YouSub

pl Polish

How I Met Your Mother 2x15 (HDTV) Polish subtitles

0 downloads · 389 lines · added Mar 1, 2011

Report a problem
What's wrong?
Advertisement

Polish transcript

www.napiprojekt.pl - nowa jakoœæ napisów. Napisy zosta³y specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
/Dzieci, nigdy nie lekcewa¿cie /si³y przeznaczenia,
/bo kiedy siê najmniej tego spodziewacie, /nawet najmniejsza rzecz
/mo¿e rozpocz¹æ ³añcuch wydarzeñ, /który odmieni twoje ¿ycie.
/Dok³adnie tak by³o /z moj¹ wycieczk¹ do Chicago.
ROK 2007 Ta ochrona by³a trochê ³apczywa.
To zabawne, bo mnie prawie w ogóle nie dotyka³a.
Bramka nr 23. ChodŸ.
Jeœli przegapimy ten samolot, nigdy sobie tego nie wybaczê.
/Dlaczego ten lot by³ taki wa¿ny?
/Cofnijmy siê kilka miesiêcy /do roku 2006.
/Sprzeda³em wtedy mój pierwszy /projekt budynku
/i zosta³em najm³odszym mened¿erem /w historii mojej firmy.
/Nagle sta³em siê rozchwytywany.
/Jedna z firm nawet zastanawia³a siê nad tym, /czy móg³bym kierowaæ ich biurem w Nowym Jorku.
/Zaprosili mnie na rozmowê kwalifikacyjn¹ /do ich g³ównej siedziby w Chicago.
/To by³a okazja mojego ¿ycia.
/To by³o moje przeznaczenie.
/By³ tylko jeden problem.
Proszê poczekaæ, jeszcze my.
Przykro mi, ju¿ za póŸno, w³aœnie zamknê³a drzwi.
Có¿, jestem pewien, ¿e jeœli pani mocno poci¹gnie to uda siê je otworzyæ.
Chcia³abym, ¿eby tak by³o, ale jak ju¿ zamknê drzwi to koniec.
Nikt nie mo¿e ju¿ przez nie przejœæ.
Poza tym facetem.
B³agam, jeœli przegapimy ten samolot, stracê szansê na rozmowê kwalifikacyjn¹ do mojej wymarzonej pracy.
Przykro mi.
To jego wymarzona praca! Nigdy nie chcia³a pani nikim zostaæ?
Coœ, co chcia³a pani robiæ, odk¹d by³a pani ma³¹ dziewczynk¹?
Na mi³oœæ bosk¹, chyba nie chodzi³a pani spaæ marz¹c o tym, ¿eby byæ...
To znaczy...
To ca³kiem fajna praca.
B³agam, muszê polecieæ tym samolotem.
Zobaczê co da siê zrobiæ.
Ale nie wygl¹da to najlepiej.
Dziêkujê.
Stroje s¹ bardzo ³adne.
How I Met Your Mother [2x15] Lucky Penny "SZCZÊŒLIWA MONETA"
T³umaczenie i napisy: SSJ
.:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
Dobra.
Jeszcze nie zamknêli drzwi, tak¿e wci¹¿ macie szanse.
Teraz to zale¿y od pilota, zaraz powinien do nas zadzwoniæ.
Proszê nas powiadomiæ, jak bêdzie pani coœ ju¿ wiedzia³a.
Oczywiœcie. Tak na przysz³oœæ, radzi³abym przyje¿d¿aæ na lotnisko na godzinê przed lotem,
a nie, tak jak teraz, minutê po.
Normalnie jestem niemo¿liwie odpowiedzialny.
Musia³em iœæ dzisiaj rano do s¹du, bo mia³em proces.
Nic kryminalnego oczywiœcie.
Przeskoczy³ nad bramk¹ do metra.
Wygl¹da na to, ¿e bêdziesz mia³ sporo problemów z zasadami podró¿y.
Halo?
To œwietna wiadomoœæ.
