Advertisement
Polish transcript
/KATEDRA ŒW. ANNY
/Wybacz mi ojcze, bo zgrzeszy³em.
/Nie by³em u spowiedzi od trzech miesiêcy.
/S³ucham ciê, synu.
Ojcze, czy ty wierzysz, ¿e Bóg mo¿e do nas mówiæ?
Oczywiœcie. Pan mówi do wszystkich, którzy chc¹ go s³uchaæ.
A co z diab³em?
Chcesz siê z czegoœ wyspowiadaæ, synu?
Jestem dobrym cz³owiekiem, ojcze...
Staram siê byæ dobrym cz³owiekiem.
Ale...
ja widzê ró¿ne rzeczy.
/Ja widzê ró¿ne rzeczy.
Nie wiem, dlaczego on wybra³ akurat mnie,
ale to siê znowu dzieje.
To siê znowu dzieje, a ja siê bojê.
Czego siê boisz?
Tego, co stanie siê w autobusie.
Chcê, ¿eby to siê skoñczy³o, proszê...
Chcê, ¿eby to siê skoñczy³o.
Synu, czy ty kogoœ skrzywdzi³eœ?
Synu, wracaj!
Roy, wiem, ¿e to ty!
No dalej, w czym problem?
Mój Bo¿e.
/T³umaczenie: mhkmf
/Korekta: Chudy
www. kinomania. org
F R I N G E 1x3 "The Ghost Network"
/CMENTARZ MOUNT BRIAR
Dusze sprawiedliwych s¹ w rêkach Boga.
Nic ich nie bêdzie ju¿ drêczyæ.
G³upcy mog¹ s¹dziæ, ¿e oni nie ¿yj¹,
¿e ich œmieræ jest nieszczêœciem,
a ich odejœcie od nas - katastrof¹.
Ale oni spoczywaj¹ w pokoju.
Twoja obecnoϾ tutaj, Libby...
Post¹pi³aœ s³usznie.
Jasne.
Agent zdradza swój kraj sprzedaj¹c sekrety pañstwowe Bóg wie komu.
A my udajemy, ¿e jest bohaterem.
Wiem, przestañ.
Biuro nie ma najlepszej reputacji, takie s¹ fakty.
Ostatnie czego nam teraz trzeba, to skandal tego typu.
Uda³o ci siê to przetrwaæ.
To ju¿ koniec.
Widzia³eœ matkê Johna?
- Nie mog³a przestaæ siê na mnie patrzyæ. - Jego matka?
Tak jakby wini³a mnie za to, co siê sta³o.
Tak jakby nie ¿y³ z mojej winy.
Jego matka zosta³a poinformowana, ¿e jej syn zgin¹³ w s³u¿bie dla kraju.
Jako bohater.
On mnie wykorzysta³, Charlie.
Powiedzia³ mi, ¿e mnie kocha.
Mia³em ci tego nie mówiæ.
Ale mnie te¿ powiedzia³, ¿e mnie kocha.
Agencie Dunham.
Agentko Francis.
Musisz ze mn¹ jechaæ.
Dziêki.
Przynios³eœ w³asny s³odzik?
Nie b¹dŸ œmieszny.
To leki.
Ale ty nie za¿ywasz ¿adnych leków, Walter.
Oczywiœcie, ¿e za¿ywam.
Sam je przyrz¹dzi³em w laboratorium.
Mam nadziejê, ¿e to by³ ¿art.
Leczysz siê sam, lekami domowej roboty?
Prosta mieszanka dekstrometorfanu, klonazepamu i odrobina fluoksetyny.
To psychotropy. Ka¿dy z nich.
Oczywiœcie, ¿e tak. W tym rzecz.
Ostatnie 17 lat spêdzi³em w szpitalu dla umys³owo chorych.
Wytr¹ci³o mnie to delikatnie z równowagi.
Poczekaj tutaj, dobrze?
A jeœli bêdê chcia³ siku?
Wytrzymaj, zaraz wracam.
/Halo?
Hej, co ty robisz?
Myœla³eœ, ¿e ciê nie zauwa¿y³em?
Mia³eœ siê zameldowaæ, nim wrócisz do kraju.
Je¿eli powiesz komukolwiek, ¿e tu jestem, bêdziesz pierwszym, którego dopadnê.
Rusza³o siê, ale to wy³¹czy³em.
Mia³em ci powiedzieæ coœ wa¿nego.
Zdecydowa³em siê na naleœniki.
Jagodowe.
Œwietnie, Walter.
Dzwoni³ ktoœ?
To by³a ta wa¿na rzecz.
Coœ o jakimœ autobusie.
/Wydarzenie mia³o miejsce /o 8:14 rano, w godzinie szczytu.
/Na pocz¹tku myœleli, /¿e to atak bio-terrorystyczny.
Duchy przesz³oœci, atak sarinem na metro w Tokio, w roku 1995.
Wezwano CDC, które potwierdzi³o, ¿e atak nie mia³ biologicznego pod³o¿a.
Nie ma ¿adnych œladów ska¿enia.
A ty mówi³aœ, ¿e masz z³e wiadomoœci.
Przepraszam.
Zaraz zjawi siê tu ekipa, która zabierze autobus w bezpieczne miejsce.
Proszê rozci¹gn¹æ barykady jakieœ 50 metrów poza tunel.
To straszne.
Niczym komary uwiêzione w bursztynie.
Je¿eli to by³ atak, dlaczego nie u¿yli czegoœ normalnego?
Plastik, albo bomba?
Si³a uderzenia.
Ktokolwiek to zrobi³, pragn¹³ uwagi.
Popatrzcie na to.
Chyba, ¿e to nie by³ atak.
Mo¿e chodzi³o o coœ zupe³nie innego?
Na przyk³ad?
Gdybym to wiedzia³, nie œci¹ga³bym ciê tutaj.
Ten materia³ musia³ zostaæ wypuszczony w postaci gazowej, zanim zakrzep³.
Muszê to zbadaæ w laboratorium.
Mogê poprosiæ o kawa³ek?
Bêdziemy musieli wygrzebaæ ich rzeczy osobiste, aby ustaliæ ich to¿samoœci...
i powiadomiæ najbli¿szych.
Tego tu nie ma.
Roy?
Co to jest?
Nie wiem.
/UNIWERSYTET HARVARDA
Wiesz ju¿, co to mo¿e byæ?
To doϾ skomplikowane.
Uda³o mi siê ustaliæ jedynie tyle, ¿e to by³ aerozol na bazie silikonu,
który nastêpnie stê¿a³.
Móg³byœ mi siê do czegoœ przydaæ.
Chcia³bym pos³uchaæ Bacha.
"Wielka msza a-moll".
Zagrasz mi to?
Jestem przekonany, ¿e tej m³odej pani uda³oby siê za³atwiæ fortepian.
Ta m³oda pani, to agentka FBI, Walterze.
Ma na imiê Astrid, a to jest ju¿ setny raz, gdy zapominasz jej imienia.
Nie, myœlê, ¿e nie za³atwiê ci fortepianu.
Na lekcje te¿ bardzo nie chcia³eœ chodziæ.
Brak zaanga¿owania, synu, to by³ od zawsze twój problem.
Domyœlam siê, ¿e z tego powodu nie wybra³eœ sobie jeszcze zawodu.
Pewnie mia³em pójœæ w twoje œlady?
Przecie¿ twoja praca przynosi temu œwiatu tyle radoœci.
Kto to by³, Peter?
S³ucham?
Ten mê¿czyzna w restauracji.
Masz jakieœ problemy?
To nic takiego, zaczepia³ kelnerkê.
Kaza³em mu przestaæ.
Rozumiem...
Przepraszam.
Móg³byœ wydostaæ tê kamerê?
Chcê, ¿ebyœ przyjrza³a siê wszystkim z tego nagrania i porówna³a ich z ofiarami.
Je¿eli bêdziemy mieæ szczêœcie, mo¿e zobaczymy kto...
Stój, przewiñ.
Mo¿esz przybli¿yæ tê kobietê?
Co jest?
Ten plecak.
Widzia³am tê kobietê, nie mia³a przy sobie plecaka.
Czy ktokolwiek zauwa¿y³ niebieski plecak, wœród rzeczy osobistych tamtej kobiety?
A wiêc ktoœ ukrad³ jej plecak?
I wysiad³ z autobusu przed atakiem?
Kto to jest?
Evelina Mendoza.
To agentka.
Czym siê zajmuje?
Mój bo¿e. Wydzia³ do walki z narkotykami.
/Kobieta z autobusu, /której plecak zosta³ skradziony,
/to agentka wydzia³u narkotykowego, /dzia³aj¹ca pod przykrywk¹.
/Jej agentem prowadz¹cym by³ Grant Davidson.
/Muszê go przes³uchaæ.
/Przepraszam, ¿e nie by³em pomocny przez telefon.
Musia³em dostaæ od prze³o¿onych zgodê na rozmowê z wami na temat Eve.
Nasze kondolencje.
Z jej akt wynika³o, ¿e by³a wzorow¹ agentk¹.
By³a.
Mo¿esz nam opowiedzieæ o sprawie, nad któr¹ pracowa³a?
Trzy miesi¹ce temu dosta³a zadanie przenikniêcia
w szeregi kartelu narkotykowego z Nikaragui.
Rozpracowywaliœmy ich od roku.
Zadzwoni³a do mnie i poprosi³a, ¿ebym j¹ wycofa³.
Ba³a siê.
Mówi³a, ¿e s³ysza³a jak cz³onkowie kartelu, rozmawiaj¹ o jakimœ Wzorcu.
Powiedzia³em jej, ¿e nigdy o tym nie s³ysza³em.
Umówiliœmy siê na spotkanie, ale ona nie przysz³a.
Wygl¹da na to, ¿e ktokolwiek zaatakowa³ ten autobus, zainteresowany by³ czymœ, co posiada³a.
Wiesz mo¿e, co mog³a mieæ przy sobie?
Chcia³bym byæ bardziej pomocny.
Bardzo nam pan pomóg³, agencie Davidson.
Dziêkujemy.
Poproszono mnie, abym oficjalnie zidentyfikowa³ jej cia³o.
Mam nadziejê, ¿e to nie bêdzie problem.
Rozmawia³eœ z jej rodzin¹?
Mia³a brata, z którym nie rozmawia³a.
Nie wiedzia³em, ¿e to bêdzie takie trudne.
Nie musisz mi tego mówiæ.
Wiem, jak to jest straciæ bliskiego wspó³pracownika.
Chcia³bym siê z ni¹ po¿egnaæ...
Oczywiœcie.
Powinnam w ogóle pytaæ?
Muzyka pomaga mu w myœleniu.
I to naprawdê dzia³a.
Gdy Peter zacz¹³ graæ, Walter wzi¹³ siê w garœæ
i uda³o siê mu odtworzyæ materia³ z miejsca zbrodni.
S³ysza³am, ¿e grasz na fortepianie.
To nie jest zwyk³e granie, dobry jest.
Powinnaœ go us³yszeæ.
Mo¿e innym razem.
Olivio.
Bêdziesz zadowolona, ¿e uda³o nam siê to rozgryŸæ.
Gaz, który zosta³ wypuszczony w autobusie stê¿a³, gdy wszed³ w reakcjê z azotem zawartym w atmosferze.
Unieruchomi³ i udusi³ pasa¿erów w jednej chwili.
Kto wiedzia³by jak wyprodukowaæ coœ takiego?
Dam ci szeœæ propozycji, ale zapomnij o pierwszej pi¹tce.
Massive Dynamic.
Trzy firmy chemiczne w Stanach mog¹ dostarczyæ tych produktów.
Wszystkie s¹ filiami Massive Dynamic.
Charlie? Co jest?
/Mamy coœ. /Myœlê, ¿e bêdziesz to chcia³a zobaczyæ.
Dostaliœmy telefon od ksiêdza z Œw. Anny.
Twierdzi, ¿e koleœ, który tu mieszka, wspomnia³ o wydarzeniu z autobusu,
nim do niego dosz³o.
Co o nim wiadomo?
Nazywa siê Roy McComb.
Wykszta³cenie œrednie, brak kartoteki.
Od kilku miesiêcy ma papierkow¹ robotê.
Kaza³em policji po niego pojechaæ.
Nie pasuje do profilu masowego mordercy.
Nie.
Te¿ mi siê tak wydawa³o.
Co?
To s¹ obrazy przedstawiaj¹ce tuziny ataków, wypadków, katastrof z kilku ostatnich lat.
Popatrz, wszystkie s¹ podpisane dat¹ sprzed danego zdarzenia.
Czy to jest lot z Hamburga?
A wiêc ten koleœ narysowa³ wydarzenia z "lotu 627"?
Samobójstwa Angelów w Baltimore i zapadniêcie siê mostu w Birmingham?
NajwyraŸniej ma jakieœ problemy.
Naprawdê myœlisz, ¿e móg³ byæ w to zamieszany?
Nie, nie myœlê tak.
Ale to nie zmienia faktu, ¿e jestem ciekaw, sk¹d o wszystkim wiedzia³.
O kilku z tych zdarzeñ opinia publiczna nie mia³a pojêcia.
Z dowodów wynika, ¿e ka¿de z nich zosta³o narysowane lub skonstruowane,
nim dosz³o do zdarzenia.
Panie McComb.
Jestem agent Charlie Francis, FBI.
Chcia³bym, aby pan wiedzia³, ¿e nie jest pan jeszcze o nic oskar¿ony.
Chcia³bym zadaæ panu kilka pytañ.
W porz¹dku?
Tak, w porz¹dku... Jasne.
Proszê mi mówiæ Roy.
W porz¹dku, Roy.
Zacznij od tego rysunku.
Czternaœcie zwi¹zków chemicznych zosta³o u¿ytych w materiale znalezionym w autobusie.
Trzy z nich produkowane wy³¹cznie w waszych filiach.
Odrobiliœcie pracê domow¹.
Dostarczamy je do wielu laboratoriów na ca³ym œwiecie.
Mog³o zostaæ skradzione z któregoœ z nich.
Bêdê wiêc potrzebowaæ listê tych laboratoriów.
Oczywiœcie, wszystko czego potrzebujesz.
Jest coœ jeszcze?
Gdy spotka³yœmy siê po raz pierwszy, powiedzia³aœ...
Nauka i technologia s¹ tak dalece zaawansowane,
¿e, teraz cytujê: "nie mo¿emy ju¿ nad nimi kontrolowaæ".
Na to wygl¹da.
Do tej pory jednak, nauka i technologie z jakimi siê spotykam,
s¹ œciœle kontrolowane przez Massive Dynamic.
Ka¿da sprawa, nad jak¹ pracujê, prowadzi mnie tutaj.
Myœlê, ¿e Ÿle to zrozumia³aœ.
Massive Dynamic jest...
tak wszechstronn¹ firm¹, ¿e wszystko ze œwiata nauki,
ma z ni¹ powi¹zania.
Ja równie¿ mog³abym powiedzieæ to samo o tobie.
Pracujesz nad tymi sprawami od niedawna,
lecz co najmniej trzy z nich, zaczê³y siê w twoim w³asnym ogródku.
Mog³abym sobie pomyœleæ, ¿e jesteœ za nie odpowiedzialna.
Mam nadziejê, ¿e to pomo¿e ci znaleŸæ winnych tych ataków.
Ataków?
Widocznie Broyles jeszcze ci nie powiedzia³.
Tak, ta technologia zosta³a ju¿ u¿yta w Pradze.
By³o jednak mniej ofiar.
Domyœlam siê, ¿e gdybyœ mia³a dostêp do akt,
wiedzia³abyœ, ¿e podzieliliœmy siê z rz¹dem nasz¹ ca³¹ wiedz¹.
Dziêkujê za informacje.
A co z tym?
To te¿ siê wydarzy, Roy?
S³uchaj...
Wiem, ¿e to zabrzmi jak szaleñstwo...
W zasadzie, to myœlê, ¿e ja oszala³em.
Ale mogê byæ gdziekolwiek... W domu lub w pracy...
I nagle mam to...
nie wiem jak to opisaæ...
przeczucie.
/Jedynym sposobem, /¿eby siê wydostaæ...
¿eby siê tego pozbyæ...
jest narysowanie tego, co widzê.
Albo zbudowanie tego.
Czasem to dzia³a.
Od jak dawna masz te przeczucia?
Mo¿e jakieœ dziewiêæ miesiêcy.
Dziewiêæ miesiêcy.
Te przeczucia Roya, lub cokolwiek to jest,
zaczê³y siê w tym samym czasie, gdy dowiedzieliœmy siê o Wzorcu.
Czyli?
Nie jestem pewien.
Ale ciê¿ko stwierdziæ, ¿e on k³amie.
Bo nie k³amie.
Lubiê uwa¿aæ siê za dobrego pokerzystê.
Muszê wiêc umieæ wyczytywaæ, czy moi przeciwnicy k³ami¹.
On nie k³amie.
Pomijaj¹c prawdziw¹ przyczynê,
on jest przekonany do tego, ¿e mówi prawdê.
Wiêc, co sugerujesz?
Sk¹d wiedzia³ o tych wypadkach?
- Nie wiem. - CzeϾ.
W³aœnie widzia³am siê z Charliem, powiedzia³ mi...
Brzytwa Ockhama.
Je¿eli mamy wiele rozwi¹zañ, najprostsze z nich jest najlepsze.
Czyli?
On jest medium.
Teoretycznie to jest mo¿liwe.
Sugerujesz, ¿e Roy mo¿e czytaæ w myœlach innych ludzi?
Zak³adam, ¿e Roy nie kontroluje tych umiejêtnoœci.
Zak³adam, ¿e jest psychicznie po³¹czony z kimœ,
lub, co mniej prawdopodobne, z ma³¹ grup¹ ludzi,
odpowiedzialn¹ za te wydarzenia.
Mo¿liwe równie¿, ¿e jest po³¹czony z kimœ, kto o nich ledwo wspomina.
Byæ mo¿e komunikuje siê z panem, agencie Broyles.
Proszê mi wybaczyæ, doktorze Bishop.
Lubiê uwa¿aæ siê za cz³owieka otwartego na opinie,
ale ciê¿ko mi uwierzyæ w to, ¿e on potrafi czytaæ czyjeœ myœli.
Tak, mnie te¿.
Dlatego te¿, chcia³bym to udowodniæ.
Zaczyna siê.
Jak chcia³byœ zrobiæ?
Musi prze¿yæ badania?
Tak by³oby najlepiej.
Mo¿emy porozmawiaæ?
Mów.
Nina Sharp powiedzia³a mi, ¿e to nie pierwszy raz,
gdy u¿yto tych samych materia³ów, co w autobusie.
Zazwyczaj jestem sceptyczny co do jej wypowiedzi,
jednak tym razem ma racjê.
A wiêc?
Nie mam nawet dostêpu do danych, mog¹cych pomóc w sprawie, nad któr¹ pracujê?
Agentko Dunham...
je¿eli nie zawsze jestem z tob¹ zupe³nie szczery, jest ku temu dobry powód.
Istnienie naszej grupy dochodzeniowej wymaga pewnego rodzaju biurokratycznych uników,
abyœmy mogli utrzymaæ j¹ z dala od politycznych wp³ywów.
Oznacza to tyle, ¿e czasami nie mówiê ci wszystkiego,
dla twojego bezpieczeñstwa.
Z ca³ym szacunkiem, ale to nie wystarczy.
Wyszkolono mnie do wielu rzeczy:
porwania, terroryœci, zamachowcy samobójcy, ataki chemiczne,
ale to, co zobaczy³am, od kiedy pracujê dla ciebie...
Jeœli mam to robiæ, muszê wiedzieæ z czym mam do czynienia.
Dowiesz siê, gdy bêdziesz gotowa.
Do tego momentu bêdziesz mi musia³a zaufaæ.
Czego dok³adnie szukamy?
Je¿eli moja teoria jest prawdziwa, je¿eli on przechwytuje myœli innych,
musi zostawiaæ tego œlady.
Myœlisz, ¿e uda nam siê ustaliæ czyje to myœli?
To niedorzeczne.
Ale mo¿e uda mi siê je przechwyciæ.
/Wspania³e urz¹dzenie.
Mo¿emy zobaczyæ przekroje?
Jego têtno wzrasta.
Co siê dzieje?
Nie mam pojêcia.
Ale bardzo chcia³bym siê tego dowiedzieæ.
Coœ jest nie tak!
Wy³¹cz to, ju¿!
- W porz¹dku? - Nie wiem!
Chyba tak.
/Czemu tak siê sta³o?
Masz coœ we krwi.
Jakiœ magnetyczny zwi¹zek.
Pozosta³oœæ po czymœ, byæ mo¿e paso¿yt.
O czym on mówi, nic nie rozumiem.
Ta maszyna to, w du¿ym skrócie, potê¿ny magnes, a ty we krwi masz metal.
Gdybyœmy tego nie wy³¹czyli, rozerwa³oby ciê na kawa³ki.
Ale by by³ ba³agan.
Po co mia³by mieæ metal we krwi?
To nie jest chyba normalne?
Chcesz zobaczyæ wszystko z roku 1989?
Nie. Mo¿e z 1979.
Fantastycznie. To nam pomo¿e.
Stój.
Mia³em racjê.
Belly i ja pracowaliœmy ju¿ nad tym.
Belly?
Tak, William Bell.
Twórca Massive Dynamic, jeden z najbogatszych ludzi na œwiecie.
On i Walter dzielili kiedyœ laboratorium.
On uwielbia³ goŸdziki, potworny smród.
Uda³o nam siê uzyskaæ fale o d³ugoœciach, których nie mia³y ¿adne znane fale.
Spekulowaliœmy, ¿e te fale mog¹ byæ u¿yte do przenoszenia informacji.
Rz¹d by³ tym, ma siê rozumieæ, bardzo zainteresowany.
To by³ œwietny pomys³. Tylko teoria, ale bardzo dobra.
Chcieli zbudowaæ sieæ, do przesy³ania najœciœlejszych informacji.
Bo gdyby ¿aden inny rz¹d nie wiedzia³ o tych czêstotliwoœciach, nie pods³uchiwaliby ich.
Tak! Nazwali to "widmow¹ sieci¹".
Poprosili te¿, abyœmy to udoskonalili
i znaleŸli sposób do przesy³ania informacji bezpoœrednio miêdzy ludŸmi.
Teoretyzowa³em nad stworzeniem organometalicznego zwi¹zku na bazie irydu,
który nale¿a³oby umieœciæ w mózgu.
Chyba sobie ¿artujesz?
Co?
Roy McComb by³ jednym z twoich królików doœwiadczalnych!
Oczywiœcie. Tak!
To wszystko t³umaczy, prawda?!
T³umaczy?
Jasne, to t³umaczy dlaczego dziœ o ma³o nie zgin¹³.
Poniewa¿ 20 lat temu wstrzykn¹³eœ mu coœ do mózgu!
Nie, to co mu wstrzykn¹³em, by³oby niewystarczaj¹ce,
aby wywo³aæ tak¹ reakcjê.
Œrodek musia³ siê zwielokrotniæ z biegiem czasu.
Œrodowisko, byæ mo¿e dieta.
By³ studentem ochotnikiem.
Wyt³umaczy³eœ mu chocia¿, co z nim robiliœcie?
To nie by³by tajny eksperyment, gdybym mu powiedzia³.
Co siê dzieje?
Jak siê ma Roy McComb?
Wszystko bêdzie z nim w porz¹dku.
Mimo, i¿ mój ojciec próbowa³ zmieniæ go w chodz¹c¹ krótkofalówkê.
Chwila.
Nawet nie próbuj zmieniæ tematu!
To, co powiedzia³eœ jest istotne!
Ten zwi¹zek na bazie irydu zwielokrotniaj¹c siê, zmieni³ go w odbiornik.
Odbiornik czego?
Transmisji.
Wygl¹da na to, ¿e ktoœ inny,
i jestem z tego powodu zazdrosny,
dopracowa³ nasz¹ "widmow¹ sieæ" i u¿ywa jej do nadawania.
Nasz Roy mo¿e jedynie pods³uchiwaæ.
Zauwa¿ycie, ¿e ruch rotacyjny daje wra¿enie istnienia trójwymiarowego tunelu,
który tak naprawdê nie istnieje. Nastêpny slajd.
Stare, ale jare.
Na tym przyk³adzie widaæ,
¿e mózg zauwa¿a najpierw kaczkê, póŸniej królika i znowu kaczkê.
Zawsze wraca do kaczki.
Obraz ten w rzeczywistoœci nie przedstawia ¿adnego ze zwierz¹t,
ale ilustruje potrzebê mózgu, do tworzenia logicznej ca³oœci
z przypadkowych bodŸców, które odbiera.
- Mimo, i¿... - Dziêkujemy, ju¿ rozumiemy.
Przepraszam, ale ja nie do koñca rozumiem.
Ja te¿ nie, po prostu chcia³em, ¿eby skoñczy³.
Zaœwiecê œwiat³o.
Podejrzewam, ¿e ktoœ kontynuowa³ moje badania.
Ale poszli na ³atwiznê,
u¿ywaj¹c sieci do zwyk³ej komunikacji.
Sugerujesz, ¿e Roy pods³uchuje czyj¹œ sieæ komunikacyjn¹?
Tak, ale on ich nie pods³uchuje.
Jego mózg stara siê zrozumieæ te przypadkowe sygna³y.
W podobny sposób, w jaki nasze mózgi zmagaj¹ siê z kaczk¹ i królikiem.
Mówi³em wam, ¿e to mózg zawsze wraca do kaczki.
Wiêc skoro Roy nas³uchuje na tej czêstotliwoœci,
istnieje szansa, ¿ebyœmy my mogli ich pods³uchaæ,
a mo¿e nawet zidentyfikowaæ?
Zbudowanie odbiornika tych czêstotliwoœci jest mo¿liwe,
ale zajê³oby to miesi¹ce.
Ale istnieje szansa przekierowania sygna³u z jego oœrodków wizualnych,
do aparatu mowy.
Czekaj, czy ty masz zamiar przekablowaæ jego mózg?
Nie bez jego zgody.
Musia³bym dokonaæ ma³ej operacji.
Ma³ej operacji mózgu.
Z naciskiem na "mózgu".
Bêdê potrzebowa³ specjalnego urz¹dzenia.
Neurostymulator magnetyczny, który zbudowa³em w 1983 roku.
Po kilku przeróbkach powinien zadzia³aæ.
Spoko, cofniemy siê w czasie i ci go przywieziemy.
Nie ma takiej potrzeby.
Jest najprawdopodobniej tam, gdzie go zostawi³em 17 lat temu...
Schowany w œcianie naszego starego domu w Cambridge.
Wspomnienia z przesz³oœci.
Jaki mamy plan?
Zapukamy tak po prostu w drzwi i zapytamy, czy mo¿emy rozwaliæ ich œciany?
Coœ w tym stylu.
Odznaka bêdzie twoim "proszê bardzo"?
Œwiat³a siê nie œwiec¹.
Zadzwoniê do w³aœciciela, zapytam czy pozwoli nam wejœæ.
Co ty robisz?
No co?
To nie bêdzie w³amanie, ja tu kiedyœ mieszka³em.
renice reaguj¹ prawid³owo...
Bierzesz coœ? Na receptê, lub coœ nielegalnego?
Mo¿esz mówiæ prawdê, ja nie os¹dzam.
W zasadzie, je¿eli nic nie bierzesz, zaleci³bym jakieœ proszki.
Nie, nic.
Jesteœ alergikiem?
Nic, o czym mi wiadomo.
Dobrze, dobrze...
Wszystko sprawdzone.
Przypnij go, zaczynamy.
O Bo¿e, bêdziesz mnie przypinaæ?
Nie ma siê czego obawiaæ.
To chyba...
musi siê wydawaæ œmieszne,
¿e myœla³em, ¿e to Bóg do mnie mówi.
A co innego mia³eœ pomyœleæ?
¯e jestem œwirem?
Tak te¿ zreszt¹ myœla³em.
Musisz czuæ teraz ulgê, prawda?
Wiedz¹c, ¿e istnieje racjonalne wyjaœnienie.
Nie nazwa³bym tego racjonalnym wyjaœnieniem.
Naprawdê wierzysz, ¿e to pomo¿e z³apaæ tych ludzi,
którzy zabili pasa¿erów tego autobusu?
Jesteœ naszym najlepszym tropem.
Bezstresowo, co?
Mieszkaliœmy tutaj, gdy by³em dzieckiem,
ale gdy Waltera zamknêli, mama nie mog³a sp³aciæ hipoteki.
Przeprowadziliœmy siê wiêc do mieszkania w Austin.
Gdzie jest teraz twoja mama?
To historia na inn¹ okazjê.
Powiedz mi...
Dlaczego maj¹c do wyboru tyle zawodów, kobieta taka jak ty pracuje w FBI.
Od kiedy mia³am 9 lat wiedzia³am, ¿e to jest to, co chcê robiæ.
Ja w tym wieku chcia³em chyba byæ brontozaurem.
Mówi siê, ¿e profil psychologiczny gliny i przestêpcy s¹ prawie identyczne.
Rozwa¿a³aœ kiedyœ karierê przestêpcy?
Nic fajnego.
Nic.
To oczywiste.
Co?
Moja mama to zas³oni³a.
Zawsze siê tu chowa³em.
Bêdziesz musia³ byæ przytomny podczas zabiegu.
Ale dam ci œrodek uspokajaj¹cy, ¿eby zredukowaæ niepokój.
Doktorze Bishop,
wydaje mi siê, ¿e pana znam.
Ludzie czêsto mi to mówili...
w szpitalu psychiatrycznym, w którym mieszka³em.
Daj mu chwilê.
Wróciliœcie.
Jak tam nasz stary dom? Jak siê ma Rufus?
Dom jest taki, jakim go zostawiliœmy,
ale Rufusa uœpiliœmy prawie 20 lat temu.
To straszne.
ZnaleŸliœmy twoje urz¹dzenie.
Zbiera mi siê na wspomnienia.
Czego?
Czas na ma³¹ wewn¹trz czaszkow¹ penetracjê.
To nie bêdzie boleæ...
To bêdzie trochê dziwne uczucie.
Czy to sala 101?
Absolutnie nie.
Kto to by³?
Pierwszaki.
Utrzymuj tê skalê na 60 hercach i 10 gausach, chyba ¿e powiem inaczej.
Domyœlam siê, ¿e w oœrodkach wzrokowych twojego mózgu znajduj¹ siê skupiska metalu.
Mam je zamiar przesun¹æ do oœrodków odpowiedzialnych za s³uch.
Zaraz zobaczysz seriê obrazków.
Chcê, abyœ opowiedzia³ mi co odczujesz, gdy zobaczysz ka¿dy z nich.
£atwizna...
Poproszê pierwszy obrazek.
To koñ.
Cudownie.
50 gausów.
Co to, do diab³a, by³o?
To by³a zupe³nie normalna reakcja miêœni.
To naturalne.
Mo¿esz równie¿ odczuæ mimowolne ruchy jelit.
Œwietnie.
Synu, nastêpny obrazek.
Ludzie...
To coœ z³ego..
…
/Wybacz mi ojcze, bo zgrzeszy³em.
/Nie by³em u spowiedzi od trzech miesiêcy.
/S³ucham ciê, synu.
Ojcze, czy ty wierzysz, ¿e Bóg mo¿e do nas mówiæ?
Oczywiœcie. Pan mówi do wszystkich, którzy chc¹ go s³uchaæ.
A co z diab³em?
Chcesz siê z czegoœ wyspowiadaæ, synu?
Jestem dobrym cz³owiekiem, ojcze...
Staram siê byæ dobrym cz³owiekiem.
Ale...
ja widzê ró¿ne rzeczy.
/Ja widzê ró¿ne rzeczy.
Nie wiem, dlaczego on wybra³ akurat mnie,
ale to siê znowu dzieje.
To siê znowu dzieje, a ja siê bojê.
Czego siê boisz?
Tego, co stanie siê w autobusie.
Chcê, ¿eby to siê skoñczy³o, proszê...
Chcê, ¿eby to siê skoñczy³o.
Synu, czy ty kogoœ skrzywdzi³eœ?
Synu, wracaj!
Roy, wiem, ¿e to ty!
No dalej, w czym problem?
Mój Bo¿e.
/T³umaczenie: mhkmf
/Korekta: Chudy
www. kinomania. org
F R I N G E 1x3 "The Ghost Network"
/CMENTARZ MOUNT BRIAR
Dusze sprawiedliwych s¹ w rêkach Boga.
Nic ich nie bêdzie ju¿ drêczyæ.
G³upcy mog¹ s¹dziæ, ¿e oni nie ¿yj¹,
¿e ich œmieræ jest nieszczêœciem,
a ich odejœcie od nas - katastrof¹.
Ale oni spoczywaj¹ w pokoju.
Twoja obecnoϾ tutaj, Libby...
Post¹pi³aœ s³usznie.
Jasne.
Agent zdradza swój kraj sprzedaj¹c sekrety pañstwowe Bóg wie komu.
A my udajemy, ¿e jest bohaterem.
Wiem, przestañ.
Biuro nie ma najlepszej reputacji, takie s¹ fakty.
Ostatnie czego nam teraz trzeba, to skandal tego typu.
Uda³o ci siê to przetrwaæ.
To ju¿ koniec.
Widzia³eœ matkê Johna?
- Nie mog³a przestaæ siê na mnie patrzyæ. - Jego matka?
Tak jakby wini³a mnie za to, co siê sta³o.
Tak jakby nie ¿y³ z mojej winy.
Jego matka zosta³a poinformowana, ¿e jej syn zgin¹³ w s³u¿bie dla kraju.
Jako bohater.
On mnie wykorzysta³, Charlie.
Powiedzia³ mi, ¿e mnie kocha.
Mia³em ci tego nie mówiæ.
Ale mnie te¿ powiedzia³, ¿e mnie kocha.
Agencie Dunham.
Agentko Francis.
Musisz ze mn¹ jechaæ.
Dziêki.
Przynios³eœ w³asny s³odzik?
Nie b¹dŸ œmieszny.
To leki.
Ale ty nie za¿ywasz ¿adnych leków, Walter.
Oczywiœcie, ¿e za¿ywam.
Sam je przyrz¹dzi³em w laboratorium.
Mam nadziejê, ¿e to by³ ¿art.
Leczysz siê sam, lekami domowej roboty?
Prosta mieszanka dekstrometorfanu, klonazepamu i odrobina fluoksetyny.
To psychotropy. Ka¿dy z nich.
Oczywiœcie, ¿e tak. W tym rzecz.
Ostatnie 17 lat spêdzi³em w szpitalu dla umys³owo chorych.
Wytr¹ci³o mnie to delikatnie z równowagi.
Poczekaj tutaj, dobrze?
A jeœli bêdê chcia³ siku?
Wytrzymaj, zaraz wracam.
/Halo?
Hej, co ty robisz?
Myœla³eœ, ¿e ciê nie zauwa¿y³em?
Mia³eœ siê zameldowaæ, nim wrócisz do kraju.
Je¿eli powiesz komukolwiek, ¿e tu jestem, bêdziesz pierwszym, którego dopadnê.
Rusza³o siê, ale to wy³¹czy³em.
Mia³em ci powiedzieæ coœ wa¿nego.
Zdecydowa³em siê na naleœniki.
Jagodowe.
Œwietnie, Walter.
Dzwoni³ ktoœ?
To by³a ta wa¿na rzecz.
Coœ o jakimœ autobusie.
/Wydarzenie mia³o miejsce /o 8:14 rano, w godzinie szczytu.
/Na pocz¹tku myœleli, /¿e to atak bio-terrorystyczny.
Duchy przesz³oœci, atak sarinem na metro w Tokio, w roku 1995.
Wezwano CDC, które potwierdzi³o, ¿e atak nie mia³ biologicznego pod³o¿a.
Nie ma ¿adnych œladów ska¿enia.
A ty mówi³aœ, ¿e masz z³e wiadomoœci.
Przepraszam.
Zaraz zjawi siê tu ekipa, która zabierze autobus w bezpieczne miejsce.
Proszê rozci¹gn¹æ barykady jakieœ 50 metrów poza tunel.
To straszne.
Niczym komary uwiêzione w bursztynie.
Je¿eli to by³ atak, dlaczego nie u¿yli czegoœ normalnego?
Plastik, albo bomba?
Si³a uderzenia.
Ktokolwiek to zrobi³, pragn¹³ uwagi.
Popatrzcie na to.
Chyba, ¿e to nie by³ atak.
Mo¿e chodzi³o o coœ zupe³nie innego?
Na przyk³ad?
Gdybym to wiedzia³, nie œci¹ga³bym ciê tutaj.
Ten materia³ musia³ zostaæ wypuszczony w postaci gazowej, zanim zakrzep³.
Muszê to zbadaæ w laboratorium.
Mogê poprosiæ o kawa³ek?
Bêdziemy musieli wygrzebaæ ich rzeczy osobiste, aby ustaliæ ich to¿samoœci...
i powiadomiæ najbli¿szych.
Tego tu nie ma.
Roy?
Co to jest?
Nie wiem.
/UNIWERSYTET HARVARDA
Wiesz ju¿, co to mo¿e byæ?
To doϾ skomplikowane.
Uda³o mi siê ustaliæ jedynie tyle, ¿e to by³ aerozol na bazie silikonu,
który nastêpnie stê¿a³.
Móg³byœ mi siê do czegoœ przydaæ.
Chcia³bym pos³uchaæ Bacha.
"Wielka msza a-moll".
Zagrasz mi to?
Jestem przekonany, ¿e tej m³odej pani uda³oby siê za³atwiæ fortepian.
Ta m³oda pani, to agentka FBI, Walterze.
Ma na imiê Astrid, a to jest ju¿ setny raz, gdy zapominasz jej imienia.
Nie, myœlê, ¿e nie za³atwiê ci fortepianu.
Na lekcje te¿ bardzo nie chcia³eœ chodziæ.
Brak zaanga¿owania, synu, to by³ od zawsze twój problem.
Domyœlam siê, ¿e z tego powodu nie wybra³eœ sobie jeszcze zawodu.
Pewnie mia³em pójœæ w twoje œlady?
Przecie¿ twoja praca przynosi temu œwiatu tyle radoœci.
Kto to by³, Peter?
S³ucham?
Ten mê¿czyzna w restauracji.
Masz jakieœ problemy?
To nic takiego, zaczepia³ kelnerkê.
Kaza³em mu przestaæ.
Rozumiem...
Przepraszam.
Móg³byœ wydostaæ tê kamerê?
Chcê, ¿ebyœ przyjrza³a siê wszystkim z tego nagrania i porówna³a ich z ofiarami.
Je¿eli bêdziemy mieæ szczêœcie, mo¿e zobaczymy kto...
Stój, przewiñ.
Mo¿esz przybli¿yæ tê kobietê?
Co jest?
Ten plecak.
Widzia³am tê kobietê, nie mia³a przy sobie plecaka.
Czy ktokolwiek zauwa¿y³ niebieski plecak, wœród rzeczy osobistych tamtej kobiety?
A wiêc ktoœ ukrad³ jej plecak?
I wysiad³ z autobusu przed atakiem?
Kto to jest?
Evelina Mendoza.
To agentka.
Czym siê zajmuje?
Mój bo¿e. Wydzia³ do walki z narkotykami.
/Kobieta z autobusu, /której plecak zosta³ skradziony,
/to agentka wydzia³u narkotykowego, /dzia³aj¹ca pod przykrywk¹.
/Jej agentem prowadz¹cym by³ Grant Davidson.
/Muszê go przes³uchaæ.
/Przepraszam, ¿e nie by³em pomocny przez telefon.
Musia³em dostaæ od prze³o¿onych zgodê na rozmowê z wami na temat Eve.
Nasze kondolencje.
Z jej akt wynika³o, ¿e by³a wzorow¹ agentk¹.
By³a.
Mo¿esz nam opowiedzieæ o sprawie, nad któr¹ pracowa³a?
Trzy miesi¹ce temu dosta³a zadanie przenikniêcia
w szeregi kartelu narkotykowego z Nikaragui.
Rozpracowywaliœmy ich od roku.
Zadzwoni³a do mnie i poprosi³a, ¿ebym j¹ wycofa³.
Ba³a siê.
Mówi³a, ¿e s³ysza³a jak cz³onkowie kartelu, rozmawiaj¹ o jakimœ Wzorcu.
Powiedzia³em jej, ¿e nigdy o tym nie s³ysza³em.
Umówiliœmy siê na spotkanie, ale ona nie przysz³a.
Wygl¹da na to, ¿e ktokolwiek zaatakowa³ ten autobus, zainteresowany by³ czymœ, co posiada³a.
Wiesz mo¿e, co mog³a mieæ przy sobie?
Chcia³bym byæ bardziej pomocny.
Bardzo nam pan pomóg³, agencie Davidson.
Dziêkujemy.
Poproszono mnie, abym oficjalnie zidentyfikowa³ jej cia³o.
Mam nadziejê, ¿e to nie bêdzie problem.
Rozmawia³eœ z jej rodzin¹?
Mia³a brata, z którym nie rozmawia³a.
Nie wiedzia³em, ¿e to bêdzie takie trudne.
Nie musisz mi tego mówiæ.
Wiem, jak to jest straciæ bliskiego wspó³pracownika.
Chcia³bym siê z ni¹ po¿egnaæ...
Oczywiœcie.
Powinnam w ogóle pytaæ?
Muzyka pomaga mu w myœleniu.
I to naprawdê dzia³a.
Gdy Peter zacz¹³ graæ, Walter wzi¹³ siê w garœæ
i uda³o siê mu odtworzyæ materia³ z miejsca zbrodni.
S³ysza³am, ¿e grasz na fortepianie.
To nie jest zwyk³e granie, dobry jest.
Powinnaœ go us³yszeæ.
Mo¿e innym razem.
Olivio.
Bêdziesz zadowolona, ¿e uda³o nam siê to rozgryŸæ.
Gaz, który zosta³ wypuszczony w autobusie stê¿a³, gdy wszed³ w reakcjê z azotem zawartym w atmosferze.
Unieruchomi³ i udusi³ pasa¿erów w jednej chwili.
Kto wiedzia³by jak wyprodukowaæ coœ takiego?
Dam ci szeœæ propozycji, ale zapomnij o pierwszej pi¹tce.
Massive Dynamic.
Trzy firmy chemiczne w Stanach mog¹ dostarczyæ tych produktów.
Wszystkie s¹ filiami Massive Dynamic.
Charlie? Co jest?
/Mamy coœ. /Myœlê, ¿e bêdziesz to chcia³a zobaczyæ.
Dostaliœmy telefon od ksiêdza z Œw. Anny.
Twierdzi, ¿e koleœ, który tu mieszka, wspomnia³ o wydarzeniu z autobusu,
nim do niego dosz³o.
Co o nim wiadomo?
Nazywa siê Roy McComb.
Wykszta³cenie œrednie, brak kartoteki.
Od kilku miesiêcy ma papierkow¹ robotê.
Kaza³em policji po niego pojechaæ.
Nie pasuje do profilu masowego mordercy.
Nie.
Te¿ mi siê tak wydawa³o.
Co?
To s¹ obrazy przedstawiaj¹ce tuziny ataków, wypadków, katastrof z kilku ostatnich lat.
Popatrz, wszystkie s¹ podpisane dat¹ sprzed danego zdarzenia.
Czy to jest lot z Hamburga?
A wiêc ten koleœ narysowa³ wydarzenia z "lotu 627"?
Samobójstwa Angelów w Baltimore i zapadniêcie siê mostu w Birmingham?
NajwyraŸniej ma jakieœ problemy.
Naprawdê myœlisz, ¿e móg³ byæ w to zamieszany?
Nie, nie myœlê tak.
Ale to nie zmienia faktu, ¿e jestem ciekaw, sk¹d o wszystkim wiedzia³.
O kilku z tych zdarzeñ opinia publiczna nie mia³a pojêcia.
Z dowodów wynika, ¿e ka¿de z nich zosta³o narysowane lub skonstruowane,
nim dosz³o do zdarzenia.
Panie McComb.
Jestem agent Charlie Francis, FBI.
Chcia³bym, aby pan wiedzia³, ¿e nie jest pan jeszcze o nic oskar¿ony.
Chcia³bym zadaæ panu kilka pytañ.
W porz¹dku?
Tak, w porz¹dku... Jasne.
Proszê mi mówiæ Roy.
W porz¹dku, Roy.
Zacznij od tego rysunku.
Czternaœcie zwi¹zków chemicznych zosta³o u¿ytych w materiale znalezionym w autobusie.
Trzy z nich produkowane wy³¹cznie w waszych filiach.
Odrobiliœcie pracê domow¹.
Dostarczamy je do wielu laboratoriów na ca³ym œwiecie.
Mog³o zostaæ skradzione z któregoœ z nich.
Bêdê wiêc potrzebowaæ listê tych laboratoriów.
Oczywiœcie, wszystko czego potrzebujesz.
Jest coœ jeszcze?
Gdy spotka³yœmy siê po raz pierwszy, powiedzia³aœ...
Nauka i technologia s¹ tak dalece zaawansowane,
¿e, teraz cytujê: "nie mo¿emy ju¿ nad nimi kontrolowaæ".
Na to wygl¹da.
Do tej pory jednak, nauka i technologie z jakimi siê spotykam,
s¹ œciœle kontrolowane przez Massive Dynamic.
Ka¿da sprawa, nad jak¹ pracujê, prowadzi mnie tutaj.
Myœlê, ¿e Ÿle to zrozumia³aœ.
Massive Dynamic jest...
tak wszechstronn¹ firm¹, ¿e wszystko ze œwiata nauki,
ma z ni¹ powi¹zania.
Ja równie¿ mog³abym powiedzieæ to samo o tobie.
Pracujesz nad tymi sprawami od niedawna,
lecz co najmniej trzy z nich, zaczê³y siê w twoim w³asnym ogródku.
Mog³abym sobie pomyœleæ, ¿e jesteœ za nie odpowiedzialna.
Mam nadziejê, ¿e to pomo¿e ci znaleŸæ winnych tych ataków.
Ataków?
Widocznie Broyles jeszcze ci nie powiedzia³.
Tak, ta technologia zosta³a ju¿ u¿yta w Pradze.
By³o jednak mniej ofiar.
Domyœlam siê, ¿e gdybyœ mia³a dostêp do akt,
wiedzia³abyœ, ¿e podzieliliœmy siê z rz¹dem nasz¹ ca³¹ wiedz¹.
Dziêkujê za informacje.
A co z tym?
To te¿ siê wydarzy, Roy?
S³uchaj...
Wiem, ¿e to zabrzmi jak szaleñstwo...
W zasadzie, to myœlê, ¿e ja oszala³em.
Ale mogê byæ gdziekolwiek... W domu lub w pracy...
I nagle mam to...
nie wiem jak to opisaæ...
przeczucie.
/Jedynym sposobem, /¿eby siê wydostaæ...
¿eby siê tego pozbyæ...
jest narysowanie tego, co widzê.
Albo zbudowanie tego.
Czasem to dzia³a.
Od jak dawna masz te przeczucia?
Mo¿e jakieœ dziewiêæ miesiêcy.
Dziewiêæ miesiêcy.
Te przeczucia Roya, lub cokolwiek to jest,
zaczê³y siê w tym samym czasie, gdy dowiedzieliœmy siê o Wzorcu.
Czyli?
Nie jestem pewien.
Ale ciê¿ko stwierdziæ, ¿e on k³amie.
Bo nie k³amie.
Lubiê uwa¿aæ siê za dobrego pokerzystê.
Muszê wiêc umieæ wyczytywaæ, czy moi przeciwnicy k³ami¹.
On nie k³amie.
Pomijaj¹c prawdziw¹ przyczynê,
on jest przekonany do tego, ¿e mówi prawdê.
Wiêc, co sugerujesz?
Sk¹d wiedzia³ o tych wypadkach?
- Nie wiem. - CzeϾ.
W³aœnie widzia³am siê z Charliem, powiedzia³ mi...
Brzytwa Ockhama.
Je¿eli mamy wiele rozwi¹zañ, najprostsze z nich jest najlepsze.
Czyli?
On jest medium.
Teoretycznie to jest mo¿liwe.
Sugerujesz, ¿e Roy mo¿e czytaæ w myœlach innych ludzi?
Zak³adam, ¿e Roy nie kontroluje tych umiejêtnoœci.
Zak³adam, ¿e jest psychicznie po³¹czony z kimœ,
lub, co mniej prawdopodobne, z ma³¹ grup¹ ludzi,
odpowiedzialn¹ za te wydarzenia.
Mo¿liwe równie¿, ¿e jest po³¹czony z kimœ, kto o nich ledwo wspomina.
Byæ mo¿e komunikuje siê z panem, agencie Broyles.
Proszê mi wybaczyæ, doktorze Bishop.
Lubiê uwa¿aæ siê za cz³owieka otwartego na opinie,
ale ciê¿ko mi uwierzyæ w to, ¿e on potrafi czytaæ czyjeœ myœli.
Tak, mnie te¿.
Dlatego te¿, chcia³bym to udowodniæ.
Zaczyna siê.
Jak chcia³byœ zrobiæ?
Musi prze¿yæ badania?
Tak by³oby najlepiej.
Mo¿emy porozmawiaæ?
Mów.
Nina Sharp powiedzia³a mi, ¿e to nie pierwszy raz,
gdy u¿yto tych samych materia³ów, co w autobusie.
Zazwyczaj jestem sceptyczny co do jej wypowiedzi,
jednak tym razem ma racjê.
A wiêc?
Nie mam nawet dostêpu do danych, mog¹cych pomóc w sprawie, nad któr¹ pracujê?
Agentko Dunham...
je¿eli nie zawsze jestem z tob¹ zupe³nie szczery, jest ku temu dobry powód.
Istnienie naszej grupy dochodzeniowej wymaga pewnego rodzaju biurokratycznych uników,
abyœmy mogli utrzymaæ j¹ z dala od politycznych wp³ywów.
Oznacza to tyle, ¿e czasami nie mówiê ci wszystkiego,
dla twojego bezpieczeñstwa.
Z ca³ym szacunkiem, ale to nie wystarczy.
Wyszkolono mnie do wielu rzeczy:
porwania, terroryœci, zamachowcy samobójcy, ataki chemiczne,
ale to, co zobaczy³am, od kiedy pracujê dla ciebie...
Jeœli mam to robiæ, muszê wiedzieæ z czym mam do czynienia.
Dowiesz siê, gdy bêdziesz gotowa.
Do tego momentu bêdziesz mi musia³a zaufaæ.
Czego dok³adnie szukamy?
Je¿eli moja teoria jest prawdziwa, je¿eli on przechwytuje myœli innych,
musi zostawiaæ tego œlady.
Myœlisz, ¿e uda nam siê ustaliæ czyje to myœli?
To niedorzeczne.
Ale mo¿e uda mi siê je przechwyciæ.
/Wspania³e urz¹dzenie.
Mo¿emy zobaczyæ przekroje?
Jego têtno wzrasta.
Co siê dzieje?
Nie mam pojêcia.
Ale bardzo chcia³bym siê tego dowiedzieæ.
Coœ jest nie tak!
Wy³¹cz to, ju¿!
- W porz¹dku? - Nie wiem!
Chyba tak.
/Czemu tak siê sta³o?
Masz coœ we krwi.
Jakiœ magnetyczny zwi¹zek.
Pozosta³oœæ po czymœ, byæ mo¿e paso¿yt.
O czym on mówi, nic nie rozumiem.
Ta maszyna to, w du¿ym skrócie, potê¿ny magnes, a ty we krwi masz metal.
Gdybyœmy tego nie wy³¹czyli, rozerwa³oby ciê na kawa³ki.
Ale by by³ ba³agan.
Po co mia³by mieæ metal we krwi?
To nie jest chyba normalne?
Chcesz zobaczyæ wszystko z roku 1989?
Nie. Mo¿e z 1979.
Fantastycznie. To nam pomo¿e.
Stój.
Mia³em racjê.
Belly i ja pracowaliœmy ju¿ nad tym.
Belly?
Tak, William Bell.
Twórca Massive Dynamic, jeden z najbogatszych ludzi na œwiecie.
On i Walter dzielili kiedyœ laboratorium.
On uwielbia³ goŸdziki, potworny smród.
Uda³o nam siê uzyskaæ fale o d³ugoœciach, których nie mia³y ¿adne znane fale.
Spekulowaliœmy, ¿e te fale mog¹ byæ u¿yte do przenoszenia informacji.
Rz¹d by³ tym, ma siê rozumieæ, bardzo zainteresowany.
To by³ œwietny pomys³. Tylko teoria, ale bardzo dobra.
Chcieli zbudowaæ sieæ, do przesy³ania najœciœlejszych informacji.
Bo gdyby ¿aden inny rz¹d nie wiedzia³ o tych czêstotliwoœciach, nie pods³uchiwaliby ich.
Tak! Nazwali to "widmow¹ sieci¹".
Poprosili te¿, abyœmy to udoskonalili
i znaleŸli sposób do przesy³ania informacji bezpoœrednio miêdzy ludŸmi.
Teoretyzowa³em nad stworzeniem organometalicznego zwi¹zku na bazie irydu,
który nale¿a³oby umieœciæ w mózgu.
Chyba sobie ¿artujesz?
Co?
Roy McComb by³ jednym z twoich królików doœwiadczalnych!
Oczywiœcie. Tak!
To wszystko t³umaczy, prawda?!
T³umaczy?
Jasne, to t³umaczy dlaczego dziœ o ma³o nie zgin¹³.
Poniewa¿ 20 lat temu wstrzykn¹³eœ mu coœ do mózgu!
Nie, to co mu wstrzykn¹³em, by³oby niewystarczaj¹ce,
aby wywo³aæ tak¹ reakcjê.
Œrodek musia³ siê zwielokrotniæ z biegiem czasu.
Œrodowisko, byæ mo¿e dieta.
By³ studentem ochotnikiem.
Wyt³umaczy³eœ mu chocia¿, co z nim robiliœcie?
To nie by³by tajny eksperyment, gdybym mu powiedzia³.
Co siê dzieje?
Jak siê ma Roy McComb?
Wszystko bêdzie z nim w porz¹dku.
Mimo, i¿ mój ojciec próbowa³ zmieniæ go w chodz¹c¹ krótkofalówkê.
Chwila.
Nawet nie próbuj zmieniæ tematu!
To, co powiedzia³eœ jest istotne!
Ten zwi¹zek na bazie irydu zwielokrotniaj¹c siê, zmieni³ go w odbiornik.
Odbiornik czego?
Transmisji.
Wygl¹da na to, ¿e ktoœ inny,
i jestem z tego powodu zazdrosny,
dopracowa³ nasz¹ "widmow¹ sieæ" i u¿ywa jej do nadawania.
Nasz Roy mo¿e jedynie pods³uchiwaæ.
Zauwa¿ycie, ¿e ruch rotacyjny daje wra¿enie istnienia trójwymiarowego tunelu,
który tak naprawdê nie istnieje. Nastêpny slajd.
Stare, ale jare.
Na tym przyk³adzie widaæ,
¿e mózg zauwa¿a najpierw kaczkê, póŸniej królika i znowu kaczkê.
Zawsze wraca do kaczki.
Obraz ten w rzeczywistoœci nie przedstawia ¿adnego ze zwierz¹t,
ale ilustruje potrzebê mózgu, do tworzenia logicznej ca³oœci
z przypadkowych bodŸców, które odbiera.
- Mimo, i¿... - Dziêkujemy, ju¿ rozumiemy.
Przepraszam, ale ja nie do koñca rozumiem.
Ja te¿ nie, po prostu chcia³em, ¿eby skoñczy³.
Zaœwiecê œwiat³o.
Podejrzewam, ¿e ktoœ kontynuowa³ moje badania.
Ale poszli na ³atwiznê,
u¿ywaj¹c sieci do zwyk³ej komunikacji.
Sugerujesz, ¿e Roy pods³uchuje czyj¹œ sieæ komunikacyjn¹?
Tak, ale on ich nie pods³uchuje.
Jego mózg stara siê zrozumieæ te przypadkowe sygna³y.
W podobny sposób, w jaki nasze mózgi zmagaj¹ siê z kaczk¹ i królikiem.
Mówi³em wam, ¿e to mózg zawsze wraca do kaczki.
Wiêc skoro Roy nas³uchuje na tej czêstotliwoœci,
istnieje szansa, ¿ebyœmy my mogli ich pods³uchaæ,
a mo¿e nawet zidentyfikowaæ?
Zbudowanie odbiornika tych czêstotliwoœci jest mo¿liwe,
ale zajê³oby to miesi¹ce.
Ale istnieje szansa przekierowania sygna³u z jego oœrodków wizualnych,
do aparatu mowy.
Czekaj, czy ty masz zamiar przekablowaæ jego mózg?
Nie bez jego zgody.
Musia³bym dokonaæ ma³ej operacji.
Ma³ej operacji mózgu.
Z naciskiem na "mózgu".
Bêdê potrzebowa³ specjalnego urz¹dzenia.
Neurostymulator magnetyczny, który zbudowa³em w 1983 roku.
Po kilku przeróbkach powinien zadzia³aæ.
Spoko, cofniemy siê w czasie i ci go przywieziemy.
Nie ma takiej potrzeby.
Jest najprawdopodobniej tam, gdzie go zostawi³em 17 lat temu...
Schowany w œcianie naszego starego domu w Cambridge.
Wspomnienia z przesz³oœci.
Jaki mamy plan?
Zapukamy tak po prostu w drzwi i zapytamy, czy mo¿emy rozwaliæ ich œciany?
Coœ w tym stylu.
Odznaka bêdzie twoim "proszê bardzo"?
Œwiat³a siê nie œwiec¹.
Zadzwoniê do w³aœciciela, zapytam czy pozwoli nam wejœæ.
Co ty robisz?
No co?
To nie bêdzie w³amanie, ja tu kiedyœ mieszka³em.
renice reaguj¹ prawid³owo...
Bierzesz coœ? Na receptê, lub coœ nielegalnego?
Mo¿esz mówiæ prawdê, ja nie os¹dzam.
W zasadzie, je¿eli nic nie bierzesz, zaleci³bym jakieœ proszki.
Nie, nic.
Jesteœ alergikiem?
Nic, o czym mi wiadomo.
Dobrze, dobrze...
Wszystko sprawdzone.
Przypnij go, zaczynamy.
O Bo¿e, bêdziesz mnie przypinaæ?
Nie ma siê czego obawiaæ.
To chyba...
musi siê wydawaæ œmieszne,
¿e myœla³em, ¿e to Bóg do mnie mówi.
A co innego mia³eœ pomyœleæ?
¯e jestem œwirem?
Tak te¿ zreszt¹ myœla³em.
Musisz czuæ teraz ulgê, prawda?
Wiedz¹c, ¿e istnieje racjonalne wyjaœnienie.
Nie nazwa³bym tego racjonalnym wyjaœnieniem.
Naprawdê wierzysz, ¿e to pomo¿e z³apaæ tych ludzi,
którzy zabili pasa¿erów tego autobusu?
Jesteœ naszym najlepszym tropem.
Bezstresowo, co?
Mieszkaliœmy tutaj, gdy by³em dzieckiem,
ale gdy Waltera zamknêli, mama nie mog³a sp³aciæ hipoteki.
Przeprowadziliœmy siê wiêc do mieszkania w Austin.
Gdzie jest teraz twoja mama?
To historia na inn¹ okazjê.
Powiedz mi...
Dlaczego maj¹c do wyboru tyle zawodów, kobieta taka jak ty pracuje w FBI.
Od kiedy mia³am 9 lat wiedzia³am, ¿e to jest to, co chcê robiæ.
Ja w tym wieku chcia³em chyba byæ brontozaurem.
Mówi siê, ¿e profil psychologiczny gliny i przestêpcy s¹ prawie identyczne.
Rozwa¿a³aœ kiedyœ karierê przestêpcy?
Nic fajnego.
Nic.
To oczywiste.
Co?
Moja mama to zas³oni³a.
Zawsze siê tu chowa³em.
Bêdziesz musia³ byæ przytomny podczas zabiegu.
Ale dam ci œrodek uspokajaj¹cy, ¿eby zredukowaæ niepokój.
Doktorze Bishop,
wydaje mi siê, ¿e pana znam.
Ludzie czêsto mi to mówili...
w szpitalu psychiatrycznym, w którym mieszka³em.
Daj mu chwilê.
Wróciliœcie.
Jak tam nasz stary dom? Jak siê ma Rufus?
Dom jest taki, jakim go zostawiliœmy,
ale Rufusa uœpiliœmy prawie 20 lat temu.
To straszne.
ZnaleŸliœmy twoje urz¹dzenie.
Zbiera mi siê na wspomnienia.
Czego?
Czas na ma³¹ wewn¹trz czaszkow¹ penetracjê.
To nie bêdzie boleæ...
To bêdzie trochê dziwne uczucie.
Czy to sala 101?
Absolutnie nie.
Kto to by³?
Pierwszaki.
Utrzymuj tê skalê na 60 hercach i 10 gausach, chyba ¿e powiem inaczej.
Domyœlam siê, ¿e w oœrodkach wzrokowych twojego mózgu znajduj¹ siê skupiska metalu.
Mam je zamiar przesun¹æ do oœrodków odpowiedzialnych za s³uch.
Zaraz zobaczysz seriê obrazków.
Chcê, abyœ opowiedzia³ mi co odczujesz, gdy zobaczysz ka¿dy z nich.
£atwizna...
Poproszê pierwszy obrazek.
To koñ.
Cudownie.
50 gausów.
Co to, do diab³a, by³o?
To by³a zupe³nie normalna reakcja miêœni.
To naturalne.
Mo¿esz równie¿ odczuæ mimowolne ruchy jelit.
Œwietnie.
Synu, nastêpny obrazek.
Ludzie...
To coœ z³ego..
…