Advertisement
Polish transcript
To tylko tydzieñ, nie ca³a wiecznoœæ.
/W poprzednich odcinkach...
Agentka Dunham nawi¹za³a kontakt?
/Dzia³a ju¿ po drugiej stronie.
/Jesteœ ca³kowicie inna, /odk¹d wróci³aœ.
/Jak to zrobi³aœ? /Jak siê zamieni³yœcie?
Jeœli coœ mi siê stanie, wiedz, ¿e na pocz¹tku by³o to tylko zadanie,
- ale sta³o siê... - Czymœ wiêcej.
Uwierzy³bym, gdyby nie te kajdanki.
/Widzia³aœ pu³kownika Broylesa? /SpóŸnia siê.
Jego ¿ona mówi, ¿e nie wróci³ na noc, to nie w jego stylu.
Zgadnij kto to.
Nie znam g³osu, ale podobaj¹ mi siê d³onie.
Chropowate i seksowne.
Wybacz, nie znam ciê.
Nie, to moja wina. Wzi¹³em ciê za kogoœ innego.
Powinieneœ ju¿ iœæ, bo czekam na ch³opaka.
Nie widzieliœmy siê kilka miesiêcy. Jest naprawdê du¿y i silny...
Po zastanowieniu, twoja twarz wydaje siê znajoma.
Mo¿e...
chodzi o moje usta.
- Dobrze wróciæ do domu. - G³odny?
"Ka¿dy mówi o pogodzie, a nikt nic z tym nie zrobi."
Cytujê Samuela Clemensa.
- Pan te¿ nie ma jak lecieæ? - W pewnym sensie...
Czekam na kogoœ z opóŸnionym lotem.
- Poda pan sól? - Jasne.
Dziêkujê.
- Jak prysznic? - Gor¹cy.
By³o o to trudno w pó³nocnym Teksasie.
Witaj w cywilizowanym œwiecie.
- Czym sobie zas³u¿y³em? - Jesteœ bohaterem narodowym.
Zas³ugujesz na najlepsze.
Zdrowie.
Dobre.
Liv... wszystko gra?
O co ci chodzi?
Nie wiem.
Nie odezwa³aœ siê s³owem, gdy wracaliœmy z lotniska.
Kiedy dzwoni³em z Teksasu, wydawa³aœ siê oddalona.
- Byliœmy od siebie daleko. - Wiem.
To tak... jakbyœ nie by³a sob¹.
Wiesz, to wszystko przez pracê.
Gdy mnie nie ma, mo¿emy sobie na wiêcej pozwalaæ.
Upewniam siê, czy to nie jest coœ wiêcej.
Sk¹d.
Wszystko jest takie przyt³aczaj¹ce, odk¹d Broyles zagin¹³.
Jakieœ poszlaki?
Nie. ZnaleŸli jego auto w niebezpiecznej strefie,
nikt nie wie, czemu tam by³o.
- Coœ tajnego? - Mo¿liwe.
Lincoln go zastêpuje.
Naciska na oficjalne Ÿród³a informacji, ale zero odpowiedzi.
Zaniechali poszukiwañ.
Przykro mi, ¿e mnie nie by³o. Wiem, ile dla ciebie znaczy.
Ale ju¿ jesteœ.
- Cieszê siê. - Ja te¿.
Pomocy! Proszê!
{Y:b}Fringe 3x13 "Immortality"
{Y:b}Fringe 3x13 "Nie wszystek umrê"
{Y:b}T³umaczenie: kuba99, lisior, borek Korekta: borek & bender
{Y:b}Zapraszamy na www.fringe.com.pl
Strasznie mi brakowa³o patrzenia jak siê ubierasz.
- Która godzina? - Ko³o ósmej.
Pomyœla³am, ¿e bêdziesz chcia³ odespaæ.
Dziêki.
- Chcesz siê wyrwaæ w weekend? /- Jasne, dok¹d?
Mo¿e wskoczymy w sterowiec i polecimy do Annapolis, jak dawniej.
/- Annapolis? - No.
Pójdziemy do tej krabowej knajpki na wybrze¿u...
- Obrecky's? - Tak.
- Pamiêtasz ich graj¹c¹ szafê? - Œwietny pomys³.
Dunham.
Dobrze, ju¿ jadê.
Pa.
S³ysza³am, ¿e zmieniaj¹ trasê lotów z Newark.
- ¹ bombê? - Rozplenienie siê robali.
Harry Millman, 42 lata. ZnaleŸli go w ³azience.
Robaki wy¿ar³y sobie drogê z jego wnêtrza.
Cudnie.
Odbiera³am tu wczoraj Franka.
- A wiêc robale. - Ano.
- Wiesz, jak ich nienawidzê. - Ale nie Charlie.
Kocha je.
¯wawiej, ludziska! Przyszed³ nowy szef.
Czemu, gdy mówisz "szef" brzmi to jak "niesubordynacja"?
Ton g³osu. Mo¿e dlatego nie dosta³em awansu.
Mo¿e ja by³em lepszy?
£adne, ale czym one s¹?
Nie wiadomo, przeszukaliœmy trzy bazy danych z insektami i nic.
- Co z innymi pasa¿erami? - Skontaktowaliœmy siê z po³ow¹.
Robaki nie ¿yj¹ za d³ugo na zewn¹trz.
Jeœli kogoœ by zarazi³y, wiedzielibyœmy.
Mo¿e tak, mo¿e nie.
Mo¿e ugryz³ go jakiœ zmutowany insekt i z³o¿y³ w nim jaja?
Pocieszy³eœ nas.
Mamy ¿ywego.
Mam ciê.
{Y:b}MINISTERSTWO OBRONY
Przepraszam za zw³okê, panie sekretarzu.
Rozumiem, ¿e uzyskana przez Dunham czêœæ zosta³a wys³ana.
Tak, i zdaje siê dzia³aæ.
Mo¿e po³¹czymy j¹ z maszyn¹ do koñca tygodnia.
Dobrze.
Nie po to pana wezwa³em.
Chodzi o eksperymenty na substancji z mózgu drugiej Olivii.
Mamy prze³om.
Podmiot otrzyma³ drug¹ dawkê tego dnia.
To sta³o siê 43 minuty póŸniej.
- Zmar³? - Nie.
/Danny? /Jak ty to robisz?
/Nie wiem.
/Po prostu o tym myœlê... /samo siê dzieje.
/Bo¿e, Danny!
/Wezwij dr. Jacksona!
9 obiektów testowych otrzyma³o zastrzyk
i zginê³o w ci¹gu pó³ godziny.
Ten rozwin¹³ zdolnoœæ telekinezy.
Czym siê ró¿ni¹?
Dowiemy siê po autopsji mózgu, ale mam teoriê...
Chodzi o wiek.
By³ najm³odszy z grupy, to ma sens, bior¹c pod uwagê pañski pogl¹d,
¿e mózg ma nieograniczone mo¿liwoœci przy porodzie.
