YouSub

pl Polish

Supernatural 2x15 (HDTV) Polish subtitles

0 downloads · 559 lines · added Mar 2, 2011

Report a problem
What's wrong?
Advertisement

Polish transcript

Tata chce, ¿ebyœmy zaczêli tam, gdzie on skoñczy³.
Ratowali ludzi, polowali na istoty. Prowadzili rodzinny interes.
{C:$aaccff}WTEDY
Wiesz, znam wspania³e lekarstwo na kaca.
To t³usta kanapka z szynk¹, podawana w brudnej popielniczce.
- Nienawidzê ciebie. - Wiem.
Nie bêdziemy znowu robili tego gówna.
- Czego? - Tych wybryków.
S¹ g³upie i zawsze siê nasilaj¹.
Co siê sta³o, Sammy? Boisz siê, ¿e znów p³yn do usuwania w³osów bêdzie w swoim szamponie?
Pamiêtaj, ¿e to ty zacz¹³eœ.
Co do...
Tylko na tyle ciê staæ?
Cienko.
Ale z ciebie g³upek!
Œmierdzisz kiblem.
Tchórz.
Dupek.
Skurczysyn.
Zamknij siê.
Cieniasie.
- ... wiel. - Cymba³.
Poka¿, na co ciê staæ, w³ochaczu.
{C:$aaccff}TERAZ
Przepraszam.
Zab³¹dzi³aœ?
Nie.
Czeka³am na pana, panie profesorze.
Jesteœ z moich zajêæ?
Nie poznaje mnie pan?
Co¿...
To doœæ du¿e grupy.
Tak czy siak, w biurze pracujê we wtorkowe i czwartkowe poranki.
Naprawdê? Mia³am nadziejê, ¿e mog³abym teraz siê z panem zobaczyæ.
Có¿, skoro poprosi³aœ tak ³adnie, to chodŸ.
Niesamowicie przystojnie wygl¹da pan na tym zdjêciu.
Ta stara ksi¹¿ka.
Co mogê dla ciebie zrobiæ? Jak idzie z prac¹ na temat pani Anscombe?
Profesorze, ja...
Muszê siê do czegoœ przyznaæ.
Tak? Do czego?
Tak naprawdê nie jestem pana studentk¹.
Naprawdê?
To dlaczego tu jesteœ?
Mo¿e powinnam ju¿ sobie iœæ.
Poczekaj.
Rozumiem.
Rozumiem, co czujesz i to naturalne.
Jesteœ m³oda i niewinna.
A ja jestem pewnego rodzaju osobistoœci¹ tutaj.
Nie zrozum mnie Ÿle, jesteœ naprawdê piêkn¹ dziewczyn¹.
Ale to po prostu by³oby nie na miejscu z mojej strony, gdybym ciê wykorzysta³.
Po prostu...
Po prostu za bardzo ciê szanujê.
O mój Bo¿e.
Co?
Ju¿ siê panu nie podobam?
Ju¿ mnie pan nie pragnie?
{C:$aaccff}Supernatural [2x15] Tall Tales NIEWIARYGODNE HISTORIE
{C:$aaccff}T³umaczenie: iNdefiNite, Husaria Korekta: Husaria
{C:$aaccff}Tydzieñ póŸniej
Stary, móg³byœ nie jeœæ tego na moim ³ó¿ku?
Pewnie, ¿e móg³bym.
Jak idzie ci z badaniami?
Wiesz, jak mi idzie?
Powoli.
Wiesz, co mog³oby je diametralnie przyœpieszyæ?
Gdybym mia³ swój komputer.
Móg³byœ to œciszyæ?
Jasne, nie ma sprawy.
Wiesz co?
Mo¿e powinieneœ gdzieœ wyjœæ na chwilê?
Naprawdê chcia³bym.
To wspania³y pomys³, ale niestety, mój samochód jest spieprzony.
Mówi³em ci, ¿e nie mam nic wspólnego z...
CzeϾ, Bobby.
Czeœæ, ch³opaki.