To moja mama. Znalaz³a zgubiony kolczyk.
Usi¹dŸcie. Powiadomiê was jak bêdê coœ wiedzia³a.
Gdzie by³?
No to sobie poczekamy.
Nie mo¿esz zadzwoniæ do firmy i wyjaœniæ co siê sta³o?
Jest trójka kandydatów,
a dzisiaj musz¹ podj¹æ decyzjê.
Coœ mi siê wydaje, ¿e moje nie pojawienie siê bêdzie dzia³a³o na moj¹ nieokrzysæ.
Jestem taki g³upi.
Po co skaka³em przez t¹ bramkê?
Nie b¹dŸ taki ostry dla siebie.
Czy to wszystko to nie jest czasem wina Barney'a?
/Mia³a racjê.
/To by³a wina Barney'a.
/Cofnijmy siê o kilka miesiêcy.
KILKA MIESIÊCY WCZEŒNIEJ Marshall, jak tam z³amany palec?
Fatalnie.
Chcesz aspiryny, kochanie?
Wiesz, ¿e nie wierzê w œrodki przeciwbólowe.
Twoja pierwsza z³amana koœæ.
Popsu³o to twoj¹ teoriê o nie³amliwoœci.
Marshall uwa¿a³, ¿e jest niezniszczalny.
Tak by³o. Nigdy nic nie z³ama³em.
Nigdy nie chorowa³em i kiedy tylko zechcê, mogê wezwaæ niesamowit¹ si³ê.
Ted, opowiedz im historiê o ciê¿kich drzwiach.
To by³y bardzo ciê¿kie drzwi.
On je otworzy³.
Jednym poci¹gniêciem.
Musisz naprawdê ¿a³owaæ, ¿e nie bêdziesz móg³ jutro biec.
Tak. Beznadzieja,
ca³a praca, wszystkie treningi przygotowywuj¹ce do maratonu posz³y na marne.
Trening do maratonu.
Co?
Nie musisz trenowaæ do maratonu. Po prostu w nim biegniesz.
¯artujesz sobie?
Wcale nie. Mogê biec w maratonie, kiedy tylko bêdê chcia³.
Wiêc uwa¿asz, ¿e jutro obudzisz siê, poœcielisz ³ó¿ko i pobiegniesz w nowojorskim maratonie?
Oczywiœcie.
Barney, mówimy tu o 42 kilometrach.
Dziêki, Kanado. Ja siê tym zajmê.
Barney, to 26 mil!
Oto jak biec w maratonie.
Krok pierwszy, zaczynasz biec.
Nie ma kroku drugiego.
Dobra, wiesz co? Udowodnij to.
WeŸ mój numer i pobiegnij zamiast mnie.
Za³o¿ê siê o 50 dolców, ¿e nie dobiegniesz do mety.
50 dolców?
Dziadku, jeœli wygram,
mo¿e bêdê móg³ sobie kupiæ loda.
Za³o¿y³bym siê o 10 000.
Masz problem z hazardem. Za³ó¿my siê o 50.
Nie zak³adam siê.
Dobra, o 50.
/Nastêpnego ranka, /kiedy rozpocz¹³ siê maraton,
/wszyscy skupiliœmy siê /na komputerze Marshalla.
Ka¿dy zawodnik ma ze sob¹ chip, który pozwala go namierzyæ, wiêc mo¿emy œledziæ go w internecie,
i patrzeæ jak zalicza punkty kontrolne. Barney ma chip w bucie.
Zaczê³o siê!
To bêdzie dobre.
48 MINUT PӏNIEJ Zaliczy³ ju¿ drugi punkt konrolny.
To namierzanie jest niesamowite.
Kiedy weŸmiemy œlub, bêdziesz nosi³ taki chip ze sob¹.
53 MINUTY PӏNIEJ Zobacz na jego czas. Jest ca³kiem niez³y.
On oszukuje.
Wie, ¿e go obserwujemy.
Zrobi wszystko, aby wygraæ zak³ad.
