pl Polish
Supernatural 5x11 (HDTV.PROPER.FQM) Polish subtitles
Report a problem
Advertisement
Polish transcript
{C:$aaccff}WCZEŒNIEJ
- Piekielne ogary. - Zgadza siê, Dean. Twoje ulubieñce.
Nie!
Nie mogê walczyæ, nie mogê chodziæ.
Przynajmniej coœ mogê zrobiæ.
Mamy wszystko, co potrzebne, do zbudowania bomby.
- Co my robimy? - Polujemy na duchy.
A kto tak robi? Szaleñcy!
Jesteœmy szaleni!
Jutro idziemy polowaæ na diab³a.
To nasza ostatnia noc na Ziemi.
/Rozpraw siê nim z Lucyferem.
- Wiesz, ¿e nie skrzywdzi³bym ciê. - Pos³uchaj mnie, sukinsynu.
Osobiœcie ciê zabijê.
Osobiœcie wyrwê ci serce!
Bardzo dobrze, Sam.
Rozgrzewaj ten ogieñ w twoim brzuchu.
Bêdê potrzebowa³ tego powstrzymywanego gniewu.
{C:$aaccff}TERAZ
{C:$aaccff}PSYCHIATRYK GLENWOOD SPRINGS KETCHUM, STAN OKLAHAMA
{C:$aaccff}OCENA STANU PSYCHICZNEGO
{C:$aaccff}CH£OPIEC GINIE TRAGICZNIE W PO¯ARZE
Pielêgniarki mówi³y, ¿e nie bierzesz lekarstw.
Powiesz dlaczego?
Susan?
Robiê siê po nich senna, a nie mogê...
Jak zasnê, to coœ nadejdzie.
Mówisz o potworze.
- Musimy o tym porozmawiaæ. - Ale to zabi³o Annie.
Susan, masz schizofreniê.
Umys³ p³ata ci figle.
Czujesz siê zagubiona. Czasami widzisz ró¿ne rzeczy.
Wiem, kim jestem.
Tak samo, jak widzê za panem swojego martwego syna.
Wiem, ¿e nie jest prawdziwy.
Ale potwór... jest.
Annie by³a twoj¹ wspó³lokatork¹
i to, co j¹ spotka³o, by³o bolesne dla nas wszystkich.
Pewnie ³atwiej ci wierzyæ w potwora ni¿ zmierzyæ siê z jej samobójstwem.
S³yszê to w nocy.
W œcianach.
Proszê.
Musi mi pan uwierzyæ.
Susan...
Potwory nie istniej¹.
/22:30, gasimy œwiat³a.
/O mój Bo¿e!
/Pomocy!
/Na pomoc!
Dzisiaj wczeœnie zaczêli.
Szybko!
To nadchodzi!
Pomocy!
{C:$aaccff}Grupa Hatak i Supernatural.com.pl /przedstawiaj¹
{C:$aaccff}Supernatural [5x11] Sam, Interrupted "PRZERWANA LEKCJA SAMA"
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: M.K. Korekta: SSJ
{C:$aaccff}HISTORIA PACJENTA
Skierowa³ pana do mnie dr Babar z Chicago.
Zgadza siê.
Nie ma przypadkiem bajki o s³oniu imieniem Babar?
Nie wiem.
Nie mam bajek o s³oniach.
Doktorze, s¹dzê, ¿e...
doktor by³ wtedy rozproszony przez niego...
bo mój brat...
Dobrze, wystarczy. Dziêkujê.
To nie by³o konieczne.
Mo¿e powiesz mi, jak siê czujesz, Alex?
Nic mi nie jest.
No mo¿e ma³a depresyjka.
Dobrze. A wiesz dlaczego?
Pewnie przez wszczêcie apokalipsy.
Apokalipsy?
Tak, zgadza siê.
I uwa¿asz, ¿e j¹ wszcz¹³eœ.
No tak.
To znaczy...
Zabi³em tego demona... Lilith...
i przypadkowo uwolni³em Lucyfera z piek³a.
Teraz jest na wolnoœci i próbujemy go powstrzymaæ.
Jacy "my"?
Ja. I on.
I ten anio³.
Masz na myœli anio³a stró¿a?
Nie. Ma na imiê Castiel. Nosi be¿owy p³aszcz.
Widzi pan, doktorze?
M³ody obwinia siê za to od miesiêcy.
Apokalipsa nie by³a jego win¹.
Nie?
Nie.
By³ ten drugi demon, Ruby. Uzale¿ni³a go od krwi demonów.
Pod koniec praktycznie j¹ zasysa³.
Mój brat nie jest z³y.
By³ po prostu...
Odurzony.
Tak?
Wyleczy go pan, ¿ebyœmy mogli znowu
podró¿owaæ po kraju i ³apaæ potwory?
Erma...
Odwo³aj mój lunch.
Dr Fuller chcia³by zatrzymaæ was pod obserwacj¹ przez kilka dni.
Obu? Mnie te¿?
Tak, cukiereczku. Wed³ug doktora tak bêdzie najlepiej.
Dobrze. Zrobimy ma³e badanie.
S³uchaj no, siostro Ratched, dla jasnoœci
ogl¹da³em "Lot nad kuku³czym gniazdem",
wiêc nie próbuj na mnie tej lodowatej postawy.
Jasna sprawa.
PrzejdŸmy dalej, majtki w dó³.
Czekaj.
Co? Po co?
Jak tam pod prysznicem?
W porz¹dku.
Tak. Dobrze. Tak.
Dobre... ciœnienie wody.
- Czy siostra... - By³a bardzo skrupulatna.
Tak. To dobrze.
Nie wierzê, ¿e da³em ci siê w to wci¹gn¹æ.
Chocia¿ to mo¿emy zrobiæ.
Martin uratowa³ tatê niezliczon¹ iloœæ razy.
To wielki ³owca.
By³. Do czasu Albuquerque.
Poza tym to najlepszy sposób na zabicie czasu.
Lepszy od czego?
Niczego.
S³uchaj...
Przez ostatnie tygodnie martwi³eœ siê o mnie.
Daj spokój, Sam. Przestañ.
To, ¿e siedzimy w wariatkowie nie znaczy, ¿e mo¿esz zgrywaæ psychiatrê.
- Dean. - Ellen i Jo zginê³y.
Tak, wielka tragedia.
- Nie bêdê siê tym zasmucaæ. - Dean, zawsze tak robisz.
Nie potrafisz sobie z tym poradziæ.
To patrz.
Tam jest.
Sam, Dean.
Ale wyroœliœcie.
Dobrze wygl¹dacie.
Dziêki. Ty te¿, Martin.
Dziêki, ¿e siê zjawiliœcie.
Tak.
Za dawnych czasów poradzi³bym sobie z tym z zawi¹zanymi na plecach rêkoma.
Ale teraz...
Na co polujemy?
Jeszcze nie wiem.
Duch, demon, potwór.
Zwierzê, roœlina, minera³.
W szpitalu by³o piêæ trupów w cztery miesi¹ce.
Lekarze twierdz¹, ¿e to samobójstwa, ale myl¹ siê.
Widzia³eœ to coœ?
Ktokolwiek widzia³?
Kilku pacjentom siê mignê³o, ale za du¿o nie widzieli.
S¹ wiarygodni?
Pewnie. Dlaczego by nie mieli byæ?
Rety, nie wiem.
Wiem, ¿e uwa¿acie mnie za wrak cz³owieka.
Nie zrozumcie mnie Ÿle, ale nie dzwoni³bym,
gdyby czegoœ tu nie by³o.
Czujê to w kiszkach.
Wierzymy ci.
Sprawdzi³eœ cia³a, by³y œlady ataku?
Nie.
Ju¿ nie...
Ju¿ nie podchodzê do... trupów.
Alex, Eddie.
Dobrze, ¿e nawi¹zujecie przyjaŸnie.
Mo¿e do³¹czycie z panem Creaserem do grupy?
Proszê. Têdy.
Ciebie chcia³em przydzieliæ do popo³udniowej grupy.
Co? Dlaczego?
Szczerze mówi¹c,
wasze braterskie relacje maj¹ na was negatywny wp³yw.
Krótka roz³¹ka dobrze wam obu zrobi.
Dobrze, kto chcia³by zacz¹æ?
Ktoœ jeszcze?
Dobrze, Ted. Spokojnie.
Jestem spokojny.
Bardzo spokojnie chcia³bym pomówiæ o potworze, który na nas poluje.
Ted, nie bêdziemy mówiæ na ten temat.
To Ÿle dla grupy.
Zgadzam siê.
Wiesz, co jeszcze jest z³e dla grupy?
- Potwór, zjadaj¹cy nasze twarze! - Wystarczy. Dziêkujê.
- Ktoœ inny... - Widzia³em to!
Gdy zabi³o Susan!
- Ja te¿. Ma kleszcze jak homar. - Wcale nie!
Tak, to by³ obcy, jak w "Z archiwum X".
Przestañ!
Przestañ pomagaæ! Pos³uchaj!
- Wszyscy umrzemy! - Wystarczy!
Nie ma ¿adnego potwora.
Ted, mam odes³aæ ciê do izolatki...
czy siê uspokoisz?
Uspokojê siê.
Warcaby!
Eddie?
Doktor Erica Cartwright. Przydzielono mnie do twojego przypadku.
Jesteœ moim psychiatr¹?
Mam fart.
A ty moim paranoidalnym schizofrenikiem
z narcystycznymi zaburzeniami osobowoœci i psychoz¹ religijn¹.
Ja to dopiero mam fart.
Porozmawiamy?
Tak.
Mam do ciebie kilka pytañ.
Co za zbieg okolicznoœci. Ja do ciebie te¿.
No to quid pro quo, Clarice.
Dobra, Hannibal. Ja zacznê.
- Ile godzin œpisz w nocy? - Trzy czy cztery, przez kilka nocy.
Co mo¿esz mi powiedzieæ o niedawnych samobójstwach?
To tragedia.
Ale nie zauwa¿y³aœ niczego dziwnego,
jak, nie wiem, czarny dym, siarka?
Nie. Dlaczego? Co to by znaczy³o?
Oznaka demonów.
Polujê na demony, potwory i tym podobne.
Ile drinków pijesz tygodniowo?
Czasami muszê spaæ, wiêc...
Siedem dni po...
Coœ ko³o 50-ciu.
Odczu³aœ spadki temperatury albo ch³ód, chodz¹c po szpitalu?
Nie przypominam sobie. A gdyby?
Oznacza³oby to ducha w pobli¿u.
Dobra.
Kiedy ostatnio ¿y³eœ w powa¿nym zwi¹zku?
Zdefiniuj "powa¿ny".
Ponad dwa miesi¹ce.
Nigdy.
Pacjenci zg³aszali, ¿e widzieli coœ dziwnego?
Tutaj? Ca³y czas.
Racja.
Pomówmy o twoim ojcu.
Dean. Hej.
- Wszystko w porz¹dku? - Gada³em z psychiatr¹.
Nie jest w porz¹dku.
- Powiedz, ¿e coœ znalaz³eœ. - Tak.
Koleœ mówi, ¿e widzia³ stwora. Powinniœmy z nim pogadaæ.
Spotkamy siê tu za godzinê?
Tak. Im szybciej za³atwimy to coœ, tym szybciej st¹d wyjdziemy.
To miejsce przyprawia mnie o ciarki.
- CzeϾ. - CzeϾ.
Jestem Wendy.
Mo¿e nie jest tu tak Ÿle.
Stary...
Na to nie licz.
Jaka ostra.
W sam¹ porê. Pielêgniarki maj¹ obchód.
Mamy 15-20 minut. Gdzie ten koleœ?
Pokój 306.
Pospiesz siê! Dalej!
Odczep siê, Dean!
Znalaz³em coœ.
- Co masz? - Tutaj.
Daj rêkê.
Dobra.
Otwór prowadzi a¿ do mózgu.
Co to oznacza?
Dowiedzmy siê.
Powa¿nie?
Mo¿esz pilnowaæ przy drzwiach.
Stary!
Zobacz, ma wyssany mózg.
Fascynuj¹ce. Ktoœ idzie.
Co wy tu robicie?
Pudding!
No dobra. ChodŸcie.
Nabra³a siê.
To oryginalny Gacy?
Ja je namalowa³em.
Wróæmy do tematu, proszê.
- Cokolwiek to jest... - Dobre.
wysysa mózg do cna.
I pozoruje samobójstwa.
Jakieœ pomys³y?
Tak.
Jeden, z³y.
Co to jest?
Mogê siê za³o¿yæ o obiad.
Widmo.
Otwieraj¹ czaszki i po¿ywiaj¹ siê mózgiem.
- Mia³eœ ju¿ z nimi do czynienia? - Nigdy.
I nigdy nie chcia³em mieæ.
Jak to zabiæ?
Srebrem.
Od samego dotyku popêka mu skóra.
To dobre wieœci.
A z³e... ¿e potrafi¹ udawaæ ludzi.
To mo¿e byæ Peter, Paul czy inna Maryœka.
Œwietnie. Jak to wytropiæ?
Lustro.
Wed³ug przekazów widmo ods³ania prawdziwe oblicze przed lustrem.
Musimy sprawdziæ wszystkich pacjentów i personel.
Jasne.
Ale czego to szuka w psychiatryku?
Wariatkowo to doskona³e ³owisko.
Pewnie.
Kto uwierzy pacjentowi, ¿e widzia³ potwora?
To doskona³y teren polowañ.
Co jest, doktorku?
Ty mi powiedz.
Polowanie.
Na widmo.
To mo¿e byæ ka¿dy.
Wiêc mogê byæ potworem?
Nie. Ty jesteœ czysta.
Dlaczego ty?
Co dlaczego ja?
Dlaczego polujesz na potwory?
Dlaczego nie zostawiæ tego komuœ innemu?
Nie mogê znaleŸæ drugiego takiego kretyna.
Tym siê zajmujê.
Ktoœ musi ratowaæ ludziom ty³ki.
£¹cznie z twoim.
Masz jakiœ przydzia³?
Ilu musisz uratowaæ?
Wszystkich.
Wszystkich?
- Myœlisz, ¿e musisz wszystkich uratowaæ? - Tak. Ca³y Bo¿y œwiat.
Jak?
Uwierz, s³ysza³am ju¿ ró¿ne rzeczy.
To koniec œwiata, jasne?
Cholerna biblijna apokalipsa.
A jeœli jej nie powstrzymam, to nikt inny i wszyscy zgin¹.
To okropne.
Co ty nie powiesz.
Apokalipsa czy nie,
potwory czy nie,
to mia¿d¿¹cy ciê¿ar na barkach.
Wiedzieæ, ¿e szeœæ miliardów ¿yæ zale¿y od ciebie.
Bo¿e.
Jak ty rano wstajesz?
Dobre pytanie.
Witaj, Eddie.
Doktorze.
Dobra.
Musia³em obskoczyæ 3 biurka pielêgniarek, ¿eby to zdobyæ.
Tylko platerowane srebrem, ale powinno wystarczyæ.
O nie.
Nie dzisiaj, kochana. IdŸ sobie.
Chcê go teraz.
Jest wiêkszy.
Mia³eœ ju¿ gorsze.
Fuller ma dy¿ur, wiêc musimy go zaatakowaæ po zgaszeniu œwiate³.
Wszyscy trzej.
Co? Nie!
Martin, musimy przejœæ ochronê,
izolatki,
i podci¹æ dy¿urnemu gard³o, jasne?
Za³atwimy przyssawkê, ale mo¿e przydaæ siê wsparcie.
Nie mogê.
Wiemy, co siê sta³o w Albuquerque.
Nie wiecie nawet po³owy.
Bo¿e.... By³em jak wy.
Uwa¿a³em siê za niepokonanego.
I wtedy...
okaza³o siê, ¿e nie jestem.
Martin. Nadal jesteœ ³owc¹.
Nie jestem!
Jestem bezu¿yteczny!
Po co meldowa³em siê w hotelu California?
Chêtnie bym wam pomóg³.
Naprawdê.
Ale nie mogê.
Przepraszam. Nie mogê.
Nadal jest w budynku.
WeŸ zachodnie skrzyd³o, ja wschodnie.
Nie!
Spójrz na jego rêkê!
Rana siê nie pali!
To nie on!
To nie on.
W porz¹dku?
Nie.
Nie jest w porz¹dku.
Jestem...
zajebisty!
Dali ci coœ?
O tak.
Dali mi wszystko.
To spektaku... lakularne.
Zawsze by³eœ weso³y po pijanemu.
Dean...
Doktor nie by³ widmem.
Wiem.
Nie rozumiem tego, ale widzia³em w lustrze.
To nie by³ cz³owiek.
Albo masz zwidy.
Mo¿e wariujesz.
Nie wariujê.
Daj spokój.
Przez d³ugi czas by³eœ przynajmniej pó³-wariatem.
Od powrotu z piek³a, albo nawet wczeœniej.
I jesteœmy w szpitalu psychiatrycznym.
Mo¿e w koñcu pêk³eœ.
Mo¿e teraz jesteœ naprawdê wariatem.
Pomyli³em siê. Nic wiêcej.
Znajdê to coœ.
Tak, wiem.
Jest dobrze.
Spójrz na mnie.
Jest dobrze...
bo jesteœ moim bratem...
i nadal ciê kocham.
Opuœci³eœ dzisiejsz¹ sesjê.
- Jestem trochê zajêty. - Nadal polujesz na to widmo?
Ludzie umieraj¹.
Ludzie umieraj¹ ca³y czas.
Pozwolisz mi robiæ swoje, mo¿e ocalê ci ¿ycie?
Nie o swoje ¿ycie siê martwiê.
O mój Bo... Nic mi nie jest, jasne?
W porz¹dku.
Daj spokój. Nawet ty w to nie wierzysz.
Ta presja, jak¹ na siebie wywierasz,
ca³a ta wina, to ciê wykañcza.
Nie mo¿esz uratowaæ wszystkich.
Nie mo¿esz.
Teraz nikogo ju¿ nie uratujesz, Dean.
- Co powiedzia³aœ? - Prawdê, Dean.
Przez ciebie zginê³y Ellen i Jo.
Strzeli³eœ do Lucyfera, ale nie mog³eœ go zabiæ.
Nie mog³eœ powstrzymaæ Sama przed zabiciem Lilith
no i z³ama³eœ pierwsz¹ pieczêæ.
Jedna wielka pora¿ka.
Naprawdê myœla³eœ, ¿e ty, Dean Winchester,
z dyplomem i z³owrogim nastawieniem, pokonasz diab³a?
Proszê.
Œwiat sp³onie i nic na to nie poradzisz.
Kim jesteœ?
Sk¹d to wiesz?!
Uspokój siê.
Powiedz!
Powiedzia³em spokój.
Kim jesteœ?
Kim ona jest?
Kto?
Œlepy jesteœ?! Ona!
Koleœ, nikogo tam nie ma.
Nie jestem prawdziwa, Dean.
Jestem w twojej g³owie...
bo wariujesz.
Daj mi spokój.
Chcia³eœ mnie widzieæ?
Tak. Dziêki.
Chcia³em tylko przeprosiæ.
Okropnie siê czujê przez to co ci zrobi³em.
Bra³em ciê za potwora.
Wiem.
Pytanie tylko, dlaczego?
By³em...
To bez znaczenia...
bo przez to, co siê wczoraj sta³o
mia³em...
chwilê jasnoœci umys³u.
Zrozumia³em, ¿e potwory nie istniej¹.
Dobrze to s³yszeæ.
Ale szczerze?
Potwory to twoje najmniejsze zmartwienie.
Ludzie ucz¹ siê ¿yæ z urojeniami,
ale gniew, jaki w tobie widzia³em.
Rani³eœ dwóch ludzi a mnie chcia³eœ zabiæ.
Twoje spojrzenie, gdy mnie œciga³eœ...
By³eœ ledwie cz³owiekiem.
Jak opêtany.
Wiem.
Proszê...
Mogê dostaæ drug¹ szansê?
To nie jest wiêzienie.
Bêdziesz móg³ chodziæ na œwietlicê.
Pod nadzorem.
Dziêkujê.
Ale po kolejnym wybuchu
przeniosê ciê do placówki, przystosowanej dla agresywnych pacjentów.
I wierz mi, tam tak ³atwo nie wybaczaj¹.
Dean. Hej.
Co siê sta³o?
To nie krew demona, Sam.
- To nie przez ni¹. - Co?
Problemem by³eœ ty.
To zawsze by³eœ ty.
K³amstwa, arogancja, czarne piêtno na twojej duszy.
Teraz wszyscy umrzemy przez ciebie.
- To twoja wina! - Wszystkich nas zabi³eœ!
Dziwol¹g!
- Diabe³! - Sukinsyn!
Przegraniec!
- Wszyscy umrzemy! - Dziwol¹g!
Przegraniec!
Dziwol¹g!
Dajcie mi spokój!
Dajcie mi spokój! Nie!
Przestañcie! Dajcie mi spokój!
Dajcie mi spokój! Nie zrobi³em tego!
Puszczajcie! Dajcie mi spokój!
Nie!
Dajcie mi spokój!
Co siê dzieje?
Martin, Martin, to ja! Dean!
Przepraszam.
Wygl¹dasz potwornie, ch³opcze.
I tak siê czujê.
Gdzie jest Sam?
Zamkniêty.
Zwariowa³, dziêki Bogu.
Co?
Mnie te¿ odbija.
Widzê i s³yszê ró¿ne rzeczy.
Obaj wariujemy.
- Szaleñstwo to wskazówka. - Co?
- Dean? - Szaleñstwo to wskazówka.
- Ju¿ powiedzia³eœ. - Co?
To, co robiliœmy z Samem, rzeczy, które widzieliœmy.
Coraz gorzej z nami.
Skoñczymy jako naszprycowane czubki.
Bez urazy.
Nie przyjêta.
Ale ¿eby odbi³a nam palma tego samego dnia?
To musi byæ...
- Potwór. - Co? Gdzie?! Gdzie?!
Nie, nic tam nie ma.
A jeœli to nie ¿ywi siê wariatami?
A jeœli robi z ludzi wariatów?
To mo¿liwe? Brzmi to realnie?
Nie jestem wiarygodnym Ÿród³em na temat realnoœci,
ale to brzmi... sensownie.
Dobra.
Jesteœmy zaka¿eni.
Coœ sprawia, ¿e wariujemy.
Coœ...
Mo¿e...
Mo¿e duch mojego ojca?
Nie.
Skup siê na widmie, Dean.
- Skup siê! - Tak, widmo. Widmo.
Dobra, widmo. Widmo.
Otru³o nas.
Mo¿e jadem, przez dotyk.
Albo... jadem ze œliny.
Wendy.
Wendy?
Wendy! Wendy posz³a z nami w œlinê!
Tak siê zakaziliœmy!
Nie mogê st¹paæ po pêkniêciach.
Czy to jest naprawdê?
O tak, cukiereczku.
To jest bardzo prawdziwe.
Nadal ¿yje!
W pokoju Wendy jest dwóch pacjentów.
Zaatakowali mnie.
Dean? S³yszysz mnie?
Dean!
Musisz wyjœæ i zabiæ to coœ.
Ja siê ni¹ zajmê.
Nie mogê.
Musisz. Nie masz wyboru, synu.
IdŸ!
Dean, uciekaj!
Uciekaj!
WypuϾcie mnie!
Nie.
Jesteœ zbyt agresywny, by wyjœæ w prawdziwy œwiat.
- Ty! - Pewnie, ¿e ja.
Wy, ³owcy, nie ¿yjecie wed³ug swoich zasad.
Martin to wrak. Jest nieszkodliwy.
Zjawiasz siê z bratem i gadacie o zabijaniu potworów?
£atwo was rozpoznaæ.
Wystarczy³o was dotkn¹æ...
i byliœcie moi.
Uwielbiam to miejsce.
To moja prywatna 5-gwiazdkowa restauracja.
Szalone mózgi. Nasi¹kniête dopamin¹ i adrenalin¹.
Ró¿nymi hormonami i chemikaliami. To czyni je pysznymi.
Im wiêksze czubki, tym smaczniejsi.
Ty mi to zrobi³aœ!
Pomog³am.
Ale ten gniew?
Nie, nie. To czysty ty.
Nie czyniê wariatem. Wyci¹gam tylko, co siedzi w g³owie.
Sam zbudowa³eœ sobie piek³o.
Ja da³am ci tylko lego.
I kiedy jesteœ dojrza³y,
sprawiam, ¿e znikaj¹ wszystkie twoje problemy.
OdejdŸ od niego!
Naprawdê myœlisz, ¿e to siê dla ciebie dobrze skoñczy?
Nie.
Ale jestem wariatem, to co mi tam.
Nadal jesteœ wariatem?
Nie bardziej ni¿ zwykle.
Musimy siê st¹d wydostaæ.
Tom Cruise mia³ racjê. Psychiatrzy s¹ do bani.
Co robisz?
Sam, w porz¹dku?
Nie.
- Nie, widmo... - Co z nim?
Mia³a racjê.
Wcale nie. Jest martwa, jasne?
Wracajmy na drogê. Potrzebujê drinka, albo 12.
Przez wiêkszoœæ czasu potrafiê to st³umiæ.
Ale jestem z³y.
Na wszystko.
Kiedyœ na ciebie i tatê, póŸniej Lilith, teraz Lucyfera.
Szukam wymówek. Obwiniam Ruby albo krew demonów.
Ale to nie ich wina. Nie ich, tylko moja.
To jest wewn¹trz mnie.
Ca³y czas jestem z³y...
i nie wiem dlaczego.
Dobra, przestañ.
Przestañ.
Co, jeœli jesteœ?
Co zrobisz, weŸmiesz urlop?
Powiesz "tak" Lucyferowi?
Co?
- Nie. Oczywiœcie, ¿e nie... - W³aœnie.
I to w³aœnie zrobisz.
Zbierzesz to wszystko i pogrzebiesz.
Zapomnisz o tym...
Bo tak postêpujemy.
Dlatego nie skoñczymy jak Martin!
Jesteœ ze mn¹?
No, stary. Jesteœ ze mn¹?
Jestem z tob¹.
Dobrze.
Zbierajmy siê st¹d.
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: M.K. Korekta: SSJ
{C:$aaccff}Najnowsze wieœci nie z tego œwiata: www.supernatural.com.pl
{C:$aaccff}.:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl
- Piekielne ogary. - Zgadza siê, Dean. Twoje ulubieñce.
Nie!
Nie mogê walczyæ, nie mogê chodziæ.
Przynajmniej coœ mogê zrobiæ.
Mamy wszystko, co potrzebne, do zbudowania bomby.
- Co my robimy? - Polujemy na duchy.
A kto tak robi? Szaleñcy!
Jesteœmy szaleni!
Jutro idziemy polowaæ na diab³a.
To nasza ostatnia noc na Ziemi.
/Rozpraw siê nim z Lucyferem.
- Wiesz, ¿e nie skrzywdzi³bym ciê. - Pos³uchaj mnie, sukinsynu.
Osobiœcie ciê zabijê.
Osobiœcie wyrwê ci serce!
Bardzo dobrze, Sam.
Rozgrzewaj ten ogieñ w twoim brzuchu.
Bêdê potrzebowa³ tego powstrzymywanego gniewu.
{C:$aaccff}TERAZ
{C:$aaccff}PSYCHIATRYK GLENWOOD SPRINGS KETCHUM, STAN OKLAHAMA
{C:$aaccff}OCENA STANU PSYCHICZNEGO
{C:$aaccff}CH£OPIEC GINIE TRAGICZNIE W PO¯ARZE
Pielêgniarki mówi³y, ¿e nie bierzesz lekarstw.
Powiesz dlaczego?
Susan?
Robiê siê po nich senna, a nie mogê...
Jak zasnê, to coœ nadejdzie.
Mówisz o potworze.
- Musimy o tym porozmawiaæ. - Ale to zabi³o Annie.
Susan, masz schizofreniê.
Umys³ p³ata ci figle.
Czujesz siê zagubiona. Czasami widzisz ró¿ne rzeczy.
Wiem, kim jestem.
Tak samo, jak widzê za panem swojego martwego syna.
Wiem, ¿e nie jest prawdziwy.
Ale potwór... jest.
Annie by³a twoj¹ wspó³lokatork¹
i to, co j¹ spotka³o, by³o bolesne dla nas wszystkich.
Pewnie ³atwiej ci wierzyæ w potwora ni¿ zmierzyæ siê z jej samobójstwem.
S³yszê to w nocy.
W œcianach.
Proszê.
Musi mi pan uwierzyæ.
Susan...
Potwory nie istniej¹.
/22:30, gasimy œwiat³a.
/O mój Bo¿e!
/Pomocy!
/Na pomoc!
Dzisiaj wczeœnie zaczêli.
Szybko!
To nadchodzi!
Pomocy!
{C:$aaccff}Grupa Hatak i Supernatural.com.pl /przedstawiaj¹
{C:$aaccff}Supernatural [5x11] Sam, Interrupted "PRZERWANA LEKCJA SAMA"
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: M.K. Korekta: SSJ
{C:$aaccff}HISTORIA PACJENTA
Skierowa³ pana do mnie dr Babar z Chicago.
Zgadza siê.
Nie ma przypadkiem bajki o s³oniu imieniem Babar?
Nie wiem.
Nie mam bajek o s³oniach.
Doktorze, s¹dzê, ¿e...
doktor by³ wtedy rozproszony przez niego...
bo mój brat...
Dobrze, wystarczy. Dziêkujê.
To nie by³o konieczne.
Mo¿e powiesz mi, jak siê czujesz, Alex?
Nic mi nie jest.
No mo¿e ma³a depresyjka.
Dobrze. A wiesz dlaczego?
Pewnie przez wszczêcie apokalipsy.
Apokalipsy?
Tak, zgadza siê.
I uwa¿asz, ¿e j¹ wszcz¹³eœ.
No tak.
To znaczy...
Zabi³em tego demona... Lilith...
i przypadkowo uwolni³em Lucyfera z piek³a.
Teraz jest na wolnoœci i próbujemy go powstrzymaæ.
Jacy "my"?
Ja. I on.
I ten anio³.
Masz na myœli anio³a stró¿a?
Nie. Ma na imiê Castiel. Nosi be¿owy p³aszcz.
Widzi pan, doktorze?
M³ody obwinia siê za to od miesiêcy.
Apokalipsa nie by³a jego win¹.
Nie?
Nie.
By³ ten drugi demon, Ruby. Uzale¿ni³a go od krwi demonów.
Pod koniec praktycznie j¹ zasysa³.
Mój brat nie jest z³y.
By³ po prostu...
Odurzony.
Tak?
Wyleczy go pan, ¿ebyœmy mogli znowu
podró¿owaæ po kraju i ³apaæ potwory?
Erma...
Odwo³aj mój lunch.
Dr Fuller chcia³by zatrzymaæ was pod obserwacj¹ przez kilka dni.
Obu? Mnie te¿?
Tak, cukiereczku. Wed³ug doktora tak bêdzie najlepiej.
Dobrze. Zrobimy ma³e badanie.
S³uchaj no, siostro Ratched, dla jasnoœci
ogl¹da³em "Lot nad kuku³czym gniazdem",
wiêc nie próbuj na mnie tej lodowatej postawy.
Jasna sprawa.
PrzejdŸmy dalej, majtki w dó³.
Czekaj.
Co? Po co?
Jak tam pod prysznicem?
W porz¹dku.
Tak. Dobrze. Tak.
Dobre... ciœnienie wody.
- Czy siostra... - By³a bardzo skrupulatna.
Tak. To dobrze.
Nie wierzê, ¿e da³em ci siê w to wci¹gn¹æ.
Chocia¿ to mo¿emy zrobiæ.
Martin uratowa³ tatê niezliczon¹ iloœæ razy.
To wielki ³owca.
By³. Do czasu Albuquerque.
Poza tym to najlepszy sposób na zabicie czasu.
Lepszy od czego?
Niczego.
S³uchaj...
Przez ostatnie tygodnie martwi³eœ siê o mnie.
Daj spokój, Sam. Przestañ.
To, ¿e siedzimy w wariatkowie nie znaczy, ¿e mo¿esz zgrywaæ psychiatrê.
- Dean. - Ellen i Jo zginê³y.
Tak, wielka tragedia.
- Nie bêdê siê tym zasmucaæ. - Dean, zawsze tak robisz.
Nie potrafisz sobie z tym poradziæ.
To patrz.
Tam jest.
Sam, Dean.
Ale wyroœliœcie.
Dobrze wygl¹dacie.
Dziêki. Ty te¿, Martin.
Dziêki, ¿e siê zjawiliœcie.
Tak.
Za dawnych czasów poradzi³bym sobie z tym z zawi¹zanymi na plecach rêkoma.
Ale teraz...
Na co polujemy?
Jeszcze nie wiem.
Duch, demon, potwór.
Zwierzê, roœlina, minera³.
W szpitalu by³o piêæ trupów w cztery miesi¹ce.
Lekarze twierdz¹, ¿e to samobójstwa, ale myl¹ siê.
Widzia³eœ to coœ?
Ktokolwiek widzia³?
Kilku pacjentom siê mignê³o, ale za du¿o nie widzieli.
S¹ wiarygodni?
Pewnie. Dlaczego by nie mieli byæ?
Rety, nie wiem.
Wiem, ¿e uwa¿acie mnie za wrak cz³owieka.
Nie zrozumcie mnie Ÿle, ale nie dzwoni³bym,
gdyby czegoœ tu nie by³o.
Czujê to w kiszkach.
Wierzymy ci.
Sprawdzi³eœ cia³a, by³y œlady ataku?
Nie.
Ju¿ nie...
Ju¿ nie podchodzê do... trupów.
Alex, Eddie.
Dobrze, ¿e nawi¹zujecie przyjaŸnie.
Mo¿e do³¹czycie z panem Creaserem do grupy?
Proszê. Têdy.
Ciebie chcia³em przydzieliæ do popo³udniowej grupy.
Co? Dlaczego?
Szczerze mówi¹c,
wasze braterskie relacje maj¹ na was negatywny wp³yw.
Krótka roz³¹ka dobrze wam obu zrobi.
Dobrze, kto chcia³by zacz¹æ?
Ktoœ jeszcze?
Dobrze, Ted. Spokojnie.
Jestem spokojny.
Bardzo spokojnie chcia³bym pomówiæ o potworze, który na nas poluje.
Ted, nie bêdziemy mówiæ na ten temat.
To Ÿle dla grupy.
Zgadzam siê.
Wiesz, co jeszcze jest z³e dla grupy?
- Potwór, zjadaj¹cy nasze twarze! - Wystarczy. Dziêkujê.
- Ktoœ inny... - Widzia³em to!
Gdy zabi³o Susan!
- Ja te¿. Ma kleszcze jak homar. - Wcale nie!
Tak, to by³ obcy, jak w "Z archiwum X".
Przestañ!
Przestañ pomagaæ! Pos³uchaj!
- Wszyscy umrzemy! - Wystarczy!
Nie ma ¿adnego potwora.
Ted, mam odes³aæ ciê do izolatki...
czy siê uspokoisz?
Uspokojê siê.
Warcaby!
Eddie?
Doktor Erica Cartwright. Przydzielono mnie do twojego przypadku.
Jesteœ moim psychiatr¹?
Mam fart.
A ty moim paranoidalnym schizofrenikiem
z narcystycznymi zaburzeniami osobowoœci i psychoz¹ religijn¹.
Ja to dopiero mam fart.
Porozmawiamy?
Tak.
Mam do ciebie kilka pytañ.
Co za zbieg okolicznoœci. Ja do ciebie te¿.
No to quid pro quo, Clarice.
Dobra, Hannibal. Ja zacznê.
- Ile godzin œpisz w nocy? - Trzy czy cztery, przez kilka nocy.
Co mo¿esz mi powiedzieæ o niedawnych samobójstwach?
To tragedia.
Ale nie zauwa¿y³aœ niczego dziwnego,
jak, nie wiem, czarny dym, siarka?
Nie. Dlaczego? Co to by znaczy³o?
Oznaka demonów.
Polujê na demony, potwory i tym podobne.
Ile drinków pijesz tygodniowo?
Czasami muszê spaæ, wiêc...
Siedem dni po...
Coœ ko³o 50-ciu.
Odczu³aœ spadki temperatury albo ch³ód, chodz¹c po szpitalu?
Nie przypominam sobie. A gdyby?
Oznacza³oby to ducha w pobli¿u.
Dobra.
Kiedy ostatnio ¿y³eœ w powa¿nym zwi¹zku?
Zdefiniuj "powa¿ny".
Ponad dwa miesi¹ce.
Nigdy.
Pacjenci zg³aszali, ¿e widzieli coœ dziwnego?
Tutaj? Ca³y czas.
Racja.
Pomówmy o twoim ojcu.
Dean. Hej.
- Wszystko w porz¹dku? - Gada³em z psychiatr¹.
Nie jest w porz¹dku.
- Powiedz, ¿e coœ znalaz³eœ. - Tak.
Koleœ mówi, ¿e widzia³ stwora. Powinniœmy z nim pogadaæ.
Spotkamy siê tu za godzinê?
Tak. Im szybciej za³atwimy to coœ, tym szybciej st¹d wyjdziemy.
To miejsce przyprawia mnie o ciarki.
- CzeϾ. - CzeϾ.
Jestem Wendy.
Mo¿e nie jest tu tak Ÿle.
Stary...
Na to nie licz.
Jaka ostra.
W sam¹ porê. Pielêgniarki maj¹ obchód.
Mamy 15-20 minut. Gdzie ten koleœ?
Pokój 306.
Pospiesz siê! Dalej!
Odczep siê, Dean!
Znalaz³em coœ.
- Co masz? - Tutaj.
Daj rêkê.
Dobra.
Otwór prowadzi a¿ do mózgu.
Co to oznacza?
Dowiedzmy siê.
Powa¿nie?
Mo¿esz pilnowaæ przy drzwiach.
Stary!
Zobacz, ma wyssany mózg.
Fascynuj¹ce. Ktoœ idzie.
Co wy tu robicie?
Pudding!
No dobra. ChodŸcie.
Nabra³a siê.
To oryginalny Gacy?
Ja je namalowa³em.
Wróæmy do tematu, proszê.
- Cokolwiek to jest... - Dobre.
wysysa mózg do cna.
I pozoruje samobójstwa.
Jakieœ pomys³y?
Tak.
Jeden, z³y.
Co to jest?
Mogê siê za³o¿yæ o obiad.
Widmo.
Otwieraj¹ czaszki i po¿ywiaj¹ siê mózgiem.
- Mia³eœ ju¿ z nimi do czynienia? - Nigdy.
I nigdy nie chcia³em mieæ.
Jak to zabiæ?
Srebrem.
Od samego dotyku popêka mu skóra.
To dobre wieœci.
A z³e... ¿e potrafi¹ udawaæ ludzi.
To mo¿e byæ Peter, Paul czy inna Maryœka.
Œwietnie. Jak to wytropiæ?
Lustro.
Wed³ug przekazów widmo ods³ania prawdziwe oblicze przed lustrem.
Musimy sprawdziæ wszystkich pacjentów i personel.
Jasne.
Ale czego to szuka w psychiatryku?
Wariatkowo to doskona³e ³owisko.
Pewnie.
Kto uwierzy pacjentowi, ¿e widzia³ potwora?
To doskona³y teren polowañ.
Co jest, doktorku?
Ty mi powiedz.
Polowanie.
Na widmo.
To mo¿e byæ ka¿dy.
Wiêc mogê byæ potworem?
Nie. Ty jesteœ czysta.
Dlaczego ty?
Co dlaczego ja?
Dlaczego polujesz na potwory?
Dlaczego nie zostawiæ tego komuœ innemu?
Nie mogê znaleŸæ drugiego takiego kretyna.
Tym siê zajmujê.
Ktoœ musi ratowaæ ludziom ty³ki.
£¹cznie z twoim.
Masz jakiœ przydzia³?
Ilu musisz uratowaæ?
Wszystkich.
Wszystkich?
- Myœlisz, ¿e musisz wszystkich uratowaæ? - Tak. Ca³y Bo¿y œwiat.
Jak?
Uwierz, s³ysza³am ju¿ ró¿ne rzeczy.
To koniec œwiata, jasne?
Cholerna biblijna apokalipsa.
A jeœli jej nie powstrzymam, to nikt inny i wszyscy zgin¹.
To okropne.
Co ty nie powiesz.
Apokalipsa czy nie,
potwory czy nie,
to mia¿d¿¹cy ciê¿ar na barkach.
Wiedzieæ, ¿e szeœæ miliardów ¿yæ zale¿y od ciebie.
Bo¿e.
Jak ty rano wstajesz?
Dobre pytanie.
Witaj, Eddie.
Doktorze.
Dobra.
Musia³em obskoczyæ 3 biurka pielêgniarek, ¿eby to zdobyæ.
Tylko platerowane srebrem, ale powinno wystarczyæ.
O nie.
Nie dzisiaj, kochana. IdŸ sobie.
Chcê go teraz.
Jest wiêkszy.
Mia³eœ ju¿ gorsze.
Fuller ma dy¿ur, wiêc musimy go zaatakowaæ po zgaszeniu œwiate³.
Wszyscy trzej.
Co? Nie!
Martin, musimy przejœæ ochronê,
izolatki,
i podci¹æ dy¿urnemu gard³o, jasne?
Za³atwimy przyssawkê, ale mo¿e przydaæ siê wsparcie.
Nie mogê.
Wiemy, co siê sta³o w Albuquerque.
Nie wiecie nawet po³owy.
Bo¿e.... By³em jak wy.
Uwa¿a³em siê za niepokonanego.
I wtedy...
okaza³o siê, ¿e nie jestem.
Martin. Nadal jesteœ ³owc¹.
Nie jestem!
Jestem bezu¿yteczny!
Po co meldowa³em siê w hotelu California?
Chêtnie bym wam pomóg³.
Naprawdê.
Ale nie mogê.
Przepraszam. Nie mogê.
Nadal jest w budynku.
WeŸ zachodnie skrzyd³o, ja wschodnie.
Nie!
Spójrz na jego rêkê!
Rana siê nie pali!
To nie on!
To nie on.
W porz¹dku?
Nie.
Nie jest w porz¹dku.
Jestem...
zajebisty!
Dali ci coœ?
O tak.
Dali mi wszystko.
To spektaku... lakularne.
Zawsze by³eœ weso³y po pijanemu.
Dean...
Doktor nie by³ widmem.
Wiem.
Nie rozumiem tego, ale widzia³em w lustrze.
To nie by³ cz³owiek.
Albo masz zwidy.
Mo¿e wariujesz.
Nie wariujê.
Daj spokój.
Przez d³ugi czas by³eœ przynajmniej pó³-wariatem.
Od powrotu z piek³a, albo nawet wczeœniej.
I jesteœmy w szpitalu psychiatrycznym.
Mo¿e w koñcu pêk³eœ.
Mo¿e teraz jesteœ naprawdê wariatem.
Pomyli³em siê. Nic wiêcej.
Znajdê to coœ.
Tak, wiem.
Jest dobrze.
Spójrz na mnie.
Jest dobrze...
bo jesteœ moim bratem...
i nadal ciê kocham.
Opuœci³eœ dzisiejsz¹ sesjê.
- Jestem trochê zajêty. - Nadal polujesz na to widmo?
Ludzie umieraj¹.
Ludzie umieraj¹ ca³y czas.
Pozwolisz mi robiæ swoje, mo¿e ocalê ci ¿ycie?
Nie o swoje ¿ycie siê martwiê.
O mój Bo... Nic mi nie jest, jasne?
W porz¹dku.
Daj spokój. Nawet ty w to nie wierzysz.
Ta presja, jak¹ na siebie wywierasz,
ca³a ta wina, to ciê wykañcza.
Nie mo¿esz uratowaæ wszystkich.
Nie mo¿esz.
Teraz nikogo ju¿ nie uratujesz, Dean.
- Co powiedzia³aœ? - Prawdê, Dean.
Przez ciebie zginê³y Ellen i Jo.
Strzeli³eœ do Lucyfera, ale nie mog³eœ go zabiæ.
Nie mog³eœ powstrzymaæ Sama przed zabiciem Lilith
no i z³ama³eœ pierwsz¹ pieczêæ.
Jedna wielka pora¿ka.
Naprawdê myœla³eœ, ¿e ty, Dean Winchester,
z dyplomem i z³owrogim nastawieniem, pokonasz diab³a?
Proszê.
Œwiat sp³onie i nic na to nie poradzisz.
Kim jesteœ?
Sk¹d to wiesz?!
Uspokój siê.
Powiedz!
Powiedzia³em spokój.
Kim jesteœ?
Kim ona jest?
Kto?
Œlepy jesteœ?! Ona!
Koleœ, nikogo tam nie ma.
Nie jestem prawdziwa, Dean.
Jestem w twojej g³owie...
bo wariujesz.
Daj mi spokój.
Chcia³eœ mnie widzieæ?
Tak. Dziêki.
Chcia³em tylko przeprosiæ.
Okropnie siê czujê przez to co ci zrobi³em.
Bra³em ciê za potwora.
Wiem.
Pytanie tylko, dlaczego?
By³em...
To bez znaczenia...
bo przez to, co siê wczoraj sta³o
mia³em...
chwilê jasnoœci umys³u.
Zrozumia³em, ¿e potwory nie istniej¹.
Dobrze to s³yszeæ.
Ale szczerze?
Potwory to twoje najmniejsze zmartwienie.
Ludzie ucz¹ siê ¿yæ z urojeniami,
ale gniew, jaki w tobie widzia³em.
Rani³eœ dwóch ludzi a mnie chcia³eœ zabiæ.
Twoje spojrzenie, gdy mnie œciga³eœ...
By³eœ ledwie cz³owiekiem.
Jak opêtany.
Wiem.