Potrzebujemy m³odszych.
- Byæ mo¿e dzieci... - Nie.
Mo¿emy byæ ju¿ blisko!
¯adnych dzieci! To nie wchodzi w grê.
Szukajcie innego rozwi¹zania.
Dokumenty s¹ na biurku. Jestem zajêta.
Wydzia³ Fringe. Jestem Agentka Dunham, a to...
Agent Charlie Foster. Francis.
Nazywam siê Foster... Mona Foster.
Spotkaliœmy siê wczeœniej?
Leczy³am twoje ugryzienie pajêczaka.
Nie dziwiê siê, ¿e nie pamiêtasz. Bardzo ciê bola³o.
- Jak rany? - Dobrze.
- Czasem trochê swêdz¹. - Mo¿e ktoœ powinien je podrapaæ.
A wiêc... co was tu sprowadza?
To na pewno rodzaj chrz¹szcza Coleoptera,
mo¿e Archostemata, ale gatunek?
Nie mam pojêcia. Sk¹d go macie?
Ze stacji sterowców w Empire.
Nietypowe œrodowisko dla chrz¹szczy.
- Wygryz³y sobie drogê z cia³a. - Ciekawe...
Zaczekajcie tu.
Nie zaczynaj.
- Nie... - Dziewczyna siê zabuja³a!
Robaczywka zabuja³a siê w tym, ¿e mam jad paj¹ka we krwi.
Ka¿dy szuka kogoœ, kto polubi jego wnêtrze.
Nabijasz siê?
To ten chrz¹szcz...
Mansohnium boogliosus. Mamy odpowiedŸ na jedno pytanie,
które rodzi szereg nowych.
- To znaczy? - Jak siê tam dosta³y?
To chrz¹szcze, które paso¿ytuj¹ we wnêtrzu owiec.
Owiec...
- Wszystkie owce wyginê³y 10 lat temu... - A robaki z nimi.
Co one robi³y w cz³owieku?
/Tkanka z okazu numer 7 zosta³a /zebrana 12 godzin temu,
/po 20-minutowym /czasie rozwiniêcia siê jajeczek.
Oddzieli³em tkankê nadbrzusza od tu³owia.
Umieœci³em j¹ w pojemniku.
Dodajê 10 ml zwi¹zku bia³kowego, by przyspieszyæ reakcjê.
Jeœli enzym jest obecny, wskaŸnik bêdzie ró¿owy.
No dalej.
Niech policja sprawdzi dom, jeœli siê nie odezwie.
Pasa¿er 23 - czysty. Pasa¿er 9 - czysty.
Rozliczyliœmy siê te¿ z za³og¹ sterowca
- i obs³ug¹ naziemn¹. - Jedzenie dla linii dostarcza LFC.
- Nic nie znaleŸliœmy. - Tracicie czas.
To nie epidemia. Wykluczyliœmy 62,237% ludzi,
którzy mogli byæ nara¿eni. Mamy wniosek statystyczny.
To nie jest epidemia.
Sk¹d ciê wytrzasnêli?
/Pewnie jeŸdzi ¯ukiem.
To nie jest œmieszne.
Przynajmniej wiesz, ¿e jeœli bêdzie ciê podejrzewaæ o zdradê
- to nie pod³o¿y ci "pluskwy". - Aleœ ty oryginalna.
Co tu robisz?
Lincoln chcia³ wspó³pracy z Centrum Chorób ZakaŸnych.
Frank, jak tam na wsi?
Cieszê siê, ¿e ju¿ jestem.
- Masz coœ? - Tak, Mansohnium boogliosus.
Chrz¹szcz.
Wyginê³y w 2001, razem z owcami.
Nie s³ysza³em o tym. Niech spojrzê.
Dla was to romantyczne. Wracaj¹ wspomnienia, co?
Z Hoboken?
Nic tak nie ³¹czy ludzi, jak epidemia cholery.
Ciekawe, co ty w nim widzisz.
- Idealny, prawda? - W kolejce, zaraz po mnie.
Jasne.
Nie wiadomo, jak zarazi³a siê ofiara?
Nie. Jak czegoœ siê dowiesz, to powiedz.
Bêdê w biurze Broylesa. Znaczy u siebie.
Dziwne, robaki wchodzi³y w symbiozê z owcami,
ale teraz atakuj¹ nosiciela. Wy¿eraj¹ sobie drogê.
Wygl¹daj¹ tak samo, ale takie nie s¹.
Mo¿na to tak uj¹æ. Tylko co takiego siê zmieni³o?
- Czemu nie zapytacie? - S³ucham?
Gdy nie zna siê odpowiedzi, pyta siê kogoœ, kto j¹ zna.
Og³oœcie to ludziom. S¹ szanse, ¿e ktoœ rozpozna robaka i da znaæ.
Statystyki sugeruj¹, ¿e dostaniecie przynajmniej dwa telefony.
Nie wiem, ile ci tu p³ac¹, ale bardzo byœ mi siê przyda³a.
Mo¿na?
- Co podaæ? - Fili¿ankê herbaty i ciasto wiœniowe.
Skomplikowana rzecz. Co to?
Jestem naukowcem. To moje badanie.
- Nie zrozumie pan raczej. - Proszê spróbowaæ.
Zna pan nazwisko Jonas Salk?
A kto nie zna? Wyleczy³ polio.
A zna pan Watsona i Cricka?
- Goœcie od DNA, tak? - Zgadza siê.
A zna pan dr. Armanda Silvê?
Armand Silva... Niestety.
Pozna pan.
/Uwaga, obywatele. /Oto alarm jednostki Fringe.
/Jeœli macie informacje /odnoœnie tego chrz¹szcza,
/prosimy dzwoniæ na 711 /i kontaktowaæ siê z oddzia³em Fringe.
/- Zdecydowa³ pan? - Tak.
To samo, co ten pan.
Masz chwilkê? Mogê prosiæ o przys³ugê?
Jasne, co jest?
Jeœli uda siê zakoñczyæ sprawê do weekendu,
Olivia dosta³aby wolne?
A co? Macie jakieœ plany?
- Mo¿na tak powiedzieæ. - Czemu nie.
Dochowasz tajemnicy?
¯artujesz? Mam w³asny pakt milczenia, jeœli chodzi o sekrety.
Mów, o co chodzi.
Nikt nie zje pani psa. Dziêkujê za telefon.
- Nie przejm¹ kontroli nad pana ¿on¹. - Por¹bani ludzie!
Co siê dzieje z tym miastem? Idê po kanapkê.
To nie w ich stylu. Tak, mo¿e pan dzwoniæ w razie zmian.
Jak idzie?
Mieliœmy 200 telefonów, g³ównie od wariatów i chojraków...
Frank chce ci siê oœwiadczyæ.
Na serio.
W ten weekend. Powiedzia³ mi.
