Advertisement
Polish transcript
Przywrócê równowagê naszemu œwiatu.
/W poprzednich odcinkach...
Poszerzaj¹ca siê dziura zosta³a poddana kwarantannie przez Fringe.
Mieszkañcy uwiêzieni w bursztynie zostali uznani za zmar³ych.
Daliœmy ci umiejêtnoœæ identyfikacji /przedmiotów z drugiej strony.
/Czy opisa³am to jako "migotanie"?
Jest ktoœ, o kim musimy porozmawiaæ. O niej, o Fauxlivii.
Kiedy spyta³aœ mnie, czy chcê wróciæ do tego œwiata z tob¹...
- powiedzia³aœ... - ¯e powinniœmy byæ razem.
Wróci³em dla ciebie, i zaczêliœmy siê spotykaæ.
Myœla³em, ¿e to ty, Olivio.
/To nie by³am ja.
Jak mog³eœ tego nie zauwa¿yæ?
/Teraz ona jest wszêdzie.
/Jest w moim domu, w mojej pracy, /w moim ³ó¿ku.
Nie chcê ju¿ tam mieszkaæ i nie chcê byæ z tob¹.
Potrzebujemy jakiegoœ has³a, na wypadek ucieczki.
Poradzisz sobie.
Po prostu nie wiem, o czym mam mówiæ.
Daj spokój, to moi przyjaciele.
Dopóki nie prowadzisz dyskusji na temat religii lub polityki.
Wiêc... mamy dzisiaj wspania³¹ pogodê.
Widzisz? Prowadzisz pogawêdkê lepiej ni¿ ktokolwiek.
Witam. Które mieszkanie?
Kimball, 7C.
- Mi³ego wieczoru. - Dziêki.
Czy¿by winda nie dzia³a³a?
Nie, dzia³a.
Powodzenia.
Dobry wieczór, Pani Marcello. Dok¹d to?
Do hotelu Schrodinger na Flatbush.
Pani te¿ odchodzi?
Nie zniosê tego d³u¿ej, Jimmy. Nie spa³am od tygodni.
Nie jest chyba tak Ÿle.
Jeszcze nie, a nie zamierzam tu zostawaæ a¿ siê pogorszy.
Nie spêdzê ani minuty d³u¿ej w tym budynku.
W porz¹dku. Wezwê chocia¿ taksówkê.
Widzisz? Mówi³am ci, ¿e wiem, gdzie jest Brooklyn.
Uda³o wam siê!
Ty musisz byæ Chris. Mi³o poznaæ.
Szampan Kalifornijski?
Ju¿ go lubiê. WchodŸcie, wchodŸcie.
Wiêkszoœæ ludzi wysz³a na balkon. IdŸcie, a ja zrobiê wam drinki.
Pójdê z tob¹.
- Wina? - Zaskocz mnie.
Przystojniak.
- Do tego s³odki i zabawny. - I w koñcu ktoœ w twoim wieku.
Spróbuj kurczaka, jest niesamowity.
Jest wspania³y i mieszkamy ze sob¹.
- Serio? - Z kim mieszkasz?
- Czeœæ, Rick. - Z ch³opakiem.
A wiêc. Da³aœ mu czêœæ swojej szafy?
I po³owê miejsca w kredensie.
- Rick! - Ju¿ dobrze.
W porz¹dku. Zadzwoniê do zarz¹dcy budynku.
Wczoraj kuchenka sama siê uruchomi³a.
Teraz musimy j¹ tylko nauczyæ, jak robiæ nam œniadanie.
Mówiê powa¿nie. To nie jest œmieszne!
Trochê œmieszne.
Sylvia?
- Co w tym jest? - Nie wiem, jakiœ sos barbecue.
Dajcie mi torebkê!
Ma jak¹œ reakcjê alergiczn¹! Wo³aj Chrisa!
Gdzie Chris?
- To ja. - Sylvia nie mo¿e oddychaæ, dajcie jej torebkê.
Jest przy p³aszczu.
Do Schrodinger, na rogu Flatbush...
{Y:b}Fringe 3x14 "6B"
{Y:b}T³umaczenie: lisior & Matt Korekta: borek, bender, kuba99
{Y:b}Zapraszamy na www.fringe.com.pl
/Mniam, mniam, œwinka, /pe³en stó³,
/œwie¿y soczek.
Co to za okazja, Walter?
Nic specjalnego.
Ale przez ostatnie parê tygodni, ¿adnych nowych œledztw...
i w jakiœ sposób prze³o¿y³o siê to na...
¿e dawno nie widzia³em Olivii. Brakuje mi jej.
Dlaczego nie powiedzia³eœ mi o tym wczoraj?
A uwierzy³byœ, ¿e wylecia³o mi z g³owy?
Nie.
Walter, cokolwiek dzieje siê miêdzy nami,
to nasza sprawa.
To nie twoje zmartwienie.
Twoje szczêœcie jest moim zmartwieniem.
To naprawdê s³odkie, ale b³agam ciê...
Nie rób niczego na si³ê, dobrze?
Nic nie robiê.
Dzieñ dobry, Walterze.
Dobry, dobry. Dobrze ciê widzieæ, moja droga.
To coœ wa¿nego?
Wa¿nego?
Œniadanie. Najwa¿niejszy posi³ek w ci¹gu dnia,
i udowodni³em to w 1973 roku.
Naleœniki z jagodami. To specjalnoœæ rodziny Bishopów.
Najsmaczniejsze, kiedy s¹ ciep³e.
Walter, nie musia³eœ tego robiæ.
Dok³adnie to samo powiedzia³em.
Czegoœ tu brakuje.
Chce, ¿ebyœmy spêdzali razem czas.
W trójkê?
Nie, tylko my dwoje.
Walter!
Przynajmniej nie k³amie. Naleœniki s¹ fantastyczne.
Wracam do biura.
Olivia...
Nie uznajê jego metod,
ale skoro ju¿ tu jesteœmy, porozmawiajmy o tym, co ciê drêczy.
Nie bardzo wiem, o czym mówiæ.
Wiem, ¿e ci¹gle o niej myœlisz.
Wiem, ¿e coœ do niej czu³eœ. I wci¹¿ tak jest.
Uwa¿am, ¿e nie jesteœ ze mn¹ szczery.
Masz racjê, nie mówi³em ci wszystkiego.
- Dlatego, ¿e nie s¹dzi³em... - ¯e sobie poradzê?
Wiem, ¿e masz problemy z zaufaniem.
Trudno dopuszczaæ ci do siebie innych.
Zmagam siê z tym, bo mam powa¿ne powody.
- Nie wymyœlam ich sobie. - Wiem.
Nigdy nie chcia³em byæ jednym z tych powodów.
Wci¹¿ j¹ wspominam, bo d³ugo myœla³em o naszej wspólnej przysz³oœci.
O tym, jakby to by³o budziæ siê w ³ó¿ku obok ciebie.
Siedz¹c razem, tylko we dwoje, z kubkiem kawy, czytaj¹c gazetê.
I w koñcu to poczu³em.
Widzia³em, jak wygl¹damy razem. I to jest piêkne.
Peter, ona nam to zabra³a, nie ja.
A teraz?
Kto nas powstrzymuje?
Dunham.
Zaraz tam bêdziemy.
Pójdê po Waltera.
Amorku?
Mój plan zadzia³a³?
Jeœli mia³ utrudniæ nasze relacje, zadzia³a³ jak marzenie.
Mo¿e powinienem zrobiæ frittatê.
Szeœæ osób spad³o z siódmego piêtra, gdzie by³a impreza.
Stali na balkonie, a chwilê potem byli ju¿ na chodniku.
- Wszyscy skoczyli? - Zbiorowe samobójstwo.
Skoczkowie nie bior¹ ze sob¹ mebli, kiedy chc¹ siê zabiæ.
ZnaleŸli jakieœ uszkodzenia balkonu?
Specjaliœci niczego nie wykryli.
Ten portier, Jimmy Smith, by³ na s³u¿bie, kiedy spadli.
Spotkamy siê na górze.
Jimmy, agentka Olivia Dunham.
Opowiesz mi o tym, co siê sta³o ubieg³ej nocy?
Nie wiem, co siê sta³o.
Pomaga³em pani Marcello wezwaæ taksówkê
i nagle jego cia³o uderzy³o o ziemiê. Potem nastêpne, a potem...
wszyscy spadli.
Wszyscy naraz? Skoczyli w tym samym czasie?
Mo¿e to prawda, co mówi¹ o tym miejscu.
A co mówi¹?
Sylvia ma alergiê na orzechy, jakaœ potrawa musia³a wywo³aæ atak.
Pobieg³em na balkon po jej ch³opaka.
Byliœmy tak zajêci Sylvi¹, ¿e...
kiedy us³yszeliœmy krzyki, wszyscy zniknêli.
Lepiej uwa¿aj.
Uwa¿am.
- Ci ludzie nie skoczyli. - Masz racjê.
Nawet gdyby przeszli przez porêcze, wyl¹dowaliby znacznie dalej.
Tak, prosta fizyka. A wyl¹dowali dok³adnie pod nami.
Tak jakby przelecieli przez balkon.
Nie przeginaj, dobra?
Fascynuj¹ce. Jak szeœæ osób ma przelecieæ przez pod³ogê?
Duchy.
Mieszkañcy uwa¿aj¹, ¿e budynek jest nawiedzony.
Od jakiegoœ czasu dziej¹ siê tu dziwne rzeczy.
Dziwne rzeczy?
Tak, wymieniali rury, a dwa dni póŸniej wybuch³y.
Albo urz¹dzenia elektryczne, które same siê w³¹czaj¹ i wy³¹czaj¹.
Ludzie mówili te¿ o dziwnych odg³osach.
Tak opisywany jest praktycznie ka¿dy przedwojenny budynek.
Po³owa lokatorów ju¿ siê wyprowadzi³a.
Po tych skokach, na pewno zrobi to te¿ druga po³owa.
Jakieœ pomys³y, Walter?
Wiem, co tu siê dzieje.
Dziesiêæ razy rzuci³em monet¹ i za ka¿dym razem mia³em orze³ka.
To nie do pomyœlenia.
Prawa fizyki zosta³y tutaj zak³ócone.
Balkon... w jednej sekundzie tutaj, w nastêpnej znikn¹³.
O co chodzi, Walter?
Tak jak drugi wszechœwiat, nasz œwiat rozpada siê na czêœci.
A ten wy³om rozpoczyna siê w³aœnie tutaj!
/Cholera!
Walter, czego szukasz?
Mojego sejsmografu.
Jak mam zmierzyæ mikro wstrz¹sy bez mojego sejsmografu?
Walter, mamy go na zapleczu.
To na co czekacie?
Pójdê po niego.
Wystarczy³o podziêkowaæ.
Przepraszam, ¿e w momencie rozpadu wszechœwiata,
zapomnia³em magicznego s³owa.
Rozumiem twoje rozterki, ale nie wiemy, czy chodzi tu o s³aby punkt.
To nie s³aby punkt, to dziura, która prawdopodobnie prowadzi do wiru.
Z akcentem na "prawdopodobnie".
Tak, zgadzam siê, musimy mieæ dowód. To twoje zadanie.
Potrzebujê wszystkich danych, które mo¿emy tam uzyskaæ.
Cyfrowy spektrometr, licznik Geigera.
Musimy ustaliæ ka¿de nieregularnoœci.
Walter, to tylko hipoteza.
Peter, ja wiem, ¿e to nie do koñca nauka.
Mo¿e mam wprowadziæ Oliviê w podwy¿szony stan strachu i niepewnoœci,
w nadziei, ¿e uda jej siê ujrzeæ "migotanie" z drugiej strony.
Nie to mia³em na myœli.
Masz swój sejsmograf.
Dziêki, Astrid.
Walter, pojedziemy ustawiæ to wszystko w Rosencrantz.
Gdy wyst¹pi jakaœ aktywnoœæ sejsmiczna, dowiesz siê pierwszy.
Tak. Dziêkujê!
"Proszê", "czary-mary". Cokolwiek chcesz us³yszeæ.
Walter, o co chodzi?
O nic.
Pamiêtasz atak chemiczny na autobus jakiœ rok temu?
Tak, to by³a jedna z pierwszych spraw.
Potrzebujê akt z dochodzenia i moich notatek z laboratorium.
Po co?
Dobry Bo¿e.
Czy to jest jakiœ dzieñ zgadywanek? Nikt mi nie powiedzia³.
Za³atwiê akta, Walter.
Dobra, sejsmograf pod³¹czony.
Walterze, wszystko przygotowane.
Nie mo¿esz tego zrobiæ stamt¹d?
Dobrze, zostaniemy tu.
Tak, pa.
- ¯artujesz. - Chce, ¿ebyœmy zostali.
Wie, ¿e jest 12 stopni mrozu?
Powiedzia³, ¿e mamy byæ blisko, na wypadek drugiej kalibracji.
Naprawdê myœlisz, ¿e to koniec œwiata?
Jeœli tak, to nie musimy staæ na mrozie i czekaæ.
Po drugiej stronie ulicy jest bar.
Myœlisz, ¿e to dobry moment, ¿eby iœæ na kielicha?
Kto mówi o piciu? Mo¿e maj¹ frytki.
To rozumiem.
- Dobry wieczór, pani Merchant. - Witaj, Jimmy.
Czas na niespodziankê muzyczn¹.
- Czy to "Feelings"? - Nie.
Mówi³em ju¿, jak Walter œpiewa³ "Never, Never Gonna Give You Up"?
Nie, ale uwielbiam Barry'ego White'a.
Mia³ na sobie tylko skarpetki.
Tañczy³ jak w "Gor¹czce sobotniej nocy". Sporo siê dzia³o.
Wystarczy.
Pamiêtasz, jak mówi³eœ...
o uczuciach, gdy myœla³eœ, ¿e jesteœ ze mn¹?
I powiedzia³eœ, ¿e by³o cudownie.
Chcê wiedzieæ, jakie to uczucie.
Ale?
Olivia, co siê dzieje?
Muszê siê przewietrzyæ, wybacz.
Olivia.
Cokolwiek to by³o, jeœli s¹dzisz, ¿e to b³¹d...
Peter, b³yszcza³eœ.
Zamigota³eœ, gdy siê ca³owaliœmy.
Boisz siê.
- Czego? - ¯e mia³eœ racjê.
¯e tu nie chodzi tylko o ni¹.
To chyba moja wina. Ja nas powstrzymujê.
Mo¿e ja nigdy nie bêdê wra¿liwa.
Daj spokój, wiesz ¿e to nieprawda.
Prawda. Jestem przera¿ona, ¿e nie mogê tego naprawiæ.
¯e taka w³aœnie jestem.
Co widzisz?
Peter? Masz te odczyty? Co siê dzieje?
Nie wiem. Zaraz zadzwoniê.
Co siê sta³o?
Kto to by³?
Mój m¹¿... Jest duchem.
Nic.
Myœla³em, ¿e bêdzie tu jakiœ wyciek promieniotwórczy.
Wiêc nie wierzysz, ¿e to duch jej mê¿a?
Nie ma czegoœ takiego jak duchy.
Tutaj wyznaczasz sobie granicê? Duchy?
K³óciliœmy siê z Bellym o to, co dzieje siê z energi¹ cia³a po œmierci.
William twierdzi³, ¿e jesteœmy w stanie z³apaæ tê energiê...
u¿ywaj¹c "magnesu na dusze".
Chwytliwa nazwa.
Powiedzia³, ¿e jeœli ma racjê, skontaktuje siê ze mn¹ po œmierci.
Do teraz czekam na ten kontakt.
Skoro to nie by³ duch jej mê¿a, co widzia³a pani Merchant?
Pani Merchant...
Kiedy widzia³a pani mê¿a pierwszy raz?
Po jego œmierci?
Odwiedza³ mnie...
Od kilku miesiêcy.
Wygl¹da na to, ¿e d³ugo byliœcie razem.
Prawie 45 lat.
Te zdjêcia s¹ piêkne. By³ fotografem?
Lubi³ go udawaæ.
Kiedy podró¿owaliœmy...
mówi³ ludziom, ¿e pracuje dla National Geographic.
Tak, wiem, brzmi strasznie.
Ale to ma³e k³amstewko pozwoli³o nam dostaæ siê...
do kilku zastrze¿onych, ale przepiêknych miejsc.
Nigdy nie mieliœmy dzieci, wiêc...
To by³a nasza mi³oœæ.
Byliœmy œwietn¹ dru¿yn¹.
Proszê mi wybaczyæ, ale jak zmar³ Derek?
To by³o g³upie.
Wystrzeli³y korki jak zawsze.
Wtedy zwykle rzucaliœmy monet¹.
Gdy trzeba by³o coœ zrobiæ,
rzucaliœmy monet¹.
Derek tym razem przegra³.
By³o spiêcie w okablowaniu.
Zgin¹³ natychmiast.
Po jego œmierci musia³a byæ pani przybita.
To wtedy zacz¹³ do pani przychodziæ?
Nie.
Po pogrzebie, nie potrafi³am wstaæ z ³ó¿ka.
Byliœmy razem, odk¹d skoñczyliœmy 20 lat.
By³ czêœci¹ mnie.
I odszed³.
Kiedy zobaczy³a go pani pierwszy raz po œmierci?
Kilka dni póŸniej.
Przy obiedzie.
Przez sekundê zapomnia³am...
Zastanawia³am siê, na co Derek mia³ ochotê.
I wtedy sobie przypomnia³am.
On odszed³.
Jedyne, co czu³am, to rozpacz.
Chcia³am tylko jego.
Nawet gdyby mia³o to oznaczaæ moj¹ œmieræ.
Wtedy przyszed³.
Przyszed³, ¿eby byæ ze mn¹.
Kiedy go potrzebowa³am.
Jak d³ugo tu mieszkaliœcie?
Ponad 40 lat.
To by³o mieszkanie Dereka.
Wprowadzi³am siê, kiedy siê pobraliœmy.
Walter, dlaczego o to zapyta³eœ?
O to, jak d³ugo tu mieszka. Jakie to ma znaczenie?
Je¿eli jej m¹¿ by³ w³aœcicielem mieszkania,
to ca³kiem prawdopodobne, ¿e odpowiednik jej mê¿a...
móg³ mieæ to mieszkanie po drugiej stronie.
Co dowodzi, ¿e mam racjê.
Œwiat za³amuje siê w tym miejscu.
Ta kobieta widzi œwiat po drugiej stronie.
Myl¹c drugiego Dereka ze swoim mê¿em.
- I dlatego ja te¿ go widzê. - Tak!
Je¿eli zas³ona oddzielaj¹ca nasz œwiat,
jest tak cienka, ¿e pani Merchant mo¿e przez ni¹ widzieæ...
To z³y znak.
Walter, rozumiem dlaczego ona to widzi, a ja nie,
ale jak to mo¿liwe, ¿e ta kobieta to potrafi?
Nie interesuje mnie to, Peter.
Bardziej martwiê siê tym, co zdarzy siê póŸniej.
Czym konkretnie?
WyobraŸcie sobie to, jako s³aby punkt wszechœwiata.
Z ka¿dym wypadkiem,
staje siê coraz s³abszy.
A¿ w koñcu...
Wir...
Dziura, która poch³ania i niszczy wszystko wokó³.
Widzieliœmy to po drugiej stronie.
Walterze, znalaz³am.
Dobrze. Dlaczego tak d³ugo?
FBI przes³a³o akta sprawy do Massive Dynamics.
Jakie akta?
Atak na podmiejski bus, kilka lat temu.
W jaki sposób to istotne?
Martwi³em siê tym, odk¹d wróciliœmy z tamtej strony.
Jak mo¿emy zareagowaæ, gdy otworzy siê wir.
Jak zatkamy dziurê?
Walter, nie mów mi, ¿e myœlisz o...
Co mi umyka?
Zrobilibyœmy to samo, co zrobili po drugiej stronie.
Rz¹d poprosi³ nas, byœmy zbadali to do celów militarnych.
Nikt nigdy nie widzia³ czegoœ takiego, wiêc nie by³o obaw.
Dobre uzasadnienie.
Je¿eli siê nie mylê, to posiada zbli¿ony sk³ad...
do materia³u u¿ytego przez Walternatywnego.
Potrzebujemy szeœciu najlepszych naukowców.
I tego nerwowego goœcia, Brandona.
Doktorze Bishop, powiem to wprost.
Sugeruje pan, ¿e FBI zamknê³o ten budynek w bursztynie?
Prawdopodobnie ca³¹ dzielnic¹.
Niech skorzystaj¹ z moich notatek.
Widzieliœmy szkody wyrz¹dzone przez bursztyn po drugiej stronie.
- Tysi¹ce uwiêzionych ludzi. - Nie wspominaj¹c o opinii publicznej.
Bêdziemy œwiadkami masowej histerii.
Rozumiem, ale jak zareaguje opinia publiczna,
gdy s³aby punkt zamieni siê w wir?
Czarn¹ dziurê, która poch³onie pó³ Brooklynu.
Powinniœmy zaczynaæ.
Rozumiem, ¿e to ostatecznoœæ, ale to z³y sposób.
Wiesz o tym znacznie wiêcej od nas.
Jakiego protoko³u u¿ywaj¹ po drugiej stronie?
Wkracza dru¿yna Fringe, oceniaj¹ zakres szkód,
wyznaczaj¹ obwód terenu, ewakuuj¹ ilu tylko siê da.
Kiedy pojemnik jest na miejscu, zostaje rozpylony gaz.
W ci¹gu sekund, bursztyn zastyga.
Muszê to skonsultowaæ z gór¹.
Inaczej wyobra¿a³eœ sobie poznanie prezydenta?
Pozna³em go ju¿.
Nie lubi mnie. Wygra³em z nim w golfa.
O czym myœlisz?
Rozumiem obawy Waltera, ale musi byæ jakieœ inne wyjœcie.
Zdobêdê informacje na temat reszty s³abych punktów.
Walter w dalszym ci¹gu nie wie, co powoduje te wypadki.
Ale je¿eli to nowy punkt, to dlaczego akurat tam?
Jak siê dowiemy, bêdziemy te¿ wiedzieli, jak to zatrzymaæ.
Po³¹czmy wszystkie raporty geologiczne z Rosencrantz.
Wracaj¹c do pierwszego wypadku w aktach. Mo¿e coœ nam umknê³o.
Zawêziliœmy parametry na podstawie twoich notatek.
Uwa¿amy, ¿e ta mieszanina powieli zwi¹zek, którego szukasz.
Jak idzie?
Dobrze siê czujesz?
Przez d³u¿szy czas Ÿle myœla³em o drugim Walterze.
Uwa¿a³em go za z³ego cz³owieka,
sk³onnego u¿yæ wszelkich niezbêdnych œrodków, by zdobyæ czego chce.
U³atwi³o mi to usprawiedliwienie siê.
Teraz podjêliœmy tê sam¹ decyzjê.
Uwa¿am, ¿e robimy dok³adnie to samo, co on.
Jakim jestem teraz cz³owiekiem?
Takim, który zadaje w³aœciwe pytania.
Nie uwa¿asz, ¿e on te¿ siê z nimi zmaga³?
Zwi¹zek jest gotowy.
Nie ma nic nadzwyczajnego pod powierzchni¹.
¯adnych linii metra, ¿adnych przewodów zasilaj¹cych.
Coœ przeoczyliœmy.
Przepraszam...
Kobieta, która straci³a mê¿a, Alice Merchant.
Dlaczego widzi tamt¹ stronê?
