pl Polish
Grey's Anatomy 5x13 (HDTV.2HD) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
/Wierzê, ¿e istnieje Niebo.
/Wierzê równie¿, /¿e istnieje Piek³o.
/Nigdy ich nie doœwiadczy³em, /ale wierzê, ¿e istniej¹.
/Musz¹ istnieæ.
/Poniewa¿ bez ich istnienia...
/znajdujemy siê w /stanie zawieszenia.
Idziesz?
Jeœli siê pogorszy jego stan, pielêgniarki dadz¹ nam znaæ.
Dr Grey, on ma zapaϾ.
A teraz pójdziesz?
Saddie, idŸ sobie znaleŸæ coœ innego do roboty.
Natychmiast. To polecenie.
Grey's Anatomy [5x13] Stairway To Heaven
- Dlaczego wci¹¿ tu jesteœ? - Jestem tu dla ciebie, Izzie Stevens.
Nie mo¿esz tu byæ dla mnie, bo z tob¹ zerwa³am.
Przykro mi, ale...
musisz odejϾ.
- Nie mogê odejœæ. Jestem tu dla... - Mnie. Tak.
- Jestem tu dla... - Przestañ to powtarzaæ!
Dr Bailey.
Dzwoni³em do Centrum. Jackson jest na szczycie listy biorców w¹troby i ma³ego jelita.
Nie wiemy, czy zd¹¿¹. Poziom jego amoniaku podnosi siê.
Wydawa³o mi siê, ¿e to zespolenie powinno daæ nam 24 godziny.
Czy w³aœnie to mi pani powiedzia³a?
Melindo, robimy wszystko, co w naszej mocy.
Wiem...
Wiem o tym.
Proszê mi wybaczyæ.
O mój Bo¿e!
Mia³ atak, da³am mu lorazepam.
- Wezwa³aœ Shepherda? - Wezwa³am pani¹.
- Wezwij Shepherda! - Pacjent sobie tego nie ¿yczy.
- Naprawdê? Powiedzia³ to pani? - Tak...
Proszê go nie wzywaæ. Jest bardzo niemi³y.
Pan Dunn jest zgodny z dzieciakiem, który potrzebuje przeszczepów.
Jest zgodny.
Prawdopodobnie krwawi pan do mózgu, dlatego musimy sprowadziæ tu Shepherda.
Dr Bailey, on tak czy siak umrze.
Ch³opiec potrzebuje organów. Przypuszczam, ¿e chce ¿yæ.
A ja...
mam organy.
Jestem gotowy umrzeæ.
- Dr. Sloan. - Dr Grey.
- Za pani¹, dr Grey. - Dziêkujê, dr. Sloan.
Wiem, ¿e to niegodziwe. Nawet nie mogê sobie tego wyobraziæ.
Ale ¿adne ksi¹¿ki medyczne nie powiedz¹ nam, co robiæ w tego typu sytuacjach.
Nie potrzebujê do tego ksi¹¿ki. Trzeba robiæ to, co najlepsze dla pacjenta.
Radzê pani to samo.
- Tak robiê. - Serio?
Wezwa³a pani Shepherda?
A pani go wezwie?
Zamierzam utrzymaæ mojego ch³opca przy ¿yciu do czasu, a¿ mu znajdziemy organy.
Sugerujê pani zrobiæ to samo z pani pacjentem, poniewa¿ jesteœmy lekarzami, Grey.
Nie jesteœmy katami.
- Nawet nie ¿artujcie. - Zamkniête.
Ludzie tam œpi¹... Po co w ogóle pytam?
To œmieszne. Muszê siê zdrzemn¹æ.
To niezbyt dobry odg³os.
- To z³y odg³os. - Naprawdê z³y.
O mój Bo¿e. Wszystko w porz¹dku?
- Nie. - Zgi¹³ siê w œrodku.
Chyba go z³ama³am.
Zawo³aj Torres!
IdŸ!
Dziœ we dwójkê pilnujecie Jacksona.
Nie ma w¹troby i jelita, wiêc bêd¹ siê gromadziæ toksyny, co doprowadzi do opuchlizny mózgu.
Nie mo¿emy tego zatrzymaæ, ale musimy to spowolniæ.
- Jestem ca³y pani. - Nie masz na to czasu, Izzie.
Nie masz czasu myœleæ o kimkolwiek innym.
Stevens, oczekujê skinienia, ziewniêcia albo ma³ego bekniêcia.
¯ebym wiedzia³a, ¿e jesteœ przytomna i nie dopuœcisz do jego œmierci.
Tak, przepraszam. Jestem ca³a pani.
Wielkie dziêki ci za to.
Dr Bailey.
- Tak. - Ile jeszcze czasu nam zosta³o?
Najwy¿ej 16 godzin.
Na dole jest maszyna do dializy w¹troby. Gastrologia wykorzystuje j¹ do testów klinicznych.
Mo¿e mu to zapewniæ parê godzin wiêcej.
Mo¿e.
Stevens, zainstaluj monitor do pomiaru ciœnienia wewn¹trzczaszkowego i zacznij je œledziæ.
Karev, idŸ po tê maszynê.
A co, jeœli ktoœ jest pod ni¹ pod³¹czony?
Jeœli ten ktoœ bêdzie ¿y³ d³u¿ej ni¿ 16 godzin, to go od³¹czymy.
Chcê ju¿ mieæ to za sob¹.
- Dr Bailey? - O Bo¿e. Chcê ju¿ mieæ to za sob¹.
Chcê ju¿...
Ten ch³opiec umrze, a ja nie chcê tego widzieæ.
Nie chcê... Nie mogê tego widzieæ.
Chcê ju¿ mieæ to za sob¹.
Za sob¹.
Kiedy ostatnio pani spa³a?
Ze mn¹ wszystko w porz¹dku.
Musi siê pani przespaæ z godzinê lub dwie.
Czujê siê dobrze. Nic mi nie jest.
Po prostu niech pani idzie.
Nic mi nie jest. Czujê siê dobrze.
- Jesteœ bardzo szczêœliwy. - I to jeszcze jak.
Bo ciê widzê.
- Ty nie jesteœ szczêœliwa. - By³am tu przez ca³¹ noc.
Co z naszym rezydentem-psychopat¹? Odszed³ ju¿?
Nie, ale wkrótce.
A propos, mama ciê lubi.
Uwa¿a, ¿e jesteœ dla mnie dobra.
- Dr Torres, dziêki Bogu, ¿e pani tu jest. - W³aœnie idê na do³ek.
Zosta³am wezwana. IdŸ na ortopediê, jeœli czegoœ bêdziesz potrzebowaæ.
Nie, to by³am ja. Wezwa³am pani¹ dla dr. Sloana.
On jest tym nag³ym wypadkiem.
We w³asnej osobie.
- Chwila, Mark siê zrani³? - Tak.
Nie. Tak.
Jest ranny w miejsce, które jest wa¿ne dla ka¿dego mê¿czyzny, w szczególnoœci dla dr. Sloana.
Móg³ z³amaæ sobie... koœæ.
- Koœæ? - Z³ama³ koœæ.
Ja z³ama³am jego koœæ.
¯artujesz, prawda?
Cristina, chcê przeprosiæ za wczorajsz¹ noc.
Nie by³o moim zamiarem przyjechaæ w takim stanie.
Nie musisz nic mówiæ.
Jest zasada, ¿e jeœli biorê prysznic z kobiet¹, to bez ciuchów,
a jeœli l¹dujê w jej ³ó¿ku nagi, to nie urywa mi siê film, a jeœli...
W porz¹dku.
- Nie jest. - Nie jest...
ale nie musisz o tym gadaæ.
Mam problemy z oddychaniem.
Mo¿esz przestaæ to robiæ, William.
W ka¿dej chwili.
Wiem. Wiem.
Chcesz, ¿ebym wezwa³a dr. Shepherda?
Jest twoim ch³opakiem, prawda?
Mia³em takie przeczucie.
Mia³em przeczucie.
On ma bardzo dobry gust.
Teraz mogê myœleæ tylko o cytrynach.
O cytrynach?
