Advertisement
Polish transcript
/W poprzednich odcinkach...
/Patrzycie na okno do innego œwiata.
/Alternatywny wszechœwiat, /dok³adnie taki sam jak nasz.
/A w ka¿dym z nich /jest druga wersja nas samych.
/Nie mogê kolejny raz /pozwoliæ umrzeæ Peterowi.
Walter, Peter nie ¿yje.
Mam na myœli tego drugiego Petera.
/Tego po drugiej stronie.
/Przeszed³em do innego wszechœwiata
/i zabra³em syna, /który nie by³ moim.
23 LATA PÓNIEJ
Agentka Dunham, /pracujê dla FBI
/w wydziale Fringe,
/zajmuj¹cym siê dziwnymi /i tajemniczymi wydarzeniami.
/Ci panowie to konsultanci. /Peter Bishop oraz doktor Walter Bishop.
Witam, doktorze Bishop.
Newton. Co o nim wiemy?
/William Bell powiedzia³ mi, /¿e Newton spróbuje otworzyæ przejœcie
pomiêdzy naszymi wszechœwiatami.
/Nie jestem st¹d, prawda?
- Synu... - Nie jestem twoim synem!
Mogê zabraæ ciê do miejsca, do którego nale¿ysz.
/Peter jest w niebezpieczeñstwie.
Pomó¿ nam siê tam dostaæ.
Walter pochodz¹cy z tej strony jest sekretarzem obrony.
Oddzia³ Fringe odpowiada przed nim.
Intruzi z innego wszechœwiata.
/S¹ naszymi klonami, /ale nie wolno im ufaæ.
Musisz mi zaufaæ. Jestem tob¹.
/Co to jest?
/Coœ, co uleczy problemy tego œwiata.
Sprowadzenie mnie tutaj nigdy nie mia³o na celu naprawy tego wszechœwiata.
Mia³o za zadanie zniszczyæ wasz.
Wracaj¹ do budynku opery.
/Dokonajcie podmiany.
Witam z powrotem.
Wiem, ¿e mnie s³yszysz!
Proszê, wypuœæ mnie st¹d!
INFILTRACJA OSI¥GNIÊTA.
MILTON, MASSACHUSETTS
Uda³o by siê nam szybciej przebiæ przez ten fundament, gdybyœmy mieli kilof.
Gdzie jest twój g³upi kuzyn?
Nie jest g³upi.
Nie przejmuj siê nim. Wracajmy do roboty.
W porz¹dku.
Jak myœlisz, co jest w œrodku?
Nie p³ac¹ nam za myœlenie.
P³ac¹ nam za kopanie.
Dostajemy za to sporo kasy.
To musi byæ coœ wartoœciowego.
Takie samo rozumowanie
wpakowa³o nas w k³opoty w Texasie.
Tak?
Zarobiliœmy tam sporo kasy.
Mo¿e tylko zerkniemy.
FRINGE 3x02 "The Box" "Pude³ko"
T³umaczenie: buffy2332, Hans Olo
Korekta: Hans Olo, Hekate Korekta techniczna: Pawlak
Dopasowanie do {Y:b}Fringe.S03E02.HDTV.XviD-LOL
Zapraszamy na www.fringe.com.pl
Mam tu wszystko, czego ci potrzeba, by wcieliæ siê w now¹ to¿samoœæ.
Agentka Olivia Dunham,
do³¹czy³a do wydzia³u Fringe dziewi¹tego wrzeœnia 2008 roku.
Masz równie¿ akta dotycz¹ce obydwu panów Bishop,
Broylesa, Bella oraz Farnsworth.
Sk¹d masz to wszystko?
Jestem tu odk¹d ty posz³aœ do szko³y œredniej,
wiêc zd¹¿y³em zgromadziæ du¿o materia³u.
Pytaj, jeœli bêdziesz czegoœ potrzebowaæ.
Historia popkultury.
To jest twoja praca domowa.
To pomo¿e ci siê zapoznaæ z tym œwiatem.
- Mo¿esz odsun¹æ w³osy na bok? - Tak.
Nie martw siê. Nic nie poczujesz.
Kim jest "Bone-o"?
W³aœciwie, mówi siê Bono.
Jest muzykiem.
No tak. Dobry jest?
Jeden z niewielu, których lubiê po tej stronie.
Dobrze mu z oczu patrzy.
Ostro¿nie.
Ich œwiat mo¿e byæ poci¹gaj¹cy, ale nie daj siê zwieœæ pozorom.
To oni rozpoczêli wojnê. Pamiêtasz?
Nie musisz mi przypominaæ, po której jestem stronie.
Zrobi³eœ, co ci kaza³am?
Tak, zatrudni³em zespó³ do tego zadania.
Tych, co zazwyczaj?
Nie. Nie chcê straciæ swoich Ÿróde³.
Zgadzasz siê na to?
Nie obchodzi mnie, jak d³ugo tu jesteœ.
To jest moje zadanie.
Pracujesz dla mnie.
W rzeczy samej.
"Firma doktora Bella by³a znana
ze zwalczania najbardziej zaawansowanych problemów technologicznych.
Zostanie zapamiêtany
jako jeden z wiod¹cych wizjonerów naszego kraju."
Trochê zbyt ogólnie, nie s¹dzisz?
By³ moim najlepszym przyjacielem.
Gdziekolwiek teraz jest,
by³by bardzo tym rozczarowany.
Mamy za ma³o mas³a.
Mas³a? Jasne.
Ju¿ po nie idê.
Myœlisz, ¿e co to jest,
coœ w rodzaju maszyny zag³ady?
Walternate mówi³, ¿e jest to bardzo potê¿na
staro¿ytna technologia.
Spêdzi³ ostatnich kilka lat na szukaniu pojedynczych jej fragmentów.
- Ale zakoñczy³ jej monta¿? - Nie. Zabrak³o mu kilku elementów.
£¹cznie z tym najwa¿niejszym.
Mnie.
Myœlisz, ¿e to prawda?
¯e w jakiœ sposób potrafisz to uruchomiæ?
Wydaje siê, ¿e urz¹dzenie potrzebuje konkretnego, ludzkiego przekaŸnika,
a ten fragment oddzia³uje jedynie na mnie.
Jeœli to prawda i Walternate potrzebuje ciebie, aby uruchomiæ tê broñ...
Wiemy, ¿e ma swoich agentów po tej stronie.
Jeœli chcia³by mnie z powrotem, ju¿ dawno znalaz³by na to sposób.
Musi byæ jakiœ inny plan.
Peter, te owoce kakaowca s¹ niejadalne.
Gene nie bêdzie w stanie ich strawiæ.
To krowa, Walter.
Mog³aby pewnie strawiæ patelniê.
- Co on robi? - Nie chcesz tego wiedzieæ.
Staram siê zrobiæ mleko czekoladowe.
A raczej staram siê, aby krowa je dawa³a.
Doktorze Bishop, ma pan jakiœ pomys³, dlaczego ta maszyna
mog³a zostaæ skonfigurowana pod Petera, dlaczego oddzia³uje tylko na niego?
Wiem tylko, ¿e jest niebezpieczna.
W³aœnie dlatego musimy j¹ zrozumieæ.
Jeœli rzeczywiœcie stanowi zagro¿enie...
To ignorowanie jej by³oby niebezpieczne.
Ju¿ wczeœniej to s³ysza³em...
To samo powiedzieli Oppenheimerowi tacy ludzie jak wy,
po tym jak odkryliœcie, ¿e naziœci pracuj¹ nad stworzeniem bomby.
I myœlisz, ¿e jak mu siê spa³o po tym, jak jego ma³y wynalazek
zabi³ setki tysiêcy ludzi w u³amku sekundy?
Muszê wróciæ do sklepu.
Aspirin, musimy iϾ do sklepu.
Dobrze siê czuje?
To jest Walter. Zdefiniuj "dobrze".
Hej.
Potrzebujesz czegoœ ze sklepu?
Nie, dziêkujê.
Peter, wiem, ¿e ostatnio du¿o przeszliœcie,
ale jeœli to coœ stanowi zagro¿enie, potrzebujemy, aby Walter siê skupi³.
Co, jeœli on ma racjê?
Jeœli nie powinniœmy nad tym pracowaæ?
- Jesteœ gotowa? - Tak.
W porz¹dku. Idziemy.
Wróciliœmy dwa dni temu, a Walter ju¿ doprowadzi³ ciê do picia?
Dziwisz mi siê?
Czasami mam wra¿enie, ¿e utkn¹³em w jednym z tych
kiepskich filmów policyjnych.
Jakbym by³ przykuty kajdankami...
Do szalonego naukowca, który ciê porwa³
z innego wszechœwiata?
Tak. Dok³adnie.
Rozumiem obawy Waltera, co do broni, ale myœlê, ¿e Broyles ma racjê.
Musimy zrozumieæ, do czego to s³u¿y, ale nie damy rady bez Waltera.
Kocham tê piosenkê.
Powa¿nie?
A ty nie?
Nie, to naprawdê œwietna nuta. Po prostu...
Odk¹d ciê znam, nigdy nie wyrazi³aœ swojego zainteresowania muzyk¹.
Zaczê³am zwracaæ uwagê na wiele rzeczy, odk¹d wróciliœmy.
Myœlê, ¿e spotkanie tej drugiej Olivii Dunham sprawi³o, ¿e zaczê³am siê zastanawiaæ,
w jaki sposób patrzê na œwiat i jakich wyborów dokona³am.
ChodŸ.
Mówisz powa¿nie?
Tak, no dalej.
Co, jesteœ jednym z tych facetów, którzy nie lubi¹ tañczyæ?
Nie.
Myœlê, ¿e nic tak nie zmienia sposobu patrzenia na œwiat,
jak poznanie innej wersji samego siebie.
Muszê ci wyznaæ, ¿e to by³o dziwne...
Przebywanie z drug¹ ty.
To by³o, jak patrzenie w jedno z tych luster z weso³ego miasteczka.
Co, nie podoba³y ci siê rude w³osy?
Zawsze wola³em blondynki.
Ale w rudych wygl¹da³aœ bardzo seksownie.
Dobrze.
Im wiêcej myœlê o byciu tam,
tym mniej wydaje siê to byæ prawdziwe.
Ale ty... Ty wci¹¿ jesteœ prawdziwa.
Dunham.
S¹siad znalaz³ ich kilka godzin temu.
Patolog wyznaczy³ czas zgonu na 22:00 wczorajszego wieczoru.
O czym myœlisz?
O niczym. Tylko siê rozgl¹dam.
- Doktorze Bishop, jakieœ sugestie? - Przypomina mi to "Lilie wodne" Moneta.
Obraz?
Wykonany pastelami. Spójrz na krew.
Jej odcieñ jest jaœniejszy ni¿ zwykle.
Jest zmieszana z czymœ innym.
Prawdopodobnie z p³ynem mózgowo-rdzeniowym.
A gdzie s¹ ludzie, którzy ich zwi¹zali?
¯aden z nich nie mia³ dowodu to¿samoœci.
Technicy sprawdzaj¹ odciski palców.
Wygl¹daj¹, jakby byli w czymœ w rodzaju transu wegetatywnego tu¿ przed œmierci¹.
Czyli widzia³eœ ju¿ coœ podobnego?
Nie.
O Nostradamusie mówiono, ¿e umar³ na stoj¹co,
ale w¹tpiê w to, ¿e ktoœ, kto przewidzia³ w³asn¹ œmieræ,
nie po³o¿y³by siê.
Ale twierdzisz, ¿e cokolwiek to by³o, nie zabi³o ich od razu.
To hipoteza,
ale musimy jeszcze znaleŸæ nasz¹ wisienkê.
Nieuchwytn¹ wskazówkê, która pomo¿e nam rozwik³aæ tajemnicê.
Czy ktoœ znalaz³ to, czego szukali?
- Nie wiemy nawet czego szukali. - Strze¿ siê zakopanego skarbu?
S¹dzimy, ¿e by³ z nimi trzeci z³odziej, który zabra³ cokolwiek oni wykopali.
Chyba ¿e skarb mia³ w³asne nogi, oczywiœcie.
Czy nie by³oby to rozkoszne?
Jakieœ wskazówki odnoœnie trzeciej osoby?
Na razie ¿adnych.
Wracam w³aœnie z Milton.
Mamy problem.
Twój ma³y plan nie by³ taki niezawodny.
Urz¹dzenie powinno by³o tam byæ, prawda?
Jednak go nie by³o. Jeden z twoich ludzi musia³ go zabraæ.
Zgodnie z planem, dwoje z nich nie ¿yje,
ale trzeci prze¿y³ i zabra³ ze sob¹ urz¹dzenie.
Wynaj¹³em tylko dwoje ludzi.
To oni.
Jeœli by³o ich troje, wszyscy powinni byæ martwi.
Nikt nie mo¿e tego przetrwaæ.
Komuœ siê uda³o i musimy go znaleŸæ.
Od tego dŸwiêku mam ciarki.
Powa¿nie?
Zawsze s¹dzi³em, ¿e jest dziwnie kusz¹cy.
Bardzo dobrze, kochana.
Pracowa³aœ kiedyœ za lad¹ sklepow¹?
Walterze, twój krawat.
Wydaje mi siê, ¿e masz na nim trochê mózgu.
Pozwól, ¿e...
To d¿em malinowy.
Walterze, czas na nas.
Mo¿esz nam daæ chwilê?
Mo¿e jestem zbyt wystrojony.
Mo¿e jednak powinienem siê przebraæ.
Walterze, wygl¹dasz dobrze.
Nie. Nie s¹dzê, ¿ebym by³ w stanie to zrobiæ.
Walter, wszystko bêdzie dobrze.
Wygl¹dasz uroczo.
MASSIVE DYNAMIC
To miejsce sprawia, ¿e czujê siê taki nieistotny.
Czyta³em, ¿e wynaleŸli wózek inwalidzki,
który mo¿e byæ sterowany przez fale mózgowe.
Coœ w rodzaju mikro-elektro technologii.
Walter, Peter,
czekamy na was w moim gabinecie.
Nino,
wiem, ¿e równie¿ dla ciebie by³a to wielka strata.
"Mój wielki przyjaciel Isaac powiedzia³ kiedyœ:
¿ycie to radoœæ, a œmieræ to pokój.
Ten okres przejœciowy jest trudny.
Nie by³em cz³owiekiem posiadaj¹cym wielu przyjació³,
ale gdybym mia³ ich setki,
to wci¹¿ was dwoje mi³owa³bym najbardziej.
Nina, by³em twoj¹ praw¹ rêk¹,
a ty by³aœ moj¹.
Za wiele godzin, spêdzonych na badaniu tego, co niemo¿liwe,
nale¿¹ ci siê podziêkowania.
A to na pami¹tkê po mnie
za te cenne chwile, które spêdziliœmy w Toskanii.
Walterze,
gromadzimy wiedzê szybciej ni¿ potrafimy zebraæ m¹droœæ.
Ufam, ¿e teraz obu ci nie brakuje.
Mam nadziejê, ¿e mi wybaczy³eœ."
Na tych wnioskach koñczy siê testament Williama Bella.
Dziêkujê wam wszystkim za przyjœcie.
Masz zamiar mi powiedzieæ?
Co?
Co jest w liœcie.
Nie.
Nie wydaje mi siê.
Halo?
Dunham nie odbiera telefonu.
Jesteœcie ju¿ w mieszkaniu Blake'a?
Nie, nie ma mnie z Dunham.
Kim jest Blake?
Jest jedn¹ z osób, które znaleŸliœmy w piwnicy.
Dzisiaj rano znaleŸliœmy jego odciski w bazie danych.
/- Nie zadzwoni³a do ciebie? - Nie.
Hej.
- Broyles dzwoni³ do ciebie. - Tak.
Przepraszam.
Wiem, ¿e nie chcia³eœ robiæ za niañkê, ale dla Waltera to by³ wa¿ny dzieñ,
a gdybym zadzwoni³a, zaraz byœ tu przyszed³.
Blake pozwala³ mieszkaæ tu przyjacielowi.
Na to wygl¹da.
Chocia¿ nie ma tu nic, co by nam powiedzia³o, kim on jest.
W³aœnie mia³am poszukaæ w³aœciciela, zobaczyæ, co on wie.
Mo¿e móg³byœ siê jeszcze rozejrzeæ,
na wypadek, gdybym coœ pominê³a?
Tutaj Dunham. Masz d³ugopis?
Mam.
/Plac Remingtona 1200, Cambridge.
Odjedziemy za jakieœ 30 minut.
/Wtedy wkraczasz ty.
/Musimy go œci¹gn¹æ.
Walter?
Jak tam na odczytaniu testamentu?
S³ysza³aœ o tej po³udniowoamerykañskiej skolopendrze,
wdzieraj¹cej siê przez otwory nosowe
i siej¹cej tego typu spustoszenie?
Myœlisz, ¿e robak móg³ zabiæ wszystkie piêæ ofiar
i zak³ócaæ ca³¹ elektronikê w domu?
Zapewne nie.
Hej. Hej.
Walter.
Wszystko dobrze?
Nie.
To od Bella?
To klucz do skrytki.
/Nie obawiaj siê przekraczaæ granicy. - To nasza stara k³ótnia.
Belly i ja spêdzaliœmy ca³e dnie dyskutuj¹c o przekraczaniu granicy.
"Tylko ci, którzy zaryzykuj¹
mog¹ sprawdziæ, jak daleko zajd¹."
Tak mawia³ Belly.
Wiêc ty by³eœ tym ostro¿nym?
By³ tam.
Widzia³, co zrobi³em, co zniszczy³em.
Jak mo¿e mi mówiæ bym przekroczy³ granicê?
Walter, ocali³eœ Petera.
Wiem, ¿e by³y konsekwencje,
ale Peter musi zrozumieæ,
dlaczego dokona³eœ tych wyborów.
Rozmawia³eœ z nim, prawda?
Czeka³em na dobry moment.
Walterze, mówi³eœ, ¿e to zrobisz wiele dni temu.
Musi poznaæ twój punkt widzenia.
Œródch³onka.
S¹ ostre uszkodzenia ucha œrodkowego.
Podaj wacik, proszê.
Chyba wiem, co siê sta³o.
Walter, nie mogê znaleŸæ "Requiem".
Mo¿e don Giovanni.
Uwa¿asz, ¿e muzyka zabi³a tych ludzi?
Nie do koñca muzyka.
Mo¿esz mi z tym pomóc, kochanie?
A co z tym? Zadzia³a?
"Wesele Figara". Doskonale.
Od jakiegoœ czasu wiemy,
¿e ró¿ne dŸwiêki ró¿nie oddzia³uj¹ na mózg.
Spójrz na moje fale mózgowe.
Wyg³adzaj¹ siê.
Harmonijna muzyka redukuje aktywnoœæ mózgow¹.
Dlatego myœlimy bardziej przejrzyœcie s³uchaj¹c jej.
W przeciwieñstwie do tego.
Dysonans. Spójrz... spójrz na moje neurony.
Na moje neurony.
Rozumiemy, Walter.
Mogê to ju¿ wy³¹czyæ?
O, przepraszam.
Przepraszam.
Widzisz, sêk w tym, ¿e tego typu s³uchowy fenomen,
przeniesiony w ultradŸwiêki du¿ej mocy, mo¿e byæ zgubny,
a sposób w jaki dzia³a na mózg, mo¿e sprawnie wywo³aæ
rodzaj wegetatywnego transu przed œmierci¹.
Co tak¿e wyjaœnia uraz ucha wewnêtrznego.
Wiêc szukamy zabójczej pozytywki?
Nie, jest ultradŸwiêkowe, wiêc nawet go nie us³yszysz.
- Czêstotliwoœæ jest za wysoka. - Cicha, lecz zabójcza.
Skoro ju¿ o tym mówimy,
mo¿e lepiej siê odsuñ.
Wyœmienicie, Walter.
Jakiœ pomys³, dlaczego trzeci nie odczu³ efektu?
Mo¿e jakieœ nauszniki?
Musia³yby byæ bardzo z³o¿one.
Zadzwoniê do Broylesa.
Powiem, ¿eby szuka³ niezwyk³ej aktywnoœci ultradŸwiêków w mieœcie.
Walter.
Porozmawiaj z nim.
/Wszystkie ofiary by³y pacjentami /doktora Laxmeesha Nayaka.
/Prowadzi³ ambulatorium w Seattle.
/Nayak pozornie leczy³ ich
/jak pacjentów z zaburzeniami snu /na potrzeby eksperymentu.
Masz fotograficzn¹ pamiêæ.
Jak mam to zrobiæ?
Nie ruszaj siê, dopóki nie powiem, ¿e mo¿esz.
Za³apa³eœ?
Dobrze. WejdŸ.
Od³ó¿ pude³ko. Na ³awê.
Powoli.
Proszê.
Nie krzywdŸ mnie, pani Dunham.
Jesteœ nies³ysz¹cy.
Dlatego nie umar³eœ.
Zadzwoniê do Olivii. Dziêki.
Peter, mogê na chwilê?
Jasne. Co siê dzieje?
Ja...
Dzisiaj, gdy po¿egna³em Belly'ego,
by³o ciê¿ko.
Bardzo ciê¿ko.
Jasne, ¿e by³o.
Ja przepraszam, jeœli...
Nie, nic takiego.
To, co chcê powiedzieæ, to ¿e to by³o nic,
nic, w porównaniu do po¿egnania mojego syna.
- Walter, muszê zadzwoniæ do Olivii. - Peter, musisz to us³yszeæ.
Gdy Peter...
mój Peter...
umar³...
straci³em nadziejê.
Jedynie Elizabeth trzyma³a mnie przy ¿yciu,
ale tak¿e moje okno do twojego œwiata.
Zawsze mówi³em Belly'emu, ¿e nie mo¿emy przejœæ,
¿e to zbyt niebezpieczne.
Gdy zobaczy³em, ¿e ty te¿ umierasz,
i tylko ja mogê ciê ocaliæ...
Porwa³eœ mnie, Walter.
Zabra³eœ mnie od mojej rodziny.
Od mojego œwiata.
Nie planowa³em tego.
Nie tego chcia³em.
Kocham ciê, Peter.
Gdybym mia³ wybieraæ ponownie,
nie wiem czy by³bym doœæ silny, by zachowaæ siê inaczej,
ale teraz rozumiem, ¿e to by³o z³e,
¿e nie powinienem by³ przekraczaæ granicy,
¿e to by³o okropne.
Nie mogê jeszcze o tym rozmawiaæ, Walter.
Widzia³ moj¹ odznakê przy mieszkaniu Blake'a.
Myœla³, ¿e zwraca pude³ko w³adzom.
Jak skoñczê, to wrócê pomóc ci z nim.
Szkoda, ¿e nie jest œlepy.
Jeœli mam ciê w tym zast¹piæ...
Nie, rób swoje.
Upewnij siê, ¿e teraz nie spieprzysz.
Wybacz.
Peter.
/CzeϾ.
/Jestem nie w porê?
/Mam przyjœæ póŸniej?
Nie, sk¹d¿e.
W³aœnie wysz³am spod prysznica.
Dasz mi minutkê?
Wybacz.
Powinienem by³ zadzwoniæ wczeœniej.
CzeϾ.
Czeœæ. Mogê wejœæ?
Jasne.
Zatem... Walter przeprosi³ mnie.
Wiem, ¿e nie trzeba wiele.
Parê s³ów, uœcisk,
kilka rozdañ uno. (w³oska gra karciana)
Wszystko uszczêœliwi cz³owieka w takim momencie, ale...
jakoœ nie mogê siê do tego zmusiæ.
Czasami nawet nie mogê mu spojrzeæ w oczy.
Sporo razem przeszliœcie.
Nie mo¿esz oczekiwaæ powrotu do tego, co by³o, z dnia na dzieñ.
Wiemy, ¿e bardzo ciê to dotknê³o, Peter.
Nie, nie macie pojêcia.
Widzia³em, co zrobi³ Walter.
Widzia³em strefy kwarantanny,
wszystkie szkody, jakie spowodowa³.
Zniszczy³ ich œwiat. Mój œwiat.
Nie móg³ wiedzieæ, ¿e bêdzie tak Ÿle.
Tak.
To nie tak, jakby pokazali mu jego obraz, z kulami ognia strzelaj¹cymi z jego oczu,
kiedy by³ przywi¹zany do maszyny zniszczenia.
Nie przyszed³eœ rozmawiaæ o Walterze, prawda?
Nie mogê zamkn¹æ oczu, ¿ebym nie widzia³ tego obrazu.
I cokolwiek jest na tych projektach,
³¹czy mnie z t¹ maszyn¹.
Co, jeœli maj¹ racjê?
Co, jeœli ta maszyna robi dok³adnie to, o czym Broyles i Walter myœl¹?
Czy to moje przeznaczenie, mój los?
Te¿ bêdzie mi dane zniszczyæ œwiaty?
Poniewa¿, bêdê z tob¹ szczery,
nie chcê zamieniæ siê w Waltera.
Peter, ja te¿ siê bojê.
Ostatnie kilka tygodni by³o trudne dla nas wszystkich.
Wiesz pewnie, ¿e zawsze jest jakieœ rozwi¹zanie tymczasowe.
Tymczasowe?
Zatracenie.
- Witam. - CzeϾ.
Co to jest?
To... pude³ko.
A co w nim jest?
Jak z wiêkszoœci¹ rzeczy w ¿yciu,
rzeczywistoœæ jest ograniczona w porównaniu z wyobraŸni¹.
I czy¿ nie lepiej jest móc siê zastanawiaæ?
Mo¿e móg³byœ chwilê popilnowaæ pude³ka,
gdy bêdê w toalecie?
A czeka za to jakieœ wynagrodzenie?
Jasne.
Proszê.
Za minutê wracam.
Dobrze.
- Astrid. - Broyles.
To nie mo¿e byæ dobry znak.
Ulica Kenta.
Bywa³em w salonie masa¿u zaraz za rogiem.
Tutaj mi stawa³.
Mam nadziejê, ¿e mówisz o poci¹gu, Walter.
Mamy kolejne piêæ ofiar,
mo¿liwe wiêcej ukrytych.
Wszystkie siê ruszaj¹, lecz nie odpowiadaj¹.
S¹ w jakimœ transie.
Poruczniku, wszystkie stacje w Bostonie nale¿y ewakuowaæ.
Kamery zarejestrowa³y niskiego mê¿czyznê
wchodz¹cego do tunelu z metalowym pude³kiem.
Wygl¹daj¹ na cierpi¹cych na to samo, co ci z Milton.
Tak, uwa¿amy, ¿e pude³ko jest tym, co wykopali z³odzieje.
Co z poci¹gami?
Maj¹ system komputerowy.
Zalogowaliœmy siê i zatrzymaliœmy wszystkie jad¹ce do tunelu.
Saperzy gotowi do pracy w tunelu.
Saperzy? To nie jest bomba.
Jak ich wyœlesz, to zgin¹.
Tunel prowadzi prosto do nastêpnej stacji.
Jeœli pude³ko siê porusza, musimy je zatrzymaæ.
Masz lepszy pomys³?
Tak, ja pójdê.
Peter, nie mo¿esz. To zbyt niebezpieczne.
To pude³ko to nasza odpowiedzialnoœæ, Walter.
Jeœli siê do niego zbli¿ê, mo¿e je rozbrojê.
Nie, nie.
Nie mia³em czasu na znalezienie czegoœ,
co ochroni³oby ciê przed dŸwiêkiem.
Z pewnoœci¹ wasi ludzie maj¹ jak¹œ ochronê przed dŸwiêkiem?
Ale to s¹ ultradŸwiêki.
Zwyk³a redukcja szumów nic nie da.
Muszê wy³¹czyæ wszystkie impulsy nerwu œlimakowego.
Moi ludzie s¹ gotowi.
Peter, muszê podj¹æ decyzjê.
O co chodzi, Walter?
Nauka jest s³aba, by powiedzieæ najmniej.
Walter, jeœli mo¿esz mi pomóc zbli¿yæ siê do pude³ka,
musisz powiedzieæ teraz.
Walter, mów do mnie.
Agentko Dunham,
potrzebujemy twojej broni.
/Test mikrofonu. /Raz, dwa.
Ile mam czasu?
Nie wiem.
Jeœli nas us³yszysz, to bêdzie za póŸno.
Oszacuj to dla mnie, Walter.
Nie wiêcej ni¿ trzy minuty.
Gotowy?
Zrób to.
/Widzê je.
O Bo¿e.
/Wiem, co to jest.
/To czêœæ broni.
/Rozpoznajê z projektu Walternate'a.
Broñ z drugiej strony?
Jak to mo¿liwe?
/Pude³ko by³o chyba dŸwiêkoszczelne.
/Ale jest zepsute. /Nie mogê go zamkn¹æ.
/Spróbujê je rozbroiæ.
Nie mówi³ nic od 71 sekund.
Coœ jest nie tak.
S³uch mo¿e mu wróciæ w ka¿dej chwili.
Musimy kogoœ wys³aæ.
Nie mogê tam wys³aæ kolejnego cz³owieka.
On mo¿e byæ ranny. Mo¿e...
Hej, ch³opaki. S³yszycie to?
Myœla³em, ¿e poci¹gi stoj¹!
Urz¹dzenie wp³ynê³o na system komunikacyjny.
Dunham, poczekaj! Nie mo¿esz tam iœæ!
Przy tak katastrofalnej eksplozji,
pewnie mia³ jakieœ implanty chirurgiczne.
Plomby ceramiczne.
Jeœli wibrowa³y z odpowiedni¹ czêstotliwoœci¹ rezonuj¹c¹...
Zawsze nienawidzi³em dentystów.
I jesteœ pewny, ¿e to czêœæ broni?
Tak, wygl¹da jak czêœci z tamtej strony.
I wiemy, ¿e Walternate ma tutaj agentów.
Mo¿e w³aœnie szukaj¹ brakuj¹cych czêœci.
Tych, których nie by³o tam.
Dlaczego jej czêœci mia³yby siê znajdowaæ po naszej stronie?
Masz lepsze wyjaœnienie?
Mówimy tutaj o dwóch wszechœwiatach.
Dwoje ka¿dego z nas.
Zaskoczy³oby ciê cokolwiek w tym momencie?
Pudding bekonowy.
To by mnie zaskoczy³o.
Chcia³bym zabraæ to do laboratorium.
Mamy rysunki.
Mo¿e to rozgryzê.
Dobrze.
Zgadujê, ¿e masz inne plany na wieczór.
Tak. Masz coœ przeciwko?
Jasne, ¿e nie.
Dzisiaj by³ z³y dzieñ.
Ale móg³ byæ du¿o gorszy.
Pañskie szybkie myœlenie ocali³o wiele osób, doktorze.
Dobra robota.
Walter.
CzeϾ.
Wiem, co Belly mi zostawi³.
Zostawi³ mi Massive Dynamic.
Jestem wy³¹cznym w³aœcicielem.
PETER MA PIERWSZ¥ CZÊŒÆ.
JEST AKTYWNIE ZAANGA¯OWANY.
/ZROZUMIA£EM. /ZACZNIJ PRACOWAÆ NAD DR. BISHOPEM.
/Patrzycie na okno do innego œwiata.
/Alternatywny wszechœwiat, /dok³adnie taki sam jak nasz.
/A w ka¿dym z nich /jest druga wersja nas samych.
/Nie mogê kolejny raz /pozwoliæ umrzeæ Peterowi.
Walter, Peter nie ¿yje.
Mam na myœli tego drugiego Petera.
/Tego po drugiej stronie.
/Przeszed³em do innego wszechœwiata
/i zabra³em syna, /który nie by³ moim.
23 LATA PÓNIEJ
Agentka Dunham, /pracujê dla FBI
/w wydziale Fringe,
/zajmuj¹cym siê dziwnymi /i tajemniczymi wydarzeniami.
/Ci panowie to konsultanci. /Peter Bishop oraz doktor Walter Bishop.
Witam, doktorze Bishop.
Newton. Co o nim wiemy?
/William Bell powiedzia³ mi, /¿e Newton spróbuje otworzyæ przejœcie
pomiêdzy naszymi wszechœwiatami.
/Nie jestem st¹d, prawda?
- Synu... - Nie jestem twoim synem!
Mogê zabraæ ciê do miejsca, do którego nale¿ysz.
/Peter jest w niebezpieczeñstwie.
Pomó¿ nam siê tam dostaæ.
Walter pochodz¹cy z tej strony jest sekretarzem obrony.
Oddzia³ Fringe odpowiada przed nim.
Intruzi z innego wszechœwiata.
/S¹ naszymi klonami, /ale nie wolno im ufaæ.
Musisz mi zaufaæ. Jestem tob¹.
/Co to jest?
/Coœ, co uleczy problemy tego œwiata.
Sprowadzenie mnie tutaj nigdy nie mia³o na celu naprawy tego wszechœwiata.
Mia³o za zadanie zniszczyæ wasz.
Wracaj¹ do budynku opery.
/Dokonajcie podmiany.
Witam z powrotem.
Wiem, ¿e mnie s³yszysz!
Proszê, wypuœæ mnie st¹d!
INFILTRACJA OSI¥GNIÊTA.
MILTON, MASSACHUSETTS
Uda³o by siê nam szybciej przebiæ przez ten fundament, gdybyœmy mieli kilof.
Gdzie jest twój g³upi kuzyn?
Nie jest g³upi.
Nie przejmuj siê nim. Wracajmy do roboty.
W porz¹dku.
Jak myœlisz, co jest w œrodku?
Nie p³ac¹ nam za myœlenie.
P³ac¹ nam za kopanie.
Dostajemy za to sporo kasy.
To musi byæ coœ wartoœciowego.
Takie samo rozumowanie
wpakowa³o nas w k³opoty w Texasie.
Tak?
Zarobiliœmy tam sporo kasy.
Mo¿e tylko zerkniemy.
FRINGE 3x02 "The Box" "Pude³ko"
T³umaczenie: buffy2332, Hans Olo
Korekta: Hans Olo, Hekate Korekta techniczna: Pawlak
Dopasowanie do {Y:b}Fringe.S03E02.HDTV.XviD-LOL
Zapraszamy na www.fringe.com.pl
Mam tu wszystko, czego ci potrzeba, by wcieliæ siê w now¹ to¿samoœæ.
Agentka Olivia Dunham,
do³¹czy³a do wydzia³u Fringe dziewi¹tego wrzeœnia 2008 roku.
Masz równie¿ akta dotycz¹ce obydwu panów Bishop,
Broylesa, Bella oraz Farnsworth.
Sk¹d masz to wszystko?
Jestem tu odk¹d ty posz³aœ do szko³y œredniej,
wiêc zd¹¿y³em zgromadziæ du¿o materia³u.
Pytaj, jeœli bêdziesz czegoœ potrzebowaæ.
Historia popkultury.
To jest twoja praca domowa.
To pomo¿e ci siê zapoznaæ z tym œwiatem.
- Mo¿esz odsun¹æ w³osy na bok? - Tak.
Nie martw siê. Nic nie poczujesz.
Kim jest "Bone-o"?
W³aœciwie, mówi siê Bono.
Jest muzykiem.
No tak. Dobry jest?
Jeden z niewielu, których lubiê po tej stronie.
Dobrze mu z oczu patrzy.
Ostro¿nie.
Ich œwiat mo¿e byæ poci¹gaj¹cy, ale nie daj siê zwieœæ pozorom.
To oni rozpoczêli wojnê. Pamiêtasz?
Nie musisz mi przypominaæ, po której jestem stronie.
Zrobi³eœ, co ci kaza³am?
Tak, zatrudni³em zespó³ do tego zadania.
Tych, co zazwyczaj?
Nie. Nie chcê straciæ swoich Ÿróde³.
Zgadzasz siê na to?
Nie obchodzi mnie, jak d³ugo tu jesteœ.
To jest moje zadanie.
Pracujesz dla mnie.
W rzeczy samej.
"Firma doktora Bella by³a znana
ze zwalczania najbardziej zaawansowanych problemów technologicznych.
Zostanie zapamiêtany
jako jeden z wiod¹cych wizjonerów naszego kraju."
Trochê zbyt ogólnie, nie s¹dzisz?
By³ moim najlepszym przyjacielem.
Gdziekolwiek teraz jest,
by³by bardzo tym rozczarowany.
Mamy za ma³o mas³a.
Mas³a? Jasne.
Ju¿ po nie idê.
Myœlisz, ¿e co to jest,
coœ w rodzaju maszyny zag³ady?
Walternate mówi³, ¿e jest to bardzo potê¿na
staro¿ytna technologia.
Spêdzi³ ostatnich kilka lat na szukaniu pojedynczych jej fragmentów.
- Ale zakoñczy³ jej monta¿? - Nie. Zabrak³o mu kilku elementów.
£¹cznie z tym najwa¿niejszym.
Mnie.
Myœlisz, ¿e to prawda?
¯e w jakiœ sposób potrafisz to uruchomiæ?
Wydaje siê, ¿e urz¹dzenie potrzebuje konkretnego, ludzkiego przekaŸnika,
a ten fragment oddzia³uje jedynie na mnie.
Jeœli to prawda i Walternate potrzebuje ciebie, aby uruchomiæ tê broñ...
Wiemy, ¿e ma swoich agentów po tej stronie.
Jeœli chcia³by mnie z powrotem, ju¿ dawno znalaz³by na to sposób.
Musi byæ jakiœ inny plan.
Peter, te owoce kakaowca s¹ niejadalne.
Gene nie bêdzie w stanie ich strawiæ.
To krowa, Walter.
Mog³aby pewnie strawiæ patelniê.
- Co on robi? - Nie chcesz tego wiedzieæ.
Staram siê zrobiæ mleko czekoladowe.
A raczej staram siê, aby krowa je dawa³a.
Doktorze Bishop, ma pan jakiœ pomys³, dlaczego ta maszyna
mog³a zostaæ skonfigurowana pod Petera, dlaczego oddzia³uje tylko na niego?
Wiem tylko, ¿e jest niebezpieczna.
W³aœnie dlatego musimy j¹ zrozumieæ.
Jeœli rzeczywiœcie stanowi zagro¿enie...
To ignorowanie jej by³oby niebezpieczne.
Ju¿ wczeœniej to s³ysza³em...
To samo powiedzieli Oppenheimerowi tacy ludzie jak wy,
po tym jak odkryliœcie, ¿e naziœci pracuj¹ nad stworzeniem bomby.
I myœlisz, ¿e jak mu siê spa³o po tym, jak jego ma³y wynalazek
zabi³ setki tysiêcy ludzi w u³amku sekundy?
Muszê wróciæ do sklepu.
Aspirin, musimy iϾ do sklepu.
Dobrze siê czuje?
To jest Walter. Zdefiniuj "dobrze".
Hej.
Potrzebujesz czegoœ ze sklepu?
Nie, dziêkujê.
Peter, wiem, ¿e ostatnio du¿o przeszliœcie,
ale jeœli to coœ stanowi zagro¿enie, potrzebujemy, aby Walter siê skupi³.
Co, jeœli on ma racjê?
Jeœli nie powinniœmy nad tym pracowaæ?
- Jesteœ gotowa? - Tak.
W porz¹dku. Idziemy.
Wróciliœmy dwa dni temu, a Walter ju¿ doprowadzi³ ciê do picia?
Dziwisz mi siê?
Czasami mam wra¿enie, ¿e utkn¹³em w jednym z tych
kiepskich filmów policyjnych.
Jakbym by³ przykuty kajdankami...
Do szalonego naukowca, który ciê porwa³
z innego wszechœwiata?
Tak. Dok³adnie.
Rozumiem obawy Waltera, co do broni, ale myœlê, ¿e Broyles ma racjê.
Musimy zrozumieæ, do czego to s³u¿y, ale nie damy rady bez Waltera.
Kocham tê piosenkê.
Powa¿nie?
A ty nie?
Nie, to naprawdê œwietna nuta. Po prostu...
Odk¹d ciê znam, nigdy nie wyrazi³aœ swojego zainteresowania muzyk¹.
Zaczê³am zwracaæ uwagê na wiele rzeczy, odk¹d wróciliœmy.
Myœlê, ¿e spotkanie tej drugiej Olivii Dunham sprawi³o, ¿e zaczê³am siê zastanawiaæ,
w jaki sposób patrzê na œwiat i jakich wyborów dokona³am.
ChodŸ.
Mówisz powa¿nie?
Tak, no dalej.
Co, jesteœ jednym z tych facetów, którzy nie lubi¹ tañczyæ?
Nie.
Myœlê, ¿e nic tak nie zmienia sposobu patrzenia na œwiat,
jak poznanie innej wersji samego siebie.
Muszê ci wyznaæ, ¿e to by³o dziwne...
Przebywanie z drug¹ ty.
To by³o, jak patrzenie w jedno z tych luster z weso³ego miasteczka.
Co, nie podoba³y ci siê rude w³osy?
Zawsze wola³em blondynki.
Ale w rudych wygl¹da³aœ bardzo seksownie.
Dobrze.
Im wiêcej myœlê o byciu tam,
tym mniej wydaje siê to byæ prawdziwe.
Ale ty... Ty wci¹¿ jesteœ prawdziwa.
Dunham.
S¹siad znalaz³ ich kilka godzin temu.
Patolog wyznaczy³ czas zgonu na 22:00 wczorajszego wieczoru.
O czym myœlisz?
O niczym. Tylko siê rozgl¹dam.
- Doktorze Bishop, jakieœ sugestie? - Przypomina mi to "Lilie wodne" Moneta.
Obraz?
Wykonany pastelami. Spójrz na krew.
Jej odcieñ jest jaœniejszy ni¿ zwykle.
Jest zmieszana z czymœ innym.
Prawdopodobnie z p³ynem mózgowo-rdzeniowym.
A gdzie s¹ ludzie, którzy ich zwi¹zali?
¯aden z nich nie mia³ dowodu to¿samoœci.
Technicy sprawdzaj¹ odciski palców.
Wygl¹daj¹, jakby byli w czymœ w rodzaju transu wegetatywnego tu¿ przed œmierci¹.
Czyli widzia³eœ ju¿ coœ podobnego?
Nie.
O Nostradamusie mówiono, ¿e umar³ na stoj¹co,
ale w¹tpiê w to, ¿e ktoœ, kto przewidzia³ w³asn¹ œmieræ,
nie po³o¿y³by siê.
Ale twierdzisz, ¿e cokolwiek to by³o, nie zabi³o ich od razu.
To hipoteza,
ale musimy jeszcze znaleŸæ nasz¹ wisienkê.
Nieuchwytn¹ wskazówkê, która pomo¿e nam rozwik³aæ tajemnicê.
Czy ktoœ znalaz³ to, czego szukali?
- Nie wiemy nawet czego szukali. - Strze¿ siê zakopanego skarbu?
S¹dzimy, ¿e by³ z nimi trzeci z³odziej, który zabra³ cokolwiek oni wykopali.
Chyba ¿e skarb mia³ w³asne nogi, oczywiœcie.
Czy nie by³oby to rozkoszne?
Jakieœ wskazówki odnoœnie trzeciej osoby?
Na razie ¿adnych.
Wracam w³aœnie z Milton.
Mamy problem.
Twój ma³y plan nie by³ taki niezawodny.
Urz¹dzenie powinno by³o tam byæ, prawda?
Jednak go nie by³o. Jeden z twoich ludzi musia³ go zabraæ.
Zgodnie z planem, dwoje z nich nie ¿yje,
ale trzeci prze¿y³ i zabra³ ze sob¹ urz¹dzenie.
Wynaj¹³em tylko dwoje ludzi.
To oni.
Jeœli by³o ich troje, wszyscy powinni byæ martwi.
Nikt nie mo¿e tego przetrwaæ.
Komuœ siê uda³o i musimy go znaleŸæ.
Od tego dŸwiêku mam ciarki.
Powa¿nie?
Zawsze s¹dzi³em, ¿e jest dziwnie kusz¹cy.
Bardzo dobrze, kochana.
Pracowa³aœ kiedyœ za lad¹ sklepow¹?
Walterze, twój krawat.
Wydaje mi siê, ¿e masz na nim trochê mózgu.
Pozwól, ¿e...
To d¿em malinowy.
Walterze, czas na nas.
Mo¿esz nam daæ chwilê?
Mo¿e jestem zbyt wystrojony.
Mo¿e jednak powinienem siê przebraæ.
Walterze, wygl¹dasz dobrze.
Nie. Nie s¹dzê, ¿ebym by³ w stanie to zrobiæ.
Walter, wszystko bêdzie dobrze.
Wygl¹dasz uroczo.
MASSIVE DYNAMIC
To miejsce sprawia, ¿e czujê siê taki nieistotny.
Czyta³em, ¿e wynaleŸli wózek inwalidzki,
który mo¿e byæ sterowany przez fale mózgowe.
Coœ w rodzaju mikro-elektro technologii.
Walter, Peter,
czekamy na was w moim gabinecie.
Nino,
wiem, ¿e równie¿ dla ciebie by³a to wielka strata.
"Mój wielki przyjaciel Isaac powiedzia³ kiedyœ:
¿ycie to radoœæ, a œmieræ to pokój.
Ten okres przejœciowy jest trudny.
Nie by³em cz³owiekiem posiadaj¹cym wielu przyjació³,
ale gdybym mia³ ich setki,
to wci¹¿ was dwoje mi³owa³bym najbardziej.
Nina, by³em twoj¹ praw¹ rêk¹,
a ty by³aœ moj¹.
Za wiele godzin, spêdzonych na badaniu tego, co niemo¿liwe,
nale¿¹ ci siê podziêkowania.
A to na pami¹tkê po mnie
za te cenne chwile, które spêdziliœmy w Toskanii.
Walterze,
gromadzimy wiedzê szybciej ni¿ potrafimy zebraæ m¹droœæ.
Ufam, ¿e teraz obu ci nie brakuje.
Mam nadziejê, ¿e mi wybaczy³eœ."
Na tych wnioskach koñczy siê testament Williama Bella.
Dziêkujê wam wszystkim za przyjœcie.
Masz zamiar mi powiedzieæ?
Co?
Co jest w liœcie.
Nie.
Nie wydaje mi siê.
Halo?
Dunham nie odbiera telefonu.
Jesteœcie ju¿ w mieszkaniu Blake'a?
Nie, nie ma mnie z Dunham.
Kim jest Blake?
Jest jedn¹ z osób, które znaleŸliœmy w piwnicy.
Dzisiaj rano znaleŸliœmy jego odciski w bazie danych.
/- Nie zadzwoni³a do ciebie? - Nie.
Hej.
- Broyles dzwoni³ do ciebie. - Tak.
Przepraszam.
Wiem, ¿e nie chcia³eœ robiæ za niañkê, ale dla Waltera to by³ wa¿ny dzieñ,
a gdybym zadzwoni³a, zaraz byœ tu przyszed³.
Blake pozwala³ mieszkaæ tu przyjacielowi.
Na to wygl¹da.
Chocia¿ nie ma tu nic, co by nam powiedzia³o, kim on jest.
W³aœnie mia³am poszukaæ w³aœciciela, zobaczyæ, co on wie.
Mo¿e móg³byœ siê jeszcze rozejrzeæ,
na wypadek, gdybym coœ pominê³a?
Tutaj Dunham. Masz d³ugopis?
Mam.
/Plac Remingtona 1200, Cambridge.
Odjedziemy za jakieœ 30 minut.
/Wtedy wkraczasz ty.
/Musimy go œci¹gn¹æ.
Walter?
Jak tam na odczytaniu testamentu?
S³ysza³aœ o tej po³udniowoamerykañskiej skolopendrze,
wdzieraj¹cej siê przez otwory nosowe
i siej¹cej tego typu spustoszenie?
Myœlisz, ¿e robak móg³ zabiæ wszystkie piêæ ofiar
i zak³ócaæ ca³¹ elektronikê w domu?
Zapewne nie.
Hej. Hej.
Walter.
Wszystko dobrze?
Nie.
To od Bella?
To klucz do skrytki.
/Nie obawiaj siê przekraczaæ granicy. - To nasza stara k³ótnia.
Belly i ja spêdzaliœmy ca³e dnie dyskutuj¹c o przekraczaniu granicy.
"Tylko ci, którzy zaryzykuj¹
mog¹ sprawdziæ, jak daleko zajd¹."
Tak mawia³ Belly.
Wiêc ty by³eœ tym ostro¿nym?
By³ tam.
Widzia³, co zrobi³em, co zniszczy³em.
Jak mo¿e mi mówiæ bym przekroczy³ granicê?
Walter, ocali³eœ Petera.
Wiem, ¿e by³y konsekwencje,
ale Peter musi zrozumieæ,
dlaczego dokona³eœ tych wyborów.
Rozmawia³eœ z nim, prawda?
Czeka³em na dobry moment.
Walterze, mówi³eœ, ¿e to zrobisz wiele dni temu.
Musi poznaæ twój punkt widzenia.
Œródch³onka.
S¹ ostre uszkodzenia ucha œrodkowego.
Podaj wacik, proszê.
Chyba wiem, co siê sta³o.
Walter, nie mogê znaleŸæ "Requiem".
Mo¿e don Giovanni.
Uwa¿asz, ¿e muzyka zabi³a tych ludzi?
Nie do koñca muzyka.
Mo¿esz mi z tym pomóc, kochanie?
A co z tym? Zadzia³a?
"Wesele Figara". Doskonale.
Od jakiegoœ czasu wiemy,
¿e ró¿ne dŸwiêki ró¿nie oddzia³uj¹ na mózg.
Spójrz na moje fale mózgowe.
Wyg³adzaj¹ siê.
Harmonijna muzyka redukuje aktywnoœæ mózgow¹.
Dlatego myœlimy bardziej przejrzyœcie s³uchaj¹c jej.
W przeciwieñstwie do tego.
Dysonans. Spójrz... spójrz na moje neurony.
Na moje neurony.
Rozumiemy, Walter.
Mogê to ju¿ wy³¹czyæ?
O, przepraszam.
Przepraszam.
Widzisz, sêk w tym, ¿e tego typu s³uchowy fenomen,
przeniesiony w ultradŸwiêki du¿ej mocy, mo¿e byæ zgubny,
a sposób w jaki dzia³a na mózg, mo¿e sprawnie wywo³aæ
rodzaj wegetatywnego transu przed œmierci¹.
Co tak¿e wyjaœnia uraz ucha wewnêtrznego.
Wiêc szukamy zabójczej pozytywki?
Nie, jest ultradŸwiêkowe, wiêc nawet go nie us³yszysz.
- Czêstotliwoœæ jest za wysoka. - Cicha, lecz zabójcza.
Skoro ju¿ o tym mówimy,
mo¿e lepiej siê odsuñ.
Wyœmienicie, Walter.
Jakiœ pomys³, dlaczego trzeci nie odczu³ efektu?
Mo¿e jakieœ nauszniki?
Musia³yby byæ bardzo z³o¿one.
Zadzwoniê do Broylesa.
Powiem, ¿eby szuka³ niezwyk³ej aktywnoœci ultradŸwiêków w mieœcie.
Walter.
Porozmawiaj z nim.
/Wszystkie ofiary by³y pacjentami /doktora Laxmeesha Nayaka.
/Prowadzi³ ambulatorium w Seattle.
/Nayak pozornie leczy³ ich
/jak pacjentów z zaburzeniami snu /na potrzeby eksperymentu.
Masz fotograficzn¹ pamiêæ.
Jak mam to zrobiæ?
Nie ruszaj siê, dopóki nie powiem, ¿e mo¿esz.
Za³apa³eœ?
Dobrze. WejdŸ.
Od³ó¿ pude³ko. Na ³awê.
Powoli.
Proszê.
Nie krzywdŸ mnie, pani Dunham.
Jesteœ nies³ysz¹cy.
Dlatego nie umar³eœ.
Zadzwoniê do Olivii. Dziêki.
Peter, mogê na chwilê?
Jasne. Co siê dzieje?
Ja...
Dzisiaj, gdy po¿egna³em Belly'ego,
by³o ciê¿ko.
Bardzo ciê¿ko.
Jasne, ¿e by³o.
Ja przepraszam, jeœli...
Nie, nic takiego.
To, co chcê powiedzieæ, to ¿e to by³o nic,
nic, w porównaniu do po¿egnania mojego syna.
- Walter, muszê zadzwoniæ do Olivii. - Peter, musisz to us³yszeæ.
Gdy Peter...
mój Peter...
umar³...
straci³em nadziejê.
Jedynie Elizabeth trzyma³a mnie przy ¿yciu,
ale tak¿e moje okno do twojego œwiata.
Zawsze mówi³em Belly'emu, ¿e nie mo¿emy przejœæ,
¿e to zbyt niebezpieczne.
Gdy zobaczy³em, ¿e ty te¿ umierasz,
i tylko ja mogê ciê ocaliæ...
Porwa³eœ mnie, Walter.
Zabra³eœ mnie od mojej rodziny.
Od mojego œwiata.
Nie planowa³em tego.
Nie tego chcia³em.
Kocham ciê, Peter.
Gdybym mia³ wybieraæ ponownie,
nie wiem czy by³bym doœæ silny, by zachowaæ siê inaczej,
ale teraz rozumiem, ¿e to by³o z³e,
¿e nie powinienem by³ przekraczaæ granicy,
¿e to by³o okropne.
Nie mogê jeszcze o tym rozmawiaæ, Walter.
Widzia³ moj¹ odznakê przy mieszkaniu Blake'a.
Myœla³, ¿e zwraca pude³ko w³adzom.
Jak skoñczê, to wrócê pomóc ci z nim.
Szkoda, ¿e nie jest œlepy.
Jeœli mam ciê w tym zast¹piæ...
Nie, rób swoje.
Upewnij siê, ¿e teraz nie spieprzysz.
Wybacz.
Peter.
/CzeϾ.
/Jestem nie w porê?
/Mam przyjœæ póŸniej?
Nie, sk¹d¿e.
W³aœnie wysz³am spod prysznica.
Dasz mi minutkê?
Wybacz.
Powinienem by³ zadzwoniæ wczeœniej.
CzeϾ.
Czeœæ. Mogê wejœæ?
Jasne.
Zatem... Walter przeprosi³ mnie.
Wiem, ¿e nie trzeba wiele.
