Advertisement
Polish transcript
W poprzednich odcinkach:
Maj¹ ju¿ to, czego od ciebie chcieli.
Nie jesteœ ju¿ tu bezpieczna.
Musisz wróciæ do domu.
/Nie jesteœ prawdziwy.
/A co z t¹ Olivi¹?
Nie bêdzie nam ju¿ potrzebna.
/Zabierz mnie st¹d.
/Wbrew temu, co myœlisz, mój œwiat nie prowadzi wojny z waszym.
/Widzia³em ju¿ wojnê.
/Ale jeœli mówisz prawdê, /pozostaje mi nadzieja.
/Proszê, niech to bêdzie /tego warte.
/Od kiedy wróci³aœ /z tamtej strony,
/jesteœ zupe³nie inn¹ osob¹.
/Olivia. /Ma dla pana wiadomoϾ.
/Jest uwiêziona /w innym wszechœwiecie.
/Olivia wróci³a.
/Mówi¹, ¿e mia³a jakiœ atak.
Bez ciebie nigdy bym tutaj nie wróci³a.
Ocali³eœ mi ¿ycie.
Proszê uwa¿aæ.
Przepraszam. Bardzo przepraszam.
{Y:b}Rye, Nowy Jork
/Tak, s³ucham. /Jasne.
/Tak, jest tutaj mê¿czyzna, /wymagaj¹cy pomocy medycznej...
/Dower Street 5776.
/Jest ciê¿ko ranny. /Proszê siê poœpieszyæ.
/Dziêkujê.
Przepraszam pana,
ale...
nie ma innego sposobu.
Brak szczegó³ów.
Z³y znak.
/Halo? /Ktoœ dzwoni³ na 112?
Czy ktoœ dzwoni³ na 112?
Halo?
Zg³oœ to.
/Centrala, mo¿liwe, /¿e mamy zabójstwo.
/Potrzebna pomoc.
/Zrozumia³em.
O, Bo¿e.
Joe, ktoœ mu wyci¹³ serce.
ChodŸ tutaj!
Nie pozwól mi umrzeæ.
{Y:b}FRINGE 3x09 "Marionette"
{Y:b}{C:$ffda50}FRINGE 3x09 "Marionetka"
{Y:b}{C:$ffda50}T³umaczenie: Hans Olo & Buffy
{Y:b}{C:$ffda50}Korekta: Sabat1970, borek
{Y:b}{C:$ffda50}Dopasowanie do Fringe.S03E09.HDTV.XviD-LOL
{Y:b}{C:$ffda50}Zapraszamy na {y:b}www.fringe.com.pl
Chyba nie spodziewa³eœ siê mnie z powrotem tak szybko.
Dlatego wierzê, ¿e g³ównym celem Walternatywnego.
by³o dowiedzieæ siê, jak bezpiecznie podró¿owaæ miêdzy œwiatami.
Wykorzystywa³ mnie do tego.
Myœlisz, ¿e jest blisko?
Testy doprowadzi³y go do syntezy cortexiphanu,
zatem tak, jest blisko.
I jest zdeterminowany.
Jego punkt widzenia, to ich œwiat, albo nasz.
Rozumiem, ¿e Bolivia uciek³a z kluczow¹ czêœci¹ maszyny.
Gdzie jest reszta?
Naukowcy analizuj¹ to, co mamy.
Chcia³abym zobaczyæ wyniki.
Jasne. Jak tylko wrócisz do s³u¿by.
Oficjalnie jesteœ na urlopie do odwo³ania.
Niedomówieniem by³oby twierdzenie, ¿e przesz³aœ traumê.
Musisz uporaæ siê z tym, co ciê spotka³o.
Wiem, ale szczerze wierzê, ¿e nadal jestem zdolna do pracy.
Twoja zdolnoϾ nie jest moim jedynym zmartwieniem.
Nie zaprzeczê, ¿e ostatnie kilka miesiêcy
nie wywar³o na mnie wp³ywu.
Ale obieca³am coœ przyjacielowi po tamtej stronie.
Przyrzek³am, ¿e zrobiê wszystko, by ocaliæ oba œwiaty.
Muszê wróciæ do pracy.
Ten przyjaciel, o którym mówisz...
...jaki by³?
Niewiele siê od ciebie ró¿ni³.
By³ honorowy, oddany.
Obawia³ siê o swoj¹ rodzinê,
o jej przysz³oœæ.
Mia³ dzieci?
/Syna i córkê.
I by³ bardzo blisko z ¿on¹.
I wci¹¿ byli w zwi¹zku?
Tak.
Przestañ, Walter! ChodŸmy!
Idê! Myœla³em, ¿e jest w szafie.
Czekaj.
- Gdzie by³a? /- W ³azience.
Zapomnia³em, ¿e kilka nocy temu,
u¿ywa³em lutownicy do usuwania k³opotliwych naroœli miêdzy moimi...
Im mniej wiem, tym lepiej.
Rozmawia³eœ z Olivi¹?
Tak. Zadzwoni³em w nocy.
Czuje siê lepiej, ale wci¹¿ siê kuruje.
Wiem jak trudno jest byæ szczerym z kimœ, na kim ci zale¿y.
Szczególnie, gdy chodzi o sprawy z natury intymne.
- Gotowy? - Tak, gotowy.
Przez intymne rozumiem seksualne.
Tak, za³apa³em.
Wiem, ¿e to przypadek rodzica,
prosz¹cego dziecko, by robi³o, co mówi, a nie co robi.
Na ile sposobów mam ci t³umaczyæ, ¿e nie chcê tej rozmowy, Walter?
- Musimy j¹ przeprowadziæ. - Nie. Chodzi mi o tê, teraz.
Jesteœmy na miejscu.
Rozumiesz lepiej, ni¿ inni,
¿e k³amstwo zadaje ból.
Tak, rozumiem.
Dlatego w³aœnie,
mimo ¿e mo¿e to diametralnie zmieniæ jej uczucia do mnie,
powiem jej wszystko.
Rozumiesz?
Dobry z ciebie cz³owiek, Peter.
Ona o tym wie.
Spójrzcie, kto to.
Jak dobrze ciê widzieæ.
- Peter, patrz, to Olivia. - CzeϾ.
Nie powinnaœ odpoczywaæ?
Agentka Dunham zosta³a dopuszczona do s³u¿by.
W porz¹dku. Zatem witamy z powrotem.
Dziêkujê.
Powiesz nam, o co chodzi?
Oko³o 8:00 rano, 112 otrzyma³o st¹d telefon.
Rozmówca mówi³, ¿e ktoœ w œrodku potrzebuje pomocy medycznej.
Gdy przyjechali ratownicy, odkryli ofiarê przywi¹zan¹ do sto³u,
z otwart¹ klatk¹ piersiow¹ i pozbawion¹ serca.
Chwilê po tym, ofiara odzyska³a przytomnoœæ i przemówi³a,
po czym zmar³a trzy minuty póŸniej.
By³ przytomny i mówi³ bez systemu kr¹¿enia?
Na to wygl¹da.
Fortuna siê do nas uœmiecha.
Gdzie móg³bym dostaæ dobre œledzie w occie z importu?
Nie mam pojêcia. Czemu?
Myœlê o Skandynawii.
Skandynawii?
Krwawy orze³.
Nordycka metoda torturowania.
£amanie i rozszerzanie ¿eber, na wzór krwawych skrzyde³.
Szukamy wikinga?
Ktokolwiek to zrobi³, jest fachowcem.
Te ciêcia s¹ precyzyjne.
Piêkna robota.
Zdecydowanie nie wiking.
Oni byli bezlitoœni.
Peter, spójrz.
- Blizny. - Tak.