Kiedy umiera³ mój dziadek, czu³ zapach cytryn.
Tylko o tym mówi³ przez 3 dni - o zapachu cytryn.
Wci¹¿ czekam na ten zapach, ale nie przychodzi.
Oczywiœcie by³ wielkim k³amc¹, wiêc...
Na pewno nie mam wezwaæ dr. Shepherda?
Na pewno.
Dobrze.
Chcê, ¿ebyœ porozmawia³ z pielêgniarkami.
Dowiedz siê, czy maj¹ pacjentów na respiratorze z typem krwi 0 Rh+, albo czy s¹ w stanie œmierci klinicznej.
I wtedy skrzy¿uj ich z Jacksonem Prescottem.
- Koñczy mu siê czas. - Dobrze.
I, O'Malley, b¹dŸ wyrozumia³y dla ich rodzin.
Potrzebujemy organów dla tego ch³opca, ale mo¿emy tylko pytaæ.
Nie mo¿emy ich naciskaæ ani zmuszaæ do czegokolwiek.
- Zrozumiano? - Oczywiœcie.
Cristina.
To pierœcionek.
Od mojej matki.
W³aœciwie to ode mnie.
Nale¿a³ do mojej matki, a wkrótce dam go Meredith.
Chcê siê upewniæ, ¿e jej siê spodoba.
Mo¿e przerobiê oprawê na bardziej nowoczesn¹.
To nie moja sprawa.
Wiem, ¿e wy dwie wci¹¿ siê czubicie.
Ale czy to nie pora, ¿ebyœcie z tym skoñczy³y?
Poniewa¿ jak siê jej oœwiadczê, zeœwiruje i bêdzie chcia³a o tym komuœ powiedzieæ.
Têskni za tob¹... I to bardzo.
Pewnie te¿ za ni¹ têsknisz?
Nie wiem, co siê dzieje w twoim ¿yciu,
ale na pewno te¿ chcesz jej o czymœ powiedzieæ.
Przykro mi. Ktoœ inny musi panu pomóc.
Pani Prescott, jad³a pani coœ dzisiaj?
Powinna pani siê posiliæ. Wypiæ kawê albo coœ zjeœæ.
Zostanê tu z Jacksonem.
Jesteœ jak dzieciak, który skoñczy³ liceum, a wci¹¿ przesiaduje na boisku.
Wierzysz, ¿e istnieje Niebo?
Co?
Niebo.
Nie wiem. Chyba tak.
Poniewa¿ przebywaj¹c z tob¹, wydawa³o mi siê, ¿e jestem w Niebie.
Ale teraz... nie jestem tego taki pewny.
Wydaje mi siê, ¿e to jest bardziej jak Piek³o albo...
O czym ty mówisz?
- Jestem tu dla ciebie. - Dla mnie, wiem o tym.
Dotar³o do mnie. S³ysza³am to tysi¹c razy.
Wybra³am Alexa.
Jest mi bardzo przykro.
Naprawdê przykro.
Ale wci¹¿ tu jestem.
Pomimo, ¿e ze mn¹ zerwa³aœ.
Czy to nic nie oznacza?
Oznacza, ¿e jesteœ zazdrosny, nie chcesz, ¿ebym by³a szczêœliwa.
Nie chcesz, ¿ebym wybra³a Alexa.
Cholera, pos³uchaj mnie.
Nie mo¿esz wybraæ Alexa.
- Jestem tu dla ciebie. - Denny...
Chcê, ¿ebyœ by³a szczêœliwa, Izzie. Naprawdê.
I nie odejdê, póki tak siê nie stanie.
Myœlisz, ¿e chcê tu byæ, skoro w kó³ko nawijasz o innym?
Nie mogê odejœæ, poniewa¿ nie s³uchasz mnie.
Jestem tu dla ciebie.
Co to w ogóle oznacza?
Co to oznacza?
To ty jesteœ doktorem, Izzie.
Domyœl siê.
Dziêkujê.
Co?
Czy... Co?
Nic.
Co z twoim seryjnym morderc¹?
Monitorowa³aœ go przez ostatni¹ noc?
Tak.
Zajê³am siê nim.
Cristina, powiedzia³am, ¿e siê nim zajê³am.
- Powiedz, ¿e wezwa³aœ Shepherda. - On chce umrzeæ.
- Meredith, co ty... - On tak czy siak umrze za parê dni,
a jeœli umrze tutaj, mo¿emy przekazaæ jego organy 10-latkowi.
A Derek na to nie pozwoli. Wiec nie, nie wezwa³am go.
Mam nadziejê, ¿e post¹pisz tak samo.
Wiem, ¿e uwa¿asz to za niegodziwe.
Pozwól mi to zrobiæ.
Proszê... pomó¿cie mi.
Pomó¿cie mi...
Nie chcê umrzeæ.
Wezwijcie natychmiast Shepherda!
/Kod niebieski, /czwarte piêtro.
- Powinnam nawlec cewnik? - Chcê zobaczyæ Wielki Kanion.
- Upewnij siê, ¿e go widzisz... - Chcê go przejœæ pieszo.
Chcia³bym go zobaczyæ i paœæ trupem.
Nie dlatego, ¿e ju¿ jestem martwy, ale z powodu widoku.
Zamknij siê.
Co to by³o?
Nic. Powinnam zobaczyæ czubek ig³y?
Tak, ten cieñ wewn¹trz lumenu to cewnik.
By³y jakieœ wieœci?
Z Centrum, czy by³y jakieœ wieœci?
Oddzwoniê do nich.
Chcia³bym równie¿ zobaczyæ Wielki Mur.
Du¿o podró¿owa³em przez ca³e ¿ycie, ale nigdy nie by³em w Azji,
czego ¿a³ujê.
- Upewnij siê, ¿e otwory s¹ dro¿ne. - Jesteœ niewyobra¿alnie upart¹ kobiet¹...
Jest wiele innych rzeczy, które chcia³bym zrobiæ i zobaczyæ...
Nie, to lidokaina. Uwa¿asz?
- Wziê³am z³¹ strzykawkê. - Rzeczy, które chcia³bym, ale nie mogê zrobiæ.
Nie mogê iœæ do Nieba, Piek³a czy udaæ siê do Azji.
- Nie mogê nic zrobiæ, ale to... - To nie tak siê robi.
- Dopóki siê nie obudzisz i siê nie domyœlisz. - Mo¿esz mi po prostu powiedzieæ?
Przepraszam.
Mo¿e ma³y odpoczynek, dr Stevens?
- Ponoæ Sloan z³ama³ swoje klejnoty? - Co?
W dy¿urce. Przysiêgam na Boga, ¿e s³ysza³em jak wrzeszczy.
- Z Torres? - Mo¿liwe.
Ale którakolwiek to by³a, która go uje¿d¿a³a i z³ama³a, chcia³bym j¹ mieæ na sobie.
Czy to by³a Torres?
Sk¹d mam wiedzieæ? To nie moja sprawa.
To niczyja sprawa, a z pewnoœci¹ nie twoja.
Nie, ¿ebym wiedzia³a.
Nawet gdybym to wiedzia³a, nie powiedzia³abym tego komuœ, kto nie jest moj¹ przyjació³k¹.
Wyjê³am twój wyrostek robaczkowy i prawie po¿egna³am siê z karier¹.
To nie czyni nas przyjació³kami.
- Chcê go mieæ na sali operacyjnej za 20 minut. - Tak.
Powinnaœ mnie wezwaæ ju¿ dawno temu.
Kiedy siê pyta³em o jego stan, powinnaœ by³a mi powiedzieæ prawdê.
Stosowa³am siê do ¿yczeñ pacjenta.
Do jego ¿yczeñ? On nie mo¿e sobie nic ¿yczyæ.
Zabi³ 5 kobiet.
Ty masz swoje przekonania, a ja swoje.
Gdybym ci o tym powiedzia³a, wynik³aby dyskusja.
Manipuluje tob¹ od samego pocz¹tku.
- Zap³aci za te m³ode kobiety. - Podjê³am decyzjê jak jego doktor.
To by³a z³a decyzja.
To by³a b³êdna decyzja.