Proszê...
Mogê dostaæ drug¹ szansê?
To nie jest wiêzienie.
Bêdziesz móg³ chodziæ na œwietlicê.
Pod nadzorem.
Dziêkujê.
Ale po kolejnym wybuchu
przeniosê ciê do placówki, przystosowanej dla agresywnych pacjentów.
I wierz mi, tam tak ³atwo nie wybaczaj¹.
Dean. Hej.
Co siê sta³o?
To nie krew demona, Sam.
- To nie przez ni¹. - Co?
Problemem by³eœ ty.
To zawsze by³eœ ty.
K³amstwa, arogancja, czarne piêtno na twojej duszy.
Teraz wszyscy umrzemy przez ciebie.
- To twoja wina! - Wszystkich nas zabi³eœ!
Dziwol¹g!
- Diabe³! - Sukinsyn!
Przegraniec!
- Wszyscy umrzemy! - Dziwol¹g!
Przegraniec!
Dziwol¹g!
Dajcie mi spokój!
Dajcie mi spokój! Nie!
Przestañcie! Dajcie mi spokój!
Dajcie mi spokój! Nie zrobi³em tego!
Puszczajcie! Dajcie mi spokój!
Nie!
Dajcie mi spokój!
Co siê dzieje?
Martin, Martin, to ja! Dean!
Przepraszam.
Wygl¹dasz potwornie, ch³opcze.
I tak siê czujê.
Gdzie jest Sam?
Zamkniêty.
Zwariowa³, dziêki Bogu.
Co?
Mnie te¿ odbija.
Widzê i s³yszê ró¿ne rzeczy.
Obaj wariujemy.
- Szaleñstwo to wskazówka. - Co?
- Dean? - Szaleñstwo to wskazówka.
- Ju¿ powiedzia³eœ. - Co?
To, co robiliœmy z Samem, rzeczy, które widzieliœmy.
Coraz gorzej z nami.
Skoñczymy jako naszprycowane czubki.
Bez urazy.
Nie przyjêta.
Ale ¿eby odbi³a nam palma tego samego dnia?
To musi byæ...
- Potwór. - Co? Gdzie?! Gdzie?!
Nie, nic tam nie ma.
A jeœli to nie ¿ywi siê wariatami?
A jeœli robi z ludzi wariatów?
To mo¿liwe? Brzmi to realnie?
Nie jestem wiarygodnym Ÿród³em na temat realnoœci,
ale to brzmi... sensownie.
Dobra.
Jesteœmy zaka¿eni.
Coœ sprawia, ¿e wariujemy.
Coœ...
Mo¿e...
Mo¿e duch mojego ojca?
Nie.
Skup siê na widmie, Dean.
- Skup siê! - Tak, widmo. Widmo.
Dobra, widmo. Widmo.
Otru³o nas.
Mo¿e jadem, przez dotyk.
Albo... jadem ze œliny.
Wendy.
Wendy?
Wendy! Wendy posz³a z nami w œlinê!
Tak siê zakaziliœmy!
Nie mogê st¹paæ po pêkniêciach.
Czy to jest naprawdê?
O tak, cukiereczku.
To jest bardzo prawdziwe.
Nadal ¿yje!
W pokoju Wendy jest dwóch pacjentów.
Zaatakowali mnie.
Dean? S³yszysz mnie?
Dean!
Musisz wyjœæ i zabiæ to coœ.
Ja siê ni¹ zajmê.
Nie mogê.
Musisz. Nie masz wyboru, synu.
IdŸ!
Dean, uciekaj!
Uciekaj!
WypuϾcie mnie!
Nie.
Jesteœ zbyt agresywny, by wyjœæ w prawdziwy œwiat.
- Ty! - Pewnie, ¿e ja.
Wy, ³owcy, nie ¿yjecie wed³ug swoich zasad.
Martin to wrak. Jest nieszkodliwy.
Zjawiasz siê z bratem i gadacie o zabijaniu potworów?
£atwo was rozpoznaæ.
Wystarczy³o was dotkn¹æ...
i byliœcie moi.
Uwielbiam to miejsce.
To moja prywatna 5-gwiazdkowa restauracja.
Szalone mózgi. Nasi¹kniête dopamin¹ i adrenalin¹.
Ró¿nymi hormonami i chemikaliami. To czyni je pysznymi.
Im wiêksze czubki, tym smaczniejsi.
Ty mi to zrobi³aœ!
Pomog³am.
Ale ten gniew?
Nie, nie. To czysty ty.
Nie czyniê wariatem. Wyci¹gam tylko, co siedzi w g³owie.
Sam zbudowa³eœ sobie piek³o.
Ja da³am ci tylko lego.
I kiedy jesteœ dojrza³y,
sprawiam, ¿e znikaj¹ wszystkie twoje problemy.
OdejdŸ od niego!
Naprawdê myœlisz, ¿e to siê dla ciebie dobrze skoñczy?
Nie.
Ale jestem wariatem, to co mi tam.
Nadal jesteœ wariatem?
Nie bardziej ni¿ zwykle.
Musimy siê st¹d wydostaæ.
Tom Cruise mia³ racjê. Psychiatrzy s¹ do bani.
Co robisz?
Sam, w porz¹dku?
Nie.
- Nie, widmo... - Co z nim?
Mia³a racjê.
Wcale nie. Jest martwa, jasne?
Wracajmy na drogê. Potrzebujê drinka, albo 12.
Przez wiêkszoœæ czasu potrafiê to st³umiæ.
Ale jestem z³y.
Na wszystko.
Kiedyœ na ciebie i tatê, póŸniej Lilith, teraz Lucyfera.
Szukam wymówek. Obwiniam Ruby albo krew demonów.
Ale to nie ich wina. Nie ich, tylko moja.
To jest wewn¹trz mnie.
Ca³y czas jestem z³y...
i nie wiem dlaczego.
Dobra, przestañ.
Przestañ.
Co, jeœli jesteœ?
Co zrobisz, weŸmiesz urlop?
Powiesz "tak" Lucyferowi?
Co?
- Nie. Oczywiœcie, ¿e nie... - W³aœnie.
I to w³aœnie zrobisz.
Zbierzesz to wszystko i pogrzebiesz.
Zapomnisz o tym...
Bo tak postêpujemy.
Dlatego nie skoñczymy jak Martin!
Jesteœ ze mn¹?
No, stary. Jesteœ ze mn¹?
Jestem z tob¹.
Dobrze.
Zbierajmy siê st¹d.
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: M.K. Korekta: SSJ
{C:$aaccff}Najnowsze wieœci nie z tego œwiata: www.supernatural.com.pl
{C:$aaccff}.:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
.:: Napisy24 - Nowy Wymiar Napisów ::. Napisy24.pl