On mia³ ju¿ operacjê serca.
Zostañ tutaj. Zaraz wracam.
Nie mo¿na okreœliæ czasu zgonu, bo w tym przypadku,
standardowe procedury nie maj¹ zastosowania.
Co to oznacza?
Wci¹¿ ma odruchy?
Tak, mimo, ¿e jego serce usuniêto co najmniej cztery godziny temu.
Powinien mieæ ju¿ stê¿enie poœmiertne.
Czyli nawet nie wiemy, czy jest martwy?
Z tego, co widzê, bardziej martwy, ni¿ ¿ywy.
A jeœli ktoœ kradnie organy na czarny rynek?
Raczej nie.
Jego apteczka to prawdziwa apteka.
Ma tu wszystko. Sterydy, leki immunosupresyjne,
przeciwgrzybiczne, antybiotyki, przeciwbólowe.
Czyli nie ukradniesz serca komuœ tak choremu, by je sprzedaæ.
- Kto je przepisywa³? - Doktor Alexandra Ross.
Porozmawiajcie z ni¹.
Doktorze Bishop,
przewieziemy nieboszczyka do pana laboratorium.
Œwietnie.
Mo¿e tam uda mi siê odkryæ, czemu ten trup wci¹¿ podryguje.
- Doktor Ross wci¹¿ operuje. - Zaczekamy.
Wiesz, ¿e to pomyje?
Dobrze napiæ siê prawdziwej kawy.
Co?
Wiesz jak to jest, kiedy wracasz z wakacji...
i pewne rzeczy odkrywasz na nowo?
Jak kawê albo ulubione buty.
A potem...
inne rzeczy s¹ po prostu...
Nie wiem.
Poczta by³a otwarta.
To trochê niepokoj¹ce, ¿e ktoœ ¿y³ twoim ¿yciem.
W porz¹dku?
Musimy o czymœ porozmawiaæ.
O niej.
Zauwa¿y³em...
zmiany.
Ma³e zmiany, ale widoczne.
Ona...
znacznie szybciej siê uœmiecha.
I...
mniej...
Nie wiem... chyba mniej wyraziœcie.
Powiedzia³a, ¿e gdy tam by³a,
co widzia³a w swoim drugim ¿yciu,
sprawi³o, ¿e chcia³a siê zmieniæ. Byæ szczêœliwsza.
I uwierzy³em jej, bo to mia³o sens.
Nie mog³eœ wiedzieæ.
Wszystko dzia³o siê szybko. Nawet nie wiem, jak to zrobili.
Ju¿ w porz¹dku.
Wróci³am.
Gdy poprosi³aœ, bym wróci³ z tob¹ do tego œwiata,
- powiedzia³aœ... - ¯e musimy byæ razem.
Wiêc wróci³em dla ciebie. Dla nas.
Zaczêliœmy siê spotykaæ.
I t³umaczy³em sobie ró¿nice, bo nasz zwi¹zek by³ inny.
Myœla³em, ¿e ona, to ty, Olivia.
Czy wszyscy wiedz¹?
Zg³osi³em to, gdy tylko dowiedzia³em siê, kim by³a.
Olivia, przepraszam.
Wiesz, mia³a naprawdê dobre ¿ycie,
s³odkiego ch³opaka.
I gdyby nie by³o go poza miastem, kto wie, co by siê sta³o?
Mia³a przyjació³, ludzi, którzy j¹ kochali,
którzy ryzykowali ¿ycie, by jej pomóc.
Oni wszyscy wierzyli, ¿e ja by³am ni¹.
Dlatego, wiesz, mogê zrozumieæ, jak to...
/Pan Bishop?
- Doktor Ross skoñczy³a operowaæ. - Da nam pani chwilkê?
- Oczywiœcie. - Dziêkujê.
Peter...
Wszystko w porz¹dku. Miêdzy nami.
ChodŸmy.
Nie rozumiem.
Usuniêto mu serce?
Chcielibyœmy spytaæ o leki, które mu pani zapisa³a.
Naturalnie.
To standardowe leki dla pacjentów po przeszczepie.
Pan Russo cierpia³ na kardiomiopatiê zastoinow¹.
Czeka³ na dawcê ponad rok.
- Mia³ przeszczep? - Tak.
Chcia³ drugiej szansy.
Daliœmy mu j¹.
A przynajmniej tak myœla³am.
To ju¿ nied³ugo.
Bêdzie dobrze.
Jesteœ pewny, ¿e chodzi o projekt Yatsko?
Nina mówi, ¿e osobiœcie sprawdzi³a archiwa Massive Dynamic
- i niczego takiego nie znalaz³a. - Niemo¿liwe.
Z Bellym tworzyliœmy serum podobne do tego z lat '70.
Jestem tego pewien.
Szukaliœmy metody...
przes³uchiwania ludzi po œmierci.
Oczywiœcie.
Niech poszuka w osobistych projektach.
Tam mo¿e byæ Yatsko.
Dobrze.
Wychodzê.
Peter ciê podwiezie.
Zaraz tu bêdzie, Walter.
Dobry wieczór wszystkim.
Peter.
Co za wejœcie.
Masz klucze do drzwi?
Tak. Tak, ¿aden problem.
Nie pozwól, ¿eby ciê tu przetrzymywa³.
- Dobranoc, Walter. - Dobranoc.
- Peter, podejdŸ. - Dobranoc.
Chcia³bym, abyœ pow¹cha³ i powiedzia³, co wnioskujesz.
- Dobra, co mam pow¹chaæ? - Jego.
Coœ zauwa¿y³eœ?
- Nie wymiotujê. - Otó¿ to.
Do teraz powinien wydawaæ specyficzny odór gnicia.
Proces rozpadu tego cia³a spad³ prawie do zera.
Co go powstrzymuje?
Dobre pytanie.
Astrid i ja wyizolowaliœmy œlady serum w jego krwi.
Dzia³a jak konserwant,
radykalnie spowalniaj¹c rozpad komórek.
Po co spowalniaæ jego œmieræ? Przecie¿ ukradli mu serce.
¯eby uspokoiæ sumienie.
Uwa¿asz, ¿e ludzie, kradn¹cy organy maj¹ problemy z sumieniem?
Zadzwoni³ na 112.
Gdyby w porê pod³¹czono go do p³ucoserca, móg³by prze¿yæ.
Ma³o prawdopodobne, oczywiœcie,
ale nasz z³odziej organów mo¿e w nocy spaæ.
Przynajmniej ktoœ mo¿e.
Nie powiedzia³eœ Olivii?
W³aœciwie to powiedzia³em.
Jak zareagowa³a?
Zaskakuj¹co dobrze.
Naprawdê?
Myœlisz, ¿e mogli zast¹piæ j¹ robotem?
{Y:b}Siedziba FBI, Boston
Powiedz, ¿e jest wiêcej.
Jest. Zrobi³am ca³y dzbanek.
Œwietnie.
Kiepska noc?
Mia³am mnóstwo prania do zrobienia.
Jak to jest?
- Wróciæ? - Dobrze.
Tak?
Dziwne.
Peter powiedzia³ mi, co siê sta³o, ¿e widywa³ siê z ni¹.
Wiesz, rozumiem, ale...
Widzia³aœ ich razem.
Jaki przy niej by³?
Nie wydawa³ siê inny?
Szczêœliwszy, albo...
Olivia...
Przepraszam.
Powinniœmy ju¿ iœæ.
Broyles nie dzwoni³by, gdyby to nie by³o wa¿ne.
Olivia, zaczekaj.
Myœla³, ¿e to ty.
Rozumiem. Wszystko w porz¹dku.
Nie jest w porz¹dku.
Cokolwiek Peter czu³ w tamtej chwili,
nie mia³o zwi¹zku z jej osob¹.