Bêdziesz asystowaæ i bêdziesz patrzeæ, jak siê staram jak diabli naprawiæ twój b³¹d.
Jego ciœnienie wewn¹trzczaszkowe nie wzrasta powy¿ej 25.
Czy cewnik jest zablokowany?
Jest w porz¹dku.
Proszê wyregulowaæ wysokoœæ kroplówki i podnieœmy ³ó¿ko o kolejne 10 stopni.
- Co to da? - Niewiele.
Jackson. Jackson, pos³uchaj mamusi.
Jeszcze nie czas.
Jeszcze nie odejdziesz.
Musisz tu zostaæ ze mn¹.
S³yszysz mnie? Zostañ z mamusi¹.
To nie twój czas, skarbie.
Kocham ciê i dlatego musisz walczyæ.
Musisz walczyæ, Jackson.
Tak, to z³amanie pr¹cia.
Chyba siê zabijê.
Najpierw zoperujemy, a póŸniej mo¿esz siê zabiæ.
- O Bo¿e. - Mo¿esz to zrobiæ?
On? To koleœ z urazówki.
Jest skrupulatny i bêdzie siedzia³ cicho.
Robi³em ju¿ takie operacje. Nie jest tak skomplikowana.
Ch³opaki mieli takie problemy na polu bitwy, czy¿ nie?
Nie wydaje mi siê, ¿ebyœmy we dwóch mieli o tym gadaæ.
Proszê zamówiæ salê. Musimy dzia³aæ szybko, inaczej ryzykujemy trwa³ym uszkodzeniem.
O Bo¿e. Proszê, tylko nie trwa³e uszkodzenie.
Ma³a Grey, idŸ sobie.
Nie chcê, ¿ebyœ mnie widzia³a w taki stanie.
Ale to ja ci to zrobi³am.
Proszê ciê po dobroci.
Proszê.
Dajesz, O'Malley.
Mój Bo¿e.
Ten koleœ nie jest dawc¹ i zamierzaj¹ go od³¹czyæ.
- Dr. Shepherd. - Dr Bailey.
Musi pan... przestaæ.
Musi pan od³o¿yæ skalpel.
On próbowa³ siê zabiæ i, niech mi Bóg wybaczy, musi mu pan na to pozwoliæ.
Proszê opuœciæ moj¹ salê, dr Bailey.
Za 5 dni ten mê¿czyzna umrze,
i jego organy na nic nam siê zdadz¹.
Zostanie pochowany, organy bêd¹ gniæ w ziemi, a to jest zbrodnia.
Zbrodnia przeciwko ¿yciu.
To tylko 5 dni. To wszystko.
To wszystko, co mu zabieramy, i na pewno nie upomni siê o to.
Z³o¿yliœmy przysiêgê, Mirando.
Wiem...
Wiem, ¿e z³o¿yliœmy przysiêgê, ale... w tym momencie, przysiêga...
nie ma sensu. Po prostu nie ma sensu.
Wiêc proszê przerwaæ.
Proszê ju¿ mu wiêcej nic nie robiæ.
Jeœli przerwê operacjê...
to tak, jakbym mu wbi³ ten skalpel w mózg.
Czy tego pani chce?
Tak, tego chcê.
/Przepraszam. /Czego pan chce?
Wiem, ¿e to udrêka.
Ale chcê...
Potrzebujê...
Organów pani mê¿a - jego w¹troby i jelita.
- Jest zgodny... - OdejdŸ.
- S³ucham? - Proszê odejœæ.
D³u¿ej tego nie zniosê.
By³ zdrowy.
By³ zdrowy 2 dni temu.
Jest moj¹ mi³oœci¹.
Wylecia³ g³ow¹ przez przedni¹ szybê, a teraz muszê go od³¹czyæ.
To on powinien mnie trzymaæ za rêkê, gdy dziej¹ siê z³e rzeczy.
To on powinien mi pomagaæ.
Ale musi udaæ siê do Nieba...
a ja ju¿ tego nie zniosê.
Ledwo mogê to zrobiæ.
Wiêc proszê... odejdŸcie.
Nie chcê, ¿eby ktokolwiek go kroi³.
Gdzie, do cholery, by³aœ?
Za³atwia³am pewne rzeczy.
Zwi¹zane z gadaniem z umarlakiem?
Tak. Sama ju¿ nie wiem.
Ten dzieciak umiera na oczach matki.
Jest tak Ÿle, ¿e nawet dr Bailey nie mo¿e na to patrzeæ.
Jest Ÿle, ale kiedy my wypruwamy sobie flaki, ty sobie gadasz z umarlakiem.
Baw siê w te bzdury w domu, ale nie tutaj.
Tutaj jesteœ doktorem.
Ciœnienie wewn¹trzczaszkowe jest wci¹¿ za niskie.
Poda³em mu roztwór soli hipertronicznej.
- Kiedy dosta³ ostatni lorazepam? - Wstrzykn¹³em mu 20 minut temu.
Pod³¹czcie kroplówkê i monitorujcie poziom jego znieczulenia.
Zadzwoñ jeszcze raz do Centrum.
Mam nadziejê, ¿e Bailey ma wiêcej szczêœcia ni¿ my.
Obficie krwawi podczas kraniektomi. Mo¿e powinnam za³o¿yæ dren podtwardówkowy?
To zale¿y od dr Bailey.
Dr Bailey?
Dr Bailey, mam za³o¿yæ dren?
Nie.
Bardzo krwawi. Powinniœmy szybko coœ zrobiæ.
- Jestem tego œwiadom, dr Yang. - Naprawdê szybko.
To pani decyzja, dr Bailey.
Pani decyduje.
Jestem katem... czy chirurgiem?
To zale¿y tylko od pani.
Pani decyduje.
Proszê podnieœæ skalpel.
Nie mo¿e wzi¹æ swojej w¹troby do Nieba.
Nie mo¿e wzi¹æ jelit czy nerek.
Jego mózg obumar³, ale te organy s¹ dobre ze wzglêdu na jego m³ody wiek.
I wiem, ¿e nie chce pani teraz o tym myœleæ,
bo to zbyt wiele dla pani w tym momencie.
Ale nie mo¿e ich wzi¹æ ze sob¹.
S³ysza³em o psychoterapeutce z rehabilitacji, która by³a tak wygimnastykowana,
¿e potrafi³a zrobiæ figurê w kszta³cie precla, kiedy le¿a³a na mê¿czyŸnie.
Odesz³a 2 tygodnie temu.
Myœla³am, ¿e to by³a Torres.
Ktokolwiek to by³, przechodzi do historii Seattle Grace.
Sloan to legenda.
Wyobra¿acie sobie te miêœnie, które mog¹ coœ takiego zrobiæ?
Mo¿ecie siê ju¿ zamkn¹æ.
Ty coœ wiesz.
Wiem, ¿e to nie wasza sprawa.
Na pewno coœ wiesz.
Widzia³aœ, ¿eby ktoœ wychodzi³ z tamtego pokoju?
- Mo¿e to by³a ona. - Co?
To by³am ja.
To ja.
Zrobi³am tê pozycjê ze splotem, która doprowadza facetów do szaleñstwa,
i chyba trochê za bardzo mnie ponios³o z tym obrotem.
Czujê ciê.
Czujê twój zapach.
Jak mogê czuæ zapach twojej skóry, skoro jesteœ martwy?
Wiêc mo¿e nie jesteœ martwy.
Mo¿e to tylko jakaœ zwariowana czêœæ mnie myœla³a, ¿e jesteœ martwy.
Mo¿e by³am w b³êdzie.
¯yjesz, prawda?
O to chodzi?
Przykro mi, ale nie.
Jesteœ duchem... snem czy...
Jesteœ doktorem, Izzie, naukowcem.
- Myœl jak naukowiec. - Tak robiê.
Naukowcy wierz¹ w to, co widz¹, w to, co mog¹ dotkn¹æ...
Dowody, mocne dowody.
Spoliczkowa³am ciê. To by³o prawdziwe.
Poczu³am twoj¹ twarz na d³oni.
Kolejny dowód.
Czujê twój oddech na skórze.
