pl Polish
How I Met Your Mother 5x13 (HDTV.2HD) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
/Dzieci, kiedy jesteœcie œwie¿ymi 30-latkami /mieszkaj¹cymi w Nowym Jorku,
/jest kilka miejsc, w których nie chcielibyœcie siê znaleŸæ.
/Times Square w Sylwestra.
/Rockefeller Center przed Bo¿ym Narodzeniem.
/Ale najbardziej ze wszystkich...
Klub studencki? Stary.
Pewnie wpadniemy na moich studentów.
Przydybi¹ mnie i bêd¹ chcieli gratisowego wyk³adu.
Nie wzi¹³em ze sob¹ nawet rzutnika.
Cholera.
Ted, jestem tutaj mistrzem w Skeeballu od czasów szko³y prawniczej.
Wpadam tutaj przynajmniej raz w miesi¹cu,
¿eby utrzymaæ mój rekord.
Widaæ nie by³eœ w pobli¿u ju¿ jakiœ czas.
Jakiœ goœæ o ksywce Wielka Krówka posprz¹ta³ tu i pozamiata³.
W rzeczy samej.
To ty jesteœ Wielka Krówka.
Najwiêksza.
Przy okazji.
- Muszê ci coœ powiedzieæ. - Tak?
Jenkins te¿ tu dziœ przyjdzie.
Jenkins? Niemo¿liwe!
/Zaczêliœmy s³yszeæ opowieœci o Jenkinsie
/parê tygodni wczeœniej.
Nie uwierzycie, co siê ostatnio przydarzy³o Jenkinsowi.
Kim jest Jenkins?
To ten przezabawny,
nowy prawnik w biurze Marshalla.
Przezabawny.
Mieliœmy w pracy
s³oik wiœni koktajlowych.
/I pewnego razu Jenkins mówi:
/"Stawiam dwie stówy, ¿e zjem ca³y s³oik"
Z³o¿liœmy siê wiêc na dwie stówy.
Jenkins zjad³ ca³y s³oik.
Jenkins.
/Z czasem s³yszeliœmy coraz wiêcej opowieœci.
Szef finansów przychodzi podpisaæ jakieœ papiery w³asnoœciowe.
/I wtedy Jenkins mówi:
/"Przepraszam, panie Wilcox,
/chyba zapomnieliœmy jednego z dokumentów."
Jenkins!
Poszliœmy wszyscy po pracy na piwo.
Jenkins wchodzi na stolik i zaczyna wirowaæ
jak jakaœ ob³¹kana striptizerka.
Nim siê obejrzeliœmy, koszula posz³a w t³um!
Straszna oblecha.
Jenkins.
Co nie?
W koñcu poznamy tego s³awnego Jenkinsa,
- po tych wszystkich opowieœciach. - Taaa.
Bêdzie jeszcze jedna opowiastka.
Zamierzam zaliczyæ Jenkinsa.
- Co? - Dobrze s³ysza³eœ.
Chcesz uprawiaæ seks z Jenkinsem?
Z Jenkinsem, na Jenkinsie, obok Jenkinsa.
Co tylko chcesz. Chcê nosiæ Jenkinsa niczym skarpetê.
Ty... Ale przecie¿...
Czy nie jesteœ... Ja...
- Powa¿nie? - Czeœæ, ch³opaki.
Ted, to jest Jenkins.
T³umaczenie: oltar Korekta: vv88
Wiem, ¿e to dziwnie zabrzmi,
ale myœla³em, ¿e Jenkins to facet.
Co? Nie mo¿e byæ!
- Czemu móg³byœ tak pomyœleæ? - No nie wiem.
Mo¿e to przez tê historiê: "Jak Jenkins obsikuje szybê w taksówce".
Taa. Teraz robi to du¿o wiêksze wra¿enie, prawda?
Okej, pozwól mi wszystko wyjaœniæ!
Zaczê³o siê parê tygodni temu.
Przy okazji, dla waszej wiadomoœci, nowy prawnik.
Oto Jenkins.
Miej na oku tego goœcia.
Podkrada ró¿ne rzeczy.
Niczego nie podkradam.
I nie noszê okularów.
- Jestem Marshall. - CzeϾ, Marshall.
Naprawdê jesteœ fanem Wikingów, czy to te¿ taki ¿art?
Czemu? To jakaœ pu³apka?
Jesteœ fank¹ Packersów?
Moja ¿ona wie, ¿e tu jestem.
Nie ma zbyt wielu pieniêdzy, ale dysponuje
za to wieloma niespotykanymi umiejêtnoœciami.
Te¿ jestem fanem Wikingów!
Moja krew jest z³oto-fioletowa.
Jestem z Pelican Rapids.
Pelican Rapids?
- Niemo¿liwe. - Tak.
Mój dziadek mieszka w Pelican Rapids.
Znaczy siê, teraz jest ju¿ martwy,
ale nawiedza szopê przy drodze 108.
/Chwila, chwila, stary.
Jeœli chcesz mi powiedzieæ, ¿e czujesz coœ
do kobiety, która nie jest twoj¹ ¿on¹,
to wywlekê ciê na zewn¹trz i skopiê ci ty³ek.
Po pierwsze: Wyluzuj, stary.
Nie prze³kniesz tej Krówki.
Po drugie: Nie.
Jest dla mnie niczym... niczym starszy brat.
Z cyckami.
Ale to tak jak mój nastarszy brat, Marvin Jr.
/Tamtej nocy powiedzia³em o tym Lily.
Jenkins.
Nie mogê siê doczekaæ, ¿eby go poznaæ.
/Powinienem by³ j¹ poprawiæ.
/Wszystko by³oby teraz du¿o prostsze.
Ale tego nie zrobi³em,
wiêc za ka¿dym razem, kiedy wspomina³em o Jenkins,
unika³em zaimków osobowych.
Przychodzi szef marketingu,
¿eby wybraæ ludzi na audyt œrodkowozachodni
i mówi: "Jego, jego, j¹,
jego, jego...
Jenkins, jego, j¹".
Nie rozumiem, dlaczego nie wyjaœnisz wszystkiego Lily.
Myœlisz, ¿e by³aby taka zazdrosna?
Ted, przypomnij sobie te wszystkie historyjki, które opowiada³em.
Tak, chyba widzê, w czym mógby byæ problem.
Dok³adnie. Dlatego Lily nie mo¿e siê dowiedzieæ.
Lily nie mo¿e siê dowiedzieæ o czym?
¯e Marshall kupuje jej konia.
Powa¿nie?
To super!
Uwielbiam je.
Ch³opaki.
Dlaczego tamten dzieciak siê na mnie gapi?
Chyb wiem o co chodzi.
W koñcu to siê sta³o.
