YouSub

pl Polish

Supernatural 3x14 (HDTV) Polish subtitles

0 downloads · 566 lines · added Mar 2, 2011

Report a problem
What's wrong?
Advertisement

Polish transcript

Zosta³ mi rok ¿ycia, Sam.
Chcê go wykorzystaæ, jak siê da.
Co powiesz na to, ¿ebyœmy pozabijali tych sukinsynów
i rozpêtali ma³e piek³o?
WCZEŒNIEJ
Wiem, co czujesz, Dean! Tata nie ¿yje!
I pozostawi³ po sobie pustkê, która tak boli,
- ¿e nie mo¿esz jej znieœæ. - Nic mi nie jest!
Przysiêgam, jak ktoœ znowu zapyta, czy nic mi nie jest,
to zacznê biæ.
Nie ma sposobu, by mnie uratowaæ, prawda?
Nie.
Umrzesz! I oto, czym siê staniesz!
- Nie chcê iœæ do piek³a. - Znajdziemy jakiœ sposób.
- Wy³¹cz Deana z umowy. - Jestem tylko poœrednikiem.
- Masz szefa, jak ka¿dy. - Kto trzyma kontrakt?
Nie mogê ci powiedzieæ.
- Czego mi nie powiedzia³? - Jest nowy lider.
- Ma na imiê Lilith. - Lilith?
I bardzo chcia³aby zobaczyæ wnêtrznoœci Sama zawieszone na kiju.
Wiedzia³eœ o tym?
Kurde, Sam! Powinienem wiedzieæ o czymœ jeszcze?
TERAZ
Halo?
/- Ben. - Linda...
/Musia³am z tob¹ porozmawiaæ.
- Nie mo¿esz tu wydzwaniaæ. /- Wiem, wiem...
/Powiedz tylko, /czy to przemyœla³eœ.
- Nie ma o czym myœleæ. /- Nie mów tak.
Nie mogê.
Wiesz, ¿e nie mogê. Moja ¿ona...
/B³agam ciê. /ChodŸ do mnie.
/ChodŸ do mnie, Ben!
Nie.
Linda, proszê ciê...
Zostaw mnie w spokoju.
/Nie przestanê.
/Têskniê za tob¹, Ben. /Mo¿emy byæ szczêœliwi!
/Mo¿emy byæ razem szczêœliwi!
- To szaleñstwo. /- Kocham ciê.
/Zawsze bêdê. / Ty mnie nie kochasz?
Wiesz, ¿e kocham.
Najbardziej na œwiecie.
Ale...
Przykro mi.
/Ben, zacze...
W porz¹dku, Linda.
Wygra³aœ.
Ju¿ idê.
NAPISY - .:: Grupa Hatak - Hatak.pl ::.
Supernatural [3x14] Long Distance Call "ROZMOWA ZAMIEJSCOWA"
T³umaczenie: pablocoo, Husaria Korekta: Juri24
Tak?
Mam. No to czeϾ.
No i?
- No i... profesor nic nie wie. - Szokuj¹ce.
Pakuj gatki, Sammy. Wyje¿d¿amy.
- Co siê dzieje? - Dzwoni³ Bobby.
Jakiœ bankier odstrzeli³ sobie ³eb w Ohio.
Myœli, ¿e zamieszany jest w to jakiœ duch.
Rozmawialiœcie o sprawie?
Nie, tak naprawdê to o naszych uczuciach.
I ulubionych zespo³ach. Tak, rozmawialiœmy o sprawie!
- Co z tym duchem? - Bankier narzeka³
przez ostatni tydzieñ na k³opoty z elektryk¹ w jego pokoju.
Œwiruj¹ce telefony, wy³¹czaj¹cy siê komputer...
Nic ci to nie mówi?
Pewnie, ale pracujemy ju¿ nad spraw¹.
- Czyj¹? - Twoj¹.
No tak.
Prawie siê nabra³em.
A co niby robimy poza próbami zerwania twojej umowy?
Gonimy w³asny ogon.
Rozmawialiœmy z profesorami, wiedŸmami, wró¿bitami.
I ka¿dego przem¹drza³ego dziwaka we wszystkich stanach. Nikt nic nie wie!
Nie mo¿emy znaleŸæ ani Beli, ani Colta.
Wiêc póki czegoœ nie znajdziemy,
chcia³bym normalnie wykonywaæ moj¹ robotê.
Jest coœ, czego nie próbowaliœmy.
- Nie, Sam. - Musimy wezwaæ Ruby.
- Nie chcê siê k³óciæ... - Wie, jak ciê uratowaæ!
- Nie mo¿e! - Naprawdê? I wiesz to na pewno?
- Wiem. - Sk¹d?
Bo mi powiedzia³a!
- Co? - Powiedzia³a mi.
Jasno i wyraŸnie.
¯e nie mo¿e mnie uratowaæ. ¯e nikt nie mo¿e.
I jakoœ zapomnia³eœ o tym wspomnieæ?
Mam gdzieœ, co myœli ta suka. I ty te¿ powinieneœ, wiêc...
Wiêc teraz masz przede mn¹ tajemnice?
Na pewno chcesz rozmawiaæ o tym, kto tu ma tajemnice?
No i gdzie idziesz?
Wygl¹da na to, ¿e do Ohio.
SCENARIUSZ:
RE¯YSERIA:
Milan, w stanie Ohio
Znalaz³am go w³aœnie tam.
Proszê nam opowiedzieæ wszystko, co pani widzia³a, pani Waters.
Poza martwym mê¿em?
Ca³¹ resztê... proszê.
Krew...
By³a wszêdzie. Kabel telefoniczny by³ wyrwany z gniazdka.
Na biurku sta³a jego ulubiona szkocka. Co wiêcej chcecie wiedzieæ?
Czemu kabel by³ wyrwany z gniazdka?
- Nie wiem. - Mogê zobaczyæ?
Przechodzi³am ju¿ przez to z innymi detektywami.
D³ugo tu nie zabawimy, proszê pani.
O której godzinie zmar³ pani m¹¿?
Po jedenastej wieczorem.
Porozmawiajmy o dziwnych rozmowach telefonicznych.
Zdarza³y siê takie ostatnio? Jakieœ zak³ócenia czy coœ takiego?
Nie.
Naprawdê nie.
Pani Waters, ukrywanie informacji przed policj¹
to powa¿ne wykroczenie.
W niektórych czêœciach œwiata na pewno...
Parê tygodni temu wydarzy³o siê coœ...
Co takiego?
Obudzi³am siê rano i us³ysza³am Bena w gabinecie.
Wydawa³o mi siê, ¿e rozmawia³ z kobiet¹.
- Czemu pani tak s¹dzi? - Bo mówi³ do niej Linda.
Ale rzecz w tym...
¿e podnios³am s³uchawkê innego aparatu
i nikt siê nie odzywa³. Ben z nikim nie rozmawia³.
- Nie by³o nic? - Tylko zak³ócenia.
Rozmawia³a pani z Benem o tym telefonie?
Nie. Powinnam by³a, ale nie.
Czy kiedykolwiek mówi³, kim jest ta Linda?
A co to za ró¿nica! Po drugiej stronie nikogo nie by³o!
Niez³a laska z tej Lindy.
- By³a... - Znalaz³eœ j¹?
Tak, Linda Bateman.
Ona i Ben Waters byli w liceum par¹.
- I co siê sta³o? - Potr¹ci³ ich pijany kierowca.
Ben wyszed³ z tego ca³o.
Wiêc martwa mi³oœæ dzwoni, ¿eby pogawêdziæ?
Tak by siê wydawa³o, ale Linda zosta³a skremowana.
Wiêc co tu jeszcze robi?
- Nie mam pojêcia. - Co z identyfikacj¹ dzwoni¹cego?
Okaza³o siê, ¿e to prawdziwy numer telefonu.
- Nigdy takiego nie widzia³em. - Bo jest z zesz³ego stulecia.
Z czasów, kiedy telefony mia³y korbki.
Po co u¿ywaæ takiego numeru?
Te¿ nie mam pojêcia. Ale powinniœmy go namierzyæ.
A jak namierzymy numer z zesz³ego stulecia?
Rzadko tu widujemy ludzi z centrali.
Powiedziano nam, ¿e dostaniemy lunch.
Na pewno coœ siê uda zorganizowaæ.
Cz³owiek, z którym powinniœcie rozmawiaæ jest tam...
Wiem, przepraszam.
Moim zdaniem mamy tu na dole jakiœ problem z higien¹.
Stewie?
Ile razy ci mówi³em, ¿ebyœ tu sprz¹ta³?
Spam... Ile spamu...