Jeszcze jeden dowód.
Izzie. Izzie, Izzie.
Co siê dzieje?
Sama mi powiedz.
Bojê siê.
Ciœnienie wewn¹trzczaszkowe wci¹¿ roœnie.
- Hiperwentylacja jest dostateczna? - Mopnitor wskazuje 30.
W porz¹dku, podnieœmy go.
Jackson, musisz to wytrzymaæ. S³yszysz, skarbie?
- Wytrzymaj to. - Melindo, odsuñ siê. Przeszkadzasz.
Powieœcie œwie¿o mro¿one osocze. Proszê siê odsun¹æ.
Wytrzymaj dla mamusi. Proszê, Jackson. Proszê.
Pani Prescott.
Nie, nie, nie...
- Proszê pozwoliæ im pracowaæ. - Nie mogê zostawiæ syna.
Nie mogê go zostawiæ.
- Bêdziemy tu¿ obok. - Proszê pozwoliæ mi zostaæ.
Widaæ jakieœ krwiaki?
Wygl¹da w porz¹dku.
Dobra robota, dr Yang.
Proszê go zamkn¹æ.
Dziêkujê.
Co za strata.
On ¿yje, dr Grey. Ocaliliœmy ¿ycie.
A to nigdy nie jest strata.
To tylko ma³y ch³opiec.
Nawet nie mia³ pi¿ama party.
Nie nauczy³ siê jeŸdziæ na rowerze.
Melindo... Melindo, pos³uchaj mnie.
Cuda siê zdarzaj¹.
Cuda medyczne zdarzaj¹ siê ka¿dego dnia.
Ludzie ¿yj¹. Nawet wtedy, kiedy nie powinni.
Muszê z nim byæ. Nigdy nigdzie nie by³ beze mnie.
Nie mo¿e odejœæ w samotnoœci.
Muszê byæ przy nim.
Jesteœ z nim tutaj.
Nawet wtedy, gdy nie jesteœ z nim w jednym pokoju.
Jesteœ tu dla niego.
Jesteœ...
Jestem tu dla ciebie, Izzie Stevens.
- Jestem tu dla ciebie. - Nie jesteœ prawdziwy.
Mówi³em ci, ¿e jestem tu dla ciebie.
Nie jesteœ prawdziwy.
Izzie, mówi³em ci, ¿e jestem tu dla ciebie.
Dr Bailey prosi pani¹.
Pora, ¿ebyœ go przytuli³a.
On odchodzi, Melindo. Przytul go i pozwól mu odejœæ.
Ju¿ jest dobrze, skarbie.
Mo¿esz odejœæ.
Jest dobrze.
Mo¿esz odejœæ.
Jest dobrze.
Mamusia nie bêdzie siê gniewaæ.
Mo¿esz odejœæ, Jackson.
Jest dobrze.
Jest dobrze, Jackson.
Mo¿esz odejœæ.
Mamy organy.
Mamy organy!
Zabieramy go na salê. Migiem.
Rozpoczynamy resuscytacjê. Podajcie 35 jednostek epinefryny.
Podajcie mi dwuwêglan.
***
Zwalniam rozwieracz.
Zobaczcie, czy nie ma gdzieœ czarnych plam.
Wygl¹da w porz¹dku.
Tracimy go.
Zacznij resuscytacjê. Dawaæ tu zestaw reanimacyjny!
- Niebo czy Piek³o? - Tak.
Jesteœ tu dla mnie.
- Tak. - Nie.
Nie jesteœ tu dla mnie.
Jesteœ tu po mnie. Jesteœ tu po mnie.
Tak bardzo ciê kocham.
Tak bardzo ciê kocham, ¿e kiedy zdecydowa³em siê wróciæ, myœla³em...
¿e jesteœ moim Niebem.
Ale mo¿liwe... ¿e to ja jestem twoim Piek³em.
Jestem chora, prawda?
I zamiast mówiæ mi...
I zamiast mówiæ mi o ocaleniu siebie... Ty sukinsynie!
Ty samolubny sukinsynie.
Nienawidzê ciê!
Nie wiedzia³em, ¿e istnieje szansa.
Cuda siê zdarzaj¹.
Cuda medyczne zdarzaj¹ siê ka¿dego dnia.
Sama to powiedzia³aœ!
OdejdŸ! OdejdŸ.
Mogê teraz odejœæ... skoro ju¿ wiesz.
Ale to twój wybór.
Musisz dokonaæ wyboru.
Ale, Iz, jeœli odejdê...
Nie wiem, czy bêdê móg³ wróciæ.
Jeœli odejdê...
Jeœli mam wybieraæ pomiêdzy Niebem a Piek³em, wybieram Niebo.
Wybieram ¿ycie. A teraz idŸ.
Wynoœ siê st¹d!
- Mam nadziejê, ¿e to jest Niebo. - IdŸ sobie.
Na co czekasz?
Na to.
Ja ¿yjê.
Tak.
Pogrywa³em sobie z pani¹.
Pani ch³opak mia³ racjê.
Chcia³em zniszczyæ pani karierê.
Pogrywa³em sobie z pani¹ przez ca³y czas, dr Grey.
I chcia³em zobaczyæ pani upadek.
By³eœ przera¿ony, William.
Œmieræ jest przera¿aj¹ca.
Ja te¿ pewnie by³abym przera¿ona.
By³oby mi³o, gdybym widzia³ znajom¹ twarz...
gdy mnie bêd¹ zabijaæ.
Zaplanowa³em ca³y wieczór... ubieg³ej nocy.
Prawdziw¹ randkê.
To by³a przejrzysta noc... jedna z 5 takich nocy w ci¹gu roku w Seattle.
Zabra³bym ciê na latarniê morsk¹ West Point i ogl¹dalibyœmy razem zorzê polarn¹.
Chcê mieæ kolejn¹ szansê.
Chcê, ¿ebyœ mi j¹ da³a.
Borykasz siê z pewnymi problemami.
I to du¿ymi.
Tak... to prawda.
Czy pomimo tego, wyjdziesz gdzieœ ze mn¹?
Tak.
OdejdŸ, proszê.
Nie.
Ma³a Grey...
Nie jestem ma³¹ Grey. Jestem Lexie.
I przykro mi, ¿e ci z³ama³am... ¯e ciê zrani³am.
Przykro mi, ¿e ciê poni¿y³am.
Ale nigdzie siê nie wybieram.
Mam przyjació³kê, która pilnuje drzwi.
Dobr¹ przyjació³kê... A skoro nikt nam nie przeszkodzi,
wejdê na ³ó¿ko i zacznê ciê g³askaæ,
poniewa¿ to lubiê, gdy ktoœ mnie skrzywdzi.
Jak siê czuje?
SpóŸniliœmy siê z tymi organami.
Ze wzglêdu na obrzêk mózgu i reperfuzjê,
nie wiemy, jakiego typu uszkodzeñ dozna³ jego mózg.
Nawet nie wiemy, czy siê obudzi.
Przekroczy³am dziœ granicê.
Przekroczy³am granicê.
Podobnie jak i ja.
/Niebo... /Piek³o.
/Stan zawieszenia...
/Nikt nie wie, /dok¹d zmierzamy...
Cytryny.
Mój dziadek jednak nie k³ama³.
/...ani co na nas czeka, /gdy ju¿ tam dotrzemy.
/Ale to, czego mo¿emy byæ pewni, /ca³kowicie pewni...
Jackson?
Mogê prosiæ o szklankê wody?
/To to, ¿e s¹ chwile, /które przenosz¹ nas w inne miejsca...
Wiem, ¿e mnie nie zrozumiesz.
Sama siebie nie rozumiem.
Chcia³am mu okazaæ wspó³czucie.
Dlatego tu przysz³am.
Taki w³aœnie by³ powód.
I to by³o straszne.
To by³o straszne.
Ju¿ dobrze.
Jest w samochodzie i nie mo¿e przestaæ p³akaæ.
Oœwiadczy³eœ siê?
Nie. Posz³a na egzekucjê Williama.
/Niebiañskie chwile na ziemi...
/I póki co, /to nam powinno wystarczyæ.