Rozpoznano mnie po moim programie.
Robin, to takie s³odkie.
Ale to Scotty.
Jest jednym z moich studentów i gapi siê na mnie.
Dziwne, ¿e jestem bardziej rozpoznawalny od ciebie, nieprawda¿?
Wcale, ¿e nie. Nie jesteœ.
Wystêpujê w telewizji.
A ja mam 30 studentów na zajêciach.
To wychodzi jakieœ 30 razy wiêcej, ni¿ liczy twoja widownia.
To trochê podekscytuje Scotty'ego.
Kupno drinka dla starego belfra.
Dobra, Scotter, jedno pytanko
na temat architektury neoklasycznej i koñczymy.
Ty jesteœ Robin Scherbatsky, tak?
- Co? - Tak, to ja.
Nie chcia³em siê tak gapiæ.
Tylko... regularnie ogl¹dam twój program.
Powa¿nie?
Jasne.
Co robisz tutaj z Tedem?
Z profesorem Mosby...
Jesteœmy przyjació³mi.
Jasny gwint!
Robin Scherbatsky jest przyjació³k¹ mojego profesora ekonomii.
Architektury!
Dobra, wiesz co, Scotty?
Robisz tutaj t³ok. Wypad st¹d.
Chwilunia. Ty jesteœ Wielka Krówka!
IdŸ!
S³ucham?
Czeœæ, kochanie. W³aœnie do ciebie jadê.
Co? Czemu?
W szkole wybuch³a epidemia odry
i odwo³ali resztê zajêæ.
Pomyœla³am, ¿e wpadnê, zjemy lunch.
Mo¿e pozara¿am ciê trochê odr¹.
Okej.
Mam problem.
Moja ¿ona dzwoni³a.
Kiedy pierwszy raz jej o tobie opowiedzia³em,
omy³kowo wziê³a ciê za faceta.
Teraz boisz siê, ¿e jak siê dowie,
¿e jestem kobiet¹, to coœ w niej strzeli?
Tak. Dok³adnie.
O boziu, boziu. Dobra.
Dobra, by³am w grupie teatralnej
w Pelican Rapids. Rób to co ja.
- Hej! - CzeϾ, skarbie!
Witam.
Jestem Lily, ¿ona Marshalla.
Jestem z francuskiem ambasady.
Jestem tu z powodu ma³ego problemu
z serem, jaki zaszed³...
To jest Jenkins!
Ty jesteœ Jenkins?
Tak, ale kryzys camemberdzki
sam siê nie rozwi¹¿e,
wiêc zobaczymy siê póŸniej.
/Marshall wzdryg³ siê.
/Nadesz³a chwila, której siê obawia³.
S³ynny Jenkins!
Kto by pomyœla³?
Zabawne, myœla³am, ¿e jesteœ facetem.
Idziemy na lunch?
Chwila. Chwiulnia.
Wiêc... nie jesteœ zazdrosna?
Nigdy nie muszê byæ zazdrosna o inne kobiety.
Racja, bo jesteœmy tak bezwarunkowo w sobie zakochani?
Tak, jasne.
Idziemy na lunch?
Nie by³a nic a nic zazdrosna.
Oczywiœcie, ¿e nie by³a zazdrosna.
Na tym oparty jest wasz zwi¹zek.
Co to mia³o znaczyæ?
To jest tak.
W ka¿dym dobrym zwi¹zku wystêpuj¹ zdobywca i ust¹piciel.
Dok³adnie. Jedna osoba zdobywa kogoœ
powy¿ej swojego poziomu atrakcyjnoœci,
a ta druga ustêpuje i wi¹¿e siê z kimœ poni¿ej swojego.
Nie ust¹pi³em na rzecz Lily.
W sumie racja, jest trochê niska,
a moja mama twierdzi, ¿e nie ma
bioder wystarczaj¹cych do urodzenia ma³ego Ericksena, ale...
Mój Bo¿e, myœlicie, ¿e jestem zdobywc¹.
Dlatego Lily nie jest zazdrosna.
Ust¹piciel nie jest zazdrosny o zdobywcê,
bo niby kogo innego on znajdzie?
Ust¹piciel, czyli Lily, jest najlepsz¹ rzecz¹
na jak¹ zdobywca, Marshall, kiedykolwiek trafi.
Nie. Nie. Dobra.
Jestem szczêœciarzem, ¿e mam Lily,
ale Lily ma takie samo szczêœcie, ¿e ma mnie.
¯adne z nas nie jest zdobywc¹.
Stary, jesteœ wypisz wymaluj zdobywc¹.
Kupujesz jej konia!
- Co? - Przyjmij to do wiadomoœci.
Przyjmij to do wiadomoœci.
/Koñcz¹c zagadnienie nowoczesnej architektury,
bardzo krótki eksperyment z domem trójk¹tnym.
Przepraszam na chwilkê.
Co ty tu robisz?
Zauwa¿y³am, ¿e zapomnia³eœ zabraæ czegoœ rano,
wiêc pomyœla³am, ¿e wpadnê i co to dam.
- Twój d³ugopis. - To twój d³ugopis.
W dodatku obgryz³aœ w nim koñcówkê. Niedawno.
¯aden problem, Ted.
- Mia³am tutaj po drodze do pracy... - Nie, nie mia³aœ.
w "No dalej, wstawaj Nowy Jorku",
gdzie jestem prowadz¹c¹.
Regularnie ogl¹dam twój program.
Co?!
Ogl¹dasz mój program?
Schlebiasz mi. S¹ tu jeszcze jacyœ moi fani?
O, mamy jeszcze...
Dobra, wystarczy. Dziêki, ¿e wpad³aœ, Robin.
Nie zapomnijcie ogl¹daæ dzisiaj wieczorem.
Przygotowa³am niez³y materia³ o œlimaczej truciŸnie.
Tak¿e o tym,
gdzie mo¿na zjeœæ najgorsz¹ pizzê w Nowym Jorku.
Dowiecie siê tego wszystkiego po wiadomoœciach drogowych
na pierwszej, trzeciej, pi¹tej i dziewi¹tej.
Powa¿nie?
Ogl¹dacie jej program?
To jak patrzeæ na wielkie, podœwietlane akwarium,
tyle ¿e nawet w po³owie nie tak interesuj¹ce.
Po namyœle, to nie musi ono byæ nawet podœwietlone.
Tak naprawdê,
to ogl¹damy ten program do naszej gry barowej.
Do czego?
Jej poranny program leci tak wczeœnie,
¿e zazwyczaj jesteœmy jeszcze w barze.
Za ka¿dym razem ,gdy przeprowadza wywiad,
trzeba siê napiæ, kiedy mówi: "Ale, eee...".
"Ale, eee..."?
"Ale, eee..."
NajwyraŸniej czêsto przydarza siê jej tak mówiæ.
Zabawne.
Mia³em swoj¹ grê opart¹ o Robin,
ale mia³a ona miejsce raczej NA niej.
Nalewa³em brzoskwiniowego sznapsa do jej pêpka...
Umawialiœmy siê, ¿e nie bêdziemy tego robiæ.
Przepraszam. Masz racjê.
Zreszt¹ i tak tego nie lubi³a.
Mówi³a, ¿e siê przez to budzi³a.
Naprawdê mówi: "Ale, eee..." tak czêsto?
Tamtego wieczora, dowiedzieliœmy siê jak czêsto.
To œwietnie.
- Ale, eee... - Ale, eee... - Miodzio.
/To nie by³ twój pierwszy raz
przy literowaniu "pszczo³a", prawda?
Nie, trzeci.
Œwietnie.
Ale, eee...
Ale, eee... ale, eee...
W gazecie jest ciekawy artyku³.
Pisz¹ w nim, ¿e w ka¿dym zwi¹zku mo¿na wyró¿niæ zdobywcê i ustêpuj¹cego.
Naprawdê? Daj zobaczyæ.
Nie, nie w tej gazecie.
Pisali w tej, co czyta³em jakiœ czas temu.
Ta gazeta przypomnia³a mi o tamtej.
W ka¿dym razie...
Co o tym s¹dzisz?
Có¿, myœlê, ¿e coœ jest na rzeczy.
Ale nie w naszym przypadku.
Co? Zdecydowanie nie.
Racja.
Powiedzmy, ¿e twoje ¿ycie zale¿y od tego.
Musisz powiedzieæ, które z nas to zdobywca.
Powiedzia³abym, ¿e ¿adne z nas.
Dziêki temu jesteœmy tacy wyj¹tkowi.
Dobra. Teraz od odpowiedzi zale¿y ¿ycie moje,
naszych przysz³ych dzieci i naszego przysz³ego kota lub ma³pki,
zale¿y które z nas pierwsze odpuœci,
w tej trwaj¹cej trzy lata grze na przetrzymanie.
Nie.
¯adnego zdobywcy, ¿adnego ustêpuj¹cego.
Dobra, a co powiesz na tak¹ sytuacjê...
/Trochê to trwa³o.
/A¿ w koñcu...
Dwójka naszych dzieci,
ósemka wnuków, jedenastka prawnuków
siedzi w samolocie pilotowanym przez Oprah,
który lada chwila uderzy w muzeum sztuki
gromadz¹ce wszystkie twoje ulubione obrazy.
Jedynym sposobem... jedynym sposobem, by ocaliæ wszystko i wszystkich
jest odpowiedŸ na jedno pytanie:
Jesteœ zdobywc¹, czy ustêpuj¹cym?
Oprah zrobi³a wszystko co w jej mocy?
Wszystko!
Musisz zdecydowaæ.
Có¿, jeœli ju¿ bym musia³a,
to powiedzia³abym,
¿e jestem ustêpuj¹c¹.
Jak mog³aœ tak powiedzieæ?!
Mówi, ¿e wydaje siê jej, ¿e jest ustêpuj¹cym.
W tym w³aœnie problem.
Muszê jej udowodniæ, ¿e nie jestem zdobywc¹.
Muszê sprawiæ, ¿eby by³a o mnie zazdrosna.
£atwizna. Plan jest taki:
Krok pierwszy: przeœpij siê z Jenkins.
Krok drugi: ja idê do ³ó¿ka z Jenkins pierwszy.
Najpierw wykonujemy krok drugi.
Idê zacz¹æ krok drugi.
Dobra, wpad³em na pomys³.
Pamiêtasz tamten wieczór, kiedy gra³eœ w Skeeballa?
Kiedy raz za razem trafia³eœ w piêædziesi¹tkê?
Powiedzmy.
Kolejna noc nale¿¹ca do Wielkiej Krówki.
Myœlisz, ¿e mia³a siê wtedy ku mnie?
Na ca³ego.
Tak.
Oczywiœcie.
Plan nabiera³ kszta³tu.
Gdyby¿ w lady Lily zazdroœci,
m³ody Marshall wznieciæ nie by³ mo¿ny,
potenczas moœci panowie, Wielka Krówka...
Móg³by...
sprawiæ, ¿e bêdzie zazdrosna.
Spróbujê jeszcze raz.
- Jeœli w lady Lily... - Za³apa³em, stary.
Za³apa³em.
Ted, mam œwietny pomys³.
Czy to: "wyjmê w³osy z kratki
w prysznicu, kiedy skoñczê"?
Serio, to jakbyœ chcia³a wy³o¿yæ wannê dywanem.
Gdybyœ wydrukowa³ jeden ze swoich wyk³adów, czy coœ w tym rodzaju,
mog³abym przeczytaæ go na antenie.
Gdyby twoi studenci s³yszeli to z ciekawszego Ÿrod³a,
mogliby naprawdê uwa¿aæ i siê czegoœ nauczyæ.
Ty jesteœ tym ciekawszym Ÿród³em?
Zesz³ego wieczora uraczy³aœ widzów trzema minutami martwej ciszy,
kiedy to przyczepia³aœ guzik do swetra.
Tylko dlatego, ¿e twoi studenci wol¹ mnie od ciebie...
- Jesteœ gr¹ barow¹! - Co?
Dlatego ogl¹daj¹ ten program.
Zrobili z ciebie grê barow¹.
Za ka¿dym razem kiedy mówisz: "Ale, eee...", strzelaj¹ kolejkê.
- "Ale, eee..."? - Taaa.
Nie mówiê: "Ale, eee..."
Nigdy nie powiedzia³am: "Ale, eee...".
W takim razie nie jest to zbyt udana gra.
W takim razie, kiedy gra³em w ni¹ zesz³ego wieczora z Barneyem,
nie nawali³em siê jak zwierzê i nie zarzyga³em siê po pas.
Chwila, jednak zrobi³em obie te rzeczy.
Orientuj siê.
- CzeϾ, Jenkins. - CzeϾ, stary.
Hej.
Wybieramy siê z Lily do tego klubu studenckiego.
Myœleliœmy, ¿e mo¿e te¿ mia³abyœ ochotê siê tam wybraæ.
Mog³abyœ popatrzeæ jak w gram w Skeeballa.
Albo porobiæ dok³adnie to samo, co robi³aœ zesz³ej nocy.
Coœ w tym stylu.
Wszystko zale¿y od ciebie. Wiem, ¿e...
Czeœæ kochanie. Co ty robisz ju¿ w domu?
"Kochanie".
Nie zas³ugujê na to okreœlenie.
Co?