Ty potrafisz to zrobiæ,
ale tylko wtedy, kiedy twoje emocje s¹ intensywniejsze.
Intensywnoœæ emocji to twój sposób.
Ona jest w ¿a³obie po swoim mê¿u.
To intensywne emocje.
Ludzie trac¹ ukochanych przez ca³y czas.
To smutne, ale co czyni j¹ tak wyj¹tkow¹?
I dlaczego widzi tylko swojego mê¿a, a siebie nie?
Je¿eli oboje ¿yj¹ po drugiej stronie,
to powinna widzieæ ich oboje.
Mo¿e druga Alice przegra³a, rzucaj¹c monet¹.
Powiedzia³a, ¿e rzucali monet¹, by wybraæ kogoœ do naprawy.
Mo¿e to samo sta³o siê po tamtej stronie, ale...
Zamiast Dereka zmar³a Alice.
A je¿eli patrzyliœmy na to ze z³ej strony?
Mo¿e tu chodzi o ludzi.
Tak?
Czy to mo¿liwe, by dwoje ludzi, bêd¹cych w ¿a³obie po ukochanym...
w tym samym miejscu, w jakiœ sposób tworzy³a s³aby punkt?
Jakiœ rodzaj emocjonalnego, kwantowego splotu...
Mo¿liwe.
"Straszne spl¹tanie na odleg³oœæ"
Einstein.
Dwa cia³a oddzia³uj¹ce na siebie,
mimo oddzielenia du¿¹ odleg³oœci¹.
Facet mia³ giêtki jêzyk.
Wiêc to mo¿liwe?
W teorii! Muszê to zbadaæ.
Muszê te¿ dojœæ do tego, jak to zrobiæ.
Olivio, odbieram aktywnoœæ sejsmiczn¹ w Park Slope.
Znowu to samo.
Po³udniowa czêœæ ulicy czysta.
Ruszaæ na zachód i po³¹czyæ siê z dru¿yn¹ Bravo. Raport za 5 minut.
To urz¹dzenie rozpylaj¹ce bursztyn?
Przygotowa³em zdalny detonator, wiêc nie uwiêzimy twoich agentów.
Wy dwoje, weŸcie ten cylinder. Postawcie na klatce schodowej.
Czekam na raport, szybko.
Myœlê, ¿e jest inne wyjœcie.
W skrócie.
Kobieta, która potrafi widzieæ drug¹ stronê.
A jeœli ten dziwny wypadek zabi³ po drugiej stronie ¿onê?
Ta intensywna ¿a³oba, której oboje doœwiadczaj¹...
w jakiœ sposób ³¹czy nasze wszechœwiaty.
Uwa¿asz, ¿e to wszystko przez uczucia?
Niektóre naturalne zwi¹zki w ciele s¹ jak Cortexiphan,
Olivia widzi drug¹ stronê, tylko wtedy, gdy siê boi.
Nie wiemy, jak dzia³aj¹ jej emocje. Po prostu siê dzieje.
Doktorze Bishop, czy to mo¿liwe?
To mo¿liwe...
Ale stan spl¹tany to skomplikowana rzecz.
Nie jestem pewien.
/Mamy rezydenta, /który odmawia opuszczenia budynku.
/Merchant. Mieszkanie 6B. /Jakieœ porady?
To ona.
Wyci¹gniêcie jej nie pomo¿e.
Odleg³oœæ nie ma znaczenia.
Je¿eli Peter i Olivia maj¹ racjê...
i ta para jest odpowiedzialna, za to, czego jesteœmy œwiadkami,
to nie ma znaczenia, jak daleko od siebie bêd¹.
Subatomowe po³¹czenie pozostanie.
Ona musi przerwaæ to po³¹czenie.
Co proponujesz?
Mo¿emy przekonaæ j¹, ¿e to nie jej m¹¿.
- I to wszystko powstrzyma? - Prawdopodobnie.
Ale zanim u¿yjemy bursztynu, musimy spróbowaæ.
Kiedy wydam rozkaz, wasza dwójka ma natychmiast opuœciæ budynek.
- Tak jest! - IdŸcie!
Ju¿ tu jest.
- Alice... - OdejdŸcie!
Nie chcê was tutaj.
Alice, to co ci powiem, mo¿e byæ trudne.
Wszystko, co dzieje siê w tym budynku, to twoja wina.
To przez ciebie i Dereka.
Jesteœ jedyn¹ osob¹, która mo¿e to powstrzymaæ.
- Musisz pozwoliæ mu odejœæ. - Nie zrobiê tego.
Rozumiem, co czujesz.
Mê¿czyzna, którego widzisz, to nie duch ani twój m¹¿.
- Wygl¹da identycznie jak Derek. - Wiêc kim jest?
- Ile mamy jeszcze czasu? - Nie da siê ustaliæ.
Urz¹dzenie jest na miejscu.
Wszystkie dru¿yny, wyjœæ poza liniê, natychmiast.
/- Mylisz siê! - Przysiêgam.
Mê¿czyzna, którego widzisz, jest z innego œwiata.
O czym ty mówisz?
W jego œwiecie, to on straci³ ¿onê.
Wygl¹da³a identycznie jak ty.
Pope³ni³ ten sam b³¹d, co ty. Myœli, ¿e jesteœ jego ¿on¹.
Brzmi to szalenie, ale wszyscy, którzy spadli z balkonu...
zginêli, bo nie odpuœciliœcie. Nie daliœcie sobie odejœæ.
To wszystko dzieje siê przez ciebie i mo¿esz to powstrzymaæ.
Alice, kochanie, to ja.
S³yszê ciê.
Derek, s³yszê ciê!
Ja te¿ go ju¿ widzê.
Ukochana.
- Têskniê za tob¹. - Ja za tob¹ te¿.
To migotanie by³o tym, o czym myœlê?
Widzisz tamt¹ stronê.
Tak, wszyscy j¹ widzimy.
Dunham, Bishop, wychodŸcie! Zrozumiano?
Powtarzam...
Jest jeszcze tyle rzeczy, które chcia³bym ci powiedzieæ.
Rzeczy, których nie mia³em okazji ci powiedzieæ.
Ten budynek chyba wiêcej nie wytrzyma.
Ona nie pozwoli mu odejϾ.
Co siê dzieje?
Szybkie zmiany w ciœnieniu atmosferycznym.
ElektrostatycznoϾ.
Doktorze Bishop...
To wir. Zaczê³o siê.
Jak to uruchomiæ, doktorze Bishop?
W³¹cz to.
Wyci¹gnij blokadê.
Natychmiastowa ewakuacja! S³yszycie? To rozkaz!
Musisz nas pos³uchaæ.
Ten mê¿czyzna nie jest twoim mê¿em.
Kto to? Kim s¹ ci ludzie?
Alice, proszê.
Spójrz na mnie.
Musisz pozwoliæ mu odejœæ.
Jak mo¿esz mnie o to prosiæ? Nie mogê.
Nie mogê! Po prostu nie mogê!
Wiem. Ale ty mia³aœ to, o czym wiêkszoœæ z nas tylko marzy.
Ca³e ¿ycie spêdzone z osob¹, któr¹ kochasz.
Rozejrzyj siê. Ca³e mieszkanie jest pe³ne wspomnieñ.
Fotografii, biletów. Dowodów na dzielenie z kimœ ¿ycia.
Œwiadectwa, ¿e ty i Derek byliœcie ze sob¹.
Gdy masz coœ tak realnego, zrobisz wszystko, by tego nie straciæ.
Ale proszê, musisz pozwoliæ mu odejœæ.
Alice, tak bardzo za tob¹ têskniê.
Dziewczynki te¿ za tob¹ têskni¹.
Nigdy nie mieliœmy dzieci.
Oczywiœcie, ¿e mieliœmy.
Nie.
Nie jestem twoj¹ ¿on¹.
Twoja ¿ona odesz³a.
Tak jak mój Derek.
/U nas dobrze. /A u was?
Rozumiem, ¿e trudno to przyswoiæ.
Nie jestem pewna, czy w ogóle zrozumiem, co si
…
/W poprzednich odcinkach...
Poszerzaj¹ca siê dziura zosta³a poddana kwarantannie przez Fringe.
Mieszkañcy uwiêzieni w bursztynie zostali uznani za zmar³ych.
Daliœmy ci umiejêtnoœæ identyfikacji /przedmiotów z drugiej strony.
/Czy opisa³am to jako "migotanie"?
Jest ktoœ, o kim musimy porozmawiaæ. O niej, o Fauxlivii.
Kiedy spyta³aœ mnie, czy chcê wróciæ do tego œwiata z tob¹...
- powiedzia³aœ... - ¯e powinniœmy byæ razem.
Wróci³em dla ciebie, i zaczêliœmy siê spotykaæ.
Myœla³em, ¿e to ty, Olivio.
/To nie by³am ja.
Jak mog³eœ tego nie zauwa¿yæ?
/Teraz ona jest wszêdzie.
/Jest w moim domu, w mojej pracy, /w moim ³ó¿ku.
Nie chcê ju¿ tam mieszkaæ i nie chcê byæ z tob¹.
Potrzebujemy jakiegoœ has³a, na wypadek ucieczki.
Poradzisz sobie.
Po prostu nie wiem, o czym mam mówiæ.
Daj spokój, to moi przyjaciele.
Dopóki nie prowadzisz dyskusji na temat religii lub polityki.
Wiêc... mamy dzisiaj wspania³¹ pogodê.
Widzisz? Prowadzisz pogawêdkê lepiej ni¿ ktokolwiek.
Witam. Które mieszkanie?
Kimball, 7C.
- Mi³ego wieczoru. - Dziêki.
Czy¿by winda nie dzia³a³a?
Nie, dzia³a.
Powodzenia.
Dobry wieczór, Pani Marcello. Dok¹d to?
Do hotelu Schrodinger na Flatbush.
Pani te¿ odchodzi?
Nie zniosê tego d³u¿ej, Jimmy. Nie spa³am od tygodni.
Nie jest chyba tak Ÿle.
Jeszcze nie, a nie zamierzam tu zostawaæ a¿ siê pogorszy.
Nie spêdzê ani minuty d³u¿ej w tym budynku.
W porz¹dku. Wezwê chocia¿ taksówkê.
Widzisz? Mówi³am ci, ¿e wiem, gdzie jest Brooklyn.
Uda³o wam siê!
Ty musisz byæ Chris. Mi³o poznaæ.
Szampan Kalifornijski?
Ju¿ go lubiê. WchodŸcie, wchodŸcie.
Wiêkszoœæ ludzi wysz³a na balkon. IdŸcie, a ja zrobiê wam drinki.
Pójdê z tob¹.
- Wina? - Zaskocz mnie.
Przystojniak.
- Do tego s³odki i zabawny. - I w koñcu ktoœ w twoim wieku.
Spróbuj kurczaka, jest niesamowity.
Jest wspania³y i mieszkamy ze sob¹.
- Serio? - Z kim mieszkasz?
- Czeœæ, Rick. - Z ch³opakiem.
A wiêc. Da³aœ mu czêœæ swojej szafy?
I po³owê miejsca w kredensie.
- Rick! - Ju¿ dobrze.
W porz¹dku. Zadzwoniê do zarz¹dcy budynku.
Wczoraj kuchenka sama siê uruchomi³a.
Teraz musimy j¹ tylko nauczyæ, jak robiæ nam œniadanie.
Mówiê powa¿nie. To nie jest œmieszne!
Trochê œmieszne.
Sylvia?
- Co w tym jest? - Nie wiem, jakiœ sos barbecue.
Dajcie mi torebkê!
Ma jak¹œ reakcjê alergiczn¹! Wo³aj Chrisa!
Gdzie Chris?
- To ja. - Sylvia nie mo¿e oddychaæ, dajcie jej torebkê.
Jest przy p³aszczu.
Do Schrodinger, na rogu Flatbush...
{Y:b}Fringe 3x14 "6B"
{Y:b}T³umaczenie: lisior & Matt Korekta: borek, bender, kuba99
{Y:b}Zapraszamy na www.fringe.com.pl
/Mniam, mniam, œwinka, /pe³en stó³,
/œwie¿y soczek.
Co to za okazja, Walter?
Nic specjalnego.
Ale przez ostatnie parê tygodni, ¿adnych nowych œledztw...
i w jakiœ sposób prze³o¿y³o siê to na...
¿e dawno nie widzia³em Olivii. Brakuje mi jej.
Dlaczego nie powiedzia³eœ mi o tym wczoraj?
A uwierzy³byœ, ¿e wylecia³o mi z g³owy?
Nie.
Walter, cokolwiek dzieje siê miêdzy nami,
to nasza sprawa.
To nie twoje zmartwienie.
Twoje szczêœcie jest moim zmartwieniem.
To naprawdê s³odkie, ale b³agam ciê...
Nie rób niczego na si³ê, dobrze?
Nic nie robiê.
Dzieñ dobry, Walterze.
Dobry, dobry. Dobrze ciê widzieæ, moja droga.
To coœ wa¿nego?
Wa¿nego?
Œniadanie. Najwa¿niejszy posi³ek w ci¹gu dnia,
i udowodni³em to w 1973 roku.
Naleœniki z jagodami. To specjalnoœæ rodziny Bishopów.
Najsmaczniejsze, kiedy s¹ ciep³e.
Walter, nie musia³eœ tego robiæ.
Dok³adnie to samo powiedzia³em.
Czegoœ tu brakuje.
Chce, ¿ebyœmy spêdzali razem czas.
W trójkê?
Nie, tylko my dwoje.
Walter!
Przynajmniej nie k³amie. Naleœniki s¹ fantastyczne.
Wracam do biura.
Olivia...
Nie uznajê jego metod,
ale skoro ju¿ tu jesteœmy, porozmawiajmy o tym, co ciê drêczy.
Nie bardzo wiem, o czym mówiæ.
Wiem, ¿e ci¹gle o niej myœlisz.
Wiem, ¿e coœ do niej czu³eœ. I wci¹¿ tak jest.
Uwa¿am, ¿e nie jesteœ ze mn¹ szczery.
Masz racjê, nie mówi³em ci wszystkiego.
- Dlatego, ¿e nie s¹dzi³em... - ¯e sobie poradzê?
Wiem, ¿e masz problemy z zaufaniem.
Trudno dopuszczaæ ci do siebie innych.
Zmagam siê z tym, bo mam powa¿ne powody.
- Nie wymyœlam ich sobie. - Wiem.
Nigdy nie chcia³em byæ jednym z tych powodów.
Wci¹¿ j¹ wspominam, bo d³ugo myœla³em o naszej wspólnej przysz³oœci.
O tym, jakby to by³o budziæ siê w ³ó¿ku obok ciebie.
Siedz¹c razem, tylko we dwoje, z kubkiem kawy, czytaj¹c gazetê.
I w koñcu to poczu³em.
Widzia³em, jak wygl¹damy razem. I to jest piêkne.
Peter, ona nam to zabra³a, nie ja.
A teraz?
Kto nas powstrzymuje?
Dunham.
Zaraz tam bêdziemy.
Pójdê po Waltera.
Amorku?
Mój plan zadzia³a³?
Jeœli mia³ utrudniæ nasze relacje, zadzia³a³ jak marzenie.
Mo¿e powinienem zrobiæ frittatê.
Szeœæ osób spad³o z siódmego piêtra, gdzie by³a impreza.
Stali na balkonie, a chwilê potem byli ju¿ na chodniku.
- Wszyscy skoczyli? - Zbiorowe samobójstwo.
Skoczkowie nie bior¹ ze sob¹ mebli, kiedy chc¹ siê zabiæ.
ZnaleŸli jakieœ uszkodzenia balkonu?
Specjaliœci niczego nie wykryli.
Ten portier, Jimmy Smith, by³ na s³u¿bie, kiedy spadli.