T³umaczenie i korekta: metalmessiah
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl
/Wierzê równie¿, /¿e istnieje Piek³o.
/Nigdy ich nie doœwiadczy³em, /ale wierzê, ¿e istniej¹.
/Musz¹ istnieæ.
/Poniewa¿ bez ich istnienia...
/znajdujemy siê w /stanie zawieszenia.
Idziesz?
Jeœli siê pogorszy jego stan, pielêgniarki dadz¹ nam znaæ.
Dr Grey, on ma zapaϾ.
A teraz pójdziesz?
Saddie, idŸ sobie znaleŸæ coœ innego do roboty.
Natychmiast. To polecenie.
Grey's Anatomy [5x13] Stairway To Heaven
- Dlaczego wci¹¿ tu jesteœ? - Jestem tu dla ciebie, Izzie Stevens.
Nie mo¿esz tu byæ dla mnie, bo z tob¹ zerwa³am.
Przykro mi, ale...
musisz odejϾ.
- Nie mogê odejœæ. Jestem tu dla... - Mnie. Tak.
- Jestem tu dla... - Przestañ to powtarzaæ!
Dr Bailey.
Dzwoni³em do Centrum. Jackson jest na szczycie listy biorców w¹troby i ma³ego jelita.
Nie wiemy, czy zd¹¿¹. Poziom jego amoniaku podnosi siê.
Wydawa³o mi siê, ¿e to zespolenie powinno daæ nam 24 godziny.
Czy w³aœnie to mi pani powiedzia³a?
Melindo, robimy wszystko, co w naszej mocy.
Wiem...
Wiem o tym.
Proszê mi wybaczyæ.
O mój Bo¿e!
Mia³ atak, da³am mu lorazepam.
- Wezwa³aœ Shepherda? - Wezwa³am pani¹.
- Wezwij Shepherda! - Pacjent sobie tego nie ¿yczy.
- Naprawdê? Powiedzia³ to pani? - Tak...
Proszê go nie wzywaæ. Jest bardzo niemi³y.
Pan Dunn jest zgodny z dzieciakiem, który potrzebuje przeszczepów.
Jest zgodny.
Prawdopodobnie krwawi pan do mózgu, dlatego musimy sprowadziæ tu Shepherda.
Dr Bailey, on tak czy siak umrze.
Ch³opiec potrzebuje organów. Przypuszczam, ¿e chce ¿yæ.
A ja...
mam organy.
Jestem gotowy umrzeæ.
- Dr. Sloan. - Dr Grey.
- Za pani¹, dr Grey. - Dziêkujê, dr. Sloan.
Wiem, ¿e to niegodziwe. Nawet nie mogê sobie tego wyobraziæ.
Ale ¿adne ksi¹¿ki medyczne nie powiedz¹ nam, co robiæ w tego typu sytuacjach.
Nie potrzebujê do tego ksi¹¿ki. Trzeba robiæ to, co najlepsze dla pacjenta.
Radzê pani to samo.
- Tak robiê. - Serio?
Wezwa³a pani Shepherda?
A pani go wezwie?
Zamierzam utrzymaæ mojego ch³opca przy ¿yciu do czasu, a¿ mu znajdziemy organy.
Sugerujê pani zrobiæ to samo z pani pacjentem, poniewa¿ jesteœmy lekarzami, Grey.
Nie jesteœmy katami.
- Nawet nie ¿artujcie. - Zamkniête.
Ludzie tam œpi¹... Po co w ogóle pytam?
To œmieszne. Muszê siê zdrzemn¹æ.
To niezbyt dobry odg³os.
- To z³y odg³os. - Naprawdê z³y.
O mój Bo¿e. Wszystko w porz¹dku?
- Nie. - Zgi¹³ siê w œrodku.
Chyba go z³ama³am.
Zawo³aj Torres!
IdŸ!
Dziœ we dwójkê pilnujecie Jacksona.
Nie ma w¹troby i jelita, wiêc bêd¹ siê gromadziæ toksyny, co doprowadzi do opuchlizny mózgu.
Nie mo¿emy tego zatrzymaæ, ale musimy to spowolniæ.
- Jestem ca³y pani. - Nie masz na to czasu, Izzie.
Nie masz czasu myœleæ o kimkolwiek innym.
Stevens, oczekujê skinienia, ziewniêcia albo ma³ego bekniêcia.
¯ebym wiedzia³a, ¿e jesteœ przytomna i nie dopuœcisz do jego œmierci.
Tak, przepraszam. Jestem ca³a pani.
Wielkie dziêki ci za to.
Dr Bailey.
- Tak. - Ile jeszcze czasu nam zosta³o?
Najwy¿ej 16 godzin.
Na dole jest maszyna do dializy w¹troby. Gastrologia wykorzystuje j¹ do testów klinicznych.
Mo¿e mu to zapewniæ parê godzin wiêcej.
Mo¿e.
Stevens, zainstaluj monitor do pomiaru ciœnienia wewn¹trzczaszkowego i zacznij je œledziæ.
Karev, idŸ po tê maszynê.
A co, jeœli ktoœ jest pod ni¹ pod³¹czony?
Jeœli ten ktoœ bêdzie ¿y³ d³u¿ej ni¿ 16 godzin, to go od³¹czymy.
Chcê ju¿ mieæ to za sob¹.
- Dr Bailey? - O Bo¿e. Chcê ju¿ mieæ to za sob¹.
Chcê ju¿...
Ten ch³opiec umrze, a ja nie chcê tego widzieæ.
Nie chcê... Nie mogê tego widzieæ.
Chcê ju¿ mieæ to za sob¹.
Za sob¹.
Kiedy ostatnio pani spa³a?
Ze mn¹ wszystko w porz¹dku.
Musi siê pani przespaæ z godzinê lub dwie.
Czujê siê dobrze. Nic mi nie jest.
Po prostu niech pani idzie.
Nic mi nie jest. Czujê siê dobrze.
- Jesteœ bardzo szczêœliwy. - I to jeszcze jak.
Bo ciê widzê.
- Ty nie jesteœ szczêœliwa. - By³am tu przez ca³¹ noc.
Co z naszym rezydentem-psychopat¹? Odszed³ ju¿?
Nie, ale wkrótce.
A propos, mama ciê lubi.
Uwa¿a, ¿e jesteœ dla mnie dobra.
- Dr Torres, dziêki Bogu, ¿e pani tu jest. - W³aœnie idê na do³ek.
Zosta³am wezwana. IdŸ na ortopediê, jeœli czegoœ bêdziesz potrzebowaæ.
Nie, to by³am ja. Wezwa³am pani¹ dla dr. Sloana.
On jest tym nag³ym wypadkiem.
We w³asnej osobie.
- Chwila, Mark siê zrani³? - Tak.
Nie. Tak.
Jest ranny w miejsce, które jest wa¿ne dla ka¿dego mê¿czyzny, w szczególnoœci dla dr. Sloana.
Móg³ z³amaæ sobie... koœæ.
- Koœæ? - Z³ama³ koœæ.
Ja z³ama³am jego koœæ.
¯artujesz, prawda?
Cristina, chcê przeprosiæ za wczorajsz¹ noc.
Nie by³o moim zamiarem przyjechaæ w takim stanie.
Nie musisz nic mówiæ.
Jest zasada, ¿e jeœli biorê prysznic z kobiet¹, to bez ciuchów,
a jeœli l¹dujê w jej ³ó¿ku nagi, to nie urywa mi siê film, a jeœli...
W porz¹dku.
- Nie jest. - Nie jest...
ale nie musisz o tym gadaæ.
Mam problemy z oddychaniem.
Mo¿esz przestaæ to robiæ, William.
W ka¿dej chwili.
Wiem. Wiem.
Chcesz, ¿ebym wezwa³a dr. Shepherda?
Jest twoim ch³opakiem, prawda?
Mia³em takie przeczucie.
Mia³em przeczucie.
On ma bardzo dobry gust.
Teraz mogê myœleæ tylko o cytrynach.
O cytrynach?
Kiedy umiera³ mój dziadek, czu³ zapach cytryn.
