pl Polish
Grey's Anatomy 2x16 (HDTV) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
To widaæ w oczach pacjentów.
Czuæ zapach, zapach œmierci,
to rodzaj szóstego zmys³u.
Kiedy zbli¿a siê wieczny sen,
czujesz, ¿e nadchodzi.
Jaka jest jedna rzecz, któr¹ chcia³byœ zrobiæ zanim umrzesz?
Okey? To raczej nie mój sen.
George.
Jesteœ najsilniejszym,
najbardziej mêskim facetem jakiego znam.
Jesteœ m¹drzejszy ode mnie,
i masz œwietn¹ fryzurê.
Kocham ciê George.
zawsze kocha³am i zawsze bêdê kocha³a.
widzicie... Mówi³am. Nie mój sen.
Dobra... ostatni raz ci to mówiê.
Jeœli zapchasz kibel,
to b¹dŸ potem gotowy do odetkania go.
W przeciwnym razie bêdziesz siê za³atwia³ w ogródku.
Co robisz na pod³odze? Wstawaj. Coœ jest nie tak z Meredith.
- Po prostu nie idê. - Musisz iœæ do pracy.
Jesteœ sta¿ystk¹. Ratowanie ¿ycia nie jest nieobowi¹zkowe.
A w³aœnie, ¿e jest. Zostajê w domu.
Mia³eœ mi pomagaæ.
Uh... Meredith.
Mo¿e... bêdzie
straszny wypadek niedaleko szpitala.
Pe³no ludzi do krojenia... rozciêcia mostka, kraniotomie...
- By³oby fajnie, nie? - Mam w nosie operacje.
Masz przeczucie?
Tak.
Dobra, jakie przeczucie?
¯e mogê umrzeæ.
Dzisiaj... jutro, za 50 lat?
Bo w koñcu wszyscy kiedyœ umrzemy.
- A teraz jesteœmy spóŸnieni. Idziemy. - Crisna, daj spokój.
Dobra. Oto ja podtrzymuj¹ca na duchu.
Serio?
Taa. Dobra, œwietnie. Jestem super podtrzymuj¹ca na duchu. Dawaj.
No wiêc, facet którego kocham ma ¿onê, i woli j¹, nie mnie,
i ta ¿ona zabiera mojego psa.
No dobra, nie zabra³a, da³am go jej.
Taa. Ale to nie jej chcia³am go daæ, chcia³am go daæ jemu.
Nie zmienia to faktu, ¿e ona ma mojego McDreamy'ego i mojego McPsa.
Ona ma moje Mc¯ycie. A co ja mam?
Wiesz, ¿e nie pamiêtam naszego ostatniego poca³unku?
Bo nigdy nie wiesz, ¿e ostatni raz jest ostatnim razem. Myœlisz, ¿e bêdzie wiêcej.
Myœlisz, ¿e masz jeszcze du¿o czasu, a nie masz.
Na dodatek, moja od¿ywka przesta³a dzia³aæ... i myœlê, ¿e mam osteoporozê.
Ja tylko... Ja tylko chcê, ¿eby coœ siê wydarzy³o.
Potrzebujê znaku, ¿e wszystko siê zmieni.
Potrzebny mi powód do ¿ycia. Potrzebujê nadziei.
A pod nieobecnoœæ nadziei, potrzebujê pole¿eæ w ³ó¿ku.
i czuæ, ¿e mogê dzisiaj umrzeæ.
I co z tego? Wszyscy maj¹ problemy.
A teraz podnoœ dupê z ³ó¿ka i do pracy. JU¯!
Ruchy! Ruchy! Ruchy!
- Co mówi³aœ? - ... Ja...
Mo¿emy iœæ.
- Pustawy grafik. - Wiem.
- Z³y znak. - Wiem o tym.
- Myœlisz, ¿e tego nie wiem? - Pustawy grafik.
- Ma z³y humor? - Pustawy grafik.
- Racja. Nienawidzi pustych grafików. - Przecie¿ was s³yszê.
- Mówimy tylko, ¿e... - Pusty grafik oznacza k³opoty.
Pusty grafik to œmieræ.
Pusty grafik zapowiada z³e wieœci. I przestañcie siê na mnie tak gapiæ.
- Dr Shepherd. - Dr Burke.
Znamy siê ju¿ od d³u¿szego czasu, prawda?
Tak.
Przeprowadziliœmy wspólnie kilka udanych operacji.
Tak.
Twoja dziewczyna jest najlepsz¹ przyjació³k¹ mojej ex-dziewczyny.
Tak.
Wiêc czemu nie mówimy sobie po imieniu?
Raczej nie...
- Powa¿nie? - Powa¿nie.
- Dr Shepherd. - Dr Burke.
Nie by³am na sali operacyjnej od dwóch dni. Mam przerwê od sali.
Nie mieliœmy w tym tygodniu ¿adnego porz¹dnego rezydenta.
- Mm, ostatni dwaj nie byli tacy Ÿli. - Niewa¿ne kogo dostajemy, s¹ do dupy.
- Wszyscy byli do dupy. - No.
Têskniê za dr Bailey.
Wszystko w porz¹dku?
- Mam przeczucie. - Te¿ je miewam.
- Tak? - Tak.
I?
Jeœli poczekasz wystarczaj¹co d³ugo, to przejdzie.
Obiecujesz?
Obiecujê.
Hej.
- Co robisz? - Czekam, a¿ przejdzie.
Co przejdzie?
- Wiêc chcesz póŸniej pisaæ rejestry? - S³odkie niedoczekanie.
Czemu?
Alex, da³am ci szansê. Mia³eœ swoj¹ szansê i przespa³eœ siê z kimœ innym.
Przebaczy³am ci z poczuciem bycia lepsz¹ osob¹, wzniesienia siê ponad to.
A teraz te nogi s¹ dla ciebie zamkniête.
Te majtki s¹ nieœci¹gniête.
Wiêc ty i ja... s³odkie niedoczekanie.
- Wiêc chcesz póŸniej pisaæ rejestry? - IdŸ stan¹æ tam.
- Czy mo¿emy wróciæ do tematu? - Jakiego tematu?
No, do którego chirurga bêdziemy siê musieli dzisiaj podlizywaæ?
To pewnie do mnie.
- dr Bailey. - Nie by³o mnie przez dwa tygodnie, dwa tygodnie...
a wy wystraszyliœcie ju¿ dwóch rezydentów?
Ludzie dzwoni¹ do mnie do domu,
wrzeszcz¹, mówi¹, ¿e moi sta¿yœci to dzieci Rosemary.
Nikt was nie chce.
Myœlicie, ¿e mam na to czas?
Jestem w ci¹¿y! Powinnam odpoczywaæ w ³ó¿ku.
Powinnam nosiæ w brzuchu rozwijaj¹ce siê dziecko. Powinnam siê nie denerwowaæ.
Czy wygl¹dam jakbym by³a spokojna? Czy uczê was, ¿ebyœcie byli wyrzutkami?
- Wróci³aœ. - Nie wróci³am.
- Nie? - Odczep siê.
Yang, Karev, Grey, zostañcie tutaj i czekajcie na nadje¿d¿aj¹cy przypadek.
O'malley, powiadom Addison Shepherd. Stevens, przywieŸ wózek.
- Wózek? - Wózek.
Co mam powiedzieæ dr Montgomery-Shepherd?
Co powiedzia³am?
- Dr Bailey? - Co?
Co mam powiedzieæ dr Montgomery-Shepherd kiedy siê pojawi?
Powiedz, ¿e mam skurcze co dziesiêæ minut... i w³aœnie odesz³y mi wody na twoje buty.
Zo... ch³opcze, zostaw mnie!
Zabierz j¹!
- Matko. - No.
T³umaczenie: Pergamin i Bizii Dopasowanie: Ujemny
James Carlson, 46 lat,
ratownicy znaleŸli go nieprzytomnego, krwawi.
Przyczyny zranienia s¹ nieznane.
Ale ma rozleg³¹, otwart¹ odmê op³ucnow¹ i ¿onê z bardzo zdrowymi p³ucami.
Czynnoœci ¿yciowe?
Tachykardia ok. 140. Ciœnienie oko³o 90.
Nie by³o ciê, kiedy siê obudzi³em.
O, musia³am... Musia³am coœ zrobiæ.
Nie zostawi³aœ kartki.
No wiêc... ja... Mia³am tê rzecz do zrobienia.
- I wiesz... zrobi³am j¹. - I znowu...
Co?
Idziemy spaæ, wydaje mi siê, ¿e wszystko jest w porz¹dku... a do czasu kiedy wstanê, tobie trochê odbija.
Nie odbija mi. Mia³am sprawê.
Dobra.
Jak jego wysi³ek oddechowy?
Brak odg³osu oddechu z prawej strony. Bulgotanie powietrza od strony rany.
- Jest w szoku i robi siê trochê siny. - Moja ¿ona...
Zaintubowaæ go.
I za³o¿yæ opatrunek zamkniêty na ranê.
- A teraz ty. - Hannah. Hannah Davies.
Hannah, czemu trzymasz rêkê w moim pacjencie?
Chcia³bym podkreœliæ, ¿e powiedzia³em, ¿eby tego nie robi³a.
Próbowa³am zatamowaæ krawawienie gaz¹ i naciskaj¹c, ale tylko rêk¹ uda³o mi siê je powstrzymaæ.
Za ka¿dym razem kiedy próbujê j¹ ruszyæ, on zaczyna siê wykrwawiaæ.
Mogê ju¿ j¹ wyj¹æ?
Nie wsadza siê rêki w pacjenta, jeœli siê nie wie jak powsta³a rana.
W ogóle nie wsadza siê rêki w pacjenta.
- Tak, teraz to wiem. - WyjdŸ st¹d.
A ona zostaje?
Jej rêka tkwi w moim pacjencie.
- Fajnie. Dziêki. - Nie masz siê z czego cieszyæ.
Trzymasz palec na du¿ej ranie, a pan Carlson nie ma ju¿ du¿o czasu.
Jedyne co z tego masz to w pe³ni op³acona wycieczka na salê operacyjn¹.
Dr Grey, przygotuj transport na salê. Ludzie, zróbmy to szybko.
- Co mam robiæ? - Spraw, ¿eby ta kobieta przesta³a krzyczeæ...
i dowiedz siê co siê sta³o.
- Nie mogê iœæ na salê? - Nie, mam sprawê do za³atwienia.
O co chodzi³o?
Gdybym wiedzia³a, ¿e dostaniesz dobry przypadek pozwoli³abym ci zostaæ w ³ó¿ku.
Ona tak ci¹gle przez 15,20 minut. To musi byæ chyba jakiœ rekord.
Spójrz na ni¹. Nie robi siê nawet czerwona.
Dobrze dla niej. Burke mówi, ¿eby j¹ uciszyæ.
Mamy nowy przypadek, wypadek samochodowy,
wyci¹ganie z samochodu trwa³o 30 minut, powa¿ne wgniecenie samochodu.
Uraz g³owy.
Stabilne funkcje ¿yciowe. Przyjad¹ za 5 minut.
- Biorê. - By³am pierwsza.
œla³em, ¿e Burke kaza³ ci j¹ uciszyæ.
O, nie. Burke kaza³ mi powiedzieæ tobie, ¿ebyœ j¹ uciszy³.
Proszê pani. Proszê pani.
Pani Carlson... jest pani ranna?
Musi siê pani uspokoiæ.
Pani Carlson? S³yszy mnie pani?
Czy mnie s³yszysz?
Dobra. W porz¹dku.
Mo¿e mi pani dok³adnie powiedzieæ, co siê sta³o pani mê¿owi?
Co ty robisz?
- Szefie. Bailey tam jest. - Bailey wróci³a?
- O'malley! - Ona rodzi.
Dr Montgomery-Shepherd w³aœnie bada jej szyjkê macicy, proszê pana.
Widzê to doœæ wyraŸnie.
O'malley, przestañ siê gapiæ.
Zadziwiaj¹ce, prawda?
Cud ¿ycia.
Nasza Bailey staje siê matk¹, to dobrze.
Mamy Bailey spowrotem w szpitalu...
- równowaga zosta³a przywrócona. - To w³aœnie mówiê, szefie.
Hej ch³opaki. Dasz, yy, to dr Shepherd ode mnie?
Dziêki. Co siê dzieje?
- Bailey tam jest. - Oh, Bailey wróci³a.
Œwietnie.
I moja ¿ona w³aœnie bada szyjkê jej macicy, co jest...
co jest widoczne i na zawsze pozostanie w mojej pamiêci.
- Dziêki za ostrze¿enie. - Tak.
Wiêc... zgromadzenie mê¿czyzn przed sal¹ porodow¹.
- Jakie to retro. - Pozdrów ode mnie Bailey
- Jak sobie radzi? - Znosi to jak kobieta.
6 centymetrów rozwarcia, 50% skrócenia szyjki,
odmawia przyjêcia œrodków przciwbólowych, co uwa¿am za g³upie,
ale to nie ja rodzê, wiêc...
Co wy tutaj robicie?
- Dobrze siê czujesz? Mogê ci coœ przynieœæ? - Ch³opiec rozmiarów 4 i pó³ kilogramowej kuli do krêgli
próbuje siê wydostaæ z mojego cia³a. Mo¿esz mi coœ za to daæ?
Mo¿esz daæ mi nowa pochwê?
- No wiêc... - Nie s¹dzê.
Dobrze, s³uchajcie, doceniam wasz¹ troskê,
ale czujê siê dobrze. To tylko poród.
Potrzebujê tylko mojego mê¿a, który powinien ju¿ tu byæ.
Zapisz jego numer telefonu.
Zadzwoniê do niego. I znajdê go.
W porz¹dku. Potem idzcie. Pozwólcie mi na chwilê intymnoœci.
Nie chcê ju¿ widzieæ ¿adnego z was. dopóki nie urodzi siê dziecko,
Co stanie siê, jak mu to powiedzia³am i jeœli pozostanie zgodnie z planem, powinno nast¹piæ za 4 i pó³ godziny.
Nie ¿artujê.
- Bailey wróci³a. - Tak, wróci³a.
- On jest moim pacjentem, Cristina. ZnajdŸ sobie swojego. - Mia³am pacjenta. Meredith go wziê³a.
Zaraz ty weŸmiesz mojego?
Jeœli mi siê uda.
Czy jest tu moja ¿ona? Czy... czy ona tu jest?
- By³a z tob¹ podczas wypadku? - Powinna tu byæ.
- Ona... ona mia³a tu byæ. - Znajdziemy j¹, panie Jones.
- Dobra, kogo tu mamy? - Tucker Jones, 35 lat,
straci³ panowanie nad samochodem, uderzy³ w metalowa barierkê i wywróci³...
Ma uraz klatki piersiowej.
Tomografia czaszki wykaza³a lewostronne wgniecenie koœci czaszki i krwawienie podtwardówkowe.
Œpi¹czka 14 stopnia zaraz po urazie, teraz spad³a do 12.
Testy motoryki wypad³y dobrze.
- Dobrze, podajmy mu gram fenytoiny i 70 gramów mannitolu. - Zajmê siê tym.
Panie Jones, bêdê musia³ pana przebadaæ, dobrze?
Mój telefon. Odbierzcie. To moja ¿ona.
- Musicie odebraæ... - Dobrze, odbierzemy twój telefon.
Dr Stevens, proszê odebraæ.
- W porz¹dku. - Dam radê.
Mr. Jones, mo¿e pan œcisn¹æ mój palec?
Mr. Jones, musi pan œcisn¹æ mój palec, dobrze?
Mo¿e pan... okej, ma atak. Prze³ó¿my go na bok. Uwaga na ramiê.
Halo. Halo? George? To ja, Izzie.
- Dobrze, zabieramy go na salê operacyjn¹. - Nie, nie mam telefonu mê¿a Bailey.
Wiedzia³abym, gdybym mia³a telefon mê¿a Bailey, George.
- Jak siê nazywa m¹¿ Bailey? - Uwaga na œcianê.
Jak sobie radzisz?
Rêka mi drêtwieje.
Muszê przyznaæ, ¿e, to, ¿e ca³e te
"wnêtrza s¹ krwawe i g¹bczaste", nie poprawia mi humoru.
Ale w porz¹dku. Czy to w porz¹dku?
¯e jestem tutaj w takiej sytuacji?
Jak tylko dr Burke zacznie, uwolni twoj¹ rêkê.
I bêdziesz mog³a iœæ, a my naprawimy pana Carlsona.
To dobrze. Bo wiem jak dobrze znam siê na medycynie,
a znam siê na tyle, ¿eby wiedzieæ, ¿e nie powinno siê mnie wpuszczaæ na salê.
Jestem ratownikiem drugi tydzieñ.
Skoñczy³am szko³ê miesi¹c temu.
Ja te¿ nie robiê tego zbyt d³ugo.
Szkolenie zawodowe, co?
- Dr Burke. - Dr Shepherd.
- Hej. - Hej.
Operujesz mê¿a Bailey?
M¹¿ Bailey bêdzie mia³ operacjê?
Mia³ wypadek, kiedy próbowa³ dojechaæ do szpitala przed porodem.
- Co mam powiedzieæ Bailey? - Nic.
Poczekaj, a¿ tam pójdê i sprawdzê jakie s¹ obra¿enia,
bêdziesz mog³a jej powiedzieæ coœ pewnego.
- Racja, nie ma sensu jej denerwowaæ, dopóki siê nie dowiemy. - Tak.
- Okej, informuj mnie na bie¿¹co. - Dobrze.
- Hej, Preston. - Mi³o ciê widzieæ, Addison.
Co?
Ona mo¿e ci mówiæ po imieniu, a ja nie?
Lubiê j¹.
- A mnie nie lubisz? - Nie.
- I jak? - Jego stan siê ustabilizowa³.
W³aœnie mam mu daæ narkozê.
Panie doktorze.
Jesteœ... Shepherd, prawda?
Tak, to ja.
Tak myœla³em.
Miranda... ona naprawdê ciê lubi.
Ja te¿ j¹ lubiê.
- Bêdziemy mieæ dziecko. - Wiem.
Zajmê siê tob¹.
Oddam ciê Bailey, dobrze? Ca³ego i zdrowego.
Tyle krwi i nie jest jej?
Tak, jest w porz¹dku.
Ostry atak lêkowy. Daj jej dwa diazepamy doustnie, ¿eby j¹ uspokoiæ.
- Jest w szoku? - Powiem.
Mo¿e pani dok³adnie powiedzieæ co siê sta³o?
No, szokuj¹c¹ czêœæ.
To by³o szokuj¹ce. Jestem zszokowana.
Powiedz mojemu mê¿owi, ¿e jak go dostanê w swoje rêce,
to zginie. S³yszysz mnie?
¯eby mnie tak straszyæ.
Jak dok³adnie zrani³ siê pani m¹¿?
- Mindy? Mindy, jesteœ tu? - Jestem tutaj, ty kretynie.
Co z Jamesem?
Oh, zakrwawia wszystko wko³o. Oto co z nim.
Dziewczyna w karetce wsadzi³a w niego rêkê!
Oto jak siê ma!
Czemu na mnie krzyczysz?
Bo tak!
Bo ty i James jesteœcie idiotami, którzy zachowuj¹ siê jak oœmiolatki.
- O, przepraszam... - Nie bawimy siê. My odgrywamy.
Bawicie siê. Wk³adacie stroje,
budujecie swoje g³upie zabawki i bawicie siê.
- Nie, my odgrywamy. - Nikt nie odgrywa drugiej wojny œwiatowej, ty durniu!
- Jeszcze raz, co dok³adnie zasz³o? - Chcesz wiedzieæ co zasz³o?
No wiêc mój m¹¿ i jego durny najlepszy przyjaciel...
Mo¿esz przestaæ nazywaæ mnie dur...?
Durny przyjaciel wpadli na pomys³ zbudowania jakiegoœ du¿ego dzia³a.
Tak, dok³adnej repliki najlepszej alianckiej broni przeciwczo³gowej II wojny œwiatowej, bazooki M981.
Wiêc w³o¿yli swoje durne stroje, i poszli do ogródka,
i próbowali strzeliæ tym czymœ.
Ja jestem strzelcem. James jest ³adowniczym, okej?
Stosowaliœmy siê dok³adnie do zaleceñ.
Szkoda, ¿e jej nie widzia³eœ. To 60-milimetrowa pó³tora funtowa rakieta. Cudo.
Nie zadzia³a³a,
wiêc jak kretyn, mój m¹¿ musia³ pójœæ i stan¹æ na wprost swojej g³upiej broni,
¿eby sprawdziæ co jest nie tak.
I w³aœnie wtedy ta durna zabawka zadzia³a³a.
- Przestañ mówiæ na ni¹ zabawka. - Zajmuje pó³ mojego gara¿u.
Bêdê j¹ nazywaæ jak mi siê spodoba!
Zaraz. Postrzeli³ siê bazook¹?
Tak.
Postrzeli³ siê bazook¹?
Jak mówi³am, kretyni, obaj.
- By³ wybuch? - Co?
- By³ wybuch? - Nie, czemu?
O cholera.
Co?
Co jest?
Hej, zwolnij.
Jeœli Bailey bêdzie pytaæ, to nie ja to robi³em.
Dobrze, bêdê robi³ torakotomiê,
a Hannah bêdzie mog³a wyci¹gn¹æ swoj¹ rêkê.
Dr Grey zatamuje krwawienie,
kiedy uzyskamy lepszy dostêp.
- Gotowa? - Bardziej ni¿ gotowa.
Skalpel.
E, Tucker Jones,
lepiej ¿ebyœ le¿a³ gdzieœ martwy na ulicy,
bo kiedy dostanê ciê w swoje rêce...
Rodzê twoje dziecko!
Dobrze, na trzy.
Raz...
Dwa...
Dr Burke.
- Muszê z panem porozmawiaæ. - Operujê, Karev.
Chce pan ze mn¹ porozmawiaæ.
Odczepcie mnie.
Karev, jeœli przeszkadzasz mi na sali,
to lepiej miej dobry powód. - Czy to rana na wylot?
Co?
Rana Jamesa Carlsona, jest na wylot?
Nie, jest tylko rana wlotowa. Nie ma wylotowej. A co?
Przystojniaczek. Wolny?
- Hannah. - Tak, dr Burke.
Co czujesz w œrodku pana Carlsona?
- Czego dotyka twoja rêka? - Co masz na myœli?
Czy dotykasz czegoœ twardego?
- Twardego? - Jakby metalu.
Um... Nie wiem.
Nie ruszaj rêk¹.
Powiedz mi... co czujesz.
Dr Burke, o co chodzi?
Hannah.
Um, koñcami palców dotykam czegoœ... jakby twardego.
- Tak. Tak, na pewno. - Oh, mój Bo¿e.
- Dr Milton. - Co? Coœ nie tak?
Hannah, masz nie ruszaæ...
ani rêk¹, ani ca³ym cia³em, nawet o centymetr.
Okej. Zaczynasz mnie przera¿aæ.
Nie bój siê. Wszystko bêdzie dobrze.
Dr Grey, mo¿e pani...
Chcê, ¿ebyœ wysz³a z sali...
wysz³a, nie bieg³a...
idŸ i powiedz prze³o¿onej pielêgniarek, ¿e mamy kod czarny.
- S³ucham, "kod czarny"? - Kod czarny.
Powiedz, ¿e jestem pewny,
i ¿e ma zadzwoniæ po saperów.
Bo¿e, wyobra¿asz sobie? Po co w ogóle wsadza³a tam rêkê?
- Próbowa³a uratowaæ mu ¿ycie. - I teraz mo¿e przez to umrzeæ.
Co robimy?
Ja wracam i czekam na saperów.
Wy idziecie st¹d. Wszyscy idziecie.
Mere idziesz?
To twój pogrzeb.
Potrzebny ci zespó³ do operacji.
Potrzebujê tylko dr Miltona, ¿eby go utrzymywa³ w narkozie.
Resztê mogê zrobiæ sam.
Dobrze. Ale czekajcie przy windzie.
Nie chcê tu nikogo, kto nie musi byæ na tej sali operacyjnej.
Kiedy przyjad¹ saperzy, dokoñczymy to. Do tego czasu zajmujemy siê tym ja i Milton.
A teraz idŸcie.
Okej, okej, okej.
Co osiem minut.
Nie trzeba siê wstydziæ znieczulenia Mirando.
Znieczulenie zwiêksza mo¿liwoœæ wykonania cesarskiego ciêcia.
Ale te¿ zmniejsza ból. Mirando, to du¿e dziecko, to twoje pierwsze dziecko, i mówiê ci,
- to nie bêdzie krótki ani ³atwy poród. - Mogê znieœæ trochê bólu. Nie ma sprawy.
Kobiety na ca³ym œwiecie rodz¹ w domu...
z niczym oprócz no¿yczek i wiadra gor¹cej wody.
No có¿, kobiety na ca³ym œwiecie równie¿ umieraj¹ rodz¹c w domu ka¿dego dnia.
- Nie powiedzia³em tego... - Mia³eœ siê do czegoœ przydaæ...
i znaleŸæ mojego mê¿a.
- Wiêc... - Nie ma go... tu.
Oh, ju¿ powinien tu byæ.
Dobrze, znajdziemy go,
- Prawda dr O'malley? - Prawda.
Co?
Uh, nic. Zaraz... zaraz wracam.
Yang, mo¿esz to sprawdziæ?
- Jak sobie radzi? - Ah, szukanie po omacku.
Znalaz³em skrzep.
Próbujê teraz znaleŸæ Ÿród³o krwawienia.
IdŸ poszukaæ Addison,
i powiedz jej, ¿e jest w gorszym stanie, ni¿ myœla³em.
- Czego chc¹? - Chc¹, ¿ebyœmy siê ewakuowali.
Ewakuowali? Pisz¹ czemu?
Uh, nie, napisali tylko "kod czarny."
- Na pewno to w³aœnie napisali? - Tak.
To mog¹ byæ æwiczenia.
Ale nawet jeœli nie s¹, nie mogê siê ewakuowaæ. Mam operacjê na otwartym mózgu.
Nie zostawiê tu mê¿a Bailey, z otwart¹ czaszk¹,
wiêc jeœli ktoœ chce iœæ, niech idzie.
Ktoœ chce siê ewakuowaæ?
Po raz pierwszy, po raz drugi, po raz trzeci.
Jesteœ pewna, ¿e napisali "kod czarny"?
Tak.
Nie lubiê byæ zmuszony do ok³amywania dr Bailey.
- Chcia³aby na pewno znaæ... - Nie czas na to, dr O'malley.
Na pewno chcia³aby wiedzieæ o mê¿u.
"Kod czarny"? Co to jest kod czarny?
Chwila, chwila, czekajcie.
Dr Shepherd, drugi dr Shepherd kaza³ mi przekazaæ, ¿e krwawienie Tuckera...
jest bardziej rozleg³e, ni¿ pocz¹tkowo myœla³. Minie jeszcze kilka godzin,
zanim bêdzie wiedzia³ dok³adnie, co powiedzieæ dr Bailey.
Dziêki, Stevens.
- Co to jest kod czarny? - Co?
"kod czarny"?
Kod czerwony, niebieski, bia³y... Nie znam kodu czarnego.
Dr Shepherd?
IdŸcie... idŸcie do szatni...
i czekajcie na swojego rezydenta, poda wam instrukcje.
- Nie mamy rezydenta. - Co siê dzieje? - To coœ z³ego?
Tak, to coœ z³ego.
Wiêc...
Wiêc dotykam... niezdetonowanej amunicji?
Obawiam siê, ¿e tak.
Nie najlepsze uczucie.
Nie.
Chyba nie.
On ci¹gle jest nieprzytomny?
Tak.
Ale nie jest ju¿ pod³¹czony do maszyny?
Dr Milton od³¹czy³ go od respiratora. Przep³yw tlenu stanowi³ zagro¿enie.
Resuscytator... oddycha teraz za niego.
On mnie nie s³yszy?
Nie.
Hannah.
A co jeœli naprawdê szybko wyjmê rêkê?
Musielibyœmy zapytaæ o to saperów kiedy przyjad¹, ale myœlê, ¿e pocisk by odpali³ i wybuchn¹³.
- Hannah? - Tak?
Twoja rêka chroni pana Carlsona przed wykrwawieniem siê.
Utrzymujesz go przy ¿yciu.
Dobrze. Saperzy ju¿ jad¹?
Saperzy ju¿ jad¹.
Okej.
Pacjenci przed operacj¹ s¹ przewo¿eni do Mercy West.
Wszyscy z urazami zostali przekierowani do Seattle Presbyterian.
Zagro¿enia nie ma w pó³nocnym, po³udniowym i zachodnim skrzydle szpitala.
Tylko we wschodnim skrzydle chirurgicznym.
Wszyscy, którzy chc¹ opuœciæ szpital, mog¹ iœæ.
Zostaj¹ tylko ochotnicy. Zrozumiano?
Dobrze.
Richard, to kod czarny, naprawdê?
Tak, zamkn¹³em sale operacyjne.
- Urazówki? - Wszystkie.
Chwila, wszystkie... wszystkie?
Dziesiêæ minut temu ewakuowa³em, wszystkie sale operacyjne w szpitalu...
Skrzyd³o jest ca³kowicie ewakuowane, z wyj¹tkiem sali dr Burke'a.
I dr Shepherda.
Co?
Jak to dr Shepherda?
S¹ ci¹gle w drugiej sali.
Saperzy w³aœnie przyjechali.
Przepraszam.
- Jesteœcie zespo³em operacyjnym? - Tak.
Dylan, Young, saperzy.
Rozdzieliæ siê, przeszukaæ teren, potem zabezpieczymy pacjenta.
- Gdzie oni s¹? - Dr Burke jest z nimi tam.
- A reszta tego piêtra jest ewakuowana? - Tak, jest.
Dobrze, zostajecie tutaj. Nikt siê nie rusza, dopóki nie powiem.
Tu s¹ ludzie!
- Myœla³em, ¿e mówi³aœ, ¿e piêtro jest ewakuowane. - Myœla³am, ¿e by³o. Nie odpowiadam za wszystko.
- Cristina! - Powa¿nie, wycofajcie siê.
Oh, nie, nie. Ona go mo¿e uszkodziæ.
- Co siê dzieje? - Bomba w jamie cia³a.
Matko.
Ja mam tylko operacjê na otwartym mózgu mê¿a Bailey.
- Jaki zabieg? - Craniotomia z Shepherdem. - Shepherd operuje mê¿a Bailey?
Bailey teraz rodzi.
Przepraszam! Przestañcie gadaæ.
Musisz coœ jeœæ.
Wiesz, ¿e Meredith i Cristina s¹ na piêtrze, gdzie jest bomba.
Tak.
To Ÿle, ¿e jesteœmy zazdroœni? To normalne, ¿e jesteœmy zazdroœni, prawda?
To, ¿e jesteœmy zazdroœni...
bo one mog¹ wybuchn¹æ i umrzeæ, nie œwiadczy o nas zbyt dobrze.
- Tu chodzi o bycie bezu¿ytecznym. - Bezefektywnym.
Nie mogliœmy nawet wyci¹gn¹æ Meredith rano z ³ó¿ka.
Musieliœmy zadzwoniæ po Cristinê.
Ale ¿enada, nie?
Wiesz co myœlê, George?
Myœlê, ¿e Meredith i Cristina s¹ ludŸmi czynu.
- One
…
Czuæ zapach, zapach œmierci,
to rodzaj szóstego zmys³u.
Kiedy zbli¿a siê wieczny sen,
czujesz, ¿e nadchodzi.
Jaka jest jedna rzecz, któr¹ chcia³byœ zrobiæ zanim umrzesz?
Okey? To raczej nie mój sen.
George.
Jesteœ najsilniejszym,
najbardziej mêskim facetem jakiego znam.
Jesteœ m¹drzejszy ode mnie,
i masz œwietn¹ fryzurê.
Kocham ciê George.
zawsze kocha³am i zawsze bêdê kocha³a.
widzicie... Mówi³am. Nie mój sen.
Dobra... ostatni raz ci to mówiê.
Jeœli zapchasz kibel,
to b¹dŸ potem gotowy do odetkania go.
W przeciwnym razie bêdziesz siê za³atwia³ w ogródku.
Co robisz na pod³odze? Wstawaj. Coœ jest nie tak z Meredith.
- Po prostu nie idê. - Musisz iœæ do pracy.
Jesteœ sta¿ystk¹. Ratowanie ¿ycia nie jest nieobowi¹zkowe.
A w³aœnie, ¿e jest. Zostajê w domu.
Mia³eœ mi pomagaæ.
Uh... Meredith.
Mo¿e... bêdzie
straszny wypadek niedaleko szpitala.
Pe³no ludzi do krojenia... rozciêcia mostka, kraniotomie...
- By³oby fajnie, nie? - Mam w nosie operacje.
Masz przeczucie?
Tak.
Dobra, jakie przeczucie?
¯e mogê umrzeæ.
Dzisiaj... jutro, za 50 lat?
Bo w koñcu wszyscy kiedyœ umrzemy.
- A teraz jesteœmy spóŸnieni. Idziemy. - Crisna, daj spokój.
Dobra. Oto ja podtrzymuj¹ca na duchu.
Serio?
Taa. Dobra, œwietnie. Jestem super podtrzymuj¹ca na duchu. Dawaj.
No wiêc, facet którego kocham ma ¿onê, i woli j¹, nie mnie,
i ta ¿ona zabiera mojego psa.
No dobra, nie zabra³a, da³am go jej.
Taa. Ale to nie jej chcia³am go daæ, chcia³am go daæ jemu.
Nie zmienia to faktu, ¿e ona ma mojego McDreamy'ego i mojego McPsa.
Ona ma moje Mc¯ycie. A co ja mam?
Wiesz, ¿e nie pamiêtam naszego ostatniego poca³unku?
Bo nigdy nie wiesz, ¿e ostatni raz jest ostatnim razem. Myœlisz, ¿e bêdzie wiêcej.
Myœlisz, ¿e masz jeszcze du¿o czasu, a nie masz.
Na dodatek, moja od¿ywka przesta³a dzia³aæ... i myœlê, ¿e mam osteoporozê.
Ja tylko... Ja tylko chcê, ¿eby coœ siê wydarzy³o.
Potrzebujê znaku, ¿e wszystko siê zmieni.
Potrzebny mi powód do ¿ycia. Potrzebujê nadziei.
A pod nieobecnoœæ nadziei, potrzebujê pole¿eæ w ³ó¿ku.
i czuæ, ¿e mogê dzisiaj umrzeæ.
I co z tego? Wszyscy maj¹ problemy.
A teraz podnoœ dupê z ³ó¿ka i do pracy. JU¯!
Ruchy! Ruchy! Ruchy!
- Co mówi³aœ? - ... Ja...
Mo¿emy iœæ.
- Pustawy grafik. - Wiem.
- Z³y znak. - Wiem o tym.
- Myœlisz, ¿e tego nie wiem? - Pustawy grafik.
- Ma z³y humor? - Pustawy grafik.
- Racja. Nienawidzi pustych grafików. - Przecie¿ was s³yszê.
- Mówimy tylko, ¿e... - Pusty grafik oznacza k³opoty.
Pusty grafik to œmieræ.
Pusty grafik zapowiada z³e wieœci. I przestañcie siê na mnie tak gapiæ.
- Dr Shepherd. - Dr Burke.
Znamy siê ju¿ od d³u¿szego czasu, prawda?
Tak.
Przeprowadziliœmy wspólnie kilka udanych operacji.
Tak.
Twoja dziewczyna jest najlepsz¹ przyjació³k¹ mojej ex-dziewczyny.
Tak.
Wiêc czemu nie mówimy sobie po imieniu?
Raczej nie...
- Powa¿nie? - Powa¿nie.
- Dr Shepherd. - Dr Burke.
Nie by³am na sali operacyjnej od dwóch dni. Mam przerwê od sali.
Nie mieliœmy w tym tygodniu ¿adnego porz¹dnego rezydenta.
- Mm, ostatni dwaj nie byli tacy Ÿli. - Niewa¿ne kogo dostajemy, s¹ do dupy.
- Wszyscy byli do dupy. - No.
Têskniê za dr Bailey.
Wszystko w porz¹dku?
- Mam przeczucie. - Te¿ je miewam.
- Tak? - Tak.
I?
Jeœli poczekasz wystarczaj¹co d³ugo, to przejdzie.
Obiecujesz?
Obiecujê.
Hej.
- Co robisz? - Czekam, a¿ przejdzie.
Co przejdzie?
- Wiêc chcesz póŸniej pisaæ rejestry? - S³odkie niedoczekanie.
Czemu?
Alex, da³am ci szansê. Mia³eœ swoj¹ szansê i przespa³eœ siê z kimœ innym.
Przebaczy³am ci z poczuciem bycia lepsz¹ osob¹, wzniesienia siê ponad to.
A teraz te nogi s¹ dla ciebie zamkniête.
Te majtki s¹ nieœci¹gniête.
Wiêc ty i ja... s³odkie niedoczekanie.
- Wiêc chcesz póŸniej pisaæ rejestry? - IdŸ stan¹æ tam.
- Czy mo¿emy wróciæ do tematu? - Jakiego tematu?
No, do którego chirurga bêdziemy siê musieli dzisiaj podlizywaæ?
To pewnie do mnie.
- dr Bailey. - Nie by³o mnie przez dwa tygodnie, dwa tygodnie...
a wy wystraszyliœcie ju¿ dwóch rezydentów?
Ludzie dzwoni¹ do mnie do domu,
wrzeszcz¹, mówi¹, ¿e moi sta¿yœci to dzieci Rosemary.
Nikt was nie chce.
Myœlicie, ¿e mam na to czas?
Jestem w ci¹¿y! Powinnam odpoczywaæ w ³ó¿ku.
Powinnam nosiæ w brzuchu rozwijaj¹ce siê dziecko. Powinnam siê nie denerwowaæ.
Czy wygl¹dam jakbym by³a spokojna? Czy uczê was, ¿ebyœcie byli wyrzutkami?
- Wróci³aœ. - Nie wróci³am.
- Nie? - Odczep siê.
Yang, Karev, Grey, zostañcie tutaj i czekajcie na nadje¿d¿aj¹cy przypadek.
O'malley, powiadom Addison Shepherd. Stevens, przywieŸ wózek.
- Wózek? - Wózek.
Co mam powiedzieæ dr Montgomery-Shepherd?
Co powiedzia³am?
- Dr Bailey? - Co?
Co mam powiedzieæ dr Montgomery-Shepherd kiedy siê pojawi?
Powiedz, ¿e mam skurcze co dziesiêæ minut... i w³aœnie odesz³y mi wody na twoje buty.
Zo... ch³opcze, zostaw mnie!
Zabierz j¹!
- Matko. - No.
T³umaczenie: Pergamin i Bizii Dopasowanie: Ujemny
James Carlson, 46 lat,
ratownicy znaleŸli go nieprzytomnego, krwawi.
Przyczyny zranienia s¹ nieznane.
Ale ma rozleg³¹, otwart¹ odmê op³ucnow¹ i ¿onê z bardzo zdrowymi p³ucami.
Czynnoœci ¿yciowe?
Tachykardia ok. 140. Ciœnienie oko³o 90.
Nie by³o ciê, kiedy siê obudzi³em.
O, musia³am... Musia³am coœ zrobiæ.
Nie zostawi³aœ kartki.
No wiêc... ja... Mia³am tê rzecz do zrobienia.
- I wiesz... zrobi³am j¹. - I znowu...
Co?
Idziemy spaæ, wydaje mi siê, ¿e wszystko jest w porz¹dku... a do czasu kiedy wstanê, tobie trochê odbija.
Nie odbija mi. Mia³am sprawê.
Dobra.
Jak jego wysi³ek oddechowy?
Brak odg³osu oddechu z prawej strony. Bulgotanie powietrza od strony rany.
- Jest w szoku i robi siê trochê siny. - Moja ¿ona...
Zaintubowaæ go.
I za³o¿yæ opatrunek zamkniêty na ranê.
- A teraz ty. - Hannah. Hannah Davies.
Hannah, czemu trzymasz rêkê w moim pacjencie?
Chcia³bym podkreœliæ, ¿e powiedzia³em, ¿eby tego nie robi³a.
Próbowa³am zatamowaæ krawawienie gaz¹ i naciskaj¹c, ale tylko rêk¹ uda³o mi siê je powstrzymaæ.
Za ka¿dym razem kiedy próbujê j¹ ruszyæ, on zaczyna siê wykrwawiaæ.
Mogê ju¿ j¹ wyj¹æ?
Nie wsadza siê rêki w pacjenta, jeœli siê nie wie jak powsta³a rana.
W ogóle nie wsadza siê rêki w pacjenta.
- Tak, teraz to wiem. - WyjdŸ st¹d.
A ona zostaje?
Jej rêka tkwi w moim pacjencie.
- Fajnie. Dziêki. - Nie masz siê z czego cieszyæ.
Trzymasz palec na du¿ej ranie, a pan Carlson nie ma ju¿ du¿o czasu.
Jedyne co z tego masz to w pe³ni op³acona wycieczka na salê operacyjn¹.
Dr Grey, przygotuj transport na salê. Ludzie, zróbmy to szybko.
- Co mam robiæ? - Spraw, ¿eby ta kobieta przesta³a krzyczeæ...
i dowiedz siê co siê sta³o.
- Nie mogê iœæ na salê? - Nie, mam sprawê do za³atwienia.
O co chodzi³o?
Gdybym wiedzia³a, ¿e dostaniesz dobry przypadek pozwoli³abym ci zostaæ w ³ó¿ku.
Ona tak ci¹gle przez 15,20 minut. To musi byæ chyba jakiœ rekord.
Spójrz na ni¹. Nie robi siê nawet czerwona.
Dobrze dla niej. Burke mówi, ¿eby j¹ uciszyæ.
Mamy nowy przypadek, wypadek samochodowy,
wyci¹ganie z samochodu trwa³o 30 minut, powa¿ne wgniecenie samochodu.
Uraz g³owy.
Stabilne funkcje ¿yciowe. Przyjad¹ za 5 minut.
- Biorê. - By³am pierwsza.
œla³em, ¿e Burke kaza³ ci j¹ uciszyæ.
O, nie. Burke kaza³ mi powiedzieæ tobie, ¿ebyœ j¹ uciszy³.
Proszê pani. Proszê pani.
Pani Carlson... jest pani ranna?
Musi siê pani uspokoiæ.
Pani Carlson? S³yszy mnie pani?
Czy mnie s³yszysz?
Dobra. W porz¹dku.
Mo¿e mi pani dok³adnie powiedzieæ, co siê sta³o pani mê¿owi?
Co ty robisz?
- Szefie. Bailey tam jest. - Bailey wróci³a?
- O'malley! - Ona rodzi.
Dr Montgomery-Shepherd w³aœnie bada jej szyjkê macicy, proszê pana.
Widzê to doœæ wyraŸnie.
O'malley, przestañ siê gapiæ.
Zadziwiaj¹ce, prawda?
Cud ¿ycia.
Nasza Bailey staje siê matk¹, to dobrze.
Mamy Bailey spowrotem w szpitalu...
- równowaga zosta³a przywrócona. - To w³aœnie mówiê, szefie.
Hej ch³opaki. Dasz, yy, to dr Shepherd ode mnie?
Dziêki. Co siê dzieje?
- Bailey tam jest. - Oh, Bailey wróci³a.
Œwietnie.
I moja ¿ona w³aœnie bada szyjkê jej macicy, co jest...
co jest widoczne i na zawsze pozostanie w mojej pamiêci.
- Dziêki za ostrze¿enie. - Tak.
Wiêc... zgromadzenie mê¿czyzn przed sal¹ porodow¹.
- Jakie to retro. - Pozdrów ode mnie Bailey
- Jak sobie radzi? - Znosi to jak kobieta.
6 centymetrów rozwarcia, 50% skrócenia szyjki,
odmawia przyjêcia œrodków przciwbólowych, co uwa¿am za g³upie,
ale to nie ja rodzê, wiêc...
Co wy tutaj robicie?
- Dobrze siê czujesz? Mogê ci coœ przynieœæ? - Ch³opiec rozmiarów 4 i pó³ kilogramowej kuli do krêgli
próbuje siê wydostaæ z mojego cia³a. Mo¿esz mi coœ za to daæ?
Mo¿esz daæ mi nowa pochwê?
- No wiêc... - Nie s¹dzê.
Dobrze, s³uchajcie, doceniam wasz¹ troskê,
ale czujê siê dobrze. To tylko poród.
Potrzebujê tylko mojego mê¿a, który powinien ju¿ tu byæ.
Zapisz jego numer telefonu.
Zadzwoniê do niego. I znajdê go.
W porz¹dku. Potem idzcie. Pozwólcie mi na chwilê intymnoœci.
Nie chcê ju¿ widzieæ ¿adnego z was. dopóki nie urodzi siê dziecko,
Co stanie siê, jak mu to powiedzia³am i jeœli pozostanie zgodnie z planem, powinno nast¹piæ za 4 i pó³ godziny.
Nie ¿artujê.
- Bailey wróci³a. - Tak, wróci³a.
- On jest moim pacjentem, Cristina. ZnajdŸ sobie swojego. - Mia³am pacjenta. Meredith go wziê³a.
Zaraz ty weŸmiesz mojego?
Jeœli mi siê uda.
Czy jest tu moja ¿ona? Czy... czy ona tu jest?
- By³a z tob¹ podczas wypadku? - Powinna tu byæ.
- Ona... ona mia³a tu byæ. - Znajdziemy j¹, panie Jones.
- Dobra, kogo tu mamy? - Tucker Jones, 35 lat,
straci³ panowanie nad samochodem, uderzy³ w metalowa barierkê i wywróci³...
Ma uraz klatki piersiowej.
Tomografia czaszki wykaza³a lewostronne wgniecenie koœci czaszki i krwawienie podtwardówkowe.
Œpi¹czka 14 stopnia zaraz po urazie, teraz spad³a do 12.
Testy motoryki wypad³y dobrze.
- Dobrze, podajmy mu gram fenytoiny i 70 gramów mannitolu. - Zajmê siê tym.
Panie Jones, bêdê musia³ pana przebadaæ, dobrze?
Mój telefon. Odbierzcie. To moja ¿ona.
- Musicie odebraæ... - Dobrze, odbierzemy twój telefon.
Dr Stevens, proszê odebraæ.
- W porz¹dku. - Dam radê.
Mr. Jones, mo¿e pan œcisn¹æ mój palec?
Mr. Jones, musi pan œcisn¹æ mój palec, dobrze?
Mo¿e pan... okej, ma atak. Prze³ó¿my go na bok. Uwaga na ramiê.
Halo. Halo? George? To ja, Izzie.
- Dobrze, zabieramy go na salê operacyjn¹. - Nie, nie mam telefonu mê¿a Bailey.
Wiedzia³abym, gdybym mia³a telefon mê¿a Bailey, George.
- Jak siê nazywa m¹¿ Bailey? - Uwaga na œcianê.
Jak sobie radzisz?
Rêka mi drêtwieje.
Muszê przyznaæ, ¿e, to, ¿e ca³e te
"wnêtrza s¹ krwawe i g¹bczaste", nie poprawia mi humoru.
Ale w porz¹dku. Czy to w porz¹dku?
¯e jestem tutaj w takiej sytuacji?
Jak tylko dr Burke zacznie, uwolni twoj¹ rêkê.
I bêdziesz mog³a iœæ, a my naprawimy pana Carlsona.
To dobrze. Bo wiem jak dobrze znam siê na medycynie,
a znam siê na tyle, ¿eby wiedzieæ, ¿e nie powinno siê mnie wpuszczaæ na salê.
Jestem ratownikiem drugi tydzieñ.
Skoñczy³am szko³ê miesi¹c temu.
Ja te¿ nie robiê tego zbyt d³ugo.
Szkolenie zawodowe, co?
- Dr Burke. - Dr Shepherd.
- Hej. - Hej.
Operujesz mê¿a Bailey?
M¹¿ Bailey bêdzie mia³ operacjê?
Mia³ wypadek, kiedy próbowa³ dojechaæ do szpitala przed porodem.
- Co mam powiedzieæ Bailey? - Nic.
Poczekaj, a¿ tam pójdê i sprawdzê jakie s¹ obra¿enia,
bêdziesz mog³a jej powiedzieæ coœ pewnego.
- Racja, nie ma sensu jej denerwowaæ, dopóki siê nie dowiemy. - Tak.
- Okej, informuj mnie na bie¿¹co. - Dobrze.
- Hej, Preston. - Mi³o ciê widzieæ, Addison.
Co?
Ona mo¿e ci mówiæ po imieniu, a ja nie?
Lubiê j¹.
- A mnie nie lubisz? - Nie.
- I jak? - Jego stan siê ustabilizowa³.
W³aœnie mam mu daæ narkozê.
Panie doktorze.
Jesteœ... Shepherd, prawda?
Tak, to ja.
Tak myœla³em.
Miranda... ona naprawdê ciê lubi.
Ja te¿ j¹ lubiê.
- Bêdziemy mieæ dziecko. - Wiem.
Zajmê siê tob¹.
Oddam ciê Bailey, dobrze? Ca³ego i zdrowego.
Tyle krwi i nie jest jej?
Tak, jest w porz¹dku.
Ostry atak lêkowy. Daj jej dwa diazepamy doustnie, ¿eby j¹ uspokoiæ.
- Jest w szoku? - Powiem.
Mo¿e pani dok³adnie powiedzieæ co siê sta³o?
No, szokuj¹c¹ czêœæ.
To by³o szokuj¹ce. Jestem zszokowana.
Powiedz mojemu mê¿owi, ¿e jak go dostanê w swoje rêce,
to zginie. S³yszysz mnie?
¯eby mnie tak straszyæ.
Jak dok³adnie zrani³ siê pani m¹¿?
- Mindy? Mindy, jesteœ tu? - Jestem tutaj, ty kretynie.
Co z Jamesem?
Oh, zakrwawia wszystko wko³o. Oto co z nim.
Dziewczyna w karetce wsadzi³a w niego rêkê!
Oto jak siê ma!
Czemu na mnie krzyczysz?
Bo tak!
Bo ty i James jesteœcie idiotami, którzy zachowuj¹ siê jak oœmiolatki.
- O, przepraszam... - Nie bawimy siê. My odgrywamy.
Bawicie siê. Wk³adacie stroje,
budujecie swoje g³upie zabawki i bawicie siê.
- Nie, my odgrywamy. - Nikt nie odgrywa drugiej wojny œwiatowej, ty durniu!
- Jeszcze raz, co dok³adnie zasz³o? - Chcesz wiedzieæ co zasz³o?
No wiêc mój m¹¿ i jego durny najlepszy przyjaciel...
Mo¿esz przestaæ nazywaæ mnie dur...?
Durny przyjaciel wpadli na pomys³ zbudowania jakiegoœ du¿ego dzia³a.
Tak, dok³adnej repliki najlepszej alianckiej broni przeciwczo³gowej II wojny œwiatowej, bazooki M981.
Wiêc w³o¿yli swoje durne stroje, i poszli do ogródka,
i próbowali strzeliæ tym czymœ.
Ja jestem strzelcem. James jest ³adowniczym, okej?
Stosowaliœmy siê dok³adnie do zaleceñ.
Szkoda, ¿e jej nie widzia³eœ. To 60-milimetrowa pó³tora funtowa rakieta. Cudo.
Nie zadzia³a³a,
wiêc jak kretyn, mój m¹¿ musia³ pójœæ i stan¹æ na wprost swojej g³upiej broni,
¿eby sprawdziæ co jest nie tak.
I w³aœnie wtedy ta durna zabawka zadzia³a³a.
- Przestañ mówiæ na ni¹ zabawka. - Zajmuje pó³ mojego gara¿u.
Bêdê j¹ nazywaæ jak mi siê spodoba!
Zaraz. Postrzeli³ siê bazook¹?
Tak.
Postrzeli³ siê bazook¹?
Jak mówi³am, kretyni, obaj.
- By³ wybuch? - Co?
- By³ wybuch? - Nie, czemu?
O cholera.
Co?
Co jest?
Hej, zwolnij.
Jeœli Bailey bêdzie pytaæ, to nie ja to robi³em.
Dobrze, bêdê robi³ torakotomiê,
a Hannah bêdzie mog³a wyci¹gn¹æ swoj¹ rêkê.
Dr Grey zatamuje krwawienie,
kiedy uzyskamy lepszy dostêp.
- Gotowa? - Bardziej ni¿ gotowa.
Skalpel.
E, Tucker Jones,
lepiej ¿ebyœ le¿a³ gdzieœ martwy na ulicy,
bo kiedy dostanê ciê w swoje rêce...
Rodzê twoje dziecko!
Dobrze, na trzy.
Raz...
Dwa...
Dr Burke.
- Muszê z panem porozmawiaæ. - Operujê, Karev.
Chce pan ze mn¹ porozmawiaæ.
Odczepcie mnie.
Karev, jeœli przeszkadzasz mi na sali,
to lepiej miej dobry powód. - Czy to rana na wylot?
Co?
Rana Jamesa Carlsona, jest na wylot?
Nie, jest tylko rana wlotowa. Nie ma wylotowej. A co?
Przystojniaczek. Wolny?
- Hannah. - Tak, dr Burke.
Co czujesz w œrodku pana Carlsona?
- Czego dotyka twoja rêka? - Co masz na myœli?
Czy dotykasz czegoœ twardego?
- Twardego? - Jakby metalu.
Um... Nie wiem.
Nie ruszaj rêk¹.
Powiedz mi... co czujesz.
Dr Burke, o co chodzi?
Hannah.
Um, koñcami palców dotykam czegoœ... jakby twardego.
- Tak. Tak, na pewno. - Oh, mój Bo¿e.
- Dr Milton. - Co? Coœ nie tak?
Hannah, masz nie ruszaæ...
ani rêk¹, ani ca³ym cia³em, nawet o centymetr.
Okej. Zaczynasz mnie przera¿aæ.
Nie bój siê. Wszystko bêdzie dobrze.
Dr Grey, mo¿e pani...
Chcê, ¿ebyœ wysz³a z sali...
wysz³a, nie bieg³a...
idŸ i powiedz prze³o¿onej pielêgniarek, ¿e mamy kod czarny.
- S³ucham, "kod czarny"? - Kod czarny.
Powiedz, ¿e jestem pewny,
i ¿e ma zadzwoniæ po saperów.
Bo¿e, wyobra¿asz sobie? Po co w ogóle wsadza³a tam rêkê?
- Próbowa³a uratowaæ mu ¿ycie. - I teraz mo¿e przez to umrzeæ.
Co robimy?
Ja wracam i czekam na saperów.
Wy idziecie st¹d. Wszyscy idziecie.
Mere idziesz?
To twój pogrzeb.
Potrzebny ci zespó³ do operacji.
Potrzebujê tylko dr Miltona, ¿eby go utrzymywa³ w narkozie.
Resztê mogê zrobiæ sam.
Dobrze. Ale czekajcie przy windzie.
Nie chcê tu nikogo, kto nie musi byæ na tej sali operacyjnej.
Kiedy przyjad¹ saperzy, dokoñczymy to. Do tego czasu zajmujemy siê tym ja i Milton.
A teraz idŸcie.
Okej, okej, okej.
Co osiem minut.
Nie trzeba siê wstydziæ znieczulenia Mirando.
Znieczulenie zwiêksza mo¿liwoœæ wykonania cesarskiego ciêcia.
Ale te¿ zmniejsza ból. Mirando, to du¿e dziecko, to twoje pierwsze dziecko, i mówiê ci,
- to nie bêdzie krótki ani ³atwy poród. - Mogê znieœæ trochê bólu. Nie ma sprawy.
Kobiety na ca³ym œwiecie rodz¹ w domu...
z niczym oprócz no¿yczek i wiadra gor¹cej wody.
No có¿, kobiety na ca³ym œwiecie równie¿ umieraj¹ rodz¹c w domu ka¿dego dnia.
- Nie powiedzia³em tego... - Mia³eœ siê do czegoœ przydaæ...
i znaleŸæ mojego mê¿a.
- Wiêc... - Nie ma go... tu.
Oh, ju¿ powinien tu byæ.
Dobrze, znajdziemy go,
- Prawda dr O'malley? - Prawda.
Co?
Uh, nic. Zaraz... zaraz wracam.
Yang, mo¿esz to sprawdziæ?
- Jak sobie radzi? - Ah, szukanie po omacku.
Znalaz³em skrzep.
Próbujê teraz znaleŸæ Ÿród³o krwawienia.
IdŸ poszukaæ Addison,
i powiedz jej, ¿e jest w gorszym stanie, ni¿ myœla³em.
- Czego chc¹? - Chc¹, ¿ebyœmy siê ewakuowali.
Ewakuowali? Pisz¹ czemu?
Uh, nie, napisali tylko "kod czarny."
- Na pewno to w³aœnie napisali? - Tak.
To mog¹ byæ æwiczenia.
Ale nawet jeœli nie s¹, nie mogê siê ewakuowaæ. Mam operacjê na otwartym mózgu.
Nie zostawiê tu mê¿a Bailey, z otwart¹ czaszk¹,
wiêc jeœli ktoœ chce iœæ, niech idzie.
Ktoœ chce siê ewakuowaæ?
Po raz pierwszy, po raz drugi, po raz trzeci.
Jesteœ pewna, ¿e napisali "kod czarny"?
Tak.
Nie lubiê byæ zmuszony do ok³amywania dr Bailey.
- Chcia³aby na pewno znaæ... - Nie czas na to, dr O'malley.
Na pewno chcia³aby wiedzieæ o mê¿u.
"Kod czarny"? Co to jest kod czarny?
Chwila, chwila, czekajcie.
Dr Shepherd, drugi dr Shepherd kaza³ mi przekazaæ, ¿e krwawienie Tuckera...
jest bardziej rozleg³e, ni¿ pocz¹tkowo myœla³. Minie jeszcze kilka godzin,
zanim bêdzie wiedzia³ dok³adnie, co powiedzieæ dr Bailey.
Dziêki, Stevens.
- Co to jest kod czarny? - Co?
"kod czarny"?
Kod czerwony, niebieski, bia³y... Nie znam kodu czarnego.
Dr Shepherd?
IdŸcie... idŸcie do szatni...
i czekajcie na swojego rezydenta, poda wam instrukcje.
- Nie mamy rezydenta. - Co siê dzieje? - To coœ z³ego?
Tak, to coœ z³ego.
Wiêc...
Wiêc dotykam... niezdetonowanej amunicji?
Obawiam siê, ¿e tak.
Nie najlepsze uczucie.
Nie.
Chyba nie.
On ci¹gle jest nieprzytomny?
Tak.
Ale nie jest ju¿ pod³¹czony do maszyny?
Dr Milton od³¹czy³ go od respiratora. Przep³yw tlenu stanowi³ zagro¿enie.
Resuscytator... oddycha teraz za niego.
On mnie nie s³yszy?
Nie.
Hannah.
A co jeœli naprawdê szybko wyjmê rêkê?
Musielibyœmy zapytaæ o to saperów kiedy przyjad¹, ale myœlê, ¿e pocisk by odpali³ i wybuchn¹³.
- Hannah? - Tak?
Twoja rêka chroni pana Carlsona przed wykrwawieniem siê.
Utrzymujesz go przy ¿yciu.
Dobrze. Saperzy ju¿ jad¹?
Saperzy ju¿ jad¹.
Okej.
Pacjenci przed operacj¹ s¹ przewo¿eni do Mercy West.
Wszyscy z urazami zostali przekierowani do Seattle Presbyterian.
Zagro¿enia nie ma w pó³nocnym, po³udniowym i zachodnim skrzydle szpitala.
Tylko we wschodnim skrzydle chirurgicznym.
Wszyscy, którzy chc¹ opuœciæ szpital, mog¹ iœæ.
Zostaj¹ tylko ochotnicy. Zrozumiano?
Dobrze.
Richard, to kod czarny, naprawdê?
Tak, zamkn¹³em sale operacyjne.
- Urazówki? - Wszystkie.
Chwila, wszystkie... wszystkie?
Dziesiêæ minut temu ewakuowa³em, wszystkie sale operacyjne w szpitalu...
Skrzyd³o jest ca³kowicie ewakuowane, z wyj¹tkiem sali dr Burke'a.
I dr Shepherda.
Co?
Jak to dr Shepherda?
S¹ ci¹gle w drugiej sali.
Saperzy w³aœnie przyjechali.
Przepraszam.
- Jesteœcie zespo³em operacyjnym? - Tak.
Dylan, Young, saperzy.
Rozdzieliæ siê, przeszukaæ teren, potem zabezpieczymy pacjenta.
- Gdzie oni s¹? - Dr Burke jest z nimi tam.
- A reszta tego piêtra jest ewakuowana? - Tak, jest.
Dobrze, zostajecie tutaj. Nikt siê nie rusza, dopóki nie powiem.
Tu s¹ ludzie!
- Myœla³em, ¿e mówi³aœ, ¿e piêtro jest ewakuowane. - Myœla³am, ¿e by³o. Nie odpowiadam za wszystko.
- Cristina! - Powa¿nie, wycofajcie siê.
Oh, nie, nie. Ona go mo¿e uszkodziæ.
- Co siê dzieje? - Bomba w jamie cia³a.
Matko.
Ja mam tylko operacjê na otwartym mózgu mê¿a Bailey.
- Jaki zabieg? - Craniotomia z Shepherdem. - Shepherd operuje mê¿a Bailey?
Bailey teraz rodzi.
Przepraszam! Przestañcie gadaæ.
Musisz coœ jeœæ.
Wiesz, ¿e Meredith i Cristina s¹ na piêtrze, gdzie jest bomba.
Tak.
To Ÿle, ¿e jesteœmy zazdroœni? To normalne, ¿e jesteœmy zazdroœni, prawda?
To, ¿e jesteœmy zazdroœni...
bo one mog¹ wybuchn¹æ i umrzeæ, nie œwiadczy o nas zbyt dobrze.
- Tu chodzi o bycie bezu¿ytecznym. - Bezefektywnym.
Nie mogliœmy nawet wyci¹gn¹æ Meredith rano z ³ó¿ka.
Musieliœmy zadzwoniæ po Cristinê.
Ale ¿enada, nie?
Wiesz co myœlê, George?
Myœlê, ¿e Meredith i Cristina s¹ ludŸmi czynu.
- One
…