Obieca³em dotrzymaæ tajemnicy, ale znasz mnie przecie¿.
/Mam tu wiarygodn¹ rozmowê.
- Coœ siê sta³o? - Nie.
Pracowa³ w placówce biologicznej.
Jego s¹siad by³ ekspertem od tych insektów.
- SprawdŸcie to. - Super.
No i?
Co powiesz? Frankowi.
No co? Nikomu nie powiem.
To one.
Chcia³bym o nich zapomnieæ. Nazywa³ siê Armand Silva.
Pracowa³ w dziale wirusologii. Te robale ci¹gle coœ broi³y.
Jestem naukowcem, ale nienawidzê insektów.
- Wie pan, co z nimi robi³? - Nie wiem, pracowaliœmy osobno.
Hodowa³em owcze serca do operacji na zastawkach.
Jakim cudem powróci³y?
To próbujemy ustaliæ. Wie pan, gdzie znajdziemy dr. Silvê?
Nie, parê lat temu s³ysza³em, ¿e chcia³ siê zabiæ.
Nie zna³em go dobrze, ale...
Robaki by³y jego ca³ym ¿yciem.
Gdy owce wymar³y, za³ama³ siê.
Ale jeœli ¿yje, musicie z nim porozmawiaæ.
Jeœli ktoœ mia³by wiedzieæ, czemu wróci³y, to w³aœnie on.
/Jerry Bissell, 42 lata,
/naprawia³ bazy danych.
/Wed³ug informacji jad³ w Avenue Road Diner /jakieœ trzy godziny temu.
/Znam to miejsce, /jest tu¿ za rogiem.
Nie uda³o siê z dr. Silv¹.
Ostatnio mieszka³ gdzieœ pod Bostonem,
ale nie ma nic o nim, odk¹d miasto pokryto bursztynem w 2004.
- ¯adnych zapisków o œmierci? - Nie.
To znaczy, ¿e gdzieœ tam jest.
/Spójrzcie na to.
Tutaj.
S¹ zupe³nie inne.
S¹ o wiele wiêksze.
Zobaczymy, co wynajd¹ technicy.
Mo¿esz wys³aæ kogoœ do tej jadalni? Mo¿e ktoœ coœ widzia³.
Œwietnie, mam teraz dwoje szefów?
Co jest?
Czujê, ¿e coœ mi tu umyka.
Broyles widzia³by coœ, czego ja nie widzê.
Lincoln idzie ci œwietnie.
Nie martw siê. Z³apiemy go razem.
Zostawiæ ciê samego?
Nie. Proszê, nie.
O co chodzi?
Jesteœ urocza. Wiesz o tym?
Jesteœ s³odki,
ale unikasz odpowiedzi na moje pytanie.
To... skomplikowane.
Gdybyœ spyta³a mnie tydzieñ temu,
powiedzia³bym ci, ¿e poœwiêci³bym wszystko...
by ocaliæ nasz œwiat.
Jednak istniej¹ granice, których nie mogê przekraczaæ.
- Czy to czyni mnie s³abym? - Nie.
Czyni ciê to najwspanialszym mê¿czyzn¹ jakiego znam.
I fakt, ¿e walczysz z podjêciem tych decyzji.
To upewnia mnie o twojej sile.
Chcia³bym w to wierzyæ.
Obawiam siê, ¿e zawiod³em, Reiko.
Peter tu by³.
By³ tu poniewa¿ zdecydowa³, ¿e chce tu byæ.
A ja go straci³em.
Zlekcewa¿y³em jego przywi¹zanie do drugiej strony.
Nie wzi¹³em pod uwagê dziewczyny.
Ale teraz ju¿ wiesz o dziewczynie.
I lepiej znasz Petera. Odzyskasz go.
Jak mo¿esz byæ taka pewna?
Ufasz mi?
Bardziej ni¿ komukolwiek.
W takim razie.
Zaufaj mi w tej sprawie.
Znam ciê, Walter.
Widzia³am twoj¹ determinacjê, twoj¹ wolê.
Nie mam najmniejszej w¹tpliwoœci, ¿e znajdziesz odpowiedŸ.
Zawsze znajdujesz.
Wróci³aœ.
Dzwoni³em do Atlanty.
Dowiedzia³em siê trochê o dr. Silva.
Centrum Chorób ZakaŸnych mia³o mu przyznaæ grant, o który prosi³ w 1997.
Twierdzi³, ¿e by³ bliski odkrycia szczepionki na ptasi¹ grypê.
Bo¿e, jeœli to prawda...
Wiem, mog³oby ocaliæ miliony.
Chodzi o jego badania.
Jest trochê zaskakuj¹cych rzeczy.
Tutaj, popatrz na to.
Szczepionka by³a oparta na enzymie pochodz¹cym od chrz¹szcza.
I tu zacz¹³em siê zastanawiaæ.
Uwa¿asz, ¿e próbuje przywróciæ wymar³ego chrz¹szcza do ¿ycia?
Czy to w ogóle jest mo¿liwe?
Mo¿liwe, pewnie. Jednak nie takie proste.
Musia³by mieæ sklonowane DNA z zachowanego okazu.
Tylko, ¿e nic by siê nie wylêg³o.
Bo jaja sk³adaj¹ w owcy.
Dok³adnie. Musia³by je zmodyfikowaæ.
Musia³by je dostosowaæ do ¿ycia w innym nosicielu.
W ludziach.
DNA ludzi i owiec jest w 96% podobne.
To wyjaœnia, dlaczego robaki zabijaj¹ nosicieli.
W³aœnie dzwoni³em do laboratorium.
Powiedzieli, ¿e robaki z pierwszej ofiary...
nie by³y na tyle dojrza³e, ¿eby wyprodukowaæ enzym.
Ale sta³y siê wiêksze u drugiej ofiary.
Naprawdê?
Tak.
Mo¿e on modyfikuje swoje dzie³o.
Dobra, powiedzmy, ¿e masz racjê. Czego by potrzebowa³?
- Jakiego sprzêtu? - Tak. Wezwij Lincolna.
Próbki retro-wirusa.
Macierz plazmidowa.???
/- Spektrometr. - Ok, czekaj. Zwolnij.
Mikroskop elektronowy i ciek³y azot.
Masz wszystko?
W³aœnie wychodzê, wiêc bêdê za jakieœ 20 minut.
Lincoln powiedzia³, ¿e gdyby tu by³, poca³owa³by ciê.
Cieszê siê, ¿e go tu nie ma.
- I trzymaj listê ze sob¹. - Jasne, jasne. Kluczyki.
Tak, kluczyki, dziêki.
- I mój dowód. - I jeszcze to.
Mia³em czekaæ do weekendu.
Wiem, ¿e jeszcze nie wszystko jasne.
Mamy trudne prace.
No i moja matka.
Nie bêd¹c z tob¹, zorientowa³em siê jak bardzo tego nie znoszê.
