Advertisement
Polish transcript
Olivia Dunham, FBI.
Nazywaj¹ te wydarzenia Wzorcem.
Ktoœ przeprowadza eksperymenty, tylko ¿e laboratorium jest ca³y œwiat.
Mo¿esz dostaæ, kogo chcesz.
- Nazywa siê Walter Bishop. - Mój ojciec.
Pracowa³ na Harvardzie.
By³ czêœci¹ tajnego, eksperymentalnego programu armii USA.
Zajmowa³ siê nauk¹ ekstremaln¹.
Mówisz mi, ¿e mój ojciec by³ doktorem Frankensteinem.
Tak wiele siê tu wydarzy³o, i tak wiele siê wydarzy.
Kapitanie Loeb, jaka jest pañska pozycja?
Jesteœmy w zasiêgu wzroku. 200 metrów od celu.
Kiedy dotrzecie?
Jesteœmy na pozycji. Czekamy.
Brak jakiejkolwiek aktywnoœci.
Zrozumia³em. Trzymaæ pozycjê. Dru¿yna Charlie?
Na pozycji. Czekamy.
- Dru¿yna Delta? - Czekamy, kapitanie.
Zrozumia³em.
Weymouth, Massachusetts
Wy³¹czyæ silniki.
Na po³udniowy brzeg.
Po³udniowy brzeg czysty. Dru¿yna Bravo?
Czysto.
Chwila, chyba coœ s³yszê.
Cel w zasiêgu wzroku.
Wszystkie dru¿yny, naprzód!
Rêce na widoku!
Misie panda?
Zak³adam, ¿e sprawdziliœcie ich wnêtrza.
Wiedzieli, ¿e siê zjawimy.
Podmienili towar.
Joseph Smith.
Rozpocz¹³ pracê dla firmy przewozowej
tydzieñ przed za³adowaniem kontenera.
Mia³ do niego dostêp.
Ma tak¿e przesz³oœæ naukow¹.
Przekracza³ granicê, jad¹c z Budapesztu,
osiem razy w ci¹gu ostatniego roku.
Jacy agenci nad tym pracuj¹?
Coscarelli i Scrimm.
Strona 47.
Ciê¿ar kontenera po odebraniu wynosi³ 592 kilogramy.
Ciê¿ar po dojechaniu do Niemiec,
przed roz³adunkiem - 589 kilogramów.
To trzy kilogramy.
Co wa¿y trzy kilogramy?
Mitchel?
Potrzebujê lekarza!
Co mu podaliœcie?
Jedn¹ dawkê adrenaliny. Przerywany atak serca.
Nigdy czegoœ takiego nie widzia³am.
renice rozszerzaj¹ siê okresowo.
- Jak rytm? - Zatrzymanie serca.
Defibrylator. Zaczynamy od 200 jednostek.
Phillip!
Co siê dzieje?
- Nie wiemy. - Wyjdzie z tego?
To zawa³?
Mo¿emy tylko czekaæ.
Odsun¹æ siê!
Jeszcze raz. 300 jednostek.
Odsun¹æ siê!
Musimy go otworzyæ.
Przygotowaæ go.
Skalpel.
Pi³a.
Rozwieracz.
Mamy coœ.
Jego serce bije.
Co to?
Nie wiem.
FRINGE [01x07] .:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
POZNAJEMY PANA JONESA
T³umaczenie: JoeBlack Korekta: andreak
{c:$ffda50}Zapraszamy na Fringe.net.pl
Sta³o siê to dwie godziny temu w moim biurze.
Nie by³ to zawa³.
Przynajmniej nie w tradycyjnym znaczeniu.
Obszar zosta³ otoczony, ale s³u¿by ju¿ tu by³y.
Podobno to coœ nie jest zaraŸliwe.
To coœ?
Dojdziemy do tego.
- Masz gumê? - Nie, Walterze.
- Miêtówki? - Nie. PóŸniej.
Agent Loeb powróci³ z operacji we Frankfurcie.
- Znasz go? - Nie.
Upad³.
Na pocz¹tku myœla³em, ¿e to atak, tylko ¿e by³ œwiadomy w bólu.
Nie wygl¹da³o te¿ to na zawa³.
Nikt nie wiedzia³, co to jest.
Nadal nikt nie wie.
- Jak jego oznaki ¿yciowe? - S³abn¹.
Doktorze Bishop.
To, co pan zobaczy...
Nie wiem, czy widzia³ pan kiedykolwiek coœ podobnego.
Ale mam nadziejê...
¿e mo¿e pan pomóc.
Cz³owiek le¿¹cy w tej sali to nie tylko kolega.
To przyjaciel.
Rozumiem.
Masz miêtówki?
Wielce efektowne.
"Efektowne".
Na pewno by³by zachwycony twoj¹ diagnoz¹.
Wiesz co to jest? Twoja praca, albo dawne eksperymenty.
- Wygl¹da znajomo? - Nie.
Nie mog³oby byæ bardziej anormalne.
Po prostu podziwiam dzie³o.
Na pewno jest czêœciowo organiczne.
Wygl¹da na wynik manipulacji genetycznej.
Symetrycznie roz³o¿ona masa cia³a.
Jeœli naprawdê jest to jakiœ organizm, to zaprojektowany zosta³,
aby ca³kowicie pokryæ ludzkie serce.
Popatrz.
Posiada wici.
System korzenny.
Nie widzisz?
Ale¿ to jest piêkne.
Nie za bardzo.
Mo¿esz pomóc?
Myœlisz, ¿e potrafisz to usun¹æ?
Chêtnie spróbujê, ale nie tutaj.
Mój oddech jest potworny.
Uniwersytet Harvarda - Odtwarza³em w g³owie,
jak mo¿na by zaprojektowaæ coœ takiego.
W drodze ze szpitala dotar³y do mnie dwie rzeczy.
Po pierwsze: Mo¿emy mieæ do czynienia z wiciowcem dwunastnicy...
Czymœ tak prostym? Naprawdê?
To jednokomórkowy paso¿yt, który ¿yje w jelitach zwierz¹t.
- Powoduje choroby przenoszone drog¹ wodn¹. - Mo¿emy pod³¹czyæ pana...?
Loeba.
Pana Loeba do maszyny kontroluj¹cej oznaki ¿yciowe?
Wiêc twierdzisz, ¿e to coœ w jego klatce...
To paso¿yt? Tak, mo¿liwe.
Ale nadzwyczajnie przymocowany.
Zazwyczaj paso¿yty u¿ywaj¹ ca³ego cia³a jako przyczepu.
Ta istota jest niepodobna do niczego, co widzia³em.
Nie zbadamy jej do koñca, dopóki jej nie usuniemy.
Akta ostatnich spraw Mitchela Loeba.
Dziêki, Astrid.
Przyjecha³a jego ¿ona.
Prosi o rozmowê z tob¹.
Porozmawiam z ni¹ w biurze.
Jest pod³¹czony. Co by³o drugie?
S³ucham?
Powiedzia³eœ, ¿e dwie rzeczy do ciebie dotar³y.
Nadal chcia³bym gumê.
Albo jakieœ miêtówki.
Dziêkujê, Peter.
Pani Loeb.
Olivia Dunham.
- Jestem z Departamentu Bezpieczeñstwa. - Samantha.
Mam nadziejê, ¿e mi pani pomo¿e.
Nikt mi nic nie mówi.
Dlaczego zosta³ tu przeniesiony? Mo¿e mi pani przynajmniej to powiedzieæ?
Jest tutaj lekarz...
posiadaj¹cy...
wyj¹tkowe kwalifikacje, aby uratowaæ ¿ycie pani mê¿a.
To by³o w jego torbie.
Wœród rzeczy, które przywióz³ z Frankfurtu.
Nie wiem, czy to pomo¿e.
Mo¿e.
Sprawdzimy to. Dziêkujê.
Mogê zobaczyæ Mitchela? Proszê.
Jak tylko to bêdzie mo¿liwe. Obiecujê to pani.
Co siê dzieje?
To coœ go zabija.
Œciska jego serce. Zabija go.
Co robisz?
Podam mu cyklobenzaprinê.
Jeœli paso¿yt siê zaciska, to powinno go rozluŸniæ.
To ryzykowne, ale teoria mi siê podoba.
Spójrz.
To jest dobre.
Jego tkanka.
Gdzie, do cholery, idziesz?
Analiza DNA powinna nam wiele powiedzieæ.
Œwietna robota, synu.
Mo¿e w koñcu znalaz³eœ prawdziwe powo³anie.
Praca ze mn¹.
Mam nadziejê, ¿e nie.
Powiedzcie, ¿e macie jakieœ dobre wieœci.
Nie wiem, czy dobre, ale to ju¿ coœ.
To fascynuj¹ce.
Co?
Mo¿emy za³o¿yæ, ¿e ta paso¿ytnicza naroœl jest dzie³em cz³owieka.
Szuka³em powtórzeñ.
Podpisu twórcy.
Znaku lub œladu, ¿e by³ ktoœ przed nami.
Nie rozumiem.
Wiêc jesteœ w tej samej grupie, co reszta ludzkoœci.
On stara siê powiedzieæ, ¿e znalaz³ to.
Widzisz?
Ten wzór powtarza siê w ca³ej sekwencji DNA.
Ci¹gle siê pojawia.
Ale jest zbyt uporz¹dkowany, aby to by³ przypadek.
Zbyt idealny, aby byæ naturalnym.
Wiêc twierdzisz, ¿e ktoœ celowo do³¹czy³ ten fragment.
Po co?
Z³oœliwoœæ. Arogancja. Nie wiemy.
Twoja kole¿anka uwa¿a, ¿e to kod.
Ta druga.
Studiowa³am kryptologiê zanim wst¹pi³am do FBI.
W dzieciñstwie, by³o to moj¹ obsesj¹.
Teraz zak³adam, ¿e to nie mo¿e byæ to.
To zbyt proste, ¿eby by³o zwyk³ym tekstem.
Myœlê, ¿e to mo¿e byæ szyfr Cezara.
Co to takiego?
To prosty, monoalfabetyczny szyfr.
Naprawdê?
U¿ywa³ go Juliusz Cezar pisz¹c listy do przyjació³.
Bierze siê jedn¹ literê i zastêpuje inn¹,
ale w porz¹dku alfabetycznym.
W DNA paso¿yta powtarza siê sekwencja trzech liter.
To mo¿e byæ CIW lub DJX,
albo EKY...
Albo ZFT.
ZFT pasuje. Co to takiego?
Przegl¹da³am sprawy Johna Scotta.
Sprawdza³am, czy nie by³y one Ÿle prowadzone,
albo czy jakieœ sprawy zosta³y nierozwi¹zane.
I...?
I jedn¹ z nich by³o œledzenie grupy pracuj¹cej w Budapeszcie.
Akta nosi³y nazwê "ZFT".
Coœ ci to mówi?
Miesi¹c temu pewien cz³owiek...
Brytyjczyk, David Robert Jones...
zosta³ aresztowany przez Interpol we Frankfurcie
pod zarzutem posiadania tajemnic wagi pañstwowej.
Specjalizuje siê w biotechnologii.
Szczególnie w broni genetycznej.
Przez 12 lat by³ starszym udzia³owcem Instytutu Bremminga.
Potem znikn¹³.
Pojawia³ siê nieraz we Wschodniej Europie.
Wiêc uwa¿asz, ¿e on jest w ZFT?
Nie wiem, ale Loeb tak uwa¿a³.
Dlatego by³ we Frankfurcie, badaj¹c sprawê Jonesa.
- Zatem, mo¿e to byæ... - Odwet.
Wiêc czym jest ZFT? Kim oni s¹?
Agentko Dunham, wiele jeszcze nie wiesz o Wzorcu.
Jestem tutaj.
Mam czas.
Jesteœ dostêpny?
Do tej pory dowiedzieliœmy siê, ¿e istniej¹ komórki organizacyjne.
Nie wiemy jak wiele.
Utrzymywane z prywatnych pieniêdzy, obecne w 83 krajach.
ZFT jest wœród tych komórek.
- Wiêc to terroryœci. - Nie w typowym znaczeniu tego s³owa.
Nie handluj¹ narkotykami, czy broni¹, ale postêpem naukowym.
A konkretnie?
Tym, co sta³o siê z lotem 627.
Albo tym, co siê przydarzy³o agentowi Loebowi.
To móg³ byæ dowód, ¿e teoria naukowa siê sprawdzi³a.
Wiêc to coœ w Loebie mo¿e byæ takim eksperymentem?
Myœlisz, ¿e Jones powie nam, jak to usun¹æ?
Móg³by, gdybyœmy mogli siê z nim zobaczyæ.
Niemieckie w³adze odmówi³y nam dostêpu.
Co takiego?
Nie daj¹ Stanom dostêpu.
A on jest przetrzymywany we Frankfurcie.
Mo¿e bêdê mog³a coœ z tym zrobiæ.
Masz super moce, o których nie wiem?
Mo¿e.
Chyba nie lecisz do Niemiec.
Lecê.
Oszczêdzê ci fatygi. Nie lecisz.
Nie znamy siê tak dobrze, ¿ebyœ móg³ mówiæ coœ takiego.
I nie widzê innego wyjœcia.
A ty?
Loeb to twój przyjaciel.
Obieca³am jego ¿onie.
Coœ nie tak?
To mo¿e byæ niedopowiedzenie,
ale nie jest dobrze.
Jest odwodniony.
Walter, chodŸ tu.
Co to jest?
To korzeñ.
Wychodzi z jego ramienia?
Do kroplówki.
Ten paso¿yt rozprzestrzenia siê szybciej, ni¿ myœla³em.
Ile czasu mu pozosta³o?
Mo¿e dzieñ.
Hej.
Dobra wiadomoœæ jest taka, ¿e chyba mamy œlad.
Z³a jest taka, ¿e w zwi¹zku z tym muszê jechaæ do Niemiec.
Nie to jest z³¹ wiadomoœci¹.
On umiera, Olivio.
Nie uda nam siê.
Uda siê.
Zadzwoniê, gdy wyl¹dujê.
Frankfurt, Niemcy
Tylko popatrz.
Nie daj siê zwieœæ garniakowi.
Lucas, nie myœla³am, ¿e do¿yjê tego dnia.
Jest wygodniejszy od munduru wojskowego.
CzeϾ.
Przepraszam.
Nie jestem pewny, czy mogê pomóc.
Powiedzia³eœ, ¿e masz kontakty w wiêzieniu.
Jestem w Bundestagu. Mam kontakty wszêdzie.
Ale wskoczy³aœ do samolotu tak szybko,
¿e nie mia³em czasu nic za³atwiæ.
Czego siê dowiedzia³eœ?
Znam naczelnika.
Nie zgodzi³ siê na nic.
Nie chce, ¿ebym przychodzi³.
Wiêc co zrobimy?
Przyjdziemy.
Wiêzienie Wissenchaft
Nieustêpliwy jak zawsze.
Co mogê dla ciebie zrobiæ, Lucas?
Olivia Dunham, a to Johan Lennox.
Dziêkujê za przyjêcie nas.
Chcesz widzenia z wiêŸniem?
David Robert Jones.
To bêdzie problem.
Na pewno coœ wymyœlimy.
Przykro mi.
Twój przyjaciel stara siê byæ przekonywuj¹cy.
Panie Lennox, ma pan powody,
dla których nie pozwala pan widywaæ siê z wiêŸniami.
Ale to dla mnie bardzo wa¿ne.
Podpiszê wszystko.
Podoba mi siê.
Masz dobry gust.
Nawet gdybym siê zgodzi³, to pan Jones z nikim nie rozmawia.
Mam powody uwa¿aæ, ¿e ze mn¹ porozmawia.
Jeœli napiszê wiadomoœæ, to przeka¿e mu j¹ pan?
Nie oczekujê cudów.
Nie wiem, czy czegokolwiek oczekujê.
Ale bêdê wdziêczny za jakikolwiek pañski wk³ad w tê sprawê.
S³ucham?
Mówi³em, ¿e jestem wdziêczny za pañsk¹ pracê.
Nie ma za co.
Kiedyœ pi³em koktajl owocowy w Atlantic City.
Proszê zauwa¿yæ, ¿e nie jestem zwolennikiem koktajlów owocowych.
Proszê mi wybaczyæ.
Musimy porozmawiaæ o twoim ojcu.
Znowu mówi o koktajlu?
Robi to ostatnio.
Ma obsesjê na punkcie okreœlonego jedzenia. To dziwne.
Musi siê skupiæ.
Skupiæ?
Panie Broyles, dwie trzecie czasu, mój ojciec nie jest nawet œwiadomy.
A w tych rzadkich i nieprzewidzianych chwilach jasnoœci,
be³kocze o jedzeniu i trunkach, za którymi têskni³,
kiedy by³ zamkniêty przez wiêkszoœæ ostatnich dwóch dekad.
Mówiæ, ¿e nie jest skupiony...
to mówiæ, ¿e jest istot¹ dwuno¿n¹,
co jest ca³kowit¹ prawd¹.
Nie jest skupiony.
I w najbli¿szym czasie to siê nie zmieni.
Jestem jego synem, nie lalkarzem.
Nie mam urz¹dzenia steruj¹cego.
Nie ma przycisku, który mogê wcisn¹æ,
i zamieniæ go w cz³owieka, który chcia³bym, aby mnie wychowa³,
albo w kogoœ, kogo nie muszê codziennie niañczyæ.
Chyba to w sobie trochê dusi³em.
NajwyraŸniej.
Broyles.
Mówi Charlie Francis.
Wiem, ¿e brak mi odpowiednich uprawnieñ,
ale mam coœ dla ciebie.
Co takiego?
Lokalny zwi¹zek z ZFT.
Mów.
Przeanalizowaliœmy dokument, który Loeb przywióz³ z Frankfurtu.
Odkryliœmy, ¿e ka¿da linia odnosi siê do numeru sprawy FBI
i numeru agenta lub agentów przypisanych do sprawy.
Wszystkie pochodz¹ z tego biura.
Kolejny kret?
/I myœlisz, ¿e co?
John Scott pracowa³ z ZFT?
Mo¿e tak, mo¿e nie.
Ktokolwiek to zrobi³, potrzebowa³ dostêpu wy¿szego stopnia.
Dostêpu do g³ównego serwera FBI.
Powiedzia³eœ, ¿e to lokalny zwi¹zek.
Jedna z tych linii, to numer telefonu...
zarejestrowany na Josepha Smitha i po³¹czyliœmy go...
Znam Josepha Smitha.
Loeb mówi³ mi o nim, gdy mia³ atak.
Masz adres?
Czekaj.
Saugus, Broad Street 4331.
Broad Street 4331.
Oddzwoniê.
Mówi Broyles.
Chcê aby zespó³ SWAT otoczy³ Josepha Smitha.
Mieszka na Broad Street 4331 w Saugus.
Zarz¹dzam ciszê radiow¹.
Dobrze ciê znowu widzieæ.
Mimo dziwnych okolicznoœci.
Nie musisz ze mn¹ czekaæ.
Ci¹gle to powtarzasz.
Chcê.
Podoba mi siê tutaj.
Dziêkujê.
Jestem zaskoczony.
Zobaczy siê z tob¹.
Ale nie do jutrzejszego ranka.
To nie zasada Jonesa, czy moja.
To zasada tej instytucji.
Na d³ugo przede mn¹,
obowi¹zywa³y tu przepisy dotycz¹ce widzeñ z wiêŸniami.
Jutro rano bêdziesz mia³a 14 minut.
Ani sekundy wiêcej.
Pan Jones chcia³, abyœ to dosta³a.
Halo.
Peter, to ja.
Szukam Broylesa. Jest tam?
Nie, jest na jakiejœ ob³awie.
Jones porozmawia ze mn¹ jutro rano,
ale tylko, jeœli najpierw porozmawia z jakimœ kolesiem.
Szukamy faceta z okolic Bostonu.
Mieszka w Saugus.
Gdzie?
Nazywa siê Joseph Smith.
Broad Street 4331.
Sk¹d wiedzia³eœ?
To jego œciga w³aœnie Broyles.
Co takiego?
- Jak? - Nie wiem.
Peter, potrzebujemy go ¿ywego.
Dojecha³eœ ju¿?
Nie, jestem w drodze.
Dodzwoni³aœ siê do Broylesa?
Nie, nadal jest cisza radiowa.
Zadzwoniê do kwatery. Oddzwoniê.
Wiem, ¿e jest cisza radiowa, ale musisz tam kogoœ pos³aæ.
Proszê, musi dostaæ t¹ wiadomoœæ.
Joseph Smith musi ¿yæ.
Cholera.
- Niech pan siê cofnie. - Mam informacjê.
To akcja policyjna. Niech pan siê cofnie.
Nie mo¿e pan podejœæ bli¿ej domu!
Jesteœ blisko?
Jestem na miejscu, ale nie mogê siê zbli¿yæ do domu.
S¹ ju¿ w œrodku.
Na dachu!
Och, nie.
Co? Peter.
Staæ! FBI!
Stój, albo strzelamy!
Opuœæ broñ!
Nie, nie, nie, nie!
Peter?
Niech zespó³ zabezpieczy wszystkie dowody,
a¿ po papier toaletowy.
Bishop, co tu robisz?
Rozmawia³em z Olivi¹.
W³aœnie jedzie na lotnisko.
Pan Jones pomóg³by nam wy³¹cznie,
gdyby móg³ porozmawiaæ z panem Smithem.
Tym samym, którego w³aœnie zabiliœcie.
¯artujesz sobie.
To pierwsza powa¿na rzecz, któr¹ dziœ powiedzia³em.
Halo.
Peter, tu Astrid.
Twój ojciec kaza³ ci przekazaæ,
¿e w p³ucach agenta Loeba zbiera siê p³yn.
Powiedz mu, ¿e potrzebujemy pomocy.
Mówi, ¿e potrzebujemy pomocy.
Wstrzyknij to w jego kroplówkê. Ja z nim porozmawiam.
Witaj, Peter. Z tej strony twój ojciec.
Walter Bishop.
Dziêkujê, Walter. Wiem kim jesteœ.
Znakomicie.
Musimy natychmiast porozmawiaæ z tym Smithem.
Mo¿e byæ nasz¹ najlepsz¹ szans¹
na uratowanie ¿ycia agenta Loeba.
Wiem, ale nie ¿yje.
Zosta³ zastrzelony. Mamy pecha.
Nadal ma g³owê?
Nadal jest przymocowana do cia³a?
Tylko ty móg³byœ zadaæ takie pytanie.
Tak, nadal ma g³owê.
Wspaniale.
W tym wypadku, œmieræ to tylko pewna niedogodnoœæ.
PrzywieŸ go szybko.
Tkanka agenta Loeba zaczyna siê psuæ,
co stawia nas w k³opotliwym po³o¿eniu.
Co?
Tak blisko.
Nigdy nie umia³aœ przegrywaæ.
Co siê sta³o, Olivio?
Jest coœ, co... coœ siê w tobie zmieni³o.
Coœ siê wydarzy³o.
Du¿o siê wydarzy³o.
To by³ dziwny okres.
Mia³em tego nie mówiæ,
ale robimy, co robimy, wiêc powiem to.
Sta³em siê, i to nie jest ¿art...
imponuj¹cym kucharzem.
Zostañ na noc.
Nie mogê, Lucas.
Oczywiœcie, ¿e mo¿esz.
Dunham.
Jones wie o Smithcie?
Co takiego?
Czy David Jones wie, ¿e Joseph Smith nie ¿yje?
Nie, dlaczego?
Bo jeœli ci¹gle mo¿esz siê z nim zobaczyæ,
to mo¿e wcale nie musi.
Szybko go tu postawcie.
- IdŸ po lód. - Ju¿ o to prosi³eœ.
- I obrêcz na g³owê. - Le¿y tutaj.
Ju¿ sobie poradzimy. Dziêki.
Czy prosi³em...
Aby wlaæ s³on¹ wodê do koryta? Tak.
90 kilogramów. Ani kropli wiêcej.
Zosta³ postrzelony w g³owê.
To jakiœ problem?
Tak, to problem.
Oczywiœcie, ¿e to problem!
Kulka w g³owie wskazuje na uszkodzenie mózgu.
Wskazuje tak¿e, ¿e jest martwy,
ale z tym nie mia³eœ problemu.
Ten zabieg to nie usuwanie migda³ków.
Nigdy wczeœniej nie rozmawia³em z umarlakiem.
Wybacz, jeœli nie znam zasad.
To zadzia³a, czy nie?
Muszê zmieniæ procedurê.
Ale nic nie obiecujê.
30 stopni, doktorze Bishop.
Prawie dobrze.
Daj znaæ, kiedy bêdzie 29. Niebieski.
Ludzki mózg jest jak komputer. Zielony.
Potrzebuje energii elektrycznej, aby dzia³aæ,
któr¹ cia³o zaprzestaje produkowaæ po œmierci.
Dlatego ch³odzimy jego cia³o, aby opóŸniæ degeneracjê.
To zadziwiaj¹ce jak skóra g³owy tego cz³owieka przypomina...
Go³y ty³ek Petera, gdy by³ niemowlakiem.
Sk¹d wiedzia³aœ?
Mówi³eœ nam ju¿ to dwa razy.
Co mówi³em potem?
¯e uruchomimy ponownie jego mózg.
Tak!
Wyœmienicie.
Przewodz¹cy ¿el, aby uniemo¿liwiæ pr¹dowi elektrycznemu
podpalenie go.
Rozsmaruj go równomiernie.
Nie zapomnij o jego sutkach.
Peter!
W 1975 roku FBI poprosi³o, abym u¿y³ tej procedury.
Ktoœ zosta³ zamordowany.
Ale nie pamiêtam jego imienia.
Chyba jakiœ James.
Albo Jimmy.
Chcieli, abym zidentyfikowa³ jego zabójcê.
Chyba jakiœ dzia³acz zwi¹zkowy.
Jimmy Hoffa?
Tak.
K³opotem by³o to, ¿e by³ strasznie ma³o odporny na pr¹d.
Kiedy w³¹czy³em maszynê,
to usma¿y³a jego mózg jak jajko.
Ka¿dy ma indywidualn¹ tolerancjê na elektrycznoœæ.
Moja jest niesamowicie wielka.
Petera, z kolei, bardzo ma³a.
Nie wiemy, jak¹ ma nasz przyjaciel.
Zbyt ma³e natê¿enie i nie zadzia³a.
Za du¿e, a ugotuje jego mózg.
- Wiêc... - U¿ywa³eœ tego na mnie.
Pod³¹cza³eœ kable do akumulatora samochodu i pora¿a³eœ mnie.
Tak, gromadzi³em dane.
Eksperymentowa³eœ na mnie.
Synu, jesteœmy gotowi.
Najpierw musimy sprawdziæ, czy zarejestrujemy jak¹œ aktywnoœæ mózgu.
A to poka¿e nam,
czy przekazuje ci jakieœ myœli.
Skoro jest martwy, Peter...
ty bêdziesz musia³ byæ jego ustami i uszami.
Pod³¹czymy to do twojej g³owy.
Jesteœmy gotowi. W³¹czaj.
Spróbuj 200 mikrowoltów.
Popatrz, Peter.
Mówi do ciebie.
To chyba dobrze, ¿e nie by³o pod³¹czone do twojej g³owy.
Nie wierzê ci.
Nie ¿artujê. Sprawdza³em.
- Nieprawda. - Prawda.
Wiêc...?
Kto to by³?
Ten, który z³ama³ ci serce...
czy Ÿle ciê odczytujê?
By³ moim partnerem w FBI.
Ze wszystkich ludzi, ty powinieneœ wiedzieæ,
¿e zawsze w tych sprawach by³am niezrêczna.
A on by³ bezpoœredni, stanowczy,
czaruj¹cy i to by³o wspania³e.
Tylko ¿e to wszystko by³o k³amstwem i mnie zdradzi³.
Zdradzi³ swoj¹ pracê.
Potem zgin¹³.
Oto koniec.
To jego koniec.
Od lat to wiedzia³em...
Zawali³em...
to z tob¹.
Czas by³ dla nas nieodpowiedni.
By³. Wiem, ¿e by³.
Ale ba³em siê.
I taka jest... szczera prawda.
Myœlê o tobie...
tak czêsto...
ale nie dzwoniê...
bo wstydzê siê tego, jak ciê potraktowa³em.
To by³o tylko...
Lucas, ja...
Muszê...
Muszê to odebraæ.
Nienawidzê tego kogoœ.
Halo.
Nie uwierzysz w to, bo ja te¿ nie wierzê,
ale myœlê, ¿e to mo¿e zadzia³aæ.
Walter coœ wymyœli³?
S¹ ograniczenia. Pewne problemy.
Walter uwa¿a, ¿e ten umarlak odpowie na pytania.
Wiêc wracamy do gry. Zadzwoniê z wiêzienia.
8:00 rano mojego czasu.
Wszystko w porz¹dku?
Dobrze, dziêkujê.
Wracam do hotelu.
Jestem wdziêczna...
za niesamowit¹ kolacjê...
i za te s³odkie s³owa.
S³yszysz coœ?
Najpierw chyba musimy zadaæ mu pytanie.
Rozumiem.
Jesteœmy gotowi zobaczyæ, jak to dzia³a?
Kiedy powiem "teraz",
ty, Astro, zadasz Peterowi pytanie.
Przestawiê przycisk, który stymuluje mózg naszego golasa.
Peter us³yszy odpowiedŸ.
Jakieœ pytania?
O co powinnam siê go zapytaæ?
O co chcesz. To tylko próba.
Synu, powinienem z góry przeprosiæ.
Obawiam siê...
Nie powinienem ciê straszyæ.
Racja, nie chcia³byœ tego.
Trzy, dwa, jeden...
teraz.
Jaki jest twój ulubiony smak lodów?
Cokolwiek?
Czy coœ s³ysza³em? Nie.
Trzy, dwa, jeden... teraz.
Jaki jest twój ulubiony kolor?
Nadal nic. Tylko ogromny dyskomfort.
Halo.
Zabieraj¹ mnie do Jonesa.
To Olivia. W³aœnie j¹ wprowadzaj¹.
Jeszcze nie jesteœmy gotowi.
Powiedz jej, ¿e ma przeci¹gaæ.
S³ysza³aœ?
Zrobiê, co bêdê mog³a,
ale mam tylko 14 minut.
14 minut.
Jaka to przyjemnoϾ.
Mamy twojego pana Smitha w areszcie.
Nie bêdziesz rozmawia³ z nim bezpoœrednio.
Zadasz mi jedno pytanie, na które chcesz odpowiedzi.
Przeka¿ê to pytanie agentowi w Stanach,
który porozmawia z panem Smithem.
Potem przeka¿ê odpowiedŸ pana Smitha tobie.
Wtedy mi powiesz, jak ocaliæ agenta Loeba.
Tak to bêdzie wygl¹da³o.
Jesteœ bardzo powa¿na, wiesz o tym?
¯ycie twojego przyjaciela wisi na w³osku, nieprawda¿?
A ty chcesz, ¿ebym go uratowa³.
Tyle wywnioskowa³em z twojej wiadomoœci.
Powiedz mi coœ.
Dlaczego nie wolnoϾ... lub ekstradycja?
Na pewno zdajesz sobie sprawê, ¿e masz pewn¹ przewagê.
A jednak chcesz tylko odpowiedzi na jedno pytanie?
Za³o¿y³aœ dwie rzeczy, panno Dunham.
Obydwie b³êdne.
Pierwsz¹ tak¹, ¿e nie ma nic cenniejszego od mojej wolnoœci.
Drug¹, ¿e to ja jestem odpowiedzialny za infekcjê agenta Loeba.
Witaj, Gene.
Ani s³owa.
Chyba wiem, co j
…
Nazywaj¹ te wydarzenia Wzorcem.
Ktoœ przeprowadza eksperymenty, tylko ¿e laboratorium jest ca³y œwiat.
Mo¿esz dostaæ, kogo chcesz.
- Nazywa siê Walter Bishop. - Mój ojciec.
Pracowa³ na Harvardzie.
By³ czêœci¹ tajnego, eksperymentalnego programu armii USA.
Zajmowa³ siê nauk¹ ekstremaln¹.
Mówisz mi, ¿e mój ojciec by³ doktorem Frankensteinem.
Tak wiele siê tu wydarzy³o, i tak wiele siê wydarzy.
Kapitanie Loeb, jaka jest pañska pozycja?
Jesteœmy w zasiêgu wzroku. 200 metrów od celu.
Kiedy dotrzecie?
Jesteœmy na pozycji. Czekamy.
Brak jakiejkolwiek aktywnoœci.
Zrozumia³em. Trzymaæ pozycjê. Dru¿yna Charlie?
Na pozycji. Czekamy.
- Dru¿yna Delta? - Czekamy, kapitanie.
Zrozumia³em.
Weymouth, Massachusetts
Wy³¹czyæ silniki.
Na po³udniowy brzeg.
Po³udniowy brzeg czysty. Dru¿yna Bravo?
Czysto.
Chwila, chyba coœ s³yszê.
Cel w zasiêgu wzroku.
Wszystkie dru¿yny, naprzód!
Rêce na widoku!
Misie panda?
Zak³adam, ¿e sprawdziliœcie ich wnêtrza.
Wiedzieli, ¿e siê zjawimy.
Podmienili towar.
Joseph Smith.
Rozpocz¹³ pracê dla firmy przewozowej
tydzieñ przed za³adowaniem kontenera.
Mia³ do niego dostêp.
Ma tak¿e przesz³oœæ naukow¹.
Przekracza³ granicê, jad¹c z Budapesztu,
osiem razy w ci¹gu ostatniego roku.
Jacy agenci nad tym pracuj¹?
Coscarelli i Scrimm.
Strona 47.
Ciê¿ar kontenera po odebraniu wynosi³ 592 kilogramy.
Ciê¿ar po dojechaniu do Niemiec,
przed roz³adunkiem - 589 kilogramów.
To trzy kilogramy.
Co wa¿y trzy kilogramy?
Mitchel?
Potrzebujê lekarza!
Co mu podaliœcie?
Jedn¹ dawkê adrenaliny. Przerywany atak serca.
Nigdy czegoœ takiego nie widzia³am.
renice rozszerzaj¹ siê okresowo.
- Jak rytm? - Zatrzymanie serca.
Defibrylator. Zaczynamy od 200 jednostek.
Phillip!
Co siê dzieje?
- Nie wiemy. - Wyjdzie z tego?
To zawa³?
Mo¿emy tylko czekaæ.
Odsun¹æ siê!
Jeszcze raz. 300 jednostek.
Odsun¹æ siê!
Musimy go otworzyæ.
Przygotowaæ go.
Skalpel.
Pi³a.
Rozwieracz.
Mamy coœ.
Jego serce bije.
Co to?
Nie wiem.
FRINGE [01x07] .:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
POZNAJEMY PANA JONESA
T³umaczenie: JoeBlack Korekta: andreak
{c:$ffda50}Zapraszamy na Fringe.net.pl
Sta³o siê to dwie godziny temu w moim biurze.
Nie by³ to zawa³.
Przynajmniej nie w tradycyjnym znaczeniu.
Obszar zosta³ otoczony, ale s³u¿by ju¿ tu by³y.
Podobno to coœ nie jest zaraŸliwe.
To coœ?
Dojdziemy do tego.
- Masz gumê? - Nie, Walterze.
- Miêtówki? - Nie. PóŸniej.
Agent Loeb powróci³ z operacji we Frankfurcie.
- Znasz go? - Nie.
Upad³.
Na pocz¹tku myœla³em, ¿e to atak, tylko ¿e by³ œwiadomy w bólu.
Nie wygl¹da³o te¿ to na zawa³.
Nikt nie wiedzia³, co to jest.
Nadal nikt nie wie.
- Jak jego oznaki ¿yciowe? - S³abn¹.
Doktorze Bishop.
To, co pan zobaczy...
Nie wiem, czy widzia³ pan kiedykolwiek coœ podobnego.
Ale mam nadziejê...
¿e mo¿e pan pomóc.
Cz³owiek le¿¹cy w tej sali to nie tylko kolega.
To przyjaciel.
Rozumiem.
Masz miêtówki?
Wielce efektowne.
"Efektowne".
Na pewno by³by zachwycony twoj¹ diagnoz¹.
Wiesz co to jest? Twoja praca, albo dawne eksperymenty.
- Wygl¹da znajomo? - Nie.
Nie mog³oby byæ bardziej anormalne.
Po prostu podziwiam dzie³o.
Na pewno jest czêœciowo organiczne.
Wygl¹da na wynik manipulacji genetycznej.
Symetrycznie roz³o¿ona masa cia³a.
Jeœli naprawdê jest to jakiœ organizm, to zaprojektowany zosta³,
aby ca³kowicie pokryæ ludzkie serce.
Popatrz.
Posiada wici.
System korzenny.
Nie widzisz?
Ale¿ to jest piêkne.
Nie za bardzo.
Mo¿esz pomóc?
Myœlisz, ¿e potrafisz to usun¹æ?
Chêtnie spróbujê, ale nie tutaj.
Mój oddech jest potworny.
Uniwersytet Harvarda - Odtwarza³em w g³owie,
jak mo¿na by zaprojektowaæ coœ takiego.
W drodze ze szpitala dotar³y do mnie dwie rzeczy.
Po pierwsze: Mo¿emy mieæ do czynienia z wiciowcem dwunastnicy...
Czymœ tak prostym? Naprawdê?
To jednokomórkowy paso¿yt, który ¿yje w jelitach zwierz¹t.
- Powoduje choroby przenoszone drog¹ wodn¹. - Mo¿emy pod³¹czyæ pana...?
Loeba.
Pana Loeba do maszyny kontroluj¹cej oznaki ¿yciowe?
Wiêc twierdzisz, ¿e to coœ w jego klatce...
To paso¿yt? Tak, mo¿liwe.
Ale nadzwyczajnie przymocowany.
Zazwyczaj paso¿yty u¿ywaj¹ ca³ego cia³a jako przyczepu.
Ta istota jest niepodobna do niczego, co widzia³em.
Nie zbadamy jej do koñca, dopóki jej nie usuniemy.
Akta ostatnich spraw Mitchela Loeba.
Dziêki, Astrid.
Przyjecha³a jego ¿ona.
Prosi o rozmowê z tob¹.
Porozmawiam z ni¹ w biurze.
Jest pod³¹czony. Co by³o drugie?
S³ucham?
Powiedzia³eœ, ¿e dwie rzeczy do ciebie dotar³y.
Nadal chcia³bym gumê.
Albo jakieœ miêtówki.
Dziêkujê, Peter.
Pani Loeb.
Olivia Dunham.
- Jestem z Departamentu Bezpieczeñstwa. - Samantha.
Mam nadziejê, ¿e mi pani pomo¿e.
Nikt mi nic nie mówi.
Dlaczego zosta³ tu przeniesiony? Mo¿e mi pani przynajmniej to powiedzieæ?
Jest tutaj lekarz...
posiadaj¹cy...
wyj¹tkowe kwalifikacje, aby uratowaæ ¿ycie pani mê¿a.
To by³o w jego torbie.
Wœród rzeczy, które przywióz³ z Frankfurtu.
Nie wiem, czy to pomo¿e.
Mo¿e.
Sprawdzimy to. Dziêkujê.
Mogê zobaczyæ Mitchela? Proszê.
Jak tylko to bêdzie mo¿liwe. Obiecujê to pani.
Co siê dzieje?
To coœ go zabija.
Œciska jego serce. Zabija go.
Co robisz?
Podam mu cyklobenzaprinê.
Jeœli paso¿yt siê zaciska, to powinno go rozluŸniæ.
To ryzykowne, ale teoria mi siê podoba.
Spójrz.
To jest dobre.
Jego tkanka.
Gdzie, do cholery, idziesz?
Analiza DNA powinna nam wiele powiedzieæ.
Œwietna robota, synu.
Mo¿e w koñcu znalaz³eœ prawdziwe powo³anie.
Praca ze mn¹.
Mam nadziejê, ¿e nie.
Powiedzcie, ¿e macie jakieœ dobre wieœci.
Nie wiem, czy dobre, ale to ju¿ coœ.
To fascynuj¹ce.
Co?
Mo¿emy za³o¿yæ, ¿e ta paso¿ytnicza naroœl jest dzie³em cz³owieka.
Szuka³em powtórzeñ.
Podpisu twórcy.
Znaku lub œladu, ¿e by³ ktoœ przed nami.
Nie rozumiem.
Wiêc jesteœ w tej samej grupie, co reszta ludzkoœci.
On stara siê powiedzieæ, ¿e znalaz³ to.
Widzisz?
Ten wzór powtarza siê w ca³ej sekwencji DNA.
Ci¹gle siê pojawia.
Ale jest zbyt uporz¹dkowany, aby to by³ przypadek.
Zbyt idealny, aby byæ naturalnym.
Wiêc twierdzisz, ¿e ktoœ celowo do³¹czy³ ten fragment.
Po co?
Z³oœliwoœæ. Arogancja. Nie wiemy.
Twoja kole¿anka uwa¿a, ¿e to kod.
Ta druga.
Studiowa³am kryptologiê zanim wst¹pi³am do FBI.
W dzieciñstwie, by³o to moj¹ obsesj¹.
Teraz zak³adam, ¿e to nie mo¿e byæ to.
To zbyt proste, ¿eby by³o zwyk³ym tekstem.
Myœlê, ¿e to mo¿e byæ szyfr Cezara.
Co to takiego?
To prosty, monoalfabetyczny szyfr.
Naprawdê?
U¿ywa³ go Juliusz Cezar pisz¹c listy do przyjació³.
Bierze siê jedn¹ literê i zastêpuje inn¹,
ale w porz¹dku alfabetycznym.
W DNA paso¿yta powtarza siê sekwencja trzech liter.
To mo¿e byæ CIW lub DJX,
albo EKY...
Albo ZFT.
ZFT pasuje. Co to takiego?
Przegl¹da³am sprawy Johna Scotta.
Sprawdza³am, czy nie by³y one Ÿle prowadzone,
albo czy jakieœ sprawy zosta³y nierozwi¹zane.
I...?
I jedn¹ z nich by³o œledzenie grupy pracuj¹cej w Budapeszcie.
Akta nosi³y nazwê "ZFT".
Coœ ci to mówi?
Miesi¹c temu pewien cz³owiek...
Brytyjczyk, David Robert Jones...
zosta³ aresztowany przez Interpol we Frankfurcie
pod zarzutem posiadania tajemnic wagi pañstwowej.
Specjalizuje siê w biotechnologii.
Szczególnie w broni genetycznej.
Przez 12 lat by³ starszym udzia³owcem Instytutu Bremminga.
Potem znikn¹³.
Pojawia³ siê nieraz we Wschodniej Europie.
Wiêc uwa¿asz, ¿e on jest w ZFT?
Nie wiem, ale Loeb tak uwa¿a³.
Dlatego by³ we Frankfurcie, badaj¹c sprawê Jonesa.
- Zatem, mo¿e to byæ... - Odwet.
Wiêc czym jest ZFT? Kim oni s¹?
Agentko Dunham, wiele jeszcze nie wiesz o Wzorcu.
Jestem tutaj.
Mam czas.
Jesteœ dostêpny?
Do tej pory dowiedzieliœmy siê, ¿e istniej¹ komórki organizacyjne.
Nie wiemy jak wiele.
Utrzymywane z prywatnych pieniêdzy, obecne w 83 krajach.
ZFT jest wœród tych komórek.
- Wiêc to terroryœci. - Nie w typowym znaczeniu tego s³owa.
Nie handluj¹ narkotykami, czy broni¹, ale postêpem naukowym.
A konkretnie?
Tym, co sta³o siê z lotem 627.
Albo tym, co siê przydarzy³o agentowi Loebowi.
To móg³ byæ dowód, ¿e teoria naukowa siê sprawdzi³a.
Wiêc to coœ w Loebie mo¿e byæ takim eksperymentem?
Myœlisz, ¿e Jones powie nam, jak to usun¹æ?
Móg³by, gdybyœmy mogli siê z nim zobaczyæ.
Niemieckie w³adze odmówi³y nam dostêpu.
Co takiego?
Nie daj¹ Stanom dostêpu.
A on jest przetrzymywany we Frankfurcie.
Mo¿e bêdê mog³a coœ z tym zrobiæ.
Masz super moce, o których nie wiem?
Mo¿e.
Chyba nie lecisz do Niemiec.
Lecê.
Oszczêdzê ci fatygi. Nie lecisz.
Nie znamy siê tak dobrze, ¿ebyœ móg³ mówiæ coœ takiego.
I nie widzê innego wyjœcia.
A ty?
Loeb to twój przyjaciel.
Obieca³am jego ¿onie.
Coœ nie tak?
To mo¿e byæ niedopowiedzenie,
ale nie jest dobrze.
Jest odwodniony.
Walter, chodŸ tu.
Co to jest?
To korzeñ.
Wychodzi z jego ramienia?
Do kroplówki.
Ten paso¿yt rozprzestrzenia siê szybciej, ni¿ myœla³em.
Ile czasu mu pozosta³o?
Mo¿e dzieñ.
Hej.
Dobra wiadomoœæ jest taka, ¿e chyba mamy œlad.
Z³a jest taka, ¿e w zwi¹zku z tym muszê jechaæ do Niemiec.
Nie to jest z³¹ wiadomoœci¹.
On umiera, Olivio.
Nie uda nam siê.
Uda siê.
Zadzwoniê, gdy wyl¹dujê.
Frankfurt, Niemcy
Tylko popatrz.
Nie daj siê zwieœæ garniakowi.
Lucas, nie myœla³am, ¿e do¿yjê tego dnia.
Jest wygodniejszy od munduru wojskowego.
CzeϾ.
Przepraszam.
Nie jestem pewny, czy mogê pomóc.
Powiedzia³eœ, ¿e masz kontakty w wiêzieniu.
Jestem w Bundestagu. Mam kontakty wszêdzie.
Ale wskoczy³aœ do samolotu tak szybko,
¿e nie mia³em czasu nic za³atwiæ.
Czego siê dowiedzia³eœ?
Znam naczelnika.
Nie zgodzi³ siê na nic.
Nie chce, ¿ebym przychodzi³.
Wiêc co zrobimy?
Przyjdziemy.
Wiêzienie Wissenchaft
Nieustêpliwy jak zawsze.
Co mogê dla ciebie zrobiæ, Lucas?
Olivia Dunham, a to Johan Lennox.
Dziêkujê za przyjêcie nas.
Chcesz widzenia z wiêŸniem?
David Robert Jones.
To bêdzie problem.
Na pewno coœ wymyœlimy.
Przykro mi.
Twój przyjaciel stara siê byæ przekonywuj¹cy.
Panie Lennox, ma pan powody,
dla których nie pozwala pan widywaæ siê z wiêŸniami.
Ale to dla mnie bardzo wa¿ne.
Podpiszê wszystko.
Podoba mi siê.
Masz dobry gust.
Nawet gdybym siê zgodzi³, to pan Jones z nikim nie rozmawia.
Mam powody uwa¿aæ, ¿e ze mn¹ porozmawia.
Jeœli napiszê wiadomoœæ, to przeka¿e mu j¹ pan?
Nie oczekujê cudów.
Nie wiem, czy czegokolwiek oczekujê.
Ale bêdê wdziêczny za jakikolwiek pañski wk³ad w tê sprawê.
S³ucham?
Mówi³em, ¿e jestem wdziêczny za pañsk¹ pracê.
Nie ma za co.
Kiedyœ pi³em koktajl owocowy w Atlantic City.
Proszê zauwa¿yæ, ¿e nie jestem zwolennikiem koktajlów owocowych.
Proszê mi wybaczyæ.
Musimy porozmawiaæ o twoim ojcu.
Znowu mówi o koktajlu?
Robi to ostatnio.
Ma obsesjê na punkcie okreœlonego jedzenia. To dziwne.
Musi siê skupiæ.
Skupiæ?
Panie Broyles, dwie trzecie czasu, mój ojciec nie jest nawet œwiadomy.
A w tych rzadkich i nieprzewidzianych chwilach jasnoœci,
be³kocze o jedzeniu i trunkach, za którymi têskni³,
kiedy by³ zamkniêty przez wiêkszoœæ ostatnich dwóch dekad.
Mówiæ, ¿e nie jest skupiony...
to mówiæ, ¿e jest istot¹ dwuno¿n¹,
co jest ca³kowit¹ prawd¹.
Nie jest skupiony.
I w najbli¿szym czasie to siê nie zmieni.
Jestem jego synem, nie lalkarzem.
Nie mam urz¹dzenia steruj¹cego.
Nie ma przycisku, który mogê wcisn¹æ,
i zamieniæ go w cz³owieka, który chcia³bym, aby mnie wychowa³,
albo w kogoœ, kogo nie muszê codziennie niañczyæ.
Chyba to w sobie trochê dusi³em.
NajwyraŸniej.
Broyles.
Mówi Charlie Francis.
Wiem, ¿e brak mi odpowiednich uprawnieñ,
ale mam coœ dla ciebie.
Co takiego?
Lokalny zwi¹zek z ZFT.
Mów.
Przeanalizowaliœmy dokument, który Loeb przywióz³ z Frankfurtu.
Odkryliœmy, ¿e ka¿da linia odnosi siê do numeru sprawy FBI
i numeru agenta lub agentów przypisanych do sprawy.
Wszystkie pochodz¹ z tego biura.
Kolejny kret?
/I myœlisz, ¿e co?
John Scott pracowa³ z ZFT?
Mo¿e tak, mo¿e nie.
Ktokolwiek to zrobi³, potrzebowa³ dostêpu wy¿szego stopnia.
Dostêpu do g³ównego serwera FBI.
Powiedzia³eœ, ¿e to lokalny zwi¹zek.
Jedna z tych linii, to numer telefonu...
zarejestrowany na Josepha Smitha i po³¹czyliœmy go...
Znam Josepha Smitha.
Loeb mówi³ mi o nim, gdy mia³ atak.
Masz adres?
Czekaj.
Saugus, Broad Street 4331.
Broad Street 4331.
Oddzwoniê.
Mówi Broyles.
Chcê aby zespó³ SWAT otoczy³ Josepha Smitha.
Mieszka na Broad Street 4331 w Saugus.
Zarz¹dzam ciszê radiow¹.
Dobrze ciê znowu widzieæ.
Mimo dziwnych okolicznoœci.
Nie musisz ze mn¹ czekaæ.
Ci¹gle to powtarzasz.
Chcê.
Podoba mi siê tutaj.
Dziêkujê.
Jestem zaskoczony.
Zobaczy siê z tob¹.
Ale nie do jutrzejszego ranka.
To nie zasada Jonesa, czy moja.
To zasada tej instytucji.
Na d³ugo przede mn¹,
obowi¹zywa³y tu przepisy dotycz¹ce widzeñ z wiêŸniami.
Jutro rano bêdziesz mia³a 14 minut.
Ani sekundy wiêcej.
Pan Jones chcia³, abyœ to dosta³a.
Halo.
Peter, to ja.
Szukam Broylesa. Jest tam?
Nie, jest na jakiejœ ob³awie.
Jones porozmawia ze mn¹ jutro rano,
ale tylko, jeœli najpierw porozmawia z jakimœ kolesiem.
Szukamy faceta z okolic Bostonu.
Mieszka w Saugus.
Gdzie?
Nazywa siê Joseph Smith.
Broad Street 4331.
Sk¹d wiedzia³eœ?
To jego œciga w³aœnie Broyles.
Co takiego?
- Jak? - Nie wiem.
Peter, potrzebujemy go ¿ywego.
Dojecha³eœ ju¿?
Nie, jestem w drodze.
Dodzwoni³aœ siê do Broylesa?
Nie, nadal jest cisza radiowa.
Zadzwoniê do kwatery. Oddzwoniê.
Wiem, ¿e jest cisza radiowa, ale musisz tam kogoœ pos³aæ.
Proszê, musi dostaæ t¹ wiadomoœæ.
Joseph Smith musi ¿yæ.
Cholera.
- Niech pan siê cofnie. - Mam informacjê.
To akcja policyjna. Niech pan siê cofnie.
Nie mo¿e pan podejœæ bli¿ej domu!
Jesteœ blisko?
Jestem na miejscu, ale nie mogê siê zbli¿yæ do domu.
S¹ ju¿ w œrodku.
Na dachu!
Och, nie.
Co? Peter.
Staæ! FBI!
Stój, albo strzelamy!
Opuœæ broñ!
Nie, nie, nie, nie!
Peter?
Niech zespó³ zabezpieczy wszystkie dowody,
a¿ po papier toaletowy.
Bishop, co tu robisz?
Rozmawia³em z Olivi¹.
W³aœnie jedzie na lotnisko.
Pan Jones pomóg³by nam wy³¹cznie,
gdyby móg³ porozmawiaæ z panem Smithem.
Tym samym, którego w³aœnie zabiliœcie.
¯artujesz sobie.
To pierwsza powa¿na rzecz, któr¹ dziœ powiedzia³em.
Halo.
Peter, tu Astrid.
Twój ojciec kaza³ ci przekazaæ,
¿e w p³ucach agenta Loeba zbiera siê p³yn.
Powiedz mu, ¿e potrzebujemy pomocy.
Mówi, ¿e potrzebujemy pomocy.
Wstrzyknij to w jego kroplówkê. Ja z nim porozmawiam.
Witaj, Peter. Z tej strony twój ojciec.
Walter Bishop.
Dziêkujê, Walter. Wiem kim jesteœ.
Znakomicie.
Musimy natychmiast porozmawiaæ z tym Smithem.
Mo¿e byæ nasz¹ najlepsz¹ szans¹
na uratowanie ¿ycia agenta Loeba.
Wiem, ale nie ¿yje.
Zosta³ zastrzelony. Mamy pecha.
Nadal ma g³owê?
Nadal jest przymocowana do cia³a?
Tylko ty móg³byœ zadaæ takie pytanie.
Tak, nadal ma g³owê.
Wspaniale.
W tym wypadku, œmieræ to tylko pewna niedogodnoœæ.
PrzywieŸ go szybko.
Tkanka agenta Loeba zaczyna siê psuæ,
co stawia nas w k³opotliwym po³o¿eniu.
Co?
Tak blisko.
Nigdy nie umia³aœ przegrywaæ.
Co siê sta³o, Olivio?
Jest coœ, co... coœ siê w tobie zmieni³o.
Coœ siê wydarzy³o.
Du¿o siê wydarzy³o.
To by³ dziwny okres.
Mia³em tego nie mówiæ,
ale robimy, co robimy, wiêc powiem to.
Sta³em siê, i to nie jest ¿art...
imponuj¹cym kucharzem.
Zostañ na noc.
Nie mogê, Lucas.
Oczywiœcie, ¿e mo¿esz.
Dunham.
Jones wie o Smithcie?
Co takiego?
Czy David Jones wie, ¿e Joseph Smith nie ¿yje?
Nie, dlaczego?
Bo jeœli ci¹gle mo¿esz siê z nim zobaczyæ,
to mo¿e wcale nie musi.
Szybko go tu postawcie.
- IdŸ po lód. - Ju¿ o to prosi³eœ.
- I obrêcz na g³owê. - Le¿y tutaj.
Ju¿ sobie poradzimy. Dziêki.
Czy prosi³em...
Aby wlaæ s³on¹ wodê do koryta? Tak.
90 kilogramów. Ani kropli wiêcej.
Zosta³ postrzelony w g³owê.
To jakiœ problem?
Tak, to problem.
Oczywiœcie, ¿e to problem!
Kulka w g³owie wskazuje na uszkodzenie mózgu.
Wskazuje tak¿e, ¿e jest martwy,
ale z tym nie mia³eœ problemu.
Ten zabieg to nie usuwanie migda³ków.
Nigdy wczeœniej nie rozmawia³em z umarlakiem.
Wybacz, jeœli nie znam zasad.
To zadzia³a, czy nie?
Muszê zmieniæ procedurê.
Ale nic nie obiecujê.
30 stopni, doktorze Bishop.
Prawie dobrze.
Daj znaæ, kiedy bêdzie 29. Niebieski.
Ludzki mózg jest jak komputer. Zielony.
Potrzebuje energii elektrycznej, aby dzia³aæ,
któr¹ cia³o zaprzestaje produkowaæ po œmierci.
Dlatego ch³odzimy jego cia³o, aby opóŸniæ degeneracjê.
To zadziwiaj¹ce jak skóra g³owy tego cz³owieka przypomina...
Go³y ty³ek Petera, gdy by³ niemowlakiem.
Sk¹d wiedzia³aœ?
Mówi³eœ nam ju¿ to dwa razy.
Co mówi³em potem?
¯e uruchomimy ponownie jego mózg.
Tak!
Wyœmienicie.
Przewodz¹cy ¿el, aby uniemo¿liwiæ pr¹dowi elektrycznemu
podpalenie go.
Rozsmaruj go równomiernie.
Nie zapomnij o jego sutkach.
Peter!
W 1975 roku FBI poprosi³o, abym u¿y³ tej procedury.
Ktoœ zosta³ zamordowany.
Ale nie pamiêtam jego imienia.
Chyba jakiœ James.
Albo Jimmy.
Chcieli, abym zidentyfikowa³ jego zabójcê.
Chyba jakiœ dzia³acz zwi¹zkowy.
Jimmy Hoffa?
Tak.
K³opotem by³o to, ¿e by³ strasznie ma³o odporny na pr¹d.
Kiedy w³¹czy³em maszynê,
to usma¿y³a jego mózg jak jajko.
Ka¿dy ma indywidualn¹ tolerancjê na elektrycznoœæ.
Moja jest niesamowicie wielka.
Petera, z kolei, bardzo ma³a.
Nie wiemy, jak¹ ma nasz przyjaciel.
Zbyt ma³e natê¿enie i nie zadzia³a.
Za du¿e, a ugotuje jego mózg.
- Wiêc... - U¿ywa³eœ tego na mnie.
Pod³¹cza³eœ kable do akumulatora samochodu i pora¿a³eœ mnie.
Tak, gromadzi³em dane.
Eksperymentowa³eœ na mnie.
Synu, jesteœmy gotowi.
Najpierw musimy sprawdziæ, czy zarejestrujemy jak¹œ aktywnoœæ mózgu.
A to poka¿e nam,
czy przekazuje ci jakieœ myœli.
Skoro jest martwy, Peter...
ty bêdziesz musia³ byæ jego ustami i uszami.
Pod³¹czymy to do twojej g³owy.
Jesteœmy gotowi. W³¹czaj.
Spróbuj 200 mikrowoltów.
Popatrz, Peter.
Mówi do ciebie.
To chyba dobrze, ¿e nie by³o pod³¹czone do twojej g³owy.
Nie wierzê ci.
Nie ¿artujê. Sprawdza³em.
- Nieprawda. - Prawda.
Wiêc...?
Kto to by³?
Ten, który z³ama³ ci serce...
czy Ÿle ciê odczytujê?
By³ moim partnerem w FBI.
Ze wszystkich ludzi, ty powinieneœ wiedzieæ,
¿e zawsze w tych sprawach by³am niezrêczna.
A on by³ bezpoœredni, stanowczy,
czaruj¹cy i to by³o wspania³e.
Tylko ¿e to wszystko by³o k³amstwem i mnie zdradzi³.
Zdradzi³ swoj¹ pracê.
Potem zgin¹³.
Oto koniec.
To jego koniec.
Od lat to wiedzia³em...
Zawali³em...
to z tob¹.
Czas by³ dla nas nieodpowiedni.
By³. Wiem, ¿e by³.
Ale ba³em siê.
I taka jest... szczera prawda.
Myœlê o tobie...
tak czêsto...
ale nie dzwoniê...
bo wstydzê siê tego, jak ciê potraktowa³em.
To by³o tylko...
Lucas, ja...
Muszê...
Muszê to odebraæ.
Nienawidzê tego kogoœ.
Halo.
Nie uwierzysz w to, bo ja te¿ nie wierzê,
ale myœlê, ¿e to mo¿e zadzia³aæ.
Walter coœ wymyœli³?
S¹ ograniczenia. Pewne problemy.
Walter uwa¿a, ¿e ten umarlak odpowie na pytania.
Wiêc wracamy do gry. Zadzwoniê z wiêzienia.
8:00 rano mojego czasu.
Wszystko w porz¹dku?
Dobrze, dziêkujê.
Wracam do hotelu.
Jestem wdziêczna...
za niesamowit¹ kolacjê...
i za te s³odkie s³owa.
S³yszysz coœ?
Najpierw chyba musimy zadaæ mu pytanie.
Rozumiem.
Jesteœmy gotowi zobaczyæ, jak to dzia³a?
Kiedy powiem "teraz",
ty, Astro, zadasz Peterowi pytanie.
Przestawiê przycisk, który stymuluje mózg naszego golasa.
Peter us³yszy odpowiedŸ.
Jakieœ pytania?
O co powinnam siê go zapytaæ?
O co chcesz. To tylko próba.
Synu, powinienem z góry przeprosiæ.
Obawiam siê...
Nie powinienem ciê straszyæ.
Racja, nie chcia³byœ tego.
Trzy, dwa, jeden...
teraz.
Jaki jest twój ulubiony smak lodów?
Cokolwiek?
Czy coœ s³ysza³em? Nie.
Trzy, dwa, jeden... teraz.
Jaki jest twój ulubiony kolor?
Nadal nic. Tylko ogromny dyskomfort.
Halo.
Zabieraj¹ mnie do Jonesa.
To Olivia. W³aœnie j¹ wprowadzaj¹.
Jeszcze nie jesteœmy gotowi.
Powiedz jej, ¿e ma przeci¹gaæ.
S³ysza³aœ?
Zrobiê, co bêdê mog³a,
ale mam tylko 14 minut.
14 minut.
Jaka to przyjemnoϾ.
Mamy twojego pana Smitha w areszcie.
Nie bêdziesz rozmawia³ z nim bezpoœrednio.
Zadasz mi jedno pytanie, na które chcesz odpowiedzi.
Przeka¿ê to pytanie agentowi w Stanach,
który porozmawia z panem Smithem.
Potem przeka¿ê odpowiedŸ pana Smitha tobie.
Wtedy mi powiesz, jak ocaliæ agenta Loeba.
Tak to bêdzie wygl¹da³o.
Jesteœ bardzo powa¿na, wiesz o tym?
¯ycie twojego przyjaciela wisi na w³osku, nieprawda¿?
A ty chcesz, ¿ebym go uratowa³.
Tyle wywnioskowa³em z twojej wiadomoœci.
Powiedz mi coœ.
Dlaczego nie wolnoϾ... lub ekstradycja?
Na pewno zdajesz sobie sprawê, ¿e masz pewn¹ przewagê.
A jednak chcesz tylko odpowiedzi na jedno pytanie?
Za³o¿y³aœ dwie rzeczy, panno Dunham.
Obydwie b³êdne.
Pierwsz¹ tak¹, ¿e nie ma nic cenniejszego od mojej wolnoœci.
Drug¹, ¿e to ja jestem odpowiedzialny za infekcjê agenta Loeba.
Witaj, Gene.
Ani s³owa.
Chyba wiem, co j
…