Jenkins mnie poca³owa³a.
Poca³owa³a mnie.
Widzia³a mnie jednego wieczora jak gra³em w Skeeball
i no nie wiem. Wydaje mi siê,
¿e z³apa³a siê na magnetyzm Wielkiej Krówki.
Wiedz jednak,
¿e od razu jej przerwa³em.
Ty jesteœ dla mnie jedyna i najwa¿niejsza, kochanie.
Rozumiem, o co w tym wszystkim chodzi.
O tê ca³¹ sprawê ze zdobywc¹ i ustêpuj¹cym.
Mo¿na jeszcze raz dla Wielkiej Krówki?
Chcesz, ¿ebym by³a zazdrosna,
wiêc zmyœlasz historie o sobie i Jenkins.
Nie zmyœli³em tego!
Naprawdê tak by³o.
Ta kobieta poca³owa³a mnie z jêzyczkiem.
Jej jêzyk by³ w moich ustach.
Pewnie, ¿e by³.
By³ gruby i szorstki, jak ramiê rozgwiazdy.
Jestem taka zazdrosna.
Ju¿ wstajê i idê waln¹æ j¹ w nos.
Za³o¿ê na ni¹ dŸwigniê.
Daj spokój, kochanie. Chcesz zupy?
Naprawdê tak by³o!
Nie masz choæ trochê...
grochówki z wczoraj?
To tylko kilka przyk³adów z ogromnego wk³adu
jaki wniós³ w architektoniczny œwiat, a mimo to
jest pamiêtany tylko za jedn¹ rzecz.
Moi drodzy, to smutna spuœcizna
po Gregorim Granchetti Gazebo.
Jakieœ pytania?
Chcesz wyskoczyæ z nami wieczorem do baru?
Co?
Bêdziemy grali
w nasz¹ ma³¹ Robino-grê.
Mog³byœ siê do nas przy³¹czyæ.
Mogê powiedzieæ tylko: "Ale, eee, no!"
Dalej mogê przyjœæ?
Ja stawiam.
Okej.
Twoja trzecia ksi¹¿ka by³a prze³omow¹ powieœcia, ale eee...
Ale, eee...!
Cholera!
Przepraszam.
By³o samo "Ale" bez "eee". Samo "ale".
Pierwsz¹ powieœæ napisa³eœ du¿o szybciej.
To prawda.
- Ale, eee... - Ale, eee...!
Œwietne, nie?!
/I wtedy Robin wpad³a na pomys³,
/który mia³ zakoñczyæ tê grê raz na zawsze.
Chcia³abym zapytaæ ciê o powieœæ,
nad któr¹ teraz pracujesz.
- Ale, eee... - Ale, eee...!
...bazuje na twoim pomyœle, ale, eee...
Ale, eee...!
...mia³eœ go ju¿ od jakiegoœ czasu, ale, eee...?
Ale, eee...!
Nie... Nie, nie, nie.
Nie pijcie, to pu³apka!
Myœlê, ¿e na mnie ju¿ czas.
Mo¿ecie sobie zatrzymaæ te wasze dziesiêæ dolarów.
Dobrze, ale, eee, dziêkujemy, ¿e byliœcie z nami.
Ale, eee, jeœli ogl¹daj¹ nas jacyœ studenci...
Ale, eee, ale, eee, ale, eee, ale, eee, ale, eee,
Musimy piæ, profesorze.
Takie s¹ zasady. Powiedzia³a: "Ale, eee"
Bo¿e, miej nas w opiece.
Tutaj jesteœ.
Przepraszam za ten wczorajszy poca³unek.
Nie ma sprawy.
I przepraszam, ¿e uprawialiœmy seks w gabinecie pocztowym.
To nie by³em ja.
Na Boga, to bêd¹ ju¿ dwie
niezrêczne rozmowy, które muszê dzisiaj przeprowadziæ.
Zwykle taka nie jestem.
By³am naprawdê pijana.
By³aœ pijana o 8 rano?
Nie wiem jak to siê mog³o staæ.
/Myœla³am, ¿e œlimacze bobki /s¹ nieszkodliwe, ale, eee...
Ale, eee...!
Muszê lecieæ do pracy.
Ta gra naprawdê wci¹ga.
Cholera, jak mog³am zrobiæ coœ takiego?
Wszystko w porz¹dku.
Nie, nic nie jest w porz¹dku.
Jesteœ najmilszym goœciem w tym g³upim biurze
i nie chcê zawaliæ naszej przyjaŸni.
To takie ¿enuj¹ce.
Proszê, nie mów o tym nikomu.
Komu bym móg³?
Lily?
Powiedzia³em Lily.
Na mi³oœæ bosk¹, muszê z ni¹ porozmawiaæ.
Muszê j¹ przeprosiæ.
- Nie! Nie! - Tak, Marshall.
Po prostu powiem jej, co siê wydarzy³o,
¿e to nic nie znaczy³o i jak bardzo przepraszam.
Nie, ja...
Tak.
Tak. Tak zrób.
Zrobiê.
A jesli nie bêdziesz mia³a czasu na to wszystko,
po prostu opowiedz jej co siê wydarzy³o i dodaj, ¿e przepraszasz.
A gdybyœ mia³a naprawdê ma³o czasu,
nie musisz nawet dodawaæ tego "przepraszam".
Tylko opowiedz jej co siê wydarzy³o.
To wa¿ne, ¿e to siê naprawdê wydarzy³o.
Podkreœl to najlepiej jak umiesz.
Lily, chcê tylko powiedzieæ,
¿e to naprawdê mia³o miejsce.
Potwornie siê z tym czujê. Naprawdê przepraszam.
Có¿... sta³o siê.
Co teraz zrobisz?
Sta³o siê.
Straszne! Ale jak powiedzia³am...
Sta³o siê.
Dok³adnie. Okropnie siê z tym czujê.
Nie wybaczy³abym sobie, gdyby to
w jakiœ sposób zaszkodzi³o waszemu zwi¹zkowi.
Proszê, wybacz mi.
Ca³owa³aœ mojego mê¿a?!
Mojego mê¿a?! Nikt nie ca³uje
ojca moich przysz³ych dzieci, prócz mnie!
Marshall, zas³aniasz!
Ja...
/Dzieci, wujek Marshall
/ju¿ nigdy nie stara³ siê /wzbudziæ w Lily zazdroœci.
Dobre.
Bêdziemy mieli dzisiaj milusi, cichutki wyk³ad.
Bez zbêdnego gadania.
Bez ha³asowania.
Jak leci?
Nie, nie, nie, nie. Proszê... odejdŸ.
Wpad³am, ¿eby powiedzieæ:
Dziêkujê, ¿e ogl¹daliœcie.
Wstawaj, Nowy Jorku!
Ale, eee...!
T³umaczenie: oltar Korekta: vv88
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl
/jest kilka miejsc, w których nie chcielibyœcie siê znaleŸæ.
/Times Square w Sylwestra.
/Rockefeller Center przed Bo¿ym Narodzeniem.
/Ale najbardziej ze wszystkich...
Klub studencki? Stary.
Pewnie wpadniemy na moich studentów.
Przydybi¹ mnie i bêd¹ chcieli gratisowego wyk³adu.
Nie wzi¹³em ze sob¹ nawet rzutnika.
Cholera.
Ted, jestem tutaj mistrzem w Skeeballu od czasów szko³y prawniczej.
Wpadam tutaj przynajmniej raz w miesi¹cu,
¿eby utrzymaæ mój rekord.
Widaæ nie by³eœ w pobli¿u ju¿ jakiœ czas.
Jakiœ goœæ o ksywce Wielka Krówka posprz¹ta³ tu i pozamiata³.
W rzeczy samej.
To ty jesteœ Wielka Krówka.
Najwiêksza.
Przy okazji.
- Muszê ci coœ powiedzieæ. - Tak?
Jenkins te¿ tu dziœ przyjdzie.
Jenkins? Niemo¿liwe!
/Zaczêliœmy s³yszeæ opowieœci o Jenkinsie
/parê tygodni wczeœniej.
Nie uwierzycie, co siê ostatnio przydarzy³o Jenkinsowi.
Kim jest Jenkins?
To ten przezabawny,
nowy prawnik w biurze Marshalla.
Przezabawny.
Mieliœmy w pracy
s³oik wiœni koktajlowych.
/I pewnego razu Jenkins mówi:
/"Stawiam dwie stówy, ¿e zjem ca³y s³oik"
Z³o¿liœmy siê wiêc na dwie stówy.
Jenkins zjad³ ca³y s³oik.
Jenkins.
/Z czasem s³yszeliœmy coraz wiêcej opowieœci.
Szef finansów przychodzi podpisaæ jakieœ papiery w³asnoœciowe.
/I wtedy Jenkins mówi:
/"Przepraszam, panie Wilcox,
/chyba zapomnieliœmy jednego z dokumentów."
Jenkins!
Poszliœmy wszyscy po pracy na piwo.
Jenkins wchodzi na stolik i zaczyna wirowaæ
jak jakaœ ob³¹kana striptizerka.
Nim siê obejrzeliœmy, koszula posz³a w t³um!
Straszna oblecha.
Jenkins.
Co nie?
W koñcu poznamy tego s³awnego Jenkinsa,
- po tych wszystkich opowieœciach. - Taaa.
Bêdzie jeszcze jedna opowiastka.
Zamierzam zaliczyæ Jenkinsa.
- Co? - Dobrze s³ysza³eœ.
Chcesz uprawiaæ seks z Jenkinsem?
Z Jenkinsem, na Jenkinsie, obok Jenkinsa.
Co tylko chcesz. Chcê nosiæ Jenkinsa niczym skarpetê.
Ty... Ale przecie¿...
Czy nie jesteœ... Ja...
- Powa¿nie? - Czeœæ, ch³opaki.
Ted, to jest Jenkins.
T³umaczenie: oltar Korekta: vv88
Wiem, ¿e to dziwnie zabrzmi,
ale myœla³em, ¿e Jenkins to facet.
Co? Nie mo¿e byæ!
- Czemu móg³byœ tak pomyœleæ? - No nie wiem.
Mo¿e to przez tê historiê: "Jak Jenkins obsikuje szybê w taksówce".
Taa. Teraz robi to du¿o wiêksze wra¿enie, prawda?
Okej, pozwól mi wszystko wyjaœniæ!
Zaczê³o siê parê tygodni temu.
Przy okazji, dla waszej wiadomoœci, nowy prawnik.
Oto Jenkins.
Miej na oku tego goœcia.
Podkrada ró¿ne rzeczy.
Niczego nie podkradam.
I nie noszê okularów.
- Jestem Marshall. - CzeϾ, Marshall.
Naprawdê jesteœ fanem Wikingów, czy to te¿ taki ¿art?
Czemu? To jakaœ pu³apka?
Jesteœ fank¹ Packersów?
Moja ¿ona wie, ¿e tu jestem.
Nie ma zbyt wielu pieniêdzy, ale dysponuje
za to wieloma niespotykanymi umiejêtnoœciami.
Te¿ jestem fanem Wikingów!
Moja krew jest z³oto-fioletowa.
Jestem z Pelican Rapids.
Pelican Rapids?
- Niemo¿liwe. - Tak.
Mój dziadek mieszka w Pelican Rapids.
Znaczy siê, teraz jest ju¿ martwy,
ale nawiedza szopê przy drodze 108.
/Chwila, chwila, stary.
Jeœli chcesz mi powiedzieæ, ¿e czujesz coœ
do kobiety, która nie jest twoj¹ ¿on¹,
to wywlekê ciê na zewn¹trz i skopiê ci ty³ek.
Po pierwsze: Wyluzuj, stary.
Nie prze³kniesz tej Krówki.
Po drugie: Nie.
Jest dla mnie niczym... niczym starszy brat.
Z cyckami.
Ale to tak jak mój nastarszy brat, Marvin Jr.
/Tamtej nocy powiedzia³em o tym Lily.
Jenkins.
Nie mogê siê doczekaæ, ¿eby go poznaæ.
/Powinienem by³ j¹ poprawiæ.
/Wszystko by³oby teraz du¿o prostsze.
Ale tego nie zrobi³em,
wiêc za ka¿dym razem, kiedy wspomina³em o Jenkins,
unika³em zaimków osobowych.
Przychodzi szef marketingu,
¿eby wybraæ ludzi na audyt œrodkowozachodni
i mówi: "Jego, jego, j¹,
jego, jego...
Jenkins, jego, j¹".
Nie rozumiem, dlaczego nie wyjaœnisz wszystkiego Lily.
Myœlisz, ¿e by³aby taka zazdrosna?
Ted, przypomnij sobie te wszystkie historyjki, które opowiada³em.
Tak, chyba widzê, w czym mógby byæ problem.
Dok³adnie. Dlatego Lily nie mo¿e siê dowiedzieæ.
Lily nie mo¿e siê dowiedzieæ o czym?
¯e Marshall kupuje jej konia.
Powa¿nie?
To super!
Uwielbiam je.
Ch³opaki.
Dlaczego tamten dzieciak siê na mnie gapi?
Chyb wiem o co chodzi.
W koñcu to siê sta³o.
Rozpoznano mnie po moim programie.
Robin, to takie s³odkie.
Ale to Scotty.