Olivio Dunham,
wyjdziesz za mnie?
Tak.
Naprawdê?
- Halo? /- Czeœæ, gdzie jesteœ?
To Lincoln. W³aœnie wychodzê, co jest?
/Nie przyje¿d¿aj tu. /Mamy coœ.
Szeœæ miesiêcy temu Silva kupi³ macierz plazmidow¹,
dostarczono j¹ do magazynu na Brooklynie, wysy³am ci adres.
Gara¿ Silvy ma numer 21.
Rozejrza³em siê po okolicy i nie widzia³em ¿adnych samochodów.
Co?
Powiedzia³am tak.
Frank siê oœwiadczy³ i siê zgodzi³am.
Jesteœ szczêœliwa?
Tak, jestem.
Dobrze.
Wiêc ja te¿.
Patrz pod nogi.
Dziêki.
Chyba ktoœ tu jest.
Cholera.
/Brak zasiêgu. /Spróbuj ponownie.
Gdzie jest Lincoln?
Musi byæ coœ...
Jad¹ tu posi³ki.
Oboje wiemy, ¿e to nieprawda.
Zrób sobie przys³ugê i mnie wypuœæ.
Bêd¹ mi dziêkowaæ.
Ca³y œwiat bêdzie mi dziêkowaæ.
Za co, za szczepionkê?
O tym mówisz, o szczepionce?
Jak na kogoœ, kto chce ratowaæ ¿ycia, ³atwo przychodzi ci zabijanie.
Ile ¿yæ poœwiêci³ Salk, by znaleŸæ odpowiedŸ?
Pasteur... w imiê nauki.
Gdy wymar³y owce, próbowa³em na krowach, kozach, naczelnych,
¿uki nie mog³y w nich paso¿ytowaæ.
Ludzie byli jedynym rozwi¹zaniem.
Nie móg³ pan przerwaæ badañ?
Nie mo¿na by³o?
Nie, gdy¿ by³em zbyt blisko.
A teraz...
Teraz moje dzie³o jest niemal skoñczone.
Zastanawia³aœ siê kiedyœ, co po sobie zostawisz?
Mam zdolnoϾ.
By³em na œcie¿ce, dosta³em wezwanie,
a œwiat siê ode mnie odwróci³.
Tak po prostu odwróci³ siê i okrad³ z mojego dziedzictwa.
Ten œwiat...
to rozpadaj¹ce siê wariatkowo okrad³o mnie.
Mówi agent Lee. Potrzebujê tu wsparcia, natychmiast.
Drugi okaz by³ niemal dojrza³y,
ale nie do koñca i wtedy zorientowa³em siê,
¿e królowa mo¿e wylêgaæ w³asne jaja.
Mo¿e stworzyæ rój, który wystarczy, by stworzyæ moj¹ szczepionkê.
Jeszcze jeden ludzki nosiciel, by królowa wesz³a na tron.
Ale to ju¿ koniec.
Wiemy, kim jesteœ.
Nie rozumiesz.
One ju¿ dojrzewaj¹.
Co mi da³eœ?
Co mi da³eœ, do cholery?!
Nie ruszaj siê!
Lincoln, nie strzelaj do niego.
- To zale¿y od niego. - Nie, potrzebujemy go.
Zosta³am zara¿ona.
Nie martw siê, Liv.
Zajmê siê tob¹.
Na ziemiê!
/- Olivia! - Frank!
/Otru³ j¹.
- Zmusi³ mnie, ¿ebym wypi³a wodê. - Niech ktoœ schowa tê szklankê.
Co mam zrobiæ, by zatrzymaæ inwazjê paso¿ytów?
Co mam zrobiæ?!
Zabierz j¹ do szpitala, koñczy wam siê czas.
Zara¿ono j¹ œmiercionoœnym paso¿ytem, naja¿niejsze jest najbli¿sze 10 minut.
W mojej apteczce jest fiolka trichlorfonu to œrodek antypaso¿ytniczy.
Liv, zrobiê wszystko, co w mojej mocy, tylko siê trzymaj.
Wszyscy wyjϾ!
Teraz!
Powiedz, jak j¹ uratowaæ.
Masz jeszcze jedn¹ szansê.
Gadaj!
Jeœli chcesz, by twoja przyjació³ka prze¿y³a, od³ó¿ pistolet i rób, co mówiê.
Czego chcesz?
Podaj mi te czêœci.
A powiem ci, jak j¹ uratowaæ.
/Ciœnienie 140 na 90, /puls roœnie.
To mo¿e byæ adrenalina.
Dobra. Frank, mój brzuch!
Œrodek, który ci podam jest bardzo silny.
Zabijê robale, zanim siê wykluj¹.
Dlaczego wyczuwam, ¿e nadchodzi "ale"?
Bo to bêdzie trudne dla twojego organizmu.
Wiêc co robimy?
Chyba nie mamy wyboru.
Podaj g³owicê.
Mo¿esz powiêkszyæ?
Co widzisz, Frank?
- Widzê ruch! - Gdzie?
Co ja tu sk³adam?
Zrobisz to szybciej, jeœli nie bêdziesz gada³.
Da³em ci, czego chcia³eœ.
Teraz powiedz, jak j¹ uratowaæ.
Nie potrzebuje ratunku.
Nie zarazi³em jej.
By³a chora.
Nie przeze mnie.
Nie jest ostatecznym nosicielem.
Strzykawka gotowa.
Spójrz na mnie, wszystko bêdzie dobrze.
- Przestañ! - Co jest?
- Spójrz na to. - Co siê dzieje?
- Jesteœ pewny? - Spójrz na wskaŸniki HCG we krwi.
Obraz na USG.
Nie jesteœ zara¿ona.
Jesteœ w ci¹¿y.
Królowa jest gotowa.
PodejdŸ.
Upewnij siê,
¿e bêd¹ dobrze wymawiaæ moje nazwisko.
- Mogê wejœæ? - Jasne.
Co mówi¹ lekarze?
¯e dziecko jest zdrowe.
Spadek adrenaliny spowodowa³ te nudnoœci.
Na jakim etapie...
Frank.
Jak d³ugo jesteœ w ci¹¿y?
SzeϾ tygodni.
Kochasz go?
Ojca?
Tylko to musia³em wiedzieæ.
Mia³aœ...
za mnie wyjϾ.
- Halo. /- Panie Sekretarzu, mam nowe wieœci.
/Chyba mam inny sposób, /by sprowadziæ tu Petera.
Przepraszam za najœcie.
Mam nadziejê, ¿e to nie jest z³a pora.
Proszê, niech pan wejdzie.
S³ysza³em o twojej ci¹¿y.
Nie martw siê.
Twoja posada w oddziale Fringe nie jest zagro¿ona.
Bêdziesz mia³a wszystko, czego ci trzeba.
W koñcu jesteœ matk¹ mojego przysz³ego wnuka.
{Y:b}Zapraszamy na: facebook.com/fringe24
/W poprzednich odcinkach...
Agentka Dunham nawi¹za³a kontakt?
/Dzia³a ju¿ po drugiej stronie.
/Jesteœ ca³kowicie inna, /odk¹d wróci³aœ.
/Jak to zrobi³aœ? /Jak siê zamieni³yœcie?
Jeœli coœ mi siê stanie, wiedz, ¿e na pocz¹tku by³o to tylko zadanie,
- ale sta³o siê... - Czymœ wiêcej.
Uwierzy³bym, gdyby nie te kajdanki.
/Widzia³aœ pu³kownika Broylesa? /SpóŸnia siê.
Jego ¿ona mówi, ¿e nie wróci³ na noc, to nie w jego stylu.
Zgadnij kto to.
Nie znam g³osu, ale podobaj¹ mi siê d³onie.
Chropowate i seksowne.
Wybacz, nie znam ciê.
Nie, to moja wina. Wzi¹³em ciê za kogoœ innego.
Powinieneœ ju¿ iœæ, bo czekam na ch³opaka.
Nie widzieliœmy siê kilka miesiêcy. Jest naprawdê du¿y i silny...
Po zastanowieniu, twoja twarz wydaje siê znajoma.
Mo¿e...
chodzi o moje usta.
- Dobrze wróciæ do domu. - G³odny?
"Ka¿dy mówi o pogodzie, a nikt nic z tym nie zrobi."
Cytujê Samuela Clemensa.
- Pan te¿ nie ma jak lecieæ? - W pewnym sensie...
Czekam na kogoœ z opóŸnionym lotem.
- Poda pan sól? - Jasne.
Dziêkujê.
- Jak prysznic? - Gor¹cy.
By³o o to trudno w pó³nocnym Teksasie.
Witaj w cywilizowanym œwiecie.
- Czym sobie zas³u¿y³em? - Jesteœ bohaterem narodowym.
Zas³ugujesz na najlepsze.
Zdrowie.
Dobre.
Liv... wszystko gra?
O co ci chodzi?
Nie wiem.
Nie odezwa³aœ siê s³owem, gdy wracaliœmy z lotniska.
Kiedy dzwoni³em z Teksasu, wydawa³aœ siê oddalona.
- Byliœmy od siebie daleko. - Wiem.
To tak... jakbyœ nie by³a sob¹.
Wiesz, to wszystko przez pracê.
Gdy mnie nie ma, mo¿emy sobie na wiêcej pozwalaæ.
Upewniam siê, czy to nie jest coœ wiêcej.
Sk¹d.
Wszystko jest takie przyt³aczaj¹ce, odk¹d Broyles zagin¹³.
Jakieœ poszlaki?
Nie. ZnaleŸli jego auto w niebezpiecznej strefie,
nikt nie wie, czemu tam by³o.
- Coœ tajnego? - Mo¿liwe.
Lincoln go zastêpuje.
Naciska na oficjalne Ÿród³a informacji, ale zero odpowiedzi.
Zaniechali poszukiwañ.
Przykro mi, ¿e mnie nie by³o. Wiem, ile dla ciebie znaczy.
Ale ju¿ jesteœ.
- Cieszê siê. - Ja te¿.
Pomocy! Proszê!
{Y:b}Fringe 3x13 "Immortality"
{Y:b}Fringe 3x13 "Nie wszystek umrê"
{Y:b}T³umaczenie: kuba99, lisior, borek Korekta: borek & bender
{Y:b}Zapraszamy na www.fringe.com.pl
Strasznie mi brakowa³o patrzenia jak siê ubierasz.
- Która godzina? - Ko³o ósmej.
Pomyœla³am, ¿e bêdziesz chcia³ odespaæ.
Dziêki.
- Chcesz siê wyrwaæ w weekend? /- Jasne, dok¹d?
Mo¿e wskoczymy w sterowiec i polecimy do Annapolis, jak dawniej.
/- Annapolis? - No.
Pójdziemy do tej krabowej knajpki na wybrze¿u...
- Obrecky's? - Tak.
- Pamiêtasz ich graj¹c¹ szafê? - Œwietny pomys³.
Dunham.
Dobrze, ju¿ jadê.
Pa.
S³ysza³am, ¿e zmieniaj¹ trasê lotów z Newark.
- ¹ bombê? - Rozplenienie siê robali.
Harry Millman, 42 lata. ZnaleŸli go w ³azience.
Robaki wy¿ar³y sobie drogê z jego wnêtrza.
Cudnie.
Odbiera³am tu wczoraj Franka.
- A wiêc robale. - Ano.
- Wiesz, jak ich nienawidzê. - Ale nie Charlie.
Kocha je.
¯wawiej, ludziska! Przyszed³ nowy szef.
Czemu, gdy mówisz "szef" brzmi to jak "niesubordynacja"?
Ton g³osu. Mo¿e dlatego nie dosta³em awansu.
Mo¿e ja by³em lepszy?
£adne, ale czym one s¹?
Nie wiadomo, przeszukaliœmy trzy bazy danych z insektami i nic.
- Co z innymi pasa¿erami? - Skontaktowaliœmy siê z po³ow¹.
Robaki nie ¿yj¹ za d³ugo na zewn¹trz.
Jeœli kogoœ by zarazi³y, wiedzielibyœmy.
Mo¿e tak, mo¿e nie.
Mo¿e ugryz³ go jakiœ zmutowany insekt i z³o¿y³ w nim jaja?
Pocieszy³eœ nas.
Mamy ¿ywego.
Mam ciê.
{Y:b}MINISTERSTWO OBRONY
Przepraszam za zw³okê, panie sekretarzu.
Rozumiem, ¿e uzyskana przez Dunham czêœæ zosta³a wys³ana.
Tak, i zdaje siê dzia³aæ.
Mo¿e po³¹czymy j¹ z maszyn¹ do koñca tygodnia.
Dobrze.
Nie po to pana wezwa³em.
Chodzi o eksperymenty na substancji z mózgu drugiej Olivii.
Mamy prze³om.
Podmiot otrzyma³ drug¹ dawkê tego dnia.
To sta³o siê 43 minuty póŸniej.
- Zmar³? - Nie.
/Danny? /Jak ty to robisz?
/Nie wiem.
/Po prostu o tym myœlê... /samo siê dzieje.
/Bo¿e, Danny!
/Wezwij dr. Jacksona!
9 obiektów testowych otrzyma³o zastrzyk
i zginê³o w ci¹gu pó³ godziny.
Ten rozwin¹³ zdolnoœæ telekinezy.
Czym siê ró¿ni¹?
Dowiemy siê po autopsji mózgu, ale mam teoriê...
Chodzi o wiek.
By³ najm³odszy z grupy, to ma sens, bior¹c pod uwagê pañski pogl¹d,
¿e mózg ma nieograniczone mo¿liwoœci przy porodzie.
Potrzebujemy m³odszych.
- Byæ mo¿e dzieci... - Nie.
Mo¿emy byæ ju¿ blisko!
¯adnych dzieci! To nie wchodzi w grê.
Szukajcie innego rozwi¹zania.
Dokumenty s¹ na biurku. Jestem zajêta.
Wydzia³ Fringe. Jestem Agentka Dunham, a to...
Agent Charlie Foster. Francis.
Nazywam siê Foster... Mona Foster.
Spotkaliœmy siê wczeœniej?
Leczy³am twoje ugryzienie pajêczaka.
Nie dziwiê siê, ¿e nie pamiêtasz. Bardzo ciê bola³o.
- Jak rany? - Dobrze.
- Czasem trochê swêdz¹. - Mo¿e ktoœ powinien je podrapaæ.
A wiêc... co was tu sprowadza?
To na pewno rodzaj chrz¹szcza Coleoptera,
mo¿e Archostemata, ale gatunek?
Nie mam pojêcia. Sk¹d go macie?
Ze stacji sterowców w Empire.
Nietypowe œrodowisko dla chrz¹szczy.
- Wygryz³y sobie drogê z cia³a. - Ciekawe...
Zaczekajcie tu.
Nie zaczynaj.
- Nie... - Dziewczyna siê zabuja³a!
Robaczywka zabuja³a siê w tym, ¿e mam jad paj¹ka we krwi.
Ka¿dy szuka kogoœ, kto polubi jego wnêtrze.
Nabijasz siê?
To ten chrz¹szcz...
Mansohnium boogliosus. Mamy odpowiedŸ na jedno pytanie,
które rodzi szereg nowych.
- To znaczy? - Jak siê tam dosta³y?
To chrz¹szcze, które paso¿ytuj¹ we wnêtrzu owiec.
Owiec...
- Wszystkie owce wyginê³y 10 lat temu... - A robaki z nimi.
Co one robi³y w cz³owieku?
/Tkanka z okazu numer 7 zosta³a /zebrana 12 godzin temu,
/po 20-minutowym /czasie rozwiniêcia siê jajeczek.
Oddzieli³em tkankê nadbrzusza od tu³owia.
Umieœci³em j¹ w pojemniku.
Dodajê 10 ml zwi¹zku bia³kowego, by przyspieszyæ reakcjê.
Jeœli enzym jest obecny, wskaŸnik bêdzie ró¿owy.
No dalej.
Niech policja sprawdzi dom, jeœli siê nie odezwie.
Pasa¿er 23 - czysty. Pasa¿er 9 - czysty.
Rozliczyliœmy siê te¿ z za³og¹ sterowca
- i obs³ug¹ naziemn¹. - Jedzenie dla linii dostarcza LFC.
- Nic nie znaleŸliœmy. - Tracicie czas.
To nie epidemia. Wykluczyliœmy 62,237% ludzi,
którzy mogli byæ nara¿eni. Mamy wniosek statystyczny.
To nie jest epidemia.
Sk¹d ciê wytrzasnêli?
/Pewnie jeŸdzi ¯ukiem.
To nie jest œmieszne.
Przynajmniej wiesz, ¿e jeœli bêdzie ciê podejrzewaæ o zdradê
- to nie pod³o¿y ci "pluskwy". - Aleœ ty oryginalna.
Co tu robisz?
Lincoln chcia³ wspó³pracy z Centrum Chorób ZakaŸnych.
Frank, jak tam na wsi?
Cieszê siê, ¿e ju¿ jestem.
- Masz coœ? - Tak, Mansohnium boogliosus.
Chrz¹szcz.
Wyginê³y w 2001, razem z owcami.
Nie s³ysza³em o tym. Niech spojrzê.
Dla was to romantyczne. Wracaj¹ wspomnienia, co?
Z Hoboken?
Nic tak nie ³¹czy ludzi, jak epidemia cholery.
Ciekawe, co ty w nim widzisz.
- Idealny, prawda? - W kolejce, zaraz po mnie.
Jasne.
Nie wiadomo, jak zarazi³a siê ofiara?
Nie. Jak czegoœ siê dowiesz, to powiedz.
Bêdê w biurze Broylesa. Znaczy u siebie.
Dziwne, robaki wchodzi³y w symbiozê z owcami,
ale teraz atakuj¹ nosiciela. Wy¿eraj¹ sobie drogê.
Wygl¹daj¹ tak samo, ale takie nie s¹.
Mo¿na to tak uj¹æ. Tylko co takiego siê zmieni³o?
- Czemu nie zapytacie? - S³ucham?
Gdy nie zna siê odpowiedzi, pyta siê kogoœ, kto j¹ zna.
Og³oœcie to ludziom. S¹ szanse, ¿e ktoœ rozpozna robaka i da znaæ.
Statystyki sugeruj¹, ¿e dostaniecie przynajmniej dwa telefony.
Nie wiem, ile ci tu p³ac¹, ale bardzo byœ mi siê przyda³a.
Mo¿na?
- Co podaæ? - Fili¿ankê herbaty i ciasto wiœniowe.
Skomplikowana rzecz. Co to?
Jestem naukowcem. To moje badanie.
- Nie zrozumie pan raczej. - Proszê spróbowaæ.
Zna pan nazwisko Jonas Salk?
A kto nie zna? Wyleczy³ polio.
A zna pan Watsona i Cricka?
- Goœcie od DNA, tak? - Zgadza siê.
A zna pan dr. Armanda Silvê?
Armand Silva... Niestety.
Pozna pan.
/Uwaga, obywatele. /Oto alarm jednostki Fringe.
/Jeœli macie informacje /odnoœnie tego chrz¹szcza,
/prosimy dzwoniæ na 711 /i kontaktowaæ siê z oddzia³em Fringe.
/- Zdecydowa³ pan? - Tak.
To samo, co ten pan.
Masz chwilkê? Mogê prosiæ o przys³ugê?
Jasne, co jest?
Jeœli uda siê zakoñczyæ sprawê do weekendu,
Olivia dosta³aby wolne?
A co? Macie jakieœ plany?
- Mo¿na tak powiedzieæ. - Czemu nie.
Dochowasz tajemnicy?
¯artujesz? Mam w³asny pakt milczenia, jeœli chodzi o sekrety.
Mów, o co chodzi.
Nikt nie zje pani psa. Dziêkujê za telefon.
- Nie przejm¹ kontroli nad pana ¿on¹. - Por¹bani ludzie!
Co siê dzieje z tym miastem? Idê po kanapkê.
To nie w ich stylu. Tak, mo¿e pan dzwoniæ w razie zmian.
Jak idzie?
Mieliœmy 200 telefonów, g³ównie od wariatów i chojraków...
Frank chce ci siê oœwiadczyæ.
Na serio.
W ten weekend. Powiedzia³ mi.
Obieca³em dotrzymaæ tajemnicy, ale znasz mnie przecie¿.