Te uczucia by³y dla ciebie.
I to by³o prawdziwe.
Wci¹¿ tak jest.
Dziêkujê, Astrid.
Wed³ug akt policyjnych, kradzie¿ organów
mia³a miejsce w ci¹gu ostatnich dwóch miesiêcy.
Przypadki wyst¹pi³y w piêciu stanach,
ale sposób dzia³ania jest taki sam.
- Wiêc zrobi³a to jedna osoba? - Na to wygl¹da.
- Któreœ z organów by³y przeszczepione? - Wszystkie.
Ponadto, wszystkie pochodzi³y od jednego dawcy.
Wiemy, kto to?
Mamy numer dawcy. Nazwiska to tajemnica.
17-letnia kobieta.
Mamy wgl¹d do danych. Wkrótce poznamy szczegó³y.
Mogê zerkn¹æ?
Wiêc gromadzi wszystkie jej organy. Ale po co?
Niektórzy ludzie s¹ przeciwni przeszczepom.
Mo¿e ktoœ z jej bliskich uwa¿a³, ¿e biorcy nie zas³u¿yli na nie?
Tutaj jest napisane, ¿e zanim organy trafi³y do pacjentów,
by³y przetrzymywane w baku narz¹dów "Rosindale Eye".
Mo¿e jej rogówki te¿ tam trafi³y?
Zdjêcia tego nie potwierdzaj¹.
Po³¹cz mnie z bankiem narz¹dów "Rosindale Eye".
Mówi pu³kownik Broyles z FBI.
Chcia³abym rozmawiaæ z prezesem.
Tak, to pilne. Natychmiast oznacza pilne.
Dziêkujê.
Bardzo mi przykro.
Ale one nie nale¿¹ do pana, prawda?
Dobrze.
Nie by³o go w domu. To jego restauracja.
Dziêki.
To by³a Astrid. Mamy nazwisko dawcy.
Amanda Walsh. Jej rodzina mieszka w Providence.
Biuro umówi nas na spotkanie.
Na zapleczu pali siê œwiat³o.
Halo? Jest tu ktoœ?
Tutaj.
SpóŸniliœmy siê.
Proszê. Pomó¿ mi.
Chcia³em zobaczyæ, jak idzie budowa.
Musia³em zaj¹æ siê papierkow¹ robot¹.
Czu³em siê dobrze.
Ale jak tylko wszed³em, zacz¹³em mieæ zawroty g³owy.
Nastêpne, co pamiêtam,
to moment, w którym le¿a³em przywi¹zany do sto³u.
Nawet mnie przeprosi³.
Dacie wiarê?
Powiedzia³, ¿e chcia³by, aby by³o inne wyjœcie,
ale one nie nale¿¹ do mnie.
Walter mia³ racjê.
Mamy do czynienia ze skruszonym z³odziejem organów.
Teraz to nabra³o sensu.
Nie chcia³ skrzywdziæ tych ludzi. Chodzi³o o ni¹.
Nie chcia³, aby jej organy trafi³y do obcych osób.
Uprzedzê Broylesa, ¿e jedziemy porozmawiaæ z rodzin¹.
Walter, powiedz, ¿e nie napoisz Gene naszym dowodem.
Nie, dopóki nie dowiem siê, jakie s¹ jego skutki uboczne.
Ale wyobraŸ sobie, jakie by³by mo¿liwoœci,
gdyby uda³o siê trwale usun¹æ rozpad komórek.
- Mleko by siê nie psu³o. - Ani ser.
Musisz zaczekaæ z tym marzeniem, Walter.
Tu masz dokumenty, dotycz¹ce projektu "Yatsko".
Massive Dynamic w³aœnie je przys³a³o.
Mia³eœ racjê. By³y Ÿle zakatalogowane.
Badania, nad którymi pracowa³eœ z Williamem Bellem,
odnoœnie zachowania ludzkich tkanek,
nie usta³y, kiedy trafi³eœ do St. Claire.
Interesuj¹ce.
Myœlê, ¿e jesteœmy o krok od zrozumienia.
Raczej ty, ni¿ my.
Mam pewn¹ hipotezê.
Astrid, musisz coœ dla mnie zrobiæ. Potrzebujê dawcy tych organów.
- Amandy Walsh. - Tak.
Potrzebujê jej cia³a albo tego, co z niego zosta³o.
O, Bo¿e.
Jedynym ukojeniem by³o to,
¿e jej œmieræ pozwoli³a daæ innym drug¹ szansê.
Czy Amanda siê z kimœ spotyka³a?
Czy przyjaŸñ z kimœ wzbudza³a pani niepokój?
Bardziej martwi³o mnie to, ¿e nie mia³a przyjació³.
Nie lubi³a szko³y.
Nie chcia³a uprawiaæ ¿adnych sportów.
By³ jedynie balet.
To by³a jedyna rzecz, która dawa³a jej szczêœcie.
Pani Walsh, jak pani córka zmar³a?
Pope³ni³a samobójstwo.
Moja córka cierpia³a na ostr¹ depresjê.
- By³a leczona? - Tak.
Bra³a leki antydepresyjne.
Uczestniczy³a równie¿ w terapii grupowej.
Próbowa³a wielu, ale tylko w kilku odnalaz³a swoje miejsce.
Chcielibyœmy poznaæ nazwiska jej lekarzy,
a tak¿e nazwy grup, do których nale¿a³a.
Przepraszam na chwilê.
Poszukam tych informacji.
- Czeœæ Astrid. /- Jesteœ w domu Walshów?
Tak, dlaczego pytasz?
/Walter ma pewn¹ teoriê odnoœnie tych wydarzeñ.
Musisz porozmawiaæ z pani¹ Walsh.
/Dobrze. /Czego mu potrzeba?
Harmonogram Amandy, nazwiska jej psychiatrów,
grupy, do których nale¿a³a.
Mogê w czymœ jeszcze pomóc?
W³aœciwie to tak.
Dzwoni³a Astrid. Pani Walsh,
Chcielibyœmy prosiæ o pozwolenie na ekshumacjê zw³ok pani córki.
Nie mo¿ecie.
Wiem, ¿e nie powinienem o to prosiæ...
Nie, to po prostu niemo¿liwe.
Walter.
Oto ona.
Mam nadziejê, ¿e to wa¿ne,
bo ta rodzina ju¿ doœæ wycierpia³a.
Jest ku temu dobry powód.
- Walter, daj spokój. - O mój Bo¿e.
To jest cz³owiek.
Wcale nie.
Podejrzewam, ¿e to jakieœ drzewo.
Wiœnia, mo¿e mahoñ z odrobin¹ betonu.
Jesteœ pewien?
Jestem pewien, ¿e to nie ludzkie prochy.
Je¿eli to nie ona, to gdzie jest jej cia³o?
Prawdopodobnie z reszt¹ jej organów.
Podejrzewam, ¿e ktokolwiek je ukrad³,
stara siê na nowo z³o¿yæ tê dziewczynê.
To bêdzie dla ciebie dobre, bardzo dobre.
Musimy trzymaæ twoje cia³o w dobrej formie, prawda?
Zak³ad pogrzebowy tego nie zg³osi³.
Chyba ¿artujesz.
Dobra, dziêki.
Broyles potwierdzi³ twoje przypuszczenia.
Cia³o Amandy Walsh skradziono tu¿ przed kremacj¹,
a zak³ad pogrzebowy to zatuszowa³.
NajwyraŸniej, kradzie¿ cia³ to nic nadzwyczajnego.
Oczywiœcie, ¿e nie.
Kradzie¿ zw³ok to odwieczna tradycja.
Tradycj¹?
Okradamy zmar³ych tak d³ugo, jak ich grzebiemy.
Mo¿e i d³u¿ej.
W XIX wieku, okradanie grobów by³o jedynym sposobem
dla lekarzy i naukowców na pozyskanie ludzkich zw³ok do badañ.
W rzeczywistoœci, praktyka ta by³a tak powszechna,
¿e zainspirowa³a do napisania gotyckiej powieœci "Frankenstein".
Mo¿e o niej s³ysza³aœ.
Chyba nie wierzysz, ¿e mo¿na kogoœ wskrzesiæ?
Nie, ale zawsze mo¿na próbowaæ.
Belly i ja fascynowaliœmy siê tym przez lata,
ale nigdy nie uda³o nam siê o¿ywiæ Yatsko.
Peter po prostu uwielbia³ tego pieska.
Poczuj to.
W koñcu trochê zesztywnia³.
Zostawiamy tylko naukowców i ludzi chorych.
Co powiesz na tego? Ellis Rourke.
Do jakiej grupy nale¿a³?
Ogólna depresja.
On i Amanda byli jej cz³onkami prawie przez rok.
W porz¹dku. Czytaj.
Wiek 36 lat, studiowa³ biologiê, mia³ problemy z kontrolowaniem gniewu,
dwukrotnie aresztowany za pobicie.
Nie. Ten, kto to robi, nie kieruje siê gniewem.
Pu³kownik Broyles prosi³, abym wam to podrzuci³.
Dziêkujê. Wezmê to.
Amanda by³a równie¿ w grupie poznawczo-behawioralnej.
Skupiali siê na sposobach radzenia sobie z depresj¹.
Ktoœ, kto tak ciê¿ko nad sob¹ pracowa³,
zas³u¿y³ sobie chyba na poprawê zdrowia.
To nie zawsze dzia³a w ten sposób.
Chyba coœ znalaz³em.
Simon Waylan, wiek 29.
Tutaj jest napisane, ¿e jest upoœledzony spo³ecznie i seksualnie.
Nie pasuje do profilu.
Doceniam to, ¿e okreœlanie ludzi to twoja specjalnoœæ,
ale mog³abyœ pos³uchaæ, co mam do powiedzenia,
zanim od razu to skreœlisz.
To nie jest ten, którego szukamy.
Wiêc, co mi umyka?
Co masz na myœli?
Mówi³aœ, ¿e szukamy kogoœ, kto zna³ Amandê.
Typ samotnika, który ciê¿ko nawi¹zuje nowe przyjaŸnie,
mieszkaj¹cy z dala od swoich rodziców, b¹dŸ nie posiadaj¹cy ich wcale,
co sprowadza mnie do Simona Waylana.
29 lat, programista komputerowy, kawaler, mieszka sam,
w polu "nag³ego kontaktu" zostawi³ puste miejsce.
Lekarze mówi¹, ¿e wykazuje symptomy
narcystycznych zaburzeñ osobowoœci,
co oznacza, ¿e troska o innych nie jest jego mocn¹ stron¹.
Wybacz, ale to nie nasz podejrzany.
Dlaczego nie?
Profilowanie nie polega tylko na sprawdzeniu faktów.
Musisz ich przejrzeæ na wylot. Poczuæ to w sobie.
- Wiêc, czego nie czujesz... - Nie kocha jej.
Ktokolwiek walczy o drugie ¿ycie dla Amandy,
mimo, ¿e sama je sobie odebra³a, musi j¹ kochaæ.
W porz¹dku?
W porz¹dku.
- Przepraszam. - Niepotrzebnie.
Dzia³ajmy dalej.
O co chodzi?
Roland David Barrett.
Pracowa³ przy doœwiadczeniach na zwierzêtach.
Ale to nie nasz podejrzany. Opuœci³ grupê zesz³ej wiosny.
Kiedy dok³adnie?
Ostatnia sesja by³a...
10 kwietnia.
W dniu, w którym Amanda pope³ni³a samobójstwo.
/Barrett to jedyny syn /Nathaniela Barretta
i spadkobierca maj¹tku Stanfield Chemical.
Dziesiêæ lat temu, po œmierci ojca,
Roland odziedziczy³ wszystko.
/Bada³ rozpad i regeneracjê komórek,
/jednak zrezygnowa³ /z powodu ciê¿kiej depresji.
/Cztery lata temu, zebra³ zespó³ naukowców
w Instytucie Genetyki Duk-Hee.
/Nale¿a³ do miêdzynarodowej /grupy badawczej.
/Setki naukowców pracowa³o /nad jego projektem,
/co przyczyni³o siê do stworzenia /sztucznego ¿ycia na poziomie komórkowym.
- Ciekawe, czy siê mu uda³o? - Co?
Wskrzeszenie zmar³ego.
No dobrze.
Amanda?
Amanda, to ja. To ja, Roland.
Pope³ni³aœ straszny b³¹d.
Ale ju¿ wszystko dobrze.
Wróci³aœ.
Mówi³em, ¿e zawsze, bêdê przy tobie,
tak jak ty by³aœ przy mnie, pamiêtasz?
Ju¿ dobrze.
Spójrz na mnie. Spójrz na Rolanda.
O, nie...
/FBI! /Jesteœ otoczony!
/Wszystkie dru¿yny naprzód! /Ruszaæ!
/- Dalej! Ruchy! /- Czysto!
Gdzie ona jest?
Na dole.
Czysto.
Stara³em siê to naprawiæ.
Pope³ni³a b³¹d.
Co was ³¹czy³o?
Chcia³em jedynie daæ jej drug¹ szansê.
¯eby mog³a prze¿yæ swoje ¿ycie.
Ale jej oczy.
Kiedy w nie spojrza³em,
wiedzia³em, ¿e to nie Amanda.
Nie wiem, co przywróci³em do ¿ycia,
ale wiem,
¿e to nie by³a ona.
Nie ¿yje?
Tak, nie ¿yje.
Wiesz, czego mi potrzeba po takim dniu, jak ten?
Wiêkszoœæ posz³aby siê napiæ, wiêc zgadujê...
Truskawkowy szejk.
- Da siê wykonaæ. - Z dodatkow¹ œmietank¹.
Nie przeginaj.
Olivia?
Wszystko w porz¹dku?
Co siê dzieje?
Wiesz, co powiedzia³ Barrett?
¯e kiedy spojrza³ w jej oczy, wiedzia³, ¿e to nie ona.
Olivia...
Mogê zrozumieæ fakty.
Wiem, ¿e mia³a masê informacji o mnie,
o moim ¿yciu, o bliskich mi ludziach.
Rozumiem, ¿e gdyby coœ jej umknê³o,
mia³a na to rozs¹dne wyt³umaczenie.
I chyba nie mogê oczekiwaæ, ¿e by³eœ w stanie j¹ przejrzeæ.
Ale kiedy tam by³am, wci¹¿ myœla³am o tobie.
By³eœ jedynie czêœci¹ mojej wyobraŸni.
Ale trzyma³am siê ciebie.
nie by³o to rozs¹dne, ani logiczne,
ale jednak tak robi³am, wiêc...
Czemu ty tego nie zrobi³eœ?
Ona nie by³a mn¹.
Jak mog³eœ tego nie zauwa¿yæ?
Teraz jest wszêdzie. W moim domu, pracy, ³ó¿ku...
Nie chcê ju¿ nosiæ moich ubrañ, mieszkaæ w tym mieszkaniu...
i nie chcê byæ z tob¹.
Odebra³a mi wszystko.
Przepraszam.
Jestem na miejscu.
Tak.
W³aœnie na niego patrzê.
Wci¹¿...
¿yje.
{Y:b}http://facebook.com/fringe24 Weso³ych Œwi¹t!
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl
Maj¹ ju¿ to, czego od ciebie chcieli.
Nie jesteœ ju¿ tu bezpieczna.
Musisz wróciæ do domu.
/Nie jesteœ prawdziwy.
/A co z t¹ Olivi¹?
Nie bêdzie nam ju¿ potrzebna.
/Zabierz mnie st¹d.
/Wbrew temu, co myœlisz, mój œwiat nie prowadzi wojny z waszym.
/Widzia³em ju¿ wojnê.
/Ale jeœli mówisz prawdê, /pozostaje mi nadzieja.
/Proszê, niech to bêdzie /tego warte.
/Od kiedy wróci³aœ /z tamtej strony,
/jesteœ zupe³nie inn¹ osob¹.
/Olivia. /Ma dla pana wiadomoϾ.
/Jest uwiêziona /w innym wszechœwiecie.
/Olivia wróci³a.
/Mówi¹, ¿e mia³a jakiœ atak.
Bez ciebie nigdy bym tutaj nie wróci³a.
Ocali³eœ mi ¿ycie.
Proszê uwa¿aæ.
Przepraszam. Bardzo przepraszam.
{Y:b}Rye, Nowy Jork
/Tak, s³ucham. /Jasne.
/Tak, jest tutaj mê¿czyzna, /wymagaj¹cy pomocy medycznej...
/Dower Street 5776.
/Jest ciê¿ko ranny. /Proszê siê poœpieszyæ.
/Dziêkujê.
Przepraszam pana,
ale...
nie ma innego sposobu.
Brak szczegó³ów.
Z³y znak.
/Halo? /Ktoœ dzwoni³ na 112?
Czy ktoœ dzwoni³ na 112?
Halo?
Zg³oœ to.
/Centrala, mo¿liwe, /¿e mamy zabójstwo.
/Potrzebna pomoc.
/Zrozumia³em.
O, Bo¿e.
Joe, ktoœ mu wyci¹³ serce.
ChodŸ tutaj!
Nie pozwól mi umrzeæ.
{Y:b}FRINGE 3x09 "Marionette"
{Y:b}{C:$ffda50}FRINGE 3x09 "Marionetka"
{Y:b}{C:$ffda50}T³umaczenie: Hans Olo & Buffy
{Y:b}{C:$ffda50}Korekta: Sabat1970, borek
{Y:b}{C:$ffda50}Dopasowanie do Fringe.S03E09.HDTV.XviD-LOL
{Y:b}{C:$ffda50}Zapraszamy na {y:b}www.fringe.com.pl
Chyba nie spodziewa³eœ siê mnie z powrotem tak szybko.
Dlatego wierzê, ¿e g³ównym celem Walternatywnego.
by³o dowiedzieæ siê, jak bezpiecznie podró¿owaæ miêdzy œwiatami.
Wykorzystywa³ mnie do tego.
Myœlisz, ¿e jest blisko?
Testy doprowadzi³y go do syntezy cortexiphanu,
zatem tak, jest blisko.
I jest zdeterminowany.
Jego punkt widzenia, to ich œwiat, albo nasz.
Rozumiem, ¿e Bolivia uciek³a z kluczow¹ czêœci¹ maszyny.
Gdzie jest reszta?
Naukowcy analizuj¹ to, co mamy.
Chcia³abym zobaczyæ wyniki.
Jasne. Jak tylko wrócisz do s³u¿by.
Oficjalnie jesteœ na urlopie do odwo³ania.
Niedomówieniem by³oby twierdzenie, ¿e przesz³aœ traumê.
Musisz uporaæ siê z tym, co ciê spotka³o.
Wiem, ale szczerze wierzê, ¿e nadal jestem zdolna do pracy.
Twoja zdolnoϾ nie jest moim jedynym zmartwieniem.
Nie zaprzeczê, ¿e ostatnie kilka miesiêcy
nie wywar³o na mnie wp³ywu.
Ale obieca³am coœ przyjacielowi po tamtej stronie.
Przyrzek³am, ¿e zrobiê wszystko, by ocaliæ oba œwiaty.
Muszê wróciæ do pracy.
Ten przyjaciel, o którym mówisz...
...jaki by³?
Niewiele siê od ciebie ró¿ni³.
By³ honorowy, oddany.
Obawia³ siê o swoj¹ rodzinê,
o jej przysz³oœæ.
Mia³ dzieci?
/Syna i córkê.
I by³ bardzo blisko z ¿on¹.
I wci¹¿ byli w zwi¹zku?
Tak.
Przestañ, Walter! ChodŸmy!
Idê! Myœla³em, ¿e jest w szafie.
Czekaj.
- Gdzie by³a? /- W ³azience.
Zapomnia³em, ¿e kilka nocy temu,
u¿ywa³em lutownicy do usuwania k³opotliwych naroœli miêdzy moimi...
Im mniej wiem, tym lepiej.
Rozmawia³eœ z Olivi¹?
Tak. Zadzwoni³em w nocy.
Czuje siê lepiej, ale wci¹¿ siê kuruje.
Wiem jak trudno jest byæ szczerym z kimœ, na kim ci zale¿y.
Szczególnie, gdy chodzi o sprawy z natury intymne.
- Gotowy? - Tak, gotowy.
Przez intymne rozumiem seksualne.
Tak, za³apa³em.
Wiem, ¿e to przypadek rodzica,
prosz¹cego dziecko, by robi³o, co mówi, a nie co robi.
Na ile sposobów mam ci t³umaczyæ, ¿e nie chcê tej rozmowy, Walter?
- Musimy j¹ przeprowadziæ. - Nie. Chodzi mi o tê, teraz.
Jesteœmy na miejscu.
Rozumiesz lepiej, ni¿ inni,
¿e k³amstwo zadaje ból.
Tak, rozumiem.
Dlatego w³aœnie,
mimo ¿e mo¿e to diametralnie zmieniæ jej uczucia do mnie,
powiem jej wszystko.
Rozumiesz?
Dobry z ciebie cz³owiek, Peter.
Ona o tym wie.
Spójrzcie, kto to.
Jak dobrze ciê widzieæ.
- Peter, patrz, to Olivia. - CzeϾ.
Nie powinnaœ odpoczywaæ?
Agentka Dunham zosta³a dopuszczona do s³u¿by.
W porz¹dku. Zatem witamy z powrotem.
Dziêkujê.
Powiesz nam, o co chodzi?
Oko³o 8:00 rano, 112 otrzyma³o st¹d telefon.
Rozmówca mówi³, ¿e ktoœ w œrodku potrzebuje pomocy medycznej.
Gdy przyjechali ratownicy, odkryli ofiarê przywi¹zan¹ do sto³u,
z otwart¹ klatk¹ piersiow¹ i pozbawion¹ serca.
Chwilê po tym, ofiara odzyska³a przytomnoœæ i przemówi³a,
po czym zmar³a trzy minuty póŸniej.
By³ przytomny i mówi³ bez systemu kr¹¿enia?
Na to wygl¹da.
Fortuna siê do nas uœmiecha.
Gdzie móg³bym dostaæ dobre œledzie w occie z importu?
Nie mam pojêcia. Czemu?
Myœlê o Skandynawii.
Skandynawii?
Krwawy orze³.
Nordycka metoda torturowania.
£amanie i rozszerzanie ¿eber, na wzór krwawych skrzyde³.
Szukamy wikinga?
Ktokolwiek to zrobi³, jest fachowcem.
Te ciêcia s¹ precyzyjne.
Piêkna robota.
Zdecydowanie nie wiking.
Oni byli bezlitoœni.
Peter, spójrz.
- Blizny. - Tak.
On mia³ ju¿ operacjê serca.