Tylko o tym mówi³ przez 3 dni - o zapachu cytryn.
Wci¹¿ czekam na ten zapach, ale nie przychodzi.
Oczywiœcie by³ wielkim k³amc¹, wiêc...
Na pewno nie mam wezwaæ dr. Shepherda?
Na pewno.
Dobrze.
Chcê, ¿ebyœ porozmawia³ z pielêgniarkami.
Dowiedz siê, czy maj¹ pacjentów na respiratorze z typem krwi 0 Rh+, albo czy s¹ w stanie œmierci klinicznej.
I wtedy skrzy¿uj ich z Jacksonem Prescottem.
- Koñczy mu siê czas. - Dobrze.
I, O'Malley, b¹dŸ wyrozumia³y dla ich rodzin.
Potrzebujemy organów dla tego ch³opca, ale mo¿emy tylko pytaæ.
Nie mo¿emy ich naciskaæ ani zmuszaæ do czegokolwiek.
- Zrozumiano? - Oczywiœcie.
Cristina.
To pierœcionek.
Od mojej matki.
W³aœciwie to ode mnie.
Nale¿a³ do mojej matki, a wkrótce dam go Meredith.
Chcê siê upewniæ, ¿e jej siê spodoba.
Mo¿e przerobiê oprawê na bardziej nowoczesn¹.
To nie moja sprawa.
Wiem, ¿e wy dwie wci¹¿ siê czubicie.
Ale czy to nie pora, ¿ebyœcie z tym skoñczy³y?
Poniewa¿ jak siê jej oœwiadczê, zeœwiruje i bêdzie chcia³a o tym komuœ powiedzieæ.
Têskni za tob¹... I to bardzo.
Pewnie te¿ za ni¹ têsknisz?
Nie wiem, co siê dzieje w twoim ¿yciu,
ale na pewno te¿ chcesz jej o czymœ powiedzieæ.
Przykro mi. Ktoœ inny musi panu pomóc.
Pani Prescott, jad³a pani coœ dzisiaj?
Powinna pani siê posiliæ. Wypiæ kawê albo coœ zjeœæ.
Zostanê tu z Jacksonem.
Jesteœ jak dzieciak, który skoñczy³ liceum, a wci¹¿ przesiaduje na boisku.
Wierzysz, ¿e istnieje Niebo?
Co?
Niebo.
Nie wiem. Chyba tak.
Poniewa¿ przebywaj¹c z tob¹, wydawa³o mi siê, ¿e jestem w Niebie.
Ale teraz... nie jestem tego taki pewny.
Wydaje mi siê, ¿e to jest bardziej jak Piek³o albo...
O czym ty mówisz?
- Jestem tu dla ciebie. - Dla mnie, wiem o tym.
Dotar³o do mnie. S³ysza³am to tysi¹c razy.
Wybra³am Alexa.
Jest mi bardzo przykro.
Naprawdê przykro.
Ale wci¹¿ tu jestem.
Pomimo, ¿e ze mn¹ zerwa³aœ.
Czy to nic nie oznacza?
Oznacza, ¿e jesteœ zazdrosny, nie chcesz, ¿ebym by³a szczêœliwa.
Nie chcesz, ¿ebym wybra³a Alexa.
Cholera, pos³uchaj mnie.
Nie mo¿esz wybraæ Alexa.
- Jestem tu dla ciebie. - Denny...
Chcê, ¿ebyœ by³a szczêœliwa, Izzie. Naprawdê.
I nie odejdê, póki tak siê nie stanie.
Myœlisz, ¿e chcê tu byæ, skoro w kó³ko nawijasz o innym?
Nie mogê odejœæ, poniewa¿ nie s³uchasz mnie.
Jestem tu dla ciebie.
Co to w ogóle oznacza?
Co to oznacza?
To ty jesteœ doktorem, Izzie.
Domyœl siê.
Dziêkujê.
Co?
Czy... Co?
Nic.
Co z twoim seryjnym morderc¹?
Monitorowa³aœ go przez ostatni¹ noc?
Tak.
Zajê³am siê nim.
Cristina, powiedzia³am, ¿e siê nim zajê³am.
- Powiedz, ¿e wezwa³aœ Shepherda. - On chce umrzeæ.
- Meredith, co ty... - On tak czy siak umrze za parê dni,
a jeœli umrze tutaj, mo¿emy przekazaæ jego organy 10-latkowi.
A Derek na to nie pozwoli. Wiec nie, nie wezwa³am go.
Mam nadziejê, ¿e post¹pisz tak samo.
Wiem, ¿e uwa¿asz to za niegodziwe.
Pozwól mi to zrobiæ.
Proszê... pomó¿cie mi.
Pomó¿cie mi...
Nie chcê umrzeæ.
Wezwijcie natychmiast Shepherda!
/Kod niebieski, /czwarte piêtro.
- Powinnam nawlec cewnik? - Chcê zobaczyæ Wielki Kanion.
- Upewnij siê, ¿e go widzisz... - Chcê go przejœæ pieszo.
Chcia³bym go zobaczyæ i paœæ trupem.
Nie dlatego, ¿e ju¿ jestem martwy, ale z powodu widoku.
Zamknij siê.
Co to by³o?
Nic. Powinnam zobaczyæ czubek ig³y?
Tak, ten cieñ wewn¹trz lumenu to cewnik.
By³y jakieœ wieœci?
Z Centrum, czy by³y jakieœ wieœci?
Oddzwoniê do nich.
Chcia³bym równie¿ zobaczyæ Wielki Mur.
Du¿o podró¿owa³em przez ca³e ¿ycie, ale nigdy nie by³em w Azji,
czego ¿a³ujê.
- Upewnij siê, ¿e otwory s¹ dro¿ne. - Jesteœ niewyobra¿alnie upart¹ kobiet¹...
Jest wiele innych rzeczy, które chcia³bym zrobiæ i zobaczyæ...
Nie, to lidokaina. Uwa¿asz?
- Wziê³am z³¹ strzykawkê. - Rzeczy, które chcia³bym, ale nie mogê zrobiæ.
Nie mogê iœæ do Nieba, Piek³a czy udaæ siê do Azji.
- Nie mogê nic zrobiæ, ale to... - To nie tak siê robi.
- Dopóki siê nie obudzisz i siê nie domyœlisz. - Mo¿esz mi po prostu powiedzieæ?
Przepraszam.
Mo¿e ma³y odpoczynek, dr Stevens?
- Ponoæ Sloan z³ama³ swoje klejnoty? - Co?
W dy¿urce. Przysiêgam na Boga, ¿e s³ysza³em jak wrzeszczy.
- Z Torres? - Mo¿liwe.
Ale którakolwiek to by³a, która go uje¿d¿a³a i z³ama³a, chcia³bym j¹ mieæ na sobie.
Czy to by³a Torres?
Sk¹d mam wiedzieæ? To nie moja sprawa.
To niczyja sprawa, a z pewnoœci¹ nie twoja.
Nie, ¿ebym wiedzia³a.
Nawet gdybym to wiedzia³a, nie powiedzia³abym tego komuœ, kto nie jest moj¹ przyjació³k¹.
Wyjê³am twój wyrostek robaczkowy i prawie po¿egna³am siê z karier¹.
To nie czyni nas przyjació³kami.
- Chcê go mieæ na sali operacyjnej za 20 minut. - Tak.
Powinnaœ mnie wezwaæ ju¿ dawno temu.
Kiedy siê pyta³em o jego stan, powinnaœ by³a mi powiedzieæ prawdê.
Stosowa³am siê do ¿yczeñ pacjenta.
Do jego ¿yczeñ? On nie mo¿e sobie nic ¿yczyæ.
Zabi³ 5 kobiet.
Ty masz swoje przekonania, a ja swoje.
Gdybym ci o tym powiedzia³a, wynik³aby dyskusja.
Manipuluje tob¹ od samego pocz¹tku.
- Zap³aci za te m³ode kobiety. - Podjê³am decyzjê jak jego doktor.
To by³a z³a decyzja.
To by³a b³êdna decyzja.