CzeϾ, Bobby.
Dobrze jest was tak szybko widzieæ.
Tak, ciebie te¿. Dziêki, ¿e przyjecha³eœ.
Rozgoœæ siê.
Dziêki Bogu, ¿e tu jesteœ.
O czym nie chcieliœcie ze mn¹ rozmawiaæ przez telefon?
Chodzi o robotê, nad któr¹ pracujemy.
Nie byliœmy pewni, czy byœ nam uwierzy³.
Có¿, mogê w wiele uwierzyæ.
Tak, wiem.
Chodzi to, ¿e nigdy czegoœ takiego nie widzieliœmy.
Niczego podobnego.
Pomyœleliœmy, ¿e przyda³oby siê nam œwie¿e spojrzenie na sytuacjê.
Dlaczego nie opowiecie mi tego od pocz¹tku?
Dobra.
No dobra, proszê.
Wszystko siê zaczê³o, gdy znaleŸliœmy informacjê w nekrologu.
Widzisz, jakiœ profesor skoczy³ na g³ówkê z czteropiêtrowego budynku.
Istnieje uniwersytecka legenda, twierdz¹ca, ¿e budynek jest nawiedzony.
Tak wiêc pozorowaliœmy redaktorów lokalnej gazety.
Oboje mieliœmy tego samego profesora od etyki.
Wiêc jak uwa¿acie, dlaczego to zrobi³?
Kto wie? By³ wybrany na nastêpn¹ kadencjê. Mia³ ¿onê i dzieci.
Jego ksi¹¿ka to naprawdê wielka sprawa.
Ale z drugiej strony, kto uwa¿a, ¿e to by³o samobójstwo?
Jen, daj spokój.
Wiêc co to mog³o byæ?
Wiesz, co siê mówi o ratuszu Crawford.
Nie, tak w³aœciwie, to nie wiem.
To stek bzdur. To tylko wspó³czesna legenda.
Mama Heather chodzi³a tu do szko³y i zna³a t¹ dziewczynê.
Czekaj, jak¹ dziewczynê?
Jakieœ 30 lat temu,
Ta dziewczyna by³a zamieszana w aferê z jakimœ profesorem.
Zerwa³ z ni¹.
Ona wyskoczy³a z okna i siê zabi³a.
- Znasz jej nazwisko? - Nie.
Ale mówi siê, ¿e wyskoczy³a z pokoju 669.
Czaisz? Obróæ dziewi¹tkê do góry nogami...
Tak wiêc teraz nawiedza budynek.
Ka¿dy kto j¹ spotyka nie ¿yje wystarczaj¹co d³ugo, ¿eby opowiedzieæ historiê.
Skoro nikt nie prze¿ywa, by opowiedzieæ historiê, to jak ta opowieœæ siê rozchodzi?
Curtis, zamknij siê!
Wiecie co? Dziêki bardzo. Przepraszam.
Dean.
Co ty... Co ty pijesz?
Nie wiem, stary. Nazywaj¹ to purpurowe nianie.
S¹dzê, ¿e powinniœmy sprawdziæ biuro profesora.
O, nie, nie, nie. Nie mogê teraz.
Mam tutaj przebojow¹ kocicê na haczyku.
Mam zamiar j¹... przejechaæ.
Zapoznam was.
Starla.
To mój wspó³pilot wahad³owca, major Tom.
Majorze Tom, Starla.
La chante.
CzeϾ.
Przepraszam. Próbujê zostawiæ alkohol w ¿o³¹dku.
Tak jest. Dobra robota.
Mam dobre wieœci.
Ona ma siostrê.
/Czekaj, czekaj.
Czekaj chwilkê.
Co?
Daj spokój, stary. To nie by³o tak.
Nie?
Wiêc nigdy nie pi³eœ purpurowej niani?
Tak, to mo¿e prawda, ale...
Nie mówiê rzeczy w stylu „przebojowa kocica”.
A ona nie nazywa³a siê Starla.
Wiêc jak siê nazywa³a?
Nie wiem, ale by³a lask¹ wysokich lotów.
By³a œwietn¹ studentk¹. Studiowa³a kulturoznawstwo.
Rozmawialiœmy na temat lokalnych opowieœci o duchach.
A to za...
A to za nas.
Mój Bo¿e, ale jesteœ atrakcyjny.
Dziêki, ale nie mam teraz na to czasu.
Musisz mi opowiedzieæ tê wspó³czesn¹ legendê.
Proszê.
¯ycia s¹ na szali.
Wybacz, ale... Nawet nie mogê siê skupiæ.
Lubiê patrzyæ siê...
na s³oñce.
Dean, co ty wyprawiasz?
Sam, proszê.
Jeœli nie masz nic przeciwko, to daj mi chwilê.
Dean, to bardzo powa¿ne dochodzenie.
Nie mamy czasu na twoje gadanie.
Jasne.
I to tak siê w³aœnie wydarzy³o.
Nie mówiê takich rzeczy, Dean.
Tak brzmia³eœ dla mnie.
No dobra.
Co siê dzieje miêdzy wami?
Nic. To nic.
Dajcie spokój.
K³ócicie siê jak stare ma³¿eñstwo.
Nie, ma³¿eñstwa mog¹ wzi¹æ rozwód.
Ale ja i on? Jesteœmy bardziej jak bliŸniaki syjamskie.
- To s¹ zroœniête bliŸniaki! - Widzisz, o co mi chodzi?
S³uchaj, to...
Po prostu jesteœmy za d³ugo w drodze, wynajmujemy ma³e pokoje i to wszystko.
Nie martw siê tym.
No dobrze.
Tak czy siak, domyœliliœmy siê, ¿e to mog³o byæ nawiedzenie.
Poszliœmy wiêc sprawdziæ miejsce zbrodni.
Jak d³ugo ju¿ tu pracujesz?
Myjê tu pod³ogi od szeœciu lat.
Proszê bardzo, ch³opaki.
A to po co?
Chcemy tylko znaleŸæ przewody w œcianach.
Nie wiem, dlaczego chcecie okablowaæ to biuro.
Nie przyda siê za bardzo profesorowi.
Dlaczego?
Nie ¿yje.
Co siê sta³o?
Wyskoczy³ przez tamto okno.
Pracowa³eœ tamtej nocy?
To ja go znalaz³em.
- Widzia³eœ, jak to siê sta³o? - Nie.
Widzia³em, jak wszed³ tu na górê i...
- Có¿... - Co?
Nie by³ sam.
A z kim?
Daj spokój! Zjad³em jednego, góra dwa.
Daj mi skoñczyæ opowiadanie, dobra?
By³ z m³od¹ kobiet¹.
Powiedzia³em o niej glinom, ale najwyraŸniej nigdy jej nie znaleŸli.
Widzia³eœ, jak ta dziewczyna wchodzi, ale czy widzia³eœ, jak wychodzi?
Teraz, gdy o tym wspomnieliœcie, to nie.
Widzia³eœ j¹ kiedykolwiek w okolicy?
Nie j¹.
Co masz na myœli?
Nie chcê obgadywaæ martwego cz³owieka, ale...
Pan Etyczny?
Sprowadza³ mnóstwo panienek tutaj.
Zaliczy³ wiêcej ty³ków ni¿ siedzenie na klopie.
Jeszcze jedno.
Ten budynek ma tylko cztery piêtra, prawda?
Tak.
Wiêc nie istnia³by pokój o numerze 669?
Oczywiœcie, ¿e nie.
Dlaczego pytasz?
Jestem po prostu ciekaw.
- Dziêki. - Jasne, nie ma sprawy.
Có¿, na pewno nie ma œladów pola elektromagnetycznego.
A ten pokój 669 to kupa bzdur.
No to jak myœlisz?
Profesor by³ po prostu samobójc¹?
- Legenda jest tylko legend¹? - Nie mam pojêcia.
Ta dziewczyna, któr¹ opisa³ dozorca. To doœæ dziwne.
Powinniœmy sprawdziæ historiê budynku.
- Zobaczyæ, czy jakaœ studentka siê zabi³a. - Masz racjê.
Stary, siedzia³eœ na moim komputerze?
- Nie. - Naprawdê?
Jest teraz zawieszony.
Na cycateazjatyckiepieknosci.com.
Dean...
Móg³byœ... Nie dotykaj wiêcej moich rzeczy, dobra?
Dlaczego nie kontrolujesz swojej nerwicy natrêctw.
Ale znaleŸliœcie coœ na temat budynku?
Albo na temat samobójczej studentki?
Nie, historia jest czysta.
W takim razie to nie jest nawiedzenie.
Mo¿e nie.
¯eby nie sk³amaæ, nie jesteœmy pewni.
Jak to nie jesteœcie pewni?
To dziwne.
Co jest dziwne?
PóŸniej...
Nie widzieliœmy na w³asne oczy, jak to siê wydarzy³o, ale...
To doϾ dziwne, nawet dla nas.
- Obcy? - Tak.
S³uchajcie, nawet jeœli s¹ prawdziwi,
to na pewno nie przylatuj¹ na Ziemiê i nie porywaj¹ ludzi.
Uwierz mi. Wiemy o tym.
Przez ca³e swoje ¿ycie nie znalaz³em ¿adnych wiarygodnych dowodów porwañ.
To tylko durne wymys³y ludzi.
My te¿ tak myœleliœmy.
Ale...
Pomyœleliœmy, ¿e przynajmniej porozmawiamy z kolesiem.
Powinieneœ spróbowaæ tych purpurowych niañ.
Co siê sta³o, Curtis?
Nie uwierzycie mi. Nikt mi nie wierzy.
Daj nam szansê.
Nie chcê, ¿eby to siê pojawi³o w gazetach.
W takim razie to jest nieoficjalnie.
Zemdla³em i...
straci³em poczucie czasu, a gdy siê obudzi³em, to nie wiedzia³em, gdzie by³em.
Co potem?
Wykonywali na mnie testy.
I...
Badali mnie.
Badali ciê?
Tak, badali mnie.
Jeszcze raz i jeszcze raz...
Jeszcze raz, kolejny i jeszcze jeden...
a potem jeszcze jeden raz.
Rany.
Ale to jeszcze nie by³o najgorsze.
A jak Ÿle jeszcze mog³o byæ?
Jakiœ obcy zrobi³ z ciebie swoj¹ dziwkê?
Zmusili mnie...
do wolnego tañczenia!
Znowu przesadzacie, co?
- Nie. - Nie.
Wiêc temu studenciakowi po prostu odbi³o.
Nie jesteœmy tego tacy pewni.
Mówiê ci, Dean,
ta dziura zosta³a zrobiona przez jakiœ silnik odrzutowy.
Masz na myœli talerzopodobny silnik odrzutowy?
A co innego mog³oby to byæ?
- Co, do diaska? - Nie mam pojêcia.
- Powa¿nie, stary, co, do diab³a? - Nie wiem.
Najpierw nawiedzenie, a teraz to?
Samo wyczucie czasu... Musi byæ z tym jakiœ zwi¹zek.
Masz na myœli pomiêdzy wœciek³¹ dusz¹, a napalonym ufoludkiem?
Jaki móg³by byæ to zwi¹zek?
Co mogliœmy zrobiæ? Szukaliœmy dalej.
Ty i ten koleœ, Curtis. Mieszkaliœcie w tym samym mieszkaniu?
Tak.
S³ysza³eœ, co mu siê sta³o, tak?
Tak, mówi³, ¿e to obcy, ale wiecie, niewa¿ne.
S³uchaj, stary...
Wiem, ¿e to musi byæ dla ciebie takie trudne.
Nie tak bardzo.
Ale chcia³bym, ¿ebyœ wiedzia³...
Jestem tu dla ciebie.
Ty dzielny ma³y ¿o³nierzu.
Rozumiem twój ból.
ChodŸ do mnie.
Jesteœ zbyt cenny dla tego œwiata.
Nigdy tego nie powiedzia³em!
Zawsze mówisz takie pedalskie rzeczy.
Dziêki.
Dziêki za utulenie, ale czujê siê dobrze.
Naprawdê.
¯eby wam nie sk³amaæ, ¿e cokolwiek przydarzy³o siê Curtisowi, nale¿a³o mu siê.
Dlaczego?
Jest naszym szefem bractwa.
W tym semestrze da³ nam wycisk i zrezygnowa³em z tego.
Teraz wie, jak siê czujemy.
Wszystko w porz¹dku.
To nadal nie ma sensu.
Ale przynajmniej jest jakiœ zwi¹zek.
Miêdzy czym?
Miêdzy ofiarami.
Ten profesor i ten studenciak.
Obaj s¹ skurczybykami.
To ma byæ zwi¹zek?
Jeœli masz jakiœ lepszy, to chêtnie pos³ucham.
Gdzie mój laptop?
Nie wiem.
Pomyœl o tym.
Profesor flirciarz zalicza martw¹ dziewczynê.
Ludzie mszcz¹ siê na szefie bractwa.
Zostawi³em go tutaj.
NajwyraŸniej nie.
Te kary... s¹ wrêcz poetyckie.
Przypominaj¹ fraszki, ale...
Dobra, zabawne.
Gdzie go schowa³eœ?
- Co, twój komputer? - Tak, gdzie go schowa³eœ?
Dlaczego mia³bym braæ twój komputer?
Bo nikt inny nie móg³by.
Drzwi zostawiliœmy zamkniête. Nigdy nie wpuszczamy sprz¹taczek.
Wygl¹da na to, ¿e go zgubi³eœ, kujonie.
Stary, wiesz co? Wiele ci wybaczy³em.
O czym ty mówisz? To skarb mieæ mnie przy sobie.
Tak? A co z twoimi brudnymi skarpetkami w zlewie?
Albo co z twoim ¿arciem w lodówce?
Co jest nie tak z moim ¿arciem?
To ju¿ nie jest jedzenie, Dean! To darwinizm.
Jedyne, o co ciê proszê, to ¿ebyœ nie grzeba³ w moich rzeczach!
Skoñczy³eœ ju¿?
Wiesz, jakbyœ siê czu³, gdybym bawi³ siê przy twojej Impali?
By³aby to ostatnia rzecz, któr¹ byœ zrobi³.
Zabra³eœ mu komputer?
Nale¿a³o mu siê, ale nie.
Ja go nie zgubi³em.
Nie gubiê rzeczy.
Tak, to prawda, bo jest doskona³y.
Dobra, dobra.
Dlaczego nie opowiecie mi, co siê wydarzy³o póŸniej?
By³a jeszcze jedna ofiara.
Te¿ tego nie widzieliœmy.
W pewnym sensie z³o¿yliœmy to z dowodów.
Ale ten facet by³...
By³ badaczem.
Badania na zwierzêtach.
Wiesz, skurczybyk, co pasuje do wzoru.
Policja nie zapisa³a przyczyny œmierci, bo nie wiedzieli, jaka by³a.
Tak wiêc, sprawdziliœmy sami.
To powinno szybko pójœæ.
Dobra.
To po prostu paskudne.
Okaleczone?
Na moje oko, coœ by³o g³odne.
Zidentyfikowali go jak dot¹d?
Tak. Naukowiec z college'u.
Tak przy okazji, zgadnij, gdzie by³o jego biuro.
Crawford Hall. Tam, gdzie by³o biuro profesora.
Dok³adnie tam, gdzie ten studenciak prze¿y³ swoje spotkanie trzeciego stopnia.
Hej, móg³byœ mi przyci¹gn¹æ tamto coœ?
Dziêki.
Co jest?
Wygl¹da jak...
£uska?
£uska? Z czego?
Z aligatora?
Aligator w œciekach.
Daj spokój.
Co?
Dean, to klasyczna, wspó³czesna legenda.
Dziecko spuszcza w ³azience ma³ego aligatora, a ten dorasta w œciekach.
Tylko nikt ¿adnego nie znalaz³. Nie s¹ prawdziwe.
Porwania przez obcych te¿ nie, ale coœ po¿ar³o tego faceta.
Dziwniejsze to ju¿ nie mog³o byæ.
Mo¿e powinniœmy œci¹gn¹æ jak¹œ pomoc? Zadzwoniê do Bobby'ego.
Mo¿e on ju¿ siê z czymœ takim spotka³.
Na pewno.
To tylko standardowy wystêp z nawiedzonym kampusem,
porwaniami przez kosmitów i aligatorami w œciekach w tle.
Tak, to takie proste.
Tak czy siak, postanowiliœmy przeszukaæ œcieki,
wiêc siê rozdzieliliœmy. Ka¿dy z nas zaj¹³ siê inn¹ czêœci¹ kampusu.
ZnaleŸliœcie coœ?
Tak, znalaz³em coœ, tylko, ¿e nie w œcieku.
Sukinsyn!
Sam!
Myœlisz, ¿e to zabawne?
To zale¿y.
Co?
- Samochód! - A co z nim?
Nie mo¿esz po prostu tak spuœciæ powietrza z opon! Pogniesz obrêcze!
Czekaj chwilê.
Nawet siê nie zbli¿a³em do twojego samochodu.
Naprawdê?
To jak to znalaz³em?
Oddaj mi moje pieni¹dze.
O, nie.
Uznaj to jako zadoœæuczynienie za traumê emocjonaln¹.
Bardzo œmieszne. A teraz oddaj.
Nie.
Dean, mam pot¹d u¿erania siê z tob¹.
Tak? To samo z mojej strony!
- Z³aŸ ze mnie! - Oddaj to!
Dobra, wystarczaj¹co siê nas³ucha³em.
Pojawi³eœ siê godzinê po tym.
Zaskoczyliœcie mnie.
Naprawdê.
Sam, po pierwsze, Dean nie ukrad³ ci komputera.
Ale ja...
Dean, Sam nie tkn¹³ twojego samochodu.
W³aœnie.
A gdybyœcie nie byli w sobie tacy zadufani, to wszystko by³oby bardzo jasne.
- Co? - To, z czym macie do czynienia.
- Nie wiem. - Ja te¿.
Mistyfikator siê wami bawi.
Tak w³aœnie myœla³em.
Co? Wcale nie.
Muszê wam powiedzieæ...
Wy byliœcie najwiêksz¹ wskazówk¹.
Co masz na myœli?
Te istoty siej¹ chaos i spustoszenie tak ³atwo, jak siê oddycha,
a wy tak bardzo zajêliœcie wskakiwaniem sobie do garde³, ¿e nie myœlicie jasno.
- Laptop. - Opony.
On wie, ¿e go szukacie i gra na was, jak na skrzypcach.
Wiêc, co to jest, duch, demon, co takiego?
Có¿, bardziej jak pó³bo¿ek, tak naprawdê.
Jest Loki w Skandynawii.
Jest Anansi w zachodniej Afryce.
S¹ ich tuziny.
S¹ nieœmiertelne.
I mog¹ stworzyæ rzeczy z rzadkiego powietrza.
Rzeczy tak prawdziwie jak ty i ja.
Równie szybko sprawiæ, by zniknê³y.
Masz na myœli wœciek³ego ducha, obcego lub aligatora?
Ofiary, tak¿e pasuj¹ do mistyfikatora.
Naci¹gacze, wysoko postawieni i potê¿ni.
Niszczy³ ich jak ko³ki, z regu³y z poczuciem humoru...
Œmiertelne psoty, coœ w tym rodzaju.
Bobby, jak te istoty wygl¹daj¹?
Ró¿nie, przewa¿nie jak ludzie.
I który cz³owiek,
by³ w pobli¿u przez ten ca³y czas?
O, to jest dobre.
ChodŸ tutaj.
Zjad³byœ coœ?
Ja bym coœ zjad³. No chodŸ.
Czegoœ tu brakuje.