Pamiêtacie, jak kiedyœ za³o¿y³ siê ze mn¹, ¿e Ludzie Pracy œpiewali "g³odny jak wilk",
a gdy odkry³, ¿e nie œpiewali tego próbowa³ ich sam zatrudniæ?
Wygl¹da na to, ¿e "Barney" bêdzie przebiega³ ko³o Queensboro Bridge
i First Avenue w ci¹gu nastêpnej godziny. Ale...
to na pewno nie jest on.
To naprawdê on.
Hej! To moje.
Tak, lepiej uciekaj!
Jak leci, biegacze?
- Imponuj¹ce, Barney. - Prawda?
Mój czas móg³ byæ lepszy o jakieœ pó³ godziny,
ale spotka³em fajn¹ laskê na Mile Seven. Pobiegliœmy okrê¿n¹ drog¹
i zrobiliœmy nasz w³asny maratonik tu¿ za Nathan.
Wygra³em go.
Nie wiem czy ktokolwiek w tej historii jest zwyciezc¹.
Gdzie moje 50 dolców?
W porz¹dku.
Muszê powiedzieæ, ¿e zas³u¿y³eœ na nie.
Dziwne, ¿e nie zrobili monety zamiast tego.
Tak czy siak, idê do domu.
Mo¿e wst¹piê na si³kê.
Wszyscy ci, którzy biegli w maratonie maj¹ dzisiaj za darmo przejazd metrem.
Chyba naprawdê powinienem pojechaæ tym metrem.
Tyle o tym s³ysza³em.
Spójrz na mnie. Jestem z slumsów.
Mo¿e dzisiaj zobaczê siê z dziewczyn¹, któr¹ spotka³em w tunelu pod mostem.
Spotykasz siê z dziewczyn¹ z New Jersey?
Nie.
/I tak Barney to zrobi³.
/Ukoñczy³ maraton.
/Ale chwilê póŸniej... /mia³em interesuj¹c¹ rozmowê przez telefon.
- Halo? - Ted, tu Barney.
Pos³uchaj, musisz mnie odebraæ z metra.
O czym ty mówisz?
Siedzia³em sobie tu, myœl¹c o swoich w³asnych sprawach.
2 GODZINY WCZEŒNIEJ
Dobieg³em do mety.
Wiecie co to znaczy.
/Ulica nr 86.
Moje nogi odmówi³y pos³uszeñstwa.
Przejecha³em ca³¹ trasê metra ju¿ dwa razy.
Widzia³em, gdzie metro zawraca.
Ted, nie chcia³byœ zobaczyæ, gdzie metro zawraca.
Nogi Barney'a odmówi³y pos³uszeñstwa.
Przez ca³y czas jeŸdzi metrem,
bo nie mo¿e stamt¹d wyjœæ.
Op³aca³o siê straciæ te 50 dolców.
Pos³uchaj mnie, Ted.
Nie traæ ani chwili. Jestem w czwartym wagonie w szóstym poci¹gu,
jadê na po³udnie od Pelham Bay Park w stronê Bronxu.
B¹dŸ na przystanku na 86-tej, za jakieœ pó³ godziny?
W porz¹dku. Zaraz tam bêdê.
Nie ruszaj siê stamt¹d.
Ted, Ted.
Daj spokój. Nie ust¹pisz mu miejsca?
Przepraszam. Nie mogê.
Palant.
25 MINUT PӏNIEJ
- Barney? - Ted!
Hej!
Nie!
Widzisz? Jeœli Barney nie wzi¹³by udzia³u w maratonie,
nigdy nie przeskoczy³byœ przez t¹ bramkê,
nie dosta³byœ wezwania do s¹du i zd¹¿ylibyœmy na ten samolot.
Masz racjê.
To wszystko przez niego.
Ta spontanicznoœæ by³a zupe³nie jak w Bo¿e Narodzenie.
Zobaczê co z samolotem.
- Mogê zaoferowaæ ci dwa miejsca. - Naprawdê? To super!
Nie, nie tobie. Rozmawiam z moj¹ mam¹ o Blue Man Group.
Mamo, oddzwoniê do ciebie, dobra?
Co z naszym samolotem? Mo¿emy ju¿ wsiadaæ?
Wci¹¿ czekam na...
Wygl¹da na to, ¿e wasz samolot ju¿ odlecia³.
Co? Nie, nie, nie. Muszê byæ dzisiaj w Chicago.
Ten pilot nie zadzwoni³ do pani?
Typowy pilot. Oni nigdy nie oddzwaniaj¹, kiedy s¹ w pracy
oraz wtedy, kiedy spêdzi³aœ z nimi dwie noce w Radisson w Orlando.
/Okaza³o siê, ¿e by³ jeszcze /jeden samolot do Chicago,
/dziêki któremu zd¹¿y³bym /na rozmowê kwalifikacyjn¹,
/ale niestety by³ /po drugiej stronie lotniska.
Jak siê nazywa³a ta linia lotnicza?
Chyba "Samoloty dla nas".
Tam na pewno by³o "nas"?
Mam nadziejê, ¿e nie.
- Jezu. - G³upie wózki.
Nienawidzê ich.
Jeœli przegapimy ten samolot, to bêdzie wina Barney'a.
Barney nie pobieg³by w maratonie, gdyby Marshall nie z³ama³by sobie palca.
No i?
Czyli to moja wina?
KWIECIEÑ 2006 Marshall na pomys³ pobiegniêcia w maratonie, wpad³ w kwietniu.
Moje spodnie zaczynaj¹ mnie uciskaæ.
Nie martw siê. Uwielbiam ten ma³y brzuszek.
Nie pozwolê na to.
Co?
Pobiegnê w nowojorskim maratonie.
"Wa¿ne, aby przyj¹æ dawkê wêglowodanów
od dwóch do czterech godzin przed wielkim biegiem.
Na œniadanie zjedz obwarzanka, banana,
owsiankê, truskawki i wypij trochê soku pomarañczowego."
Proszê, Marshmallow. Zrobi³am dok³adnie tak, jak w ksi¹¿ce.
Dziêki, ale od teraz bêdê jad³ moje œniadanie w biegu.
P³yny s¹ ³atwiej przyswajane.
W ten sposób, nie marnuje siê energia i ca³y czas jestem w biegu.
"Nie zapomnij o mnóstwie pozytywnego myœlenia."
To bêdzie twój najlepszy bieg.
Zaliczysz wszystkie punkty kontrolne.
Jesteœ robotem wys³anym z przysz³oœci,
aby wygraæ maraton!
Jesteœ... Marshallem.
Jesteœ Marshallem! Tak!
"Otarcia skóry i odciski bêd¹ wystêpowaæ w wielu miejscach,
na stopach, pod pachami, a nawet na sutkach.
Na podra¿nione miejsca nak³adaj wazelinê."
O Bo¿e!
Stary, jesteœ znakomitym biegaczem.
Jutro wystartujesz i ukoñczysz nowojorski maraton!
Jesteœ najlepszy.
Dobrze wygl¹dasz.
Nikt nie zrobi tego lepiej od ciebie.
Marshall? O mój Bo¿e!
Zatem tak. To by³a twoja wina.
Gdybyœ nie przysz³a do mieszkania w œrodku dnia,
Marshall nie z³ama³by sobie palca, Barney nie pobieg³by zamiast niego,
a ja nie przeskoczy³bym przez t¹ bramkê i nie dosta³bym wezwania do s¹du,
dziêki czemu zd¹¿ylibyœmy na ten samolot bez problemu!
Nie przewróci³bym siê równie¿ na lotnisku i nie przygryz³ sobie jêzyka.
To nie by³a moja wina.
Nie musia³abym nachodziæ Marshalla, gdyby to nie by³o dla Lily.
Przemyœl to.
Co tu siê dzieje?
Wygl¹da na to, ¿e nocuj¹ tu po coœ.
Ale po co?
Nie wiem. Mo¿e przyjdzie tu jakiœ Szturmowiec albo Klingon,
¿eby porozdawaæ autografy.
"Wyprzeda¿ sukien œlubnych.
Obni¿ka nawet do 90%.
Otwarcie jutro o 8:00."
O mój Bo¿e. Mo¿esz uwierzyæ, ¿e ci ludzie robi¹ to, aby zaoszczêdziæ te kilka dolców?
Musimy tam nocowaæ.
- Mówisz powa¿nie? - Nie rozumiecie.
To niesamowita wyprzeda¿. S³ysza³a o niej wczeœniej,
ale nie wiedzia³am, gdzie to jest.
Zrobimy sobie noc sukni œlubnej. Bêdzie fajnie.
Nie mogê iœæ. Mam t¹ rzecz.
- Jak¹ rzecz? - Penisa.
To tutaj.
Badgley Mischka! Melissa Sweet!
Wera Szczêk!
Robin, masz pojêcie na co trafiliœcie?
Powiedzia³aœ "szczêka".
To przypomina mi kolejkê po bilet do Lilith Fair, w roku 1998.
By³o trochê mniej ludu.
Powinnaœ byæ szczêœliwa. Jesteœ jak¹œ dziesi¹t¹ pann¹ m³od¹ w Nowym Jorku.
Ca³kiem tu wygodnie.
Mo¿emy siê trochê przespaæ.
To trochê denerwujaæe.
Zaraz pewnie tu ktoœ przyjdzie i to wy³¹czy.
5 GODZIN PӏNIEJ
Nie wytrzymam d³u¿ej.
Za ka¿dym razem, kiedy siê wy³¹cza,
myœlê, ¿e to koniec,
ale to w³¹cza siê ponownie.
Dlaczego, Robin?
Dlaczego to siê ca³y czas w³¹cza?
Wszystko bêdzie w porz¹dku. Mo¿e...
Mo¿e zrobimy z tego zabawê, co?
Spróbujmy naœladowaæ te dŸwiêki.
3 GODZINY PӏNIEJ
Jeœli to przetrwamy,
przysiêgam, ¿e zmieniê swoje ¿ycie.
Chcia³abym powiedzieæ rodzicom jak bardzo ich kocham.
Witam, panie.
- To on. To jego auto! - Wynocha!
/Nastêpnego poranka, Robin by³a zbyt zmêczona, /aby jechaæ z powrotem na Brooklyn,
/wiêc kiedy ja by³em w pracy,
/posz³a do mojego mieszkania,
/a wtedy...
Nikt nie zrobi tego lepiej od ciebie.
Marshall? O mój Bo¿e!
Wiêc gdyby Lily nie zaci¹gnê³a mnie na tê wyprzeda¿ sukien œlubnych,
zd¹¿ylibyœmy na ten pierwszy samolot.
Dziêki Bogu, drzwi s¹ jeszcze otwarte. Uda³o siê nam.
Witam. Musimy za³apaæ siê na ten samolot.
O mój Bo¿e!
Jesteœ t¹ reporterk¹ z Metro News One.
Tak, to ja.
Nie wierzê, ¿e mnie pan rozpozna³.
- Ty robi³aœ materia³ o tych ogromych pizzach? - Móg³by pan sprawdziæ,
- czy s¹ jeszcze wolne miejsca? - Chwileczkê, proszê pana.
Te pizze by³y prawdziwe? Powiedz, by³y czy nie?
- Robin... - Chwileczkê, Ted.
Wielu ludzi mnie o to pyta.
Prawda jest taka, ¿e te pizze by³y prawdziwe.
- Nogawki. Sztuczka filmowa. - Wiedzia³em!
Mi³o spotkaæ swojego fana!
A ja by³abym fank¹ pañskiej pracy,
gdyby za³atwi³ nam pan dwa miejsca w nastêpnym samolocie.
Stewardessy w³aœnie koñcz¹ rozmieszczaæ pasa¿erów.
Zobaczê co mogê zrobiæ.
Czy pomog³oby, gdybym wyg³osi³ przemowê na temat mojego przeznaczenia?
Mog³oby to byæ bolesne.
To jakiœ koszmar.
Wiêc siê zgadzamy, tak? Zaczê³o siê to od tego, ¿e Lily chcia³a nocowaæ pod sklepem,
aby kupiæ sukniê œlubn¹?
Nie.
To zaczê³o siê jeszcze wczeœniej.
Pamiêtasz dlaczego jedliœmy te hot dogi?
1939!
Ten pens jest z 1939 roku!
67 letni pens.
Zdajesz sobie sprawê z tego, ¿e ten pens powsta³ w czasie drugiej wojny œwiatowej?
Tak jak mój dziadek, ale to wcale nie czyni go interesuj¹cym.
S³uchaj, wiem coœ o monetach,
a to maleñstwo ma spor¹ wartoœæ dla kolekcjonera.
- Wcale nie. - W³aœnie, ¿e tak!
Wiesz co? Zabiorê ciê na obiad za pieni¹dze, które dostanê za tego malucha.
/I dok³adnie tak zrobi³em.
Masz szczêœcie, ¿e s¹ jeszcze takie miejsca, gdzie mo¿na coœ kupiæ za pó³torej dolara.
To i tak 150 razy wiêcej ni¿ mieliœmy na pocz¹tku.
Przecie¿ hot dog kosztowa³ tylko 1,49 dolara.
1984.
Za 50 lat, znowu kupimy sobie za to obiad.
Jak œmiesz.
Co tu siê dzieje?
Nie wiem. Wygl¹da na to, ¿e nocuj¹ tu po coœ.
Ale po co?
To moja wina.
Ode mnie siê zaczê³o.
/Gdybym nie podniós³ /tego pensa,
/nie poszlibyœmy na hot dogi /i nie spacerowalibyœmy po mieœcie.
/Nie zauwa¿ylibyœmy /wyprzeda¿y sukien œlubnych,
/Lily nie nocowa³aby tam,
/a ja nie musia³bym /drzemaæ w twoim mieszkaniu.
/Marshall nie z³ama³by /sobie palca.
/Barney nie pobieg³by /w maratonie.
/Ja nie przeskoczy³bym /przez bramkê,
/nie zosta³bym aresztowany, /nie dosta³bym wezwania do s¹du...
I zd¹¿ylibyœmy na dzisiejszy samolot.
Nie mo¿emy cofn¹æ siê g³êbiej,
no chyba, ¿e wiesz kto zgubi³ tego pensa.
Chcia³bym wiedzieæ.
Chocia¿ ta osoba i tak ju¿ zosta³a wystarczaj¹co ukarana.
Zgubi³a tak¹ monetê.
Proszê pana.
Proszê, powiedz, ¿e masz dobre wieœci.
Niestety nie.
Nie ma ju¿ ¿adnych wolnych miejsc.
Przykro mi.
Dziêki, ¿e próbowa³eœ.
Nie mogê w to uwierzyæ.
To koniec.
Ted, wyluzuj.
Widocznie nie by³o ci przeznaczone byæ dzisiaj w Chicago.
A jeœli tej firmie tak zale¿y na tobie, z pewnoœci¹ wyznacz¹ drugi termin.
/Ale tak siê nie sta³o.
/Nie wyznaczyli drugiego terminu.
/Zatrudnili kogoœ innego.
/Jak siê okaza³o /trzy miesi¹ce póŸniej,
/ten facet przeprowadzi³ siê /do Chicago.
/Dzieci, przeznaczenie jest dziwne.
/Myœla³em, ¿e moim przeznaczeniem /jest dostanie tej pracy.
/Ale siê myli³em.
/Moim przeznaczeniem by³o /zostanie w Nowym Jorku.
/Bo jeœli by³oby inaczej,
/nigdy nie pozna³bym /waszej mamy.
T³umaczenie i napisy: SSJ

Need subtitles from another video?