Zostañ tutaj. Zaraz wracam.
Nie mo¿na okreœliæ czasu zgonu, bo w tym przypadku,
standardowe procedury nie maj¹ zastosowania.
Co to oznacza?
Wci¹¿ ma odruchy?
Tak, mimo, ¿e jego serce usuniêto co najmniej cztery godziny temu.
Powinien mieæ ju¿ stê¿enie poœmiertne.
Czyli nawet nie wiemy, czy jest martwy?
Z tego, co widzê, bardziej martwy, ni¿ ¿ywy.
A jeœli ktoœ kradnie organy na czarny rynek?
Raczej nie.
Jego apteczka to prawdziwa apteka.
Ma tu wszystko. Sterydy, leki immunosupresyjne,
przeciwgrzybiczne, antybiotyki, przeciwbólowe.
Czyli nie ukradniesz serca komuœ tak choremu, by je sprzedaæ.
- Kto je przepisywa³? - Doktor Alexandra Ross.
Porozmawiajcie z ni¹.
Doktorze Bishop,
przewieziemy nieboszczyka do pana laboratorium.
Œwietnie.
Mo¿e tam uda mi siê odkryæ, czemu ten trup wci¹¿ podryguje.
- Doktor Ross wci¹¿ operuje. - Zaczekamy.
Wiesz, ¿e to pomyje?
Dobrze napiæ siê prawdziwej kawy.
Co?
Wiesz jak to jest, kiedy wracasz z wakacji...
i pewne rzeczy odkrywasz na nowo?
Jak kawê albo ulubione buty.
A potem...
inne rzeczy s¹ po prostu...
Nie wiem.
Poczta by³a otwarta.
To trochê niepokoj¹ce, ¿e ktoœ ¿y³ twoim ¿yciem.
W porz¹dku?
Musimy o czymœ porozmawiaæ.
O niej.
Zauwa¿y³em...
zmiany.
Ma³e zmiany, ale widoczne.
Ona...
znacznie szybciej siê uœmiecha.
I...
mniej...
Nie wiem... chyba mniej wyraziœcie.
Powiedzia³a, ¿e gdy tam by³a,
co widzia³a w swoim drugim ¿yciu,
sprawi³o, ¿e chcia³a siê zmieniæ. Byæ szczêœliwsza.
I uwierzy³em jej, bo to mia³o sens.
Nie mog³eœ wiedzieæ.
Wszystko dzia³o siê szybko. Nawet nie wiem, jak to zrobili.
Ju¿ w porz¹dku.
Wróci³am.
Gdy poprosi³aœ, bym wróci³ z tob¹ do tego œwiata,
- powiedzia³aœ... - ¯e musimy byæ razem.
Wiêc wróci³em dla ciebie. Dla nas.
Zaczêliœmy siê spotykaæ.
I t³umaczy³em sobie ró¿nice, bo nasz zwi¹zek by³ inny.
Myœla³em, ¿e ona, to ty, Olivia.
Czy wszyscy wiedz¹?
Zg³osi³em to, gdy tylko dowiedzia³em siê, kim by³a.
Olivia, przepraszam.
Wiesz, mia³a naprawdê dobre ¿ycie,
s³odkiego ch³opaka.
I gdyby nie by³o go poza miastem, kto wie, co by siê sta³o?
Mia³a przyjació³, ludzi, którzy j¹ kochali,
którzy ryzykowali ¿ycie, by jej pomóc.
Oni wszyscy wierzyli, ¿e ja by³am ni¹.
Dlatego, wiesz, mogê zrozumieæ, jak to...
/Pan Bishop?
- Doktor Ross skoñczy³a operowaæ. - Da nam pani chwilkê?
- Oczywiœcie. - Dziêkujê.
Peter...
Wszystko w porz¹dku. Miêdzy nami.
ChodŸmy.
Nie rozumiem.
Usuniêto mu serce?
Chcielibyœmy spytaæ o leki, które mu pani zapisa³a.
Naturalnie.
To standardowe leki dla pacjentów po przeszczepie.
Pan Russo cierpia³ na kardiomiopatiê zastoinow¹.
Czeka³ na dawcê ponad rok.
- Mia³ przeszczep? - Tak.
Chcia³ drugiej szansy.
Daliœmy mu j¹.
A przynajmniej tak myœla³am.
To ju¿ nied³ugo.
Bêdzie dobrze.
Jesteœ pewny, ¿e chodzi o projekt Yatsko?
Nina mówi, ¿e osobiœcie sprawdzi³a archiwa Massive Dynamic
- i niczego takiego nie znalaz³a. - Niemo¿liwe.
Z Bellym tworzyliœmy serum podobne do tego z lat '70.
Jestem tego pewien.
Szukaliœmy metody...
przes³uchiwania ludzi po œmierci.
Oczywiœcie.
Niech poszuka w osobistych projektach.
Tam mo¿e byæ Yatsko.
Dobrze.
Wychodzê.
Peter ciê podwiezie.
Zaraz tu bêdzie, Walter.
Dobry wieczór wszystkim.
Peter.
Co za wejœcie.
Masz klucze do drzwi?
Tak. Tak, ¿aden problem.
Nie pozwól, ¿eby ciê tu przetrzymywa³.
- Dobranoc, Walter. - Dobranoc.
- Peter, podejdŸ. - Dobranoc.
Chcia³bym, abyœ pow¹cha³ i powiedzia³, co wnioskujesz.
- Dobra, co mam pow¹chaæ? - Jego.
Coœ zauwa¿y³eœ?
- Nie wymiotujê. - Otó¿ to.
Do teraz powinien wydawaæ specyficzny odór gnicia.
Proces rozpadu tego cia³a spad³ prawie do zera.
Co go powstrzymuje?
Dobre pytanie.
Astrid i ja wyizolowaliœmy œlady serum w jego krwi.
Dzia³a jak konserwant,
radykalnie spowalniaj¹c rozpad komórek.
Po co spowalniaæ jego œmieræ? Przecie¿ ukradli mu serce.
¯eby uspokoiæ sumienie.
Uwa¿asz, ¿e ludzie, kradn¹cy organy maj¹ problemy z sumieniem?
Zadzwoni³ na 112.
Gdyby w porê pod³¹czono go do p³ucoserca, móg³by prze¿yæ.
Ma³o prawdopodobne, oczywiœcie,
ale nasz z³odziej organów mo¿e w nocy spaæ.
Przynajmniej ktoœ mo¿e.
Nie powiedzia³eœ Olivii?
W³aœciwie to powiedzia³em.
Jak zareagowa³a?
Zaskakuj¹co dobrze.
Naprawdê?
Myœlisz, ¿e mogli zast¹piæ j¹ robotem?
{Y:b}Siedziba FBI, Boston
Powiedz, ¿e jest wiêcej.
Jest. Zrobi³am ca³y dzbanek.
Œwietnie.
Kiepska noc?
Mia³am mnóstwo prania do zrobienia.
Jak to jest?
- Wróciæ? - Dobrze.
Tak?
Dziwne.
Peter powiedzia³ mi, co siê sta³o, ¿e widywa³ siê z ni¹.
Wiesz, rozumiem, ale...
Widzia³aœ ich razem.
Jaki przy niej by³?
Nie wydawa³ siê inny?
Szczêœliwszy, albo...
Olivia...
Przepraszam.
Powinniœmy ju¿ iœæ.
Broyles nie dzwoni³by, gdyby to nie by³o wa¿ne.
Olivia, zaczekaj.
Myœla³, ¿e to ty.
Rozumiem. Wszystko w porz¹dku.
Nie jest w porz¹dku.
Cokolwiek Peter czu³ w tamtej chwili,
nie mia³o zwi¹zku z jej osob¹.