Spotkamy siê na górze.
Jimmy, agentka Olivia Dunham.
Opowiesz mi o tym, co siê sta³o ubieg³ej nocy?
Nie wiem, co siê sta³o.
Pomaga³em pani Marcello wezwaæ taksówkê
i nagle jego cia³o uderzy³o o ziemiê. Potem nastêpne, a potem...
wszyscy spadli.
Wszyscy naraz? Skoczyli w tym samym czasie?
Mo¿e to prawda, co mówi¹ o tym miejscu.
A co mówi¹?
Sylvia ma alergiê na orzechy, jakaœ potrawa musia³a wywo³aæ atak.
Pobieg³em na balkon po jej ch³opaka.
Byliœmy tak zajêci Sylvi¹, ¿e...
kiedy us³yszeliœmy krzyki, wszyscy zniknêli.
Lepiej uwa¿aj.
Uwa¿am.
- Ci ludzie nie skoczyli. - Masz racjê.
Nawet gdyby przeszli przez porêcze, wyl¹dowaliby znacznie dalej.
Tak, prosta fizyka. A wyl¹dowali dok³adnie pod nami.
Tak jakby przelecieli przez balkon.
Nie przeginaj, dobra?
Fascynuj¹ce. Jak szeœæ osób ma przelecieæ przez pod³ogê?
Duchy.
Mieszkañcy uwa¿aj¹, ¿e budynek jest nawiedzony.
Od jakiegoœ czasu dziej¹ siê tu dziwne rzeczy.
Dziwne rzeczy?
Tak, wymieniali rury, a dwa dni póŸniej wybuch³y.
Albo urz¹dzenia elektryczne, które same siê w³¹czaj¹ i wy³¹czaj¹.
Ludzie mówili te¿ o dziwnych odg³osach.
Tak opisywany jest praktycznie ka¿dy przedwojenny budynek.
Po³owa lokatorów ju¿ siê wyprowadzi³a.
Po tych skokach, na pewno zrobi to te¿ druga po³owa.
Jakieœ pomys³y, Walter?
Wiem, co tu siê dzieje.
Dziesiêæ razy rzuci³em monet¹ i za ka¿dym razem mia³em orze³ka.
To nie do pomyœlenia.
Prawa fizyki zosta³y tutaj zak³ócone.
Balkon... w jednej sekundzie tutaj, w nastêpnej znikn¹³.
O co chodzi, Walter?
Tak jak drugi wszechœwiat, nasz œwiat rozpada siê na czêœci.
A ten wy³om rozpoczyna siê w³aœnie tutaj!
/Cholera!
Walter, czego szukasz?
Mojego sejsmografu.
Jak mam zmierzyæ mikro wstrz¹sy bez mojego sejsmografu?
Walter, mamy go na zapleczu.
To na co czekacie?
Pójdê po niego.
Wystarczy³o podziêkowaæ.
Przepraszam, ¿e w momencie rozpadu wszechœwiata,
zapomnia³em magicznego s³owa.
Rozumiem twoje rozterki, ale nie wiemy, czy chodzi tu o s³aby punkt.
To nie s³aby punkt, to dziura, która prawdopodobnie prowadzi do wiru.
Z akcentem na "prawdopodobnie".
Tak, zgadzam siê, musimy mieæ dowód. To twoje zadanie.
Potrzebujê wszystkich danych, które mo¿emy tam uzyskaæ.
Cyfrowy spektrometr, licznik Geigera.
Musimy ustaliæ ka¿de nieregularnoœci.
Walter, to tylko hipoteza.
Peter, ja wiem, ¿e to nie do koñca nauka.
Mo¿e mam wprowadziæ Oliviê w podwy¿szony stan strachu i niepewnoœci,
w nadziei, ¿e uda jej siê ujrzeæ "migotanie" z drugiej strony.
Nie to mia³em na myœli.
Masz swój sejsmograf.
Dziêki, Astrid.
Walter, pojedziemy ustawiæ to wszystko w Rosencrantz.
Gdy wyst¹pi jakaœ aktywnoœæ sejsmiczna, dowiesz siê pierwszy.
Tak. Dziêkujê!
"Proszê", "czary-mary". Cokolwiek chcesz us³yszeæ.
Walter, o co chodzi?
O nic.
Pamiêtasz atak chemiczny na autobus jakiœ rok temu?
Tak, to by³a jedna z pierwszych spraw.
Potrzebujê akt z dochodzenia i moich notatek z laboratorium.
Po co?
Dobry Bo¿e.
Czy to jest jakiœ dzieñ zgadywanek? Nikt mi nie powiedzia³.
Za³atwiê akta, Walter.
Dobra, sejsmograf pod³¹czony.
Walterze, wszystko przygotowane.
Nie mo¿esz tego zrobiæ stamt¹d?
Dobrze, zostaniemy tu.
Tak, pa.
- ¯artujesz. - Chce, ¿ebyœmy zostali.
Wie, ¿e jest 12 stopni mrozu?
Powiedzia³, ¿e mamy byæ blisko, na wypadek drugiej kalibracji.
Naprawdê myœlisz, ¿e to koniec œwiata?
Jeœli tak, to nie musimy staæ na mrozie i czekaæ.
Po drugiej stronie ulicy jest bar.
Myœlisz, ¿e to dobry moment, ¿eby iœæ na kielicha?
Kto mówi o piciu? Mo¿e maj¹ frytki.
To rozumiem.
- Dobry wieczór, pani Merchant. - Witaj, Jimmy.
Czas na niespodziankê muzyczn¹.
- Czy to "Feelings"? - Nie.
Mówi³em ju¿, jak Walter œpiewa³ "Never, Never Gonna Give You Up"?
Nie, ale uwielbiam Barry'ego White'a.
Mia³ na sobie tylko skarpetki.
Tañczy³ jak w "Gor¹czce sobotniej nocy". Sporo siê dzia³o.
Wystarczy.
Pamiêtasz, jak mówi³eœ...
o uczuciach, gdy myœla³eœ, ¿e jesteœ ze mn¹?
I powiedzia³eœ, ¿e by³o cudownie.
Chcê wiedzieæ, jakie to uczucie.
Ale?
Olivia, co siê dzieje?
Muszê siê przewietrzyæ, wybacz.
Olivia.
Cokolwiek to by³o, jeœli s¹dzisz, ¿e to b³¹d...
Peter, b³yszcza³eœ.
Zamigota³eœ, gdy siê ca³owaliœmy.
Boisz siê.
- Czego? - ¯e mia³eœ racjê.
¯e tu nie chodzi tylko o ni¹.
To chyba moja wina. Ja nas powstrzymujê.
Mo¿e ja nigdy nie bêdê wra¿liwa.
Daj spokój, wiesz ¿e to nieprawda.
Prawda. Jestem przera¿ona, ¿e nie mogê tego naprawiæ.
¯e taka w³aœnie jestem.
Co widzisz?
Peter? Masz te odczyty? Co siê dzieje?
Nie wiem. Zaraz zadzwoniê.
Co siê sta³o?
Kto to by³?
Mój m¹¿... Jest duchem.
Nic.
Myœla³em, ¿e bêdzie tu jakiœ wyciek promieniotwórczy.
Wiêc nie wierzysz, ¿e to duch jej mê¿a?
Nie ma czegoœ takiego jak duchy.
Tutaj wyznaczasz sobie granicê? Duchy?
K³óciliœmy siê z Bellym o to, co dzieje siê z energi¹ cia³a po œmierci.
William twierdzi³, ¿e jesteœmy w stanie z³apaæ tê energiê...
u¿ywaj¹c "magnesu na dusze".
Chwytliwa nazwa.
Powiedzia³, ¿e jeœli ma racjê, skontaktuje siê ze mn¹ po œmierci.
Do teraz czekam na ten kontakt.
Skoro to nie by³ duch jej mê¿a, co widzia³a pani Merchant?
Pani Merchant...
Kiedy widzia³a pani mê¿a pierwszy raz?
Po jego œmierci?
Odwiedza³ mnie...
Od kilku miesiêcy.
Wygl¹da na to, ¿e d³ugo byliœcie razem.
Prawie 45 lat.
Te zdjêcia s¹ piêkne. By³ fotografem?
Lubi³ go udawaæ.
Kiedy podró¿owaliœmy...
mówi³ ludziom, ¿e pracuje dla National Geographic.
Tak, wiem, brzmi strasznie.
Ale to ma³e k³amstewko pozwoli³o nam dostaæ siê...
do kilku zastrze¿onych, ale przepiêknych miejsc.
Nigdy nie mieliœmy dzieci, wiêc...
To by³a nasza mi³oœæ.
Byliœmy œwietn¹ dru¿yn¹.
Proszê mi wybaczyæ, ale jak zmar³ Derek?
To by³o g³upie.
Wystrzeli³y korki jak zawsze.
Wtedy zwykle rzucaliœmy monet¹.
Gdy trzeba by³o coœ zrobiæ,
rzucaliœmy monet¹.
Derek tym razem przegra³.
By³o spiêcie w okablowaniu.
Zgin¹³ natychmiast.
Po jego œmierci musia³a byæ pani przybita.
To wtedy zacz¹³ do pani przychodziæ?
Nie.
Po pogrzebie, nie potrafi³am wstaæ z ³ó¿ka.
Byliœmy razem, odk¹d skoñczyliœmy 20 lat.
By³ czêœci¹ mnie.
I odszed³.
Kiedy zobaczy³a go pani pierwszy raz po œmierci?
Kilka dni póŸniej.
Przy obiedzie.
Przez sekundê zapomnia³am...
Zastanawia³am siê, na co Derek mia³ ochotê.
I wtedy sobie przypomnia³am.
On odszed³.
Jedyne, co czu³am, to rozpacz.
Chcia³am tylko jego.
Nawet gdyby mia³o to oznaczaæ moj¹ œmieræ.
Wtedy przyszed³.
Przyszed³, ¿eby byæ ze mn¹.
Kiedy go potrzebowa³am.
Jak d³ugo tu mieszkaliœcie?
Ponad 40 lat.
To by³o mieszkanie Dereka.
Wprowadzi³am siê, kiedy siê pobraliœmy.
Walter, dlaczego o to zapyta³eœ?
O to, jak d³ugo tu mieszka. Jakie to ma znaczenie?
Je¿eli jej m¹¿ by³ w³aœcicielem mieszkania,
to ca³kiem prawdopodobne, ¿e odpowiednik jej mê¿a...
móg³ mieæ to mieszkanie po drugiej stronie.
Co dowodzi, ¿e mam racjê.
Œwiat za³amuje siê w tym miejscu.
Ta kobieta widzi œwiat po drugiej stronie.
Myl¹c drugiego Dereka ze swoim mê¿em.
- I dlatego ja te¿ go widzê. - Tak!
Je¿eli zas³ona oddzielaj¹ca nasz œwiat,
jest tak cienka, ¿e pani Merchant mo¿e przez ni¹ widzieæ...
To z³y znak.
Walter, rozumiem dlaczego ona to widzi, a ja nie,
ale jak to mo¿liwe, ¿e ta kobieta to potrafi?
Nie interesuje mnie to, Peter.
Bardziej martwiê siê tym, co zdarzy siê póŸniej.
Czym konkretnie?
WyobraŸcie sobie to, jako s³aby punkt wszechœwiata.
Z ka¿dym wypadkiem,
staje siê coraz s³abszy.
A¿ w koñcu...
Wir...
Dziura, która poch³ania i niszczy wszystko wokó³.
Widzieliœmy to po drugiej stronie.
Walterze, znalaz³am.
Dobrze. Dlaczego tak d³ugo?
FBI przes³a³o akta sprawy do Massive Dynamics.
Jakie akta?
Atak na podmiejski bus, kilka lat temu.
W jaki sposób to istotne?
Martwi³em siê tym, odk¹d wróciliœmy z tamtej strony.
Jak mo¿emy zareagowaæ, gdy otworzy siê wir.
Jak zatkamy dziurê?
Walter, nie mów mi, ¿e myœlisz o...
Co mi umyka?
Zrobilibyœmy to samo, co zrobili po drugiej stronie.
Rz¹d poprosi³ nas, byœmy zbadali to do celów militarnych.
Nikt nigdy nie widzia³ czegoœ takiego, wiêc nie by³o obaw.
Dobre uzasadnienie.
Je¿eli siê nie mylê, to posiada zbli¿ony sk³ad...
do materia³u u¿ytego przez Walternatywnego.
Potrzebujemy szeœciu najlepszych naukowców.
I tego nerwowego goœcia, Brandona.
Doktorze Bishop, powiem to wprost.
Sugeruje pan, ¿e FBI zamknê³o ten budynek w bursztynie?
Prawdopodobnie ca³¹ dzielnic¹.
Niech skorzystaj¹ z moich notatek.
Widzieliœmy szkody wyrz¹dzone przez bursztyn po drugiej stronie.
- Tysi¹ce uwiêzionych ludzi. - Nie wspominaj¹c o opinii publicznej.
Bêdziemy œwiadkami masowej histerii.
Rozumiem, ale jak zareaguje opinia publiczna,
gdy s³aby punkt zamieni siê w wir?
Czarn¹ dziurê, która poch³onie pó³ Brooklynu.
Powinniœmy zaczynaæ.
Rozumiem, ¿e to ostatecznoœæ, ale to z³y sposób.
Wiesz o tym znacznie wiêcej od nas.
Jakiego protoko³u u¿ywaj¹ po drugiej stronie?
Wkracza dru¿yna Fringe, oceniaj¹ zakres szkód,
wyznaczaj¹ obwód terenu, ewakuuj¹ ilu tylko siê da.
Kiedy pojemnik jest na miejscu, zostaje rozpylony gaz.
W ci¹gu sekund, bursztyn zastyga.
Muszê to skonsultowaæ z gór¹.
Inaczej wyobra¿a³eœ sobie poznanie prezydenta?
Pozna³em go ju¿.
Nie lubi mnie. Wygra³em z nim w golfa.
O czym myœlisz?
Rozumiem obawy Waltera, ale musi byæ jakieœ inne wyjœcie.
Zdobêdê informacje na temat reszty s³abych punktów.
Walter w dalszym ci¹gu nie wie, co powoduje te wypadki.
Ale je¿eli to nowy punkt, to dlaczego akurat tam?
Jak siê dowiemy, bêdziemy te¿ wiedzieli, jak to zatrzymaæ.
Po³¹czmy wszystkie raporty geologiczne z Rosencrantz.
Wracaj¹c do pierwszego wypadku w aktach. Mo¿e coœ nam umknê³o.
Zawêziliœmy parametry na podstawie twoich notatek.
Uwa¿amy, ¿e ta mieszanina powieli zwi¹zek, którego szukasz.
Jak idzie?
Dobrze siê czujesz?
Przez d³u¿szy czas Ÿle myœla³em o drugim Walterze.
Uwa¿a³em go za z³ego cz³owieka,
sk³onnego u¿yæ wszelkich niezbêdnych œrodków, by zdobyæ czego chce.
U³atwi³o mi to usprawiedliwienie siê.
Teraz podjêliœmy tê sam¹ decyzjê.
Uwa¿am, ¿e robimy dok³adnie to samo, co on.
Jakim jestem teraz cz³owiekiem?
Takim, który zadaje w³aœciwe pytania.
Nie uwa¿asz, ¿e on te¿ siê z nimi zmaga³?
Zwi¹zek jest gotowy.
Nie ma nic nadzwyczajnego pod powierzchni¹.
¯adnych linii metra, ¿adnych przewodów zasilaj¹cych.
Coœ przeoczyliœmy.
Przepraszam...
Kobieta, która straci³a mê¿a, Alice Merchant.
Dlaczego widzi tamt¹ stronê?
Ty potrafisz to zrobiæ,
ale tylko wtedy, kiedy twoje emocje s¹ intensywniejsze.
Intensywnoœæ emocji to twój sposób.
Ona jest w ¿a³obie po swoim mê¿u.
To intensywne emocje.
Ludzie trac¹ ukochanych przez ca³y czas.
To smutne, ale co czyni j¹ tak wyj¹tkow¹?
I dlaczego widzi tylko swojego mê¿a, a siebie nie?
Je¿eli oboje ¿yj¹ po drugiej stronie,
to powinna widzieæ ich oboje.
Mo¿e druga Alice przegra³a, rzucaj¹c monet¹.
Powiedzia³a, ¿e rzucali monet¹, by wybraæ kogoœ do naprawy.
Mo¿e to samo sta³o siê po tamtej stronie, ale...
Zamiast Dereka zmar³a Alice.
A je¿eli patrzyliœmy na to ze z³ej strony?
Mo¿e tu chodzi o ludzi.
Tak?
Czy to mo¿liwe, by dwoje ludzi, bêd¹cych w ¿a³obie po ukochanym...
w tym samym miejscu, w jakiœ sposób tworzy³a s³aby punkt?
Jakiœ rodzaj emocjonalnego, kwantowego splotu...
Mo¿liwe.
"Straszne spl¹tanie na odleg³oœæ"
Einstein.
Dwa cia³a oddzia³uj¹ce na siebie,
mimo oddzielenia du¿¹ odleg³oœci¹.
Facet mia³ giêtki jêzyk.
Wiêc to mo¿liwe?
W teorii! Muszê to zbadaæ.
Muszê te¿ dojœæ do tego, jak to zrobiæ.
Olivio, odbieram aktywnoœæ sejsmiczn¹ w Park Slope.
Znowu to samo.
Po³udniowa czêœæ ulicy czysta.
Ruszaæ na zachód i po³¹czyæ siê z dru¿yn¹ Bravo. Raport za 5 minut.
To urz¹dzenie rozpylaj¹ce bursztyn?
Przygotowa³em zdalny detonator, wiêc nie uwiêzimy twoich agentów.
Wy dwoje, weŸcie ten cylinder. Postawcie na klatce schodowej.
Czekam na raport, szybko.
Myœlê, ¿e jest inne wyjœcie.
W skrócie.
Kobieta, która potrafi widzieæ drug¹ stronê.
A jeœli ten dziwny wypadek zabi³ po drugiej stronie ¿onê?
Ta intensywna ¿a³oba, której oboje doœwiadczaj¹...
w jakiœ sposób ³¹czy nasze wszechœwiaty.
Uwa¿asz, ¿e to wszystko przez uczucia?
Niektóre naturalne zwi¹zki w ciele s¹ jak Cortexiphan,
Olivia widzi drug¹ stronê, tylko wtedy, gdy siê boi.
Nie wiemy, jak dzia³aj¹ jej emocje. Po prostu siê dzieje.
Doktorze Bishop, czy to mo¿liwe?
To mo¿liwe...
Ale stan spl¹tany to skomplikowana rzecz.
Nie jestem pewien.
/Mamy rezydenta, /który odmawia opuszczenia budynku.
/Merchant. Mieszkanie 6B. /Jakieœ porady?
To ona.
Wyci¹gniêcie jej nie pomo¿e.
Odleg³oœæ nie ma znaczenia.
Je¿eli Peter i Olivia maj¹ racjê...
i ta para jest odpowiedzialna, za to, czego jesteœmy œwiadkami,
to nie ma znaczenia, jak daleko od siebie bêd¹.
Subatomowe po³¹czenie pozostanie.
Ona musi przerwaæ to po³¹czenie.
Co proponujesz?
Mo¿emy przekonaæ j¹, ¿e to nie jej m¹¿.
- I to wszystko powstrzyma? - Prawdopodobnie.
Ale zanim u¿yjemy bursztynu, musimy spróbowaæ.
Kiedy wydam rozkaz, wasza dwójka ma natychmiast opuœciæ budynek.
- Tak jest! - IdŸcie!
Ju¿ tu jest.
- Alice... - OdejdŸcie!
Nie chcê was tutaj.
Alice, to co ci powiem, mo¿e byæ trudne.
Wszystko, co dzieje siê w tym budynku, to twoja wina.
To przez ciebie i Dereka.
Jesteœ jedyn¹ osob¹, która mo¿e to powstrzymaæ.
- Musisz pozwoliæ mu odejœæ. - Nie zrobiê tego.
Rozumiem, co czujesz.
Mê¿czyzna, którego widzisz, to nie duch ani twój m¹¿.
- Wygl¹da identycznie jak Derek. - Wiêc kim jest?
- Ile mamy jeszcze czasu? - Nie da siê ustaliæ.
Urz¹dzenie jest na miejscu.
Wszystkie dru¿yny, wyjœæ poza liniê, natychmiast.
/- Mylisz siê! - Przysiêgam.
Mê¿czyzna, którego widzisz, jest z innego œwiata.
O czym ty mówisz?
W jego œwiecie, to on straci³ ¿onê.
Wygl¹da³a identycznie jak ty.
Pope³ni³ ten sam b³¹d, co ty. Myœli, ¿e jesteœ jego ¿on¹.
Brzmi to szalenie, ale wszyscy, którzy spadli z balkonu...
zginêli, bo nie odpuœciliœcie. Nie daliœcie sobie odejœæ.
To wszystko dzieje siê przez ciebie i mo¿esz to powstrzymaæ.
Alice, kochanie, to ja.
S³yszê ciê.
Derek, s³yszê ciê!
Ja te¿ go ju¿ widzê.
Ukochana.
- Têskniê za tob¹. - Ja za tob¹ te¿.
To migotanie by³o tym, o czym myœlê?
Widzisz tamt¹ stronê.
Tak, wszyscy j¹ widzimy.
Dunham, Bishop, wychodŸcie! Zrozumiano?
Powtarzam...
Jest jeszcze tyle rzeczy, które chcia³bym ci powiedzieæ.
Rzeczy, których nie mia³em okazji ci powiedzieæ.
Ten budynek chyba wiêcej nie wytrzyma.
Ona nie pozwoli mu odejϾ.
Co siê dzieje?
Szybkie zmiany w ciœnieniu atmosferycznym.
ElektrostatycznoϾ.
Doktorze Bishop...
To wir. Zaczê³o siê.
Jak to uruchomiæ, doktorze Bishop?
W³¹cz to.
Wyci¹gnij blokadê.
Natychmiastowa ewakuacja! S³yszycie? To rozkaz!
Musisz nas pos³uchaæ.
Ten mê¿czyzna nie jest twoim mê¿em.
Kto to? Kim s¹ ci ludzie?
Alice, proszê.
Spójrz na mnie.
Musisz pozwoliæ mu odejœæ.
Jak mo¿esz mnie o to prosiæ? Nie mogê.
Nie mogê! Po prostu nie mogê!
Wiem. Ale ty mia³aœ to, o czym wiêkszoœæ z nas tylko marzy.
Ca³e ¿ycie spêdzone z osob¹, któr¹ kochasz.
Rozejrzyj siê. Ca³e mieszkanie jest pe³ne wspomnieñ.
Fotografii, biletów. Dowodów na dzielenie z kimœ ¿ycia.
Œwiadectwa, ¿e ty i Derek byliœcie ze sob¹.
Gdy masz coœ tak realnego, zrobisz wszystko, by tego nie straciæ.
Ale proszê, musisz pozwoliæ mu odejœæ.
Alice, tak bardzo za tob¹ têskniê.
Dziewczynki te¿ za tob¹ têskni¹.
Nigdy nie mieliœmy dzieci.
Oczywiœcie, ¿e mieliœmy.
Nie.
Nie jestem twoj¹ ¿on¹.
Twoja ¿ona odesz³a.
Tak jak mój Derek.
/U nas dobrze. /A u was?
Rozumiem, ¿e trudno to przyswoiæ.
Nie jestem pewna, czy w ogóle zrozumiem, co si
…