/Mam tu wiarygodn¹ rozmowê.
- Coœ siê sta³o? - Nie.
Pracowa³ w placówce biologicznej.
Jego s¹siad by³ ekspertem od tych insektów.
- SprawdŸcie to. - Super.
No i?
Co powiesz? Frankowi.
No co? Nikomu nie powiem.
To one.
Chcia³bym o nich zapomnieæ. Nazywa³ siê Armand Silva.
Pracowa³ w dziale wirusologii. Te robale ci¹gle coœ broi³y.
Jestem naukowcem, ale nienawidzê insektów.
- Wie pan, co z nimi robi³? - Nie wiem, pracowaliœmy osobno.
Hodowa³em owcze serca do operacji na zastawkach.
Jakim cudem powróci³y?
To próbujemy ustaliæ. Wie pan, gdzie znajdziemy dr. Silvê?
Nie, parê lat temu s³ysza³em, ¿e chcia³ siê zabiæ.
Nie zna³em go dobrze, ale...
Robaki by³y jego ca³ym ¿yciem.
Gdy owce wymar³y, za³ama³ siê.
Ale jeœli ¿yje, musicie z nim porozmawiaæ.
Jeœli ktoœ mia³by wiedzieæ, czemu wróci³y, to w³aœnie on.
/Jerry Bissell, 42 lata,
/naprawia³ bazy danych.
/Wed³ug informacji jad³ w Avenue Road Diner /jakieœ trzy godziny temu.
/Znam to miejsce, /jest tu¿ za rogiem.
Nie uda³o siê z dr. Silv¹.
Ostatnio mieszka³ gdzieœ pod Bostonem,
ale nie ma nic o nim, odk¹d miasto pokryto bursztynem w 2004.
- ¯adnych zapisków o œmierci? - Nie.
To znaczy, ¿e gdzieœ tam jest.
/Spójrzcie na to.
Tutaj.
S¹ zupe³nie inne.
S¹ o wiele wiêksze.
Zobaczymy, co wynajd¹ technicy.
Mo¿esz wys³aæ kogoœ do tej jadalni? Mo¿e ktoœ coœ widzia³.
Œwietnie, mam teraz dwoje szefów?
Co jest?
Czujê, ¿e coœ mi tu umyka.
Broyles widzia³by coœ, czego ja nie widzê.
Lincoln idzie ci œwietnie.
Nie martw siê. Z³apiemy go razem.
Zostawiæ ciê samego?
Nie. Proszê, nie.
O co chodzi?
Jesteœ urocza. Wiesz o tym?
Jesteœ s³odki,
ale unikasz odpowiedzi na moje pytanie.
To... skomplikowane.
Gdybyœ spyta³a mnie tydzieñ temu,
powiedzia³bym ci, ¿e poœwiêci³bym wszystko...
by ocaliæ nasz œwiat.
Jednak istniej¹ granice, których nie mogê przekraczaæ.
- Czy to czyni mnie s³abym? - Nie.
Czyni ciê to najwspanialszym mê¿czyzn¹ jakiego znam.
I fakt, ¿e walczysz z podjêciem tych decyzji.
To upewnia mnie o twojej sile.
Chcia³bym w to wierzyæ.
Obawiam siê, ¿e zawiod³em, Reiko.
Peter tu by³.
By³ tu poniewa¿ zdecydowa³, ¿e chce tu byæ.
A ja go straci³em.
Zlekcewa¿y³em jego przywi¹zanie do drugiej strony.
Nie wzi¹³em pod uwagê dziewczyny.
Ale teraz ju¿ wiesz o dziewczynie.
I lepiej znasz Petera. Odzyskasz go.
Jak mo¿esz byæ taka pewna?
Ufasz mi?
Bardziej ni¿ komukolwiek.
W takim razie.
Zaufaj mi w tej sprawie.
Znam ciê, Walter.
Widzia³am twoj¹ determinacjê, twoj¹ wolê.
Nie mam najmniejszej w¹tpliwoœci, ¿e znajdziesz odpowiedŸ.
Zawsze znajdujesz.
Wróci³aœ.
Dzwoni³em do Atlanty.
Dowiedzia³em siê trochê o dr. Silva.
Centrum Chorób ZakaŸnych mia³o mu przyznaæ grant, o który prosi³ w 1997.
Twierdzi³, ¿e by³ bliski odkrycia szczepionki na ptasi¹ grypê.
Bo¿e, jeœli to prawda...
Wiem, mog³oby ocaliæ miliony.
Chodzi o jego badania.
Jest trochê zaskakuj¹cych rzeczy.
Tutaj, popatrz na to.
Szczepionka by³a oparta na enzymie pochodz¹cym od chrz¹szcza.
I tu zacz¹³em siê zastanawiaæ.
Uwa¿asz, ¿e próbuje przywróciæ wymar³ego chrz¹szcza do ¿ycia?
Czy to w ogóle jest mo¿liwe?
Mo¿liwe, pewnie. Jednak nie takie proste.
Musia³by mieæ sklonowane DNA z zachowanego okazu.
Tylko, ¿e nic by siê nie wylêg³o.
Bo jaja sk³adaj¹ w owcy.
Dok³adnie. Musia³by je zmodyfikowaæ.
Musia³by je dostosowaæ do ¿ycia w innym nosicielu.
W ludziach.
DNA ludzi i owiec jest w 96% podobne.
To wyjaœnia, dlaczego robaki zabijaj¹ nosicieli.
W³aœnie dzwoni³em do laboratorium.
Powiedzieli, ¿e robaki z pierwszej ofiary...
nie by³y na tyle dojrza³e, ¿eby wyprodukowaæ enzym.
Ale sta³y siê wiêksze u drugiej ofiary.
Naprawdê?
Tak.
Mo¿e on modyfikuje swoje dzie³o.
Dobra, powiedzmy, ¿e masz racjê. Czego by potrzebowa³?
- Jakiego sprzêtu? - Tak. Wezwij Lincolna.
Próbki retro-wirusa.
Macierz plazmidowa.???
/- Spektrometr. - Ok, czekaj. Zwolnij.
Mikroskop elektronowy i ciek³y azot.
Masz wszystko?
W³aœnie wychodzê, wiêc bêdê za jakieœ 20 minut.
Lincoln powiedzia³, ¿e gdyby tu by³, poca³owa³by ciê.
Cieszê siê, ¿e go tu nie ma.
- I trzymaj listê ze sob¹. - Jasne, jasne. Kluczyki.
Tak, kluczyki, dziêki.
- I mój dowód. - I jeszcze to.
Mia³em czekaæ do weekendu.
Wiem, ¿e jeszcze nie wszystko jasne.
Mamy trudne prace.
No i moja matka.
Nie bêd¹c z tob¹, zorientowa³em siê jak bardzo tego nie znoszê.
Olivio Dunham,
wyjdziesz za mnie?