Jest jednym z moich studentów i gapi siê na mnie.
Dziwne, ¿e jestem bardziej rozpoznawalny od ciebie, nieprawda¿?
Wcale, ¿e nie. Nie jesteœ.
Wystêpujê w telewizji.
A ja mam 30 studentów na zajêciach.
To wychodzi jakieœ 30 razy wiêcej, ni¿ liczy twoja widownia.
To trochê podekscytuje Scotty'ego.
Kupno drinka dla starego belfra.
Dobra, Scotter, jedno pytanko
na temat architektury neoklasycznej i koñczymy.
Ty jesteœ Robin Scherbatsky, tak?
- Co? - Tak, to ja.
Nie chcia³em siê tak gapiæ.
Tylko... regularnie ogl¹dam twój program.
Powa¿nie?
Jasne.
Co robisz tutaj z Tedem?
Z profesorem Mosby...
Jesteœmy przyjació³mi.
Jasny gwint!
Robin Scherbatsky jest przyjació³k¹ mojego profesora ekonomii.
Architektury!
Dobra, wiesz co, Scotty?
Robisz tutaj t³ok. Wypad st¹d.
Chwilunia. Ty jesteœ Wielka Krówka!
IdŸ!
S³ucham?
Czeœæ, kochanie. W³aœnie do ciebie jadê.
Co? Czemu?
W szkole wybuch³a epidemia odry
i odwo³ali resztê zajêæ.
Pomyœla³am, ¿e wpadnê, zjemy lunch.
Mo¿e pozara¿am ciê trochê odr¹.
Okej.
Mam problem.
Moja ¿ona dzwoni³a.
Kiedy pierwszy raz jej o tobie opowiedzia³em,
omy³kowo wziê³a ciê za faceta.
Teraz boisz siê, ¿e jak siê dowie,
¿e jestem kobiet¹, to coœ w niej strzeli?
Tak. Dok³adnie.
O boziu, boziu. Dobra.
Dobra, by³am w grupie teatralnej
w Pelican Rapids. Rób to co ja.
- Hej! - CzeϾ, skarbie!
Witam.
Jestem Lily, ¿ona Marshalla.
Jestem z francuskiem ambasady.
Jestem tu z powodu ma³ego problemu
z serem, jaki zaszed³...
To jest Jenkins!
Ty jesteœ Jenkins?
Tak, ale kryzys camemberdzki
sam siê nie rozwi¹¿e,
wiêc zobaczymy siê póŸniej.
/Marshall wzdryg³ siê.
/Nadesz³a chwila, której siê obawia³.
S³ynny Jenkins!
Kto by pomyœla³?
Zabawne, myœla³am, ¿e jesteœ facetem.
Idziemy na lunch?
Chwila. Chwiulnia.
Wiêc... nie jesteœ zazdrosna?
Nigdy nie muszê byæ zazdrosna o inne kobiety.
Racja, bo jesteœmy tak bezwarunkowo w sobie zakochani?
Tak, jasne.
Idziemy na lunch?
Nie by³a nic a nic zazdrosna.
Oczywiœcie, ¿e nie by³a zazdrosna.
Na tym oparty jest wasz zwi¹zek.
Co to mia³o znaczyæ?
To jest tak.
W ka¿dym dobrym zwi¹zku wystêpuj¹ zdobywca i ust¹piciel.
Dok³adnie. Jedna osoba zdobywa kogoœ
powy¿ej swojego poziomu atrakcyjnoœci,
a ta druga ustêpuje i wi¹¿e siê z kimœ poni¿ej swojego.
Nie ust¹pi³em na rzecz Lily.
W sumie racja, jest trochê niska,
a moja mama twierdzi, ¿e nie ma
bioder wystarczaj¹cych do urodzenia ma³ego Ericksena, ale...
Mój Bo¿e, myœlicie, ¿e jestem zdobywc¹.
Dlatego Lily nie jest zazdrosna.
Ust¹piciel nie jest zazdrosny o zdobywcê,
bo niby kogo innego on znajdzie?
Ust¹piciel, czyli Lily, jest najlepsz¹ rzecz¹
na jak¹ zdobywca, Marshall, kiedykolwiek trafi.
Nie. Nie. Dobra.
Jestem szczêœciarzem, ¿e mam Lily,
ale Lily ma takie samo szczêœcie, ¿e ma mnie.
¯adne z nas nie jest zdobywc¹.
Stary, jesteœ wypisz wymaluj zdobywc¹.
Kupujesz jej konia!
- Co? - Przyjmij to do wiadomoœci.
Przyjmij to do wiadomoœci.
/Koñcz¹c zagadnienie nowoczesnej architektury,
bardzo krótki eksperyment z domem trójk¹tnym.
Przepraszam na chwilkê.
Co ty tu robisz?
Zauwa¿y³am, ¿e zapomnia³eœ zabraæ czegoœ rano,
wiêc pomyœla³am, ¿e wpadnê i co to dam.
- Twój d³ugopis. - To twój d³ugopis.
W dodatku obgryz³aœ w nim koñcówkê. Niedawno.
¯aden problem, Ted.
- Mia³am tutaj po drodze do pracy... - Nie, nie mia³aœ.
w "No dalej, wstawaj Nowy Jorku",
gdzie jestem prowadz¹c¹.
Regularnie ogl¹dam twój program.
Co?!
Ogl¹dasz mój program?
Schlebiasz mi. S¹ tu jeszcze jacyœ moi fani?
O, mamy jeszcze...
Dobra, wystarczy. Dziêki, ¿e wpad³aœ, Robin.
Nie zapomnijcie ogl¹daæ dzisiaj wieczorem.
Przygotowa³am niez³y materia³ o œlimaczej truciŸnie.
Tak¿e o tym,
gdzie mo¿na zjeœæ najgorsz¹ pizzê w Nowym Jorku.
Dowiecie siê tego wszystkiego po wiadomoœciach drogowych
na pierwszej, trzeciej, pi¹tej i dziewi¹tej.
Powa¿nie?
Ogl¹dacie jej program?
To jak patrzeæ na wielkie, podœwietlane akwarium,
tyle ¿e nawet w po³owie nie tak interesuj¹ce.
Po namyœle, to nie musi ono byæ nawet podœwietlone.
Tak naprawdê,
to ogl¹damy ten program do naszej gry barowej.
Do czego?
Jej poranny program leci tak wczeœnie,
¿e zazwyczaj jesteœmy jeszcze w barze.
Za ka¿dym razem ,gdy przeprowadza wywiad,
trzeba siê napiæ, kiedy mówi: "Ale, eee...".
"Ale, eee..."?
"Ale, eee..."
NajwyraŸniej czêsto przydarza siê jej tak mówiæ.
