pl Polish
Supernatural 5x13 (HDTV.FQM) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
{C:$aaccff}WCZEŒNIEJ
Ju¿ pamiêtam. Jestem anio³em.
/Mam na karku wyrok œmierci.
/- Czemu? /- Sprzeciwi³am siê rozkazowi.
Naprawdê nie powinnaœ przychodziæ.
- Musisz to powstrzymaæ. - Co powstrzymaæ?
/1973?
Mama?
John Winchester.
Moimi rodzicami s¹ Mary i John Winchesterowie.
A ja jestem twoim wnukiem.
/Mary zostanie zabita przez /¯ó³tookiego Demona w roku 1983.
/Jeœli nie z³apiemy i nie zabijemy /tego demona, on ucieknie...
/Mary umrze.
Nie!
/Nie mog³em tego powstrzymaæ. /I tak zawar³a umowê.
/Zginê³a nad ko³ysk¹, prawda?
Nie mo¿na zmieniæ przeznaczenia, Dean.
Wszystkie drogi prowadz¹ do jednego celu.
{C:$aaccff}TERAZ
# She's my cherry pie #
# Cool drink of water... #
Cofam wszystko. Kocham diab³a.
# Grown man cry, # # sweet cherry pie #
# Oh, yeah # # She's my cherry pie #
# Put a smile on your face # # ten miles wide #
# Looks so good, # # bring a tear to your eye #
# Sweet cherry pie #
To siê nazywa pokój na ziemi.
# Swing it #
Anna?
W³aœnie pracowa³em nad spraw¹.
Ale masz sny.
To niezrêczne.
Po co wchodzisz mi do g³owy? Nie mo¿esz pojawiæ siê w motelu?
Nie mogê ciê znaleŸæ.
To przez Casa.
Cas. Racja.
Na niego to mo¿na liczyæ.
Co?
Nie powiedzia³ ci?
Czego?
Gdzie by³am.
Jasne, ¿e nie. Po co mia³by mówiæ?
A gdzie by³aœ?
W wiêzieniu.
Do góry.
Te tortury i ich przem¹drza³oœæ.
- Dlaczego mia³by nie mówiæ, gdzie jesteœ? - Bo to on mnie wyda³.
Nie b¹dŸ taki zdziwiony.
Zawsze by³ z niego dobry ma³y ¿o³nierzyk.
Wype³nia³ wszystkie rozkazy.
Nie wiedzia³em. Wszystko w porz¹dku?
Nie. I nie mam wiele czasu.
Uciek³am...
Ledwo co.
Szukaj¹ mnie.
A jeœli znajd¹...
Dobra. Czego potrzebujesz?
Spotkajmy siê na Industrial 225.
I pospiesz siê, proszê.
Halo?
Kto tam?
Witaj, Anna.
Gdybym was nie zna³a...
powiedzia³abym, ¿e Winchesterowie mi nie ufaj¹.
Oni tak. Ja nie.
Nie pozwoli³em im przyjœæ.
Dlaczego?
Jeœli nie jesteœ w wiêzieniu, znaczy, ¿e ciê wypuœcili.
I przys³ali odwaliæ brudn¹ robotê.
Sk¹d to przekonanie?
Doœwiadczy³am ju¿... perswazji niebios.
Gdy mnie im wyda³eœ.
To by³ b³¹d.
- Anna, cokolwiek kazali ci tu zrobiæ... - Nie przys³ali mnie.
- Uciek³am. - Nikt nie ucieka.
Po tylu wiekach nadal niedoceniasz mnie?
Jeœli nie jesteœ z nimi, czego chcesz?
Potrzebujê pomocy.
- Pomocy? - Tak.
To po co ci ten sztylet?
Nie wolno mi siê broniæ?
Przed kim? Ostrze nie dzia³a na anio³y.
Przynajmniej nie to.
Mo¿e nie pracujesz dla nieba, jednak o czymœ mi nie mówisz.
Sam Winchester musi umrzeæ.
{C:$aaccff}Grupa Hatak i Supernatural.com.pl /przedstawiaj¹
{C:$aaccff}Supernatural [5x13] The Song Remains the Same "PIE΄ POZOSTAJE TA SAMA"
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: M.K.
Przykro mi. Nie mamy wyjœcia.
Jest naczyniem Lucyfera.
- Nie jest jedyny. - Co? Ten facet, Nick?
On wypala siê z ka¿d¹ chwil¹.
Nie.
Tylko Sam siê liczy.
Wiesz, co to oznacza.
Jeœli Lucyfer nie bêdzie móg³ przej¹æ Sama, jego plan zawiedzie.
Nie bêdzie walki z Micha³em, wirusa croatoan.
JeŸdŸcy apokalipsy wróc¹ do normalnych zajêæ.
Nawet gdyby uda³o siê...
zabiæ Sama, Szatan o¿ywi³by go.
Nie, jeœli rozproszê jego komórki po ca³ym wszechœwiecie.
Nigdy go nie znajd¹, nie ca³ego.
Znajdziemy inne wyjœcie.
Jak idzie?
Jak spisuje siê kolt? A poszukiwanie Boga?
Czy cokolwiek dzia³a?
Jeœli chcesz powstrzymaæ Diab³a, oto sposób.
OdpowiedŸ nadal brzmi "nie".
Bo Sam to mój przyjaciel.
Zmieni³eœ siê.
Mo¿e zbyt póŸno.
Ale zmieni³em siê.
Anna, wiele razem przeszliœmy.
Zbli¿ siê jednak do Sama Winchestera a zabijê ciê.
Bo¿e.
- O Bo¿e. - Wszystko w porz¹dku?
Musimy zawieŸæ j¹ do szpitala.
Naprawdê? Anna?
- Nie wierzê. - To prawda.
Posz³a w œlady Glenn Close? Wypas.
Kim jest Glenn Close?
Œwirusk¹, która lubi gotowaæ króliki. /[w „Fatalnym zauroczeniu” z 1987 r.]
Zabicie mnie powstrzyma Szatana?
Nie, Sam, przestañ.
Cas, jak myœlisz? Anna ma racjê?
Nie.
Jest jak... Glenn Close.
Nie kumam. Szukamy laski, która chce za³atwiæ Sama?
- Po co dra¿niæ niedŸwiedzia? - Anna bêdzie próbowaæ.
Nie odpuœci, póki Sam nie zginie.
Dlatego my zabijemy j¹ pierwsi.
- Znalaz³em j¹. - Gdzie jest?
Nie gdzie.
Kiedy.
W 1978.
Co?
Dlaczego 1978? Nawet jeszcze siê nie urodzi³em.
Nie bêdzie ciê, jeœli zabije twoich rodziców.
Co?
Dziêki mnie nie mo¿e siê do ciebie zbli¿yæ.
- Dlatego œciga rodziców. - Przenieœ nas tam.
Prosto do Anny? Powinienem iϾ sam.
To nasi rodzice, Cas. Idziemy.
To nie takie ³atwe.
Dlaczego?
Podró¿ w czasie by³a trudna nawet z mocami od niebios.
Ale ciê odciêli.
I co? Jesteœ jak Delorean bez plutonu? /[samochód z „Powrót do przysz³oœci”]
Nie rozumiem tego odniesienia.
Chodzi o to,
¿e podró¿ z pasa¿erami...
os³abi mnie.
To nasi rodzice.
Jeœli mo¿emy ich uratowaæ, nie tylko przed Ann¹,
jeœli mo¿emy wszystko naprostowaæ...
musimy spróbowaæ.
Gotowi?
Niezupe³nie.
Nachyl siê.
Z drogi!
Uda³o siê?
Jeœli nie wznowili produkcji fordów pinto,
powiedzia³bym, ¿e tak.
Cas?
Spokojnie. W porz¹dku?
Nic mi nie jest.
Jest o wiele lepiej ni¿ myœla³em.
Cas!
Oddycha... ledwo.
Co robimy?
Te w¹sy...
Op³aci³em Casowi pokój dla nowo¿eñców na 5 nocy.
W³aœcicielowi powiedzia³em, "Nie przeszkadzaæ".
I co odpowiedzia³?
"Bez paniki. Chcesz kupiæ trochê hery?"
Hery.
Powinniœmy kupiæ akcje Microsoftu.
Bêdziemy musieli, jak Cas nie wyzdrowieje.
Dobrze siê czuje?
Wygl¹dam na dr Quinn?
Ocknie siê.
Jest twardy, jak na æwoka ze skrzyd³ami.
Jeœli on tak wyl¹dowa³, oby Anna te¿.
- To powinno kupiæ nam trochê czasu. - Znalaz³eœ ich?
Tak. Winchesterowie. Robin Tree 485.
OdwiedŸmy krewnych.
Sam. Czekaj.
Dean, Anna mo¿e siê zjawiæ.
Wpadniemy i co im powiemy?
- Prawdê. - ¯e synowie przybyli z przysz³oœci
uratowaæ ich przed anio³em zmienionym w terminatora?
Daj spokój. Te filmy nawet jeszcze nie wysz³y.
Powiemy, ¿e œcigaj¹ ich demony. Ona ma ciê za ³owcê, tak?
£owcê, który znikn¹³ zaraz po œmierci jej ojca.
Po prostu mnie kocha.
IdŸ za mn¹.
Jak by³o w pracy?
By³o œwietnie.
Najpierw umyj rêce.
Uwielbiam, jak tak szefujesz.
CzeϾ, Mary.
Nie mo¿ecie wejœæ.
- Przepraszam, jeœli nie w porê. - Nie rozumiesz...
Ja nie...
Ju¿ tego nie robiê.
Prowadzê normalne ¿ycie. Musicie iœæ.
Przepraszam, ale to wa¿ne.
Przepraszam, skarbie, to tylko...
Kuzyni Mary.
Nie mogliœmy zatrzymaæ siê w mieœcie i siê nie przywitaæ.
Dean.
Wygl¹dasz znajomo.
Naprawdê?
Ty w sumie te¿.
Musieliœmy siê ju¿ spotkaæ.
Te ma³e mieœciny. Jak ich nie kochaæ?
Jestem John.
To Sam.
Sam. Tak mia³ na imiê ojciec Mary.
To rodzinne imiê.
W porz¹dku, kolego? Wygl¹dasz niepokoj¹co.
Tak.
To przez d³ug¹ podró¿.
Tak.
Sam i Dean w³aœnie sobie szli.
Co? Dopiero przyszli.
Mi³o poznaæ krewnych Mary.
Proszê, wejdŸcie na piwo.
Czytasz mi w myœlach.
Na pewno nic ci nie jest, Sam?
Tak, ja tylko...
Jesteœ taka piêkna.
Ale w niedziwny,
rodzinny sposób.
W³aœnie.
Od d³u¿szego czasu nie widzieliœmy Mary.
Jest podobna do naszej mamy.
- To takie... - Dziwne.
Jakie jest wasze pokrewieñstwo?
Wiesz, dalekie.
- Znaliœcie rodziców Mary? - Tak.
Jej ojciec by³...
dla nas jak dziadek.
To tragedia. Ten atak serca.
Tak.
Co robicie w mieœcie?
Wiesz, interesy.
Tak? Jakie?
- Hydraulika. - Skup z³omu.
Rety, prawie 19:00.
Nie chcê byæ niegrzeczna, ale muszê robiæ kolacjê.
- Mo¿e by zostali. - Na pewno siê spiesz¹.
Zostañcie, proszê.
To wiele dla mnie znaczy.
Nie znam dobrze rodziny Mary.
Panie Woodson, b³agam, niech to pan przemyœli.
/Chcia³bym, John. /Jesteœ œwietnym mechanikiem.
/Mamy jednak ciê¿kie czasy.
Chocia¿ na pó³ etatu. Potrzebujê tej pracy.
/Dobrze. Wpadnij do mnie. Porozmawiajmy.
Mo¿e coœ poradzimy.
/Naprawdê?
Do zobaczenia za 10 minut. Nie ka¿ mi czekaæ.
Musicie iœæ. Ju¿.
- Pos³uchaj. - To ty pos³uchaj.
Przy ostatnim spotkaniu demon zabi³ moich rodziców.
Teraz wpadasz tu i udajesz rodzinê?
Czegokolwiek chcesz, daj mi spokój.
Grozi wam niebezpieczeñstwo.
- O czym ty mówisz? - Coœ was œciga.
Demon?
- Niezupe³nie. - Wiêc co?
- Trudno to wyjaœniæ. To... - Anio³.
Co?
- One nie istniej¹. - Chcia³bym.
S¹ dwa razy silniejsze od demonów... I to wiêksze ciule.
Dlaczego anio³ chcia³by nas zabiæ?
D³uga historia, opowiemy,
ale teraz musicie nam zaufaæ i musimy siê zbieraæ.
Spójrz mi w twarz i powiedz, ¿e k³amiê.
Dobra.
- Gdzie pójdziemy? - Daleko st¹d. Musimy ruszaæ.
Dobrze, ale co powiem Johnowi?
Powiedz mu...
John?
{C:$aaccff}WRÓCÊ ZA 15 MINUT JOHN
Panie Woodson?
Jest tu pan?
Chcia³bym móc powiedzieæ, ¿e dobrze ciê widzieæ, Anno.
Wzajemnie, Dean.
Przepraszam.
Wybacz.
Anio³a nie tak ³atwo zabiæ.
Nie, ale mo¿esz je odes³aæ.
Potwory.
Potwory?
Tak.
Potwory istniej¹.
- Przepraszam, nie wiedzia³am, jak... - I walczysz z nimi? Wy wszyscy?
Tak.
Od dawna?
Ca³e ¿ycie.
- John, spróbuj zrozumieæ. - Nie mia³a wyjœcia.
Zamkn¹æ siê, wszyscy!
Ani s³owa wiêcej, bo zawrócê!
Niezrêczna rodzinna wycieczka.
Bez ¿artów.
To miejsce by³o w rodzinie od lat.
Diabelska pu³apka.
Czyste ¿elazo, oczywiœcie.
W spi¿arni powinna byæ sól i woda œwiêcona.
No¿e, pistolety.
To tylko j¹ wkurzy.
To co j¹ zabije? Albo chocia¿ spowolni?
Niewiele.
Piêknie.
Powiedzia³ niewiele, nie nic.
Zapakowaliœmy to.
Jeœli u¿yjemy tego
a ona siê zbli¿y,
wystrzelimy j¹ w kosmos.
To œwiêty olej.
Coœ jak diabelska pu³apka na anio³y.
ChodŸ. Poka¿ê ci, jak dzia³a.
O co chodzi z tym czymœ na papierze?
To sigil. Oznacza...
Niewa¿ne. Gdzie go narysowaæ?
Na œcianie albo na drzwiach.
Jak du¿y?
- John... - Co?
Mo¿ecie traktowaæ mnie jak durnia, ale nie jestem bezu¿yteczny.
Mogê narysowaæ cholerne... Cokolwiek to jest. Sigil.
IdŸ pomóc Samowi.
Trzeba to zrobiæ...
ludzk¹ krwi¹.
To jak du¿y?
Poka¿ê.
Co?
Nieoczekiwanie przypominasz mi ojca.
Bardzo dobrze.
Przyszed³eœ mnie sprawdziæ?
Chcia³em za to wszystko przeprosiæ.
Wiem, ¿e to sporo.
Od dawna znasz siê na tych rzeczach?
Prawie od zawsze.
Ojciec wychowa³ mnie na tym.
Powa¿nie?
Kto robi coœ takiego dziecku?
Na przyk³ad rodzice Mary.
Niewa¿ne.
Co za nieodpowiedzialny drañ pozwala dziecku...
Mog³eœ zgin¹æ!
Du¿o nie brakowa³o.
To wp³ynê³o na twoj¹ psychikê...
Ojciec powinien ciê chroniæ.
Próbowa³.
Zgin¹³ próbuj¹c.
Uwierz...
By³em na niego z³y.
Kiedyœ...
Nienawidzi³em go.
Teraz jednak...
rozumiem go.
On... robi³, co móg³.
Stara³ siê trzymaæ w tej niemo¿liwej sytuacji.
Widzisz...
Moja mama...
By³a niezwyk³a, piêkna i by³a mi³oœci¹ jego ¿ycia.
I zosta³a zabita.
I chyba by zwariowa³, gdyby czegoœ nie zrobi³.
Prawda jest taka,
¿e ojciec zgin¹³
zanim powiedzia³em mu, ¿e...
rozumiem...
dlaczego by³, jaki by³.
I ¿e wybaczam mu, co nam zrobi³.
Wybaczam.
I jeszcze...
Kocham go.
Uriel.
- Dobrze wygl¹dasz. - Nie powinnaœ mnie wzywaæ.
Mamy œcis³e rozkazy nie schodziæ tu,
tym bardziej wstêpowaæ w naczynie.
Nie jesteœ Ann¹ z tych czasów.
Nie, ale za 30 lat nadal bêdê twoim zwierzchnikiem.
Musisz zabiæ kilku ludzi.
Z mi³¹ chêci¹.
Ale co siê dzieje?
W przysz³oœci ci ludzie zabij¹ ciê, Uriel.
Dajê ci szansê zabiæ ich pierwszych.
Dziêkujê.
Powiedzia³eœ, ¿e wszystko wyjaœnisz w wolnej chwili.
Mamy chwilê.
Dlaczego anio³ chce mojej œmierci?
Bo to ciule.
Niewystarczaj¹ca odpowiedŸ.
Nawet nie wiedzia³am o ich istnieniu a teraz jestem ich celem?
To skomplikowane.
Dobra.
Zamieniam siê w s³uch.
- Bêdziesz musia³a mi zaufaæ, dobra? - Ca³y dzieñ ci ufam.
- Trudno w to bêdzie uwierzyæ. - Wiêc wychodzê.
Jestem twoim synem.
Co?
Jestem twoim synem.
Przepraszam. Nie wiem jak inaczej to powiedzieæ.
Jesteœmy z 2010 roku.
Przeniós³ nas tu anio³...
Nie ten, który ciê zaatakowa³. PrzyjaŸniejszy.
Nie mo¿esz oczekiwaæ, ¿e w to uwierzê.
Nazywamy siê Dean i Sam Winchesterowie.
Nosimy imiona po twoich rodzicach.
Gdy chorujê
robisz mi zupê pomidorowo-ry¿ow¹,
bo tak¹ robi³a ci mama.
A zamiast ko³ysanki...
œpiewasz "Hey, Jude"...
bo to twoja ulubiona piosenka Beatlesów.
Ja...
Nie wierzê.
Nie.
Przykro mi, ale to prawda.
Wychowa³am dzieci na ³owców?
Nie.
- Jak mog³am wam to zrobiæ? - To nie ty,
bo nie ¿y³aœ.
Co? Co siê sta³o?
¯ó³tooki demon.
Zabi³ ciê...
a John sta³ siê ³owc¹ z zemsty.
Wychowa³ nas w takim ¿yciu.
Pos³uchaj.
Demon przyjdzie do ko³yski Sama,
dok³adnie 6 miesiêcy po jego narodzinach.
2 listopada 1983.
Zapamiêtaj tê datê.
I cokolwiek bêdziesz robiæ...
nie idŸ tam.
Tamtego ranka weŸ Sama i ucieknij.
To nie wystarczy, Dean.
Gdziekolwiek pójdzie, demon j¹ znajdzie...
Znajdzie mnie.
Wiêc co?
Mo¿e odejœæ od ojca. Ot co.
Musisz zostawiæ Johna.
- Co? - Kiedy to siê skoñczy, odejdŸ...
I nigdy nie wracaj.
Nigdy siê nie urodzimy. Ma racjê.
Nie mogê.
Mówicie, ¿e jesteœcie moimi dzieæmi
a teraz...
Nie masz wyjœcia.
Pomiêdzy umieraniem a nigdy nie urodzeniem siê jest wielka ró¿nica.
Wierz mi, godzimy siê z tym, rêczê.
Ale ja nie.
Myœlisz, ¿e mo¿esz mieæ upragnione normalne ¿ycie.
Ale nie mo¿esz mieæ. Przykro mi.
Wszystko pójdzie nie tak.
Ty zginiesz
a twoje dzieci bêd¹ przeklête.
- Musi byæ sposób. - Nie, to jest sposób.
- Zostaw Johna. - Nie mogê.
Nie chodzi tylko o nas.
- Na szali jest wiele innych ¿yæ. - Nie rozumiesz. Nie mogê.
Ju¿ za póŸno.
Jestem...
w ci¹¿y.
Mamy problem.
Te rzeczy z krwi, sigile... zniknê³y.
Zniknê³y...
Narysowa³em jeden na drzwiach a jak siê odwróci³em zosta³a tylko smuga.
Ma racjê.
Skoñczy³ siê œwiêty olej.
Kim, do diab³a, jesteœ?
Jestem Uriel.
Dajcie spokój.
Uciekaæ.
Nic z tego.
John!
Sammy!
Sam!
Naprawdê mi przykro.
Anna...
Micha³.
Micha³...
Nie wiedzia³em.
¯egnaj, Uriel.
Co zrobi³eœ Johnowi?
Nic mu nie jest.
Kim... Czym jesteœ?
Ta rozmowa powinna siê ju¿ dawno odbyæ, prawda?
Ulecz go.
Najpierw...
Porozmawiamy.
PóŸniej uleczê twojego ukochanego ma³ego Sammy'ego.
Jak znalaz³eœ siê w moim ojcu?
Powiedzia³em, ¿e mogê uratowaæ jego ¿onê i siê zgodzi³.
Chyba mnie przeceniali, ¿e jestem jedynym naczyniem.
Jesteœ moim prawdziwym naczyniem, ale nie jedynym.
Co to ma znaczyæ?
Kwestia przodków.
Przodków?
Pocz¹wszy od Kaina i Abla.
To jest w twojej krwi, krwi twojego ojca,
krwi twojej rodziny.
Fantastycznie.
Szeœæ stopni niebiañskiego bekonu.
Czego ode mnie chcesz?
Naprawdê nie wiesz?
Wiesz, ¿e siê nie zgodzê, wiêc po co tu jesteœ?
Czego ode mnie chcesz?!
Chcê, byœ zrozumia³, co mamy do zrobienia.
Rozumiem.
Posprzecza³eœ siê z bratem.
IdŸ na terapiê, koleœ. Nie wy³adowuj tego na mojej planecie!
Mylisz siê.
Lucyfer sprzeciwi³ siê naszemu ojcu i zdradzi³ mnie.
Mimo to...
Nie chcê tego bardziej, ni¿ ty chcia³byœ œmierci Sama.
Wiesz, mój brat, praktycznie go wychowa³em.
Opiekowa³em siê nim w sposób, jakiego wiêkszoœæ ludzi nie zrozumie
i nadal go kocham.
Jednak zabijê go, bo tak trzeba.
- Bo Bóg tak mówi? - Tak.
Od pocz¹tku wiedzia³, ¿e tak to siê skoñczy.
- I robisz wszystko, co Bóg ka¿e. - Tak, bo jestem Jego synem.
Uwierz mi, to œlepa uliczka.
I wiesz to lepiej od mojego ojca?
Jeden nieznacz¹cy cz³owieczek.
Sk¹d pomys³, ¿e masz wybór?
Bo wierzê, ¿e mogê decydowaæ, co robiê
w moim... nieznacz¹cym ¿yciu.
Mylisz siê.
Sk¹d wiem?
Pomyœl o milionie przypadków,
¿e John i Mary urodzili siê,
by siê spotkaæ, zakochaæ i mieæ wasz¹ dwójkê.
Pomyœl o milionie przypadkowych decyzji, jakie podejmujesz
i jak ka¿da jedna przybli¿a ciê do przeznaczenia.
Wiesz, dlaczego tak jest?
Bo to nie przypadek.
To doskonale realizowany plan.
Wolna wola to z³udzenie, Dean.
Dlatego powiesz "tak".
Uszy do góry.
Mog³o byæ gorzej.
W przeciwieñstwie do braci,
nie zostawiê œlini¹cego siê warzywa, gdy przestanê ciê nosiæ.
- Co z moim tat¹? - Jak nowy.
W³aœciwie to zrobiê twoim rodzicom przys³ugê.
Jak¹?
Wyczyszczê im pamiêæ.
Nie bêd¹ pamiêtaæ, ani mnie, ani ciebie.
- Nie mo¿esz tego zrobiæ. - Dajê tylko twojej matce to, czego chcia³a.
Mo¿e wróciæ do mê¿a, rodziny...
Wejdzie do pokoju Sama!
Zapewne.
Zawsze wiedzia³eœ, ¿e to siê rozegra w ten czy inny sposób.
Nie mo¿esz walczyæ z gór¹.
Wróci³ do domu...
Ca³y i zdrowy.
Twoja kolej.
Do zobaczenia za nied³ugo, Dean.
Castiel.
Cas! Trzymamy ciê.
Sukinsynu. Uda³o ci siê.
Tak?
Jestem zaskoczony.
Ju¿ dobrze.
- £ó¿ko? - Tak.
- Teraz mo¿na strzeliæ drinka. - Tak.
Oto ona.
Co?
Dru¿yna wolnej woli.
By³y æpun krwi,
odszczepieniec z 6 dolcami
i pan Œpi¹czka.
Œwietnie.
To nie jest œmieszne.
Nie œmiejê siê.
- Wszyscy mówi¹, ¿e powiemy "tak". - Wiem. To robi siê nudne.
A jeœli maj¹ racjê?
Nie maj¹.
Dlaczego mielibyœmy?
Jednak...
- wczeœniej bywa³em s³aby. - Sam...
Micha³ nak³oni³ tatê do powiedzenia "tak".
To co innego.
Anna chcia³a zabiæ mamê.
Gdybyœ ty nie móg³ uratowaæ mamy, co byœ powiedzia³?
Gdzie j¹ dosta³aœ?
Wyprzeda¿ gara¿owa. 25 centów.
Mi³o to s³yszeæ.
Nie uwa¿asz, ¿e jest trochê obskurna?
Jest s³odka.
Pojêcia nie mam, dlaczego mi siê podoba.
Po prostu...
podoba mi siê.
Wiêc ja j¹ kocham.
Ma³y pi³karz.
Ju¿ rozrabiasz.
Ju¿ dobrze, dziecinko.
Pilnuj¹ ciê anio³y.
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: M.K.
{C:$aaccff}.:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
Ju¿ pamiêtam. Jestem anio³em.
/Mam na karku wyrok œmierci.
/- Czemu? /- Sprzeciwi³am siê rozkazowi.
Naprawdê nie powinnaœ przychodziæ.
- Musisz to powstrzymaæ. - Co powstrzymaæ?
/1973?
Mama?
John Winchester.
Moimi rodzicami s¹ Mary i John Winchesterowie.
A ja jestem twoim wnukiem.
/Mary zostanie zabita przez /¯ó³tookiego Demona w roku 1983.
/Jeœli nie z³apiemy i nie zabijemy /tego demona, on ucieknie...
/Mary umrze.
Nie!
/Nie mog³em tego powstrzymaæ. /I tak zawar³a umowê.
/Zginê³a nad ko³ysk¹, prawda?
Nie mo¿na zmieniæ przeznaczenia, Dean.
Wszystkie drogi prowadz¹ do jednego celu.
{C:$aaccff}TERAZ
# She's my cherry pie #
# Cool drink of water... #
Cofam wszystko. Kocham diab³a.
# Grown man cry, # # sweet cherry pie #
# Oh, yeah # # She's my cherry pie #
# Put a smile on your face # # ten miles wide #
# Looks so good, # # bring a tear to your eye #
# Sweet cherry pie #
To siê nazywa pokój na ziemi.
# Swing it #
Anna?
W³aœnie pracowa³em nad spraw¹.
Ale masz sny.
To niezrêczne.
Po co wchodzisz mi do g³owy? Nie mo¿esz pojawiæ siê w motelu?
Nie mogê ciê znaleŸæ.
To przez Casa.
Cas. Racja.
Na niego to mo¿na liczyæ.
Co?
Nie powiedzia³ ci?
Czego?
Gdzie by³am.
Jasne, ¿e nie. Po co mia³by mówiæ?
A gdzie by³aœ?
W wiêzieniu.
Do góry.
Te tortury i ich przem¹drza³oœæ.
- Dlaczego mia³by nie mówiæ, gdzie jesteœ? - Bo to on mnie wyda³.
Nie b¹dŸ taki zdziwiony.
Zawsze by³ z niego dobry ma³y ¿o³nierzyk.
Wype³nia³ wszystkie rozkazy.
Nie wiedzia³em. Wszystko w porz¹dku?
Nie. I nie mam wiele czasu.
Uciek³am...
Ledwo co.
Szukaj¹ mnie.
A jeœli znajd¹...
Dobra. Czego potrzebujesz?
Spotkajmy siê na Industrial 225.
I pospiesz siê, proszê.
Halo?
Kto tam?
Witaj, Anna.
Gdybym was nie zna³a...
powiedzia³abym, ¿e Winchesterowie mi nie ufaj¹.
Oni tak. Ja nie.
Nie pozwoli³em im przyjœæ.
Dlaczego?
Jeœli nie jesteœ w wiêzieniu, znaczy, ¿e ciê wypuœcili.
I przys³ali odwaliæ brudn¹ robotê.
Sk¹d to przekonanie?
Doœwiadczy³am ju¿... perswazji niebios.
Gdy mnie im wyda³eœ.
To by³ b³¹d.
- Anna, cokolwiek kazali ci tu zrobiæ... - Nie przys³ali mnie.
- Uciek³am. - Nikt nie ucieka.
Po tylu wiekach nadal niedoceniasz mnie?
Jeœli nie jesteœ z nimi, czego chcesz?
Potrzebujê pomocy.
- Pomocy? - Tak.
To po co ci ten sztylet?
Nie wolno mi siê broniæ?
Przed kim? Ostrze nie dzia³a na anio³y.
Przynajmniej nie to.
Mo¿e nie pracujesz dla nieba, jednak o czymœ mi nie mówisz.
Sam Winchester musi umrzeæ.
{C:$aaccff}Grupa Hatak i Supernatural.com.pl /przedstawiaj¹
{C:$aaccff}Supernatural [5x13] The Song Remains the Same "PIE΄ POZOSTAJE TA SAMA"
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: M.K.
Przykro mi. Nie mamy wyjœcia.
Jest naczyniem Lucyfera.
- Nie jest jedyny. - Co? Ten facet, Nick?
On wypala siê z ka¿d¹ chwil¹.
Nie.
Tylko Sam siê liczy.
Wiesz, co to oznacza.
Jeœli Lucyfer nie bêdzie móg³ przej¹æ Sama, jego plan zawiedzie.
Nie bêdzie walki z Micha³em, wirusa croatoan.
JeŸdŸcy apokalipsy wróc¹ do normalnych zajêæ.
Nawet gdyby uda³o siê...
zabiæ Sama, Szatan o¿ywi³by go.
Nie, jeœli rozproszê jego komórki po ca³ym wszechœwiecie.
Nigdy go nie znajd¹, nie ca³ego.
Znajdziemy inne wyjœcie.
Jak idzie?
Jak spisuje siê kolt? A poszukiwanie Boga?
Czy cokolwiek dzia³a?
Jeœli chcesz powstrzymaæ Diab³a, oto sposób.
OdpowiedŸ nadal brzmi "nie".
Bo Sam to mój przyjaciel.
Zmieni³eœ siê.
Mo¿e zbyt póŸno.
Ale zmieni³em siê.
Anna, wiele razem przeszliœmy.
Zbli¿ siê jednak do Sama Winchestera a zabijê ciê.
Bo¿e.
- O Bo¿e. - Wszystko w porz¹dku?
Musimy zawieŸæ j¹ do szpitala.
Naprawdê? Anna?
- Nie wierzê. - To prawda.
Posz³a w œlady Glenn Close? Wypas.
Kim jest Glenn Close?
Œwirusk¹, która lubi gotowaæ króliki. /[w „Fatalnym zauroczeniu” z 1987 r.]
Zabicie mnie powstrzyma Szatana?
Nie, Sam, przestañ.
Cas, jak myœlisz? Anna ma racjê?
Nie.
Jest jak... Glenn Close.
Nie kumam. Szukamy laski, która chce za³atwiæ Sama?
- Po co dra¿niæ niedŸwiedzia? - Anna bêdzie próbowaæ.
Nie odpuœci, póki Sam nie zginie.
Dlatego my zabijemy j¹ pierwsi.
- Znalaz³em j¹. - Gdzie jest?
Nie gdzie.
Kiedy.
W 1978.
Co?
Dlaczego 1978? Nawet jeszcze siê nie urodzi³em.
Nie bêdzie ciê, jeœli zabije twoich rodziców.
Co?
Dziêki mnie nie mo¿e siê do ciebie zbli¿yæ.
- Dlatego œciga rodziców. - Przenieœ nas tam.
Prosto do Anny? Powinienem iϾ sam.
To nasi rodzice, Cas. Idziemy.
To nie takie ³atwe.
Dlaczego?
Podró¿ w czasie by³a trudna nawet z mocami od niebios.
Ale ciê odciêli.
I co? Jesteœ jak Delorean bez plutonu? /[samochód z „Powrót do przysz³oœci”]
Nie rozumiem tego odniesienia.
Chodzi o to,
¿e podró¿ z pasa¿erami...
os³abi mnie.
To nasi rodzice.
Jeœli mo¿emy ich uratowaæ, nie tylko przed Ann¹,
jeœli mo¿emy wszystko naprostowaæ...
musimy spróbowaæ.
Gotowi?
Niezupe³nie.
Nachyl siê.
Z drogi!
Uda³o siê?
Jeœli nie wznowili produkcji fordów pinto,
powiedzia³bym, ¿e tak.
Cas?
Spokojnie. W porz¹dku?
Nic mi nie jest.
Jest o wiele lepiej ni¿ myœla³em.
Cas!
Oddycha... ledwo.
Co robimy?
Te w¹sy...
Op³aci³em Casowi pokój dla nowo¿eñców na 5 nocy.
W³aœcicielowi powiedzia³em, "Nie przeszkadzaæ".
I co odpowiedzia³?
"Bez paniki. Chcesz kupiæ trochê hery?"
Hery.
Powinniœmy kupiæ akcje Microsoftu.
Bêdziemy musieli, jak Cas nie wyzdrowieje.
Dobrze siê czuje?
Wygl¹dam na dr Quinn?
Ocknie siê.
Jest twardy, jak na æwoka ze skrzyd³ami.
Jeœli on tak wyl¹dowa³, oby Anna te¿.
- To powinno kupiæ nam trochê czasu. - Znalaz³eœ ich?
Tak. Winchesterowie. Robin Tree 485.
OdwiedŸmy krewnych.
Sam. Czekaj.
Dean, Anna mo¿e siê zjawiæ.
Wpadniemy i co im powiemy?
- Prawdê. - ¯e synowie przybyli z przysz³oœci
uratowaæ ich przed anio³em zmienionym w terminatora?
Daj spokój. Te filmy nawet jeszcze nie wysz³y.
Powiemy, ¿e œcigaj¹ ich demony. Ona ma ciê za ³owcê, tak?
£owcê, który znikn¹³ zaraz po œmierci jej ojca.
Po prostu mnie kocha.
IdŸ za mn¹.
Jak by³o w pracy?
By³o œwietnie.
Najpierw umyj rêce.
Uwielbiam, jak tak szefujesz.
CzeϾ, Mary.
Nie mo¿ecie wejœæ.
- Przepraszam, jeœli nie w porê. - Nie rozumiesz...
Ja nie...
Ju¿ tego nie robiê.
Prowadzê normalne ¿ycie. Musicie iœæ.
Przepraszam, ale to wa¿ne.
Przepraszam, skarbie, to tylko...
Kuzyni Mary.
Nie mogliœmy zatrzymaæ siê w mieœcie i siê nie przywitaæ.
Dean.
Wygl¹dasz znajomo.
Naprawdê?
Ty w sumie te¿.
Musieliœmy siê ju¿ spotkaæ.
Te ma³e mieœciny. Jak ich nie kochaæ?
Jestem John.
To Sam.
Sam. Tak mia³ na imiê ojciec Mary.
To rodzinne imiê.
W porz¹dku, kolego? Wygl¹dasz niepokoj¹co.
Tak.
To przez d³ug¹ podró¿.
Tak.
Sam i Dean w³aœnie sobie szli.
Co? Dopiero przyszli.
Mi³o poznaæ krewnych Mary.
Proszê, wejdŸcie na piwo.
Czytasz mi w myœlach.
Na pewno nic ci nie jest, Sam?
Tak, ja tylko...
Jesteœ taka piêkna.
Ale w niedziwny,
rodzinny sposób.
W³aœnie.
Od d³u¿szego czasu nie widzieliœmy Mary.
Jest podobna do naszej mamy.
- To takie... - Dziwne.
Jakie jest wasze pokrewieñstwo?
Wiesz, dalekie.
- Znaliœcie rodziców Mary? - Tak.
Jej ojciec by³...
dla nas jak dziadek.
To tragedia. Ten atak serca.
Tak.
Co robicie w mieœcie?
Wiesz, interesy.
Tak? Jakie?
- Hydraulika. - Skup z³omu.
Rety, prawie 19:00.
Nie chcê byæ niegrzeczna, ale muszê robiæ kolacjê.
- Mo¿e by zostali. - Na pewno siê spiesz¹.
Zostañcie, proszê.
To wiele dla mnie znaczy.
Nie znam dobrze rodziny Mary.
Panie Woodson, b³agam, niech to pan przemyœli.
/Chcia³bym, John. /Jesteœ œwietnym mechanikiem.
/Mamy jednak ciê¿kie czasy.
Chocia¿ na pó³ etatu. Potrzebujê tej pracy.
/Dobrze. Wpadnij do mnie. Porozmawiajmy.
Mo¿e coœ poradzimy.
/Naprawdê?
Do zobaczenia za 10 minut. Nie ka¿ mi czekaæ.
Musicie iœæ. Ju¿.
- Pos³uchaj. - To ty pos³uchaj.
Przy ostatnim spotkaniu demon zabi³ moich rodziców.
Teraz wpadasz tu i udajesz rodzinê?
Czegokolwiek chcesz, daj mi spokój.
Grozi wam niebezpieczeñstwo.
- O czym ty mówisz? - Coœ was œciga.
Demon?
- Niezupe³nie. - Wiêc co?
- Trudno to wyjaœniæ. To... - Anio³.
Co?
- One nie istniej¹. - Chcia³bym.
S¹ dwa razy silniejsze od demonów... I to wiêksze ciule.
Dlaczego anio³ chcia³by nas zabiæ?
D³uga historia, opowiemy,
ale teraz musicie nam zaufaæ i musimy siê zbieraæ.
Spójrz mi w twarz i powiedz, ¿e k³amiê.
Dobra.
- Gdzie pójdziemy? - Daleko st¹d. Musimy ruszaæ.
Dobrze, ale co powiem Johnowi?
Powiedz mu...
John?
{C:$aaccff}WRÓCÊ ZA 15 MINUT JOHN
Panie Woodson?
Jest tu pan?
Chcia³bym móc powiedzieæ, ¿e dobrze ciê widzieæ, Anno.
Wzajemnie, Dean.
Przepraszam.
Wybacz.
Anio³a nie tak ³atwo zabiæ.
Nie, ale mo¿esz je odes³aæ.
Potwory.
Potwory?
Tak.
Potwory istniej¹.
- Przepraszam, nie wiedzia³am, jak... - I walczysz z nimi? Wy wszyscy?
Tak.
Od dawna?
Ca³e ¿ycie.
- John, spróbuj zrozumieæ. - Nie mia³a wyjœcia.
Zamkn¹æ siê, wszyscy!
Ani s³owa wiêcej, bo zawrócê!
Niezrêczna rodzinna wycieczka.
Bez ¿artów.
To miejsce by³o w rodzinie od lat.
Diabelska pu³apka.
Czyste ¿elazo, oczywiœcie.
W spi¿arni powinna byæ sól i woda œwiêcona.
No¿e, pistolety.
To tylko j¹ wkurzy.
To co j¹ zabije? Albo chocia¿ spowolni?
Niewiele.
Piêknie.
Powiedzia³ niewiele, nie nic.
Zapakowaliœmy to.
Jeœli u¿yjemy tego
a ona siê zbli¿y,
wystrzelimy j¹ w kosmos.
To œwiêty olej.
Coœ jak diabelska pu³apka na anio³y.
ChodŸ. Poka¿ê ci, jak dzia³a.
O co chodzi z tym czymœ na papierze?
To sigil. Oznacza...
Niewa¿ne. Gdzie go narysowaæ?
Na œcianie albo na drzwiach.
Jak du¿y?
- John... - Co?
Mo¿ecie traktowaæ mnie jak durnia, ale nie jestem bezu¿yteczny.
Mogê narysowaæ cholerne... Cokolwiek to jest. Sigil.
IdŸ pomóc Samowi.
Trzeba to zrobiæ...
ludzk¹ krwi¹.
To jak du¿y?
Poka¿ê.
Co?
Nieoczekiwanie przypominasz mi ojca.
Bardzo dobrze.
Przyszed³eœ mnie sprawdziæ?
Chcia³em za to wszystko przeprosiæ.
Wiem, ¿e to sporo.
Od dawna znasz siê na tych rzeczach?
Prawie od zawsze.
Ojciec wychowa³ mnie na tym.
Powa¿nie?
Kto robi coœ takiego dziecku?
Na przyk³ad rodzice Mary.
Niewa¿ne.
Co za nieodpowiedzialny drañ pozwala dziecku...
Mog³eœ zgin¹æ!
Du¿o nie brakowa³o.
To wp³ynê³o na twoj¹ psychikê...
Ojciec powinien ciê chroniæ.
Próbowa³.
Zgin¹³ próbuj¹c.
Uwierz...
By³em na niego z³y.
Kiedyœ...
Nienawidzi³em go.
Teraz jednak...
rozumiem go.
On... robi³, co móg³.
Stara³ siê trzymaæ w tej niemo¿liwej sytuacji.
Widzisz...
Moja mama...
By³a niezwyk³a, piêkna i by³a mi³oœci¹ jego ¿ycia.
I zosta³a zabita.
I chyba by zwariowa³, gdyby czegoœ nie zrobi³.
Prawda jest taka,
¿e ojciec zgin¹³
zanim powiedzia³em mu, ¿e...
rozumiem...
dlaczego by³, jaki by³.
I ¿e wybaczam mu, co nam zrobi³.
Wybaczam.
I jeszcze...
Kocham go.
Uriel.
- Dobrze wygl¹dasz. - Nie powinnaœ mnie wzywaæ.
Mamy œcis³e rozkazy nie schodziæ tu,
tym bardziej wstêpowaæ w naczynie.
Nie jesteœ Ann¹ z tych czasów.
Nie, ale za 30 lat nadal bêdê twoim zwierzchnikiem.
Musisz zabiæ kilku ludzi.
Z mi³¹ chêci¹.
Ale co siê dzieje?
W przysz³oœci ci ludzie zabij¹ ciê, Uriel.
Dajê ci szansê zabiæ ich pierwszych.
Dziêkujê.
Powiedzia³eœ, ¿e wszystko wyjaœnisz w wolnej chwili.
Mamy chwilê.
Dlaczego anio³ chce mojej œmierci?
Bo to ciule.
Niewystarczaj¹ca odpowiedŸ.
Nawet nie wiedzia³am o ich istnieniu a teraz jestem ich celem?
To skomplikowane.
Dobra.
Zamieniam siê w s³uch.
- Bêdziesz musia³a mi zaufaæ, dobra? - Ca³y dzieñ ci ufam.
- Trudno w to bêdzie uwierzyæ. - Wiêc wychodzê.
Jestem twoim synem.
Co?
Jestem twoim synem.
Przepraszam. Nie wiem jak inaczej to powiedzieæ.
Jesteœmy z 2010 roku.
Przeniós³ nas tu anio³...
Nie ten, który ciê zaatakowa³. PrzyjaŸniejszy.
Nie mo¿esz oczekiwaæ, ¿e w to uwierzê.
Nazywamy siê Dean i Sam Winchesterowie.
Nosimy imiona po twoich rodzicach.
Gdy chorujê
robisz mi zupê pomidorowo-ry¿ow¹,
bo tak¹ robi³a ci mama.
A zamiast ko³ysanki...
œpiewasz "Hey, Jude"...
bo to twoja ulubiona piosenka Beatlesów.
Ja...
Nie wierzê.
Nie.
Przykro mi, ale to prawda.
Wychowa³am dzieci na ³owców?
Nie.
- Jak mog³am wam to zrobiæ? - To nie ty,
bo nie ¿y³aœ.
Co? Co siê sta³o?
¯ó³tooki demon.
Zabi³ ciê...
a John sta³ siê ³owc¹ z zemsty.
Wychowa³ nas w takim ¿yciu.
Pos³uchaj.
Demon przyjdzie do ko³yski Sama,
dok³adnie 6 miesiêcy po jego narodzinach.
2 listopada 1983.
Zapamiêtaj tê datê.
I cokolwiek bêdziesz robiæ...
nie idŸ tam.
Tamtego ranka weŸ Sama i ucieknij.
To nie wystarczy, Dean.
Gdziekolwiek pójdzie, demon j¹ znajdzie...
Znajdzie mnie.
Wiêc co?
Mo¿e odejœæ od ojca. Ot co.
Musisz zostawiæ Johna.
- Co? - Kiedy to siê skoñczy, odejdŸ...
I nigdy nie wracaj.
Nigdy siê nie urodzimy. Ma racjê.
Nie mogê.
Mówicie, ¿e jesteœcie moimi dzieæmi
a teraz...
Nie masz wyjœcia.
Pomiêdzy umieraniem a nigdy nie urodzeniem siê jest wielka ró¿nica.
Wierz mi, godzimy siê z tym, rêczê.
Ale ja nie.
Myœlisz, ¿e mo¿esz mieæ upragnione normalne ¿ycie.
Ale nie mo¿esz mieæ. Przykro mi.
Wszystko pójdzie nie tak.
Ty zginiesz
a twoje dzieci bêd¹ przeklête.
- Musi byæ sposób. - Nie, to jest sposób.
- Zostaw Johna. - Nie mogê.
Nie chodzi tylko o nas.
- Na szali jest wiele innych ¿yæ. - Nie rozumiesz. Nie mogê.
Ju¿ za póŸno.
Jestem...
w ci¹¿y.
Mamy problem.
Te rzeczy z krwi, sigile... zniknê³y.
Zniknê³y...
Narysowa³em jeden na drzwiach a jak siê odwróci³em zosta³a tylko smuga.
Ma racjê.
Skoñczy³ siê œwiêty olej.
Kim, do diab³a, jesteœ?
Jestem Uriel.
Dajcie spokój.
Uciekaæ.
Nic z tego.
John!
Sammy!
Sam!
Naprawdê mi przykro.
Anna...
Micha³.
Micha³...
Nie wiedzia³em.
¯egnaj, Uriel.
Co zrobi³eœ Johnowi?
Nic mu nie jest.
Kim... Czym jesteœ?
Ta rozmowa powinna siê ju¿ dawno odbyæ, prawda?
Ulecz go.
Najpierw...
Porozmawiamy.
PóŸniej uleczê twojego ukochanego ma³ego Sammy'ego.
Jak znalaz³eœ siê w moim ojcu?
Powiedzia³em, ¿e mogê uratowaæ jego ¿onê i siê zgodzi³.
Chyba mnie przeceniali, ¿e jestem jedynym naczyniem.
Jesteœ moim prawdziwym naczyniem, ale nie jedynym.
Co to ma znaczyæ?
Kwestia przodków.
Przodków?
Pocz¹wszy od Kaina i Abla.
To jest w twojej krwi, krwi twojego ojca,
krwi twojej rodziny.
Fantastycznie.
Szeœæ stopni niebiañskiego bekonu.
Czego ode mnie chcesz?
Naprawdê nie wiesz?
Wiesz, ¿e siê nie zgodzê, wiêc po co tu jesteœ?
Czego ode mnie chcesz?!
Chcê, byœ zrozumia³, co mamy do zrobienia.
Rozumiem.
Posprzecza³eœ siê z bratem.
IdŸ na terapiê, koleœ. Nie wy³adowuj tego na mojej planecie!
Mylisz siê.
Lucyfer sprzeciwi³ siê naszemu ojcu i zdradzi³ mnie.
Mimo to...
Nie chcê tego bardziej, ni¿ ty chcia³byœ œmierci Sama.
Wiesz, mój brat, praktycznie go wychowa³em.
Opiekowa³em siê nim w sposób, jakiego wiêkszoœæ ludzi nie zrozumie
i nadal go kocham.
Jednak zabijê go, bo tak trzeba.
- Bo Bóg tak mówi? - Tak.
Od pocz¹tku wiedzia³, ¿e tak to siê skoñczy.
- I robisz wszystko, co Bóg ka¿e. - Tak, bo jestem Jego synem.
Uwierz mi, to œlepa uliczka.
I wiesz to lepiej od mojego ojca?
Jeden nieznacz¹cy cz³owieczek.
Sk¹d pomys³, ¿e masz wybór?
Bo wierzê, ¿e mogê decydowaæ, co robiê
w moim... nieznacz¹cym ¿yciu.
Mylisz siê.
Sk¹d wiem?
Pomyœl o milionie przypadków,
¿e John i Mary urodzili siê,
by siê spotkaæ, zakochaæ i mieæ wasz¹ dwójkê.
Pomyœl o milionie przypadkowych decyzji, jakie podejmujesz
i jak ka¿da jedna przybli¿a ciê do przeznaczenia.
Wiesz, dlaczego tak jest?
Bo to nie przypadek.
To doskonale realizowany plan.
Wolna wola to z³udzenie, Dean.
Dlatego powiesz "tak".
Uszy do góry.
Mog³o byæ gorzej.
W przeciwieñstwie do braci,
nie zostawiê œlini¹cego siê warzywa, gdy przestanê ciê nosiæ.
- Co z moim tat¹? - Jak nowy.
W³aœciwie to zrobiê twoim rodzicom przys³ugê.
Jak¹?
Wyczyszczê im pamiêæ.
Nie bêd¹ pamiêtaæ, ani mnie, ani ciebie.
- Nie mo¿esz tego zrobiæ. - Dajê tylko twojej matce to, czego chcia³a.
Mo¿e wróciæ do mê¿a, rodziny...
Wejdzie do pokoju Sama!
Zapewne.
Zawsze wiedzia³eœ, ¿e to siê rozegra w ten czy inny sposób.
Nie mo¿esz walczyæ z gór¹.
Wróci³ do domu...
Ca³y i zdrowy.
Twoja kolej.
Do zobaczenia za nied³ugo, Dean.
Castiel.
Cas! Trzymamy ciê.
Sukinsynu. Uda³o ci siê.
Tak?
Jestem zaskoczony.
Ju¿ dobrze.
- £ó¿ko? - Tak.
- Teraz mo¿na strzeliæ drinka. - Tak.
Oto ona.
Co?
Dru¿yna wolnej woli.
By³y æpun krwi,
odszczepieniec z 6 dolcami
i pan Œpi¹czka.
Œwietnie.
To nie jest œmieszne.
Nie œmiejê siê.
- Wszyscy mówi¹, ¿e powiemy "tak". - Wiem. To robi siê nudne.
A jeœli maj¹ racjê?
Nie maj¹.
Dlaczego mielibyœmy?
Jednak...
- wczeœniej bywa³em s³aby. - Sam...
Micha³ nak³oni³ tatê do powiedzenia "tak".
To co innego.
Anna chcia³a zabiæ mamê.
Gdybyœ ty nie móg³ uratowaæ mamy, co byœ powiedzia³?
Gdzie j¹ dosta³aœ?
Wyprzeda¿ gara¿owa. 25 centów.
Mi³o to s³yszeæ.
Nie uwa¿asz, ¿e jest trochê obskurna?
Jest s³odka.
Pojêcia nie mam, dlaczego mi siê podoba.
Po prostu...
podoba mi siê.
Wiêc ja j¹ kocham.
Ma³y pi³karz.
Ju¿ rozrabiasz.
Ju¿ dobrze, dziecinko.
Pilnuj¹ ciê anio³y.
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: M.K.
{C:$aaccff}.:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.