Tak.
Naprawdê?
- Halo? /- Czeœæ, gdzie jesteœ?
To Lincoln. W³aœnie wychodzê, co jest?
/Nie przyje¿d¿aj tu. /Mamy coœ.
Szeœæ miesiêcy temu Silva kupi³ macierz plazmidow¹,
dostarczono j¹ do magazynu na Brooklynie, wysy³am ci adres.
Gara¿ Silvy ma numer 21.
Rozejrza³em siê po okolicy i nie widzia³em ¿adnych samochodów.
Co?
Powiedzia³am tak.
Frank siê oœwiadczy³ i siê zgodzi³am.
Jesteœ szczêœliwa?
Tak, jestem.
Dobrze.
Wiêc ja te¿.
Patrz pod nogi.
Dziêki.
Chyba ktoœ tu jest.
Cholera.
/Brak zasiêgu. /Spróbuj ponownie.
Gdzie jest Lincoln?
Musi byæ coœ...
Jad¹ tu posi³ki.
Oboje wiemy, ¿e to nieprawda.
Zrób sobie przys³ugê i mnie wypuœæ.
Bêd¹ mi dziêkowaæ.
Ca³y œwiat bêdzie mi dziêkowaæ.
Za co, za szczepionkê?
O tym mówisz, o szczepionce?
Jak na kogoœ, kto chce ratowaæ ¿ycia, ³atwo przychodzi ci zabijanie.
Ile ¿yæ poœwiêci³ Salk, by znaleŸæ odpowiedŸ?
Pasteur... w imiê nauki.
Gdy wymar³y owce, próbowa³em na krowach, kozach, naczelnych,
¿uki nie mog³y w nich paso¿ytowaæ.
Ludzie byli jedynym rozwi¹zaniem.
Nie móg³ pan przerwaæ badañ?
Nie mo¿na by³o?
Nie, gdy¿ by³em zbyt blisko.
A teraz...
Teraz moje dzie³o jest niemal skoñczone.
Zastanawia³aœ siê kiedyœ, co po sobie zostawisz?
Mam zdolnoϾ.
By³em na œcie¿ce, dosta³em wezwanie,
a œwiat siê ode mnie odwróci³.
Tak po prostu odwróci³ siê i okrad³ z mojego dziedzictwa.
Ten œwiat...
to rozpadaj¹ce siê wariatkowo okrad³o mnie.
Mówi agent Lee. Potrzebujê tu wsparcia, natychmiast.
Drugi okaz by³ niemal dojrza³y,
ale nie do koñca i wtedy zorientowa³em siê,
¿e królowa mo¿e wylêgaæ w³asne jaja.
Mo¿e stworzyæ rój, który wystarczy, by stworzyæ moj¹ szczepionkê.
Jeszcze jeden ludzki nosiciel, by królowa wesz³a na tron.
Ale to ju¿ koniec.
Wiemy, kim jesteœ.
Nie rozumiesz.
One ju¿ dojrzewaj¹.
Co mi da³eœ?
Co mi da³eœ, do cholery?!
Nie ruszaj siê!
Lincoln, nie strzelaj do niego.
- To zale¿y od niego. - Nie, potrzebujemy go.
Zosta³am zara¿ona.
Nie martw siê, Liv.
Zajmê siê tob¹.
Na ziemiê!
/- Olivia! - Frank!
/Otru³ j¹.
- Zmusi³ mnie, ¿ebym wypi³a wodê. - Niech ktoœ schowa tê szklankê.
Co mam zrobiæ, by zatrzymaæ inwazjê paso¿ytów?
Co mam zrobiæ?!
Zabierz j¹ do szpitala, koñczy wam siê czas.
Zara¿ono j¹ œmiercionoœnym paso¿ytem, naja¿niejsze jest najbli¿sze 10 minut.
W mojej apteczce jest fiolka trichlorfonu to œrodek antypaso¿ytniczy.
Liv, zrobiê wszystko, co w mojej mocy, tylko siê trzymaj.
Wszyscy wyjϾ!
Teraz!
Powiedz, jak j¹ uratowaæ.
Masz jeszcze jedn¹ szansê.
Gadaj!
Jeœli chcesz, by twoja przyjació³ka prze¿y³a, od³ó¿ pistolet i rób, co mówiê.
Czego chcesz?
Podaj mi te czêœci.
A powiem ci, jak j¹ uratowaæ.
/Ciœnienie 140 na 90, /puls roœnie.
To mo¿e byæ adrenalina.
Dobra. Frank, mój brzuch!
Œrodek, który ci podam jest bardzo silny.
Zabijê robale, zanim siê wykluj¹.
Dlaczego wyczuwam, ¿e nadchodzi "ale"?
Bo to bêdzie trudne dla twojego organizmu.
Wiêc co robimy?
Chyba nie mamy wyboru.
Podaj g³owicê.
Mo¿esz powiêkszyæ?
Co widzisz, Frank?
- Widzê ruch! - Gdzie?
Co ja tu sk³adam?
Zrobisz to szybciej, jeœli nie bêdziesz gada³.
Da³em ci, czego chcia³eœ.
Teraz powiedz, jak j¹ uratowaæ.
Nie potrzebuje ratunku.
Nie zarazi³em jej.
By³a chora.
Nie przeze mnie.
Nie jest ostatecznym nosicielem.
Strzykawka gotowa.
Spójrz na mnie, wszystko bêdzie dobrze.
- Przestañ! - Co jest?
- Spójrz na to. - Co siê dzieje?
- Jesteœ pewny? - Spójrz na wskaŸniki HCG we krwi.
Obraz na USG.
Nie jesteœ zara¿ona.
Jesteœ w ci¹¿y.
Królowa jest gotowa.
PodejdŸ.
Upewnij siê,
¿e bêd¹ dobrze wymawiaæ moje nazwisko.
- Mogê wejœæ? - Jasne.
Co mówi¹ lekarze?
¯e dziecko jest zdrowe.
Spadek adrenaliny spowodowa³ te nudnoœci.
Na jakim etapie...
Frank.
Jak d³ugo jesteœ w ci¹¿y?
SzeϾ tygodni.
Kochasz go?
Ojca?
Tylko to musia³em wiedzieæ.
Mia³aœ...
za mnie wyjϾ.
- Halo. /- Panie Sekretarzu, mam nowe wieœci.
/Chyba mam inny sposób, /by sprowadziæ tu Petera.
Przepraszam za najœcie.
Mam nadziejê, ¿e to nie jest z³a pora.
Proszê, niech pan wejdzie.
S³ysza³em o twojej ci¹¿y.
Nie martw siê.
Twoja posada w oddziale Fringe nie jest zagro¿ona.
Bêdziesz mia³a wszystko, czego ci trzeba.
W koñcu jesteœ matk¹ mojego przysz³ego wnuka.
{Y:b}Zapraszamy na: facebook.com/fringe24