Parê s³ów, uœcisk,
kilka rozdañ uno. (w³oska gra karciana)
Wszystko uszczêœliwi cz³owieka w takim momencie, ale...
jakoœ nie mogê siê do tego zmusiæ.
Czasami nawet nie mogê mu spojrzeæ w oczy.
Sporo razem przeszliœcie.
Nie mo¿esz oczekiwaæ powrotu do tego, co by³o, z dnia na dzieñ.
Wiemy, ¿e bardzo ciê to dotknê³o, Peter.
Nie, nie macie pojêcia.
Widzia³em, co zrobi³ Walter.
Widzia³em strefy kwarantanny,
wszystkie szkody, jakie spowodowa³.
Zniszczy³ ich œwiat. Mój œwiat.
Nie móg³ wiedzieæ, ¿e bêdzie tak Ÿle.
Tak.
To nie tak, jakby pokazali mu jego obraz, z kulami ognia strzelaj¹cymi z jego oczu,
kiedy by³ przywi¹zany do maszyny zniszczenia.
Nie przyszed³eœ rozmawiaæ o Walterze, prawda?
Nie mogê zamkn¹æ oczu, ¿ebym nie widzia³ tego obrazu.
I cokolwiek jest na tych projektach,
³¹czy mnie z t¹ maszyn¹.
Co, jeœli maj¹ racjê?
Co, jeœli ta maszyna robi dok³adnie to, o czym Broyles i Walter myœl¹?
Czy to moje przeznaczenie, mój los?
Te¿ bêdzie mi dane zniszczyæ œwiaty?
Poniewa¿, bêdê z tob¹ szczery,
nie chcê zamieniæ siê w Waltera.
Peter, ja te¿ siê bojê.
Ostatnie kilka tygodni by³o trudne dla nas wszystkich.
Wiesz pewnie, ¿e zawsze jest jakieœ rozwi¹zanie tymczasowe.
Tymczasowe?
Zatracenie.
- Witam. - CzeϾ.
Co to jest?
To... pude³ko.
A co w nim jest?
Jak z wiêkszoœci¹ rzeczy w ¿yciu,
rzeczywistoœæ jest ograniczona w porównaniu z wyobraŸni¹.
I czy¿ nie lepiej jest móc siê zastanawiaæ?
Mo¿e móg³byœ chwilê popilnowaæ pude³ka,
gdy bêdê w toalecie?
A czeka za to jakieœ wynagrodzenie?
Jasne.
Proszê.
Za minutê wracam.
Dobrze.
- Astrid. - Broyles.
To nie mo¿e byæ dobry znak.
Ulica Kenta.
Bywa³em w salonie masa¿u zaraz za rogiem.
Tutaj mi stawa³.
Mam nadziejê, ¿e mówisz o poci¹gu, Walter.
Mamy kolejne piêæ ofiar,
mo¿liwe wiêcej ukrytych.
Wszystkie siê ruszaj¹, lecz nie odpowiadaj¹.
S¹ w jakimœ transie.
Poruczniku, wszystkie stacje w Bostonie nale¿y ewakuowaæ.
Kamery zarejestrowa³y niskiego mê¿czyznê
wchodz¹cego do tunelu z metalowym pude³kiem.
Wygl¹daj¹ na cierpi¹cych na to samo, co ci z Milton.
Tak, uwa¿amy, ¿e pude³ko jest tym, co wykopali z³odzieje.
Co z poci¹gami?
Maj¹ system komputerowy.
Zalogowaliœmy siê i zatrzymaliœmy wszystkie jad¹ce do tunelu.
Saperzy gotowi do pracy w tunelu.
Saperzy? To nie jest bomba.
Jak ich wyœlesz, to zgin¹.
Tunel prowadzi prosto do nastêpnej stacji.
Jeœli pude³ko siê porusza, musimy je zatrzymaæ.
Masz lepszy pomys³?
Tak, ja pójdê.
Peter, nie mo¿esz. To zbyt niebezpieczne.
To pude³ko to nasza odpowiedzialnoœæ, Walter.
Jeœli siê do niego zbli¿ê, mo¿e je rozbrojê.
Nie, nie.
Nie mia³em czasu na znalezienie czegoœ,
co ochroni³oby ciê przed dŸwiêkiem.
Z pewnoœci¹ wasi ludzie maj¹ jak¹œ ochronê przed dŸwiêkiem?
Ale to s¹ ultradŸwiêki.
Zwyk³a redukcja szumów nic nie da.
Muszê wy³¹czyæ wszystkie impulsy nerwu œlimakowego.
Moi ludzie s¹ gotowi.
Peter, muszê podj¹æ decyzjê.
O co chodzi, Walter?
Nauka jest s³aba, by powiedzieæ najmniej.
Walter, jeœli mo¿esz mi pomóc zbli¿yæ siê do pude³ka,
musisz powiedzieæ teraz.
Walter, mów do mnie.
Agentko Dunham,
potrzebujemy twojej broni.
/Test mikrofonu. /Raz, dwa.
Ile mam czasu?
Nie wiem.
Jeœli nas us³yszysz, to bêdzie za póŸno.
Oszacuj to dla mnie, Walter.
Nie wiêcej ni¿ trzy minuty.
Gotowy?
Zrób to.
/Widzê je.
O Bo¿e.
/Wiem, co to jest.
/To czêœæ broni.
/Rozpoznajê z projektu Walternate'a.
Broñ z drugiej strony?
Jak to mo¿liwe?
/Pude³ko by³o chyba dŸwiêkoszczelne.
/Ale jest zepsute. /Nie mogê go zamkn¹æ.
/Spróbujê je rozbroiæ.
Nie mówi³ nic od 71 sekund.
Coœ jest nie tak.
S³uch mo¿e mu wróciæ w ka¿dej chwili.
Musimy kogoœ wys³aæ.
Nie mogê tam wys³aæ kolejnego cz³owieka.
On mo¿e byæ ranny. Mo¿e...
Hej, ch³opaki. S³yszycie to?
Myœla³em, ¿e poci¹gi stoj¹!
Urz¹dzenie wp³ynê³o na system komunikacyjny.
Dunham, poczekaj! Nie mo¿esz tam iœæ!
Przy tak katastrofalnej eksplozji,
pewnie mia³ jakieœ implanty chirurgiczne.
Plomby ceramiczne.
Jeœli wibrowa³y z odpowiedni¹ czêstotliwoœci¹ rezonuj¹c¹...
Zawsze nienawidzi³em dentystów.
I jesteœ pewny, ¿e to czêœæ broni?
Tak, wygl¹da jak czêœci z tamtej strony.
I wiemy, ¿e Walternate ma tutaj agentów.
Mo¿e w³aœnie szukaj¹ brakuj¹cych czêœci.
Tych, których nie by³o tam.
Dlaczego jej czêœci mia³yby siê znajdowaæ po naszej stronie?
Masz lepsze wyjaœnienie?
Mówimy tutaj o dwóch wszechœwiatach.
Dwoje ka¿dego z nas.
Zaskoczy³oby ciê cokolwiek w tym momencie?
Pudding bekonowy.
To by mnie zaskoczy³o.
Chcia³bym zabraæ to do laboratorium.
Mamy rysunki.
Mo¿e to rozgryzê.
Dobrze.
Zgadujê, ¿e masz inne plany na wieczór.
Tak. Masz coœ przeciwko?
Jasne, ¿e nie.
Dzisiaj by³ z³y dzieñ.
Ale móg³ byæ du¿o gorszy.
Pañskie szybkie myœlenie ocali³o wiele osób, doktorze.
Dobra robota.
Walter.
CzeϾ.
Wiem, co Belly mi zostawi³.
Zostawi³ mi Massive Dynamic.
Jestem wy³¹cznym w³aœcicielem.
PETER MA PIERWSZ¥ CZÊŒÆ.
JEST AKTYWNIE ZAANGA¯OWANY.
/ZROZUMIA£EM. /ZACZNIJ PRACOWAÆ NAD DR. BISHOPEM.