Bêdziesz asystowaæ i bêdziesz patrzeæ, jak siê staram jak diabli naprawiæ twój b³¹d.
Jego ciœnienie wewn¹trzczaszkowe nie wzrasta powy¿ej 25.
Czy cewnik jest zablokowany?
Jest w porz¹dku.
Proszê wyregulowaæ wysokoœæ kroplówki i podnieœmy ³ó¿ko o kolejne 10 stopni.
- Co to da? - Niewiele.
Jackson. Jackson, pos³uchaj mamusi.
Jeszcze nie czas.
Jeszcze nie odejdziesz.
Musisz tu zostaæ ze mn¹.
S³yszysz mnie? Zostañ z mamusi¹.
To nie twój czas, skarbie.
Kocham ciê i dlatego musisz walczyæ.
Musisz walczyæ, Jackson.
Tak, to z³amanie pr¹cia.
Chyba siê zabijê.
Najpierw zoperujemy, a póŸniej mo¿esz siê zabiæ.
- O Bo¿e. - Mo¿esz to zrobiæ?
On? To koleœ z urazówki.
Jest skrupulatny i bêdzie siedzia³ cicho.
Robi³em ju¿ takie operacje. Nie jest tak skomplikowana.
Ch³opaki mieli takie problemy na polu bitwy, czy¿ nie?
Nie wydaje mi siê, ¿ebyœmy we dwóch mieli o tym gadaæ.
Proszê zamówiæ salê. Musimy dzia³aæ szybko, inaczej ryzykujemy trwa³ym uszkodzeniem.
O Bo¿e. Proszê, tylko nie trwa³e uszkodzenie.
Ma³a Grey, idŸ sobie.
Nie chcê, ¿ebyœ mnie widzia³a w taki stanie.
Ale to ja ci to zrobi³am.
Proszê ciê po dobroci.
Proszê.
Dajesz, O'Malley.
Mój Bo¿e.
Ten koleœ nie jest dawc¹ i zamierzaj¹ go od³¹czyæ.
- Dr. Shepherd. - Dr Bailey.
Musi pan... przestaæ.
Musi pan od³o¿yæ skalpel.
On próbowa³ siê zabiæ i, niech mi Bóg wybaczy, musi mu pan na to pozwoliæ.
Proszê opuœciæ moj¹ salê, dr Bailey.
Za 5 dni ten mê¿czyzna umrze,
i jego organy na nic nam siê zdadz¹.
Zostanie pochowany, organy bêd¹ gniæ w ziemi, a to jest zbrodnia.
Zbrodnia przeciwko ¿yciu.
To tylko 5 dni. To wszystko.
To wszystko, co mu zabieramy, i na pewno nie upomni siê o to.
Z³o¿yliœmy przysiêgê, Mirando.
Wiem...
Wiem, ¿e z³o¿yliœmy przysiêgê, ale... w tym momencie, przysiêga...
nie ma sensu. Po prostu nie ma sensu.
Wiêc proszê przerwaæ.
Proszê ju¿ mu wiêcej nic nie robiæ.
Jeœli przerwê operacjê...
to tak, jakbym mu wbi³ ten skalpel w mózg.
Czy tego pani chce?
Tak, tego chcê.
/Przepraszam. /Czego pan chce?
Wiem, ¿e to udrêka.
Ale chcê...
Potrzebujê...
Organów pani mê¿a - jego w¹troby i jelita.
- Jest zgodny... - OdejdŸ.
- S³ucham? - Proszê odejœæ.
D³u¿ej tego nie zniosê.
By³ zdrowy.
By³ zdrowy 2 dni temu.
Jest moj¹ mi³oœci¹.
Wylecia³ g³ow¹ przez przedni¹ szybê, a teraz muszê go od³¹czyæ.
To on powinien mnie trzymaæ za rêkê, gdy dziej¹ siê z³e rzeczy.
To on powinien mi pomagaæ.
Ale musi udaæ siê do Nieba...
a ja ju¿ tego nie zniosê.
Ledwo mogê to zrobiæ.
Wiêc proszê... odejdŸcie.
Nie chcê, ¿eby ktokolwiek go kroi³.
Gdzie, do cholery, by³aœ?
Za³atwia³am pewne rzeczy.
Zwi¹zane z gadaniem z umarlakiem?
Tak. Sama ju¿ nie wiem.
Ten dzieciak umiera na oczach matki.
Jest tak Ÿle, ¿e nawet dr Bailey nie mo¿e na to patrzeæ.
Jest Ÿle, ale kiedy my wypruwamy sobie flaki, ty sobie gadasz z umarlakiem.
Baw siê w te bzdury w domu, ale nie tutaj.
Tutaj jesteœ doktorem.
Ciœnienie wewn¹trzczaszkowe jest wci¹¿ za niskie.
Poda³em mu roztwór soli hipertronicznej.
- Kiedy dosta³ ostatni lorazepam? - Wstrzykn¹³em mu 20 minut temu.
Pod³¹czcie kroplówkê i monitorujcie poziom jego znieczulenia.
Zadzwoñ jeszcze raz do Centrum.
Mam nadziejê, ¿e Bailey ma wiêcej szczêœcia ni¿ my.
Obficie krwawi podczas kraniektomi. Mo¿e powinnam za³o¿yæ dren podtwardówkowy?
To zale¿y od dr Bailey.
Dr Bailey?
Dr Bailey, mam za³o¿yæ dren?
Nie.
Bardzo krwawi. Powinniœmy szybko coœ zrobiæ.
- Jestem tego œwiadom, dr Yang. - Naprawdê szybko.
To pani decyzja, dr Bailey.
Pani decyduje.
Jestem katem... czy chirurgiem?
To zale¿y tylko od pani.
Pani decyduje.
Proszê podnieœæ skalpel.
Nie mo¿e wzi¹æ swojej w¹troby do Nieba.
Nie mo¿e wzi¹æ jelit czy nerek.
Jego mózg obumar³, ale te organy s¹ dobre ze wzglêdu na jego m³ody wiek.
I wiem, ¿e nie chce pani teraz o tym myœleæ,
bo to zbyt wiele dla pani w tym momencie.
Ale nie mo¿e ich wzi¹æ ze sob¹.
S³ysza³em o psychoterapeutce z rehabilitacji, która by³a tak wygimnastykowana,
¿e potrafi³a zrobiæ figurê w kszta³cie precla, kiedy le¿a³a na mê¿czyŸnie.
Odesz³a 2 tygodnie temu.
Myœla³am, ¿e to by³a Torres.
Ktokolwiek to by³, przechodzi do historii Seattle Grace.
Sloan to legenda.
Wyobra¿acie sobie te miêœnie, które mog¹ coœ takiego zrobiæ?
Mo¿ecie siê ju¿ zamkn¹æ.
Ty coœ wiesz.
Wiem, ¿e to nie wasza sprawa.
Na pewno coœ wiesz.
Widzia³aœ, ¿eby ktoœ wychodzi³ z tamtego pokoju?
- Mo¿e to by³a ona. - Co?
To by³am ja.
To ja.
Zrobi³am tê pozycjê ze splotem, która doprowadza facetów do szaleñstwa,
i chyba trochê za bardzo mnie ponios³o z tym obrotem.
Czujê ciê.
Czujê twój zapach.
Jak mogê czuæ zapach twojej skóry, skoro jesteœ martwy?
Wiêc mo¿e nie jesteœ martwy.
Mo¿e to tylko jakaœ zwariowana czêœæ mnie myœla³a, ¿e jesteœ martwy.
Mo¿e by³am w b³êdzie.
¯yjesz, prawda?
O to chodzi?
Przykro mi, ale nie.
Jesteœ duchem... snem czy...
Jesteœ doktorem, Izzie, naukowcem.
- Myœl jak naukowiec. - Tak robiê.
Naukowcy wierz¹ w to, co widz¹, w to, co mog¹ dotkn¹æ...
Dowody, mocne dowody.
Spoliczkowa³am ciê. To by³o prawdziwe.
Poczu³am twoj¹ twarz na d³oni.
Kolejny dowód.
Czujê twój oddech na skórze.
Jeszcze jeden dowód.
Izzie. Izzie, Izzie.