Stewie Meyers. To panowie Campbell i Raimi.
Nie wiem, sk¹d to siê tu wziê³o...
Oni s¹ z centrali.
Daj im wszystko, czego potrzebuj¹.
- Dziêkujê. - Dziêki.
To w czym mogê pomóc?
Czy to... CycateAzjatyckiePieknosci.com?
Nie.
- Mo¿e... - Coœ ci powiem.
Platynowy abonament jest wart ka¿dej ceny.
Tak czy inaczej. Chcemy namierzyæ numer.
- Sk¹d go wziêliœcie? - Identyfikacja dzwoni¹cego.
- To niemo¿liwe. - Parê lat go nie u¿ywano, wiemy.
Parê lat? On jest prehistoryczny. Wierzcie mi, nikt go ju¿ nie u¿ywa.
Oczywiœcie. Ale móg³byœ sprawdziæ?
Oczywiœcie. Mo¿e najpierw zreorganizujê swoje ca³e ¿ycie?
Pos³uchaj, Stewie.
Widzê tu pogwa³cenie conajmniej szeœciu artyku³ów kodeksu pracy.
Nie wspominaj¹c o oburzaj¹cej pornografii
zapychaj¹cej twarde dyski.
Kiedy mój partner ka¿e ci sprawdziæ numer,
radzê to zrobiæ.
- Jasna cholera. - Co jest?
Nie powiem, sk¹d ten numer pochodzi,
ale mogê powiedzieæ, do kogo z niego dzwoniono.
To znaczy?
W ci¹gu ostatnich dwóch tygodni
dzwoniono z tego numeru do 10 ró¿nych domów.
Czy to wszystko?
Bo by³em w trakcie czegoœ zajmuj¹cego...
No jasne.
Tak?
Dzieñ dobry, jestem z firmy telekomunikacyjnej.
- Nikogo nie wzywaliœmy. - Nie, to nasza inicjatywa.
Ostatnio otrzymaliœmy z tej okolicy sporo skarg.
- Skarg? - Tak.
Zrywane po³¹czenia, zak³ócenia,
czasem nawet.. dziwne g³osy po drugiej stronie...
U nas nic takiego nie by³o.
- Nic podobnego? - Nie.
W porz¹dku. Œwietnie. Chcieliœmy sprawdziæ.
- Dziêkujê. - ¯aden problem.
ChodŸmy.
No dalej, Simon.
Niemo¿liwe, ¿ebyœ pracowa³ w telekomunikacji.
- Oczywiœcie, ¿e pracujê. - Od kiedy jeŸdzicie
wypo¿yczonymi samochodami i nosicie tanie garnitury?
No có¿...
Mo¿e oboje mamy tajemnice.
Czemu pyta³eœ tatê, czy s³ysza³ dziwne g³osy w telefonie?
- A co? S³ysza³aœ jakieœ? - Nie.
Mój b³¹d. Myœla³em, ¿e mo¿e s³ysza³aœ.
Nie s³ysza³am.
W porz¹dku. Przepraszam za k³opot.
Bo wiesz...
Gdybyœ s³ysza³a...
powiedzia³bym ci, ¿e by³em na twoim miejscu.
S³ysza³em ró¿ne rzeczy...
Nawet widzia³em rzeczy, których nie mo¿na wyjaœniæ.
Mo¿e by³bym w stanie pomóc.
W ka¿dym razie...
Zaczekaj.
Mo¿e...
Mo¿e rozmawia³am przez telefon...
z moj¹ mam¹.
- To nic nadzwyczajnego. - Ona nie ¿yje.
Ju¿ chyba ze 3 lata.
Jak czêsto dzwoni?
Zadzwoni³a kilka razy. Od zesz³ego tygodnia.
Myœla³am, ¿e zwariowa³am, czy coœ...
Jedno ci powiem na pewno.
I bêdziesz musia³a mi zaufaæ.
Nie zwariowa³aœ.
Tak?
Ch³opie, truposze dzwoni¹ do ludzi w ca³ym mieœcie.
- W³aœnie wiem. /- Rozmawia³em z 80-letni¹ staruszk¹,
która uprawia seks przez telefon /z mê¿em, który zgin¹³ w Korei.
Od teraz s³owo "nekrofila" ma nowe znaczenie.
/Co tu siê dzieje, Dean?
Cholera wie, ale musimy siê szybko dowiedzieæ.
To miejsce zmienia siê w Miasto Duchów.
Zadzwoniê póŸniej.
S³ucham?
- Sam? /- Dean...
/To ty, Dean?
Tata?
No weŸ... tata?
Naprawdê myœlisz, ¿e to by³ tata?
Nie wiem. Mo¿e.
Jak brzmia³?
Jak Oprah...
To by³ tata, jak mia³ brzmieæ? Jak tata.
Co mówi³?
- Powiedzia³ moje imiê. - Tylko tyle?
Roz³¹czy³ siê.
- Po co w ogóle dzwoni³? - Nie wiem.
Po co w ogóle duchy dzwoni¹ do ludzi w tym miasteczku?
Do innych dzwonili ludzie, których kochali.
Czemu by nie do nas? Istnieje taka mo¿liwoœæ, prawda?
Chyba tak.
No a...
Co, jeœli to naprawdê tata?
Co bêdzie, jak znowu zadzwoni?
To znaczy?
Co mam powiedzieæ?
- "CzeϾ"? - "CzeϾ"...
Tylko tyle wymyœli³eœ? "Czeœæ"?
"CzeϾ"?
- Masz coœ? - Przez ca³e trzy godziny...
nie znalaz³em ¿adnego powodu, dla którego mia³oby siê tu dziaæ
- cokolwiek nadprzyrodzonego. - A myœla³em,
¿e nauka na Stanford i zerowa liczba randek w liceum
- przynios¹ lepsze rezultaty. - Bardzo œmieszne.
Szukasz nie tam, gdzie trzeba, Sammy.
A gdzie mia³bym szukaæ?
Broszurka z motelu.
Milan, w stanie Ohio. Miejsce urodzenia Thomasa Edisona.
- No i? - Czytaj dalej.
Bez jaj.
Idziemy dalej.
Tutaj mamy jeden z naszych
najbardziej unikalnych i cenionych rekwizytów.
Telefon Thomasa Edisona do "rozmów z duchami".
Czy wiedzieliœcie, ¿e pan Edison oprócz tego,
¿e by³ jednym z najwiêkszych amerykañskich wynalazców,
by³ równie¿ gorliwym "okultyst¹"?
Co ona ma z tymi palcami?
Przez wiele lat pracowa³ nad tym swoim ostatnim wynalazkiem,
który w jego mniemaniu móg³ byæ u¿yty do "komunikacji ze zmar³ymi".
Przera¿aj¹ce, prawda?
I idziemy dalej.
Idziemy. Idziemy...
/Nie dotykamy rekwizytów. /Idziemy...
/Zatrzymujemy siê.
Masz coœ?
Nic.
Co myœlisz?
Szczerze?
Wygl¹da, jak stary rupieæ.
- Nie jest nawet pod³¹czony. - Mo¿e nie tak dzia³a.
W sumie.
Mo¿e dzia³a, jak nadajnik radiowy? Nadaje œmieræ w ca³ym miasteczku?
- Mo¿liwe. - Tamten numer mia³ sto lat.
To wtedy zbudowano ten telefon.
Tylko czemu akurat teraz zacz¹³by nagle dzia³aæ?
Nie mam pojêcia.
Ale póki sztywni dzwoni¹ tu do œwie¿ych,
- to nasz najlepszy powód. - Mo¿e i tak.
Wiêc mo¿e to naprawdê by³ tata.
Tata?
/- Dean... - To naprawdê ty?
/To ja.
- Sk¹d mogê mieæ pewnoœæ? /- Nie mo¿esz.
/Dean... /Jak mog³eœ to zrobiæ?
Co?
/Sprzedaæ swoj¹ duszê.
Troszczy³em siê o Sama, jak mi kaza³eœ.
/Nigdy tego nie chcia³em. /Nigdy.
/Jesteœ moim synem. /Kocham ciê.
/Nie mogê patrzeæ, /jak zmierzasz do piek³a.
Przepraszam. Nie wiem, jak to powstrzymaæ.
/Bo jeœli z³amiesz umowê, /Sam zginie, tak?
- Co? /- Znam wyjœcie.
/- Dla was obu. - Jakie?
/Demon, który ma twój kontrakt...
/jest tu w tej chwili.
To do jutra!
Lanie? To ty?
Mama?
O coœ ciê wczoraj pyta³am. Zastanowi³aœ siê?
Nie wiem, czego chcesz.
Oczywiœcie, ¿e wiesz. Chcê siê z tob¹ zobaczyæ.
By³am u ciebie. Na cmentarzu.
Nie o to mi chodzi³o.
Ale ja siê bojê.
Nie bój siê. Jestem przy tobie.
PRZYJD DO MNIE
Co jest?
Ta dziewczyna, Lanie.
Duch jej matki doœæ mocno j¹ wystraszy³ ostatniej nocy.
- To kiepsko. - Tak.
Co robisz?
Myœlê, ¿e tata ma racjê.
Myœlê, ¿e demon jest tutaj.
Spójrz na to.
Co to? Raporty pogodowe?
Omeny... Demoniczne omeny.
Elektryczne wy³adowania, wszêdzie, gdzie byliœmy przez ostatnie dwa tygodnie.
Nie pamiêtam ¿adnych burz.
Có¿, ja nie pamiêtam, ¿ebyœ studiowa³ meteorologiê jako dziecko.
Ale mówiê ci, ten drañ mnie œledzi nosz¹c cia³o jakiegoœ biedaka.
A œledzi siê... poniewa¿?
Pewnie przez to, ¿e jestem grub¹ ryb¹.
Mój ty³ek jest zbyt s³odki, ¿eby go spuœciæ z oczu.
No tak, jasne.
Nie b¹dŸ tym zbyt podniecony, Sammy. Mo¿esz sobie coœ z³amaæ.
Dean, s³uchaj, chcê w to wierzyæ, stary. Naprawdê.
Wiêc w to uwierz!
To znaczy, jeœli dorwiemy tego drania, bêdzie po wszystkim.
Tak, w tym w³aœnie rzecz.
Tata szokuje nas egzorcyzmem, który mo¿e zabiæ demona.
To znaczy, nie wys³aæ go do piek³a, ale zabiæ?
Sprawdzi³em to.
To egzorcyzm z wieków ciemnych.
XV wiek.
Tak, te¿ to sprawdzi³em, Dean.
Bobby, tak¿e.
Dobrze. I co?
S³uchaj, to na pewno jest egzorcyzm, tak?
Po prostu nie ma dowodów, ¿e mo¿e zabiæ demona.
- Nie ma dowodów, ¿e nie mo¿e. - Dean, daj spokój.
S³uchaj, jak dobrze mi wiadomo, tylko jeden z nas by³ w piekle to tata, dobrze?
Pomyœl, mo¿e pod³apa³ kilka trików na dole.
- Na przyk³ad które egzorcyzmy dzia³aj¹? - Mo¿liwe, w porz¹dku?
S³uchaj, mam nadziejê, ¿e tak jest, ale musimy byæ pewni.
A nie jesteœmy pewni?
Poniewa¿ nie wiem, co siê tutaj dzieje, Dean.
To znaczy, jakiœ koleœ rozwala sobie mózg.
Ma³a dziewczynka jest wystraszona nie na ¿arty.
Stary! Kilku obywateli jest wystraszonych przez jakieœ duchy.
A to nowoϾ, Sam.
Ludzie powinni byæ wystraszeni przez duchy!
- Tata powiedzia³ ci, gdzie znaleŸæ demona? - Czekam w³aœnie na telefon!
Powiedzia³em Lanie, ¿e wpadnê.
O tak, w porz¹dku.
No tak, spêdŸ trochê czasu z przynêt¹.
Pobaw siê w Chrisa Hansena.
W tym czasie, ja bêdê tutaj próbowa³ ratowaæ swoje ¿ycie.
Jesteœ niesamowity, wiesz?
To znaczy, od miesiêcy staramy siê z³amaæ tê umowê z demonem.
Teraz tata daje nam jego adres, a ty nie mo¿esz tego zaakceptowaæ?
Facet nie ¿yje, a ty wci¹¿ siê z nim sprzeczasz?
- Nie o to tutaj chodzi. Wiêc o co?!
O fakt, ¿e nie mamy na to wszystko dowodu.
Po tym wszystkim, ty nadal pod¹¿asz za œlep¹ wiar¹.
Tak, wiesz, mo¿liwe! Mo¿liwe, ¿e tylko to mi pozosta³o!
Proszê...
Proszê, nigdzie nie idŸ, zanim nie wrócê, dobra, Dean?
Proszê.
Mówi³aœ swojemu ojcu o tym wszystkim?
I przeszkadza³a mu w pracy? Nie.
I tak by mi nie uwierzy³.
Wys³a³by mnie na terapiê.
Wiêc co mówi³a twoja mama?
¯e chce mnie zobaczyæ.
Wiêc, na pocz¹tku, myœla³am, ¿e chodzi o pójœcie na cmentarz.
- Posz³aœ? - Nic siê nie sta³o.
Ale potem prosi³a mnie, ¿ebym robi³a inne rzeczy.
Jakiego rodzaju rzeczy?
Z³e.
Halo? Mówi Simon Greenfield.
CzeϾ, mamusiu.
Tak, chcê siê z tob¹ zobaczyæ. Gdzie jesteœ?
Tato?
/Dean.
Gdzie jest demon?
Lanie, proszê. Powiedz mi, co siê sta³o.
To bardzo wa¿ne.
Mama powiedzia³a mi, ¿ebym posz³a do apteczki taty.
I?
I wziê³a pigu³ki na sen... ¯ebym wziê³a je wszystkie!
Chcia³a, ¿ebyœ siê zabi³a?
Dlaczego moja mama chcia³a, abym to zrobi³a?
Nie wiem.
To znaczy, tylko po to, bym do niej przysz³a?
Co powiedzia³aœ?
Chcia³a, ¿ebym do niej przysz³a.
Nie, nie, nie, nie, nie. Jak to dok³adnie ujê³a?
"PrzyjdŸ do mnie". Mówi³a to z milion razy.
Lanie, to nie twoja matka.
Dobra, s³uchaj mnie.
Nie odbieraj telefonu. Nie u¿ywaj komputera.
Nie rób nic, póki nie powiem inaczej, dobrze?
Lanie.
Gdzie jest Simon?
Halo?
- Dean, to nie tato. /- Wiêc co to jest?
- Crocotta. - To rodzaj kanapki?
Coœ w rodzaju padlino¿ercy, uwielbiaj¹ naœladowaæ,
szepcz¹ "PrzyjdŸ do mnie" i gubi¹ ciê w ciemnoœci po¿eraj¹c twoj¹ duszê.
/Crocotta, no tak. /Cholera, to ma sens.
Dean, s³uchaj, naprawdê mi przykro. Wiem, ¿e...
/- Wiesz, ¿e ¿yj¹ one w w brudzie? - No tak.
/Sam, te muchy, w firmie telefonicznej.
/Tutaj Herman Munster. /Zostaw wiadomoϾ.
Dean, jestem na parkingu. Jest tutaj, poœpiesz siê.
Co jest, do cholery?!
Wiem, czym jesteœ.
- Czekaj, panie, proszê. - I wiem, jak ciê zabiæ.
Dobra, czekaj, czekaj.
Jeœli za bardzo obci¹¿yliœmy ciê za telefon, albo coœ podobnego, mogê to naprawiæ.
Jestem twoim przyjacielem.
Tylko... Tylko mnie nie zabijaj.
Nie zabijaj mnie, proszê!
O tak!
To siê dzieje, jeœli zadzierasz z firm¹ telefoniczn¹. Cieniasie!
Dziêki, Clark.
Nie ma sprawy, stary.
Clark?
Przepraszam, Clark.
Przepraszam za to, cokolwiek ci zrobi³em.
Przepraszam, proszê.
Czekaj! Czekaj. Nie rób tego.
Obudzi³eœ siê.
Nie jesteœ zabójc¹, Clark. Nie.
Jest... Jest w tobie dobro, wiem to.
Co o tym myœlisz, Sammy?
Jestem dobrym cz³owiekiem?
Po prostu go wypuϾ.
Zrobi³bym to. Naprawdê bym to zrobi³.
Gdyby nie to, ¿e jad³em tylko sa³atkê na lunch.
Widzisz...
Umieram z g³odu.
Nie!
Moja ostatnia rozmowa z Deanem,
to by³eœ ty.
Przywiod³eœ mnie tutaj.
Niektóre rozmowy wykonujê, niektóre rozmowy odbieram.
Ale musisz przyznaæ, przez jakiœ czas da³eœ siê nabraæ.
Wszystkie te bzdury zwi¹zane z telefonem Edisona...
No, có¿.
Co robisz?
Zabijam twojego brata.
Lub kogoœ innego.
Có¿, zobaczymy, jak wyjdzie.
Halo?
/CzeϾ, tatusiu.
CzeϾ, kochanie.
Myœla³em, ¿e powiedzia³aœ, ¿e ju¿ nie bêdziesz dzwoni³a.
/Wiem, tatusiu.
Wiesz, jak bardzo jestem przez to smutny.
Jak by³em smutny na twoim pogrzebie.
/Musia³am zadzwoniæ. /Wiem, kto mnie zabi³, tatusiu.
Co?
/Cz³owiek, który mnie zabi³... /jest teraz w naszym domu.
Co... Co ty mówisz?
/Jest w domu, tatusiu. /Ciebie te¿ chce zabiæ.
Wiesz, naœladowanie Deana to jedna rzecz.
Ale mój tata, to dopiero trik.
Kiedy dowiedzia³em siê, ¿e jesteœcie ³owcami, by³o ju¿ ³atwo.
Znalaz³em numer Deana, twój numer, potem numer waszego ojca.
Potem e-maile, wiadomoœci na poczcie g³osowej, wszystko.
Widzisz, ludzie myœl¹, ¿e takie rzeczy s¹ kasowane.
Ale nie s¹.
Zdziwi³byœ siê, jak wiele informacji o tobie gdzieœ tam dryfuje.
Czekaj¹cych na wy³owienie.
Dean na to nie pójdzie.
Nie zabije tego goœcia.
Wiêc ten goœæ zabije jego.
Technologia...
...sprawia, ¿e ¿ycie jest takie ³atwe.
Bywa³o, ¿e chowa³em siê w lesie ca³ymi dniami, tygodniami...
szepcz¹c do ludzi.
Próbuj¹c ich zwieœæ w œrodku nocy.
Ale mieli swoj¹ wspólnotê.
Ka¿dy uwa¿a³ na ka¿dego.
By³em szczêœliwy, gdy mia³em jedn¹, dwie dusze rocznie.
Ale teraz, gdy jestem g³odny, po prostu dzwoniê do kogoœ.
Jesteœcie tak bardzo po³¹czeni...
ale nigdy nie byliœcie tak samotni.
Co to jest?
Twój pogrzeb.
Crux sancta...
Sit mihi lux...
Non draco sit...
Czy to te¿ zrobi³eœ mojej córce?
- Jak, do cholery, siê wydosta³eœ? - To te¿ zrobi³eœ mojej córce?
- Czekaj, to pomy³ka. - Zabi³eœ j¹.
Zabi³eœ j¹, sukinsynu!
Mia³a tylko 9 lat!
Przestañ! Nie zrobi³em tego!
Musisz mi uwierzyæ!
Dlaczego j¹ zabi³eœ?
Przykro mi.
Nie zabi³em twojej córki.
Wiêc co tutaj robisz?
Nie wiem.
Widzê, ¿e poprawi³eœ swoj¹ twarz.
Tak samo jak ty.
Wiêc, Crocotta, tak?
Tak.
To wyjaœnia³oby muchy.
Tak, wyjaœnia³oby.
Hej...
S³uchaj, przykro mi, ¿e to nie by³ tata.
- Da³em ci siê przez to we znaki. - A tam.
Nie, s³uchaj, mia³eœ racjê.
Zapomnij o tym.
Nie mogê.
Tak bardzo chcia³em wierzyæ, ¿e jest wyjœcie z tej sytuacji.
To znaczy, wiesz, patrzê siê na to, co mnie czeka...
no wiesz, piek³o...
naprawdê, na zawsze, i po prostu...
no tak.
Bojê siê, Sam.
Naprawdê siê bojê.
Wiem.
Chyba by³em w stanie uwierzyæ we wszystko, jako ostatni akt desperacji.
Nie ma nic z³ego w posiadaniu nadziei.
Nadzieja mnie nie uratuje.
Nie mogê oczekiwaæ, ¿e tata w ostatniej chwili pojawi siê z jakimœ cudem.
Nie mogê oczekiwaæ, ¿e pojawi siê ktokolwiek, wiesz?
I jedyn¹ osob¹, która mnie z tego wypl¹cze, jestem ja sam.
I ja.
"I ja"?
No co?
G³êboka myœl, mam teraz moment zwierzeñ, a ty wyskakujesz z "i ja"?
- Chcesz us³yszeæ wiersz? - Moment min¹³.
Niewiarygodne...
T³umaczenie: pablocoo, Husaria Korekta: Juri24
..:: (XviD asd) :: tvshows.yoyo.pl ::..

Need subtitles from another video?