Advertisement
Polish transcript
- Kto to jest? - Druga Olivia Dunham.
{Y:i}W poprzednich odcinkach...
{Y:i}Eksperymentowali na mnie.
Agentka Dunham uciek³a z Liberty Island.
Olivia ma k³opoty. Nie zamierzam tu siedzieæ.
{y:i}Hej, Liv! Dziêki Bogu, znaleŸliœmy ciê.
Nie jestem tym, kim myœlisz.
{Y:i}Mama?
{Y:i}Nie jestem twoj¹ córk¹.
Moja matka umar³a, kiedy mia³am 14 lat.
Jesteœ, po prostu coœ ci siê pomyli³o.
To mia³a byæ moja droga do domu.
- To twój dom. - Nigdy wczeœniej tu nie by³am!
Skoro nigdy tu nie by³aœ, to sk¹d wiedzia³aœ, gdzie przyjœæ?
Po co przekonywaæ j¹, ¿e jest nasz¹ Olivi¹ Dunham?
Dowiesz siê we w³aœciwym czasie.
{Y:b}Hoboken, w stanie New Jersey
{Y:b}WETERAN WOJNY W ARUBIE
Fringe 3x03 "The Plateau"
T³umaczenie: Hekate, Grzesiek13 Korekta: Grzesiek13 & Hans Olo & Henioo
{Y:b}Dopasowanie do Fringe.S03E03.HDTV.XviD-LOL
Zapraszamy na www. fringe.com.pl
{Y:i}SIEDZIBA WYDZIA£U FRINGE
Witaj z powrotem, agentko Dunham.
Pamiêtasz mnie, prawda?
Jasne.
Jesteœ tym dusigroszem, który wisi mi 70 dolców.
Cholera!
Mia³em nadziejê, ¿e o tym zapomnisz.
- Dobrze ciê widzieæ. - Ciebie te¿.
Wyliza³aœ siê. Wygl¹dasz na wypoczêt¹.
Ci¹g³e kroplówki, rz¹dowe neuroleptyki, zupe³nie jak wakacje.
Zdaje siê, ¿e by³o fajnie. Mo¿e sam powinienem straciæ rozum.
Myœlisz, ¿e ktoœ zauwa¿y ró¿nicê?
Wiesz z czego w³aœnie zda³em sobie sprawê?
¯e wcale za tob¹ nie têskni³em,
nawet odrobinkê.
Przestañ, beze mnie byœ zgin¹³.
- Przyznaj. - Tak, tak.
Jak siê zachowuje?
Jak Olivia Dunham.
Jakby na to nie patrzeæ, jest ona agentk¹ Dunham.
Przyswoi³a jej zachowania, wspomnienia, wiedzê.
Podczas testów konsekwentnie odpowiada tak,
jak nasza agentka Dunham zrobi³aby to w podobnych okolicznoœciach.
A co z nasz¹ agentk¹ Dunham?
Nawi¹za³a kontakt?
Jest po drugiej stronie...
skoncentrowana na swoim zadaniu.
Proszê o pozwolenie zabrania g³osu, panie sekretarzu.
Mów.
Wstawianie sobowtóra do mojego zespo³u jest zbyt du¿ym ryzykiem.
Mo¿esz sobie przeprowadzaæ testy, jakie tylko chcesz,
ale nie wiesz, jak ta Olivia zachowa siê w terenie.
Nie mamy innego wyboru.
Musi ca³kowicie zanurzyæ siê w ¿yciu agentki Dunham.
Z czasem osi¹gnie plateau i jej nowa to¿samoœæ siê utrwali.
Ile to potrwa?
- Bo nie chcê straciæ moich prawowitych agentów. - Nie masz pojêcia, co mo¿emy zyskaæ.
Czyli co dok³adnie?
Usi¹dŸ.
Ona mo¿e przemieszczaæ siê miêdzy œwiatami.
ZnaleŸliœmy kilka sposobów, by przejœæ,
ale ka¿dy wi¹¿e siê z niebezpiecznymi konsekwencjami.
Ale ona...
Ona mo¿e przechodziæ bez ¿adnych szkód.
Wydzia³ Nauki opracowuje seriê eksperymentów.
Musi poddaæ siê im z w³asnej woli,
co zrobi tylko wtedy, kiedy uwierzy, ¿e nale¿y do tego œwiata.
Phillipie...
jeœli nauczymy siê tego, co ona ju¿ wie...
Bêdziemy mogli zacz¹æ siê broniæ.
A co, jeœli jej nowa to¿samoœæ siê nie utrzyma?
Wtedy przestanie byæ potrzebna.
- Powiadamiaj mnie. - Tak jest.
Wczoraj autobus linii Liberty Metro przejecha³ na czerwonym œwietle i zabi³ cz³owieka.
Dziœ rano to siê powtórzy³o.
Dwa poranki z rzêdu, dwa autobusy, dwoje zabitych.
Obserwatorzy sprawdzili prawdopodobieñstwa,
to statystyczna anomalia.
Co siê sta³o przy wczorajszym wypadku?
Policja rozpatrzy³a to jako rutynowy wypadek,
wiêc nie mamy wiêcej informacji.
- Dokoñczysz? - Jasne.
Dobrze... Pierwsza ofiara to Cole Arnett.
43 lata.
By³ w drodze do pracy.
Jest pracownikiem socjalnym w szpitalu. Pechowy dzieñ.
W porz¹dku, wchodzimy.
Tlen, ludzie.
JakoϾ powietrza w normie, tlen niepotrzebny.
Dobra, s³uchajcie.
Agent Lee spotka siê z nami na miejscu.
Bêdzie dowodziæ.
Agent Francis.
Pilnuj czasu, agencie Lee.
Musisz wróciæ do komory w ci¹gu 8 godzin
albo twoje poparzenia powróc¹
- i po¿egnasz siê z efektami terapii. - £atwo przysz³o, ³atwo posz³o.
- Myœlisz, ¿e jesteœ zabawny?! - Ale¿ jestem!
- Bo¿e, têskni³em za tym. - No pewnie.
Broyles przes³a³ dane?
Rozmawia³em z nim po drodze.
- Musimy zidentyfikowaæ ofiarê. - Zobaczê, co da siê zrobiæ.
- Gdzie mój... - Zestaw terenowy?
Tutaj.
Wygl¹dasz lepiej.
Wygl¹dasz na normaln¹.
- Dobrze sobie radzisz? - Jak na razie.
To znaczy, to mój pierwszy dzieñ po powrocie, wiêc...
S³uchaj, kiedy wycelowa³am w ciebie broni¹,
nie wiedzia³am, co robiê.
- Gdyby coœ siê sta³o... - Ale nic siê nie sta³o.
Miêdzy nami wszystko w porz¹dku.
- Tak? - Tak.
Œmieræ w wyniku zderzenia.
Brak prób reanimacji.
Oczywiœcie.
Ma jeszcze linie papilarne?
Najwiêksze szanse masz z praw¹ rêk¹.
Jillian Foster, 32 lata. Mieszka³a tutaj, w Hoboken.
Coœ jeszcze?
Lubi³a stokrotki.
Nigdy wczeœniej nie potr¹ci³em cz³owieka, nigdy.
To znaczy, raz potr¹ci³em go³êbia.
Czu³em siê koszmarnie przez wiele tygodni.
¯adnych oznak degradacji ekosystemu.
Molekularna kohezja nienaruszona.
Wiêc dlaczego to sprawa dla Fringe?
Tak, tak. To wszystko, dziêki.
- Co, masz coœ? - Kiedy ostatnio widzia³aœ coœ takiego?
Bo¿e, d³ugopis? Nie wiem.
Mo¿e w przedszkolu.
Nie wiedzia³em, ¿e nadal je produkuj¹.
Jest zdecydowanie nowy.
- ¯adnych wgnieceñ, zadrapañ. - Gdzie go znalaz³eœ?
Tam, przy skrzynce pocztowej.
Kurier mówi³, ¿e tam skrêci³,
¿eby nie potr¹ciæ jakiegoœ staruszka, który siê pochyli³.
Chcesz siê tym podzieliæ, kolego?
Czy mamy tu staæ i patrzeæ, jak myœlisz?
W porz¹dku...
Rzadko zdarza siê znaleŸæ coœ takiego po prostu sobie le¿¹cego.
Mo¿e staruszek schyli³ siê, ¿eby go podnieœæ,
i to spowodowa³o, ¿e kurier skrêci³.
- Przez co potr¹ci³ stoisko. - Jakby d³ugopis rozpocz¹³ jak¹œ...
reakcjê ³añcuchow¹.
- Znalaz³aœ coœ? - Coœ nie tak?
- Przepraszam, myœla³am, ¿e kogoœ rozpozna³am. - Wszystko w porz¹dku?
Tak.
No dobra, wiêc...
sprawa dla Fringe...
czy nie?
Jeszcze nie wiem.
Ale zdecydowanie sta³o siê tu coœ dziwnego.
Tak.
{Y:b}OBAWY PRZED CZARN¥ OSP¥ EPIDEMIA W PÓ£NOCNYM TEKSASIE
{y:i}Halo?
Hej, kochanie.
Nie musia³eœ tego robiæ.
Có¿...
Dziêkuje.
Wiêc, jak by³o?
By³o... ca³kiem nieŸle.
Tak?
Co siê dzieje w pó³nocnym Teksasie?
- S³ysza³am, ¿e to powa¿na epidemia. - Do tej pory 22 przypadki czarnej ospy.
Dzwonili z Atlanty?
Nie, nikt mnie jeszcze nie przydzieli³.
Czekaj, dlaczego o tym rozmawiamy?
Bo jesteœ wirusologiem,
a czarna ospa jest jedn¹ z twoich dziedzin.
Mo¿esz ju¿ zacz¹æ siê pakowaæ.
Nie, dlaczego rozmawiamy o mnie?
Chcê porozmawiaæ o tobie. Jak by³o z powrotem w pracy?
Coœ nie tak?
Coœ siê sta³o?
Có¿, na pocz¹tku by³o normalnie.
A potem poszliœmy w teren i...
Widzia³am twarz.
Twarz?
Kogoœ, kogo znasz?
Pamiêtasz syna sekretarza?
Tego, który zosta³ porwany, kiedy by³ dzieckiem?
Jego.
Ale to nie by³ on.
To by³o, jakbym mia³a halucynacje czy coœ.
- Powiedzia³aœ Broylesowi? - Nie.
Mo¿e nie powinnaœ pracowaæ w terenie.
Ja chcê tam byæ.
Wiem, ale musisz komuœ o tym powiedzieæ.
- Chocia¿ lekarzowi. - Chcê odzyskaæ moje ¿ycie, Frank.
Uwielbiam twoje entuzjastyczne nastawienie,
ale, kochanie, dopiero przesz³aœ za³amanie nerwowe.
Potrzebujesz pomocy, to nic z³ego.
Frank, to by³ mój pierwszy dzieñ po powrocie.
By³am nerwowa.
Chyba nic dziwnego, ¿e pozosta³ mi jakiœ œlad.
Mogê zrezygnowaæ z dy¿uru.
- Mo¿e to z³y czas na podró¿. - Nie tego chcê.
To awokado?
Gdzie je kupi³eœ?
- Ile? - Nie przejmuj siê tym.
- Liv, co, jeœli to siê powtórzy? - Nie powtórzy.
Ale jeœli tak, powiesz Broylesowi, dobrze?
Poniewa¿... kocham ciê.
Powiem mu.
Dziêkujê.
- Mo¿emy ju¿ zjeœæ? - Tak, mo¿emy.
- Dobrze. - Dobrze.
{Y:i}W porz¹dku. Pomó¿ mi z tym.
Pierwszego kierowcê rozproszyli ogrodnicy,
kiedy przejecha³ na czerwonym.
Drugi kierowca patrzy³ na bójkê przy pomarañczach.
Czy¿ rozproszenie uwagi nie jest przyczyn¹ ka¿dego wypadku?
S³uchaj, nie widzê ¿adnych podobieñstw w ¿yciorysach ofiar.
Pierwszy, Arnett,
pracowa³ w szpitalu od 15 lat.
Druga ofiara, Pani Foster, zajê³a stanowisko
w Gregston Electric trochê ponad rok temu.
- Mo¿e mieli wspólnego znajomego? - Albo mo¿e, pomimo opinii Farnsworth,
to po prostu...
dwa dziwne wypadki.
Wiesz, Liv myœli, ¿e mam racjê.
Na temat reakcji ³añcuchowej, która doprowadzi³a do wypadków.
Dobrze.
Skoro oboje na nowo odkryliœcie w sobie wulkañsk¹ sztukê ³¹czenia umys³ów,
- myœlisz, ¿e wszystko z ni¹ w porz¹dku? - Tak.
- A myœlisz, ¿e nie? - Nie wiem.
- Po prostu czujê siê nieco nieswojo. - To nic dziwnego.
Pozwoli³eœ sobowtórowi znokautowaæ ciê butelk¹,
bo nie zauwa¿y³eœ,
- ¿e nie by³a twoj¹ partnerk¹. - A ty byœ zauwa¿y³?
- Po prostu znam Liv lepiej i tyle. - Jasne.
Bo raz j¹ poca³owa³eœ.
Sk¹d mia³em wiedzieæ, ¿e ma ch³opaka?
- Dobra. - Niewa¿ne.
Po prostu, ja bym wiedzia³.
Jasne, tak sobie t³umacz.
Kiedy mia³a za³amanie nerwowe,
powtarza³a w kó³ko, ¿e spróbuj¹ sprawiæ
¿eby uwierzy³a, ¿e jest kimœ innym,
¿e to nie jej ¿ycie.
To zabrzmi szalenie.
Co, jeœli mówi³a prawdê?
Co, jeœli to nie jest ona?
Rzeczywiœcie to jest szalone.
Masz racjê. W porz¹dku.
Tak jakby co, i tak byœ nie rozpozna³.
Spójrz na to.
Tam, na ziemi, dolny róg.
Kolejny kulkowy d³ugopis.
SprowadŸ Liv, powiedz jej, ¿e coœ mamy.
Ktoœ celowo powoduje te wypadki.
Czy to w ogóle jest mo¿liwe?
To znaczy, jakie jest prawdopodobieñstwo?
0,000.
Niemo¿liwe.
Astrid, widzimy niemo¿liwoœci codziennie.
Widzicie nieprawdopodobieñstwa.
Pytacie mnie czy mo¿liwe jest,
¿e cz³owiek jest w stanie u¿yæ d³ugopisu, ¿eby rozpocz¹æ ci¹g wydarzeñ,
który powoduje, ¿e ktoœ zginie pod ko³ami autobusu, dwukrotnie?
Dok³adnie.
Nie ma takiej mo¿liwoœci.
Bior¹c pod uwagê, ¿e d³ugopisy kulkowe to rzadkoœæ,
a my znajdujemy po jednym w obu miejscach zbrodni...
Znaczy, to anomalia. Sama to powiedzia³aœ.
- Co, jeœli ktoœ obliczy³ zmienne? - 37 ludzi na skrzy¿owaniu,
22 samochody, 4 ciê¿arówki, 2 autobusy,
prêdkoœæ wiatru 8 do 16 km/h, a to dopiero pocz¹tek.
Mówimy o 120 sta³ych w dynamicznym systemie równañ ró¿niczkowych.
Nie mogê rozwi¹zaæ tego typu problemu,
a co dopiero zmanipulowaæ wynik na swoj¹ korzyœæ.
Wiêc nie ma cienia szansy, ¿e to morderstwo?
Koleœ, serio?
Której czêœci 0,000 nie zrozumia³eœ?
Co jest?
- To siê powtórzy³o. - Co?
Wypadek autobusu, na skrzy¿owaniu East 85 i York.
- Zadzwoni³eœ po karetkê? - Jest w drodze.
Zabierzemy pana do szpitala.
W którym miejscu pani siedzia³a?
Z przodu, w pierwszym rz¹dzie.
- Zauwa¿y³eœ d³ugopis? - Co?
D³ugopis... kulkowy.
U¿ywa siê go...
do pisania.
Wygl¹da na to, ¿e by³o jakieœ zamieszanie.
Pies wbieg³ na ulicê, rozproszy³ kierowcê.
- Niemo¿liwe, ¿eby to by³ kolejny zbieg okolicznoœci. - Tylko ¿e tym razem to nie zadzia³a³o.
Prze¿yje.
Proszê pani, proszê siê nie ruszaæ.
To nie koniec.
On tu nadal jest!
Stój!
Nie ruszaj siê!
Wyjmij rêce z kieszeni.
Po³ó¿ rêce na g³owie.
{c:$aaccff}{y:b}SZPITAL DEPARTAMENTU OBRONY {y:i}- Daj Astrid rysopis.
{y:i}Niech go przepuœci przez bazê danych.
Zrobione. Ju¿ nad tym pracuje.
Dobra, musisz wracaæ do komory.
To tylko dwuminutowe ostrze¿enie.
Agencie Lee,
której czêœci z "wróæ w ci¹gu 8 godzin" nie zrozumia³eœ?
Wiesz... ci¹gle nie mogê uwierzyæ, ¿e on wiedzia³,
¿e rower spowoduje, ¿e ciê¿arówka zwolni
i skrêci pod wiaduktem.
Nawet nie spojrza³. Sk¹d wiedzia³ dok³adnie, kiedy skoczyæ?
Przestañ siê skupiaæ na tym, jak i pomyœl, dlaczego.
Dlaczego celuje akurat w tych ludzi?
- Dobra, pracujê nad tym. - Ofiary musz¹ mieæ coœ wspólnego.
Jest jakaœ koneksja, której nie widzimy.
O Bo¿e.
Lincolnie, musisz ju¿ wejœæ.
SprawdŸ ich akta medyczne,
kartoteki policyjne, zajmowane stanowiska, rachunki...
Zamknij siê, dobrze?
- Wiem, co robiæ. - Ktoœ zacz¹³ szefowaæ.
Gdzieœ ty by³?
Wydzwaniali ca³y dzieñ.
Co im powiedzia³aœ?
Nic.
Musisz do nich oddzwoniæ.
Ka¿da skroplona rzecz dostarcza instancji w³asnoœci bycia ciecz¹.
Ciecz i masa s¹ równe.
Przechodzenie przez ciecz i masê jest takie samo.
Jeœli do nich nie zadzwonisz, to ja to zrobiê.
Nie zrobisz.
Widzisz, twoj¹ jedyn¹ czynnoœci¹ bêdzie bezczynnoœæ.
To twój wzór.
Co?
97% twoich czynów przedk³ada wiêzi miêdzyludzkie ponad inne sta³e.
W 8 na 10 przypadków unikasz podejmowania decyzji,
które mog³yby mieæ negatywne skutki.
Nie jestem jakimœ zbiorem danych, z których musisz uzyskaæ sens.
Jestem twoj¹ siostr¹.
Martwiê siê o ciebie.
Nie widzisz tego?
- Chcê tylko, byœ... - ... byœ by³ bezpieczny.
Tylko tego dla ciebie chcia³am.
- Mów dalej. - Przestañ koñczyæ moje zdania...
...i pozwól mi sobie pomóc.
Zaufaj mi, Milo, zawsze siê tob¹ opiekowa³am.
Zawsze siê o ciebie troszczy³am.
To by³o zabawne.
Przestañ. Ja...
Przestañ. Przestañ.
Tego siê nie spodziewa³eœ, prawda?
Poniewa¿ zapomnia³eœ, jak to jest mieæ uczucia.
Nie, nie.
Zapomnia³eœ nas.
Mama da³a ci to, ¿ebyœ pamiêta³...
Nie.
...¿e nie musisz robiæ nic ponad to, co umiesz,
¿e ciê kocha³yœmy.
- To teraz nieistotne. - Milo, proszê!
Ju¿ ciê nie poznajê.
Pope³ni³am b³¹d, zapisuj¹c ciê.
Nie chcia³am tego.
Musisz przestrzegaæ regu³.
Musisz robiæ to, co mówi¹.
Dzia³asz nad swoje si³y.
Zapamiêtaj to.
{y:i}Pos³uchaj.
{Y:i}O której twoja mama bêdzie w domu?
Nie, nie, nie... Nie chcê s³yszeæ, jak grasz na flecie, dzieciaku.
Oddzwoniê do ciebie.
W³aœnie roz³¹czy³eœ siê z dzieckiem..
Ty rozmawiaj z nastêpnym œwiadkiem.
Mam nadziejê, ¿e gra na tubie.
Dobrze.
Mówi agentka Dunham,
mo¿esz po³¹czyæ mnie z nastêpnym œwiadkiem?
S³ucham?
- Hej, Charlie. - Tak?
- Od kiedy potrzebujemy kodu? - Zmodernizowali system w zesz³ym miesi¹cu.
Nie pamiêtasz?
Wybacz.
To pewnie skutki tego urazu g³owy.
- Liv. - Tak?
Pamiêtasz, jak byliœmy razem na Coney Island?
Byliœmy na diabelskim m³ynie, tak?
Pochorowa³aœ siê i zwymiotowa³aœ na goœcia, który siedzia³ ko³o ciebie.
Tak.
Tylko ¿e to ty zwymiotowa³eœ na osobê obok ciebie,
wiêc mo¿esz przestaæ próbowaæ pisaæ historiê na nowo.
Dlaczego o tym pomyœla³eœ?
Œwiadek jest z Coney.
{c:$aaccff}{y:b}PRACODAWCA: GREGSTON ELECTRIC - Czekaj...
Jillian Foster by³a konsultantk¹ w Gregston Electric.
Nie widzê zbie¿noœci.
Pierwsza ofiara pracowa³a w szpitalu Bryant, tak?
Tak, Cole Arnett.
Oni zajmuj¹ siê g³ównie zaburzeniami neurologicznymi,
Alzheimerem, Parkinsonem, wstrz¹sami pourazowymi...
Badania medyczne najwy¿szych lotów.
OK, tu jest napisane, ¿e Gregston Electric
posiada poboczn¹ firmê o nazwie Ivon Medical Group.
Ivon Medical Group jest te¿ na liœcie
- zewnêtrznych dostawców szpitala Bryant. - Ty prowadzisz.
{c:$aaccff}{y:b}SZPITAL BRYANT {y:i}- NieŸle, jak na szpital.
Chyba ¿e jest prowadzony przez geniusza z³a
powoduj¹cego wypadki, by zabijaæ ludzi.
- Dzieñ dobry. - Witamy w Bryant.
W czym mogê pomóc?
Agent Francis, agentka Dunham.
Chcielibyœmy porozmawiaæ z naczelnym dyrektorem medycznym.
Proszê zaczekaæ, powiadomiê go.
Violet, mo¿esz powiadomiæ dr. Levina, ¿e agenci Fringe tu s¹?
Zaraz bêdzie.
Jesteœmy pod kwarantann¹?
Nie. S³owo harcerza.
Widzisz to, co ja?
{Y:i}Tam, na stole.
{Y:i}Zdecydowanie jesteœmy we w³aœciwym miejscu.
{Y:i}Przepraszam za zw³okê. Jestem dr Levin.
{Y:i}Agent Francis.
Agentka Dunham.
Zapraszam, tam jest mój gabinet.
Doktorze, w³aœnie zauwa¿yliœmy,
¿e wielu pañskich pacjentów u¿ywa d³ugopisów kulkowych.
Wielu z nich ma problemy z komunikowaniem siê cyfrowo
z powodu ich braków umys³owych.
D³ugopis i kartka to po prostu...
prostszy sposób komunikacji.
Dobrze zna³ pan pana Arnetta?
Znaliœmy siê tylko z pracy,
ale wszyscy byliœmy zdruzgotani, gdy siê dowiedzieliœmy.
- A ta kobieta? - Jillian Foster.
Pracowa³a z Ivon Medical Group.
Przeprowadzali tu testy leków.
¯artuje pani.
Jeffrey Mayer?
Zna go pan?
Tak.
Nie rozumiem.
On te¿ zosta³ zabity?
Doktorze, bêdziemy musieli przes³uchaæ naukowców oraz personel medyczny.
Nie szukacie lekarza,
ale pacjenta.
Rozpoczêliœmy te badania rok temu.
Pracowaliœmy nad lekami nootropowymi.
- Leki m¹droœci. - Dok³adnie.
Wszyscy badani zaczynali z IQ ni¿szym ni¿ 65.
Naszym celem by³o zwiêkszenie ich inteligencji,
¿eby mogli funkcjonowaæ samodzielnie,
- dzieñ po dniu. - To szczytny cel.
Te¿ tak siê nam wydawa³o.
Mo¿e pan przewin¹æ?
Stop. To on.
Milo Stanfield.
Nie jest pan zaskoczony.
Nie jestem.
To Milo piêæ miesiêcy temu...
IQ 56,
powa¿ne braki w procesach poznawczych.
On recytuje liczbê pi.
Do 1000 miejsc po przecinku.
Jednoczeœnie rozwi¹zuje w myœlach równania ró¿niczkowe.
To niewiarygodne.
To po pierwszej kuracji.
Daliœmy mu piêæ.
Za ka¿dym razem, kiedy sporz¹dzaliœmy protokó³,
jego inteligencja wzrasta³a wyk³adniczo.
Koñcowa faza projektu pozwala na wypuszczenie obiektu
pod nadzorem opiekuna.
A potem?
Potem przywracamy obiekt do pierwotnego stanu.
To niezbêdna czêœæ testów na ludziach.
Musimy ustaliæ,
czy wystêpuj¹ jakieœ trwa³e efekty uboczne.
Wiêc Milo nie chcia³ wróciæ do pierwotnego stanu
i dlatego zabi³ Cole'a Arnetta.
Myœleliœmy, ¿e to by³ wypadek.
Pojecha³em do Ivon i osobiœcie powiadomi³em Jillian.
By³a zmartwiona, ¿e opóŸnienie powrotu Milo do pierwotnego stanu
mo¿e wp³yn¹æ na wyniki.
Zaoferowa³a, ¿e sama siê tym zajmie.
Wiêc Milo zabi³ te¿ j¹.
A co z trzeci¹ ofiar¹?
- Jeffrey Mayer? - Detektyw,
którego zatrudniliœmy na wypadek, gdyby ktoœ zagin¹³.
Sêk w tym, ¿e...
polecenie wyda³em dopiero wczoraj.
Pan Mayer nie zosta³ jeszcze przydzielony do zadania.
Dobrze, wiêc kto jest opiekunem Milo?
Jego siostra.
Mieszka przy Long Island.
Oyster Bay, z tego, co wiem.
{y:i}Naprawdê myœlisz, ¿e tam wróci? Musi zdawaæ sobie sprawê, ¿e tam bêd¹ go szukaæ.
By³em w Oyster Bay. Nigdy nie widzia³em ostrygi. (Oyster-ostryga)
Nie mogê siê doczekaæ, by powiedzieæ Lincolnowi, ¿e mia³ racjê.
Ten facet jest zdolny rozpêtaæ reakcjê ³añcuchow¹ zakoñczon¹ morderstwem.
Nie mam zamiaru ogl¹daæ go tañcz¹cego ze szczêœcia.
{Y:b}Oyster Bay, w Stanie Nowy Jork
- W czym mogê pomóc? - Wydzia³ Fringe.
Musimy zadaæ ci kilka pytañ.
- Na jaki temat? - Na temat twojego brata, Milo.
Troje ludzi?
Z tego, co nam wiadomo.
Nie, to musi byæ pomy³ka.
Milo nie zabi³by niewinnych ludzi.
Myœlê, ¿e nie uwa¿a³ ich za niewinnych.
Wiesz, mimo wszystko próbowali
odci¹æ go od leków, które robi³y go m¹drym.
Tak?
- Wiesz mo¿e, gdzie teraz jest? - O niczym ju¿ mi nie mówi.
Pozwolisz, ¿e obejrzê jego pokój?
Proszê bardzo. Ostatnie drzwi na lewo.
To ty?
"Milo i Madeline".
Brzmi jak ksi¹¿ka dla dzieci.
Nie jesteœ pierwsz¹ osob¹, która tak mówi.
Wydajecie siê byæ blisko.
Byliœmy.
By³ du¿o starszy, ale...
lubiliœmy te same kreskówki, graliœmy w te same gry.
Ja mia³am odwrotnie.
Moja siostra i ja by³yœmy w podobnym wieku, ale...
walczy³yœmy o wszystko.
Jesteœcie teraz blisko?
Zmar³a kilka lat temu.
Przykro mi. To musia³o byæ...
- bardzo trudne. - By³o.
Kiedy by³am ma³a, zawsze ba³am siê,
¿e coœ mo¿e staæ siê Milo.
¯e zapomni rozejrzeæ siê, czy nic nie jedzie,
wbiegnie prosto pod samochód.
Ba³am siê, ¿e nigdy nie bêdzie szczêœliwy.
¯e nigdy nie bêdzie siê czu³...
jakby tu pasowa³.
Musia³o byæ ciê¿ko patrzeæ, jak siê z tym zmaga³.
Jemu by³o ciê¿ej.
Dlatego zgodzi³am siê na badania leków.
Nie jest ju¿ bezradn¹ osob¹.
Jest niebezpieczny i myœlê, ¿e o tym wiesz,
wiêc jeœli jest cokolwiek,
co przychodzi ci do g³owy...
Nie chcemy kolejnych ofiar,
w³¹czaj¹c w to twojego brata.
To...
list po¿egnalny.
Napisa³, gdzie mo¿na go znaleŸæ.
Dziêkujê.
Hotel Patricia, Lakewood Avenue.
Tak, wezwê wsparcie,
- ¿eby siê tam z nami spotkali. - Poczekaj chwilê.
Co, jeœli tego chce Milo?
Wiesz, jak dzia³a, zawsze 10 kroków wprzód.
Wiêc co? Myœlisz, ¿e wiedzia³, ¿e jego siostra nam powie?
S³uchaj, on wie, ¿e go szukamy.
Zna swoj¹ siostrê.
Co, jeœli próbuje zwabiæ nas w pu³apkê?
Mie mo¿emy po prostu tu staæ.
Nie potrafiê na to odpowiedzieæ.
{Y:i}Dlaczego?
Bo nie ma odpowiedzi.
To problem matematyczny bez rozwi¹zania.
Który scenariusz jest najbardziej prawdopodobny?
Jedziemy do Hotelu Patricia czy nie?
Za³ó¿my, ¿e przewidzia³, ¿e tam pojedziecie.
Ale wy przewidzieliœcie, ¿e on to przewidzia³, wiêc nie jedziecie.
Wiêc nie powinniœmy jechaæ?
Ale wtedy on przewidzi, ¿e wy to przewidzieliœcie
{Y:i}i zmieni swój plan, co oznacza, ¿e powinniœcie pojechaæ do hotelu.
Ale wtedy on przewidzi, ¿e wy przewidzieliœcie to, co on te¿ przewidzia³.
I tak w nieskoñczonoœæ.
Dobrze, có¿, dziêki, Astrid.
Zajmiemy siê tym.
- Gdzie jedziesz? - Do Hotelu Patricia.
Liv...
S³uchaj, Charlie. On mo¿e tam teraz byæ.
Nie chcê go straciæ. A ty?
Dobra. Ty prowadzisz.
Charlie, tam jest.
{Y:b}ZAGRA¯AJ¥CA JAKOŒÆ POWIETRZA
To nie mia³o siê zdarzyæ.
Stój!
Masz. WeŸ to.
WeŸ to. Naciœnij przycisk.
Jak siê ruszysz...
to nastêpny strza³ nie bêdzie w twoj¹ nogê, kolego.
O to chodzi.
Wszystko w porz¹dku.
Po prostu oddychaj.
Od kiedy ³amiesz protokó³?
Przebieg³aœ obok Kasztanowego Diamentu.
Œwiec¹cy Kasztanowy Diament, który zignorowa³aœ.
- "Zagra¿aj¹ca jakoœæ
…
{Y:i}W poprzednich odcinkach...
{Y:i}Eksperymentowali na mnie.
Agentka Dunham uciek³a z Liberty Island.
Olivia ma k³opoty. Nie zamierzam tu siedzieæ.
{y:i}Hej, Liv! Dziêki Bogu, znaleŸliœmy ciê.
Nie jestem tym, kim myœlisz.
{Y:i}Mama?
{Y:i}Nie jestem twoj¹ córk¹.
Moja matka umar³a, kiedy mia³am 14 lat.
Jesteœ, po prostu coœ ci siê pomyli³o.
To mia³a byæ moja droga do domu.
- To twój dom. - Nigdy wczeœniej tu nie by³am!
Skoro nigdy tu nie by³aœ, to sk¹d wiedzia³aœ, gdzie przyjœæ?
Po co przekonywaæ j¹, ¿e jest nasz¹ Olivi¹ Dunham?
Dowiesz siê we w³aœciwym czasie.
{Y:b}Hoboken, w stanie New Jersey
{Y:b}WETERAN WOJNY W ARUBIE
Fringe 3x03 "The Plateau"
T³umaczenie: Hekate, Grzesiek13 Korekta: Grzesiek13 & Hans Olo & Henioo
{Y:b}Dopasowanie do Fringe.S03E03.HDTV.XviD-LOL
Zapraszamy na www. fringe.com.pl
{Y:i}SIEDZIBA WYDZIA£U FRINGE
Witaj z powrotem, agentko Dunham.
Pamiêtasz mnie, prawda?
Jasne.
Jesteœ tym dusigroszem, który wisi mi 70 dolców.
Cholera!
Mia³em nadziejê, ¿e o tym zapomnisz.
- Dobrze ciê widzieæ. - Ciebie te¿.
Wyliza³aœ siê. Wygl¹dasz na wypoczêt¹.
Ci¹g³e kroplówki, rz¹dowe neuroleptyki, zupe³nie jak wakacje.
Zdaje siê, ¿e by³o fajnie. Mo¿e sam powinienem straciæ rozum.
Myœlisz, ¿e ktoœ zauwa¿y ró¿nicê?
Wiesz z czego w³aœnie zda³em sobie sprawê?
¯e wcale za tob¹ nie têskni³em,
nawet odrobinkê.
Przestañ, beze mnie byœ zgin¹³.
- Przyznaj. - Tak, tak.
Jak siê zachowuje?
Jak Olivia Dunham.
Jakby na to nie patrzeæ, jest ona agentk¹ Dunham.
Przyswoi³a jej zachowania, wspomnienia, wiedzê.
Podczas testów konsekwentnie odpowiada tak,
jak nasza agentka Dunham zrobi³aby to w podobnych okolicznoœciach.
A co z nasz¹ agentk¹ Dunham?
Nawi¹za³a kontakt?
Jest po drugiej stronie...
skoncentrowana na swoim zadaniu.
Proszê o pozwolenie zabrania g³osu, panie sekretarzu.
Mów.
Wstawianie sobowtóra do mojego zespo³u jest zbyt du¿ym ryzykiem.
Mo¿esz sobie przeprowadzaæ testy, jakie tylko chcesz,
ale nie wiesz, jak ta Olivia zachowa siê w terenie.
Nie mamy innego wyboru.
Musi ca³kowicie zanurzyæ siê w ¿yciu agentki Dunham.
Z czasem osi¹gnie plateau i jej nowa to¿samoœæ siê utrwali.
Ile to potrwa?
- Bo nie chcê straciæ moich prawowitych agentów. - Nie masz pojêcia, co mo¿emy zyskaæ.
Czyli co dok³adnie?
Usi¹dŸ.
Ona mo¿e przemieszczaæ siê miêdzy œwiatami.
ZnaleŸliœmy kilka sposobów, by przejœæ,
ale ka¿dy wi¹¿e siê z niebezpiecznymi konsekwencjami.
Ale ona...
Ona mo¿e przechodziæ bez ¿adnych szkód.
Wydzia³ Nauki opracowuje seriê eksperymentów.
Musi poddaæ siê im z w³asnej woli,
co zrobi tylko wtedy, kiedy uwierzy, ¿e nale¿y do tego œwiata.
Phillipie...
jeœli nauczymy siê tego, co ona ju¿ wie...
Bêdziemy mogli zacz¹æ siê broniæ.
A co, jeœli jej nowa to¿samoœæ siê nie utrzyma?
Wtedy przestanie byæ potrzebna.
- Powiadamiaj mnie. - Tak jest.
Wczoraj autobus linii Liberty Metro przejecha³ na czerwonym œwietle i zabi³ cz³owieka.
Dziœ rano to siê powtórzy³o.
Dwa poranki z rzêdu, dwa autobusy, dwoje zabitych.
Obserwatorzy sprawdzili prawdopodobieñstwa,
to statystyczna anomalia.
Co siê sta³o przy wczorajszym wypadku?
Policja rozpatrzy³a to jako rutynowy wypadek,
wiêc nie mamy wiêcej informacji.
- Dokoñczysz? - Jasne.
Dobrze... Pierwsza ofiara to Cole Arnett.
43 lata.
By³ w drodze do pracy.
Jest pracownikiem socjalnym w szpitalu. Pechowy dzieñ.
W porz¹dku, wchodzimy.
Tlen, ludzie.
JakoϾ powietrza w normie, tlen niepotrzebny.
Dobra, s³uchajcie.
Agent Lee spotka siê z nami na miejscu.
Bêdzie dowodziæ.
Agent Francis.
Pilnuj czasu, agencie Lee.
Musisz wróciæ do komory w ci¹gu 8 godzin
albo twoje poparzenia powróc¹
- i po¿egnasz siê z efektami terapii. - £atwo przysz³o, ³atwo posz³o.
- Myœlisz, ¿e jesteœ zabawny?! - Ale¿ jestem!
- Bo¿e, têskni³em za tym. - No pewnie.
Broyles przes³a³ dane?
Rozmawia³em z nim po drodze.
- Musimy zidentyfikowaæ ofiarê. - Zobaczê, co da siê zrobiæ.
- Gdzie mój... - Zestaw terenowy?
Tutaj.
Wygl¹dasz lepiej.
Wygl¹dasz na normaln¹.
- Dobrze sobie radzisz? - Jak na razie.
To znaczy, to mój pierwszy dzieñ po powrocie, wiêc...
S³uchaj, kiedy wycelowa³am w ciebie broni¹,
nie wiedzia³am, co robiê.
- Gdyby coœ siê sta³o... - Ale nic siê nie sta³o.
Miêdzy nami wszystko w porz¹dku.
- Tak? - Tak.
Œmieræ w wyniku zderzenia.
Brak prób reanimacji.
Oczywiœcie.
Ma jeszcze linie papilarne?
Najwiêksze szanse masz z praw¹ rêk¹.
Jillian Foster, 32 lata. Mieszka³a tutaj, w Hoboken.
Coœ jeszcze?
Lubi³a stokrotki.
Nigdy wczeœniej nie potr¹ci³em cz³owieka, nigdy.
To znaczy, raz potr¹ci³em go³êbia.
Czu³em siê koszmarnie przez wiele tygodni.
¯adnych oznak degradacji ekosystemu.
Molekularna kohezja nienaruszona.
Wiêc dlaczego to sprawa dla Fringe?
Tak, tak. To wszystko, dziêki.
- Co, masz coœ? - Kiedy ostatnio widzia³aœ coœ takiego?
Bo¿e, d³ugopis? Nie wiem.
Mo¿e w przedszkolu.
Nie wiedzia³em, ¿e nadal je produkuj¹.
Jest zdecydowanie nowy.
- ¯adnych wgnieceñ, zadrapañ. - Gdzie go znalaz³eœ?
Tam, przy skrzynce pocztowej.
Kurier mówi³, ¿e tam skrêci³,
¿eby nie potr¹ciæ jakiegoœ staruszka, który siê pochyli³.
Chcesz siê tym podzieliæ, kolego?
Czy mamy tu staæ i patrzeæ, jak myœlisz?
W porz¹dku...
Rzadko zdarza siê znaleŸæ coœ takiego po prostu sobie le¿¹cego.
Mo¿e staruszek schyli³ siê, ¿eby go podnieœæ,
i to spowodowa³o, ¿e kurier skrêci³.
- Przez co potr¹ci³ stoisko. - Jakby d³ugopis rozpocz¹³ jak¹œ...
reakcjê ³añcuchow¹.
- Znalaz³aœ coœ? - Coœ nie tak?
- Przepraszam, myœla³am, ¿e kogoœ rozpozna³am. - Wszystko w porz¹dku?
Tak.
No dobra, wiêc...
sprawa dla Fringe...
czy nie?
Jeszcze nie wiem.
Ale zdecydowanie sta³o siê tu coœ dziwnego.
Tak.
{Y:b}OBAWY PRZED CZARN¥ OSP¥ EPIDEMIA W PÓ£NOCNYM TEKSASIE
{y:i}Halo?
Hej, kochanie.
Nie musia³eœ tego robiæ.
Có¿...
Dziêkuje.
Wiêc, jak by³o?
By³o... ca³kiem nieŸle.
Tak?
Co siê dzieje w pó³nocnym Teksasie?
- S³ysza³am, ¿e to powa¿na epidemia. - Do tej pory 22 przypadki czarnej ospy.
Dzwonili z Atlanty?
Nie, nikt mnie jeszcze nie przydzieli³.
Czekaj, dlaczego o tym rozmawiamy?
Bo jesteœ wirusologiem,
a czarna ospa jest jedn¹ z twoich dziedzin.
Mo¿esz ju¿ zacz¹æ siê pakowaæ.
Nie, dlaczego rozmawiamy o mnie?
Chcê porozmawiaæ o tobie. Jak by³o z powrotem w pracy?
Coœ nie tak?
Coœ siê sta³o?
Có¿, na pocz¹tku by³o normalnie.
A potem poszliœmy w teren i...
Widzia³am twarz.
Twarz?
Kogoœ, kogo znasz?
Pamiêtasz syna sekretarza?
Tego, który zosta³ porwany, kiedy by³ dzieckiem?
Jego.
Ale to nie by³ on.
To by³o, jakbym mia³a halucynacje czy coœ.
- Powiedzia³aœ Broylesowi? - Nie.
Mo¿e nie powinnaœ pracowaæ w terenie.
Ja chcê tam byæ.
Wiem, ale musisz komuœ o tym powiedzieæ.
- Chocia¿ lekarzowi. - Chcê odzyskaæ moje ¿ycie, Frank.
Uwielbiam twoje entuzjastyczne nastawienie,
ale, kochanie, dopiero przesz³aœ za³amanie nerwowe.
Potrzebujesz pomocy, to nic z³ego.
Frank, to by³ mój pierwszy dzieñ po powrocie.
By³am nerwowa.
Chyba nic dziwnego, ¿e pozosta³ mi jakiœ œlad.
Mogê zrezygnowaæ z dy¿uru.
- Mo¿e to z³y czas na podró¿. - Nie tego chcê.
To awokado?
Gdzie je kupi³eœ?
- Ile? - Nie przejmuj siê tym.
- Liv, co, jeœli to siê powtórzy? - Nie powtórzy.
Ale jeœli tak, powiesz Broylesowi, dobrze?
Poniewa¿... kocham ciê.
Powiem mu.
Dziêkujê.
- Mo¿emy ju¿ zjeœæ? - Tak, mo¿emy.
- Dobrze. - Dobrze.
{Y:i}W porz¹dku. Pomó¿ mi z tym.
Pierwszego kierowcê rozproszyli ogrodnicy,
kiedy przejecha³ na czerwonym.
Drugi kierowca patrzy³ na bójkê przy pomarañczach.
Czy¿ rozproszenie uwagi nie jest przyczyn¹ ka¿dego wypadku?
S³uchaj, nie widzê ¿adnych podobieñstw w ¿yciorysach ofiar.
Pierwszy, Arnett,
pracowa³ w szpitalu od 15 lat.
Druga ofiara, Pani Foster, zajê³a stanowisko
w Gregston Electric trochê ponad rok temu.
- Mo¿e mieli wspólnego znajomego? - Albo mo¿e, pomimo opinii Farnsworth,
to po prostu...
dwa dziwne wypadki.
Wiesz, Liv myœli, ¿e mam racjê.
Na temat reakcji ³añcuchowej, która doprowadzi³a do wypadków.
Dobrze.
Skoro oboje na nowo odkryliœcie w sobie wulkañsk¹ sztukê ³¹czenia umys³ów,
- myœlisz, ¿e wszystko z ni¹ w porz¹dku? - Tak.
- A myœlisz, ¿e nie? - Nie wiem.
- Po prostu czujê siê nieco nieswojo. - To nic dziwnego.
Pozwoli³eœ sobowtórowi znokautowaæ ciê butelk¹,
bo nie zauwa¿y³eœ,
- ¿e nie by³a twoj¹ partnerk¹. - A ty byœ zauwa¿y³?
- Po prostu znam Liv lepiej i tyle. - Jasne.
Bo raz j¹ poca³owa³eœ.
Sk¹d mia³em wiedzieæ, ¿e ma ch³opaka?
- Dobra. - Niewa¿ne.
Po prostu, ja bym wiedzia³.
Jasne, tak sobie t³umacz.
Kiedy mia³a za³amanie nerwowe,
powtarza³a w kó³ko, ¿e spróbuj¹ sprawiæ
¿eby uwierzy³a, ¿e jest kimœ innym,
¿e to nie jej ¿ycie.
To zabrzmi szalenie.
Co, jeœli mówi³a prawdê?
Co, jeœli to nie jest ona?
Rzeczywiœcie to jest szalone.
Masz racjê. W porz¹dku.
Tak jakby co, i tak byœ nie rozpozna³.
Spójrz na to.
Tam, na ziemi, dolny róg.
Kolejny kulkowy d³ugopis.
SprowadŸ Liv, powiedz jej, ¿e coœ mamy.
Ktoœ celowo powoduje te wypadki.
Czy to w ogóle jest mo¿liwe?
To znaczy, jakie jest prawdopodobieñstwo?
0,000.
Niemo¿liwe.
Astrid, widzimy niemo¿liwoœci codziennie.
Widzicie nieprawdopodobieñstwa.
Pytacie mnie czy mo¿liwe jest,
¿e cz³owiek jest w stanie u¿yæ d³ugopisu, ¿eby rozpocz¹æ ci¹g wydarzeñ,
który powoduje, ¿e ktoœ zginie pod ko³ami autobusu, dwukrotnie?
Dok³adnie.
Nie ma takiej mo¿liwoœci.
Bior¹c pod uwagê, ¿e d³ugopisy kulkowe to rzadkoœæ,
a my znajdujemy po jednym w obu miejscach zbrodni...
Znaczy, to anomalia. Sama to powiedzia³aœ.
- Co, jeœli ktoœ obliczy³ zmienne? - 37 ludzi na skrzy¿owaniu,
22 samochody, 4 ciê¿arówki, 2 autobusy,
prêdkoœæ wiatru 8 do 16 km/h, a to dopiero pocz¹tek.
Mówimy o 120 sta³ych w dynamicznym systemie równañ ró¿niczkowych.
Nie mogê rozwi¹zaæ tego typu problemu,
a co dopiero zmanipulowaæ wynik na swoj¹ korzyœæ.
Wiêc nie ma cienia szansy, ¿e to morderstwo?
Koleœ, serio?
Której czêœci 0,000 nie zrozumia³eœ?
Co jest?
- To siê powtórzy³o. - Co?
Wypadek autobusu, na skrzy¿owaniu East 85 i York.
- Zadzwoni³eœ po karetkê? - Jest w drodze.
Zabierzemy pana do szpitala.
W którym miejscu pani siedzia³a?
Z przodu, w pierwszym rz¹dzie.
- Zauwa¿y³eœ d³ugopis? - Co?
D³ugopis... kulkowy.
U¿ywa siê go...
do pisania.
Wygl¹da na to, ¿e by³o jakieœ zamieszanie.
Pies wbieg³ na ulicê, rozproszy³ kierowcê.
- Niemo¿liwe, ¿eby to by³ kolejny zbieg okolicznoœci. - Tylko ¿e tym razem to nie zadzia³a³o.
Prze¿yje.
Proszê pani, proszê siê nie ruszaæ.
To nie koniec.
On tu nadal jest!
Stój!
Nie ruszaj siê!
Wyjmij rêce z kieszeni.
Po³ó¿ rêce na g³owie.
{c:$aaccff}{y:b}SZPITAL DEPARTAMENTU OBRONY {y:i}- Daj Astrid rysopis.
{y:i}Niech go przepuœci przez bazê danych.
Zrobione. Ju¿ nad tym pracuje.
Dobra, musisz wracaæ do komory.
To tylko dwuminutowe ostrze¿enie.
Agencie Lee,
której czêœci z "wróæ w ci¹gu 8 godzin" nie zrozumia³eœ?
Wiesz... ci¹gle nie mogê uwierzyæ, ¿e on wiedzia³,
¿e rower spowoduje, ¿e ciê¿arówka zwolni
i skrêci pod wiaduktem.
Nawet nie spojrza³. Sk¹d wiedzia³ dok³adnie, kiedy skoczyæ?
Przestañ siê skupiaæ na tym, jak i pomyœl, dlaczego.
Dlaczego celuje akurat w tych ludzi?
- Dobra, pracujê nad tym. - Ofiary musz¹ mieæ coœ wspólnego.
Jest jakaœ koneksja, której nie widzimy.
O Bo¿e.
Lincolnie, musisz ju¿ wejœæ.
SprawdŸ ich akta medyczne,
kartoteki policyjne, zajmowane stanowiska, rachunki...
Zamknij siê, dobrze?
- Wiem, co robiæ. - Ktoœ zacz¹³ szefowaæ.
Gdzieœ ty by³?
Wydzwaniali ca³y dzieñ.
Co im powiedzia³aœ?
Nic.
Musisz do nich oddzwoniæ.
Ka¿da skroplona rzecz dostarcza instancji w³asnoœci bycia ciecz¹.
Ciecz i masa s¹ równe.
Przechodzenie przez ciecz i masê jest takie samo.
Jeœli do nich nie zadzwonisz, to ja to zrobiê.
Nie zrobisz.
Widzisz, twoj¹ jedyn¹ czynnoœci¹ bêdzie bezczynnoœæ.
To twój wzór.
Co?
97% twoich czynów przedk³ada wiêzi miêdzyludzkie ponad inne sta³e.
W 8 na 10 przypadków unikasz podejmowania decyzji,
które mog³yby mieæ negatywne skutki.
Nie jestem jakimœ zbiorem danych, z których musisz uzyskaæ sens.
Jestem twoj¹ siostr¹.
Martwiê siê o ciebie.
Nie widzisz tego?
- Chcê tylko, byœ... - ... byœ by³ bezpieczny.
Tylko tego dla ciebie chcia³am.
- Mów dalej. - Przestañ koñczyæ moje zdania...
...i pozwól mi sobie pomóc.
Zaufaj mi, Milo, zawsze siê tob¹ opiekowa³am.
Zawsze siê o ciebie troszczy³am.
To by³o zabawne.
Przestañ. Ja...
Przestañ. Przestañ.
Tego siê nie spodziewa³eœ, prawda?
Poniewa¿ zapomnia³eœ, jak to jest mieæ uczucia.
Nie, nie.
Zapomnia³eœ nas.
Mama da³a ci to, ¿ebyœ pamiêta³...
Nie.
...¿e nie musisz robiæ nic ponad to, co umiesz,
¿e ciê kocha³yœmy.
- To teraz nieistotne. - Milo, proszê!
Ju¿ ciê nie poznajê.
Pope³ni³am b³¹d, zapisuj¹c ciê.
Nie chcia³am tego.
Musisz przestrzegaæ regu³.
Musisz robiæ to, co mówi¹.
Dzia³asz nad swoje si³y.
Zapamiêtaj to.
{y:i}Pos³uchaj.
{Y:i}O której twoja mama bêdzie w domu?
Nie, nie, nie... Nie chcê s³yszeæ, jak grasz na flecie, dzieciaku.
Oddzwoniê do ciebie.
W³aœnie roz³¹czy³eœ siê z dzieckiem..
Ty rozmawiaj z nastêpnym œwiadkiem.
Mam nadziejê, ¿e gra na tubie.
Dobrze.
Mówi agentka Dunham,
mo¿esz po³¹czyæ mnie z nastêpnym œwiadkiem?
S³ucham?
- Hej, Charlie. - Tak?
- Od kiedy potrzebujemy kodu? - Zmodernizowali system w zesz³ym miesi¹cu.
Nie pamiêtasz?
Wybacz.
To pewnie skutki tego urazu g³owy.
- Liv. - Tak?
Pamiêtasz, jak byliœmy razem na Coney Island?
Byliœmy na diabelskim m³ynie, tak?
Pochorowa³aœ siê i zwymiotowa³aœ na goœcia, który siedzia³ ko³o ciebie.
Tak.
Tylko ¿e to ty zwymiotowa³eœ na osobê obok ciebie,
wiêc mo¿esz przestaæ próbowaæ pisaæ historiê na nowo.
Dlaczego o tym pomyœla³eœ?
Œwiadek jest z Coney.
{c:$aaccff}{y:b}PRACODAWCA: GREGSTON ELECTRIC - Czekaj...
Jillian Foster by³a konsultantk¹ w Gregston Electric.
Nie widzê zbie¿noœci.
Pierwsza ofiara pracowa³a w szpitalu Bryant, tak?
Tak, Cole Arnett.
Oni zajmuj¹ siê g³ównie zaburzeniami neurologicznymi,
Alzheimerem, Parkinsonem, wstrz¹sami pourazowymi...
Badania medyczne najwy¿szych lotów.
OK, tu jest napisane, ¿e Gregston Electric
posiada poboczn¹ firmê o nazwie Ivon Medical Group.
Ivon Medical Group jest te¿ na liœcie
- zewnêtrznych dostawców szpitala Bryant. - Ty prowadzisz.
{c:$aaccff}{y:b}SZPITAL BRYANT {y:i}- NieŸle, jak na szpital.
Chyba ¿e jest prowadzony przez geniusza z³a
powoduj¹cego wypadki, by zabijaæ ludzi.
- Dzieñ dobry. - Witamy w Bryant.
W czym mogê pomóc?
Agent Francis, agentka Dunham.
Chcielibyœmy porozmawiaæ z naczelnym dyrektorem medycznym.
Proszê zaczekaæ, powiadomiê go.
Violet, mo¿esz powiadomiæ dr. Levina, ¿e agenci Fringe tu s¹?
Zaraz bêdzie.
Jesteœmy pod kwarantann¹?
Nie. S³owo harcerza.
Widzisz to, co ja?
{Y:i}Tam, na stole.
{Y:i}Zdecydowanie jesteœmy we w³aœciwym miejscu.
{Y:i}Przepraszam za zw³okê. Jestem dr Levin.
{Y:i}Agent Francis.
Agentka Dunham.
Zapraszam, tam jest mój gabinet.
Doktorze, w³aœnie zauwa¿yliœmy,
¿e wielu pañskich pacjentów u¿ywa d³ugopisów kulkowych.
Wielu z nich ma problemy z komunikowaniem siê cyfrowo
z powodu ich braków umys³owych.
D³ugopis i kartka to po prostu...
prostszy sposób komunikacji.
Dobrze zna³ pan pana Arnetta?
Znaliœmy siê tylko z pracy,
ale wszyscy byliœmy zdruzgotani, gdy siê dowiedzieliœmy.
- A ta kobieta? - Jillian Foster.
Pracowa³a z Ivon Medical Group.
Przeprowadzali tu testy leków.
¯artuje pani.
Jeffrey Mayer?
Zna go pan?
Tak.
Nie rozumiem.
On te¿ zosta³ zabity?
Doktorze, bêdziemy musieli przes³uchaæ naukowców oraz personel medyczny.
Nie szukacie lekarza,
ale pacjenta.
Rozpoczêliœmy te badania rok temu.
Pracowaliœmy nad lekami nootropowymi.
- Leki m¹droœci. - Dok³adnie.
Wszyscy badani zaczynali z IQ ni¿szym ni¿ 65.
Naszym celem by³o zwiêkszenie ich inteligencji,
¿eby mogli funkcjonowaæ samodzielnie,
- dzieñ po dniu. - To szczytny cel.
Te¿ tak siê nam wydawa³o.
Mo¿e pan przewin¹æ?
Stop. To on.
Milo Stanfield.
Nie jest pan zaskoczony.
Nie jestem.
To Milo piêæ miesiêcy temu...
IQ 56,
powa¿ne braki w procesach poznawczych.
On recytuje liczbê pi.
Do 1000 miejsc po przecinku.
Jednoczeœnie rozwi¹zuje w myœlach równania ró¿niczkowe.
To niewiarygodne.
To po pierwszej kuracji.
Daliœmy mu piêæ.
Za ka¿dym razem, kiedy sporz¹dzaliœmy protokó³,
jego inteligencja wzrasta³a wyk³adniczo.
Koñcowa faza projektu pozwala na wypuszczenie obiektu
pod nadzorem opiekuna.
A potem?
Potem przywracamy obiekt do pierwotnego stanu.
To niezbêdna czêœæ testów na ludziach.
Musimy ustaliæ,
czy wystêpuj¹ jakieœ trwa³e efekty uboczne.
Wiêc Milo nie chcia³ wróciæ do pierwotnego stanu
i dlatego zabi³ Cole'a Arnetta.
Myœleliœmy, ¿e to by³ wypadek.
Pojecha³em do Ivon i osobiœcie powiadomi³em Jillian.
By³a zmartwiona, ¿e opóŸnienie powrotu Milo do pierwotnego stanu
mo¿e wp³yn¹æ na wyniki.
Zaoferowa³a, ¿e sama siê tym zajmie.
Wiêc Milo zabi³ te¿ j¹.
A co z trzeci¹ ofiar¹?
- Jeffrey Mayer? - Detektyw,
którego zatrudniliœmy na wypadek, gdyby ktoœ zagin¹³.
Sêk w tym, ¿e...
polecenie wyda³em dopiero wczoraj.
Pan Mayer nie zosta³ jeszcze przydzielony do zadania.
Dobrze, wiêc kto jest opiekunem Milo?
Jego siostra.
Mieszka przy Long Island.
Oyster Bay, z tego, co wiem.
{y:i}Naprawdê myœlisz, ¿e tam wróci? Musi zdawaæ sobie sprawê, ¿e tam bêd¹ go szukaæ.
By³em w Oyster Bay. Nigdy nie widzia³em ostrygi. (Oyster-ostryga)
Nie mogê siê doczekaæ, by powiedzieæ Lincolnowi, ¿e mia³ racjê.
Ten facet jest zdolny rozpêtaæ reakcjê ³añcuchow¹ zakoñczon¹ morderstwem.
Nie mam zamiaru ogl¹daæ go tañcz¹cego ze szczêœcia.
{Y:b}Oyster Bay, w Stanie Nowy Jork
- W czym mogê pomóc? - Wydzia³ Fringe.
Musimy zadaæ ci kilka pytañ.
- Na jaki temat? - Na temat twojego brata, Milo.
Troje ludzi?
Z tego, co nam wiadomo.
Nie, to musi byæ pomy³ka.
Milo nie zabi³by niewinnych ludzi.
Myœlê, ¿e nie uwa¿a³ ich za niewinnych.
Wiesz, mimo wszystko próbowali
odci¹æ go od leków, które robi³y go m¹drym.
Tak?
- Wiesz mo¿e, gdzie teraz jest? - O niczym ju¿ mi nie mówi.
Pozwolisz, ¿e obejrzê jego pokój?
Proszê bardzo. Ostatnie drzwi na lewo.
To ty?
"Milo i Madeline".
Brzmi jak ksi¹¿ka dla dzieci.
Nie jesteœ pierwsz¹ osob¹, która tak mówi.
Wydajecie siê byæ blisko.
Byliœmy.
By³ du¿o starszy, ale...
lubiliœmy te same kreskówki, graliœmy w te same gry.
Ja mia³am odwrotnie.
Moja siostra i ja by³yœmy w podobnym wieku, ale...
walczy³yœmy o wszystko.
Jesteœcie teraz blisko?
Zmar³a kilka lat temu.
Przykro mi. To musia³o byæ...
- bardzo trudne. - By³o.
Kiedy by³am ma³a, zawsze ba³am siê,
¿e coœ mo¿e staæ siê Milo.
¯e zapomni rozejrzeæ siê, czy nic nie jedzie,
wbiegnie prosto pod samochód.
Ba³am siê, ¿e nigdy nie bêdzie szczêœliwy.
¯e nigdy nie bêdzie siê czu³...
jakby tu pasowa³.
Musia³o byæ ciê¿ko patrzeæ, jak siê z tym zmaga³.
Jemu by³o ciê¿ej.
Dlatego zgodzi³am siê na badania leków.
Nie jest ju¿ bezradn¹ osob¹.
Jest niebezpieczny i myœlê, ¿e o tym wiesz,
wiêc jeœli jest cokolwiek,
co przychodzi ci do g³owy...
Nie chcemy kolejnych ofiar,
w³¹czaj¹c w to twojego brata.
To...
list po¿egnalny.
Napisa³, gdzie mo¿na go znaleŸæ.
Dziêkujê.
Hotel Patricia, Lakewood Avenue.
Tak, wezwê wsparcie,
- ¿eby siê tam z nami spotkali. - Poczekaj chwilê.
Co, jeœli tego chce Milo?
Wiesz, jak dzia³a, zawsze 10 kroków wprzód.
Wiêc co? Myœlisz, ¿e wiedzia³, ¿e jego siostra nam powie?
S³uchaj, on wie, ¿e go szukamy.
Zna swoj¹ siostrê.
Co, jeœli próbuje zwabiæ nas w pu³apkê?
Mie mo¿emy po prostu tu staæ.
Nie potrafiê na to odpowiedzieæ.
{Y:i}Dlaczego?
Bo nie ma odpowiedzi.
To problem matematyczny bez rozwi¹zania.
Który scenariusz jest najbardziej prawdopodobny?
Jedziemy do Hotelu Patricia czy nie?
Za³ó¿my, ¿e przewidzia³, ¿e tam pojedziecie.
Ale wy przewidzieliœcie, ¿e on to przewidzia³, wiêc nie jedziecie.
Wiêc nie powinniœmy jechaæ?
Ale wtedy on przewidzi, ¿e wy to przewidzieliœcie
{Y:i}i zmieni swój plan, co oznacza, ¿e powinniœcie pojechaæ do hotelu.
Ale wtedy on przewidzi, ¿e wy przewidzieliœcie to, co on te¿ przewidzia³.
I tak w nieskoñczonoœæ.
Dobrze, có¿, dziêki, Astrid.
Zajmiemy siê tym.
- Gdzie jedziesz? - Do Hotelu Patricia.
Liv...
S³uchaj, Charlie. On mo¿e tam teraz byæ.
Nie chcê go straciæ. A ty?
Dobra. Ty prowadzisz.
Charlie, tam jest.
{Y:b}ZAGRA¯AJ¥CA JAKOŒÆ POWIETRZA
To nie mia³o siê zdarzyæ.
Stój!
Masz. WeŸ to.
WeŸ to. Naciœnij przycisk.
Jak siê ruszysz...
to nastêpny strza³ nie bêdzie w twoj¹ nogê, kolego.
O to chodzi.
Wszystko w porz¹dku.
Po prostu oddychaj.
Od kiedy ³amiesz protokó³?
Przebieg³aœ obok Kasztanowego Diamentu.
Œwiec¹cy Kasztanowy Diament, który zignorowa³aœ.
- "Zagra¿aj¹ca jakoœæ
…