YouSub

pl Polish

Fringe 3x10 (HDTV.LOL) Polish subtitles

0 downloads · 677 lines · added Mar 1, 2011

Report a problem
What's wrong?
Advertisement

Polish transcript

/Kim on jest? /Czym siê zajmuje.
/Patrzy, dlatego nazywamy go obserwatorem.
/W poprzednich odcinkach...
To nie ten sam.
Kim oni s¹?
Pojawiaj¹ siê chyba wtedy, gdy dzieje siê coœ wa¿nego.
/By³eœ martwy, Peter.
/Tonêliœmy, a on zanurkowa³.
/Uratowa³ nas obu, a nigdy go nie spotka³em.
Ch³opak jest wa¿ny. Musi ¿yæ.
Powiedzia³em za du¿o.
Nie powinienem siê mieszaæ.
Chyba by³eœ zajêty.
Zmieni³eœ przysz³oœæ.
- Musisz przywróciæ równowagê. - Jak?
Bêdziesz mia³ okazjê,
by to naprawiæ.
Proszê, nie zabieraj mi syna.
Walter?
Peter.
Wczeœnie wsta³eœ.
Nie, wci¹¿ jestem na górze i œpiê.
Rozmawiasz jedynie z moj¹ projekcj¹ astraln¹.
Powiedzia³eœ to, by sprawdziæ, czy jestem na haju.
Co robisz, Walter?
Robiê siê m¹drzejszym.
Naprawdê?
Gdy William usun¹³ kawa³ki mojego mózgu lata temu,
uszczupli³ mój intelekt.
A teraz, nie jestem równy swojemu odpowiednikowi.
Odpowiednikowi?
Walternatywnemu. Gdybym móg³ myœleæ jak on,
móg³bym siê dowiedzieæ, co chce zrobiæ z urz¹dzeniem
i jak ciê uratowaæ.
Walter?
Jesteœ pewny, ¿e powinieneœ siê tym brudziæ?
Zrobi³em na sobie setki doœwiadczeñ.
Nie. Nie to mia³em na myœli, Walter.
William Bell stwierdzi³, ¿e zabra³ te fragmenty z pewnego powodu.
Poprosi³eœ go o to.
Przestraszy³eœ siê tego, kim siê stawa³eœ.
Nie chcê widzieæ, jak siê krzywdzisz.
Nie skrzywdzê siê.
Kogo niesie o 2:00 rano?
Moja pizza.
Czyli siê spali³eœ.
Mo¿e troszeczkê.
{Y:b}Boston, Massachusetts
Mamy szwêdacza.
To pan Joyce. Jest lunatykiem.
Otwarte drzwi w skrzydle pacjentów.
Kto to?
ChodŸ.
Panie Joyce.
Œpi pan? Panie Joyce.
Z kim pan rozmawia³?
Ten ch³opiec. Dok¹d poszed³?
Rozmawia³em z...
Bobbym.
Bobbym?
Zdecydowanie nie rozmawia³ z Bobbym.
Kim jest ten Bobby?
To jego syn.
Zmar³ w 1985.
Co ci mówi³?
Powiedzia³eœ mu?
Co teraz?
Zabieram ciê do domu.
{Y:b}FRINGE 3x10 "Firefly"
{Y:b}FRINGE 3x10 "Œwietlik"
{Y:b}T³umaczenie: Hans Olo
{Y:b}Korekta: borek
{Y:b}Dopasowanie do Fringe.S03E10.HDTV.XviD-LOL
{Y:b}Zapraszamy na www.fringe.com.pl
Olivia Dunham?
Tak.
Dziêkujê.
/"Jeœli spotkasz Buddê, /zabij go!"
/"Olivia... /Prosi³aœ mnie o to. Peter."
Dunham.
Co jest?
Broyles opowiada³ nam historiê o duchach.
Bobby Joyce.
To syn jednego z rezydentów.
Zmar³y syn.
25 lat temu.
Bêdzie jeszcze dziwniej.
Oto co zarejestrowa³a kamera.
Obserwator?
Dawno go nie widzieliœmy.
Agencie Broyles?
Idziesz, Walter?
Tak, oczywiœcie.
/Jak tylko obejrza³am nagranie ponownie, od razu wiedzia³am, kim on by³.
Pan Joyce ma zdjêcie Bobby'ego na stoliku.
Spogl¹da³am na nie, odk¹d tu pracujê.
Czy pan Joyce mówi³, o czym rozmawia³ z Bobbym?
Nie pamiêta. Lunatykowa³.
To pan Joyce.
Roscoe Joyce!
Znasz go?
Panie Joyce!
Jestem Walter Bishop!
Jestem ogromnym fanem!
Mi³o pana poznaæ.
- S³yszeliœcie o Violet Sedan Chair? - Nie.
Ulubiony zespó³ Waltera.
Roscoe Joyce jest klawiszowcem.
Jest dla Waltera bohaterem.
Razem z Einsteinem i Tesl¹.
Panie Joyce,
agentka Olivia Dunham.
Jak rozumiem, mia³ pan w nocy goœcia.
Mój syn.
Nie pamiêtam rozmowy z nim.
Ale pamiêtam, ¿e tu by³.
To przekleñstwo, nie...
pamiêtaæ cudu.
A cudem by³o, widzieæ go ponownie.
Mo¿e pan to sobie wyobraziæ?
Tak, mogê.
Panie Joyce?
Wybaczcie.
Czas na fizykoterapiê i leki.
Gotowy panie Joyce?
Raz, dwa, trzy.
Uwierzy³em w pewne dziwactwa,
ale duchy...
Bobby nie by³ duchem.
Obserwator nie postrzega czasu, tak jak my.
Jeœli mo¿emy zaakceptowaæ jego podró¿e z przesz³oœci
do teraŸniejszoœci i z powrotem do przesz³oœci,
to nie bêdzie niezwyk³e,
¿e mo¿e zabraæ kogoœ ze sob¹.
Musimy pomóc panu Joyce'owi przypomnieæ sobie, co powiedzia³ mu syn.
Muszê go zabraæ do laboratorium.
Dlaczego obserwator przeniós³ martwego cz³owieka 25 lat w czasie, by porozmawia³ sobie z ojcem?
Nie wiem.
Ale zawsze, gdy siê pojawia obserwator,
ma to coœ wspólnego z tob¹.
I zawsze jest to coœ z³ego.
Walter, przestañ...
Poczekam w samochodzie.
Za³atwiê przepustkê dla pana Joyce'a.
Trzy pigu³ki o 20:00,
gdy ich nie bierze, robi siê dziwny.
Nie ma sprawy.
Mam w tym doœwiadczenie.
- Dziêkujê. - Powodzenia.
Urocze.
Tak, zgadza siê.
To chyba nie by³o dla mnie.
Przysz³a dzisiaj rano,
spojrza³am na datê zamówienia,
by³a z okresu, gdy by³am po tamtej stronie.
Wiêc pomyœla³am, ¿e to by³o dla niej.
Olivia...
Ju¿ dobrze.
Rozumiem, ¿e pomo¿ecie mi przypomnieæ sobie, co mi powiedzia³ syn.
Spróbujemy.
Prawie skoñczy³em. Skoñczyliœcie z wystaw¹?
Jestem na Skelton Avenue 719. Macie tu napad rabunkowy.
Pomó¿ mi.
Dziêkujê.
Walter? Gdzie to postawiæ?
Dok³adnie tam!
Œwietnie. Dziêki, ch³opaki.
- Czego on s³ucha? - Fal oceanu.
Musi byæ w stanie uspokojenia,
by hipnoterapia zadzia³a³a.
Gdy ju¿ bêdzie w stanie podatnoœci,
mo¿e bêdzie móg³ odczytaæ wspomnienia.
NieŸle wygl¹daj¹, Walter.
Zrobi³ je mój stary przyjaciel,
dr Jacoby ze stanu Waszyngton.
Bêdê móg³ zobaczyæ jego aurê
i dziêki temu zmierzyæ poziom jego stanu hipnozy.
A pianino?
Jego umys³ nie dzia³a jak nasze.
Jego kreatywnoœæ objawia siê przez muzykê.
Gra pomo¿e mu posk³adaæ rozmowê, któr¹ odby³ z synem.
A tobie da prywatny koncert twojego muzycznego idola.
Nie dlatego to robiê.
Choæ nie zaprzeczê, ¿e mi siê to podoba.
Panie Joyce?
Czekamy na pana.
Co mam robiæ?
Poprowadzê pana.
Proszê s³uchaæ mego g³osu.
Bêdê mówi³ do mikrofonu.
WyobraŸ sobie siebie... gdzieœ w spokoju, pogodnego, bezpiecznego.
ZejdŸ schodami...
I nie ma ¿adnych nagrañ?
Okej, dziêkujê za sprawdzenie.
Pomyœla³am, ¿e mo¿e kamery miejskie zarejestruj¹ obserwatora,
ale bez efektów.
A jak wam idzie?
Walter bawi siê w mentalistê.
Chcia³em tylko wyjaœniæ sprawê ksi¹¿ki.
Nie musisz.
Spyta³a, jak¹ ksi¹¿kê lubiê najbardziej.
Rozumiem, ¿e chcia³a jedynie zebraæ informacje o mnie, ale...
Wiem te¿, ¿e nie jest mnie ³atwo poznaæ.
Zawsze ³atwiej mi by³o trzymaæ ludzi na d³ugoœæ rêki.
Co w sumie jest chyba nasz¹ wspóln¹ cech¹.
Ksi¹¿ka nie mia³a byæ dla niej.
Mia³a byæ dla Olivii Dunham,
z któr¹ spêdzi³em ostatnich kilka lat.
Bo chcia³em, byœ j¹ przeczyta³a.
Jesteœ osob¹, z któr¹ chcia³em siê ni¹ podzieliæ.
Wiesz, czujê siê jak Alicja w Krainie Czarów.
Wszystko jest inne.
Nawet ty otwieraj¹cy siê dla mnie.
A ta ksi¹¿ka to przypomnienie wszystkiego, co mnie ominê³o.
Rozmów, których nie odbyliœmy...
Powinniœcie to zobaczyæ.
Walterowi siê uda³o.
Usi¹dŸ.
Gdy doliczê do trzech,
otworzysz oczy, lecz siê nie obudzisz.
Wci¹¿ bêdziesz aktywny i podatny jak teraz.
Gotowy?
Raz...
dwa, trzy.
Dawno nie dotyka³em pianina.
Roscoe, proszê byœ cofn¹³ siê.
Do nocy, w której spotka³eœ Bobby'ego.
Wtorek...
We wtorki jest...
kurczak na obiad.
Tak.
Gdy poszed³eœ do ³ó¿ka i zasn¹³eœ, co siê sta³o?
Bobby...
Mój ch³opak.
Nie wierzy³em, ¿e to on.
Minê³o tyle czasu...
gdy go widzia³em.
Spyta³em, czy jest prawdziwy.
Chwyci³ m¹ d³oñ...
By³ prawdziwy.
Co powiedzia³?
Coœ wyszepta³.
By³ tak blisko mnie...
Czu³em jego...
Bo¿e, ja...
Dunham. Mo¿esz poczekaæ?
Tak bardzo przepraszam, Walter.
/- Tu Dunham. - Kontynuujmy.
Co powiedzia³ Bobby?
Nie pamiêtam.
/Mam. Ju¿ jadê.
Zauwa¿ono obserwatora w Brookline, wiêc...
Walter, wszystko dobrze?
Jeœli dobrze znaczy przygnêbiony, to tak.
Peter, idŸ. Zajmê siê nim.
Walter, wybacz!
By³ w...
br¹zowej koszuli.
Kto by³?
Bobby.
Matka mu j¹ da³a.
Co ci powiedzia³?
Powiedzia³...
¯e... spotkam ciebie.
Waltera Bishopa.
Wymieni³ ciê z nazwiska.
Bobby powiedzia³, ¿e mam
ci pomóc.
Pomóc mi.
Jak?
Nie wiem.
Ty te¿ nie wiesz?
{Y:b}Cambridge, Massachusetts
Zaczê³o siê.
Uruchomi³em proces.
Obserwowa³em doktora Bishopa tak d³ugo jak ty,
mo¿e nie tak blisko, ale uwa¿am, ¿e siê mylisz.
Nie zrobi tego.
Nie zgadzam siê.
Uwa¿am, ¿e siê zmieni³.
Myœlisz, ¿e siê zmieni³.
Ja w to nie wierzê.
W obu przypadkach.
Spodziewam siê, ¿e dowiemy siê tego wkrótce.
I nie wiesz, co mam dla ciebie zrobiæ?
Nie mam pojêcia.
Bobby kaza³ mi pomóc.
Ju¿ pomog³eœ.
Samym graniem, ja...
Czujê siê jak nastolatek.
Mogê o coœ spytaæ, Roscoe?
Dlaczego Violet Sedan Chair siê rozpad³?
Nie wiem. Sta³o siê.
Ka¿dy chcia³ tworzyæ co innego.
I stwierdziliœmy, ¿e przerwa bêdzie dla nas najlepsza,
¿eby daæ sobie czas na przegrupowanie.
Pewnego dnia, spojrza³em...
A tu strzeli³o kilka lat.
Ledwie dotyka³em klawiatury.
I kolejnych kilka.
W koñcu...
£atwiej by³o tego nie robiæ.
Domyœlam siê, ¿e trudno to zrozumieæ.
Wiele lat spêdzi³em z dala od tego co kocha³em.
Zawsze próbowa³em do tego wróciæ.
Mia³am atak astmy.
To by³o zupe³nie jakby widzia³, czego potrzebujê.
Wyj¹³ inhalator z mojej torebki.
Coœ ci powiedzia³?
Nie. Nic.
Zupe³nie, jakby nic go nie rusza³o.
Ten jego spokój.
Nie wydawa³ mi siê nawet prawdziwy, poza tym...
¿e uratowa³ mi ¿ycie.
Zatem. Co to jest za szajs tutaj?
Ostatnio wynalaz³em p³yn, wspomagaj¹cy proces mapowania mózgu.
Serio?
Mapowanie mózgu.
Dobry tytu³ na p³ytê.
Jakaœ szansa, ¿e to wyt³umaczysz plebsowi jak ja?
Nie chcê zanudzaæ szczegó³ami,
ale brakuje kilku czêœci mojego mózgu.
I chcê je odrodziæ,
by uzyskaæ dawn¹ sprawnoœæ intelektualn¹.
W celu?
Odkrycia dlaczego twój syn, Bobby zostawi³ wiadomoœæ.
I jak obroniæ mojego syna, Petera,
od otaczaj¹cych go zagro¿eñ.
Czy to mleko?
Mleko dzia³a jak katalizator dla innych substancji.
I pomaga ukryæ smak.
Nie rozumiem jak ci mogê pomóc.
Moja wiedza naukowa zaczyna siê i koñczy
na wynalezieniu przepisu na...
mleczny koktajl truskawkowy.
Lubisz mleczny koktajl truskawkowy?
Mój ulubiony napój, od kiedy skoñczy³em z piciem.
Mój te¿!
Ashram! ChodŸ tutaj, proszê.
Walter, o co chodzi?
- PrzejdŸ siê do spo¿ywczaka. - Walter...
Potrzebujemy 4 kilo lodów truskawkowych,
s³odkiej serwatki, dro¿d¿y i cukru.
Dobra. I tak brakowa³o kawy.
Dziêkujê, kochanie.
Szeœæ lat poœwiêci³em na mój przepis.
Musisz spróbowaæ!
Za odpowiedzi.
Zapomnia³aœ czegoœ?
Mam nadziejê, ¿e nie skoñczy³a im siê serwatka.
Witaj, Walter.
Musimy pomówiæ.
Nazywacie to jesieñ.
Prawda?
Piêkny œwiat.
Mieliœmy umowê.
Proszê... Nie zabierajcie mi go.
Rysunek. Peter w urz¹dzeniu.
Znacie przysz³oœæ.
Powiedz mi, jak mogê ocaliæ syna?
S¹ rzeczy, które wiem.
Ale s¹ te¿ takie, których nie wiem.
Ró¿ne, mo¿liwe przysz³oœci, dziej¹ siê jednoczeœnie.
Mogê powiedzieæ o wszystkich, ale nie mogê powiedzieæ,
która dojdzie do skutku.
Poniewa¿ ka¿da akcja powoduje kaskadê wydarzeñ.
Wtóruj¹ jej skutki zarówno oczywiste jak i nieprzewidziane.
Na przyk³ad...
Po tym jak wyci¹gn¹³em ciebie i Petera z jeziora,
najbli¿szego lata, Peter z³apa³ œwietlika.
Nie mog³em wiedzieæ, ¿e to zrobi
lub ¿e z tego powodu
m³oda dziewczynka piêæ kilometrów dalej tego nie zrobi.
I ¿e w tê noc
bêdzie szukaæ dalej,
by znaleŸæ innego.
Nie mog³em wiedzieæ, ¿e jeœli ona nie wróci do domu,
jej ojciec bêdzie jej szuka³.
Prowadz¹c w deszczu,
by w momencie zmiany œwiat³a na czerwone,
jego samochód wpad³ w poœlizg na skrzy¿owaniu przy Harvard Yard
i zabi³ przechodnia.
Czy to siê zdarzy³o?
Ty i ja wp³ynêliœmy na naturalny bieg wydarzeñ.
Naruszyliœmy równowagê.
W sposób, którego nie mog³em przewidzieæ.
Dlatego potrzebujê teraz twojej pomocy.
Pomocy?
Gdy nadejdzie czas,
daj mu kluczyki i ratuj dziewczynê.
Daæ mu kluczyki? O co chodzi, jak¹ dziewczynê?
Powinieneœ odebraæ telefon.
Halo?
/Twój przyjaciel zwalcza przestêpczoœæ.
- Przyjaciel? /- Obserwator.
/Udaremni³ rabunek w sklepie jubilerskim.
Wesz³o trzech mê¿czyzn, zabili w³aœciciela, zwi¹zali pracuj¹c¹ tu dziewczynê.
- Dziewczynê? /- Tak, wed³ug jej wersji, uratowa³ j¹ obserwator.
- Kim ona jest? /- Victoria Dimiro.
A co?
Muszê z ni¹ porozmawiaæ. PrzywieŸ j¹ do mnie.
- Walter... /- Proszê nie sprzeciwiaj siê, Peter, to wa¿ne.
Muszê z ni¹ porozmawiaæ.
Dobrze, ale musisz poczekaæ.
Gliny zabior¹ j¹ do centrum, by z³o¿y³a zeznanie.
Jak tylko skoñcz¹, sprowadŸ j¹ do mnie.
Tu jesteœ.
Mam kilka informacji dla ciebie.
Po pierwsze...
Panna Farnsworth wróci³a.
I ja...
przypomnia³em sobie coœ jeszcze.
Bobby... zadzwoni³ do mnie.
Teraz?
Nie.
Lata temu.
Byliœmy w trasie
i zadzwoni³ powiedzieæ mi
o dziwnym œnie, który w³aœnie mia³.
Œni³ o ³ysym mê¿czyŸnie
w ciemnym garniturze,
który zabra³ go do mnie.
By³em starcem w domu opieki.
Œnienie o czymœ, co dzieje siê...
25 lat póŸniej.
To chyba nie by³ sen.
Myœlê, ¿e ten cz³owiek zabra³ twojego syna w podró¿ w czasie.
I to w³aœnie ostatniej nocy, dotar³eœ do drugiego koñca tej wizyty.
Ostro.
Wiesz, myœla³em o tym,
to by³a nasza ostatnia rozmowa.
On, mówi¹cy mi o swoim œnie.
Graliœmy koncert tej nocy.
W klubie na Harvard Yard.
Bobby...
jecha³ na koncert.
Pamiêtam tê pogodê, strasznie la³o.
I telefon od policji.
Powiedzieli mi...
Wszed³ na przejœcie...
gdy samochód...
Wpad³ w poœlizg na œwiat³ach.
Mówili, ¿e nie ma winnego.
Gdy straci³em syna...
nic ju¿ nie mia³o znaczenia.
Dlatego odszed³em z zespo³u.
Ale oto jestem.
Zagra³em ponownie. I dobrze mi by³o.
To by³o s³uszne.
Mo¿e dlatego Bobby wróci³.
Byæ mo¿e.
Wybaczysz na chwilê?
Peter dzwoni³.
Prosi³, by przekazaæ, ¿e s¹ w drodze powrotnej
i bior¹ ze sob¹ sprzedawczyniê.
Walter, co siê dzieje?
Wiem, co robi obserwator.
No?
W dniu, w którym przeszed³em i ocali³em Petera,
uruchomi³em reakcjê ³añcuchow¹.
Wytr¹ci³em wszechœwiat z równowagi.
Dwa z nich.
Widzia³em szkody na w³asne oczy, ale...
To nie wystarczy.
To nie wystarczy, by zrozumieæ
cierpienie, które spowodowa³em.
Walter, przerabialiœmy ju¿ to.
Nie mog³eœ wiedzieæ.
W tym rzecz - nieprzewidziane konsekwencje.
Ale wci¹¿ z mojej winy.
A ten cz³owiek...
straci³ syna,
poniewa¿ ja nie chcia³em straciæ swojego.
Wiem, ¿e obserwator chce przywróciæ balans,
i chce bym mu pomóg³,
pomóg³ odkrêciæ szkody, które wyrz¹dzi³em,
ale ja nie mogê.
Nie rozumiesz?
Robi¹c to, ponownie go stracê.
- Stracisz kogo? - Petera!
Walter...
Potrzebujê telefonu!
Halo.
/Spytaj ekspedientkê,
gdzie by³a w 1985?
Nie mogê, Walter. Jest w drugim samochodzie.
Ale w³aœnie mijamy Porter Square.
Bêdziemy za piêæ minut.
Wtedy spytasz j¹ o wszystko.
Peter?
/Peter?
/Peter, co siê dzieje?
SprawdŸ samochód. Ja pobiegnê za nim.
/Peter, co siê dzieje?
/Obserwator wjecha³ w radiowóz.
Peter, jesteœ ca³y?
Z³ó¿ raport. Potrzebna nam karetka.
/- Peter! - Nie mogê rozmawiaæ!
Gdzie twój inhalator?
Nie ma go tutaj.
£ysy mê¿czyzna w sklepie...
zabra³ go.
Z³ap mnie za szyjê.
Przepraszam!
FBI! Rusz siê!
Uspokój siê. Bêdzie dobrze.
Peter, jesteœ ca³y?
Tak, w porz¹dku. Ale u niej nie.
Co jej siê sta³o?
Ma astmê. Adrenalina...
Podnios³a têtno i wywo³a³a atak.
Dok³adnie. Karetka ju¿ jedzie, dobra?
Gdzie idziesz?
Olivia pod¹¿a za obserwatorem.
Pomogê jej.
- Daj mi kluczyki i ratuj dziewczynê. - Co powiedzia³eœ?
Powiedzia³em daj mi kluczyki i ratuj dziewczynê.
- Powiedzia³, ¿e tak powiesz. - Kto?
Obserwator.
To jest to! To ten plan.
To tego chcia³.
Rozmawia³eœ z obserwatorem?
Tak! On poprawia kurs.
Nie wiem jak, ale wywo³a³ jak¹œ...
reakcjê ³añcuchow¹, w momencie,
gdy weszliœmy do domu opieki, by zobaczyæ siê z Roscoe.
Potem wszystko ju¿ by³o sekwencj¹
z kulminacj¹ dok³adnie w tym momencie.
I jeœli uratujê tê dziewczynê i puszczê ciebie,
to obawiam siê, ¿e skutkiem...
Umrzesz, Peter.
Zabior¹ mi ciebie.
Walter, nie mo¿esz przewidzieæ przysz³oœci, ani te¿ ja.
Ale jeœli nie pomo¿esz dziewczynie,
ona umrze na ulicy, s³yszysz?
Zabior¹ mi ciebie.
Walter, daj mi kluczyki.
Daj kluczyki, Walter.
Przepraszam! Z drogi! Ruchy!
FBI!
Zrobiæ miejsce! Przepraszam!
Dobra. Jestem na State Street.
Zgubi³am go.
Mam go.
Zmierza do hostelu na Main Street 2119.
/Okej. Ju¿ idê.
/Walter, pogarsza jej siê!
Teraz proszê po³ó¿ siê,
pomo¿emy ci, po³ó¿ siê.
Astrid, po³ó¿ rêce po obu stronach jej klatki.
Ju¿ dobrze.
Na mój znak,
naciœniesz, aplikuj¹c sta³e ciœnienie.
Dobra.
U¿yjê tej plastykowej butelki,
by wpompowaæ powietrze do twoich p³uc.
Przytkasz nos?
Okej, dobrze. Gotowa? Teraz.
O co chodzi w tym wszystkim?
Wiesz, co nie?
Obrazek ze mn¹ i urz¹dzeniem...
Co to znaczy?
Co siê ze mn¹ stanie?
To musi byæ bardzo trudne.
Co?
Bycie ojcem.
Musisz utrzymaæ j¹ w spokoju, by zapobiec nawrotowi.
Dziêkujê.
Halo?
/Walter, zgubiliœmy go.
Petera?
/Nie, Walter, obserwatora. /Peter jest ca³y.
/Trochê poobijany i tyle.
Dlaczego tak pomyœla³eœ?
Czy nic mu nie jest?
Nic.
Bez sensu.
Po co obserwator robi³by to wszystko?
Dom.
Przyjemnoœci¹ by³o ciê poznaæ, Kelly.
Ciebie te¿, Roscoe.
Nie wiem, co powiedzieæ.
Odwiedzaj mnie czasami.
Przynieœ mleczny koktajl truskawkowy.
Zagram dla ciebie.
To bêdzie zaszczyt.
Zapomnia³em ju¿ mojego syna,
jak pachnia³.
Jak to by³o byæ przy nim.
Ale teraz pamiêtam.
Nikt nie mia³ takiej drugiej szansy.
Najpierw ratuje dziewczynê, potem chce j¹ zabiæ.
Potem ucieka piêæ kondygnacji po schodach
tylko po to, by strzeliæ do mnie magicznym pistoletem powietrznym i znikn¹æ.
Nic z tego nie ma sensu.
To dla nas jakaœ nowoœæ?
Peter, na pewno nie chcesz iϾ do lekarza?
Nie, nic mi nie jest. Dziêki.
Czu³aœ siê kiedyœ, jakby ktoœ zmienia³ pytanie za ka¿dym razem,
gdy zbli¿ymy siê do odpowiedzi?
Olivia.
A dlaczego ta jest twoj¹ ulubion¹?
Bo mówi, by nie polegaæ na odpowiedziach innych.
Odpowiedzi mo¿esz znaleŸæ tylko w sobie.
Co...
W obecnej sytuacji,
jest doœæ zabawne, gdy siê zastanowiæ.
Peter?! Peter!
Halo, Walter Bishop.
/Walter, Peter upad³.
Ma jakiœ wstrz¹s.
Wzi¹³ trochê aspiryny i popi³ mlekiem...
- Mlekiem? /- Tak, z lodówki.
- O, Bo¿e! - O, Bo¿e co?
/Organometale w serum
musia³y zareagowaæ z fosforanami w mleku.
Walter, co mam robiæ?
/Potrzebuje antykoagulantów /by powstrzymaæ drgawki.
/W mojej torbie lekarskiej /na pó³ce obok wirówki.
- Dobra, mam... /- Bêdziesz te¿ potrzebowa³a
/miarkê saliny, /która le¿y na dolnej pó³ce.
Otwórz torbê... znajdziesz buteleczkê siarczanu magnezu.
/U¿yj strzykawki.
/1 ml siarczanu,
/9 ml saliny.
Nie ma go, Walter, /nie ma siarczanu.
/Nie mogê znaleŸæ.
Nie, nie, nie, przenios³em go, czyli...
powinienem wiedzieæ, dok¹d.
/To by³o takie oczywiste miejsce...
Proszê, Walter!
Tak!
Wed³ug alfabetu.
/W lodówce.
Obok majonezu.
Dobra. Mam.
/Szybko...
Dobrze, Walter. Gdzie wstrzykn¹æ?
W nogê. W praw¹ nogê.
Olivia?
/Proszê, powiedz co siê dzieje.
/Olivia?
Dobrze.
Chyba mu przechodzi.
Wszystko dobrze.
CzeϾ.
Zrobi³em ci trochê rozmarynowego roso³u z kury.
Jak siê czujesz, synu?
Lepiej.
Dziêkujê.
Za co dziêkujesz?
Za to, co zrobi³eœ.
Moje serum by³o b³êdne.
Zabi³oby mnie, gdybym je wzi¹³.
Prze¿y³eœ, bo jesteœ m³ody i zdrowy.
I podejrzewam, ¿e to o to chodzi³o.
Zamota³eœ mnie, Walter.
Myœlê, ¿e...
obserwator uratowa³ mi ¿ycie.
Da³ ci kopa w g³owê,
byœ wzi¹³ aspirynê i popi³ mlekiem
i prze³kn¹³ serum za mnie.
Jeœli to wszystko, czego chcia³,
to musia³ byæ prostszy sposób.
On nie jest cz³owiekiem.
Nie mo¿esz oczekiwaæ, by myœla³, jak my.
Dziêkujê.
Muszê przyznaæ,
ba³em siê, ¿e mój eksperyment nie powiedzie siê.
Ale mia³eœ racjê.
Zmieni³ siê.
Pozwoli³ umrzeæ swemu synowi.
Tak.
I teraz wiemy.
Gdy przyjdzie czas...
znów bêdzie gotów.
{Y:b}T³umaczenie: Hans Olo Korekta: borek

Need subtitles from another video?