Co siê dzieje?
Sama mi powiedz.
Bojê siê.
Ciœnienie wewn¹trzczaszkowe wci¹¿ roœnie.
- Hiperwentylacja jest dostateczna? - Mopnitor wskazuje 30.
W porz¹dku, podnieœmy go.
Jackson, musisz to wytrzymaæ. S³yszysz, skarbie?
- Wytrzymaj to. - Melindo, odsuñ siê. Przeszkadzasz.
Powieœcie œwie¿o mro¿one osocze. Proszê siê odsun¹æ.
Wytrzymaj dla mamusi. Proszê, Jackson. Proszê.
Pani Prescott.
Nie, nie, nie...
- Proszê pozwoliæ im pracowaæ. - Nie mogê zostawiæ syna.
Nie mogê go zostawiæ.
- Bêdziemy tu¿ obok. - Proszê pozwoliæ mi zostaæ.
Widaæ jakieœ krwiaki?
Wygl¹da w porz¹dku.
Dobra robota, dr Yang.
Proszê go zamkn¹æ.
Dziêkujê.
Co za strata.
On ¿yje, dr Grey. Ocaliliœmy ¿ycie.
A to nigdy nie jest strata.
To tylko ma³y ch³opiec.
Nawet nie mia³ pi¿ama party.
Nie nauczy³ siê jeŸdziæ na rowerze.
Melindo... Melindo, pos³uchaj mnie.
Cuda siê zdarzaj¹.
Cuda medyczne zdarzaj¹ siê ka¿dego dnia.
Ludzie ¿yj¹. Nawet wtedy, kiedy nie powinni.
Muszê z nim byæ. Nigdy nigdzie nie by³ beze mnie.
Nie mo¿e odejœæ w samotnoœci.
Muszê byæ przy nim.
Jesteœ z nim tutaj.
Nawet wtedy, gdy nie jesteœ z nim w jednym pokoju.
Jesteœ tu dla niego.
Jesteœ...
Jestem tu dla ciebie, Izzie Stevens.
- Jestem tu dla ciebie. - Nie jesteœ prawdziwy.
Mówi³em ci, ¿e jestem tu dla ciebie.
Nie jesteœ prawdziwy.
Izzie, mówi³em ci, ¿e jestem tu dla ciebie.
Dr Bailey prosi pani¹.
Pora, ¿ebyœ go przytuli³a.
On odchodzi, Melindo. Przytul go i pozwól mu odejœæ.
Ju¿ jest dobrze, skarbie.
Mo¿esz odejœæ.
Jest dobrze.
Mo¿esz odejœæ.
Jest dobrze.
Mamusia nie bêdzie siê gniewaæ.
Mo¿esz odejœæ, Jackson.
Jest dobrze.
Jest dobrze, Jackson.
Mo¿esz odejœæ.
Mamy organy.
Mamy organy!
Zabieramy go na salê. Migiem.
Rozpoczynamy resuscytacjê. Podajcie 35 jednostek epinefryny.
Podajcie mi dwuwêglan.
***
Zwalniam rozwieracz.
Zobaczcie, czy nie ma gdzieœ czarnych plam.
Wygl¹da w porz¹dku.
Tracimy go.
Zacznij resuscytacjê. Dawaæ tu zestaw reanimacyjny!
- Niebo czy Piek³o? - Tak.
Jesteœ tu dla mnie.
- Tak. - Nie.
Nie jesteœ tu dla mnie.
Jesteœ tu po mnie. Jesteœ tu po mnie.
Tak bardzo ciê kocham.
Tak bardzo ciê kocham, ¿e kiedy zdecydowa³em siê wróciæ, myœla³em...
¿e jesteœ moim Niebem.
Ale mo¿liwe... ¿e to ja jestem twoim Piek³em.
Jestem chora, prawda?
I zamiast mówiæ mi...
I zamiast mówiæ mi o ocaleniu siebie... Ty sukinsynie!
Ty samolubny sukinsynie.
Nienawidzê ciê!
Nie wiedzia³em, ¿e istnieje szansa.
Cuda siê zdarzaj¹.
Cuda medyczne zdarzaj¹ siê ka¿dego dnia.
Sama to powiedzia³aœ!
OdejdŸ! OdejdŸ.
Mogê teraz odejœæ... skoro ju¿ wiesz.
Ale to twój wybór.
Musisz dokonaæ wyboru.
Ale, Iz, jeœli odejdê...
Nie wiem, czy bêdê móg³ wróciæ.
Jeœli odejdê...
Jeœli mam wybieraæ pomiêdzy Niebem a Piek³em, wybieram Niebo.
Wybieram ¿ycie. A teraz idŸ.
Wynoœ siê st¹d!
- Mam nadziejê, ¿e to jest Niebo. - IdŸ sobie.
Na co czekasz?
Na to.
Ja ¿yjê.
Tak.
Pogrywa³em sobie z pani¹.
Pani ch³opak mia³ racjê.
Chcia³em zniszczyæ pani karierê.
Pogrywa³em sobie z pani¹ przez ca³y czas, dr Grey.
I chcia³em zobaczyæ pani upadek.
By³eœ przera¿ony, William.
Œmieræ jest przera¿aj¹ca.
Ja te¿ pewnie by³abym przera¿ona.
By³oby mi³o, gdybym widzia³ znajom¹ twarz...
gdy mnie bêd¹ zabijaæ.
Zaplanowa³em ca³y wieczór... ubieg³ej nocy.
Prawdziw¹ randkê.
To by³a przejrzysta noc... jedna z 5 takich nocy w ci¹gu roku w Seattle.
Zabra³bym ciê na latarniê morsk¹ West Point i ogl¹dalibyœmy razem zorzê polarn¹.
Chcê mieæ kolejn¹ szansê.
Chcê, ¿ebyœ mi j¹ da³a.
Borykasz siê z pewnymi problemami.
I to du¿ymi.
Tak... to prawda.
Czy pomimo tego, wyjdziesz gdzieœ ze mn¹?
Tak.
OdejdŸ, proszê.
Nie.
Ma³a Grey...
Nie jestem ma³¹ Grey. Jestem Lexie.
I przykro mi, ¿e ci z³ama³am... ¯e ciê zrani³am.
Przykro mi, ¿e ciê poni¿y³am.
Ale nigdzie siê nie wybieram.
Mam przyjació³kê, która pilnuje drzwi.
Dobr¹ przyjació³kê... A skoro nikt nam nie przeszkodzi,
wejdê na ³ó¿ko i zacznê ciê g³askaæ,
poniewa¿ to lubiê, gdy ktoœ mnie skrzywdzi.
Jak siê czuje?
SpóŸniliœmy siê z tymi organami.
Ze wzglêdu na obrzêk mózgu i reperfuzjê,
nie wiemy, jakiego typu uszkodzeñ dozna³ jego mózg.
Nawet nie wiemy, czy siê obudzi.
Przekroczy³am dziœ granicê.
Przekroczy³am granicê.
Podobnie jak i ja.
/Niebo... /Piek³o.
/Stan zawieszenia...
/Nikt nie wie, /dok¹d zmierzamy...
Cytryny.
Mój dziadek jednak nie k³ama³.
/...ani co na nas czeka, /gdy ju¿ tam dotrzemy.
/Ale to, czego mo¿emy byæ pewni, /ca³kowicie pewni...
Jackson?
Mogê prosiæ o szklankê wody?
/To to, ¿e s¹ chwile, /które przenosz¹ nas w inne miejsca...
Wiem, ¿e mnie nie zrozumiesz.
Sama siebie nie rozumiem.
Chcia³am mu okazaæ wspó³czucie.
Dlatego tu przysz³am.
Taki w³aœnie by³ powód.
I to by³o straszne.
To by³o straszne.
Ju¿ dobrze.
Jest w samochodzie i nie mo¿e przestaæ p³akaæ.
Oœwiadczy³eœ siê?
Nie. Posz³a na egzekucjê Williama.
/Niebiañskie chwile na ziemi...
/I póki co, /to nam powinno wystarczyæ.
T³umaczenie i korekta: metalmessiah
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl