Advertisement
Polish transcript
W poprzednich odcinkach...
Przeszed³em do innego œwiata
i zabra³em syna, który nie by³ mój.
Od tamtej chwili nie ma dnia, w którym nie czu³bym ciê¿aru tego czynu.
Peter zas³uguje, by wiedzieæ kim jest.
Ocali³eœ mu ¿ycie, jestem pewna, ¿e zrozumie.
Nie tylko zrobi³eœ dziurê do tamtego œwiata.
- Sprowadzi³eœ mnie tutaj. - Synu...
Nie jestem twoim synem.
Peter wypisa³ siê ze szpitala trzy godziny temu.
Znikn¹³.
Drukowanie...
KWAS OCTOWY
SIARCZAN MANGANU
WODOROTLENEK WAPNIA
KWAS SIARKOWY CZERWONA LUKRECJA
Walter?
Trzeba siê zorganizowaæ.
Pali³eœ marihuanê.
To, co spali³em, trudno zakwalifikowaæ jako marihuanê.
To hybryda.
Supernovej i afgañskiego Kushu.
Nazywam j¹ Brown Betty.
Walterze...
Wiem, co czujesz.
To wa¿ne, by panowaæ nad w³asnym ¿yciem.
Peter wróci.
Potrzebuje tylko trochê czasu.
Ale w koñcu wróci.
Jakieœ nowiny? ZnaleŸliœcie go?
Przykro mi, Walterze.
Mam kilka œladów, którym chcê siê przyjrzeæ, ale muszê...
Co musisz?
Co mo¿e byæ wa¿niejsze od poszukiwañ Petera?
Ciociu Liv, automat ze s³odyczami po¿ar³ dolara, którego mi da³aœ.
CzeϾ, Astrid. CzeϾ, wujku Walterze.
CzeϾ, Ella. Wiesz co?
Mamy trochê s³odyczy w lodówce, poczêstuj siê.
Dziêki.
Kto to?
- Ella, Walterze. - Dziwnie tu pachnie.
Córka Rachel.
Rachel to siostra Olivii.
Rachel musia³a wyjechaæ do Chicago na weekend,
wiêc poprosi³a, ¿ebym zaopiekowa³a siê Ell¹.
Pomyœla³am, ¿e moglibyœcie siê ni¹ zaj¹æ przez...
Nie mogê siê nikim zajmowaæ, jestem w fazie pierwszej.
Ona mówi³a raczej do mnie.
Walter w³aœnie wypali³ coœ, co nazywa Brown Betty.
- Czeœæ, krówko. - Ostro¿nie, Stello.
Gene, Gene, nie li¿!
Tylko kilka godzin.
Nie martw siê, Olivio.
Chêtnie siê ni¹ zajmiemy.
Zabijesz go. Nie powinieneœ dotykaæ boków.
Co z ciebie za doktor? Nawet siê nie starasz.
Serce.
Zjad³eœ moje s³odycze i gadasz dziwne rzeczy.
I wszystko ciê œmieszy.
Wiem, mo¿e mi coœ opowiesz.
Nie umiem opowiadaæ bajek.
Nie opowiada³eœ niczego Peterowi?
Moja ¿ona pewnie tak, ale...
Nie, niczego mu nie opowiada³em.
By³em zawsze... zbyt zajêty prac¹.
A twoi rodzice, wujku?
Czy oni opowiadali ci historie?
O tak.
Moja matka uwielbia³a Chandlera
i jeszcze... Dashiella Hammetta.
Kocha³a krymina³y.
I musicale!
Uwielbia³a musicale!
Przebiera³a mnie do szkolnych przedstawieñ.
Dzieci siê ze mnie œmia³y.
Walterze, Ella naprawdê chcia³aby us³yszeæ opowiadanie.
Pewnego razu...
No có¿, dobrze. Gotowa?
Pewnego razu...
by³a sobie znakomita pani detektyw.
Ale postanowi³a porzuciæ ten fach,
poniewa¿ nie potrafi³a rozwik³aæ jednej tajemnicy.
Jakiej?
Jak wyleczyæ z³amane serce.
Panna Dunham?
Mam na imiê Rachel.
Przepraszam za najœcie, zostawi³am pani kilka wiadomoœci.
Chcia³abym pani¹ zatrudniæ.
Zagin¹³ mój ch³opak.
Jak pani widzi, jestem zajêta.
Wpad³ po uszy, narazi³ siê szulerowi.
Nazywa siê Big Eddie. Bojê siê, ¿e spotka³o go coœ z³ego.
- Zaleje pani robaka? - S³ucham?!
Nie, dziêkujê.
Zwykle gdy ludzie siê martwi¹, ¿e ukochany zagin¹³... albo gorzej,
kiedy odkrywam to, co zwykle odkrywam,
woleliby, ¿eby jednak nie ¿y³.
A co pani zazwyczaj odkrywa?
Rachel, prawda?
Wyœwiadcz sobie przys³ugê.
Wracaj do domu.
On nie jest taki.
Poznaliœmy siê ledwie kilka tygodni temu, ale...
To by³a mi³oœæ od pierwszego wejrzenia.
Pewnie nie wierzy pani, ¿e ona istnieje,
ale zapewniam, ¿e tak jest.
Coœ siê sta³o i po uszy siê zakocha³em,
nie wiedzia³em, jak to jest, dopóki nie pokocha³em.
Coœ siê sta³o i zakocha³em siê po uszy
Nie wyrywaj mi serca, nie ³am mi serca,
Nie, nie odrzucaj go.
Co te dzieciaki ci zrobi³y...
Mo¿e powinieneœ pouczyæ mnie algebry.
Widzisz...
Przez lekarstwo, które bierze wujek Walter,
miêœnie pierœcienno-nalewkowe powoduj¹ obkurcz krtani.
Co ja mówi³em?
Ach tak!
Prawdziwa mi³oœæ.
Kiedy ostatni raz pani z nim rozmawia³a?
Dwa dni temu, przez telefon.
Jak siê nazywa?
Peter Bishop.
Chwila, to nie tak.
Moja mama nie kocha Petera.
Oczywiœcie, ¿e nie, to tylko opowieœæ.
Ale w ka¿dej dobrej opowieœci
nie wszystko jest takie, jakie siê wydaje.
- Na czym to skoñczyliœmy? - Przyjê³a zlecenie.
Jasne, jak mog³a go nie przyj¹æ?
Widzisz, Rachel nie wiedzia³a,
¿e detektyw Olivia wierzy³a kiedyœ w mi³oœæ.
A zw³aszcza w wielk¹ mi³oœæ.
Przyjê³a zlecenie choæby po to,
by sprawdziæ, czy wielka mi³oœæ naprawdê istnieje.
Od tej chwili mo¿e siê zrobiæ trochê strasznie.
Nie jestem pewien, czy chcesz, ¿ebym kontynuowa³.
Czy ma to coœ wspólnego z Peterem?
Mo¿e.
Ale tylko mo¿e.
Kiedy Olivia wypytywa³a Rachel,
daleko, po drugiej stronie miasta
m³ody mê¿czyzna ukrywa³ siê,
poniewa¿ zdoby³ pewn¹ niezwyk³¹ rzecz.
Jak¹ rzecz?
Tak siê sk³ada, ¿e...
serce.
Ale serce, jakiego œwiat jeszcze nie widzia³.
Fringe 2x20 Brown Betty
T³umaczenie: cy8er Korekta: Jandulka
Synchro: cy8er
Miar¹ talentu detektywa s¹ jego Ÿród³a informacji.
Jest tutaj?
Detektyw Dunham zna³a ludzi w pewnych krêgach.
...jeœli nie mo¿esz uciec od jej dŸwiêku,
nie martw siê zbytnio, tobie te¿ siê uda.
Byliœmy dzieæmi, bawiliœmy siê zabawkami...
Witam, poruczniku Broyles.
Mi³o ciê widzieæ.
Nie odpowiesz nawet "CzeϾ"?
Nie wiem, czy naprawdê chcesz siê przywitaæ,
czy próbujesz mnie wykorzystaæ.
W tym jesteœ dobra.
Chcê prosiæ o przys³ugê.
I przychodzisz z tym do mnie.
Nie tak¹ jak szeœæ lat temu, kiedy udawa³am, ¿e nie widzê,
jak gliniarz podk³ada dowody, ¿eby zdobyæ awans.
Ale tak, to wa¿ne.
O co chodzi?
Zaginiony.
Nigdy go nie widzia³em.
A to?
Wiesz, co to mo¿e byæ?
Jego dziewczyna znalaz³a to w mieszkaniu tej nocy, kiedy zagin¹³.
To logo firmowe Massive Dynamic.
S³ysza³aœ o nich?
Nie. Czym siê zajmuj¹?
Raczej czym siê nie zajmuj¹.
Faktycznie, czegó¿ nie robi¹?
Olivia trochê poszpera³a i wkrótce dowiedzia³a siê kilku rzeczy.
Jakich?
Massive Dynamic zarabia pieni¹dze, nie bacz¹c na nic.
Wstrêtna firma, która nie przegapi okazji do wykorzystania maluczkich.
Paso¿ytuje na pomys³ach innych.
Panno Dunham, Nina Sharp.
Mi³o pani¹ poznaæ.
Dziêkujê, ¿e mnie pani przyjê³a.
Detektyw Broyles dzwoni³ w pani sprawie.
Mówi³, ¿e szuka pani kogoœ. Uwa¿a pani, ¿e mogê pomóc?
Tak.
Nazywa siê Peter Bishop.
Na zlecenie jego narzeczonej prowadzê sprawê jego zaginiêcia.
Uwa¿a, ¿e mo¿e mieæ k³opoty.
To by mnie nie zdziwi³o.
Jakiekolwiek ma k³opoty, jestem pewna, ¿e zas³uguje na du¿o gorsze.
To oszust o wielu umiejêtnoœciach i wielu nazwiskach...
Wszystkie w¹tpliwej natury,
od drobnego naci¹gania po szpiegostwo przemys³owe.
I tylko jedn¹ osobê ma w sercu...
Siebie samego.
Rozumiem.
Mogê powiedzieæ pani jedno.
Jeœli udaje, ¿e kocha tê kobietê, musi jej do czegoœ potrzebowaæ.
Mam nadziejê, dla dobra jej i pani, ¿e siê nie odnajdzie.
Jest niebezpieczny.
Przepraszam. Muszê siê zaj¹æ inn¹ spraw¹.
Oczywiœcie.
Dziêkujê za poœwiêcenie mi czasu.
Panno Dunham.
Proszê dzia³aæ ostro¿nie.
On jest naprawdê groŸny.
To ja.
Sytuacja siê zmieni³a.
Halo, tu Rachel. Proszê zostawiæ wiadomoœæ.
Tu Olivia Dunham.
Muszê z pani¹ porozmawiaæ o Peterze Bishopie.
Proszê oddzwoniæ jak najszybciej.
- Rachel? - Pomocy, panno Dunham!
Rachel!
To nie tak! Ona nie mo¿e umrzeæ.
Dlaczego?
Pewnie dlatego, ¿e to jej matka, Walterze.
Nie, nie dlatego.
W bajkach tak siê nie dzieje.
Ona kocha, prawdziw¹ mi³oœci¹. Nie mo¿e umrzeæ.
Jak mówi³em, w tej opowieœci wszystko jest inne, ni¿ siê wydaje.
By³a aktork¹.
Naprawdê mia³a na imiê Kelsey.
Nie pytaj, co z tym zrobiæ, bo nie wiemy.
Ktokolwiek to zrobi³, by³ w tym dobry.
Nie zostawi³ odcisków.
Nie potrafimy nawet powiedzieæ, czym to zrobi³.
Ale jedno wiemy oboje, Dunham...
Przyci¹gasz œmieræ.
Co pan próbuje powiedzieæ?
¯ebyœ trzyma³a siê z daleka.
Teraz, kiedy rozbudzi³eœ moj¹ ciekawoœæ?
Wtykaj nos dalej, a ty i twoja ciekawoœæ spêdzicie trochê czasu na koszt pañstwa.
Trzy ciep³e posi³ki i ³ó¿ko, to kusz¹ce, ale...
chyba sobie darujê.
Mówiê powa¿nie, Dunham.
Zostaw to doros³ym.
Dobra, wygra³eœ.
Asystentka dyrektora?
Centrala, potrzebujê adresu.
Dobrze, s³onko. Jakie nazwisko?
Dr Walter Bishop.
To ty.
Tak jakby.
Troszkê mniej przystojny ni¿ twój wujek Walter,
ale równie b³yskotliwy.
Marzyciel.
Olivia wkrótce odkryje, ¿e to on wpl¹ta³ j¹ w ca³¹ sprawê.
Wiêc pan wynaj¹³ j¹, ¿eby wynajê³a mnie, ¿ebym znalaz³a Petera Bishopa?
Tak.
Dlaczego sam pan do mnie nie przyszed³?
Pani s³awa pani¹ wyprzedza, panno Dunham.
Nie jest pani najlepsza, ale za to wybredna.
Przyjmuje pani tylko sprawy, które dotycz¹ zakochanych.
U¿y³em jej, aby zwróciæ pani uwagê.
Nie chcia³em, by j¹ skrzywdzono.
Zwróci³ pan moj¹ uwagê, dr. Bishop.
Kim, do diab³a, jest Peter Bishop i dlaczego pan go szuka?
By³ moim asystentem.
Nosicie to samo nazwisko. Jesteœcie spokrewnieni?
Przypadkowo, choæ pokocha³em go jak syna.
Najwidoczniej jednak by³ groŸniejszy, ni¿ podejrzewa³em.
Ukrad³ mi coœ.
Mój...
najwa¿niejszy wynalazek.
Ca³e ¿ycie tworzy³em rzeczy, które daj¹ radoœæ i szczêœcie,
próbuj¹c ulepszyæ œwiat.
Guma balonowa. To jedna z pierwszych.
Flanelowa pi¿ama.
Têcze.
I mój ostatni projekt: œpiewaj¹ce zw³oki.
Dwa, trzy, cztery...
Kto mo¿e wzi¹æ wschód s³oñca?
Spryskaæ go ros¹?
Posmarowaæ czekolad¹, rzuciæ cud lub dwa?
To Candyman!
Candyman mo¿e,
on robi to z mi³oœci¹
i œwiat smakuje lepiej.
Pomyœla³em: dlaczego nie o¿ywiæ trochê zmar³ych?
Jeszcze odrobinê fa³szuj¹.
Co to jest?
To przytulasek, oczywiœcie.
- Wymyœli³ przytulaski? - O tak, moja droga.
Wymyœli³ wszystko, co wspania³e na tym œwiecie.
Misie, tabliczki czekolady...
a nawet coœ jeszcze bardziej niezwyk³ego.
Serce.
Szklane serce.
Dlaczego jest tak niezwyk³e?
Mówi¹c krótko, to Ÿród³o energii, ale potrafi wiele wspania³ych rzeczy.
A do niedawna...
utrzymywa³o mnie przy ¿yciu.
Mia³em chore serce, dlatego wymyœli³em szklane.
Kilka nocy temu ktoœ wœlizgn¹³ siê do mojego pokoju
i ukrad³ je, kiedy spa³em.
Zrobi³em, co mog³em z tymi bateriami.
Utrzymuj¹ mnie przy ¿yciu, ale... jeœli nie odzyskam serca, umrê.
Uwa¿a pan, ¿e Peter Bishop ukrad³ panu serce?
Znik³o razem z nim.
To serce jest bezcenne.
Kto wie, ile mo¿na za nie dostaæ.
Zosta³o mi do zrobienia tyle dobrych rzeczy.
Jeœli umrê, ¿adnej nie skoñczê.
Wszystkie pomys³y...
umr¹ razem ze mn¹.
- Ona mu pomo¿e, prawda? - Oczywiœcie.
Ale najpierw musi odzyskaæ swoj¹ asystentkê,
Esther Ficklesworth.
Mam mnóstwo doœwiadczenia z ludŸmi ró¿nego rodzaju.
To mo¿e siê przydaæ, prawda?
To znaczy, chorzy psychicznie wymagaj¹ pewnie silnej psychiki.
I mi³oœci. Bo przecie¿ potrzebuj¹ jej, prawda?
Naprawdê potrzebujê tej pracy
Proszê, Bo¿e, potrzebujê jej.
Muszê dostaæ tê pracê.
Proszê wybaczyæ.
To moja poprzednia szefowa.
Mogê przeprosiæ na chwilkê?
Dzwoni tylko wtedy, kiedy ma coœ naprawdê wa¿nego.
Albo kiedy jest zagubiona...
Czego chcesz?
Nowa sprawa. Potrzebujê ciê.
Dziœ rano mnie odprawi³aœ
i wisisz mi za szeœæ miesiêcy.
Dlaczego myœlisz, ¿e rzucê wszystko tylko dlatego, ¿e zadzwoni³aœ?
Bo to wa¿ne.
I dlatego, ¿e w³aœnie taka jesteœ.
Dunham?
Odpuœæ sobie tê sprawê.
Kim, do diab³a, jesteœ?
Cz³owiekiem, który nie chce, by uczucia wpêdzi³y go w tarapaty.
Nie wtykaj serca, gdzie nie trzeba.
Przepraszam, czy to boli?
Nie, nie... w³aœciwie to œwietne uczucie.
Rób, co trzeba.
Nie mogê uwierzyæ, ¿e dla prawdziwej mi³oœci wróci³aœ do interesu.
Wiesz, ¿e to twój problem, prawda?
Zawsze szukasz czegoœ, co nie istnieje.
To nieprawda.
Nie szukam kogoœ, kto odda serce œwiatu.
Gdzieœ we wszechœwiecie musi byæ facet, który mnie ogrzeje, kiedy zmarznê,
nakarmi, kiedy bêdê g³odna,
i mo¿e od czasu do czasu weŸmie mnie na tañce.
To dziwne.
Wygl¹da, jakby siê goi³o.
Jakiego narzêdzia u¿y³?
Nigdy czegoœ takiego nie widzia³am. To by³o jak jakiœ...
Laser.
Tak¹ sam¹ ranê mia³a Rachel.
Wiêc zaatakowa³ mnie ten sam cz³owiek, który wyci¹³ jej serce.
Narysuj to.
Co narysowaæ?
To narzêdzie.
Mam pomys³.
Patent na to urz¹dzenie zosta³ wydany w zesz³ym roku.
Niez³e urz¹dzonko, o ile pamiêtam.
Opatentowane przez bajeranck¹ firmê z Manhattanu.
Kurczê, chcia³bym pracowaæ w takim miejscu.
Ten ca³y sprzêt szpiegowski...
Nazywaj¹ siê...
Massive Dynamic.
Nie mo¿e pani tam wejœæ, panno Dunham!
Kilka godzin temu ktoœ mnie tym zaatakowa³ i powiedzia³,
¿e mam zapomnieæ nazwisko Peter Bishop.
Mogê zadzwoniæ do federalnych albo powie mi pani prawdê.
Twój wybór, paniusiu.
Przynieœ akta lasera kwantowego.
Skonstruowano go tutaj, w naszym laboratorium biomedycznym
jako narzêdzie chirurgiczne.
Kilka miesiêcy temu jeden z prototypów zosta³ wykradziony.
Proszê mi powiedzieæ... Ten mê¿czyzna, który pani¹ zaatakowa³,
by³ ³ysy i mówi³ z dziwnym akcentem?
Kim on jest?
Nie on, a oni.
Nazywamy ich Obserwatorami.
S¹ niebezpieczni, a ich pogró¿ki proszê traktowaæ serio.
Powinna pani wiedzieæ, w co siê pakuje, panno Dunham.
- K³ama³a. - Kto?
Nina Sharp. K³ama³a, prawda?
Dlaczego tak myœlisz?
Nie wiem, po prostu jej nie ufam.
Bystra dziewczynka.
Wyprzedzasz akcjê, ale myœlisz bardzo dobrze.
Bo detektyw Olivia te¿ jej nie ufa³a.
MIEJSCE ZASTRZE¯ONE N. SHARP
To ja. Masz coœ nowego?
Firma Niny Sharp, Massive Dynamic.
Za³o¿ycielem i prezesem jest William Bell.
S³ysza³aœ o nim?
Nie, a powinnam?
To taki naukowy Krzysztof Kolumb.
Jego badania zawsze dotycz¹ zagadnieñ z pogranicza wyobraŸni.
Ale mam coœ ciekawego.
Przez ostatnie kilka lat nikt go nie widzia³.
Nie by³o konferencji prasowych, wyst¹pieñ publicznych.
Jakby znik³ z powierzchni Ziemi.
Ale co to ma wspólnego z Peterem Bishopem?
Nie wiem.
Ale to dziwne, prawda?
Tak. Muszê koñczyæ.
Hej, Dunham?
Uwa¿aj na siebie.
Dobrze, mamo.
Mam nowiny. Mogê mówiæ?
Oczywiœcie, nikt nas nie s³yszy.
- O co chodzi? - Znalaz³am to.
- Szklane serce? - Mia³eœ racjê.
Ma je Peter Bishop.
Gdzie on jest? Gdzie jest ch³opak?
Jeszcze nie wiemy. Ale znajdziemy go.
To wspania³e wieœci.
Œwietna robota, Nino. Wiedzia³em, ¿e ci siê uda.
William, odchodzi³am od zmys³ów.
Energia tego serca pozwoli nam stworzyæ stabilne drzwi miêdzy œwiatami.
I w koñcu bêdziemy mogli znów byæ razem.
Wiem, ukochana.
Przepraszam.
Ocknê³a siê.
Jak widaæ.
Chyba powinno mi byæ przykro, panno Dunham.
To wszystko pani nie dotyczy.
Zrobi³am, co mog³am, by pani¹ chroniæ.
Ostrzega³am, ¿eby trzyma³a siê pani z dala, ale nie chcia³a pani s³uchaæ.
Nie zostawi³a mi pani wyboru.
Wiêc wyœle mnie pani gdzieœ daleko,
¿ebym nikomu nie powiedzia³a, co chce pani zrobiæ ze szklanym sercem?
Niezupe³nie.
Proszê, panie Gemini.
Nie, nie!
Dzwoni do ESTHER
BRAK SYGNA£U
Pomocy!
S³ysza³em, ¿e mnie pani szuka.
Lepiej siê pani czuje?
Pyta pan, czy gor¹cy prysznic jest lepszy ni¿ ton¹ca sosnowa trumna?
Du¿o lepszy, dziêkujê.
Zak³adam, ¿e pan tu nie mieszka.
Nie, nikt tu nie mieszka.
Wygl¹da jak dobre miejsce na kryjówkê.
Ale to nale¿y do pana.
Tak.
Co to jest?
Jest pani g³odna?
Sk¹d pan wiedzia³, ¿e tonê?
Kawy?
Z ³y¿eczk¹ cukru, dziêkujê.
Jak ju¿ mówi³em, s³ysza³em, ¿e ktoœ mnie szuka.
Policjantka Olivia Dunham.
Wiêc œledzi³em pani¹.
Ma pan b³êdne informacje, bo ja jestem prywatnym detektywem.
Rozumiem.
Lubi pani jazz?
- Jazz? - Miles, Duke, Louis, John Coltrane...
Wiele mo¿na powiedzieæ o ludziach, wiedz¹c, jakiej muzyki s³uchaj¹.
I czy tañcz¹, czy nie.
Có¿, jazz... Nie bardzo, ale taniec?
Pewnie.
Wiêc jesteœmy zupe³nie inni.
Nie cierpiê tañczyæ.
Ale mogê pani¹ wzi¹æ na tañce.
Naprawdê?
Dlaczego?
Nie wiem, mo¿e byæ zabawnie.
Wygl¹da pani na œwietn¹ tancerkê.
To bardzo mi³o i jestem wdziêczna za uratowanie mnie,
ale wiem, kim pan jest i co pan zrobi³.
Chce pan wiedzieæ, dlaczego go szuka³am?
Wynaj¹³ mnie dr Walter Bishop.
Wiem, ¿e wzi¹³ pan jego szklane serce.
Tak pani powiedzia³?
¯e ukrad³em jego serce?
Co jeszcze powiedzia³ pani Walter Bishop?
¯e bez tego serca umrze
i ¿e dobro, które czyni dla œwiata, umrze razem z nim.
Zdaje siê, ¿e nie tylko mnie udzielono b³êdnych informacji.
Twierdzi pan, ¿e to nieprawda?
Proszê ze mn¹.
147 pinezek.
Ka¿da reprezentuje dziecko zranione przez Waltera Bishopa.
- Zranione? - Walter wymyœli³ mnóstwo rzeczy.
Cudownych rzeczy, to prawda.
Ale nie powiedzia³ pani, sk¹d wzi¹³ te pomys³y.
S³onie, têcze, laski lukrecji...
pochodz¹ z dzieciêcych snów.
Kradnie dzieciom sny i zastêpuje je koszmarami.
To w³aœnie to.
Wzór, schemat destrukcji
krzywdzonych dzieci... koniec niewinnoœci.
Kto jeszcze o tym wie?
Nikt.
Pracowa³em dla niego od lat i nawet ja nie wiedzia³em.
Dlatego zgodzi³em siê umrzeæ, by on móg³ ¿yæ.
To twoje serce.
Urodzi³em siê z nim.
I by³em gotów oddaæ je Walterowi
za dobro, które uczyni³,
i za to, które móg³ uczyniæ.
Myœla³em, ¿e jego ¿ycie jest wiêcej warte ni¿ moje.
Przynajmniej dopóki nie dowiedzia³em siê prawdy.
Nie wszystko dobro œwiat zawdziêcza Walterowi Bishopowi,
a jest on odpowiedzialny za wiele z³a.
Do diab³a.
- Co to jest? - ZnaleŸli nas.
Uciekaj!
Wiedzia³em, ¿e jesteœ niez³¹ tancerk¹.
Da³aœ tam popis.
Ty te¿ nie by³eœ z³y.
Potrzebujê twojej pomocy, Olivio.
Umieram.
Dobrze, mam je.
Co mam zrobiæ?
Gra³aœ kiedyœ w "Operacjê"?
Wiêc zrób to samo, tylko odwrotnie.
Musisz w³o¿yæ mi baterie do klatki piersiowej.
Pod ¿adnym pozorem nie dotykaj zakoñczeñ nerwów.
A jeœli dotknê?
Nie rób tego.
Dobrze.
Poradzisz sobie.
Powoli i pojedynczo.
Dlaczego zosta³aœ detektywem?
Nie wiem.
Chyba zawsze wiedzia³am, co powinnam robiæ.
A co powinnaœ robiæ?
Opiekowaæ siê ludŸmi.
A kto siê opiekuje tob¹?
Uda³o siê.
Jeszcze jedna.
Musi byæ mi³o wiedzieæ, kim siê jest.
Znaæ swoje miejsce w œwiecie.
A co z tob¹?
Myœla³em, ¿e wiem.
Zdawa³o mi siê, ¿e wiem, kim jestem.
Ale myli³em siê.
Gotowe.
Peterze?
Peterze!
Proszê, Peterze...
Pierwszy raz w ¿yciu
mam kogoœ, kto mnie potrzebuje
i kogo ja potrzebujê od dawna.
Choæ raz siê nie bojê,
pójdê, gdzie ¿ycie prowadzi,
i wiem, ¿e starczy mi si³.
Pierwszy raz w ¿yciu
nie pozwolê, by rani³ mnie ¿al,
jak rani³ mnie kiedyœ.
Po raz pierwszy mam kogoœ,
kto mnie nie opuœci.
Ju¿ nie jestem samotna.
Peterze...
Uda³o ci siê.
- Ostro¿nie. - Baterie nie wytrzymaj¹ d³ugo.
Musimy odzyskaæ moje serce.
Ci ludzie, którzy nas zaatakowali, pracuj¹ dla Niny Sharp.
Ale to nie Nina Sharp ma twoje serce.
Wiêc kto?
Proszê to od³o¿yæ, dr. Bishop.
Sk¹d wiedzia³aœ, ¿e to ja?
To urz¹dzenie, które przebi³o œcianê...
Wiedzia³am, ¿e ju¿ je gdzieœ widzia³am.
Przeci¹gn¹³eœ Obserwatorów Niny Sharp na swoj¹ stronê, prawda?
Peterze!
Nie chcia³em nikogo skrzywdziæ, nigdy...
Zmieniê siê, zobaczysz.
Wynagrodzê wszystkie krzywdy, które wyrz¹dzi³em.
Peterze, proszê.
Kto mo¿e wzi¹æ wschód s³oñca?
Spryskaæ go ros¹?
Candyman mo¿e...
Peterze, proszê.
Za póŸno, Walterze.
Niektórych rzeczy nie mo¿esz wynagrodziæ.
Candyman mo¿e,
on robi to z mi³oœci¹
i œwiat smakuje lepiej.
¯artujesz sobie?
To nie jest w³aœciwe zakoñczenie.
Nie wiesz tego?
Wszystkie historie zaczynaj¹ siê od "Pewnego razu...",
a koñcz¹ "¿yli d³ugo i szczêœliwie".
Nie umiesz opowiadaæ bajek, wujku Walterze.
Ja ci powiem, jak siê koñczy ta historia.
Peter? Peterze, proszê.
Zmieniê siê.
Naprawiê wszystkie szkody, których narobi³em.
Proszê, daj mi jeszcze jedn¹ szansê.
Peter spojrza³ w oczy Waltera
i zrozumia³, ¿e wci¹¿ jest w nim dobro.
Wiêc chwyci³ swoje wyj¹tkowe serce
i ca³¹ swoj¹ moc¹ podzieli³ je na dwie czêœci.
A serce by³o tak magiczne, ¿e wci¹¿ dzia³a³o.
I razem czynili dobro,
i ¿yli d³ugo i szczêœliwie.
Koniec.
Ciocia Liv!
- Doskonale siê bawiliœmy! - Naprawdê?
- To œwietnie. - Kiepsko nam siê gra³o,
ale potem wujek Walter opowiedzia³ mi bajkê.
Przykro mi, Walterze. Bez rezultatu.
Jego zakoñczenie by³o niezbyt dobre.
By³o smutne. Ale ja je poprawi³am.
Prawda, wujku Walterze?
Tak, moja droga, mia³aœ racjê.
Twoje zakoñczenie by³o w³aœciwe.
Twoje by³o rzeczywiœcie du¿o lepsze.
Ch³opiec nie wróci³.
I wydaje mi siê, ¿e dr Bishop nie pamiêta mojego ostrze¿enia.
Tak, ja te¿ jestem zaniepokojony.
Przeszed³em do innego œwiata
i zabra³em syna, który nie by³ mój.
Od tamtej chwili nie ma dnia, w którym nie czu³bym ciê¿aru tego czynu.
Peter zas³uguje, by wiedzieæ kim jest.
Ocali³eœ mu ¿ycie, jestem pewna, ¿e zrozumie.
Nie tylko zrobi³eœ dziurê do tamtego œwiata.
- Sprowadzi³eœ mnie tutaj. - Synu...
Nie jestem twoim synem.
Peter wypisa³ siê ze szpitala trzy godziny temu.
Znikn¹³.
Drukowanie...
KWAS OCTOWY
SIARCZAN MANGANU
WODOROTLENEK WAPNIA
KWAS SIARKOWY CZERWONA LUKRECJA
Walter?
Trzeba siê zorganizowaæ.
Pali³eœ marihuanê.
To, co spali³em, trudno zakwalifikowaæ jako marihuanê.
To hybryda.
Supernovej i afgañskiego Kushu.
Nazywam j¹ Brown Betty.
Walterze...
Wiem, co czujesz.
To wa¿ne, by panowaæ nad w³asnym ¿yciem.
Peter wróci.
Potrzebuje tylko trochê czasu.
Ale w koñcu wróci.
Jakieœ nowiny? ZnaleŸliœcie go?
Przykro mi, Walterze.
Mam kilka œladów, którym chcê siê przyjrzeæ, ale muszê...
Co musisz?
Co mo¿e byæ wa¿niejsze od poszukiwañ Petera?
Ciociu Liv, automat ze s³odyczami po¿ar³ dolara, którego mi da³aœ.
CzeϾ, Astrid. CzeϾ, wujku Walterze.
CzeϾ, Ella. Wiesz co?
Mamy trochê s³odyczy w lodówce, poczêstuj siê.
Dziêki.
Kto to?
- Ella, Walterze. - Dziwnie tu pachnie.
Córka Rachel.
Rachel to siostra Olivii.
Rachel musia³a wyjechaæ do Chicago na weekend,
wiêc poprosi³a, ¿ebym zaopiekowa³a siê Ell¹.
Pomyœla³am, ¿e moglibyœcie siê ni¹ zaj¹æ przez...
Nie mogê siê nikim zajmowaæ, jestem w fazie pierwszej.
Ona mówi³a raczej do mnie.
Walter w³aœnie wypali³ coœ, co nazywa Brown Betty.
- Czeœæ, krówko. - Ostro¿nie, Stello.
Gene, Gene, nie li¿!
Tylko kilka godzin.
Nie martw siê, Olivio.
Chêtnie siê ni¹ zajmiemy.
Zabijesz go. Nie powinieneœ dotykaæ boków.
Co z ciebie za doktor? Nawet siê nie starasz.
Serce.
Zjad³eœ moje s³odycze i gadasz dziwne rzeczy.
I wszystko ciê œmieszy.
Wiem, mo¿e mi coœ opowiesz.
Nie umiem opowiadaæ bajek.
Nie opowiada³eœ niczego Peterowi?
Moja ¿ona pewnie tak, ale...
Nie, niczego mu nie opowiada³em.
By³em zawsze... zbyt zajêty prac¹.
A twoi rodzice, wujku?
Czy oni opowiadali ci historie?
O tak.
Moja matka uwielbia³a Chandlera
i jeszcze... Dashiella Hammetta.
Kocha³a krymina³y.
I musicale!
Uwielbia³a musicale!
Przebiera³a mnie do szkolnych przedstawieñ.
Dzieci siê ze mnie œmia³y.
Walterze, Ella naprawdê chcia³aby us³yszeæ opowiadanie.
Pewnego razu...
No có¿, dobrze. Gotowa?
Pewnego razu...
by³a sobie znakomita pani detektyw.
Ale postanowi³a porzuciæ ten fach,
poniewa¿ nie potrafi³a rozwik³aæ jednej tajemnicy.
Jakiej?
Jak wyleczyæ z³amane serce.
Panna Dunham?
Mam na imiê Rachel.
Przepraszam za najœcie, zostawi³am pani kilka wiadomoœci.
Chcia³abym pani¹ zatrudniæ.
Zagin¹³ mój ch³opak.
Jak pani widzi, jestem zajêta.
Wpad³ po uszy, narazi³ siê szulerowi.
Nazywa siê Big Eddie. Bojê siê, ¿e spotka³o go coœ z³ego.
- Zaleje pani robaka? - S³ucham?!
Nie, dziêkujê.
Zwykle gdy ludzie siê martwi¹, ¿e ukochany zagin¹³... albo gorzej,
kiedy odkrywam to, co zwykle odkrywam,
woleliby, ¿eby jednak nie ¿y³.
A co pani zazwyczaj odkrywa?
Rachel, prawda?
Wyœwiadcz sobie przys³ugê.
Wracaj do domu.
On nie jest taki.
Poznaliœmy siê ledwie kilka tygodni temu, ale...
To by³a mi³oœæ od pierwszego wejrzenia.
Pewnie nie wierzy pani, ¿e ona istnieje,
ale zapewniam, ¿e tak jest.
Coœ siê sta³o i po uszy siê zakocha³em,
nie wiedzia³em, jak to jest, dopóki nie pokocha³em.
Coœ siê sta³o i zakocha³em siê po uszy
Nie wyrywaj mi serca, nie ³am mi serca,
Nie, nie odrzucaj go.
Co te dzieciaki ci zrobi³y...
Mo¿e powinieneœ pouczyæ mnie algebry.
Widzisz...
Przez lekarstwo, które bierze wujek Walter,
miêœnie pierœcienno-nalewkowe powoduj¹ obkurcz krtani.
Co ja mówi³em?
Ach tak!
Prawdziwa mi³oœæ.
Kiedy ostatni raz pani z nim rozmawia³a?
Dwa dni temu, przez telefon.
Jak siê nazywa?
Peter Bishop.
Chwila, to nie tak.
Moja mama nie kocha Petera.
Oczywiœcie, ¿e nie, to tylko opowieœæ.
Ale w ka¿dej dobrej opowieœci
nie wszystko jest takie, jakie siê wydaje.
- Na czym to skoñczyliœmy? - Przyjê³a zlecenie.
Jasne, jak mog³a go nie przyj¹æ?
Widzisz, Rachel nie wiedzia³a,
¿e detektyw Olivia wierzy³a kiedyœ w mi³oœæ.
A zw³aszcza w wielk¹ mi³oœæ.
Przyjê³a zlecenie choæby po to,
by sprawdziæ, czy wielka mi³oœæ naprawdê istnieje.
Od tej chwili mo¿e siê zrobiæ trochê strasznie.
Nie jestem pewien, czy chcesz, ¿ebym kontynuowa³.
Czy ma to coœ wspólnego z Peterem?
Mo¿e.
Ale tylko mo¿e.
Kiedy Olivia wypytywa³a Rachel,
daleko, po drugiej stronie miasta
m³ody mê¿czyzna ukrywa³ siê,
poniewa¿ zdoby³ pewn¹ niezwyk³¹ rzecz.
Jak¹ rzecz?
Tak siê sk³ada, ¿e...
serce.
Ale serce, jakiego œwiat jeszcze nie widzia³.
Fringe 2x20 Brown Betty
T³umaczenie: cy8er Korekta: Jandulka
Synchro: cy8er
Miar¹ talentu detektywa s¹ jego Ÿród³a informacji.
Jest tutaj?
Detektyw Dunham zna³a ludzi w pewnych krêgach.
...jeœli nie mo¿esz uciec od jej dŸwiêku,
nie martw siê zbytnio, tobie te¿ siê uda.
Byliœmy dzieæmi, bawiliœmy siê zabawkami...
Witam, poruczniku Broyles.
Mi³o ciê widzieæ.
Nie odpowiesz nawet "CzeϾ"?
Nie wiem, czy naprawdê chcesz siê przywitaæ,
czy próbujesz mnie wykorzystaæ.
W tym jesteœ dobra.
Chcê prosiæ o przys³ugê.
I przychodzisz z tym do mnie.
Nie tak¹ jak szeœæ lat temu, kiedy udawa³am, ¿e nie widzê,
jak gliniarz podk³ada dowody, ¿eby zdobyæ awans.
Ale tak, to wa¿ne.
O co chodzi?
Zaginiony.
Nigdy go nie widzia³em.
A to?
Wiesz, co to mo¿e byæ?
Jego dziewczyna znalaz³a to w mieszkaniu tej nocy, kiedy zagin¹³.
To logo firmowe Massive Dynamic.
S³ysza³aœ o nich?
Nie. Czym siê zajmuj¹?
Raczej czym siê nie zajmuj¹.
Faktycznie, czegó¿ nie robi¹?
Olivia trochê poszpera³a i wkrótce dowiedzia³a siê kilku rzeczy.
Jakich?
Massive Dynamic zarabia pieni¹dze, nie bacz¹c na nic.
Wstrêtna firma, która nie przegapi okazji do wykorzystania maluczkich.
Paso¿ytuje na pomys³ach innych.
Panno Dunham, Nina Sharp.
Mi³o pani¹ poznaæ.
Dziêkujê, ¿e mnie pani przyjê³a.
Detektyw Broyles dzwoni³ w pani sprawie.
Mówi³, ¿e szuka pani kogoœ. Uwa¿a pani, ¿e mogê pomóc?
Tak.
Nazywa siê Peter Bishop.
Na zlecenie jego narzeczonej prowadzê sprawê jego zaginiêcia.
Uwa¿a, ¿e mo¿e mieæ k³opoty.
To by mnie nie zdziwi³o.
Jakiekolwiek ma k³opoty, jestem pewna, ¿e zas³uguje na du¿o gorsze.
To oszust o wielu umiejêtnoœciach i wielu nazwiskach...
Wszystkie w¹tpliwej natury,
od drobnego naci¹gania po szpiegostwo przemys³owe.
I tylko jedn¹ osobê ma w sercu...
Siebie samego.
Rozumiem.
Mogê powiedzieæ pani jedno.
Jeœli udaje, ¿e kocha tê kobietê, musi jej do czegoœ potrzebowaæ.
Mam nadziejê, dla dobra jej i pani, ¿e siê nie odnajdzie.
Jest niebezpieczny.
Przepraszam. Muszê siê zaj¹æ inn¹ spraw¹.
Oczywiœcie.
Dziêkujê za poœwiêcenie mi czasu.
Panno Dunham.
Proszê dzia³aæ ostro¿nie.
On jest naprawdê groŸny.
To ja.
Sytuacja siê zmieni³a.
Halo, tu Rachel. Proszê zostawiæ wiadomoœæ.
Tu Olivia Dunham.
Muszê z pani¹ porozmawiaæ o Peterze Bishopie.
Proszê oddzwoniæ jak najszybciej.
- Rachel? - Pomocy, panno Dunham!
Rachel!
To nie tak! Ona nie mo¿e umrzeæ.
Dlaczego?
Pewnie dlatego, ¿e to jej matka, Walterze.
Nie, nie dlatego.
W bajkach tak siê nie dzieje.
Ona kocha, prawdziw¹ mi³oœci¹. Nie mo¿e umrzeæ.
Jak mówi³em, w tej opowieœci wszystko jest inne, ni¿ siê wydaje.
By³a aktork¹.
Naprawdê mia³a na imiê Kelsey.
Nie pytaj, co z tym zrobiæ, bo nie wiemy.
Ktokolwiek to zrobi³, by³ w tym dobry.
Nie zostawi³ odcisków.
Nie potrafimy nawet powiedzieæ, czym to zrobi³.
Ale jedno wiemy oboje, Dunham...
Przyci¹gasz œmieræ.
Co pan próbuje powiedzieæ?
¯ebyœ trzyma³a siê z daleka.
Teraz, kiedy rozbudzi³eœ moj¹ ciekawoœæ?
Wtykaj nos dalej, a ty i twoja ciekawoœæ spêdzicie trochê czasu na koszt pañstwa.
Trzy ciep³e posi³ki i ³ó¿ko, to kusz¹ce, ale...
chyba sobie darujê.
Mówiê powa¿nie, Dunham.
Zostaw to doros³ym.
Dobra, wygra³eœ.
Asystentka dyrektora?
Centrala, potrzebujê adresu.
Dobrze, s³onko. Jakie nazwisko?
Dr Walter Bishop.
To ty.
Tak jakby.
Troszkê mniej przystojny ni¿ twój wujek Walter,
ale równie b³yskotliwy.
Marzyciel.
Olivia wkrótce odkryje, ¿e to on wpl¹ta³ j¹ w ca³¹ sprawê.
Wiêc pan wynaj¹³ j¹, ¿eby wynajê³a mnie, ¿ebym znalaz³a Petera Bishopa?
Tak.
Dlaczego sam pan do mnie nie przyszed³?
Pani s³awa pani¹ wyprzedza, panno Dunham.
Nie jest pani najlepsza, ale za to wybredna.
Przyjmuje pani tylko sprawy, które dotycz¹ zakochanych.
U¿y³em jej, aby zwróciæ pani uwagê.
Nie chcia³em, by j¹ skrzywdzono.
Zwróci³ pan moj¹ uwagê, dr. Bishop.
Kim, do diab³a, jest Peter Bishop i dlaczego pan go szuka?
By³ moim asystentem.
Nosicie to samo nazwisko. Jesteœcie spokrewnieni?
Przypadkowo, choæ pokocha³em go jak syna.
Najwidoczniej jednak by³ groŸniejszy, ni¿ podejrzewa³em.
Ukrad³ mi coœ.
Mój...
najwa¿niejszy wynalazek.
Ca³e ¿ycie tworzy³em rzeczy, które daj¹ radoœæ i szczêœcie,
próbuj¹c ulepszyæ œwiat.
Guma balonowa. To jedna z pierwszych.
Flanelowa pi¿ama.
Têcze.
I mój ostatni projekt: œpiewaj¹ce zw³oki.
Dwa, trzy, cztery...
Kto mo¿e wzi¹æ wschód s³oñca?
Spryskaæ go ros¹?
Posmarowaæ czekolad¹, rzuciæ cud lub dwa?
To Candyman!
Candyman mo¿e,
on robi to z mi³oœci¹
i œwiat smakuje lepiej.
Pomyœla³em: dlaczego nie o¿ywiæ trochê zmar³ych?
Jeszcze odrobinê fa³szuj¹.
Co to jest?
To przytulasek, oczywiœcie.
- Wymyœli³ przytulaski? - O tak, moja droga.
Wymyœli³ wszystko, co wspania³e na tym œwiecie.
Misie, tabliczki czekolady...
a nawet coœ jeszcze bardziej niezwyk³ego.
Serce.
Szklane serce.
Dlaczego jest tak niezwyk³e?
Mówi¹c krótko, to Ÿród³o energii, ale potrafi wiele wspania³ych rzeczy.
A do niedawna...
utrzymywa³o mnie przy ¿yciu.
Mia³em chore serce, dlatego wymyœli³em szklane.
Kilka nocy temu ktoœ wœlizgn¹³ siê do mojego pokoju
i ukrad³ je, kiedy spa³em.
Zrobi³em, co mog³em z tymi bateriami.
Utrzymuj¹ mnie przy ¿yciu, ale... jeœli nie odzyskam serca, umrê.
Uwa¿a pan, ¿e Peter Bishop ukrad³ panu serce?
Znik³o razem z nim.
To serce jest bezcenne.
Kto wie, ile mo¿na za nie dostaæ.
Zosta³o mi do zrobienia tyle dobrych rzeczy.
Jeœli umrê, ¿adnej nie skoñczê.
Wszystkie pomys³y...
umr¹ razem ze mn¹.
- Ona mu pomo¿e, prawda? - Oczywiœcie.
Ale najpierw musi odzyskaæ swoj¹ asystentkê,
Esther Ficklesworth.
Mam mnóstwo doœwiadczenia z ludŸmi ró¿nego rodzaju.
To mo¿e siê przydaæ, prawda?
To znaczy, chorzy psychicznie wymagaj¹ pewnie silnej psychiki.
I mi³oœci. Bo przecie¿ potrzebuj¹ jej, prawda?
Naprawdê potrzebujê tej pracy
Proszê, Bo¿e, potrzebujê jej.
Muszê dostaæ tê pracê.
Proszê wybaczyæ.
To moja poprzednia szefowa.
Mogê przeprosiæ na chwilkê?
Dzwoni tylko wtedy, kiedy ma coœ naprawdê wa¿nego.
Albo kiedy jest zagubiona...
Czego chcesz?
Nowa sprawa. Potrzebujê ciê.
Dziœ rano mnie odprawi³aœ
i wisisz mi za szeœæ miesiêcy.
Dlaczego myœlisz, ¿e rzucê wszystko tylko dlatego, ¿e zadzwoni³aœ?
Bo to wa¿ne.
I dlatego, ¿e w³aœnie taka jesteœ.
Dunham?
Odpuœæ sobie tê sprawê.
Kim, do diab³a, jesteœ?
Cz³owiekiem, który nie chce, by uczucia wpêdzi³y go w tarapaty.
Nie wtykaj serca, gdzie nie trzeba.
Przepraszam, czy to boli?
Nie, nie... w³aœciwie to œwietne uczucie.
Rób, co trzeba.
Nie mogê uwierzyæ, ¿e dla prawdziwej mi³oœci wróci³aœ do interesu.
Wiesz, ¿e to twój problem, prawda?
Zawsze szukasz czegoœ, co nie istnieje.
To nieprawda.
Nie szukam kogoœ, kto odda serce œwiatu.
Gdzieœ we wszechœwiecie musi byæ facet, który mnie ogrzeje, kiedy zmarznê,
nakarmi, kiedy bêdê g³odna,
i mo¿e od czasu do czasu weŸmie mnie na tañce.
To dziwne.
Wygl¹da, jakby siê goi³o.
Jakiego narzêdzia u¿y³?
Nigdy czegoœ takiego nie widzia³am. To by³o jak jakiœ...
Laser.
Tak¹ sam¹ ranê mia³a Rachel.
Wiêc zaatakowa³ mnie ten sam cz³owiek, który wyci¹³ jej serce.
Narysuj to.
Co narysowaæ?
To narzêdzie.
Mam pomys³.
Patent na to urz¹dzenie zosta³ wydany w zesz³ym roku.
Niez³e urz¹dzonko, o ile pamiêtam.
Opatentowane przez bajeranck¹ firmê z Manhattanu.
Kurczê, chcia³bym pracowaæ w takim miejscu.
Ten ca³y sprzêt szpiegowski...
Nazywaj¹ siê...
Massive Dynamic.
Nie mo¿e pani tam wejœæ, panno Dunham!
Kilka godzin temu ktoœ mnie tym zaatakowa³ i powiedzia³,
¿e mam zapomnieæ nazwisko Peter Bishop.
Mogê zadzwoniæ do federalnych albo powie mi pani prawdê.
Twój wybór, paniusiu.
Przynieœ akta lasera kwantowego.
Skonstruowano go tutaj, w naszym laboratorium biomedycznym
jako narzêdzie chirurgiczne.
Kilka miesiêcy temu jeden z prototypów zosta³ wykradziony.
Proszê mi powiedzieæ... Ten mê¿czyzna, który pani¹ zaatakowa³,
by³ ³ysy i mówi³ z dziwnym akcentem?
Kim on jest?
Nie on, a oni.
Nazywamy ich Obserwatorami.
S¹ niebezpieczni, a ich pogró¿ki proszê traktowaæ serio.
Powinna pani wiedzieæ, w co siê pakuje, panno Dunham.
- K³ama³a. - Kto?
Nina Sharp. K³ama³a, prawda?
Dlaczego tak myœlisz?
Nie wiem, po prostu jej nie ufam.
Bystra dziewczynka.
Wyprzedzasz akcjê, ale myœlisz bardzo dobrze.
Bo detektyw Olivia te¿ jej nie ufa³a.
MIEJSCE ZASTRZE¯ONE N. SHARP
To ja. Masz coœ nowego?
Firma Niny Sharp, Massive Dynamic.
Za³o¿ycielem i prezesem jest William Bell.
S³ysza³aœ o nim?
Nie, a powinnam?
To taki naukowy Krzysztof Kolumb.
Jego badania zawsze dotycz¹ zagadnieñ z pogranicza wyobraŸni.
Ale mam coœ ciekawego.
Przez ostatnie kilka lat nikt go nie widzia³.
Nie by³o konferencji prasowych, wyst¹pieñ publicznych.
Jakby znik³ z powierzchni Ziemi.
Ale co to ma wspólnego z Peterem Bishopem?
Nie wiem.
Ale to dziwne, prawda?
Tak. Muszê koñczyæ.
Hej, Dunham?
Uwa¿aj na siebie.
Dobrze, mamo.
Mam nowiny. Mogê mówiæ?
Oczywiœcie, nikt nas nie s³yszy.
- O co chodzi? - Znalaz³am to.
- Szklane serce? - Mia³eœ racjê.
Ma je Peter Bishop.
Gdzie on jest? Gdzie jest ch³opak?
Jeszcze nie wiemy. Ale znajdziemy go.
To wspania³e wieœci.
Œwietna robota, Nino. Wiedzia³em, ¿e ci siê uda.
William, odchodzi³am od zmys³ów.
Energia tego serca pozwoli nam stworzyæ stabilne drzwi miêdzy œwiatami.
I w koñcu bêdziemy mogli znów byæ razem.
Wiem, ukochana.
Przepraszam.
Ocknê³a siê.
Jak widaæ.
Chyba powinno mi byæ przykro, panno Dunham.
To wszystko pani nie dotyczy.
Zrobi³am, co mog³am, by pani¹ chroniæ.
Ostrzega³am, ¿eby trzyma³a siê pani z dala, ale nie chcia³a pani s³uchaæ.
Nie zostawi³a mi pani wyboru.
Wiêc wyœle mnie pani gdzieœ daleko,
¿ebym nikomu nie powiedzia³a, co chce pani zrobiæ ze szklanym sercem?
Niezupe³nie.
Proszê, panie Gemini.
Nie, nie!
Dzwoni do ESTHER
BRAK SYGNA£U
Pomocy!
S³ysza³em, ¿e mnie pani szuka.
Lepiej siê pani czuje?
Pyta pan, czy gor¹cy prysznic jest lepszy ni¿ ton¹ca sosnowa trumna?
Du¿o lepszy, dziêkujê.
Zak³adam, ¿e pan tu nie mieszka.
Nie, nikt tu nie mieszka.
Wygl¹da jak dobre miejsce na kryjówkê.
Ale to nale¿y do pana.
Tak.
Co to jest?
Jest pani g³odna?
Sk¹d pan wiedzia³, ¿e tonê?
Kawy?
Z ³y¿eczk¹ cukru, dziêkujê.
Jak ju¿ mówi³em, s³ysza³em, ¿e ktoœ mnie szuka.
Policjantka Olivia Dunham.
Wiêc œledzi³em pani¹.
Ma pan b³êdne informacje, bo ja jestem prywatnym detektywem.
Rozumiem.
Lubi pani jazz?
- Jazz? - Miles, Duke, Louis, John Coltrane...
Wiele mo¿na powiedzieæ o ludziach, wiedz¹c, jakiej muzyki s³uchaj¹.
I czy tañcz¹, czy nie.
Có¿, jazz... Nie bardzo, ale taniec?
Pewnie.
Wiêc jesteœmy zupe³nie inni.
Nie cierpiê tañczyæ.
Ale mogê pani¹ wzi¹æ na tañce.
Naprawdê?
Dlaczego?
Nie wiem, mo¿e byæ zabawnie.
Wygl¹da pani na œwietn¹ tancerkê.
To bardzo mi³o i jestem wdziêczna za uratowanie mnie,
ale wiem, kim pan jest i co pan zrobi³.
Chce pan wiedzieæ, dlaczego go szuka³am?
Wynaj¹³ mnie dr Walter Bishop.
Wiem, ¿e wzi¹³ pan jego szklane serce.
Tak pani powiedzia³?
¯e ukrad³em jego serce?
Co jeszcze powiedzia³ pani Walter Bishop?
¯e bez tego serca umrze
i ¿e dobro, które czyni dla œwiata, umrze razem z nim.
Zdaje siê, ¿e nie tylko mnie udzielono b³êdnych informacji.
Twierdzi pan, ¿e to nieprawda?
Proszê ze mn¹.
147 pinezek.
Ka¿da reprezentuje dziecko zranione przez Waltera Bishopa.
- Zranione? - Walter wymyœli³ mnóstwo rzeczy.
Cudownych rzeczy, to prawda.
Ale nie powiedzia³ pani, sk¹d wzi¹³ te pomys³y.
S³onie, têcze, laski lukrecji...
pochodz¹ z dzieciêcych snów.
Kradnie dzieciom sny i zastêpuje je koszmarami.
To w³aœnie to.
Wzór, schemat destrukcji
krzywdzonych dzieci... koniec niewinnoœci.
Kto jeszcze o tym wie?
Nikt.
Pracowa³em dla niego od lat i nawet ja nie wiedzia³em.
Dlatego zgodzi³em siê umrzeæ, by on móg³ ¿yæ.
To twoje serce.
Urodzi³em siê z nim.
I by³em gotów oddaæ je Walterowi
za dobro, które uczyni³,
i za to, które móg³ uczyniæ.
Myœla³em, ¿e jego ¿ycie jest wiêcej warte ni¿ moje.
Przynajmniej dopóki nie dowiedzia³em siê prawdy.
Nie wszystko dobro œwiat zawdziêcza Walterowi Bishopowi,
a jest on odpowiedzialny za wiele z³a.
Do diab³a.
- Co to jest? - ZnaleŸli nas.
Uciekaj!
Wiedzia³em, ¿e jesteœ niez³¹ tancerk¹.
Da³aœ tam popis.
Ty te¿ nie by³eœ z³y.
Potrzebujê twojej pomocy, Olivio.
Umieram.
Dobrze, mam je.
Co mam zrobiæ?
Gra³aœ kiedyœ w "Operacjê"?
Wiêc zrób to samo, tylko odwrotnie.
Musisz w³o¿yæ mi baterie do klatki piersiowej.
Pod ¿adnym pozorem nie dotykaj zakoñczeñ nerwów.
A jeœli dotknê?
Nie rób tego.
Dobrze.
Poradzisz sobie.
Powoli i pojedynczo.
Dlaczego zosta³aœ detektywem?
Nie wiem.
Chyba zawsze wiedzia³am, co powinnam robiæ.
A co powinnaœ robiæ?
Opiekowaæ siê ludŸmi.
A kto siê opiekuje tob¹?
Uda³o siê.
Jeszcze jedna.
Musi byæ mi³o wiedzieæ, kim siê jest.
Znaæ swoje miejsce w œwiecie.
A co z tob¹?
Myœla³em, ¿e wiem.
Zdawa³o mi siê, ¿e wiem, kim jestem.
Ale myli³em siê.
Gotowe.
Peterze?
Peterze!
Proszê, Peterze...
Pierwszy raz w ¿yciu
mam kogoœ, kto mnie potrzebuje
i kogo ja potrzebujê od dawna.
Choæ raz siê nie bojê,
pójdê, gdzie ¿ycie prowadzi,
i wiem, ¿e starczy mi si³.
Pierwszy raz w ¿yciu
nie pozwolê, by rani³ mnie ¿al,
jak rani³ mnie kiedyœ.
Po raz pierwszy mam kogoœ,
kto mnie nie opuœci.
Ju¿ nie jestem samotna.
Peterze...
Uda³o ci siê.
- Ostro¿nie. - Baterie nie wytrzymaj¹ d³ugo.
Musimy odzyskaæ moje serce.
Ci ludzie, którzy nas zaatakowali, pracuj¹ dla Niny Sharp.
Ale to nie Nina Sharp ma twoje serce.
Wiêc kto?
Proszê to od³o¿yæ, dr. Bishop.
Sk¹d wiedzia³aœ, ¿e to ja?
To urz¹dzenie, które przebi³o œcianê...
Wiedzia³am, ¿e ju¿ je gdzieœ widzia³am.
Przeci¹gn¹³eœ Obserwatorów Niny Sharp na swoj¹ stronê, prawda?
Peterze!
Nie chcia³em nikogo skrzywdziæ, nigdy...
Zmieniê siê, zobaczysz.
Wynagrodzê wszystkie krzywdy, które wyrz¹dzi³em.
Peterze, proszê.
Kto mo¿e wzi¹æ wschód s³oñca?
Spryskaæ go ros¹?
Candyman mo¿e...
Peterze, proszê.
Za póŸno, Walterze.
Niektórych rzeczy nie mo¿esz wynagrodziæ.
Candyman mo¿e,
on robi to z mi³oœci¹
i œwiat smakuje lepiej.
¯artujesz sobie?
To nie jest w³aœciwe zakoñczenie.
Nie wiesz tego?
Wszystkie historie zaczynaj¹ siê od "Pewnego razu...",
a koñcz¹ "¿yli d³ugo i szczêœliwie".
Nie umiesz opowiadaæ bajek, wujku Walterze.
Ja ci powiem, jak siê koñczy ta historia.
Peter? Peterze, proszê.
Zmieniê siê.
Naprawiê wszystkie szkody, których narobi³em.
Proszê, daj mi jeszcze jedn¹ szansê.
Peter spojrza³ w oczy Waltera
i zrozumia³, ¿e wci¹¿ jest w nim dobro.
Wiêc chwyci³ swoje wyj¹tkowe serce
i ca³¹ swoj¹ moc¹ podzieli³ je na dwie czêœci.
A serce by³o tak magiczne, ¿e wci¹¿ dzia³a³o.
I razem czynili dobro,
i ¿yli d³ugo i szczêœliwie.
Koniec.
Ciocia Liv!
- Doskonale siê bawiliœmy! - Naprawdê?
- To œwietnie. - Kiepsko nam siê gra³o,
ale potem wujek Walter opowiedzia³ mi bajkê.
Przykro mi, Walterze. Bez rezultatu.
Jego zakoñczenie by³o niezbyt dobre.
By³o smutne. Ale ja je poprawi³am.
Prawda, wujku Walterze?
Tak, moja droga, mia³aœ racjê.
Twoje zakoñczenie by³o w³aœciwe.
Twoje by³o rzeczywiœcie du¿o lepsze.
Ch³opiec nie wróci³.
I wydaje mi siê, ¿e dr Bishop nie pamiêta mojego ostrze¿enia.
Tak, ja te¿ jestem zaniepokojony.