Te uczucia by³y dla ciebie.
I to by³o prawdziwe.
Wci¹¿ tak jest.
Dziêkujê, Astrid.
Wed³ug akt policyjnych, kradzie¿ organów
mia³a miejsce w ci¹gu ostatnich dwóch miesiêcy.
Przypadki wyst¹pi³y w piêciu stanach,
ale sposób dzia³ania jest taki sam.
- Wiêc zrobi³a to jedna osoba? - Na to wygl¹da.
- Któreœ z organów by³y przeszczepione? - Wszystkie.
Ponadto, wszystkie pochodzi³y od jednego dawcy.
Wiemy, kto to?
Mamy numer dawcy. Nazwiska to tajemnica.
17-letnia kobieta.
Mamy wgl¹d do danych. Wkrótce poznamy szczegó³y.
Mogê zerkn¹æ?
Wiêc gromadzi wszystkie jej organy. Ale po co?
Niektórzy ludzie s¹ przeciwni przeszczepom.
Mo¿e ktoœ z jej bliskich uwa¿a³, ¿e biorcy nie zas³u¿yli na nie?
Tutaj jest napisane, ¿e zanim organy trafi³y do pacjentów,
by³y przetrzymywane w baku narz¹dów "Rosindale Eye".
Mo¿e jej rogówki te¿ tam trafi³y?
Zdjêcia tego nie potwierdzaj¹.
Po³¹cz mnie z bankiem narz¹dów "Rosindale Eye".
Mówi pu³kownik Broyles z FBI.
Chcia³abym rozmawiaæ z prezesem.
Tak, to pilne. Natychmiast oznacza pilne.
Dziêkujê.
Bardzo mi przykro.
Ale one nie nale¿¹ do pana, prawda?
Dobrze.
Nie by³o go w domu. To jego restauracja.
Dziêki.
To by³a Astrid. Mamy nazwisko dawcy.
Amanda Walsh. Jej rodzina mieszka w Providence.
Biuro umówi nas na spotkanie.
Na zapleczu pali siê œwiat³o.
Halo? Jest tu ktoœ?
Tutaj.
SpóŸniliœmy siê.
Proszê. Pomó¿ mi.
Chcia³em zobaczyæ, jak idzie budowa.
Musia³em zaj¹æ siê papierkow¹ robot¹.
Czu³em siê dobrze.
Ale jak tylko wszed³em, zacz¹³em mieæ zawroty g³owy.
Nastêpne, co pamiêtam,
to moment, w którym le¿a³em przywi¹zany do sto³u.
Nawet mnie przeprosi³.
Dacie wiarê?
Powiedzia³, ¿e chcia³by, aby by³o inne wyjœcie,
ale one nie nale¿¹ do mnie.
Walter mia³ racjê.
Mamy do czynienia ze skruszonym z³odziejem organów.
Teraz to nabra³o sensu.
Nie chcia³ skrzywdziæ tych ludzi. Chodzi³o o ni¹.
Nie chcia³, aby jej organy trafi³y do obcych osób.
Uprzedzê Broylesa, ¿e jedziemy porozmawiaæ z rodzin¹.
Walter, powiedz, ¿e nie napoisz Gene naszym dowodem.
Nie, dopóki nie dowiem siê, jakie s¹ jego skutki uboczne.
Ale wyobraŸ sobie, jakie by³by mo¿liwoœci,
gdyby uda³o siê trwale usun¹æ rozpad komórek.
- Mleko by siê nie psu³o. - Ani ser.
Musisz zaczekaæ z tym marzeniem, Walter.
Tu masz dokumenty, dotycz¹ce projektu "Yatsko".
Massive Dynamic w³aœnie je przys³a³o.
Mia³eœ racjê. By³y Ÿle zakatalogowane.
Badania, nad którymi pracowa³eœ z Williamem Bellem,
odnoœnie zachowania ludzkich tkanek,
nie usta³y, kiedy trafi³eœ do St. Claire.
Interesuj¹ce.
Myœlê, ¿e jesteœmy o krok od zrozumienia.
Raczej ty, ni¿ my.
Mam pewn¹ hipotezê.
Astrid, musisz coœ dla mnie zrobiæ. Potrzebujê dawcy tych organów.
- Amandy Walsh. - Tak.
Potrzebujê jej cia³a albo tego, co z niego zosta³o.
O, Bo¿e.
Jedynym ukojeniem by³o to,
¿e jej œmieræ pozwoli³a daæ innym drug¹ szansê.
Czy Amanda siê z kimœ spotyka³a?
Czy przyjaŸñ z kimœ wzbudza³a pani niepokój?
Bardziej martwi³o mnie to, ¿e nie mia³a przyjació³.
Nie lubi³a szko³y.
Nie chcia³a uprawiaæ ¿adnych sportów.
By³ jedynie balet.
To by³a jedyna rzecz, która dawa³a jej szczêœcie.
Pani Walsh, jak pani córka zmar³a?
Pope³ni³a samobójstwo.
Moja córka cierpia³a na ostr¹ depresjê.
- By³a leczona? - Tak.
Bra³a leki antydepresyjne.
Uczestniczy³a równie¿ w terapii grupowej.
Próbowa³a wielu, ale tylko w kilku odnalaz³a swoje miejsce.
Chcielibyœmy poznaæ nazwiska jej lekarzy,
a tak¿e nazwy grup, do których nale¿a³a.
Przepraszam na chwilê.
Poszukam tych informacji.
- Czeœæ Astrid. /- Jesteœ w domu Walshów?
Tak, dlaczego pytasz?
/Walter ma pewn¹ teoriê odnoœnie tych wydarzeñ.
Musisz porozmawiaæ z pani¹ Walsh.
/Dobrze. /Czego mu potrzeba?
Harmonogram Amandy, nazwiska jej psychiatrów,
grupy, do których nale¿a³a.
Mogê w czymœ jeszcze pomóc?
W³aœciwie to tak.
Dzwoni³a Astrid. Pani Walsh,
Chcielibyœmy prosiæ o pozwolenie na ekshumacjê zw³ok pani córki.
Nie mo¿ecie.
Wiem, ¿e nie powinienem o to prosiæ...
Nie, to po prostu niemo¿liwe.
Walter.
Oto ona.
Mam nadziejê, ¿e to wa¿ne,
bo ta rodzina ju¿ doœæ wycierpia³a.
Jest ku temu dobry powód.
- Walter, daj spokój. - O mój Bo¿e.
To jest cz³owiek.
Wcale nie.
Podejrzewam, ¿e to jakieœ drzewo.
Wiœnia, mo¿e mahoñ z odrobin¹ betonu.
Jesteœ pewien?
Jestem pewien, ¿e to nie ludzkie prochy.
Je¿eli to nie ona, to gdzie jest jej cia³o?
Prawdopodobnie z reszt¹ jej organów.
Podejrzewam, ¿e ktokolwiek je ukrad³,
stara siê na nowo z³o¿yæ tê dziewczynê.
To bêdzie dla ciebie dobre, bardzo dobre.
Musimy trzymaæ twoje cia³o w dobrej formie, prawda?
Zak³ad pogrzebowy tego nie zg³osi³.
Chyba ¿artujesz.
Dobra, dziêki.
Broyles potwierdzi³ twoje przypuszczenia.
Cia³o Amandy Walsh skradziono tu¿ przed kremacj¹,
a zak³ad pogrzebowy to zatuszowa³.
NajwyraŸniej, kradzie¿ cia³ to nic nadzwyczajnego.
Oczywiœcie, ¿e nie.
Kradzie¿ zw³ok to odwieczna tradycja.
Tradycj¹?
Okradamy zmar³ych tak d³ugo, jak ich grzebiemy.
Mo¿e i d³u¿ej.
W XIX wieku, okradanie grobów by³o jedynym sposobem
dla lekarzy i naukowców na pozyskanie ludzkich zw³ok do badañ.
W rzeczywistoœci, praktyka ta by³a tak powszechna,
¿e zainspirowa³a do napisania gotyckiej powieœci "Frankenstein".
Mo¿e o niej s³ysza³aœ.
Chyba nie wierzysz, ¿e mo¿na kogoœ wskrzesiæ?
Nie, ale zawsze mo¿na próbowaæ.
Belly i ja fascynowaliœmy siê tym przez lata,
ale nigdy nie uda³o nam siê o¿ywiæ Yatsko.
Peter po prostu uwielbia³ tego pieska.
Poczuj to.
W koñcu trochê zesztywnia³.
Zostawiamy tylko naukowców i ludzi chorych.
Co powiesz na tego? Ellis Rourke.
Do jakiej grupy nale¿a³?
Ogólna depresja.
On i Amanda byli jej cz³onkami prawie przez rok.
W porz¹dku. Czytaj.
Wiek 36 lat, studiowa³ biologiê, mia³ problemy z kontrolowaniem gniewu,
dwukrotnie aresztowany za pobicie.
Nie. Ten, kto to robi, nie kieruje siê gniewem.
Pu³kownik Broyles prosi³, abym wam to podrzuci³.
Dziêkujê. Wezmê to.
Amanda by³a równie¿ w grupie poznawczo-behawioralnej.
Skupiali siê na sposobach radzenia sobie z depresj¹.
Ktoœ, kto tak ciê¿ko nad sob¹ pracowa³,
zas³u¿y³ sobie chyba na poprawê zdrowia.
To nie zawsze dzia³a w ten sposób.
Chyba coœ znalaz³em.
Simon Waylan, wiek 29.
Tutaj jest napisane, ¿e jest upoœledzony spo³ecznie i seksualnie.
Nie pasuje do profilu.
Doceniam to, ¿e okreœlanie ludzi to twoja specjalnoœæ,
ale mog³abyœ pos³uchaæ, co mam do powiedzenia,
zanim od razu to skreœlisz.
To nie jest ten, którego szukamy.
Wiêc, co mi umyka?
Co masz na myœli?
Mówi³aœ, ¿e szukamy kogoœ, kto zna³ Amandê.
Typ samotnika, który ciê¿ko nawi¹zuje nowe przyjaŸnie,
mieszkaj¹cy z dala od swoich rodziców, b¹dŸ nie posiadaj¹cy ich wcale,
co sprowadza mnie do Simona Waylana.
29 lat, programista komputerowy, kawaler, mieszka sam,
w polu "nag³ego kontaktu" zostawi³ puste miejsce.
Lekarze mówi¹, ¿e wykazuje symptomy
narcystycznych zaburzeñ osobowoœci,
co oznacza, ¿e troska o innych nie jest jego mocn¹ stron¹.
Wybacz, ale to nie nasz podejrzany.
Dlaczego nie?
Profilowanie nie polega tylko na sprawdzeniu faktów.
Musisz ich przejrzeæ na wylot. Poczuæ to w sobie.
- Wiêc, czego nie czujesz... - Nie kocha jej.
Ktokolwiek walczy o drugie ¿ycie dla Amandy,
mimo, ¿e sama je sobie odebra³a, musi j¹ kochaæ.
W porz¹dku?
W porz¹dku.
- Przepraszam. - Niepotrzebnie.
Dzia³ajmy dalej.
O co chodzi?
Roland David Barrett.
Pracowa³ przy doœwiadczeniach na zwierzêtach.
Ale to nie nasz podejrzany. Opuœci³ grupê zesz³ej wiosny.
Kiedy dok³adnie?
Ostatnia sesja by³a...
10 kwietnia.
W dniu, w którym Amanda pope³ni³a samobójstwo.
/Barrett to jedyny syn /Nathaniela Barretta
i spadkobierca maj¹tku Stanfield Chemical.
Dziesiêæ lat temu, po œmierci ojca,
Roland odziedziczy³ wszystko.
/Bada³ rozpad i regeneracjê komórek,
/jednak zrezygnowa³ /z powodu ciê¿kiej depresji.
/Cztery lata temu, zebra³ zespó³ naukowców
w Instytucie Genetyki Duk-Hee.
/Nale¿a³ do miêdzynarodowej /grupy badawczej.
/Setki naukowców pracowa³o /nad jego projektem,
/co przyczyni³o siê do stworzenia /sztucznego ¿ycia na poziomie komórkowym.
- Ciekawe, czy siê mu uda³o? - Co?
Wskrzeszenie zmar³ego.
No dobrze.
Amanda?
Amanda, to ja. To ja, Roland.
Pope³ni³aœ straszny b³¹d.
Ale ju¿ wszystko dobrze.
Wróci³aœ.
Mówi³em, ¿e zawsze, bêdê przy tobie,
tak jak ty by³aœ przy mnie, pamiêtasz?
Ju¿ dobrze.
Spójrz na mnie. Spójrz na Rolanda.
O, nie...
/FBI! /Jesteœ otoczony!
/Wszystkie dru¿yny naprzód! /Ruszaæ!
/- Dalej! Ruchy! /- Czysto!
Gdzie ona jest?
Na dole.
Czysto.
Stara³em siê to naprawiæ.
Pope³ni³a b³¹d.
Co was ³¹czy³o?
Chcia³em jedynie daæ jej drug¹ szansê.
¯eby mog³a prze¿yæ swoje ¿ycie.
Ale jej oczy.
Kiedy w nie spojrza³em,
wiedzia³em, ¿e to nie Amanda.
Nie wiem, co przywróci³em do ¿ycia,
ale wiem,
¿e to nie by³a ona.
Nie ¿yje?
Tak, nie ¿yje.
Wiesz, czego mi potrzeba po takim dniu, jak ten?
Wiêkszoœæ posz³aby siê napiæ, wiêc zgadujê...
Truskawkowy szejk.
- Da siê wykonaæ. - Z dodatkow¹ œmietank¹.
Nie przeginaj.
Olivia?
Wszystko w porz¹dku?
Co siê dzieje?
Wiesz, co powiedzia³ Barrett?
¯e kiedy spojrza³ w jej oczy, wiedzia³, ¿e to nie ona.
Olivia...
Mogê zrozumieæ fakty.
Wiem, ¿e mia³a masê informacji o mnie,
o moim ¿yciu, o bliskich mi ludziach.
Rozumiem, ¿e gdyby coœ jej umknê³o,
mia³a na to rozs¹dne wyt³umaczenie.
I chyba nie mogê oczekiwaæ, ¿e by³eœ w stanie j¹ przejrzeæ.
Ale kiedy tam by³am, wci¹¿ myœla³am o tobie.
By³eœ jedynie czêœci¹ mojej wyobraŸni.
Ale trzyma³am siê ciebie.
nie by³o to rozs¹dne, ani logiczne,
ale jednak tak robi³am, wiêc...
Czemu ty tego nie zrobi³eœ?
Ona nie by³a mn¹.
Jak mog³eœ tego nie zauwa¿yæ?
Teraz jest wszêdzie. W moim domu, pracy, ³ó¿ku...
Nie chcê ju¿ nosiæ moich ubrañ, mieszkaæ w tym mieszkaniu...
i nie chcê byæ z tob¹.
Odebra³a mi wszystko.
Przepraszam.
Jestem na miejscu.
Tak.
W³aœnie na niego patrzê.
Wci¹¿...
¿yje.
{Y:b}http://facebook.com/fringe24 Weso³ych Œwi¹t!
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl