Advertisement
Polish transcript
Musisz wróciæ...
/W poprzednich odcinkach...
...poniewa¿ tam jest nasze miejsce.
/Dokonajcie podmiany.
/Witam z powrotem.
Proszê, wypuœæ mnie st¹d.
WypuϾ mnie!
A co z nasz¹ agentk¹ Dunham? Nawi¹za³a kontakt?
Jest po drugiej stronie...
Walter mówi, ¿e ta technologia nie pochodzi z naszego œwiata.
Mog¹ stworzyæ armiê, która bêdzie wygl¹da³a, jak sobie tylko za¿ycz¹.
/Krew zmiennokszta³tnych to rtêæ.
/Mam tu wszystko, /¿eby zapewniæ ci now¹ to¿samoœæ.
Ostro¿nie. Ich œwiat mo¿e kusiæ, ale to oni rozpoczêli wojnê.
Nie obchodzi mnie, jak d³ugo tu jesteœ.
To jest moje zadanie, a ty pracujesz dla mnie.
{Y:b}Boston w stanie Massachusetts
Wiêc... co jeszcze wymyœli³aœ?
I nie mo¿esz znów powiedzieæ, ¿e jest piratem.
Zdecydowanie bankier.
Bankier?
- Perskie wydanie Kid Rocka? - Tak.
D³ugie w³osy odzwierciedlaj¹ jego charakter.
Myœlê, ¿e pracuj¹ razem.
Có¿... za³o¿y³a seksown¹ "ma³¹ czarn¹",
wiêc w g³êbi duszy wierzy³a, ¿e to kolacja z podtekstem.
Bez zwi¹zku z prac¹. Ale siê myli³a.
Dok³adnie tak.
To jednak, naprawdê robi wra¿enie.
Tak, mogê przyznaæ, ¿e jest nieco mniejszy od niej.
Nie, bior¹c pod uwagê gruboœæ portfela.
Uwa¿aj, mówisz jak kanciarz.
Myœlê, ¿e po prostu rozumiem wymogi transakcji.
Ka¿da ze stron posiada coœ, co potrzebne drugiej.
Ona dostaje bezpieczeñstwo, a on j¹.
Nasze granice moralnoœci to rzecz ulotna.
Jeœli nie potrafisz postawiæ siê w sytuacji innej osoby,
nie zdo³asz w pe³ni oceniæ sytuacji.
Ale... spójrz na jêzyk cia³a.
- Jeszcze ze sob¹ nie spali. - Nie?
Zawsze mo¿na stwierdziæ, kiedy zwi¹zek wchodzi na wy¿szy poziom.
Naprawdê mi³o spêdzi³em dzisiejszy wieczór.
Ja równie¿.
Ale niestety, jeœli nie wrócê do domu,
Walter zacznie siê zastanawiaæ, gdzie jestem,
czego nastêpstwem bêdzie telefon na pogotowie.
- Mo¿emy? - Tak.
Dziêki. Dobrej nocy.
Dasz mi chwilê?
Tak, oczywiœcie. Bêdê na zewn¹trz.
{Y:b}Brookline w stanie Massachusetts
Dzieñ dobry, senatorze Van Horn.
Witajcie, dziewczynki.
Ca³y dzieñ szuka³em lemoniady. Wiecie, gdzie móg³bym siê jej napiæ?
- My j¹ sprzedajemy. - Naprawdê? Doskonale!
Pan Van Horn jeŸdzi³ dzisiaj po ca³ym mieœcie.
Jestem spragniony.
Wygl¹da pysznie. Ile kosztuje?
- Jeden dolar. - Jeden dolar?
Same j¹ robi³yœmy.
No, nie wiem...
Wiecie co, to pewnie najlepsza lemoniada, jak¹ kiedykolwiek pi³em.
Do zobaczenia.
- Do widzenia. - Pa.
Proszê zaczekaæ! Zapomnia³ pan reszty!
/Ofiara nie reaguje. /Mo¿liwy uraz g³owy.
/Brak pulsu, doktorze. /Defibrylacja?
Jeszcze nie.
Ale nie ma pulsu.
Wiêc czemu wci¹¿ oddycha?
Patricia.
Phillip.
Ogl¹da³em wiadomoœci. Przyjecha³em najszybciej, jak mog³em.
Co z nim?
Nie wiem. Nie chc¹ mi nic powiedzieæ.
Chcê informacji, dotycz¹cych Jamesa Van Horna.
- Intubujcie go i zawiadomcie blok operacyjny. - Ju¿ to zrobiliœmy.
Morfologia i toksyny?
- Ciœnienie krwi? - Nie wyczuwam.
Nie ma ciœnienia.
Rozpocznijcie resuscytacje.
Co jest, do cholery, z tym goœciem?
Proszê siê odsun¹æ.
/Tu nie wolno wchodziæ.
Zostañ tutaj.
/Zatrzymaj siê!
Staæ!
FBI! Rzuæ broñ!
Ty, chodŸ tu!
Zabijê j¹!
Rzuæ broñ! Natychmiast!
Nie!
{y:b}FRINGE 3x04 {y:b}"Czy Zmiennokszta³tni Œni¹ o Elektrycznych Owcach"
{y:b}T³umaczenie: {y:b}buffy2332, Hans Olo, borek
{y:b}Korekta: {y:b}Sabat1970
{y:b}Dopasowanie do {Y:b}Fringe.S03E04.HDTV.XviD-LOL
{y:b}Zapraszamy na {y:b}www.fringe.com.pl
{Y:b}Siedziba Massive Dynamic
Chyba nie oczekujesz, ¿e uwierzê, ¿e nie masz nic przeciwko temu.
Ostatni¹ wol¹ Williama by³o aby twój ojciec przej¹³ firmê,
wiêc moje osobiste odczucia s¹ bez znaczenia.
W piwnicy na Harwardzie,
Walter zdo³a³ otworzyæ przejœcie do innego wymiaru,
które przeczy³o wszelkim prawom nauki.
Nie mogê siê doczekaæ, czego dokona z multimilionow¹ korporacj¹.
Twój ojciec dokona³ w przesz³oœci wyborów, których ¿a³uje,
ale jego b³yskotliwoœæ jest niezaprzeczalna.
To w³aœnie w ten intelekt wierzy³ William.
I szczerze mówi¹c, ja równie¿.
Nie martwi mnie jego intelekt.
Tak piêkne.
Ca³kowicie zapieraj¹ce dech w piersiach.
Gdzieœ pomiêdzy budyniem a pasztetem strasburskim.
Do czego zmierzam? Ty, z rudymi w w³osami.
S¹ czarne.
Ja widzê rude. Odpowiedz na pytanie.
Nie jestem pewien, czemu rozmawiamy o fizjologii mózgu.
Dobry Bo¿e.
Jak mo¿ecie byæ tak ograniczeni?
Kiedy William Bell stworzy³ tê firmê, by³ pewien jednego.
Mózg i umys³ s¹ w stanie osi¹gn¹æ tak wiele.
Nie widzicie, ¿e mózg jest nasz¹ œwiadomoœci¹?
Umys³ to Bóg!
Nie ma ¿adnych ograniczeñ,
z wyj¹tkiem tych, które sami sobie stwarzamy.
Otwórzcie oczy. Otwórzcie, otwórzcie.
Inspiracja jest wszêdzie.
Wiecie jakie macie szczêœcie, bawi¹c siê w tej szczególnej piaskownicy?
Serce wali mi jak m³otem. Bo¿e!
Wam te¿ jest gor¹co?
Przepraszam, ¿e przeszkadzam.
Peter, przyszed³eœ w sam¹ porê...
... ¿ebyœ w³o¿y³ spodnie, Walter.
Mamy sprawê. Musimy iœæ.
Oczywiœcie.
Tylko wezmê swoje rzeczy.
- Jest trochê niekonwencjonalny. - I w³aœnie ma niez³y odlot.
Wiesz o tym, prawda?
/Van Horna przyjêto o 14.00.
/Newton przyszed³ 15 minut póŸniej /i rozpêta³ strzelaninê.
/Spójrzcie na to. /Jakby w ogóle siê nie ba³.
/NajwyraŸniej, Van Horn /pracowa³ dla Newtona.
Przypuszczamy, ¿e Newton wiedzia³,
¿e zmiennokszta³tnoœæ Van Horna zostanie odkryta,
po tym, jak zosta³ ranny w wypadku.
Wiêc przyszed³ tu, ¿eby go wykraœæ.
A kiedy mu siê nie uda³o, zastrzeli³ go.
W tym œwietle,
twoje w³osy wygl¹daj¹ jak nici o odcieniu cytrynowych diamentów.
Naszprycowa³ siê dziœ rano.
Nie martw siê,
najwiêksze sukcesy odnosi³em naszprycowany.
Dobrze,
bo James Van Horn by³ nie tylko urzêdnikiem najwy¿szego szczebla,
by³ równie¿ dobrym cz³owiekiem.
Chcê wiedzieæ, kiedy zast¹piono go zmiennokszta³tnym i w jakim celu.
Chcê raporty z posiedzeñ komisji, w których bra³ udzia³,
i tajnych informacji, do których mia³ dostêp.
Dobrze. Zamkniemy jego biuro.
Broyles, jeœli dopadli senatora, ca³y rz¹d mo¿e byæ zagro¿ony.
Wiem.
Zadzwoniê do Dana Gilmore'a z CDC,
¿eby zbadali krew wszystkim wysokim urzêdnikom.
Doktorze Bishop,
proszê zbadaæ cia³o. Mo¿e pan coœ znajdzie.
Oczywiœcie.
Chyba pójdê obejrzeæ cia³o.
Mo¿e coœ znajdê.
- Czy to maszyna? - Nie.
Gdzie mogê kupiæ cukierkowe groszki?
Takie cukiereczki sprzedawane z rolkami papieru.
Wci¹¿ je robi¹?
Nie wiem. Staram siê unikaæ cukru.
Jeœli to nie maszyna, to cz³owiek?
Haczyk poproszê.
Odpowiadaj¹c na twoje pytanie,
nie jest ¿adnym z nich i jest jednoczeœnie obydwoma.
Pó³ maszyna,
pó³ organizm.
Zmiennokszta³tny.
Strasznie ciekawa istota.
Szczerze mówi¹c, jestem trochê zazdrosny,
¿e Belly dowiedzia³ siê o nim przede mn¹.
Jak idzie?
Bêdziesz zadowolony z faktu,
¿e skupienie na czymœ uwagi,
uspokaja wyrazistoϾ moich halucynacji.
Chyba ju¿ sobie z nim poradzê, agentko.
Dziêkujê.
Zatem, Walter...
Dobrze, ¿e posz³a.
Emanuje negatywn¹ energi¹.
Doœæ charakterystycznie, nie s¹dzisz, Walter?
Jeden strza³ prosto w oko?
Dobre pytanie.
Za³ó¿my, ¿e Newton strzeli³ do zmiennokszta³tnego,
by go zlikwidowaæ,
byæ mo¿e to jest miejsce,
jakiegoœ Ÿród³a zasilania.
Przypuœæmy, ¿e masz racjê.
S¹dzisz, ¿e mo¿emy go naprawiæ?
Naprawiæ?
Mo¿emy spróbowaæ.
Tak?
Coœ ty sobie myœla³?
/Van Horn mia³ wypadek.
/Sta³ siê zagro¿eniem. /Musia³em dzia³aæ szybko.
W porz¹dku. Co wiedzia³?
/By³ wysoko w hierarchii. /Wiedzia³ o wszystkim.
- Wiedzia³ o mnie? /- Oczywiœcie.
Jak myœlisz, kto dostarczy³ danych o Olivii Dunham i Fringe?
/Nie martw siê. /Zosta³ wyeliminowany.
Albo, jak to mówi¹ ludzie, nie ¿yje.
Nic ju¿ nie powie, a odzyskanie danych jest niemo¿liwe.
Jesteœ bezpieczna. Na razie.
Jak to, na razie?
/Nie znam twojej misji, Olivia,
ale wyrazi³aœ siê jasno, ¿e to nie moja sprawa.
Cokolwiek masz zrobiæ,
s¹dzê, ¿e musisz zdobyæ ca³kowite zaufanie Petera Bishopa.
Sk¹d wiesz, ¿e ju¿ go nie zdoby³am?
/Byæ mo¿e to kwestia tego, /¿e patrzê na to z zewn¹trz,
ale za³o¿ê siê, ¿e gdzieœ, g³êboko w swojej podœwiadomoœci,
Peter Bishop wyczuwa, ¿e coœ jest z tob¹ nie tak,
/¿e coœ siê zmieni³o,
/¿e nie jesteœ jego Olivi¹.
Pamiêtaj, z kim rozmawiasz.
/Ta sytuacja ciê przerasta.
Nie jesteœ w pe³ni zaanga¿owana /i dlatego zawiedziesz.
Wiesz, ¿e w XIX wieku, kapelusznicy u¿ywali rtêci,
do wyrównywania futerka wokó³ ronda?
Niestety, rtêæ powodowa³a powa¿ne uszkodzenia mózgu.
St¹d postaæ Szalonego Kapelusznika Lewisa Carrolla.
Dziêkujê, Walter.
Bardzo mi siê to przyda, gdy znów znajdê siê w niebezpieczeñstwie.
Nie potrafiê o¿ywiæ tego zmiennokszta³tnego.
Nie tutaj.
Byæ mo¿e, gdyby przewieŸæ go do mojego laboratorium...
Jasne. Zaraz przewiozê cia³o z powrotem na Harward.
Nie. Do tego drugiego.
Sprzêt w Massive Dynamic to dzie³o sztuki.
Dobrze. Ju¿ dzwoniê do Niny.
Znowu mnie mdli.
Peter, herbata rumiankowa mog³aby pomóc.
Zaraz, czekaj.
Co zrobi³eœ, Walter?
Musia³em coœ uruchomiæ.
Jak wam idzie?
/Agentko Dunham, dobre wieœci.
Wygl¹da na to, ¿e ta konserwa znowu wierzga.
Agentka Astrid Farnsworth.
Przysz³am do doktora Bishopa.
Mam tu "Astrê" Farnsworth.
To ja.
Wiesz, dawna ja by³aby tym zdegustowana.
Wreszcie.
Masz wszystko z listy?
Nawet nie chcê wiedzieæ.
A o który ci chodzi?
O obydwa.
Kupi³aœ moje groszki?
Tak. Naprawdê myœlisz, ¿e on...
- To dla mnie. - Dobrze.
Powiesz mi, po co to wszystko?
Robimy mapê skarbów.
Gdzieœ, w œrodku tego potwora, tkwi koœæ pamiêci trwa³ej.
Teraz, kiedy funkcjonuje, zamierzam j¹ znaleŸæ.
U¿ywaj¹c tych przedmiotów jako stymulacji wizualnej,
oznaczymy jego œcie¿ki neuronowe...
tego, co wydaje siê byæ mózgiem.
I mamy nadziejê znaleŸæ?
Jego wspomnienia, Astrid.
Wszystko, co wie.
Dla kogo pracowa³.
Jeœli by³ ktoœ jeszcze...
Wygl¹dasz na zszokowan¹.
W³aœnie nazwa³eœ mnie Astrid.
Zawsze przekrêcasz moje imiê.
To pewnie przez LSD.
To dane z odpraw Agencji Bezpieczeñstwa senatora Van Horna.
Œwietnie. Dziêkujê.
Poradzê sobie z tym, gdybyœ chcia³ sprawdziæ, co u Waltera.
Astrid powinna tam ju¿ byæ.
Gdy coœ odkryj¹, z pewnoœci¹ zadzwoni¹.
Senator prosi³ o dostêp do tajnych danych wywiadowczych
29 razy w zesz³ym miesi¹cu.
Nic tu nie ma.
Jeœli jest taki, jak inni zmiennokszta³tni,
to te¿ by³ ostro¿ny.
Nie zostawi³ nic, co zdradzi³oby, ¿e nie jest senatorem.
Poza jednym.
Nie wiedzia³, ¿e dzisiaj umrze.
Chyba, ¿e mia³ kogoœ, kto po nim posprz¹ta.
Musi tu coœ byæ.
To Rachel. Powinnam odebraæ.
Pozdrów j¹.
CzeϾ, Rache, jak leci?
Wiesz, ¿e w zazwyczaj zostawia siê jedn¹ wiadomoœæ,
¿eby ktoœ oddzwoni³.
Nie trzydzieœci.
On ¿yje.
- Van Horn ¿yje. - Niemo¿liwe.
/Nie doceni³eœ ich.
Jest na 23. piêtrze Massive Dynamic.
Doktor Bishop nad nim pracuje.
/- Zajmê siê tym. - Oby.
Chyba coœ znalaz³em.
Co to?
To ty.
Ty... i ja...
i Walter...
my wszyscy.
Ka¿da sprawa, nad któr¹ pracowaliœmy.
Wiedzia³ wszystko.
{Y:b}Yonkers w stanie Nowy Jork
Chcesz udawaæ, ¿e poci¹g wje¿d¿a na stacjê?
Mam 7 i pó³ roku, mamo.
Zapominasz, ¿e to bardzo dojrza³y, m³ody mê¿czyzna.
Powiem im, ¿e nic nie chcemy.
No ju¿, szparagi s¹ super.
A twoje siuœki bêd¹ œmiesznie pachnia³y.
Naprawdê œmiesznie.
CzeϾ, Ray.
Mam dla ciebie zadanie.
Cia³o jest w laboratorium, na 23. piêtrze.
Mam siê w³amaæ do Massive Dynamic?
Nie musisz.
WejdŸ w nowe cia³o.
kogoœ, kto ma dostêp.
Nie powinno byæ problemu.
Jest?
Nie. Jestem tylko zaskoczony. Nie widzia³em ciê piêæ lat.
Tak to w³aœnie dzia³a.
Po misji przyjmiesz now¹ to¿samoœæ.
A Ray?
Nie zostawiamy ¿adnych œladów.
Nic nie mo¿e nas zdemaskowaæ. Zrozumiano?
- Dam znaæ po wszystkim. - Dobrze.
Rozmieœci³em agentów w ca³ym budynku,
a s³u¿by bezpieczeñstwa zabezpieczy³y teren.
Dlaczego uwa¿asz, ¿e Newton bêdzie chcia³ go odzyskaæ?
Wolê siê myliæ, ni¿ ¿a³owaæ.
- Dobrze, s³ysza³em, ¿e wróciliœcie. - Powoli, Walter, powoli.
Wed³ug dokumentów z biura Van Horna, zbiera³ informacje o nas od dwóch lat.
Co podsuwa czas jego podmiany.
Poza Newtonem, coœ jeszcze o zmiennokszta³tnych?
Z kim wspó³pracuj¹, jak otrzymuj¹ rozkazy?
Nie.
ZnaleŸliœcie coœ w stolicy?
Zrobiliœmy badania krwi wszystkim wysokim urzêdnikom.
Wszyscy przeszli.
A co z Ministerstwem Obrony i FBI?
Oni te¿ mog¹ byæ infiltrowani.
Sprawdzamy wszystkich z poziomu czwartego i wy¿szych.
Musimy zrobiæ wiêcej. Van Horn z pewnoœci¹ nie by³ sam.
- Nie ma mo¿liwoœci... - Mo¿e po prostu go zapytajmy?
To w³aœnie chcia³em powiedzieæ.
Jeœli chcesz wiedzieæ, z kim pracowa³ zmiennokszta³tny,
myœlê, ¿e nale¿y go zapytaæ.
/Czy to w ogóle mo¿liwe, /¿e zosta³y w nim jakieœ dane?
/Walter tak uwa¿a.
/Próbowaliœmy je zlokalizowaæ /na mnóstwo sposobów.
/Z pocz¹tku bez powodzenia.
Na pospolite przedmioty zmiennokszta³tni s³abo reaguj¹.
Ale wypróbowaliœmy coœ bardziej osobistego.
Ogl¹daj uwa¿nie.
Oto, co siê dzieje, gdy poka¿ê mu zabawkowe auto.
¯adnej aktywnoœci neuronowej.
Ale, gdy pokazujê zdjêcie ¿ony senatora...
To tam s¹ te dane?
- Nie znaleŸliœmy ¿adnej bazy danych. - Jeszcze nie.
Ale uwa¿am, ¿e mo¿emy dalej o¿ywiaæ sieæ neuronow¹,
u¿ywaj¹c tego zwi¹zku emocjonalnego.
Nie nad¹¿am, Walter. To jest maszyna.
Tak, i ¿eby wype³niæ swoj¹ misjê, musia³a odgrywaæ rolê ma³¿onka.
A udawanie wiêzi emocjonalnej ukszta³towa³o j¹ naprawdê.
Zdolnoœæ do przetwarzania z³o¿onych emocji jest wbudowana w jej system operacyjny.
Potrzebowaliœmy tylko silniejszego bodŸca, by znaleŸæ dane.
Musimy u¿yæ ¿ony Van Horna.
Chyba nie mo¿emy prosiæ o to cywila, Walter.
Nie wspominaj¹c o dostêpie do tajnych informacji.
To jedyny sposób.
Broyles, wiem, ¿e to twoja przyjació³k¹, ale jeœli zdobêdziemy te dane...
Uwa¿am, ¿e to z³y pomys³.
WyobraŸ sobie panikê, jeœli pójdzie do prasy.
Znam Patriciê Van Horn przez wiêkszoœæ ¿ycia.
Jej uczciwoϾ nie podlega dyskusji.
Jeœli zechce nam pomóc, jestem gotów jej zaufaæ.
/Czeœæ, kole¿ko. /Czemu jeszcze nie œpisz?
Nie w³¹czy³em alarmu na potwory,
ale on chyba tu jest.
- Gdzie? - Pod ³ó¿kiem.
Wiesz...
czasami...
potwory nie s¹ takie z³e.
Czasami...
gdy spêdzisz z nimi trochê czasu, mog¹ ciê zaskoczyæ.
Mog¹ byæ niesamowicie s³odkie i niewinne,
i zdolne do wielkiej, wielkiej mi³oœci.
A wtedy, jeden z nich mo¿e staæ siê jednym z twoich najlepszych przyjació³.
Ale to ty jesteœ moim najlepszym przyjacielem.
Tak, to prawda.
- Idziesz do pracy? - Tak.
Przyjdziesz do mnie, jak wrócisz?
Tak.
Patricio, to Agentka Olivia Dunham i Peter Bishop.
- Witam. - CzeϾ.
Ja... przykro mi.
Wiem, ¿e to, o co prosimy, jest trudne.
Szczerze mówi¹c, to wszystko zdaje siê byæ niepojête.
Tydzieñ temu by³y pierwsze urodziny naszej wnuczki.
Gdybyœcie widzieli, jak j¹ trzyma³.
By³ taki szczêœliwy.
A teraz, sama myœl, ¿e by³ tym czymœ...
Patricia, jeœli to dla ciebie zbyt wiele...
Nie, chcê tu byæ.
Chcê wiedzieæ, kto zrobi³ to mojemu mê¿owi.
Te¿ chcemy siê tego dowiedzieæ.
Gotowa?
Gotowa.
Witaj, James. To ja, Patricia.
S³yszysz mnie?
- O to wam chodzi? - Tak, dok³adnie o to.
Gdybyœ tylko pani mog³a mówiæ do niego, a nie w niego.
Dobrze.
W domu jest tak cicho bez ciebie.
Skoñczy³am wieszaæ zas³ony.
Nie mogê spaæ. Musia³am siê czymœ zaj¹æ.
Nie, nie, nie. To nie to.
Mog³aby go pani dotkn¹æ?
Jakieœ delikatne miŸniêcie lub po³askotanie.
Co takiego?
Po prostu wskazujê mo¿liwoœci, które...
Ju¿ dobrze, rozumiem.
Jim...
dzieci pytaj¹, gdzie jesteœ.
Grayson wczoraj zadzwoni³.
/Pobudzona aktywnoœæ neuronów.
/Lucy powiedzia³a pierwsze s³owo.
"Buty".
To dzia³a. Jeszcze trochê.
Myœla³am o tych wszystkich latach, które razem spêdziliœmy.
Wiem, ¿e nie zawsze by³o ³atwo.
Wybacz, nie wiedzia³am...
¿e ciebie nie by³o.
Nie wiem, jak mog³am nie wiedzieæ.
Ty byœ wiedzia³. Jestem tego pewna.
Walter, dolna czêœæ krêgos³upa.
Nie, coœ jest nie tak. To nie ma ¿adnego sensu.
Nie wiem, czy kiedykolwiek mi wybaczysz,
- ale tak bardzo mi przy... - 11,10,12 Whitefield.
11,13,16, Beaufain.
- Walter, co siê dzieje? - Nie wiem.
11,17, Essex.
To mo¿e byæ jakiœ szyfr, albo kod.
- Nie, tu jest jakaœ zale¿noœæ. - 11,13...
- Przestañ! - Wystarczy.
Co to by³o?
Nie wiem.
Mo¿e uruchomiliœmy uszkodzony plik, jakieœ zawi³oœci odrzuconych danych.
Nie.
Wiem, o co chodzi³o.
Za miesi¹c mia³a byæ nasza rocznica.
Beaufain, Whitefield, Essex, to hotele.
Chcieliœmy wyjechaæ 10 listopada.
Wystarczy.
Odwiozê ciê do domu.
Pomog³o? Uda³o wam siê to znaleŸæ?
Zrobi³aœ znacznie wiêcej, ni¿ oczekiwaliœmy.
To na nic.
Musi byæ jakiœ sposób, by odzyskaæ wiêcej danych.
System tego zmiennokszta³tnego jest za bardzo uszkodzony.
Cokolwiek w nim zosta³o, najprawdopodobniej przepad³o.
/Uciekaj. /Bêdzie za 15 minut.
Jedno wiem na pewno.
Nie jestem ju¿ na haju.
Walter, mo¿e zróbmy sobie przerwê, ¿eby coœ zjeœæ.
Nie mam apetytu.
Mo¿e zmiana otoczenia oczyœci ci umys³.
Poczujesz siê lepiej.
Pewnie masz racjê.
- Mówi³eœ, ¿e nie jesteœ g³odny. - Jem, ¿eby siê odstresowaæ.
Pomyœleæ, na co narazi³em tê biedn¹ kobietê,
a najwiêksz¹ aktywnoœæ neuronow¹ zanotowaliœmy w jego dupie.
To by³y dolne czêœci krêgos³upa, Walter.
Spójrz, ciastka w kszta³cie zwierz¹t, uwielbiasz je!
Nie. To Belly je uwielbia³.
Jad³em je tylko czasami, by oddaæ mu czeœæ.
Walter, próbujê ciê tylko pocieszyæ.
Dziêkujê.
Belly zawsze myœla³, ¿e lepsze by³yby ciastka w kszta³cie dinozaurów.
Welociraptor... pycha. Dilofozaur... mniam.
Ja raczej wola³am stegozaura.
Belly te¿ go uwielbia³.
Zabawna rzecz o stegozaurach...
Walter? Walter, co siê sta³o?
Zaraz wracam.
Tylko nie zjedz mojego budyniu.
Dobrze.
Wie pan, ¿e stegozaur mia³ mózg w dupie?
Dlaczego o tym nie pomyœla³em?
Stegozaur mia³ potê¿ny oœrodek nerwowy nad zadkiem.
Zwoje krzy¿owe.
Skok ewolucyjny.
Oddzielenie oœrodka pamiêci krótkotrwa³ej od d³ugotrwa³ej.
Belly, by³eœ geniuszem, sukinsynu.
- Doktorze Bishop, proszê iœæ. - Dziêkujê.
Nie masz tutaj wstêpu.
Policja nie mo¿e wychodziæ poza lobby.
Proszê pana.
Patricia Van Horn mieszka³a ze zmiennokszta³tnym przez dwa lata.
Musia³a zauwa¿yæ jakieœ ró¿nice.
Wiesz, oni s¹ dobrzy w tym, co robi¹.
Myœla³em o tym.
Mo¿e coœ zauwa¿y³a, ale usprawiedliwia³a siê, by siê tym nie przejmowaæ.
Albo znalaz³a sposób, ¿eby to sobie wyt³umaczyæ.
Podobnie robi³em z tob¹.
Ze mn¹?
Tak.
Te wszystkie drobne ró¿nice od czasu, gdy wróci³aœ z drugiej strony.
Mówi³aœ, ¿e to, co tam prze¿y³aœ, zmieni³o ciê, ale odk¹d wróci³aœ,
wydaje mi siê... jakbyœ by³a zupe³nie kimœ innym.
Wydajesz siê bardziej wypoczêta, masz wiêcej cierpliwoœci do Waltera.
Nie zrozum mnie Ÿle, podoba mi siê to.
Zmiana jest dobra,
ale... jest inaczej.
- CzeϾ. - CzeϾ.
Gdzie jest Walter?
Nie wiem.
Mia³ zaraz wróciæ.
Astrid, proszê ustaw to œwiat³o.
Odsuñ siê od niego.
Stój tam.
Nie ruszaj siê.
To by³o w jego krêgos³upie. Mia³em racjê.
Tak, mia³eœ racjê.
Pewnie poszed³ do ³azienki.
Zostawi³ swój budyñ. Coœ musia³o siê staæ.
Przepraszam.
Ten gliniarz. To musia³ byæ on.
Poszukaj Waltera. Ja spróbujê z³apaæ zmiennokszta³tnego.
Walter?
Walter!
Walter. Walter, spójrz na mnie.
Walter?
Walter!
Synu?
Stegozaur, Peter.
Mia³ dwa mózgi.
Po to tu przyszli.
Nie mog³am go znaleŸæ.
Nic mu nie jest?
- Dosta³ porz¹dnie w g³owê. - Nic mi nie bêdzie.
Tu Dunham. Jesteœmy na 23. piêtrze.
Potrzebujê pomocy medycznej.
Pos³uchaj mnie, ktoœ tu by³...
Wiemy, Walterze. To by³ zmiennokszta³tny.
I zabrali to, czego szukaliœmy. Zabrali dane z Van Horna.
Walter? Walter... o, Bo¿e!
Walter, wszystko w porz¹dku?
Bior¹c pod uwagê okolicznoœci, to wszystko w porz¹dku.
Mog³em zgin¹æ.
Co robisz?
Kamery ochrony.
Jeœli zidentyfikujemy zmiennokszta³tnego, mo¿e z³apiemy go, zanim zmieni cia³o.
/BRAK DOSTÊPU - No, dalej.
Peter.
Bycie w³aœcicielem ma swoje zalety.
- Nie zmieni³eœ cia³a. - Nie musia³em.
Mam to.
Nie przejmuj siê nimi. Za³atwi³em to. Jesteœmy czyœci.
Dlaczego to zrobi³eœ?
Nie zrobi³em.
Nie mog³em zrozumieæ twoich oporów.
Dostrzeg³em je, ale nie rozumia³em.
Teraz rozumiem.
To... to oni. Prawda?
Znalaz³em dysk. Znalaz³em sposób...
...i teraz nadszed³ czas, by zacz¹æ od nowa.
Nie. To jest moje ¿ycie.
Bêdziesz mia³ nowe ¿ycie, takie samo jak wczeœniej.
To tylko ma³a przerwa. Krótki przystanek na drodze.
Tak w³aœnie robimy. Po to nas stworzono.
Nie, nie, nie.
To tyle dla mnie znaczy, a ja tyle znaczê dla nich.
Jak mo¿esz prosiæ mnie o to, bym ich zostawi³?
Có¿, chyba nie mogê.
Trzymaj rêce na widoku!
Wracaj do samochodu!
/Proszê po³¹czyæ mnie /z agentem Broylesem. To wa¿ne.
Newton.
Newton, gdzie to jest?
¯yje?
Gdzie to jest? Tak, oddycha!
Ma dysk?
Nie mogê go znaleŸæ, ale...
przeszukamy go porz¹dnie, jak go zaaresztujê.
Dobrze.
{Y:b}Areszt Federalny w stanie Nowy Jork
Czy dysk Van Horna jest bezpieczny?
Tak.
Nie bêdzie ci ³atwo beze mnie, wiesz?
Có¿, du¿o tu maszyn.
Mogê przyjaŸniæ siê z odkurzaczem.
Jeste
…
/W poprzednich odcinkach...
...poniewa¿ tam jest nasze miejsce.
/Dokonajcie podmiany.
/Witam z powrotem.
Proszê, wypuœæ mnie st¹d.
WypuϾ mnie!
A co z nasz¹ agentk¹ Dunham? Nawi¹za³a kontakt?
Jest po drugiej stronie...
Walter mówi, ¿e ta technologia nie pochodzi z naszego œwiata.
Mog¹ stworzyæ armiê, która bêdzie wygl¹da³a, jak sobie tylko za¿ycz¹.
/Krew zmiennokszta³tnych to rtêæ.
/Mam tu wszystko, /¿eby zapewniæ ci now¹ to¿samoœæ.
Ostro¿nie. Ich œwiat mo¿e kusiæ, ale to oni rozpoczêli wojnê.
Nie obchodzi mnie, jak d³ugo tu jesteœ.
To jest moje zadanie, a ty pracujesz dla mnie.
{Y:b}Boston w stanie Massachusetts
Wiêc... co jeszcze wymyœli³aœ?
I nie mo¿esz znów powiedzieæ, ¿e jest piratem.
Zdecydowanie bankier.
Bankier?
- Perskie wydanie Kid Rocka? - Tak.
D³ugie w³osy odzwierciedlaj¹ jego charakter.
Myœlê, ¿e pracuj¹ razem.
Có¿... za³o¿y³a seksown¹ "ma³¹ czarn¹",
wiêc w g³êbi duszy wierzy³a, ¿e to kolacja z podtekstem.
Bez zwi¹zku z prac¹. Ale siê myli³a.
Dok³adnie tak.
To jednak, naprawdê robi wra¿enie.
Tak, mogê przyznaæ, ¿e jest nieco mniejszy od niej.
Nie, bior¹c pod uwagê gruboœæ portfela.
Uwa¿aj, mówisz jak kanciarz.
Myœlê, ¿e po prostu rozumiem wymogi transakcji.
Ka¿da ze stron posiada coœ, co potrzebne drugiej.
Ona dostaje bezpieczeñstwo, a on j¹.
Nasze granice moralnoœci to rzecz ulotna.
Jeœli nie potrafisz postawiæ siê w sytuacji innej osoby,
nie zdo³asz w pe³ni oceniæ sytuacji.
Ale... spójrz na jêzyk cia³a.
- Jeszcze ze sob¹ nie spali. - Nie?
Zawsze mo¿na stwierdziæ, kiedy zwi¹zek wchodzi na wy¿szy poziom.
Naprawdê mi³o spêdzi³em dzisiejszy wieczór.
Ja równie¿.
Ale niestety, jeœli nie wrócê do domu,
Walter zacznie siê zastanawiaæ, gdzie jestem,
czego nastêpstwem bêdzie telefon na pogotowie.
- Mo¿emy? - Tak.
Dziêki. Dobrej nocy.
Dasz mi chwilê?
Tak, oczywiœcie. Bêdê na zewn¹trz.
{Y:b}Brookline w stanie Massachusetts
Dzieñ dobry, senatorze Van Horn.
Witajcie, dziewczynki.
Ca³y dzieñ szuka³em lemoniady. Wiecie, gdzie móg³bym siê jej napiæ?
- My j¹ sprzedajemy. - Naprawdê? Doskonale!
Pan Van Horn jeŸdzi³ dzisiaj po ca³ym mieœcie.
Jestem spragniony.
Wygl¹da pysznie. Ile kosztuje?
- Jeden dolar. - Jeden dolar?
Same j¹ robi³yœmy.
No, nie wiem...
Wiecie co, to pewnie najlepsza lemoniada, jak¹ kiedykolwiek pi³em.
Do zobaczenia.
- Do widzenia. - Pa.
Proszê zaczekaæ! Zapomnia³ pan reszty!
/Ofiara nie reaguje. /Mo¿liwy uraz g³owy.
/Brak pulsu, doktorze. /Defibrylacja?
Jeszcze nie.
Ale nie ma pulsu.
Wiêc czemu wci¹¿ oddycha?
Patricia.
Phillip.
Ogl¹da³em wiadomoœci. Przyjecha³em najszybciej, jak mog³em.
Co z nim?
Nie wiem. Nie chc¹ mi nic powiedzieæ.
Chcê informacji, dotycz¹cych Jamesa Van Horna.
- Intubujcie go i zawiadomcie blok operacyjny. - Ju¿ to zrobiliœmy.
Morfologia i toksyny?
- Ciœnienie krwi? - Nie wyczuwam.
Nie ma ciœnienia.
Rozpocznijcie resuscytacje.
Co jest, do cholery, z tym goœciem?
Proszê siê odsun¹æ.
/Tu nie wolno wchodziæ.
Zostañ tutaj.
/Zatrzymaj siê!
Staæ!
FBI! Rzuæ broñ!
Ty, chodŸ tu!
Zabijê j¹!
Rzuæ broñ! Natychmiast!
Nie!
{y:b}FRINGE 3x04 {y:b}"Czy Zmiennokszta³tni Œni¹ o Elektrycznych Owcach"
{y:b}T³umaczenie: {y:b}buffy2332, Hans Olo, borek
{y:b}Korekta: {y:b}Sabat1970
{y:b}Dopasowanie do {Y:b}Fringe.S03E04.HDTV.XviD-LOL
{y:b}Zapraszamy na {y:b}www.fringe.com.pl
{Y:b}Siedziba Massive Dynamic
Chyba nie oczekujesz, ¿e uwierzê, ¿e nie masz nic przeciwko temu.
Ostatni¹ wol¹ Williama by³o aby twój ojciec przej¹³ firmê,
wiêc moje osobiste odczucia s¹ bez znaczenia.
W piwnicy na Harwardzie,
Walter zdo³a³ otworzyæ przejœcie do innego wymiaru,
które przeczy³o wszelkim prawom nauki.
Nie mogê siê doczekaæ, czego dokona z multimilionow¹ korporacj¹.
Twój ojciec dokona³ w przesz³oœci wyborów, których ¿a³uje,
ale jego b³yskotliwoœæ jest niezaprzeczalna.
To w³aœnie w ten intelekt wierzy³ William.
I szczerze mówi¹c, ja równie¿.
Nie martwi mnie jego intelekt.
Tak piêkne.
Ca³kowicie zapieraj¹ce dech w piersiach.
Gdzieœ pomiêdzy budyniem a pasztetem strasburskim.
Do czego zmierzam? Ty, z rudymi w w³osami.
S¹ czarne.
Ja widzê rude. Odpowiedz na pytanie.
Nie jestem pewien, czemu rozmawiamy o fizjologii mózgu.
Dobry Bo¿e.
Jak mo¿ecie byæ tak ograniczeni?
Kiedy William Bell stworzy³ tê firmê, by³ pewien jednego.
Mózg i umys³ s¹ w stanie osi¹gn¹æ tak wiele.
Nie widzicie, ¿e mózg jest nasz¹ œwiadomoœci¹?
Umys³ to Bóg!
Nie ma ¿adnych ograniczeñ,
z wyj¹tkiem tych, które sami sobie stwarzamy.
Otwórzcie oczy. Otwórzcie, otwórzcie.
Inspiracja jest wszêdzie.
Wiecie jakie macie szczêœcie, bawi¹c siê w tej szczególnej piaskownicy?
Serce wali mi jak m³otem. Bo¿e!
Wam te¿ jest gor¹co?
Przepraszam, ¿e przeszkadzam.
Peter, przyszed³eœ w sam¹ porê...
... ¿ebyœ w³o¿y³ spodnie, Walter.
Mamy sprawê. Musimy iœæ.
Oczywiœcie.
Tylko wezmê swoje rzeczy.
- Jest trochê niekonwencjonalny. - I w³aœnie ma niez³y odlot.
Wiesz o tym, prawda?
/Van Horna przyjêto o 14.00.
/Newton przyszed³ 15 minut póŸniej /i rozpêta³ strzelaninê.
/Spójrzcie na to. /Jakby w ogóle siê nie ba³.
/NajwyraŸniej, Van Horn /pracowa³ dla Newtona.
Przypuszczamy, ¿e Newton wiedzia³,
¿e zmiennokszta³tnoœæ Van Horna zostanie odkryta,
po tym, jak zosta³ ranny w wypadku.
Wiêc przyszed³ tu, ¿eby go wykraœæ.
A kiedy mu siê nie uda³o, zastrzeli³ go.
W tym œwietle,
twoje w³osy wygl¹daj¹ jak nici o odcieniu cytrynowych diamentów.
Naszprycowa³ siê dziœ rano.
Nie martw siê,
najwiêksze sukcesy odnosi³em naszprycowany.
Dobrze,
bo James Van Horn by³ nie tylko urzêdnikiem najwy¿szego szczebla,
by³ równie¿ dobrym cz³owiekiem.
Chcê wiedzieæ, kiedy zast¹piono go zmiennokszta³tnym i w jakim celu.
Chcê raporty z posiedzeñ komisji, w których bra³ udzia³,
i tajnych informacji, do których mia³ dostêp.
Dobrze. Zamkniemy jego biuro.
Broyles, jeœli dopadli senatora, ca³y rz¹d mo¿e byæ zagro¿ony.
Wiem.
Zadzwoniê do Dana Gilmore'a z CDC,
¿eby zbadali krew wszystkim wysokim urzêdnikom.
Doktorze Bishop,
proszê zbadaæ cia³o. Mo¿e pan coœ znajdzie.
Oczywiœcie.
Chyba pójdê obejrzeæ cia³o.
Mo¿e coœ znajdê.
- Czy to maszyna? - Nie.
Gdzie mogê kupiæ cukierkowe groszki?
Takie cukiereczki sprzedawane z rolkami papieru.
Wci¹¿ je robi¹?
Nie wiem. Staram siê unikaæ cukru.
Jeœli to nie maszyna, to cz³owiek?
Haczyk poproszê.
Odpowiadaj¹c na twoje pytanie,
nie jest ¿adnym z nich i jest jednoczeœnie obydwoma.
Pó³ maszyna,
pó³ organizm.
Zmiennokszta³tny.
Strasznie ciekawa istota.
Szczerze mówi¹c, jestem trochê zazdrosny,
¿e Belly dowiedzia³ siê o nim przede mn¹.
Jak idzie?
Bêdziesz zadowolony z faktu,
¿e skupienie na czymœ uwagi,
uspokaja wyrazistoϾ moich halucynacji.
Chyba ju¿ sobie z nim poradzê, agentko.
Dziêkujê.
Zatem, Walter...
Dobrze, ¿e posz³a.
Emanuje negatywn¹ energi¹.
Doœæ charakterystycznie, nie s¹dzisz, Walter?
Jeden strza³ prosto w oko?
Dobre pytanie.
Za³ó¿my, ¿e Newton strzeli³ do zmiennokszta³tnego,
by go zlikwidowaæ,
byæ mo¿e to jest miejsce,
jakiegoœ Ÿród³a zasilania.
Przypuœæmy, ¿e masz racjê.
S¹dzisz, ¿e mo¿emy go naprawiæ?
Naprawiæ?
Mo¿emy spróbowaæ.
Tak?
Coœ ty sobie myœla³?
/Van Horn mia³ wypadek.
/Sta³ siê zagro¿eniem. /Musia³em dzia³aæ szybko.
W porz¹dku. Co wiedzia³?
/By³ wysoko w hierarchii. /Wiedzia³ o wszystkim.
- Wiedzia³ o mnie? /- Oczywiœcie.
Jak myœlisz, kto dostarczy³ danych o Olivii Dunham i Fringe?
/Nie martw siê. /Zosta³ wyeliminowany.
Albo, jak to mówi¹ ludzie, nie ¿yje.
Nic ju¿ nie powie, a odzyskanie danych jest niemo¿liwe.
Jesteœ bezpieczna. Na razie.
Jak to, na razie?
/Nie znam twojej misji, Olivia,
ale wyrazi³aœ siê jasno, ¿e to nie moja sprawa.
Cokolwiek masz zrobiæ,
s¹dzê, ¿e musisz zdobyæ ca³kowite zaufanie Petera Bishopa.
Sk¹d wiesz, ¿e ju¿ go nie zdoby³am?
/Byæ mo¿e to kwestia tego, /¿e patrzê na to z zewn¹trz,
ale za³o¿ê siê, ¿e gdzieœ, g³êboko w swojej podœwiadomoœci,
Peter Bishop wyczuwa, ¿e coœ jest z tob¹ nie tak,
/¿e coœ siê zmieni³o,
/¿e nie jesteœ jego Olivi¹.
Pamiêtaj, z kim rozmawiasz.
/Ta sytuacja ciê przerasta.
Nie jesteœ w pe³ni zaanga¿owana /i dlatego zawiedziesz.
Wiesz, ¿e w XIX wieku, kapelusznicy u¿ywali rtêci,
do wyrównywania futerka wokó³ ronda?
Niestety, rtêæ powodowa³a powa¿ne uszkodzenia mózgu.
St¹d postaæ Szalonego Kapelusznika Lewisa Carrolla.
Dziêkujê, Walter.
Bardzo mi siê to przyda, gdy znów znajdê siê w niebezpieczeñstwie.
Nie potrafiê o¿ywiæ tego zmiennokszta³tnego.
Nie tutaj.
Byæ mo¿e, gdyby przewieŸæ go do mojego laboratorium...
Jasne. Zaraz przewiozê cia³o z powrotem na Harward.
Nie. Do tego drugiego.
Sprzêt w Massive Dynamic to dzie³o sztuki.
Dobrze. Ju¿ dzwoniê do Niny.
Znowu mnie mdli.
Peter, herbata rumiankowa mog³aby pomóc.
Zaraz, czekaj.
Co zrobi³eœ, Walter?
Musia³em coœ uruchomiæ.
Jak wam idzie?
/Agentko Dunham, dobre wieœci.
Wygl¹da na to, ¿e ta konserwa znowu wierzga.
Agentka Astrid Farnsworth.
Przysz³am do doktora Bishopa.
Mam tu "Astrê" Farnsworth.
To ja.
Wiesz, dawna ja by³aby tym zdegustowana.
Wreszcie.
Masz wszystko z listy?
Nawet nie chcê wiedzieæ.
A o który ci chodzi?
O obydwa.
Kupi³aœ moje groszki?
Tak. Naprawdê myœlisz, ¿e on...
- To dla mnie. - Dobrze.
Powiesz mi, po co to wszystko?
Robimy mapê skarbów.
Gdzieœ, w œrodku tego potwora, tkwi koœæ pamiêci trwa³ej.
Teraz, kiedy funkcjonuje, zamierzam j¹ znaleŸæ.
U¿ywaj¹c tych przedmiotów jako stymulacji wizualnej,
oznaczymy jego œcie¿ki neuronowe...
tego, co wydaje siê byæ mózgiem.
I mamy nadziejê znaleŸæ?
Jego wspomnienia, Astrid.
Wszystko, co wie.
Dla kogo pracowa³.
Jeœli by³ ktoœ jeszcze...
Wygl¹dasz na zszokowan¹.
W³aœnie nazwa³eœ mnie Astrid.
Zawsze przekrêcasz moje imiê.
To pewnie przez LSD.
To dane z odpraw Agencji Bezpieczeñstwa senatora Van Horna.
Œwietnie. Dziêkujê.
Poradzê sobie z tym, gdybyœ chcia³ sprawdziæ, co u Waltera.
Astrid powinna tam ju¿ byæ.
Gdy coœ odkryj¹, z pewnoœci¹ zadzwoni¹.
Senator prosi³ o dostêp do tajnych danych wywiadowczych
29 razy w zesz³ym miesi¹cu.
Nic tu nie ma.
Jeœli jest taki, jak inni zmiennokszta³tni,
to te¿ by³ ostro¿ny.
Nie zostawi³ nic, co zdradzi³oby, ¿e nie jest senatorem.
Poza jednym.
Nie wiedzia³, ¿e dzisiaj umrze.
Chyba, ¿e mia³ kogoœ, kto po nim posprz¹ta.
Musi tu coœ byæ.
To Rachel. Powinnam odebraæ.
Pozdrów j¹.
CzeϾ, Rache, jak leci?
Wiesz, ¿e w zazwyczaj zostawia siê jedn¹ wiadomoœæ,
¿eby ktoœ oddzwoni³.
Nie trzydzieœci.
On ¿yje.
- Van Horn ¿yje. - Niemo¿liwe.
/Nie doceni³eœ ich.
Jest na 23. piêtrze Massive Dynamic.
Doktor Bishop nad nim pracuje.
/- Zajmê siê tym. - Oby.
Chyba coœ znalaz³em.
Co to?
To ty.
Ty... i ja...
i Walter...
my wszyscy.
Ka¿da sprawa, nad któr¹ pracowaliœmy.
Wiedzia³ wszystko.
{Y:b}Yonkers w stanie Nowy Jork
Chcesz udawaæ, ¿e poci¹g wje¿d¿a na stacjê?
Mam 7 i pó³ roku, mamo.
Zapominasz, ¿e to bardzo dojrza³y, m³ody mê¿czyzna.
Powiem im, ¿e nic nie chcemy.
No ju¿, szparagi s¹ super.
A twoje siuœki bêd¹ œmiesznie pachnia³y.
Naprawdê œmiesznie.
CzeϾ, Ray.
Mam dla ciebie zadanie.
Cia³o jest w laboratorium, na 23. piêtrze.
Mam siê w³amaæ do Massive Dynamic?
Nie musisz.
WejdŸ w nowe cia³o.
kogoœ, kto ma dostêp.
Nie powinno byæ problemu.
Jest?
Nie. Jestem tylko zaskoczony. Nie widzia³em ciê piêæ lat.
Tak to w³aœnie dzia³a.
Po misji przyjmiesz now¹ to¿samoœæ.
A Ray?
Nie zostawiamy ¿adnych œladów.
Nic nie mo¿e nas zdemaskowaæ. Zrozumiano?
- Dam znaæ po wszystkim. - Dobrze.
Rozmieœci³em agentów w ca³ym budynku,
a s³u¿by bezpieczeñstwa zabezpieczy³y teren.
Dlaczego uwa¿asz, ¿e Newton bêdzie chcia³ go odzyskaæ?
Wolê siê myliæ, ni¿ ¿a³owaæ.
- Dobrze, s³ysza³em, ¿e wróciliœcie. - Powoli, Walter, powoli.
Wed³ug dokumentów z biura Van Horna, zbiera³ informacje o nas od dwóch lat.
Co podsuwa czas jego podmiany.
Poza Newtonem, coœ jeszcze o zmiennokszta³tnych?
Z kim wspó³pracuj¹, jak otrzymuj¹ rozkazy?
Nie.
ZnaleŸliœcie coœ w stolicy?
Zrobiliœmy badania krwi wszystkim wysokim urzêdnikom.
Wszyscy przeszli.
A co z Ministerstwem Obrony i FBI?
Oni te¿ mog¹ byæ infiltrowani.
Sprawdzamy wszystkich z poziomu czwartego i wy¿szych.
Musimy zrobiæ wiêcej. Van Horn z pewnoœci¹ nie by³ sam.
- Nie ma mo¿liwoœci... - Mo¿e po prostu go zapytajmy?
To w³aœnie chcia³em powiedzieæ.
Jeœli chcesz wiedzieæ, z kim pracowa³ zmiennokszta³tny,
myœlê, ¿e nale¿y go zapytaæ.
/Czy to w ogóle mo¿liwe, /¿e zosta³y w nim jakieœ dane?
/Walter tak uwa¿a.
/Próbowaliœmy je zlokalizowaæ /na mnóstwo sposobów.
/Z pocz¹tku bez powodzenia.
Na pospolite przedmioty zmiennokszta³tni s³abo reaguj¹.
Ale wypróbowaliœmy coœ bardziej osobistego.
Ogl¹daj uwa¿nie.
Oto, co siê dzieje, gdy poka¿ê mu zabawkowe auto.
¯adnej aktywnoœci neuronowej.
Ale, gdy pokazujê zdjêcie ¿ony senatora...
To tam s¹ te dane?
- Nie znaleŸliœmy ¿adnej bazy danych. - Jeszcze nie.
Ale uwa¿am, ¿e mo¿emy dalej o¿ywiaæ sieæ neuronow¹,
u¿ywaj¹c tego zwi¹zku emocjonalnego.
Nie nad¹¿am, Walter. To jest maszyna.
Tak, i ¿eby wype³niæ swoj¹ misjê, musia³a odgrywaæ rolê ma³¿onka.
A udawanie wiêzi emocjonalnej ukszta³towa³o j¹ naprawdê.
Zdolnoœæ do przetwarzania z³o¿onych emocji jest wbudowana w jej system operacyjny.
Potrzebowaliœmy tylko silniejszego bodŸca, by znaleŸæ dane.
Musimy u¿yæ ¿ony Van Horna.
Chyba nie mo¿emy prosiæ o to cywila, Walter.
Nie wspominaj¹c o dostêpie do tajnych informacji.
To jedyny sposób.
Broyles, wiem, ¿e to twoja przyjació³k¹, ale jeœli zdobêdziemy te dane...
Uwa¿am, ¿e to z³y pomys³.
WyobraŸ sobie panikê, jeœli pójdzie do prasy.
Znam Patriciê Van Horn przez wiêkszoœæ ¿ycia.
Jej uczciwoϾ nie podlega dyskusji.
Jeœli zechce nam pomóc, jestem gotów jej zaufaæ.
/Czeœæ, kole¿ko. /Czemu jeszcze nie œpisz?
Nie w³¹czy³em alarmu na potwory,
ale on chyba tu jest.
- Gdzie? - Pod ³ó¿kiem.
Wiesz...
czasami...
potwory nie s¹ takie z³e.
Czasami...
gdy spêdzisz z nimi trochê czasu, mog¹ ciê zaskoczyæ.
Mog¹ byæ niesamowicie s³odkie i niewinne,
i zdolne do wielkiej, wielkiej mi³oœci.
A wtedy, jeden z nich mo¿e staæ siê jednym z twoich najlepszych przyjació³.
Ale to ty jesteœ moim najlepszym przyjacielem.
Tak, to prawda.
- Idziesz do pracy? - Tak.
Przyjdziesz do mnie, jak wrócisz?
Tak.
Patricio, to Agentka Olivia Dunham i Peter Bishop.
- Witam. - CzeϾ.
Ja... przykro mi.
Wiem, ¿e to, o co prosimy, jest trudne.
Szczerze mówi¹c, to wszystko zdaje siê byæ niepojête.
Tydzieñ temu by³y pierwsze urodziny naszej wnuczki.
Gdybyœcie widzieli, jak j¹ trzyma³.
By³ taki szczêœliwy.
A teraz, sama myœl, ¿e by³ tym czymœ...
Patricia, jeœli to dla ciebie zbyt wiele...
Nie, chcê tu byæ.
Chcê wiedzieæ, kto zrobi³ to mojemu mê¿owi.
Te¿ chcemy siê tego dowiedzieæ.
Gotowa?
Gotowa.
Witaj, James. To ja, Patricia.
S³yszysz mnie?
- O to wam chodzi? - Tak, dok³adnie o to.
Gdybyœ tylko pani mog³a mówiæ do niego, a nie w niego.
Dobrze.
W domu jest tak cicho bez ciebie.
Skoñczy³am wieszaæ zas³ony.
Nie mogê spaæ. Musia³am siê czymœ zaj¹æ.
Nie, nie, nie. To nie to.
Mog³aby go pani dotkn¹æ?
Jakieœ delikatne miŸniêcie lub po³askotanie.
Co takiego?
Po prostu wskazujê mo¿liwoœci, które...
Ju¿ dobrze, rozumiem.
Jim...
dzieci pytaj¹, gdzie jesteœ.
Grayson wczoraj zadzwoni³.
/Pobudzona aktywnoœæ neuronów.
/Lucy powiedzia³a pierwsze s³owo.
"Buty".
To dzia³a. Jeszcze trochê.
Myœla³am o tych wszystkich latach, które razem spêdziliœmy.
Wiem, ¿e nie zawsze by³o ³atwo.
Wybacz, nie wiedzia³am...
¿e ciebie nie by³o.
Nie wiem, jak mog³am nie wiedzieæ.
Ty byœ wiedzia³. Jestem tego pewna.
Walter, dolna czêœæ krêgos³upa.
Nie, coœ jest nie tak. To nie ma ¿adnego sensu.
Nie wiem, czy kiedykolwiek mi wybaczysz,
- ale tak bardzo mi przy... - 11,10,12 Whitefield.
11,13,16, Beaufain.
- Walter, co siê dzieje? - Nie wiem.
11,17, Essex.
To mo¿e byæ jakiœ szyfr, albo kod.
- Nie, tu jest jakaœ zale¿noœæ. - 11,13...
- Przestañ! - Wystarczy.
Co to by³o?
Nie wiem.
Mo¿e uruchomiliœmy uszkodzony plik, jakieœ zawi³oœci odrzuconych danych.
Nie.
Wiem, o co chodzi³o.
Za miesi¹c mia³a byæ nasza rocznica.
Beaufain, Whitefield, Essex, to hotele.
Chcieliœmy wyjechaæ 10 listopada.
Wystarczy.
Odwiozê ciê do domu.
Pomog³o? Uda³o wam siê to znaleŸæ?
Zrobi³aœ znacznie wiêcej, ni¿ oczekiwaliœmy.
To na nic.
Musi byæ jakiœ sposób, by odzyskaæ wiêcej danych.
System tego zmiennokszta³tnego jest za bardzo uszkodzony.
Cokolwiek w nim zosta³o, najprawdopodobniej przepad³o.
/Uciekaj. /Bêdzie za 15 minut.
Jedno wiem na pewno.
Nie jestem ju¿ na haju.
Walter, mo¿e zróbmy sobie przerwê, ¿eby coœ zjeœæ.
Nie mam apetytu.
Mo¿e zmiana otoczenia oczyœci ci umys³.
Poczujesz siê lepiej.
Pewnie masz racjê.
- Mówi³eœ, ¿e nie jesteœ g³odny. - Jem, ¿eby siê odstresowaæ.
Pomyœleæ, na co narazi³em tê biedn¹ kobietê,
a najwiêksz¹ aktywnoœæ neuronow¹ zanotowaliœmy w jego dupie.
To by³y dolne czêœci krêgos³upa, Walter.
Spójrz, ciastka w kszta³cie zwierz¹t, uwielbiasz je!
Nie. To Belly je uwielbia³.
Jad³em je tylko czasami, by oddaæ mu czeœæ.
Walter, próbujê ciê tylko pocieszyæ.
Dziêkujê.
Belly zawsze myœla³, ¿e lepsze by³yby ciastka w kszta³cie dinozaurów.
Welociraptor... pycha. Dilofozaur... mniam.
Ja raczej wola³am stegozaura.
Belly te¿ go uwielbia³.
Zabawna rzecz o stegozaurach...
Walter? Walter, co siê sta³o?
Zaraz wracam.
Tylko nie zjedz mojego budyniu.
Dobrze.
Wie pan, ¿e stegozaur mia³ mózg w dupie?
Dlaczego o tym nie pomyœla³em?
Stegozaur mia³ potê¿ny oœrodek nerwowy nad zadkiem.
Zwoje krzy¿owe.
Skok ewolucyjny.
Oddzielenie oœrodka pamiêci krótkotrwa³ej od d³ugotrwa³ej.
Belly, by³eœ geniuszem, sukinsynu.
- Doktorze Bishop, proszê iœæ. - Dziêkujê.
Nie masz tutaj wstêpu.
Policja nie mo¿e wychodziæ poza lobby.
Proszê pana.
Patricia Van Horn mieszka³a ze zmiennokszta³tnym przez dwa lata.
Musia³a zauwa¿yæ jakieœ ró¿nice.
Wiesz, oni s¹ dobrzy w tym, co robi¹.
Myœla³em o tym.
Mo¿e coœ zauwa¿y³a, ale usprawiedliwia³a siê, by siê tym nie przejmowaæ.
Albo znalaz³a sposób, ¿eby to sobie wyt³umaczyæ.
Podobnie robi³em z tob¹.
Ze mn¹?
Tak.
Te wszystkie drobne ró¿nice od czasu, gdy wróci³aœ z drugiej strony.
Mówi³aœ, ¿e to, co tam prze¿y³aœ, zmieni³o ciê, ale odk¹d wróci³aœ,
wydaje mi siê... jakbyœ by³a zupe³nie kimœ innym.
Wydajesz siê bardziej wypoczêta, masz wiêcej cierpliwoœci do Waltera.
Nie zrozum mnie Ÿle, podoba mi siê to.
Zmiana jest dobra,
ale... jest inaczej.
- CzeϾ. - CzeϾ.
Gdzie jest Walter?
Nie wiem.
Mia³ zaraz wróciæ.
Astrid, proszê ustaw to œwiat³o.
Odsuñ siê od niego.
Stój tam.
Nie ruszaj siê.
To by³o w jego krêgos³upie. Mia³em racjê.
Tak, mia³eœ racjê.
Pewnie poszed³ do ³azienki.
Zostawi³ swój budyñ. Coœ musia³o siê staæ.
Przepraszam.
Ten gliniarz. To musia³ byæ on.
Poszukaj Waltera. Ja spróbujê z³apaæ zmiennokszta³tnego.
Walter?
Walter!
Walter. Walter, spójrz na mnie.
Walter?
Walter!
Synu?
Stegozaur, Peter.
Mia³ dwa mózgi.
Po to tu przyszli.
Nie mog³am go znaleŸæ.
Nic mu nie jest?
- Dosta³ porz¹dnie w g³owê. - Nic mi nie bêdzie.
Tu Dunham. Jesteœmy na 23. piêtrze.
Potrzebujê pomocy medycznej.
Pos³uchaj mnie, ktoœ tu by³...
Wiemy, Walterze. To by³ zmiennokszta³tny.
I zabrali to, czego szukaliœmy. Zabrali dane z Van Horna.
Walter? Walter... o, Bo¿e!
Walter, wszystko w porz¹dku?
Bior¹c pod uwagê okolicznoœci, to wszystko w porz¹dku.
Mog³em zgin¹æ.
Co robisz?
Kamery ochrony.
Jeœli zidentyfikujemy zmiennokszta³tnego, mo¿e z³apiemy go, zanim zmieni cia³o.
/BRAK DOSTÊPU - No, dalej.
Peter.
Bycie w³aœcicielem ma swoje zalety.
- Nie zmieni³eœ cia³a. - Nie musia³em.
Mam to.
Nie przejmuj siê nimi. Za³atwi³em to. Jesteœmy czyœci.
Dlaczego to zrobi³eœ?
Nie zrobi³em.
Nie mog³em zrozumieæ twoich oporów.
Dostrzeg³em je, ale nie rozumia³em.
Teraz rozumiem.
To... to oni. Prawda?
Znalaz³em dysk. Znalaz³em sposób...
...i teraz nadszed³ czas, by zacz¹æ od nowa.
Nie. To jest moje ¿ycie.
Bêdziesz mia³ nowe ¿ycie, takie samo jak wczeœniej.
To tylko ma³a przerwa. Krótki przystanek na drodze.
Tak w³aœnie robimy. Po to nas stworzono.
Nie, nie, nie.
To tyle dla mnie znaczy, a ja tyle znaczê dla nich.
Jak mo¿esz prosiæ mnie o to, bym ich zostawi³?
Có¿, chyba nie mogê.
Trzymaj rêce na widoku!
Wracaj do samochodu!
/Proszê po³¹czyæ mnie /z agentem Broylesem. To wa¿ne.
Newton.
Newton, gdzie to jest?
¯yje?
Gdzie to jest? Tak, oddycha!
Ma dysk?
Nie mogê go znaleŸæ, ale...
przeszukamy go porz¹dnie, jak go zaaresztujê.
Dobrze.
{Y:b}Areszt Federalny w stanie Nowy Jork
Czy dysk Van Horna jest bezpieczny?
Tak.
Nie bêdzie ci ³atwo beze mnie, wiesz?
Có¿, du¿o tu maszyn.
Mogê przyjaŸniæ siê z odkurzaczem.
Jeste
…