Advertisement
Dutch transcript
Eerder in Fringe:
Je bent bijna gestorven, als jongen.
Ik werd geobsedeerd door jou te willen redden.
Walter, daar herinner ik mij totaal niets van.
Er is meer dan één van alles.
Ik heb teveel gezegd, ik hoor mij er niet mee te bemoeien.
Wat hebben jullie met ons gedaan?
Van de kinderen, waarmee William en ik experimenteerden,
was jij de eerste die dingen kon herkennen van de "andere kant".
Was ik het die het beschreef als een glinstering?
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die dingen kon zoals jij.
Ik haal mijn jas.
Alsjeblieft, vertel het hem niet.
Ons succes tot dusverre moet dienen als voorbeeld
van ons vermogen om datgene te kunnen bereiken,
wat de meesten zich niet eens kunnen voorstellen.
Wat u moet begrijpen, als wetenschappers is, dat we elke mogelijkheid moeten toejuichen.
Geen beperkingen, geen grenzen...daar is geen reden voor.
Heren...
Ik wil graag dat jullie dit bekijken.
Het is een mobiele telefoon.
Hij kan nog veel kleiner gemaakt worden, dat verzeker ik u.
Werkt dit ding?
Niet hier, nog niet.
Deze telefoon is digitaal, niet analoog.
Het zal ons 30 jaar kosten om dit in te halen.
Ik heb hem niet uitgevonden, ik zou willen dat ik het had gedaan.
Dr. Bishop, we veronderstelden dat Dr. Bell hier zou zijn vanavond.
Ik vrees dat, dat niet mogelijk is.
Dr. Bell is in Europa.
Maar ik ben hier, dus ik kan alle vragen beantwoorden die u heeft.
Dr. Bishop, is dit Russische technologie?
Nee dat niet, het is heel Amerikaans.
Maar...het is technologie uit een ander Universum.
Een alternatief Universum net als het onze, maar meer geavanceerd op sommige gebieden.
Wilt u daarmee soms zeggen, dat u dat alternatieve Universum bezocht heeft,
en zo deze geavanceerde technologie verkregen heeft?
Het is theoretisch onmogelijk om daar naartoe te gaan.
Hoe komt u hier dan aan?
Ik heb hem gekopieerd.
De afgelopen jaren hebben William en ik verschillende experimenten uitgevoerd
betreffende dat andere Universum.
En gebaseerd op onze bevindingen, hebben we een soort venster ontwikkeld,
een manier om in die "Buurwereld" te kijken, en daarom vragen we om fondsen.
Dit is mijn collega, Dr. Carla Warren.
Hallo, heren.
Dit venster werkt door het vangen van
"verdwaalde" fotonen uit het naastgelegen Universum.
Het venster, rekt in essentie het membraan tussen onze Werelden uit.
en stelt ons in staat...hun beeld vanuit onze kant te zien.
Laat u soms een soort alternatief Manhattan verschijnen?
Dat is er al, Generaal Hames.
Op elk moment, recht voor onze ogen.
We kunnen het alleen niet zien.
Jullie weten vast, dat het oorspronkelijke doel van het zogenaamde "observatiedek"
van de "Empire State Building"
een aanlegplaats was... voor Zeppelins, natuurlijk.
Heren, u kijkt door een venster...in een andere Wereld.
Vertaling en ondertiteling: "TheThom".
Walter, wat doe je hier?
Je liet me geen andere keus.
Je nam je telefoon niet op, beantwoordde mijn berichten niet.
Ik probeerde te communiceren.
Ik heb tijd nodig, oké?
Ik heb zelfs geen idee...hoe ik dit moet beginnen te verwerken.
Ik wel, denk ik.
Alsjeblieft, Olivia, ik moet het uitleggen.
En als je het niet erg vindt, ik kan zelf ook een slokje gebruiken.
Heb je het Agent Broyles verteld?
Maar om eerlijk te zijn, betekent dat niet, dat ik het niet zal doen.
Ik heb altijd geweten, dat ik op een dag
de prijs zou moeten betalen voor mijn misleiding.
We weten nog niet echt zeker wat de kosten zijn, nietwaar?
Neen, ik neem aan van niet.
Ik heb dit uitgevonden, nadat William en ik er achter kwamen,
dat we dubbelgangers aan de andere kant hadden.
Of misschien was het ervoor, dat weet ik niet meer.
Het is een venster naar het andere Universum.
Ik was een andere man, toen.
Ik was van plan de Wereld te veranderen.
Maar, nadat Peter ziek werd, leek dat allemaal niet belangrijk meer te zijn.
De ziekte was genetisch.
Wreed, verwoestend, ik heb alles geprobeerd.
Er was gewoon geen hoop.
Tenminste...niet aan deze kant.
Maar daar...
zijn ze technisch verder vooruit.
Als de alternatieve Peter daar, ook ziek was,
zou zijn vader dan niet even gemotiveerd zijn om een geneesmiddel te vinden?
Dat was hij.
God helpe me...
Dat was hij.
Enige vooruitgang?
Hij stelt nu een nieuwe verbinding samen.
Hij gebruikt kobalt en magnesium.
Al een idee hoe hij de filterverbindingen selecteert?
Willekeurig, denk ik.
Toeval, lot, gelukstreffer.
Ik heb hem een naam gegeven, Carla.
Walternate.
Dit moet de reactie zijn.
Geen geneesmiddel.
Misschien met een hogere jodium zuivering.
Is hij...? - Ja, nee...hij is in orde.
Hij is...hij is in orde, nu.
Maar ehm...
Wat?
Ik denk dat je nu naar huis moet komen, Walter.
Ik vind dat het tijd is dat je thuis komt.
Hij ziet er slechter uit.
Hij blijft naar je vragen.
Het is niet zoals eerder.
Hoe dan?
Het is anders.
Hij zegt steeds maar dat hij met je wil praten.
Hij zegt dat hij bang is dat hij het niet meer kan.
Ik kan het gewoon niet verdragen, als je niet hier bent.
Je weet wat ik aan het doen ben.
Je weet waar ik ben, 24 uur per dag, 7 dagen in de week.
Ik geef het niet op, Elizabeth.
Ik kan dit.
Ik wil dat je niet aan mij twijfelt.
Je moet rust hebben, mijn zoon.
Pap?
Ik kan het bijna.
Ooh, ik zal het je laten zien.
Nu...
Langzaam...
Kijk...vinger voor vinger.
Nu jij.
Heel goed.
Ik wil dat jij hem krijgt, mijn zilveren geluksdollar, als ik doodga.
Het is oké, ik ben niet bang.
Er gebeurt niets met jou.
Dat beloof ik.
Het komt allemaal goed met jou.
Oké, nu moet je wat rusten.
Maak je me wakker voor het eten?
Dat wil ik niet missen.
Je gaat niets missen.
Je weet hoe graag William hier had willen zijn.
Maar met die vergaderingen in Berlijn...
Ik hoef je niet te vertellen hoe belangrijk die zijn...voor jullie beiden.
Hij wilde dat ik je zou laten weten, hoe verschrikkelijk hij zich voelt.
Ik begrijp het.
Ik ben blij, dat je gekomen bent.
We gaven hem geen goed leven.
Dat deden we niet...hij...hij... kwam praktisch nooit het huis uit.
Hij was altijd te ziek.
Hij ging niet naar een normale school.
Hij had nooit gewone vrienden, hij... hij had geen familie, behalve ons.
We verzorgden hem zó goed, dat we hem nooit iemand anders leerden kennen.
We deden het beste wat we konden.
We deden het met wat ons was gegeven.
Hij wist dat hij geliefd was.
Nietwaar?
Walter, wat is er?
Je hebt koud, ben je buiten geweest?
Kom met me mee.
Walter, wat is dit?
Hoe is dit mogelijk?
Hoe doe je dit?
Daar heb ik aan gewerkt, Elizabeth, het is een venster naar een ander Universum.
Als het onze, maar anders.
Alsjeblieft...alsjeblieft, zet het weer aan.
Alsjeblieft, zet het aan, ik wil hem weer zien!
Elisabeth, ik vertel je dit, omdat ik wil dat je weet,
dat érgens Peter zal opgroeien, érgens, waar hij een goed leven zal leiden,
érgens waar hij gelukkig zal zijn, alleen niet hier.
En daar moeten we troost in vinden.
En we moeten verder gaan.
De verbindingen die je gebruikt voor het geneesmiddel, zijn helemaal niet willekeurig.
Je bent heel...heel erg slim.
Je hebt het voor elkaar!
Mijn God, je hebt het voor elkaar!
Nee, nee, je had het, het geneesmiddel.
Alles wat je hoeft te doen, is de verbinding te stabiliseren, en dan kun je hem redden.
Je kunt hem redden.
Hun theorieën zijn fascinerend.
Het zijn geen theorieën, ze zijn vermakelijk.
Ik heb een fout...gemaakt.
Dat heb ik gehoord.
Wat deed je in het lab?
Dr. Bishop stond op het punt een geneeswijze te ontwikkelen voor de jongen.
Het was op een belangrijk moment, dat hij mij ontdekte.
Er was geen andere manier om getuige te zijn van het moment.
Je hebt de toekomst veranderd.
Je hebt een nieuwe hoeveelheid mogelijkheden gecreëerd.
Maar je moet toegeven, dat het moment belangrijk was.
De jongen is belangrijk.
Je moet actie ondernemen, om de balans te herstellen.
Hoe?
Je zult een gelegenheid krijgen dit te herstellen.
Ben je hier de hele nacht geweest?
Ik heb gewerkt.
Waaraan gewerkt?
Hieraan.
Wat is dit?
Walternate vond een geneesmiddel, hij vond een geneesmiddel voor Peter.
En...en het werkt, Carla.
Het is nog niet te laat, ik kan hem redden.
Walter, Peter is dood.
Dat weet ik! Natuurlijk weet ik dat! Ik heb het niet over míjn Peter.
Ik bedoel die andere Peter, die aan de andere kant.
Hij keek niet, die andere Walter.
Hij...hij keek niet en... het was er recht voor zijn neus,
en...en hij zag het niet.
Hij werd afgeleid door de man. - Welke man?
De man in het lab, hij werd afgeleid.
En...en toen hij terugging,
was het positieve resultaat verdwenen, en dus ging hij verder.
Misschien realiseert hij zich, wat hij miste, en begint hij opnieuw.
Carla, hij is net...als...ik.
Ik zou niet terugkijken, en hij ook niet.
Hij zag de verbinding niet...
Maar ik wel.
En ik heb hem gereproduceerd, hij behoefde maar...een kleine modificatie.
En zonder dit, zal Peter sterven.
Hij zal helemaal opnieuw sterven.
Daarom moet ik daar naartoe.
Wat?
Het Casimir Effect kan een dunner, meer poreus gebied in de tijd-ruimte veroorzaken.
Ik hoef het gebied alleen lang genoeg te beïnvloeden,
om te kunnen overstappen naar de andere kant met een buisje met het geneesmiddel.
En...en dan natuurlijk weer het effect te herscheppen om terug te komen.
Walter, je probeert een wormgat te creëren naar een ander Universum?
Ik dacht dat ik dat net zei.
Waar is mijn kaart?
Toen ik in zijn kamer keek, aan de andere kant,
zag ik dat zijn moeder zijn koffer al had gepakt voor ons huis aan het meer.
Precies zoals we dat elk jaar doen rond deze tijd.
Daar moeten we een plaats vinden om het op te zetten.
Walter, het spijt me, maar dat kun je niet.
Ja...ja, ik denk van wel.
Nee, Walter, ik bedoel, dat je het niet mag.
Het verbrijzelen van de muur tussen twee Universums,
zou de fundamentele constanten van de natuur uit elkaar trekken.
Het is een theorie, we weten niet of die klopt.
Het is een goede theorie.
Daarom hebben we gelogen tegen het leger, en ze gezegd dat het onmogelijk is.
Walter, er moet ergens een grens zijn.
Er moet een grens zijn, die we niet mogen overschrijden.
Ik heb je altijd beschouwd als wetenschapper, Dr. Warren...
Ondanks je persoonlijke behoefte aan religieuze onzin.
Ik zie, dat ik het fout had.
"Ik ben de dood geworden, vernietiger van Werelden."
Citeer nou Oppenheimer niet aan me.
Naar kennis kan niet worden gestreefd zonder moraliteit.
Je klinkt als een schijnheilige
Zuidelijke predikant! - Ik mag dan elke zondag naar de kerk gaan,
maar ik heb ook drie titels in theoretische fysica, en ik zeg dat je dit niet kunt doen.
We weten allebei, dat de hoeveelheid energie,
die nodig is om een doorgang te creëren, voor altijd beide Universums zal aantasten.
Omwille van één leven, zul je de Wereld vernietigen.
Met sommige dingen mogen wij niet knoeien, sommige dingen zijn van God.
Mijn zoon is stervende, Dr. Warren. Ik zal dat niet weer laten gebeuren.
Er is maar ruimte voor één God in dit lab, en dat is niet de jouwe.
Het meer, het is perfect.
Het water zal de overtollige energie absorberen.
En ik heb uw assistentie niet meer nodig, vandaag, Dr. Warren.
Dat is alles.
Walter is altijd al zo geweest.
Hij laat vaak zijn fantasie de vrije loop.
Maar zelfs als hij serieus was,
dan nog is het ontwerp zelfs in onze verbeelding nog tientallen jaren ver weg.
Nee, je begrijpt het niet, hij heeft het ontwerp al.
Hij bouwt het.
Ja, Dr. Bell's kamer alstublieft.
Hier...hier kan het.
Ik zie dat je van gedachten veranderd bent, Carla.
Goed.
Het spijt me, Walter.
Je stelt me teleur, Dr. Warren.
Ga naar huis, Nina, er moet gewerkt worden, hier.
Walter, doe dit niet.
Oh, ik ben heen en terug, voor je het weet.
Daar gaat het niet om.
We weten allebei, dat er meer aan vastzit.
Ik wil niet beweren dat het creëren van een doorgang tussen de Universums triviaal is.
Ik zeg alleen maar... - dat als William hier was...
Als William hier was?
Zou hij applaudisseren.
Dat is niet waar.
Nee? Waarom is hij dan niet hier?
Ik...de financiering, zijn planning.
Oh, hij is in Europa vanwege de financiering?
Te druk om mij tegen te houden bij de vernietiging van het Universum?
Hoe vaak heb je hem gebeld, vandaag?
Een keer? 20?
Hoe vaak heeft hij je teruggebeld?
Weet je hoe vaak William mij aangespoord heeft juist dit risico te nemen?
Om ons spionageprogramma te bespoedigen?
"Waarom alleen een kijkje nemen in het andere Universum Walter, als je er naartoe kunt?"
Dus, tot vandaag kon hij mij niet zover krijgen
om een manier te vinden daar proberen te komen.
Totdat ik het wel móest proberen.
Nee, dat geloof ik niet.
Nee, nee, dat doe je niet, omdat je hem niet begrijpt.
Net als ieder ander, ben je verblind door de charmante manieren,
de sfeer van intelligentie, de hele verdomde show.
Alles waar William Bell ooit om gaf, was het zoeken naar wegen voor
het vergroten van de macht, de rijkdom en de legende van William Bell.
Walter, los van wat William wil, of wie hij is, ik weet waarom je dit doet.
Ik begrijp het.
Je weet hoeveel Peter voor me betekende,
en hoe moeilijk het voor mij zal zijn om toe toegeven dat hij er niet meer is.
Maar...dit...
Dit is niet het antwoord.
Ik laat hem niet weer sterven.
Nee! Walter! Ik laat het je niet doen!
Walter!...Oh!
Help me!
Oh, nee.
Je hoort wat te rusten.
Kijk, ik kan het bijna.
Oké, laat maar eens zien.
Hier, kijk maar eens, oké.
Zo gaat het.
Oké, langzaam.
Vinger voor vinger.
Oké?
Langzaam.
Twee...
Drie.
Goed gedaan.
Oké.
Goed, schat. Nu slapen, oké?
Welterusten, lieverd.
Mam?
Ik wil dat jij hem krijgt.
Wat, schat?
Mijn zilveren geluksdollar.
Oké.
Ik wil dat jij hem krijgt, als ik sterf.
Schat...
Het is oké.
Ik ben niet bang.
Luister.
Er gebeurt niets met jou.
Dat beloof ik.
Het komt goed met je.
Je hebt alleen wat rust nodig, oké?
Oké.
Goed.
Oké, mijn schat.
Pap?
Hallo, zoon.
Pap?
Is het goed met je?
Schat, met wie praat je?
Ik...wat doe je hier?
Ik dacht dat je laat zou werken op Cambridge?
Ik, eh...
Walter, wat heb je aan? Hoe kom je aan die jas?
Ik denk dat ik een geneesmiddel heb gevonden.
Wat?
Ik denk dat ik het gevonden heb, een geneesmiddel voor hem.
Weet je het zeker?
Ja, dat denk ik.
Ik moet hem meenemen naar Cambridge, naar het lab, en ik moet nu weg.
Ja, ja, natuurlijk
Ehm, goed, Peter, lieverd, sta op.
Ik ga je aankleden.
Lieverd, laten we dit uittrekken.
Oké, goed, jongen.
Oké, laten we...
Goed zo, jongen.
Goed.
Lieverd, we moeten naar pappa's werk.
Kan ik je even spreken?
Ja, natuurlijk.
Trek de handschoenen aan.
Wat is er?
Ik vind dat je hier moet blijven.
Wat?
Het geneesmiddel, er moeten nog testen gedaan worden,
en het kan wel de hele nacht duren om de juiste dosis te vinden.
Ik kan een koffer pakken.
Nee...je hebt al weken niet geslapen.
Als het werkt, kan het dagen, zelfs weken aan herstel kosten.
Peter zal je nodig hebben, je moet sterk zijn voor hem.
Het is prima met mij.
Alsjeblieft, Liz.
Je mag niet aan me twijfelen.
Oh, God, hij gloeit helemaal.
We moeten gaan.
Neem dit mee, voor het geluk.
Ik hou heel veel van je.
Ik hou ook van jou, mam.
Ik wacht hier op jullie.
Oké, ga maar.
Handschoenen.
Breng hem bij me terug.
Dat beloof ik.
Heb je het warm genoeg?
Ik heb het koud.
Ik ook.
Nog een klein beetje verder.
Waar gaan we heen?
Waarom nemen we de auto niet?
Waar we heen gaan kunnen we niet met een auto komen.
Je bent niet mijn vader, of wel?
Natuurlijk ben ik dat. Wie zou ik anders zijn?
En ik ga je helemaal beter maken.
Hou me goed vast, zoon.
Het is me gelukt.
Is hij in orde?
Wie bent u?
U bent de man die ik zag.. in het lab...aan de andere kant.
Uw vriendin en degene die gewond was, zijn vertrokken om medische hulp te zoeken.
Hij zal niet veel langer leven, u moet hem genezen.
Uw lab is acht kilometer verderop, kunt u rijden?
Ik denk van wel.
Waarom...waarom hebt u ons gered?
De jongen is belangrijk.
Hij moet blijven leven.
Ik kom net van het ziekenhuis, Dr. Bell heeft enkele specialisten ingeschakeld.
Hij heeft wat ideeën voor Nina's arm.
Bedankt, dat je bent komen helpen met Peter, ondanks alles wat er gebeurd is.
Natuurlijk, Walter.
Hij ziet er beter uit.
Hij krijgt zijn kleur terug.
Het schijnt te werken.
Ga je hem terugbrengen.
Zodra hij gestabiliseerd is.
Goed.
Ik wil nu gaan.
Natuurlijk.
Dank je.
Schat, je bent niet thuisgekomen vannacht, ik maakte me zorgen over je.
Ik dacht...
Hoe?
Hij was stervende, Elizabeth.
Dit is de jongen die ik je liet zien, de andere Peter.
Het was de enige manier waarop ik hem kon redden.
Oh, God.
Oh, mijn schat.
Elizabeth, niet doen.
Hij is niet van ons.
Ik moet hem terugbrengen.
En ik realiseerde me op dat moment, dat ondanks wat ik beloofd had,
wat ik echt van plan was te doen... dat ik Peter nooit terug kon brengen.
Hoe ze naar hem keek,
ik zag in haar, wat ik het meest vreesde in mijzelf, toen ik hem zag...
Dat ik hem niet weer kon verliezen.
Het was het eerste gat, Olivia.
De eerste breuk.
De eerste scheur in het patroon van scheuren, ruimtes, tussen Werelden.
En het is mijn schuld.
Je kunt je niet voorstellen, wat het is, om een kind te verliezen.
Vertaling en ondertiteling: "TheThom".
Je bent bijna gestorven, als jongen.
Ik werd geobsedeerd door jou te willen redden.
Walter, daar herinner ik mij totaal niets van.
Er is meer dan één van alles.
Ik heb teveel gezegd, ik hoor mij er niet mee te bemoeien.
Wat hebben jullie met ons gedaan?
Van de kinderen, waarmee William en ik experimenteerden,
was jij de eerste die dingen kon herkennen van de "andere kant".
Was ik het die het beschreef als een glinstering?
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die dingen kon zoals jij.
Ik haal mijn jas.
Alsjeblieft, vertel het hem niet.
Ons succes tot dusverre moet dienen als voorbeeld
van ons vermogen om datgene te kunnen bereiken,
wat de meesten zich niet eens kunnen voorstellen.
Wat u moet begrijpen, als wetenschappers is, dat we elke mogelijkheid moeten toejuichen.
Geen beperkingen, geen grenzen...daar is geen reden voor.
Heren...
Ik wil graag dat jullie dit bekijken.
Het is een mobiele telefoon.
Hij kan nog veel kleiner gemaakt worden, dat verzeker ik u.
Werkt dit ding?
Niet hier, nog niet.
Deze telefoon is digitaal, niet analoog.
Het zal ons 30 jaar kosten om dit in te halen.
Ik heb hem niet uitgevonden, ik zou willen dat ik het had gedaan.
Dr. Bishop, we veronderstelden dat Dr. Bell hier zou zijn vanavond.
Ik vrees dat, dat niet mogelijk is.
Dr. Bell is in Europa.
Maar ik ben hier, dus ik kan alle vragen beantwoorden die u heeft.
Dr. Bishop, is dit Russische technologie?
Nee dat niet, het is heel Amerikaans.
Maar...het is technologie uit een ander Universum.
Een alternatief Universum net als het onze, maar meer geavanceerd op sommige gebieden.
Wilt u daarmee soms zeggen, dat u dat alternatieve Universum bezocht heeft,
en zo deze geavanceerde technologie verkregen heeft?
Het is theoretisch onmogelijk om daar naartoe te gaan.
Hoe komt u hier dan aan?
Ik heb hem gekopieerd.
De afgelopen jaren hebben William en ik verschillende experimenten uitgevoerd
betreffende dat andere Universum.
En gebaseerd op onze bevindingen, hebben we een soort venster ontwikkeld,
een manier om in die "Buurwereld" te kijken, en daarom vragen we om fondsen.
Dit is mijn collega, Dr. Carla Warren.
Hallo, heren.
Dit venster werkt door het vangen van
"verdwaalde" fotonen uit het naastgelegen Universum.
Het venster, rekt in essentie het membraan tussen onze Werelden uit.
en stelt ons in staat...hun beeld vanuit onze kant te zien.
Laat u soms een soort alternatief Manhattan verschijnen?
Dat is er al, Generaal Hames.
Op elk moment, recht voor onze ogen.
We kunnen het alleen niet zien.
Jullie weten vast, dat het oorspronkelijke doel van het zogenaamde "observatiedek"
van de "Empire State Building"
een aanlegplaats was... voor Zeppelins, natuurlijk.
Heren, u kijkt door een venster...in een andere Wereld.
Vertaling en ondertiteling: "TheThom".
Walter, wat doe je hier?
Je liet me geen andere keus.
Je nam je telefoon niet op, beantwoordde mijn berichten niet.
Ik probeerde te communiceren.
Ik heb tijd nodig, oké?
Ik heb zelfs geen idee...hoe ik dit moet beginnen te verwerken.
Ik wel, denk ik.
Alsjeblieft, Olivia, ik moet het uitleggen.
En als je het niet erg vindt, ik kan zelf ook een slokje gebruiken.
Heb je het Agent Broyles verteld?
Maar om eerlijk te zijn, betekent dat niet, dat ik het niet zal doen.
Ik heb altijd geweten, dat ik op een dag
de prijs zou moeten betalen voor mijn misleiding.
We weten nog niet echt zeker wat de kosten zijn, nietwaar?
Neen, ik neem aan van niet.
Ik heb dit uitgevonden, nadat William en ik er achter kwamen,
dat we dubbelgangers aan de andere kant hadden.
Of misschien was het ervoor, dat weet ik niet meer.
Het is een venster naar het andere Universum.
Ik was een andere man, toen.
Ik was van plan de Wereld te veranderen.
Maar, nadat Peter ziek werd, leek dat allemaal niet belangrijk meer te zijn.
De ziekte was genetisch.
Wreed, verwoestend, ik heb alles geprobeerd.
Er was gewoon geen hoop.
Tenminste...niet aan deze kant.
Maar daar...
zijn ze technisch verder vooruit.
Als de alternatieve Peter daar, ook ziek was,
zou zijn vader dan niet even gemotiveerd zijn om een geneesmiddel te vinden?
Dat was hij.
God helpe me...
Dat was hij.
Enige vooruitgang?
Hij stelt nu een nieuwe verbinding samen.
Hij gebruikt kobalt en magnesium.
Al een idee hoe hij de filterverbindingen selecteert?
Willekeurig, denk ik.
Toeval, lot, gelukstreffer.
Ik heb hem een naam gegeven, Carla.
Walternate.
Dit moet de reactie zijn.
Geen geneesmiddel.
Misschien met een hogere jodium zuivering.
Is hij...? - Ja, nee...hij is in orde.
Hij is...hij is in orde, nu.
Maar ehm...
Wat?
Ik denk dat je nu naar huis moet komen, Walter.
Ik vind dat het tijd is dat je thuis komt.
Hij ziet er slechter uit.
Hij blijft naar je vragen.
Het is niet zoals eerder.
Hoe dan?
Het is anders.
Hij zegt steeds maar dat hij met je wil praten.
Hij zegt dat hij bang is dat hij het niet meer kan.
Ik kan het gewoon niet verdragen, als je niet hier bent.
Je weet wat ik aan het doen ben.
Je weet waar ik ben, 24 uur per dag, 7 dagen in de week.
Ik geef het niet op, Elizabeth.
Ik kan dit.
Ik wil dat je niet aan mij twijfelt.
Je moet rust hebben, mijn zoon.
Pap?
Ik kan het bijna.
Ooh, ik zal het je laten zien.
Nu...
Langzaam...
Kijk...vinger voor vinger.
Nu jij.
Heel goed.
Ik wil dat jij hem krijgt, mijn zilveren geluksdollar, als ik doodga.
Het is oké, ik ben niet bang.
Er gebeurt niets met jou.
Dat beloof ik.
Het komt allemaal goed met jou.
Oké, nu moet je wat rusten.
Maak je me wakker voor het eten?
Dat wil ik niet missen.
Je gaat niets missen.
Je weet hoe graag William hier had willen zijn.
Maar met die vergaderingen in Berlijn...
Ik hoef je niet te vertellen hoe belangrijk die zijn...voor jullie beiden.
Hij wilde dat ik je zou laten weten, hoe verschrikkelijk hij zich voelt.
Ik begrijp het.
Ik ben blij, dat je gekomen bent.
We gaven hem geen goed leven.
Dat deden we niet...hij...hij... kwam praktisch nooit het huis uit.
Hij was altijd te ziek.
Hij ging niet naar een normale school.
Hij had nooit gewone vrienden, hij... hij had geen familie, behalve ons.
We verzorgden hem zó goed, dat we hem nooit iemand anders leerden kennen.
We deden het beste wat we konden.
We deden het met wat ons was gegeven.
Hij wist dat hij geliefd was.
Nietwaar?
Walter, wat is er?
Je hebt koud, ben je buiten geweest?
Kom met me mee.
Walter, wat is dit?
Hoe is dit mogelijk?
Hoe doe je dit?
Daar heb ik aan gewerkt, Elizabeth, het is een venster naar een ander Universum.
Als het onze, maar anders.
Alsjeblieft...alsjeblieft, zet het weer aan.
Alsjeblieft, zet het aan, ik wil hem weer zien!
Elisabeth, ik vertel je dit, omdat ik wil dat je weet,
dat érgens Peter zal opgroeien, érgens, waar hij een goed leven zal leiden,
érgens waar hij gelukkig zal zijn, alleen niet hier.
En daar moeten we troost in vinden.
En we moeten verder gaan.
De verbindingen die je gebruikt voor het geneesmiddel, zijn helemaal niet willekeurig.
Je bent heel...heel erg slim.
Je hebt het voor elkaar!
Mijn God, je hebt het voor elkaar!
Nee, nee, je had het, het geneesmiddel.
Alles wat je hoeft te doen, is de verbinding te stabiliseren, en dan kun je hem redden.
Je kunt hem redden.
Hun theorieën zijn fascinerend.
Het zijn geen theorieën, ze zijn vermakelijk.
Ik heb een fout...gemaakt.
Dat heb ik gehoord.
Wat deed je in het lab?
Dr. Bishop stond op het punt een geneeswijze te ontwikkelen voor de jongen.
Het was op een belangrijk moment, dat hij mij ontdekte.
Er was geen andere manier om getuige te zijn van het moment.
Je hebt de toekomst veranderd.
Je hebt een nieuwe hoeveelheid mogelijkheden gecreëerd.
Maar je moet toegeven, dat het moment belangrijk was.
De jongen is belangrijk.
Je moet actie ondernemen, om de balans te herstellen.
Hoe?
Je zult een gelegenheid krijgen dit te herstellen.
Ben je hier de hele nacht geweest?
Ik heb gewerkt.
Waaraan gewerkt?
Hieraan.
Wat is dit?
Walternate vond een geneesmiddel, hij vond een geneesmiddel voor Peter.
En...en het werkt, Carla.
Het is nog niet te laat, ik kan hem redden.
Walter, Peter is dood.
Dat weet ik! Natuurlijk weet ik dat! Ik heb het niet over míjn Peter.
Ik bedoel die andere Peter, die aan de andere kant.
Hij keek niet, die andere Walter.
Hij...hij keek niet en... het was er recht voor zijn neus,
en...en hij zag het niet.
Hij werd afgeleid door de man. - Welke man?
De man in het lab, hij werd afgeleid.
En...en toen hij terugging,
was het positieve resultaat verdwenen, en dus ging hij verder.
Misschien realiseert hij zich, wat hij miste, en begint hij opnieuw.
Carla, hij is net...als...ik.
Ik zou niet terugkijken, en hij ook niet.
Hij zag de verbinding niet...
Maar ik wel.
En ik heb hem gereproduceerd, hij behoefde maar...een kleine modificatie.
En zonder dit, zal Peter sterven.
Hij zal helemaal opnieuw sterven.
Daarom moet ik daar naartoe.
Wat?
Het Casimir Effect kan een dunner, meer poreus gebied in de tijd-ruimte veroorzaken.
Ik hoef het gebied alleen lang genoeg te beïnvloeden,
om te kunnen overstappen naar de andere kant met een buisje met het geneesmiddel.
En...en dan natuurlijk weer het effect te herscheppen om terug te komen.
Walter, je probeert een wormgat te creëren naar een ander Universum?
Ik dacht dat ik dat net zei.
Waar is mijn kaart?
Toen ik in zijn kamer keek, aan de andere kant,
zag ik dat zijn moeder zijn koffer al had gepakt voor ons huis aan het meer.
Precies zoals we dat elk jaar doen rond deze tijd.
Daar moeten we een plaats vinden om het op te zetten.
Walter, het spijt me, maar dat kun je niet.
Ja...ja, ik denk van wel.
Nee, Walter, ik bedoel, dat je het niet mag.
Het verbrijzelen van de muur tussen twee Universums,
zou de fundamentele constanten van de natuur uit elkaar trekken.
Het is een theorie, we weten niet of die klopt.
Het is een goede theorie.
Daarom hebben we gelogen tegen het leger, en ze gezegd dat het onmogelijk is.
Walter, er moet ergens een grens zijn.
Er moet een grens zijn, die we niet mogen overschrijden.
Ik heb je altijd beschouwd als wetenschapper, Dr. Warren...
Ondanks je persoonlijke behoefte aan religieuze onzin.
Ik zie, dat ik het fout had.
"Ik ben de dood geworden, vernietiger van Werelden."
Citeer nou Oppenheimer niet aan me.
Naar kennis kan niet worden gestreefd zonder moraliteit.
Je klinkt als een schijnheilige
Zuidelijke predikant! - Ik mag dan elke zondag naar de kerk gaan,
maar ik heb ook drie titels in theoretische fysica, en ik zeg dat je dit niet kunt doen.
We weten allebei, dat de hoeveelheid energie,
die nodig is om een doorgang te creëren, voor altijd beide Universums zal aantasten.
Omwille van één leven, zul je de Wereld vernietigen.
Met sommige dingen mogen wij niet knoeien, sommige dingen zijn van God.
Mijn zoon is stervende, Dr. Warren. Ik zal dat niet weer laten gebeuren.
Er is maar ruimte voor één God in dit lab, en dat is niet de jouwe.
Het meer, het is perfect.
Het water zal de overtollige energie absorberen.
En ik heb uw assistentie niet meer nodig, vandaag, Dr. Warren.
Dat is alles.
Walter is altijd al zo geweest.
Hij laat vaak zijn fantasie de vrije loop.
Maar zelfs als hij serieus was,
dan nog is het ontwerp zelfs in onze verbeelding nog tientallen jaren ver weg.
Nee, je begrijpt het niet, hij heeft het ontwerp al.
Hij bouwt het.
Ja, Dr. Bell's kamer alstublieft.
Hier...hier kan het.
Ik zie dat je van gedachten veranderd bent, Carla.
Goed.
Het spijt me, Walter.
Je stelt me teleur, Dr. Warren.
Ga naar huis, Nina, er moet gewerkt worden, hier.
Walter, doe dit niet.
Oh, ik ben heen en terug, voor je het weet.
Daar gaat het niet om.
We weten allebei, dat er meer aan vastzit.
Ik wil niet beweren dat het creëren van een doorgang tussen de Universums triviaal is.
Ik zeg alleen maar... - dat als William hier was...
Als William hier was?
Zou hij applaudisseren.
Dat is niet waar.
Nee? Waarom is hij dan niet hier?
Ik...de financiering, zijn planning.
Oh, hij is in Europa vanwege de financiering?
Te druk om mij tegen te houden bij de vernietiging van het Universum?
Hoe vaak heb je hem gebeld, vandaag?
Een keer? 20?
Hoe vaak heeft hij je teruggebeld?
Weet je hoe vaak William mij aangespoord heeft juist dit risico te nemen?
Om ons spionageprogramma te bespoedigen?
"Waarom alleen een kijkje nemen in het andere Universum Walter, als je er naartoe kunt?"
Dus, tot vandaag kon hij mij niet zover krijgen
om een manier te vinden daar proberen te komen.
Totdat ik het wel móest proberen.
Nee, dat geloof ik niet.
Nee, nee, dat doe je niet, omdat je hem niet begrijpt.
Net als ieder ander, ben je verblind door de charmante manieren,
de sfeer van intelligentie, de hele verdomde show.
Alles waar William Bell ooit om gaf, was het zoeken naar wegen voor
het vergroten van de macht, de rijkdom en de legende van William Bell.
Walter, los van wat William wil, of wie hij is, ik weet waarom je dit doet.
Ik begrijp het.
Je weet hoeveel Peter voor me betekende,
en hoe moeilijk het voor mij zal zijn om toe toegeven dat hij er niet meer is.
Maar...dit...
Dit is niet het antwoord.
Ik laat hem niet weer sterven.
Nee! Walter! Ik laat het je niet doen!
Walter!...Oh!
Help me!
Oh, nee.
Je hoort wat te rusten.
Kijk, ik kan het bijna.
Oké, laat maar eens zien.
Hier, kijk maar eens, oké.
Zo gaat het.
Oké, langzaam.
Vinger voor vinger.
Oké?
Langzaam.
Twee...
Drie.
Goed gedaan.
Oké.
Goed, schat. Nu slapen, oké?
Welterusten, lieverd.
Mam?
Ik wil dat jij hem krijgt.
Wat, schat?
Mijn zilveren geluksdollar.
Oké.
Ik wil dat jij hem krijgt, als ik sterf.
Schat...
Het is oké.
Ik ben niet bang.
Luister.
Er gebeurt niets met jou.
Dat beloof ik.
Het komt goed met je.
Je hebt alleen wat rust nodig, oké?
Oké.
Goed.
Oké, mijn schat.
Pap?
Hallo, zoon.
Pap?
Is het goed met je?
Schat, met wie praat je?
Ik...wat doe je hier?
Ik dacht dat je laat zou werken op Cambridge?
Ik, eh...
Walter, wat heb je aan? Hoe kom je aan die jas?
Ik denk dat ik een geneesmiddel heb gevonden.
Wat?
Ik denk dat ik het gevonden heb, een geneesmiddel voor hem.
Weet je het zeker?
Ja, dat denk ik.
Ik moet hem meenemen naar Cambridge, naar het lab, en ik moet nu weg.
Ja, ja, natuurlijk
Ehm, goed, Peter, lieverd, sta op.
Ik ga je aankleden.
Lieverd, laten we dit uittrekken.
Oké, goed, jongen.
Oké, laten we...
Goed zo, jongen.
Goed.
Lieverd, we moeten naar pappa's werk.
Kan ik je even spreken?
Ja, natuurlijk.
Trek de handschoenen aan.
Wat is er?
Ik vind dat je hier moet blijven.
Wat?
Het geneesmiddel, er moeten nog testen gedaan worden,
en het kan wel de hele nacht duren om de juiste dosis te vinden.
Ik kan een koffer pakken.
Nee...je hebt al weken niet geslapen.
Als het werkt, kan het dagen, zelfs weken aan herstel kosten.
Peter zal je nodig hebben, je moet sterk zijn voor hem.
Het is prima met mij.
Alsjeblieft, Liz.
Je mag niet aan me twijfelen.
Oh, God, hij gloeit helemaal.
We moeten gaan.
Neem dit mee, voor het geluk.
Ik hou heel veel van je.
Ik hou ook van jou, mam.
Ik wacht hier op jullie.
Oké, ga maar.
Handschoenen.
Breng hem bij me terug.
Dat beloof ik.
Heb je het warm genoeg?
Ik heb het koud.
Ik ook.
Nog een klein beetje verder.
Waar gaan we heen?
Waarom nemen we de auto niet?
Waar we heen gaan kunnen we niet met een auto komen.
Je bent niet mijn vader, of wel?
Natuurlijk ben ik dat. Wie zou ik anders zijn?
En ik ga je helemaal beter maken.
Hou me goed vast, zoon.
Het is me gelukt.
Is hij in orde?
Wie bent u?
U bent de man die ik zag.. in het lab...aan de andere kant.
Uw vriendin en degene die gewond was, zijn vertrokken om medische hulp te zoeken.
Hij zal niet veel langer leven, u moet hem genezen.
Uw lab is acht kilometer verderop, kunt u rijden?
Ik denk van wel.
Waarom...waarom hebt u ons gered?
De jongen is belangrijk.
Hij moet blijven leven.
Ik kom net van het ziekenhuis, Dr. Bell heeft enkele specialisten ingeschakeld.
Hij heeft wat ideeën voor Nina's arm.
Bedankt, dat je bent komen helpen met Peter, ondanks alles wat er gebeurd is.
Natuurlijk, Walter.
Hij ziet er beter uit.
Hij krijgt zijn kleur terug.
Het schijnt te werken.
Ga je hem terugbrengen.
Zodra hij gestabiliseerd is.
Goed.
Ik wil nu gaan.
Natuurlijk.
Dank je.
Schat, je bent niet thuisgekomen vannacht, ik maakte me zorgen over je.
Ik dacht...
Hoe?
Hij was stervende, Elizabeth.
Dit is de jongen die ik je liet zien, de andere Peter.
Het was de enige manier waarop ik hem kon redden.
Oh, God.
Oh, mijn schat.
Elizabeth, niet doen.
Hij is niet van ons.
Ik moet hem terugbrengen.
En ik realiseerde me op dat moment, dat ondanks wat ik beloofd had,
wat ik echt van plan was te doen... dat ik Peter nooit terug kon brengen.
Hoe ze naar hem keek,
ik zag in haar, wat ik het meest vreesde in mijzelf, toen ik hem zag...
Dat ik hem niet weer kon verliezen.
Het was het eerste gat, Olivia.
De eerste breuk.
De eerste scheur in het patroon van scheuren, ruimtes, tussen Werelden.
En het is mijn schuld.
Je kunt je niet voorstellen, wat het is, om een kind te verliezen.
Vertaling en ondertiteling: "TheThom".