Zabawne.
Mia³em swoj¹ grê opart¹ o Robin,
ale mia³a ona miejsce raczej NA niej.
Nalewa³em brzoskwiniowego sznapsa do jej pêpka...
Umawialiœmy siê, ¿e nie bêdziemy tego robiæ.
Przepraszam. Masz racjê.
Zreszt¹ i tak tego nie lubi³a.
Mówi³a, ¿e siê przez to budzi³a.
Naprawdê mówi: "Ale, eee..." tak czêsto?
Tamtego wieczora, dowiedzieliœmy siê jak czêsto.
To œwietnie.
- Ale, eee... - Ale, eee... - Miodzio.
/To nie by³ twój pierwszy raz
przy literowaniu "pszczo³a", prawda?
Nie, trzeci.
Œwietnie.
Ale, eee...
Ale, eee... ale, eee...
W gazecie jest ciekawy artyku³.
Pisz¹ w nim, ¿e w ka¿dym zwi¹zku mo¿na wyró¿niæ zdobywcê i ustêpuj¹cego.
Naprawdê? Daj zobaczyæ.
Nie, nie w tej gazecie.
Pisali w tej, co czyta³em jakiœ czas temu.
Ta gazeta przypomnia³a mi o tamtej.
W ka¿dym razie...
Co o tym s¹dzisz?
Có¿, myœlê, ¿e coœ jest na rzeczy.
Ale nie w naszym przypadku.
Co? Zdecydowanie nie.
Racja.
Powiedzmy, ¿e twoje ¿ycie zale¿y od tego.
Musisz powiedzieæ, które z nas to zdobywca.
Powiedzia³abym, ¿e ¿adne z nas.
Dziêki temu jesteœmy tacy wyj¹tkowi.
Dobra. Teraz od odpowiedzi zale¿y ¿ycie moje,
naszych przysz³ych dzieci i naszego przysz³ego kota lub ma³pki,
zale¿y które z nas pierwsze odpuœci,
w tej trwaj¹cej trzy lata grze na przetrzymanie.
Nie.
¯adnego zdobywcy, ¿adnego ustêpuj¹cego.
Dobra, a co powiesz na tak¹ sytuacjê...
/Trochê to trwa³o.
/A¿ w koñcu...
Dwójka naszych dzieci,
ósemka wnuków, jedenastka prawnuków
siedzi w samolocie pilotowanym przez Oprah,
który lada chwila uderzy w muzeum sztuki
gromadz¹ce wszystkie twoje ulubione obrazy.
Jedynym sposobem... jedynym sposobem, by ocaliæ wszystko i wszystkich
jest odpowiedŸ na jedno pytanie:
Jesteœ zdobywc¹, czy ustêpuj¹cym?
Oprah zrobi³a wszystko co w jej mocy?
Wszystko!
Musisz zdecydowaæ.
Có¿, jeœli ju¿ bym musia³a,
to powiedzia³abym,
¿e jestem ustêpuj¹c¹.
Jak mog³aœ tak powiedzieæ?!
Mówi, ¿e wydaje siê jej, ¿e jest ustêpuj¹cym.
W tym w³aœnie problem.
Muszê jej udowodniæ, ¿e nie jestem zdobywc¹.
Muszê sprawiæ, ¿eby by³a o mnie zazdrosna.
£atwizna. Plan jest taki:
Krok pierwszy: przeœpij siê z Jenkins.
Krok drugi: ja idê do ³ó¿ka z Jenkins pierwszy.
Najpierw wykonujemy krok drugi.
Idê zacz¹æ krok drugi.
Dobra, wpad³em na pomys³.
Pamiêtasz tamten wieczór, kiedy gra³eœ w Skeeballa?
Kiedy raz za razem trafia³eœ w piêædziesi¹tkê?
Powiedzmy.
Kolejna noc nale¿¹ca do Wielkiej Krówki.
Myœlisz, ¿e mia³a siê wtedy ku mnie?
Na ca³ego.
Tak.
Oczywiœcie.
Plan nabiera³ kszta³tu.
Gdyby¿ w lady Lily zazdroœci,
m³ody Marshall wznieciæ nie by³ mo¿ny,
potenczas moœci panowie, Wielka Krówka...
Móg³by...
sprawiæ, ¿e bêdzie zazdrosna.
Spróbujê jeszcze raz.
- Jeœli w lady Lily... - Za³apa³em, stary.
Za³apa³em.
Ted, mam œwietny pomys³.
Czy to: "wyjmê w³osy z kratki
w prysznicu, kiedy skoñczê"?
Serio, to jakbyœ chcia³a wy³o¿yæ wannê dywanem.
Gdybyœ wydrukowa³ jeden ze swoich wyk³adów, czy coœ w tym rodzaju,
mog³abym przeczytaæ go na antenie.
Gdyby twoi studenci s³yszeli to z ciekawszego Ÿrod³a,
mogliby naprawdê uwa¿aæ i siê czegoœ nauczyæ.
Ty jesteœ tym ciekawszym Ÿród³em?
Zesz³ego wieczora uraczy³aœ widzów trzema minutami martwej ciszy,
kiedy to przyczepia³aœ guzik do swetra.
Tylko dlatego, ¿e twoi studenci wol¹ mnie od ciebie...
- Jesteœ gr¹ barow¹! - Co?
Dlatego ogl¹daj¹ ten program.
Zrobili z ciebie grê barow¹.
Za ka¿dym razem kiedy mówisz: "Ale, eee...", strzelaj¹ kolejkê.
- "Ale, eee..."? - Taaa.
Nie mówiê: "Ale, eee..."
Nigdy nie powiedzia³am: "Ale, eee...".
W takim razie nie jest to zbyt udana gra.
W takim razie, kiedy gra³em w ni¹ zesz³ego wieczora z Barneyem,
nie nawali³em siê jak zwierzê i nie zarzyga³em siê po pas.
Chwila, jednak zrobi³em obie te rzeczy.
Orientuj siê.
- CzeϾ, Jenkins. - CzeϾ, stary.
Hej.
Wybieramy siê z Lily do tego klubu studenckiego.
Myœleliœmy, ¿e mo¿e te¿ mia³abyœ ochotê siê tam wybraæ.
Mog³abyœ popatrzeæ jak w gram w Skeeballa.
Albo porobiæ dok³adnie to samo, co robi³aœ zesz³ej nocy.
Coœ w tym stylu.
Wszystko zale¿y od ciebie. Wiem, ¿e...
Czeœæ kochanie. Co ty robisz ju¿ w domu?
"Kochanie".
Nie zas³ugujê na to okreœlenie.
Co?
Jenkins mnie poca³owa³a.
Poca³owa³a mnie.
Widzia³a mnie jednego wieczora jak gra³em w Skeeball
i no nie wiem. Wydaje mi siê,
¿e z³apa³a siê na magnetyzm Wielkiej Krówki.
Wiedz jednak,
¿e od razu jej przerwa³em.
Ty jesteœ dla mnie jedyna i najwa¿niejsza, kochanie.
Rozumiem, o co w tym wszystkim chodzi.
O tê ca³¹ sprawê ze zdobywc¹ i ustêpuj¹cym.
Mo¿na jeszcze raz dla Wielkiej Krówki?
Chcesz, ¿ebym by³a zazdrosna,
wiêc zmyœlasz historie o sobie i Jenkins.
Nie zmyœli³em tego!
Naprawdê tak by³o.
Ta kobieta poca³owa³a mnie z jêzyczkiem.
Jej jêzyk by³ w moich ustach.
Pewnie, ¿e by³.
By³ gruby i szorstki, jak ramiê rozgwiazdy.
Jestem taka zazdrosna.
Ju¿ wstajê i idê waln¹æ j¹ w nos.
Za³o¿ê na ni¹ dŸwigniê.
Daj spokój, kochanie. Chcesz zupy?
Naprawdê tak by³o!
Nie masz choæ trochê...
grochówki z wczoraj?
To tylko kilka przyk³adów z ogromnego wk³adu
jaki wniós³ w architektoniczny œwiat, a mimo to
jest pamiêtany tylko za jedn¹ rzecz.
Moi drodzy, to smutna spuœcizna
po Gregorim Granchetti Gazebo.
Jakieœ pytania?
Chcesz wyskoczyæ z nami wieczorem do baru?
Co?
Bêdziemy grali
w nasz¹ ma³¹ Robino-grê.
Mog³byœ siê do nas przy³¹czyæ.
Mogê powiedzieæ tylko: "Ale, eee, no!"
Dalej mogê przyjœæ?
Ja stawiam.
Okej.
Twoja trzecia ksi¹¿ka by³a prze³omow¹ powieœcia, ale eee...
Ale, eee...!
Cholera!
Przepraszam.
By³o samo "Ale" bez "eee". Samo "ale".
Pierwsz¹ powieœæ napisa³eœ du¿o szybciej.
To prawda.
- Ale, eee... - Ale, eee...!
Œwietne, nie?!
/I wtedy Robin wpad³a na pomys³,
/który mia³ zakoñczyæ tê grê raz na zawsze.
Chcia³abym zapytaæ ciê o powieœæ,
nad któr¹ teraz pracujesz.
- Ale, eee... - Ale, eee...!
...bazuje na twoim pomyœle, ale, eee...
Ale, eee...!
...mia³eœ go ju¿ od jakiegoœ czasu, ale, eee...?
Ale, eee...!
Nie... Nie, nie, nie.
Nie pijcie, to pu³apka!
Myœlê, ¿e na mnie ju¿ czas.
Mo¿ecie sobie zatrzymaæ te wasze dziesiêæ dolarów.
Dobrze, ale, eee, dziêkujemy, ¿e byliœcie z nami.
Ale, eee, jeœli ogl¹daj¹ nas jacyœ studenci...
Ale, eee, ale, eee, ale, eee, ale, eee, ale, eee,
Musimy piæ, profesorze.
Takie s¹ zasady. Powiedzia³a: "Ale, eee"
Bo¿e, miej nas w opiece.
Tutaj jesteœ.
Przepraszam za ten wczorajszy poca³unek.
Nie ma sprawy.
I przepraszam, ¿e uprawialiœmy seks w gabinecie pocztowym.
To nie by³em ja.
Na Boga, to bêd¹ ju¿ dwie
niezrêczne rozmowy, które muszê dzisiaj przeprowadziæ.
Zwykle taka nie jestem.
By³am naprawdê pijana.
By³aœ pijana o 8 rano?
Nie wiem jak to siê mog³o staæ.
/Myœla³am, ¿e œlimacze bobki /s¹ nieszkodliwe, ale, eee...
Ale, eee...!
Muszê lecieæ do pracy.
Ta gra naprawdê wci¹ga.
Cholera, jak mog³am zrobiæ coœ takiego?
Wszystko w porz¹dku.
Nie, nic nie jest w porz¹dku.
Jesteœ najmilszym goœciem w tym g³upim biurze
i nie chcê zawaliæ naszej przyjaŸni.
To takie ¿enuj¹ce.
Proszê, nie mów o tym nikomu.
Komu bym móg³?
Lily?
Powiedzia³em Lily.
Na mi³oœæ bosk¹, muszê z ni¹ porozmawiaæ.
Muszê j¹ przeprosiæ.
- Nie! Nie! - Tak, Marshall.
Po prostu powiem jej, co siê wydarzy³o,
¿e to nic nie znaczy³o i jak bardzo przepraszam.
Nie, ja...
Tak.
Tak. Tak zrób.
Zrobiê.
A jesli nie bêdziesz mia³a czasu na to wszystko,
po prostu opowiedz jej co siê wydarzy³o i dodaj, ¿e przepraszasz.
A gdybyœ mia³a naprawdê ma³o czasu,
nie musisz nawet dodawaæ tego "przepraszam".
Tylko opowiedz jej co siê wydarzy³o.
To wa¿ne, ¿e to siê naprawdê wydarzy³o.
Podkreœl to najlepiej jak umiesz.
Lily, chcê tylko powiedzieæ,
¿e to naprawdê mia³o miejsce.
Potwornie siê z tym czujê. Naprawdê przepraszam.
Có¿... sta³o siê.
Co teraz zrobisz?
Sta³o siê.
Straszne! Ale jak powiedzia³am...
Sta³o siê.
Dok³adnie. Okropnie siê z tym czujê.
Nie wybaczy³abym sobie, gdyby to
w jakiœ sposób zaszkodzi³o waszemu zwi¹zkowi.
Proszê, wybacz mi.
Ca³owa³aœ mojego mê¿a?!
Mojego mê¿a?! Nikt nie ca³uje
ojca moich przysz³ych dzieci, prócz mnie!
Marshall, zas³aniasz!
Ja...
/Dzieci, wujek Marshall
/ju¿ nigdy nie stara³ siê /wzbudziæ w Lily zazdroœci.
Dobre.
Bêdziemy mieli dzisiaj milusi, cichutki wyk³ad.
Bez zbêdnego gadania.
Bez ha³asowania.
Jak leci?
Nie, nie, nie, nie. Proszê... odejdŸ.
Wpad³am, ¿eby powiedzieæ:
Dziêkujê, ¿e ogl¹daliœcie.
Wstawaj, Nowy Jorku!
Ale, eee...!
T³umaczenie: oltar Korekta: vv88
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl