, by³eœ skoñczony.
- Bêd¹c wobec ciebie lojalny... - Lojalny?
Przyszed³eœ do mnie, ¿eby wygl¹daæ jak porz¹dny facet, zanim ukradniesz mi pracê.
Robisz te ciêcia czy nie?
Powiedzia³em, ¿e przeka¿ê mojemu personelowi swoje decyzje.
Zrobiê to...
gdy bêdê gotowy!
Wiêc nie wtr¹caj mi siê tu, jakbym ci coœ zawdziêcza³. Nic ci nie jestem winien.
Pracujesz dla mnie.
Wci¹¿ jestem szefem chirurgii tego szpitala.
To zacznij siê tak zachowywaæ.
Jodie Crowley... 60-letni kierowca,
który straci³ przytomnoœæ i uderzy³ w zaparkowane auto.
Czynnoœci ¿yciowe w normie. Narzeka na ból brzucha.
To nie by³o zaparkowane auto. To oni uderzyli w nas.
- Kim pan jest? - Kim ja jestem? Kim pani jest?
- To mój syn. - Mo¿e pójdziemy do poczekalni?
Musi ze mn¹ zostaæ.
Cierpi na schizofreniê paranoidaln¹.
Po³ó¿my j¹ na noszach na mój znak.
Raz, dwa, trzy.
Pos³uchaj mnie, mamo. Chc¹ siê do mnie dobraæ za twoim poœrednictwem.
- Musisz mi uwierzyæ. - Tom, oni nie s¹ prawdziwi.
Spójrz na mnie. Spójrz na mnie, skarbie.
Mia³a pani jakieœ zawroty g³owy lub by³a pani oszo³omiona przed st³uczk¹?
Nie, czu³am siê œwietnie.
Brzuszna tkliwoœæ. Wyczuwam masê.
Mam j¹ ju¿ od d³u¿szego czasu.
Mo¿e przez to straci³am przytomnoœæ.
Ostrzega³em j¹. Chcieli j¹ skrzywdziæ, ale nie wierzy³a mi.
Tom, spójrz na mnie.
- Wiesz, ¿e bym ciê nie ok³ama³a. - Nie. Nie! To ty musisz mi uwierzyæ.
Ktoœ musi mi uwierzyæ. Obcy zap³odnili moj¹ matkê.
Szef by³ widziany 5 godzin temu na sto³ówce.
- Zamówi³ jab³ko i jogurt. - Potem spotka³ siê z dr. Shepherdem.
- Spotkanie by³o krótkie i o¿ywione. - Nastêpnie zasun¹³ rolety.
- Teraz pewnie œpi. - To spekulacja.
- Nic na to nie wskazuje. - By³byœ dobrym prawnikiem...
Gdyby to nie wysz³o.
Dobrze, dr Yang. Jest pani gotowa na obchód?
Kontynuujcie leczenie w tym kierunku
i informujcie mnie o ka¿dym nowym zdarzeniu.
Nie wydaje siê pani gotowa.
Jestem gotowa. Przejrza³am karty pani pacjentów
i zauwa¿y³am, ¿e ma pani zaplanowan¹ litotrypsjê fal¹ uderzeniow¹
na kamienie nerkowe dzisiejszego ranka, a ja...
Nigdy takiej nie wykonywa³am, wiêc czekam na to z niecierpliwoœci¹.
Teraz jest pani gotowa.
- ChodŸmy. - Dobra. Dziêki.
Od jak dawna ma pani tê naroœl?
Mo¿ecie zakryæ zegar?
Cyfra 5 mu przeszkadza.
Mo¿esz coœ z tym zrobiæ?
Czy to kamery?
- Tommy, czego bêdziemy potrzebowaæ ze sklepu?
- Czemu nie zostawi¹ mnie w spokoju?
- Potrzebujemy owoców? - Czemu nie dacie mi spokoju?
Jakich owoców potrzebujemy, skarbie?
Jakich owoców?
Jab³ek,
gruszek,
truskawek.
Zrób listê.
Mo¿ecie daæ mu papier i o³ówek?
Coœ musi odci¹gn¹æ jego uwagê od g³osów.
Proszê pani, naroœl?
Przepraszam. Mam ju¿ j¹ trochê.
Mia³am sobie to zbadaæ,
ale jak widzicie - choroba mojego syna na nic mi nie pozwala.
Karev, zrobisz panu Crowleyowi rentgen nadgarstka,
- a ja j¹ zabiorê na rezonans. - Czemu jeden z tych niedorozwojów go nie poniañczy?
Jeœli to du¿e coœ to têtniak aorty brzusznej, to ja to chcê.
- Ja mogê to zrobiæ. - Dr Karev ma wiêcej doœwiadczenia.
Pacjent jest paranoikiem z nadmiern¹ czu³oœci¹.
Jego ograniczenie przez ³¹czenie faktów mo¿e byæ odebrane jako to, ¿e dr Karev nie chce tam byæ,
co mo¿e wp³yn¹æ na fakt, ¿e dr Karev przyby³, ¿eby go dorwaæ.
By³am asem na praktykach z psychiatrii.
- Jak posz³o z szefem? - Richard nie odzywa siê do mnie.
Co? Czemu?
Nie wiem. Nie jest sob¹.
- Co on robi? - Ukrywa siê.
Jak siê trzymasz?
- Jesteœ ju¿ na nogach chyba ze 36 godzin? - 48, ale czujê siê dobrze.
Czujê, ¿e wszystko bêdzie dobrze,
zatrzymamy nasze posady
i wszyscy bêdziemy niesamowitymi ludŸmi wiod¹cymi niesamowite ¿ycie.
Niezrównowa¿one dzieciñstwo. Wyciszam siê podczas kryzysu.
To kryzys, prawda?
Nie wiem.
Nie wiem, co to jest.
Zobacz, kto idzie.
Widzia³a pani Sage? Ma 6 lat, jasnobr¹zowe w³osy,
piêkne niebieskie oczy. W³aœnie mia³a usuniêtego guza z brzuszka,
wiêc bêdzie go mia³a zabanda¿owanego.
Mo¿e sprawdzi pani pod ³ó¿kiem? Mo¿e tam jest.
- Wyniki s¹ lepsze ni¿ oczekiwaliœmy. - Nie ma jej pod ³ó¿kiem.
Mo¿e pani sprawdzi w ³azience? Mo¿e siê tam wœliznê³a?
- Jak siê czu³a ubieg³ej nocy? Spa³a coœ? - Ona spa³a, ja nie.
W ³azience czysto.
Chwileczkê.
Chyba coœ wychodzi z pani kieszonki.
Czy to Sage?
Tu siê ukrywa.
- Mia³aœ najpierw zajrzeæ do kieszonki. - Nie, bo ju¿ ciê znalaz³am.
- Muszê sprawdziæ tylko naciêcie... - Nie dotykaj. Boli.
Za³o¿ê siê, ¿e Pan NiedŸwiadek bêdzie chcia³ zobaczyæ bliznê Sage.
Prawda, Panie NiedŸwiadku?
Tak, prawda.
Jestem zaskoczony, ¿e widzê ciê tak szybko.
- Wygl¹dasz œwietnie. - Dziêkujê. Ty równie¿.
- Jak siê czujesz? - Œwietnie, a ty?
- Chodzi³o mi... - Wiem, o co ci chodzi³o.
Czujê siê œwietnie. Jestem gotowa do pracy.
To ostatnie badania przedoperacyjne pana Trinidada.
Powiedzia³am mu, ¿e siê z nim przywitasz przed operacj¹.
I jeœli nie ma ju¿ niczego, o czym chcia³byœ, ¿ebym wiedzia³a,
mia³am iœæ po niezbêdne formularze.
To wszystko, chyba ¿e ktoœ ma jakieœ pytania.
Mo¿e nam pan coœ powiedzieæ o fuzji? Bo spodziewam siê dziecka.
Moja ¿ona spodziewa siê dziecka.
Rezydent Megan spodziewa siê dziecka. Stracê swoj¹ pracê?
Teraz martwiê siê o swojego pacjenta. Wy te¿ powinniœcie.
W³aœnie by³em u fryzjera.
NieŸle wygl¹da.
Ta rudow³osa pielêgniarka œmieje siê ze mnie.
Powiedz jej, ¿e siê obci¹³em za krótko,
- dlatego moje uszy tak odstaj¹. - Jestem pewna, ¿e nie œmieje siê z ciebie.
Jak teraz siê czujesz?
Czujê jak...
rêka mi odpada. Czujê jak...
W³o¿yli coœ do niej, ¿eby mi odpad³a,
jakieœ wê¿e czy coœ takiego.
Nie masz plakietki z imieniem.
No nie mam.
Inni lekarze je maj¹.
Musia³am zmieniæ mój fartuch,
- a ten... - Myœlisz, ¿e jestem kretynem?
Pracujesz dla nich. Macie moj¹ matkê,
a teraz chcecie nas dorwaæ. Nie zbli¿aj siê do mnie.
Wci¹¿ wam powtarzam, ¿ebyœcie nie zbli¿ali siê do nas!
Wezwa³am ochronê. S¹ ju¿ w drodze.
Gdzie psychiatra? Prosi³am ciê, ¿ebyœ ich wezwa³a godzinê temu.
Wzywa³am ich dwukrotnie. Jeœli chcesz zobaczyæ wpis w ksi¹¿ce...
Chcê wiedzieæ, jak paranoikowi uda³o siê uciec z pogotowia.
Gdzie by³aœ?
Musia³am odejœæ od biurka, ¿eby zaj¹æ siê innym pacjentem.
Zazwyczaj jestem popychad³em dla lekarzy,
taka praca, ale mamy fuzjê,
obserwuj¹ nas
i nie zamierzam straciæ pracy za nie swój b³¹d.
Wiêc jeœli mi wybaczysz, wezwê raz jeszcze psychiatrê.
Dobrze, panie Trinidad, zmiana tego zespolenia jest doϾ prosta.
Nie powinno to potrwaæ d³u¿ej ni¿ godzinê.
- Ale muszê z panem omówiæ mo¿liwe komplikacje. - Dr Stevens, mogê prosiæ na s³ówko?
- Jeszcze minuta i koñczê, dr. Karev. - Przepraszam. To tylko potrwa chwilkê.
Proszê mi wybaczyæ.
Co?
- Jak siê trzymasz? - Dobrze.
- Wziê³aœ rano lekarstwa? - Jeszcze nie, ale to zrobiê.
- Powinnaœ je wzi¹æ o 9:00. - Jest dopiero po 9:00.
Mamy 10:15.
Biegnij do jej szafki i przynieœ jej lekarstwa.
- S¹ w twojej torebce? - Tak, ale nie musisz ich przynosiæ.
- Tak, musisz. - Nie musi. Alex.
Przysiêgam na Boga, jeœli ich natychmiast nie przyniesiesz,
- skrzywdzê ciê i na pewno mi siê to spodoba. - Nie mo¿esz tego robiæ.
Nie mo¿esz mnie traktowaæ jak chor¹. Moi pacjenci musz¹ pok³adaæ we mnie wiarê.
- Co robisz? - Perukê mia³aœ krzywo na³o¿on¹.
Przestanê nad tob¹ wisieæ, jeœli przestaniesz byæ kretynk¹.
Nastêpn¹ tabletkê bierzesz o 14:00. Nie mo¿esz jej wzi¹æ na pusty ¿o³¹dek.
Tyler Lee, 9-latek, 3 dni temu przyby³ do nas
z kolk¹ nerkow¹, która jest niewyleczona.
Dziœ wykonamy pozakorporaln¹ falê uderzeniow¹,
¿eby rozbiæ kamienie w moczowodzie, aby same siê wydali³y.
Wcale nie.
Tak.
Nie, poniewa¿ dziœ rano nie by³o krwi w jego moczu.
Nie powinniœmy zrobiæ tego zabiegu tak na wszelki wypadek?
Chce pani wykonaæ ten chirurgiczny zabieg na 9-latku,
mimo ¿e nie ma ku temu przes³anek?
Nie, oczywiœcie, ¿e nie.
Dr Yang, chce pani przekazaæ dobre wieœci Tylerowi i jego mamie?
Wygl¹da na to, ¿e kamienie pani syna same siê wydali³y.
- Nie potrzebuje operacji? - Wygl¹da na to, ¿e sam siê wyleczy³.
Da pani wiarê, dr Yang? I to podczas pani pierwszego dnia.
- Nie, naprawdê nie mogê. - Czy to oznacza, ¿e mogê jeœæ?
Dr Yang coœ ci przyniesie.
Têtniak aorty brzusznej... 8,7 centymetra.
To coœ ma 75% szans na pêkniêcie.
To tykaj¹ca bomba zegarowa.
Dziwi mnie, ¿e dziœ rano siê obudzi³a i jeszcze sama jecha³a autem.
Odwo³aj wszystkie moje nadobowi¹zkowe operacje i zamów salê.
Musimy j¹ tam zabraæ jak najszybciej.
Jodie, skoñczyliœmy.
Spotkamy siê na dole i omówimy wyniki.
- Widzia³aœ Toma? - Myœla³am, ¿e by³ z tob¹?
- By³, ale ju¿ go nie ma. Zaatakowa³ mnie i uciek³. Zapewni³aœ mnie, ¿e sobie z tym poradzisz
Mam... wszystko pod kontrol¹. Bez obaw.
Wezwa³am ochronê. Myœla³am, ¿e mo¿e
- jego mama bêdzie wiedzieæ... - Jego mama ma têtniaka.
Ostatnie, czego jej trzeba, to wiadomoϾ,
¿e jej psychicznie chory syn zgubi³ siê w szpitalu.
Wiem, ¿e nie jest dobrze. Naprawdê niedobrze.
Nie zamierzam ciê s³uchaæ, bo twoje s³owa mnie rani¹.
ZnajdŸ go!
- Wygl¹dasz jak szalona. - To w czêœci twoja wina.
To ty powiedzia³eœ, ¿ebym siê zachowywa³a, jakbym zas³ugiwa³a tu byæ,
a teraz zgubi³am schizofrenika.
I zostanê zwolniona, jeœli go nie znajdê.
Tu go nie znajdziesz.
Nie próbuj byæ czaruj¹cy, bo to wcale czaruj¹ce nie jest!
Przez to wylecê z programu.
Ty ju¿ jesteœ zadziwiaj¹cy. Ja dopiero zaczynam.
Nigdy nie zszywa³am jelita
i nigdy nie wycina³am prze³yku.
- Jeszcze nie jestem zadziwiaj¹ca! - W porz¹dku, po prostu oddychaj.
Jeszcze raz.
Dobrze, spójrz na mnie.
Ochrona siê tym zajmie.
Sta³aœ siê szalon¹ osob¹, której nie poznajê.
- Chcê z powrotem Lexie. Mogê j¹ odzyskaæ? - Odczepcie siê ode mnie! Odczepcie!
- Bo¿e, to on. - Stój! Wracaj!
Gdzie moja matka? Coœcie jej zrobili?
Pani Crowley, mamy dowód na to, ¿e pani syn
móg³ odnieœæ obra¿enia podczas upadku.
Prawdopodobnie to nic powa¿nego, ale musimy zrobiæ USG,
¿eby siê upewniæ. Dosta³ œrodki uspokajaj¹ce, ale musi pani zaczekaæ tutaj,
zanim tego nie skoñczymy.
Nie powinnam by³a zostawiaæ go samego.
Wiedzia³am.
Musimy porozmawiaæ o wynikach pani badañ.
Œciana pani aorty jest niebezpiecznie cienka
i mo¿e siê przerwaæ w ka¿dej chwili. Kiedy do tego dojdzie,
najprawdopodobniej pani umrze.
Nie owijam w bawe³nê,
bo musi pani zrozumieæ powagê sytuacji.
Musi pani natychmiast poddaæ siê operacji.
Nie mogê.
Nie mogê siê teraz poddaæ operacji.
Nie mogê zostawiæ Toma. Jest ranny i zaniepokojony.
To by³ dla niego ciê¿ki dzieñ.
Nie, nie mogê. To bêdzie musia³o zaczekaæ.
Mo¿e jest ktoœ, do kogo mo¿e pani zadzwoniæ?
Mój by³y m¹¿ odszed³, kiedy Tom zachorowa³.
A przyjaciele siê odsunêli. Jestem sama.
- Mamy specjaln¹ opiekê, moglibyœmy zorganizowaæ... - Nie mogê go zostawiæ z obcymi.
Potrzebujê czasu...
¿eby zatrudniæ kogoœ i go wyszkoliæ...
¿eby wiedzia³, ¿e kiedy ogl¹da telewizjê
i trzyma g³owê w okreœlony sposób,
znaczy to, ¿e telewizja do niego przemawia
i trzeba go zaj¹æ czymœ innym.
Lubi zakupy,
ale nie mo¿na zabieraæ go do sklepu przy Lee Road,
bo uwa¿a, ¿e czekaj¹ tam, by go dopaœæ.
Wiêc trzeba jechaæ do sklepu przy River Road.
Ale trzeba parkowaæ z ty³u,
bo podziemny parking go niepokoi.
I tak dalej, i tak dalej.
Wiêc nie. Proszê.
Potrzebujê czasu.
Tydzieñ. Wytrzyma³am tak d³ugo. Wytrzymam jeszcze jeden tydzieñ.
Nie jestem pewna, czy ma pani tydzieñ.
Musi pani pomyœleæ teraz o sobie.
Mam chorego psychicznie syna.
Ju¿ nie mogê myœleæ tylko o sobie.
- Co tutaj robisz? - Ja tylko...
Wpad³am po star¹ dokumentacjê.
Po co?
Ta nowa praca w Portland...
W Oregonie?
Fuzja. Szef ju¿ raz siê mnie pozby³, wiêc...
To sprytne.
To sprytne, ¿e siê zabezpieczasz.
Wiesz, pracujê z Cristin¹. Jest zainteresowana pediatri¹.
- Nie, nie jest. - Tak, jest.
Co? Mówi³a ci coœ?
Nie musia³a. To Cristina.
Musisz mi trochê pomóc, bo nie wiem, o co ci chodzi.
Nie powinnam nic mówiæ. Jest moj¹ wspó³lokatork¹.
A ty jesteœ moj¹ dziewczyn¹. Dziewczyna przebija wspó³lokatorkê. Dobra.
To Cristina. Interesuje siê tylko kardiochirurgi¹.
Wiêc prawdopodobnie ci siê podlizuje, ¿eby przetrwaæ fuzjê.
Dobrze sobie radzi z dzieæmi?
Podlizuje siê.
Niez³a broszka.
Nazywa siê Pan NiedŸwiadek. Je dzieci.
le siê bawisz na pediatrii?
Mój dzieciak bardzo chce dostaæ czekoladowy pudding.
Ten jest ostatni.
Mój têtniak aorty brzusznej zosta³ odwo³any.
Macie jakieœ operacje, na które mogê siê wbiæ?
Nie, jestem na pooperacyjnym. A ona niañczy dzieci.
Nie zniosê tego d³u¿ej. Mo¿esz iœæ do szefa
i powo³aæ siê na zwi¹zki ze swoj¹ zmar³¹ mam¹, ¿eby siê czegoœ dowiedzieæ?
Nie potrzebujemy zmar³ej mamy. Przetrwamy.
Pozwoli³am uciec wariatowi,
- a on spad³ ze schodów. - Czy to chirurgiczne?
Nie wiem. Odsunêli mnie od pacjenta.
Wiêc posz³am obejrzeæ operacjê. Pomyœla³am, ¿e tego nie mogê spieprzyæ.
Zaraz jak wesz³am na galeriê,
bajpas siê zr¹ba³ i zacz¹³ krwawiæ.
Wysz³am, zanim Shepherd mnie o to obwini³.
- Bajpas Shepherda siê nie uda³? - Musieli zrobiæ kraniotomiê,
na któr¹ prawdopodobnie nigdy nie bêdê mieæ szansy.
- Ona nie podo³a kraniotomii. - Widzicie? Nawet on to wie.
Nie mówi o tobie, tylko o Izzie.
Naprawdê ciê podziwiam...
Mówiê tak na wypadek, gdyby mnie zwolnili i straci³abym szansê na powiedzenie tego.
Poza tym jesteœ naprawdê ³adna.
Mo¿esz skoñczyæ.
A my tak siê do siebie zbli¿a³yœmy.
Muszê rozmawiaæ z dr Stevens.
Alex, jestem na operacji.
Alex, idŸ sobie.
Dr. Shepherd, czy móg³by pan kazaæ dr. Karev st¹d wyjœæ?
Mêczy j¹ pójœcie po listy do skrzynki.
Nie zniesie kolejnych piêciu godzin operacji.
- Wiem, co mogê znieœæ. - Nikt nie pomyœli o tobie Ÿle,
jeœli teraz skoñczysz. WyjdŸ teraz z sali.
Stevens, przenieœcie tê rozmowê na zewn¹trz.
Nie, nie wyjdê. Alex!
Wezwa³aœ mnie. Co siê dzieje?
Musisz powiedzieæ szefowi, ¿e mnie potrzebujesz,
¿e George by³ twoim cz³owiekiem, ale zmar³.
Wiêc potrzebujesz nowego cz³owieka i to ja nim jestem.
- Dobra? Ju¿. IdŸ, idŸ. - Jeœli ktoœ jest bezpieczny, to na pewno ty.
Zachowuj siê swobodnie i b¹dŸ stanowczy. On ciê lubi. IdŸ.
Bawi³am siê dziœ w chowanego i ominê³a mnie operacja,
bo jakiœ 9-latek cudownie nasika³ bez krwi.
- Nie mogê tak d³u¿ej. - Wiêc tego nie rób.
Powiedz dr Robbins, ¿e pediatria to nie twoja dzia³ka. Po co ta afera?
Afera jest po to, ¿e w³aœnie teraz szef
- przygotowuje listê... - Nie wiesz tego.
Listê, kto zostaje, a kto odchodzi i ja nie mogê byæ w tej drugiej grupie.
Jeœli bêdziesz, poradzisz sobie z tym.
"Jeœli bêdê"? Nie mo¿e byæ ¿adnego "jeœli"!
Muszê byæ w pierwszej grupie! Ta lista jest wszystkim. Ta lista to moja przysz³oœæ.
- Uspokój siê. - To moje wybawienie. Lista to ¿ycie.
Lista Schindlera? Porównujesz tê fuzjê do Holokaustu?
- Jestem ¿ydówk¹. Wolno mi. - Jesteœ niem¹dra.
- Czy to znaczy "nie"? - To znaczy "nie".
- Niech ktoœ natychmiast wezwie Sloana. - Tak jest, pani doktor.
Dobrze, Elizabeth,
powiedz dok³adnie, co siê wydarzy³o.
Wykonywa³am ratunkow¹ cesarkê w trzydziestym drugim tygodniu ci¹¿y.
W piêæ minut wykona³am naciêcie, równo.
Musia³am naci¹æ za g³êboko, bo kiedy wyjê³am dziecko,
- poci¹gnê³am
…
/daje ci przewagê na /sali operacyjnej.
Zda³am sobie sprawê, ¿e chirurgia dzieciêca to jedyna specjalnoœæ,
gdzie mog³abym robiæ wszystko - kardiochirurgia,chirurgia ogólna, chirurgia urazowa.
To tak jakby ca³e cia³o by³o p³ótnem,
a fakt, ¿e jest ma³e, jeszcze bardziej mnie poci¹ga.
Nie wiem, czy masz teraz jakiegoœ asystenta, ale z mi³¹ chêci¹ by³abym œwiadkiem twojego artyzmu.
Zajmiesz siê tym?
Musisz lubiæ dzieci.
- Kocham je. - Do zobaczenia na obchodzie.
Œwietnie.
Straci³ niez³y kawa³ek skóry. Widzê jego ¿uchwê.
Bêdzie potrzebna operacja plastyczna i konsultacja z otolaryngologiem.
Utworzy³ siê zakrzep. Musimy coœ z tym zrobiæ.
- Co jest? Jest 4 nad ranem. Wszyscy zostali wezwani?
- To przez tê fuzjê. Wszyscy boj¹ siê iœæ do domu.
- Chyba szefowi nie chodzi³o o to, ¿eby nie spali.
- Ciê¿ko jest zasn¹æ, kiedy twoja praca wisi na w³osku.
Niech jedno z was przyniesie tyle okreœlonej grupy krwi, ile wam dadz¹
i zobaczymy siê podczas operacji.
/Chirurdzy pisz¹ /w g³owach najgorszy scenariusz.
Ubieg³ej nocy rozmawia³am z Callie o rezydenturze w Mercy West.
Powiedzia³a, ¿e daj¹ radê. Ty jesteœ bezpieczna dziêki Derekowi.
Izzie jest bezpieczna z powodu raka. Alex jest nowym pupilkiem Bailey.
Nawet George zosta³by oszczêdzony, bo jest kumplem Owena.
Urazówka robi tu za drzwi obrotowe, a mnie nikt nie kryje.
Wiêc Arizona ma byæ twoimi plecami?
Jest odporna na fuzjê. Utrzymuje ma³e dzieci przy ¿yciu.
Nikt nie lubi martwych dzieci.
No i na dodatek przez po³owê czasu s¹ pod narkoz¹. Same plusy.
/Jesteœ gotowym do zamkniêcia, /zatamowa³eœ krwotok,
/wiesz o tym, ale jest g³os /w twojej g³owie, pytaj¹cy...
Sloan i Shepherd koñcz¹ operacjê w dwójce.
- Zgarnij ich, zanim wyjd¹. - Daj mi znaæ, jeœli dojd¹ ciê s³uchy o fuzji.
Pielêgniarki zawsze dowiaduj¹ siê ostatnie, a s¹ pierwsze do zwolnienia.
/Co, jeœli nie /zrobi³o siê tego?
/Co, jeœli pacjent umrze, /a ty nie mog³eœ temu zapobiec?
No i co myœlisz? Wygl¹daj¹ na prawdziwe, nie?
Mama mi je wys³a³a.
Co tu robisz?
- Pracujê. - Iz, rozmawialiœmy o tym.
Powinnaœ jeszcze odpocz¹æ kolejne 3 tygodnie, nabraæ si³.
Muszê wróciæ teraz, kiedy jeszcze mam do czego wróciæ.
Muszê pokazaæ ludziom, ¿e nie zamierzam umrzeæ.
A jeœli jeszcze spêdzê choæ minutê sama w tej przyczepie, to naprawdê umrê.
- Z nudów. - Izzie, pos³uchaj...
Powa¿nie, wygl¹daj¹ na prawdziwe, nie?
Gdybyœ nie wiedzia³, ¿e mam raka,
nie domyœli³byœ siê, prawda?
/Wiêc sprawdzasz jeszcze raz /swoj¹ pracê przed zamkniêciem.
/Paranoja jest najlepszym /przyjacielem chirurga.
16-letnia ofiara wypadku motocyklowego. Przed intubacj¹ skala œpi¹czki Glasgow wynosi³a 15.
Dobra, na mój znak. Gotowi? Raz, dwa, trzy.
Bêdê asystowaæ.
Og³osi³ fuzjê, nastêpnie zamkn¹³ siê w swoim biurze na ca³y dzieñ
- i z nikim nie gada. - Ta fuzja nie wp³ynie na nas.
- To tylko finansowa restrukturyzacja. - A czym jest restrukturyzacja?
Zwolnienia. Jesteœ gotów na stratê tylu dobrych ludzi? Bo ja nie.
Powiedz Huntowi, ¿e mo¿e zaczynaæ.
PóŸniej napiszê dokumentacjê. Pogadam teraz z Richardem.
Jesteœ zmêczony, z³y. Powiesz coœ, czego bêdziesz póŸniej ¿a³owaæ.
Wyrwij siê st¹d na chwilê. Potrenuj golfa, wy³aduj siê na tych pi³eczkach.
- Za godzinê mam operacjê. - Wiêc siê przespaceruj.
- WeŸ Meredith, przespaceruj siê. - Meredith nie wyjdzie ze szpitala.
Nikt tego nie zrobi. Wszyscy czekaj¹ na g³os z góry.
Nie mów mi, ¿e Lexie siê nie martwi.
Jest ju¿ tu?! Bo mam ju¿...
Nie. Lexie siê martwi.
Grey's Anatomy [6x03] I Always Feel Like Somebody's Watchin' Me
Chyba zosta³a ci plamka.
Nie mo¿esz mi z tego powodu dokuczaæ, bo to nie jest œmieszne.
A jeœli to dotrze do szefa, to ju¿ mogê zacz¹æ siê pakowaæ.
Musisz przestaæ siê o niego martwiæ. To tylko wytwór twojej wyobraŸni.
Naprawdê? 2002 rok, Milwaukee,
szpital na Trzeciej Ulicy po³¹czy³ siê ze szpitalem œw. Anny. 13 rezydentów wylecia³o.
2004 rok, szpital dla kobiet w Nashville wch³on¹³ szpital Memorial.
9 rezydentów wylecia³o. 2006 rok, Albuquerque.
- 19 rezydentów... - No dobra, przestañ.
Musisz siê wzi¹æ w garœæ.
Zas³ugujesz na miejsce tutaj.
Zachowuj siê w³aœnie w taki sposób.
Ale dopiero póŸniej. Jak ju¿ wrócisz z domu wyspana.
Powinnyœmy siê przespaæ przed obchodem.
Spanie jest dla cieniasów. Spanie jest dla rezydentów z Mercy West.
Zaliczmy jakiœ uraz przed obchodem.
Nic nie mówcie o peruce.
Wróci³am. Tak, wczeœniej, ale to nie ma znaczenia. Wróci³am.
A poniewa¿ nie by³o mnie tak d³ugo,
pierwszy uraz, który tu dotrze, jest mój.
Zrozumiano?
Jest niesamowita, prawda?
- Co takiego? - Peruka.
Wygl¹da na prawdziw¹, bez dwóch zdañ.
Zawsze chcia³am spróbowaæ byæ rudzielcem, wiêc sobie pomyœla³am -
- czemu nie teraz? - A co jest nie tak z twoimi w³osami?
Po chemioterapii mam ich niewiele,
a chcê, ¿eby moi pacjenci czuli siê komfortowo w mojej obecnoœci.
Wygl¹da jak kura domowa. Musisz jej powiedzieæ.
Nie zniesie tego. Po prostu siê nie gap.
Mam dowolny skurcz maksymalny. Kogo mam?
Nie jestem ju¿ waszym opiekunem. Zdecydujcie siê.
Karev, idziemy.
- Wróci³aœ. - Tak.
- Ca³y koœció³ mojej mamy modli³ siê za ciebie. - Dziêkujê.
- Wygl¹da naprawdê prawdziwie. - Wiem.
Musimy pogadaæ.
- Jestem teraz zajêty. - Robisz ciêcia?
Powiedzia³em, ¿e jestem zajêty.
Jeœli robisz ciêcia w moim wydziale, musisz to omówiæ ze mn¹.
Kiedy uznam za stosowne, omówiê to z odpowiednimi ludŸmi.
LudŸmi? Nie jestem nimi. Jestem goœciem, który ocali³ ci ty³ek.
Gdy Jennings do mnie przyszed³, by³eœ skoñczony.
- Bêd¹c wobec ciebie lojalny... - Lojalny?
Przyszed³eœ do mnie, ¿eby wygl¹daæ jak porz¹dny facet, zanim ukradniesz mi pracê.
Robisz te ciêcia czy nie?
Powiedzia³em, ¿e przeka¿ê mojemu personelowi swoje decyzje.
Zrobiê to...
gdy bêdê gotowy!
Wiêc nie wtr¹caj mi siê tu, jakbym ci coœ zawdziêcza³. Nic ci nie jestem winien.
Pracujesz dla mnie.
Wci¹¿ jestem szefem chirurgii tego szpitala.
To zacznij siê tak zachowywaæ.
Jodie Crowley... 60-letni kierowca,
który straci³ przytomnoœæ i uderzy³ w zaparkowane auto.
Czynnoœci ¿yciowe w normie. Narzeka na ból brzucha.
To nie by³o zaparkowane auto. To oni uderzyli w nas.
- Kim pan jest? - Kim ja jestem? Kim pani jest?
- To mój syn. - Mo¿e pójdziemy do poczekalni?
Musi ze mn¹ zostaæ.
Cierpi na schizofreniê paranoidaln¹.
Po³ó¿my j¹ na noszach na mój znak.
Raz, dwa, trzy.
Pos³uchaj mnie, mamo. Chc¹ siê do mnie dobraæ za twoim poœrednictwem.
- Musisz mi uwierzyæ. - Tom, oni nie s¹ prawdziwi.
Spójrz na mnie. Spójrz na mnie, skarbie.
Mia³a pani jakieœ zawroty g³owy lub by³a pani oszo³omiona przed st³uczk¹?
Nie, czu³am siê œwietnie.
Brzuszna tkliwoœæ. Wyczuwam masê.
Mam j¹ ju¿ od d³u¿szego czasu.
Mo¿e przez to straci³am przytomnoœæ.
Ostrzega³em j¹. Chcieli j¹ skrzywdziæ, ale nie wierzy³a mi.
Tom, spójrz na mnie.
- Wiesz, ¿e bym ciê nie ok³ama³a. - Nie. Nie! To ty musisz mi uwierzyæ.
Ktoœ musi mi uwierzyæ. Obcy zap³odnili moj¹ matkê.
Szef by³ widziany 5 godzin temu na sto³ówce.
- Zamówi³ jab³ko i jogurt. - Potem spotka³ siê z dr. Shepherdem.
- Spotkanie by³o krótkie i o¿ywione. - Nastêpnie zasun¹³ rolety.
- Teraz pewnie œpi. - To spekulacja.
- Nic na to nie wskazuje. - By³byœ dobrym prawnikiem...
Gdyby to nie wysz³o.
Dobrze, dr Yang. Jest pani gotowa na obchód?
Kontynuujcie leczenie w tym kierunku
i informujcie mnie o ka¿dym nowym zdarzeniu.
Nie wydaje siê pani gotowa.
Jestem gotowa. Przejrza³am karty pani pacjentów
i zauwa¿y³am, ¿e ma pani zaplanowan¹ litotrypsjê fal¹ uderzeniow¹
na kamienie nerkowe dzisiejszego ranka, a ja...
Nigdy takiej nie wykonywa³am, wiêc czekam na to z niecierpliwoœci¹.
Teraz jest pani gotowa.
- ChodŸmy. - Dobra. Dziêki.
Od jak dawna ma pani tê naroœl?
Mo¿ecie zakryæ zegar?
Cyfra 5 mu przeszkadza.
Mo¿esz coœ z tym zrobiæ?
Czy to kamery?
- Tommy, czego bêdziemy potrzebowaæ ze sklepu?
- Czemu nie zostawi¹ mnie w spokoju?
- Potrzebujemy owoców? - Czemu nie dacie mi spokoju?
Jakich owoców potrzebujemy, skarbie?
Jakich owoców?
Jab³ek,
gruszek,
truskawek.
Zrób listê.
Mo¿ecie daæ mu papier i o³ówek?
Coœ musi odci¹gn¹æ jego uwagê od g³osów.
Proszê pani, naroœl?
Przepraszam. Mam ju¿ j¹ trochê.
Mia³am sobie to zbadaæ,
ale jak widzicie - choroba mojego syna na nic mi nie pozwala.
Karev, zrobisz panu Crowleyowi rentgen nadgarstka,
- a ja j¹ zabiorê na rezonans. - Czemu jeden z tych niedorozwojów go nie poniañczy?
Jeœli to du¿e coœ to têtniak aorty brzusznej, to ja to chcê.
- Ja mogê to zrobiæ. - Dr Karev ma wiêcej doœwiadczenia.
Pacjent jest paranoikiem z nadmiern¹ czu³oœci¹.
Jego ograniczenie przez ³¹czenie faktów mo¿e byæ odebrane jako to, ¿e dr Karev nie chce tam byæ,
co mo¿e wp³yn¹æ na fakt, ¿e dr Karev przyby³, ¿eby go dorwaæ.
By³am asem na praktykach z psychiatrii.
- Jak posz³o z szefem? - Richard nie odzywa siê do mnie.
Co? Czemu?
Nie wiem. Nie jest sob¹.
- Co on robi? - Ukrywa siê.
Jak siê trzymasz?
- Jesteœ ju¿ na nogach chyba ze 36 godzin? - 48, ale czujê siê dobrze.
Czujê, ¿e wszystko bêdzie dobrze,
zatrzymamy nasze posady
i wszyscy bêdziemy niesamowitymi ludŸmi wiod¹cymi niesamowite ¿ycie.
Niezrównowa¿one dzieciñstwo. Wyciszam siê podczas kryzysu.
To kryzys, prawda?
Nie wiem.
Nie wiem, co to jest.
Zobacz, kto idzie.
Widzia³a pani Sage? Ma 6 lat, jasnobr¹zowe w³osy,
piêkne niebieskie oczy. W³aœnie mia³a usuniêtego guza z brzuszka,
wiêc bêdzie go mia³a zabanda¿owanego.
Mo¿e sprawdzi pani pod ³ó¿kiem? Mo¿e tam jest.
- Wyniki s¹ lepsze ni¿ oczekiwaliœmy. - Nie ma jej pod ³ó¿kiem.
Mo¿e pani sprawdzi w ³azience? Mo¿e siê tam wœliznê³a?
- Jak siê czu³a ubieg³ej nocy? Spa³a coœ? - Ona spa³a, ja nie.
W ³azience czysto.
Chwileczkê.
Chyba coœ wychodzi z pani kieszonki.
Czy to Sage?
Tu siê ukrywa.
- Mia³aœ najpierw zajrzeæ do kieszonki. - Nie, bo ju¿ ciê znalaz³am.
- Muszê sprawdziæ tylko naciêcie... - Nie dotykaj. Boli.
Za³o¿ê siê, ¿e Pan NiedŸwiadek bêdzie chcia³ zobaczyæ bliznê Sage.
Prawda, Panie NiedŸwiadku?
Tak, prawda.
Jestem zaskoczony, ¿e widzê ciê tak szybko.
- Wygl¹dasz œwietnie. - Dziêkujê. Ty równie¿.
- Jak siê czujesz? - Œwietnie, a ty?
- Chodzi³o mi... - Wiem, o co ci chodzi³o.
Czujê siê œwietnie. Jestem gotowa do pracy.
To ostatnie badania przedoperacyjne pana Trinidada.
Powiedzia³am mu, ¿e siê z nim przywitasz przed operacj¹.
I jeœli nie ma ju¿ niczego, o czym chcia³byœ, ¿ebym wiedzia³a,
mia³am iœæ po niezbêdne formularze.
To wszystko, chyba ¿e ktoœ ma jakieœ pytania.
Mo¿e nam pan coœ powiedzieæ o fuzji? Bo spodziewam siê dziecka.
Moja ¿ona spodziewa siê dziecka.
Rezydent Megan spodziewa siê dziecka. Stracê swoj¹ pracê?
Teraz martwiê siê o swojego pacjenta. Wy te¿ powinniœcie.
W³aœnie by³em u fryzjera.
NieŸle wygl¹da.
Ta rudow³osa pielêgniarka œmieje siê ze mnie.
Powiedz jej, ¿e siê obci¹³em za krótko,
- dlatego moje uszy tak odstaj¹. - Jestem pewna, ¿e nie œmieje siê z ciebie.
Jak teraz siê czujesz?
Czujê jak...
rêka mi odpada. Czujê jak...
W³o¿yli coœ do niej, ¿eby mi odpad³a,
jakieœ wê¿e czy coœ takiego.
Nie masz plakietki z imieniem.
No nie mam.
Inni lekarze je maj¹.
Musia³am zmieniæ mój fartuch,
- a ten... - Myœlisz, ¿e jestem kretynem?
Pracujesz dla nich. Macie moj¹ matkê,
a teraz chcecie nas dorwaæ. Nie zbli¿aj siê do mnie.
Wci¹¿ wam powtarzam, ¿ebyœcie nie zbli¿ali siê do nas!
Wezwa³am ochronê. S¹ ju¿ w drodze.
Gdzie psychiatra? Prosi³am ciê, ¿ebyœ ich wezwa³a godzinê temu.
Wzywa³am ich dwukrotnie. Jeœli chcesz zobaczyæ wpis w ksi¹¿ce...
Chcê wiedzieæ, jak paranoikowi uda³o siê uciec z pogotowia.
Gdzie by³aœ?
Musia³am odejœæ od biurka, ¿eby zaj¹æ siê innym pacjentem.
Zazwyczaj jestem popychad³em dla lekarzy,
taka praca, ale mamy fuzjê,
obserwuj¹ nas
i nie zamierzam straciæ pracy za nie swój b³¹d.
Wiêc jeœli mi wybaczysz, wezwê raz jeszcze psychiatrê.
Dobrze, panie Trinidad, zmiana tego zespolenia jest doϾ prosta.
Nie powinno to potrwaæ d³u¿ej ni¿ godzinê.
- Ale muszê z panem omówiæ mo¿liwe komplikacje. - Dr Stevens, mogê prosiæ na s³ówko?
- Jeszcze minuta i koñczê, dr. Karev. - Przepraszam. To tylko potrwa chwilkê.
Proszê mi wybaczyæ.
Co?
- Jak siê trzymasz? - Dobrze.
- Wziê³aœ rano lekarstwa? - Jeszcze nie, ale to zrobiê.
- Powinnaœ je wzi¹æ o 9:00. - Jest dopiero po 9:00.
Mamy 10:15.
Biegnij do jej szafki i przynieœ jej lekarstwa.
- S¹ w twojej torebce? - Tak, ale nie musisz ich przynosiæ.
- Tak, musisz. - Nie musi. Alex.
Przysiêgam na Boga, jeœli ich natychmiast nie przyniesiesz,
- skrzywdzê ciê i na pewno mi siê to spodoba. - Nie mo¿esz tego robiæ.
Nie mo¿esz mnie traktowaæ jak chor¹. Moi pacjenci musz¹ pok³adaæ we mnie wiarê.
- Co robisz? - Perukê mia³aœ krzywo na³o¿on¹.
Przestanê nad tob¹ wisieæ, jeœli przestaniesz byæ kretynk¹.
Nastêpn¹ tabletkê bierzesz o 14:00. Nie mo¿esz jej wzi¹æ na pusty ¿o³¹dek.
Tyler Lee, 9-latek, 3 dni temu przyby³ do nas
z kolk¹ nerkow¹, która jest niewyleczona.
Dziœ wykonamy pozakorporaln¹ falê uderzeniow¹,
¿eby rozbiæ kamienie w moczowodzie, aby same siê wydali³y.
Wcale nie.
Tak.
Nie, poniewa¿ dziœ rano nie by³o krwi w jego moczu.
Nie powinniœmy zrobiæ tego zabiegu tak na wszelki wypadek?
Chce pani wykonaæ ten chirurgiczny zabieg na 9-latku,
mimo ¿e nie ma ku temu przes³anek?
Nie, oczywiœcie, ¿e nie.
Dr Yang, chce pani przekazaæ dobre wieœci Tylerowi i jego mamie?
Wygl¹da na to, ¿e kamienie pani syna same siê wydali³y.
- Nie potrzebuje operacji? - Wygl¹da na to, ¿e sam siê wyleczy³.
Da pani wiarê, dr Yang? I to podczas pani pierwszego dnia.
- Nie, naprawdê nie mogê. - Czy to oznacza, ¿e mogê jeœæ?
Dr Yang coœ ci przyniesie.
Têtniak aorty brzusznej... 8,7 centymetra.
To coœ ma 75% szans na pêkniêcie.
To tykaj¹ca bomba zegarowa.
Dziwi mnie, ¿e dziœ rano siê obudzi³a i jeszcze sama jecha³a autem.
Odwo³aj wszystkie moje nadobowi¹zkowe operacje i zamów salê.
Musimy j¹ tam zabraæ jak najszybciej.
Jodie, skoñczyliœmy.
Spotkamy siê na dole i omówimy wyniki.
- Widzia³aœ Toma? - Myœla³am, ¿e by³ z tob¹?
- By³, ale ju¿ go nie ma. Zaatakowa³ mnie i uciek³. Zapewni³aœ mnie, ¿e sobie z tym poradzisz
Mam... wszystko pod kontrol¹. Bez obaw.
Wezwa³am ochronê. Myœla³am, ¿e mo¿e
- jego mama bêdzie wiedzieæ... - Jego mama ma têtniaka.
Ostatnie, czego jej trzeba, to wiadomoϾ,
¿e jej psychicznie chory syn zgubi³ siê w szpitalu.
Wiem, ¿e nie jest dobrze. Naprawdê niedobrze.
Nie zamierzam ciê s³uchaæ, bo twoje s³owa mnie rani¹.
ZnajdŸ go!
- Wygl¹dasz jak szalona. - To w czêœci twoja wina.
To ty powiedzia³eœ, ¿ebym siê zachowywa³a, jakbym zas³ugiwa³a tu byæ,
a teraz zgubi³am schizofrenika.
I zostanê zwolniona, jeœli go nie znajdê.
Tu go nie znajdziesz.
Nie próbuj byæ czaruj¹cy, bo to wcale czaruj¹ce nie jest!
Przez to wylecê z programu.
Ty ju¿ jesteœ zadziwiaj¹cy. Ja dopiero zaczynam.
Nigdy nie zszywa³am jelita
i nigdy nie wycina³am prze³yku.
- Jeszcze nie jestem zadziwiaj¹ca! - W porz¹dku, po prostu oddychaj.
Jeszcze raz.
Dobrze, spójrz na mnie.
Ochrona siê tym zajmie.
Sta³aœ siê szalon¹ osob¹, której nie poznajê.
- Chcê z powrotem Lexie. Mogê j¹ odzyskaæ? - Odczepcie siê ode mnie! Odczepcie!
- Bo¿e, to on. - Stój! Wracaj!
Gdzie moja matka? Coœcie jej zrobili?
Pani Crowley, mamy dowód na to, ¿e pani syn
móg³ odnieœæ obra¿enia podczas upadku.
Prawdopodobnie to nic powa¿nego, ale musimy zrobiæ USG,
¿eby siê upewniæ. Dosta³ œrodki uspokajaj¹ce, ale musi pani zaczekaæ tutaj,
zanim tego nie skoñczymy.
Nie powinnam by³a zostawiaæ go samego.
Wiedzia³am.
Musimy porozmawiaæ o wynikach pani badañ.
Œciana pani aorty jest niebezpiecznie cienka
i mo¿e siê przerwaæ w ka¿dej chwili. Kiedy do tego dojdzie,
najprawdopodobniej pani umrze.
Nie owijam w bawe³nê,
bo musi pani zrozumieæ powagê sytuacji.
Musi pani natychmiast poddaæ siê operacji.
Nie mogê.
Nie mogê siê teraz poddaæ operacji.
Nie mogê zostawiæ Toma. Jest ranny i zaniepokojony.
To by³ dla niego ciê¿ki dzieñ.
Nie, nie mogê. To bêdzie musia³o zaczekaæ.
Mo¿e jest ktoœ, do kogo mo¿e pani zadzwoniæ?
Mój by³y m¹¿ odszed³, kiedy Tom zachorowa³.
A przyjaciele siê odsunêli. Jestem sama.
- Mamy specjaln¹ opiekê, moglibyœmy zorganizowaæ... - Nie mogê go zostawiæ z obcymi.
Potrzebujê czasu...
¿eby zatrudniæ kogoœ i go wyszkoliæ...
¿eby wiedzia³, ¿e kiedy ogl¹da telewizjê
i trzyma g³owê w okreœlony sposób,
znaczy to, ¿e telewizja do niego przemawia
i trzeba go zaj¹æ czymœ innym.
Lubi zakupy,
ale nie mo¿na zabieraæ go do sklepu przy Lee Road,
bo uwa¿a, ¿e czekaj¹ tam, by go dopaœæ.
Wiêc trzeba jechaæ do sklepu przy River Road.
Ale trzeba parkowaæ z ty³u,
bo podziemny parking go niepokoi.
I tak dalej, i tak dalej.
Wiêc nie. Proszê.
Potrzebujê czasu.
Tydzieñ. Wytrzyma³am tak d³ugo. Wytrzymam jeszcze jeden tydzieñ.
Nie jestem pewna, czy ma pani tydzieñ.
Musi pani pomyœleæ teraz o sobie.
Mam chorego psychicznie syna.
Ju¿ nie mogê myœleæ tylko o sobie.
- Co tutaj robisz? - Ja tylko...
Wpad³am po star¹ dokumentacjê.
Po co?
Ta nowa praca w Portland...
W Oregonie?
Fuzja. Szef ju¿ raz siê mnie pozby³, wiêc...
To sprytne.
To sprytne, ¿e siê zabezpieczasz.
Wiesz, pracujê z Cristin¹. Jest zainteresowana pediatri¹.
- Nie, nie jest. - Tak, jest.
Co? Mówi³a ci coœ?
Nie musia³a. To Cristina.
Musisz mi trochê pomóc, bo nie wiem, o co ci chodzi.
Nie powinnam nic mówiæ. Jest moj¹ wspó³lokatork¹.
A ty jesteœ moj¹ dziewczyn¹. Dziewczyna przebija wspó³lokatorkê. Dobra.
To Cristina. Interesuje siê tylko kardiochirurgi¹.
Wiêc prawdopodobnie ci siê podlizuje, ¿eby przetrwaæ fuzjê.
Dobrze sobie radzi z dzieæmi?
Podlizuje siê.
Niez³a broszka.
Nazywa siê Pan NiedŸwiadek. Je dzieci.
le siê bawisz na pediatrii?
Mój dzieciak bardzo chce dostaæ czekoladowy pudding.
Ten jest ostatni.
Mój têtniak aorty brzusznej zosta³ odwo³any.
Macie jakieœ operacje, na które mogê siê wbiæ?
Nie, jestem na pooperacyjnym. A ona niañczy dzieci.
Nie zniosê tego d³u¿ej. Mo¿esz iœæ do szefa
i powo³aæ siê na zwi¹zki ze swoj¹ zmar³¹ mam¹, ¿eby siê czegoœ dowiedzieæ?
Nie potrzebujemy zmar³ej mamy. Przetrwamy.
Pozwoli³am uciec wariatowi,
- a on spad³ ze schodów. - Czy to chirurgiczne?
Nie wiem. Odsunêli mnie od pacjenta.
Wiêc posz³am obejrzeæ operacjê. Pomyœla³am, ¿e tego nie mogê spieprzyæ.
Zaraz jak wesz³am na galeriê,
bajpas siê zr¹ba³ i zacz¹³ krwawiæ.
Wysz³am, zanim Shepherd mnie o to obwini³.
- Bajpas Shepherda siê nie uda³? - Musieli zrobiæ kraniotomiê,
na któr¹ prawdopodobnie nigdy nie bêdê mieæ szansy.
- Ona nie podo³a kraniotomii. - Widzicie? Nawet on to wie.
Nie mówi o tobie, tylko o Izzie.
Naprawdê ciê podziwiam...
Mówiê tak na wypadek, gdyby mnie zwolnili i straci³abym szansê na powiedzenie tego.
Poza tym jesteœ naprawdê ³adna.
Mo¿esz skoñczyæ.
A my tak siê do siebie zbli¿a³yœmy.
Muszê rozmawiaæ z dr Stevens.
Alex, jestem na operacji.
Alex, idŸ sobie.
Dr. Shepherd, czy móg³by pan kazaæ dr. Karev st¹d wyjœæ?
Mêczy j¹ pójœcie po listy do skrzynki.
Nie zniesie kolejnych piêciu godzin operacji.
- Wiem, co mogê znieœæ. - Nikt nie pomyœli o tobie Ÿle,
jeœli teraz skoñczysz. WyjdŸ teraz z sali.
Stevens, przenieœcie tê rozmowê na zewn¹trz.
Nie, nie wyjdê. Alex!
Wezwa³aœ mnie. Co siê dzieje?
Musisz powiedzieæ szefowi, ¿e mnie potrzebujesz,
¿e George by³ twoim cz³owiekiem, ale zmar³.
Wiêc potrzebujesz nowego cz³owieka i to ja nim jestem.
- Dobra? Ju¿. IdŸ, idŸ. - Jeœli ktoœ jest bezpieczny, to na pewno ty.
Zachowuj siê swobodnie i b¹dŸ stanowczy. On ciê lubi. IdŸ.
Bawi³am siê dziœ w chowanego i ominê³a mnie operacja,
bo jakiœ 9-latek cudownie nasika³ bez krwi.
- Nie mogê tak d³u¿ej. - Wiêc tego nie rób.
Powiedz dr Robbins, ¿e pediatria to nie twoja dzia³ka. Po co ta afera?
Afera jest po to, ¿e w³aœnie teraz szef
- przygotowuje listê... - Nie wiesz tego.
Listê, kto zostaje, a kto odchodzi i ja nie mogê byæ w tej drugiej grupie.
Jeœli bêdziesz, poradzisz sobie z tym.
"Jeœli bêdê"? Nie mo¿e byæ ¿adnego "jeœli"!
Muszê byæ w pierwszej grupie! Ta lista jest wszystkim. Ta lista to moja przysz³oœæ.
- Uspokój siê. - To moje wybawienie. Lista to ¿ycie.
Lista Schindlera? Porównujesz tê fuzjê do Holokaustu?
- Jestem ¿ydówk¹. Wolno mi. - Jesteœ niem¹dra.
- Czy to znaczy "nie"? - To znaczy "nie".
- Niech ktoœ natychmiast wezwie Sloana. - Tak jest, pani doktor.
Dobrze, Elizabeth,
powiedz dok³adnie, co siê wydarzy³o.
Wykonywa³am ratunkow¹ cesarkê w trzydziestym drugim tygodniu ci¹¿y.
W piêæ minut wykona³am naciêcie, równo.
Musia³am naci¹æ za g³êboko, bo kiedy wyjê³am dziecko,
- poci¹gnê³am
…