Od razu lepiej.
Mmm.
Przepraszam, ale dziœ nie jestem w najlepszej formie, ch³opcy.
Mia³em noc z wieloma atrybutami.
Du¿o seksu, jeœli nad¹¿acie.
Tak, trudno nie nad¹¿aæ. S³uchaj, nie bêdziemy d³ugo.
Musimy sprawdziæ kilka biur na 3 piêtrze.
Nie ma problemu.
Cholera. Zapomnia³em czegoœ z wozu.
Wiecie co? Dogoniê was.
Dobra.
To, ¿e czyta brukowiec 'Nowinki ze œwiata', nie oznacza, ¿e to ten goœæ.
Ty te¿ to czytasz.
Mówiê ci. To on.
S³uchaj, po prostu myœlê, ¿e potrzebujemy solidnego dowodu. To wszystko.
Inn¹ rzecz¹, o której Bobby wspomina³ to, ¿e te zasrañce maj¹ metabolizm jak owady.
- Lubi¹ s³odycze. - Nie znalaz³em ¿adnego batonika, ani cukru.
- Nawet nic podobnego. - Pewnie coœ przegapi³eœ.
Ja nic nie przegapiam.
O, tak, poniewa¿ jesteœ doskona³y.
Co?
Nadal jesteœ na mnie wkurzony przez to co mistyfikator zrobi³?
By³eœ wrzodem na ty³ku na d³ugo zanim on siê pojawi³.
S³uchaj, po prostu zostañ tutaj, miej oko na woŸnego.
Pójdê do jego mieszkania i zobaczê, czy mogê znaleŸæ jakieœ rzeczywiste dowody.
Zanim siê tam wpakujesz i przebijesz go ko³kiem.
Po prostu czekaj, a¿ wrócê, dobrze?
- Dobra? - Dobra!
Pieprzê to.
Czeka³yœmy na ciebie, Dean.
Wy nie jesteœcie prawdziwe.
Zaufaj mi, cukiereczku, odczujesz to naprawdê.
No chodŸ. Pozwól nam siê pomasowaæ.
Wiecie, ja... Jestem wielbicielem szczêœliwych zakoñczeñ.
Naprawdê, ale...
Muszê odmówiæ.
One s¹ ofert¹ rozejmu.
Wiem co ty i twój brat robicie.
Jestem tu ju¿ jakiœ czas. Spotyka³em takich jak wy ju¿ wczeœniej.
Có¿, wiêc wiesz, ¿e...
Nie mogê pozwoliæ ci krzywdziæ ludzi.
Daj spokój!
Ci ludzie dostali to, na co zas³u¿yli.
Powieszeni na ich w³asnych uczynkach.
Ale ty i Sam, lubiê was.
Naprawdê.
Wiêc czêstuj siê...
tak d³ugo jak chcesz.
Tak d³ugo, abym móg³ przenieœæ siê do nastêpnego miasta.
Tak, nie s¹dzê, ¿e mogê ci na to pozwoliæ.
Nie chcê ciê skrzywdziæ.
A wiesz, ¿e mogê to zrobiæ.
S³uchaj, stary... Muszê ci przyznaæ.
Poszukujê twojego stylu, dobra?
To znaczy. Naprawdê.
A wolno tañcz¹cy obcy...
- Moje ulubione. - Tak, ale... nie mogê ci na to pozwoliæ.
Wielka szkoda.
Tak jak powiedzia³em, lubiê ciê.
Sam mia³ racjê.
Nie powinieneœ przychodziæ sam.
Có¿, zgodzê siê z tob¹ w tej sprawie.
Ta sprzeczka mia³a ich sprowadziæ...
To by³a sztuczka?
Ca³kiem niez³a.
Ale chcesz zobaczyæ prawdziw¹ sztuczkê?
Niez³y rzut, moje panie!
Dean...
Dean, Dean, Dean.
Nie chcia³em musieæ tego robiæ.
Ja tak¿e.
Jesteœcie cali?
Tak.
Chyba.
Wszystko co mogê powiedzieæ...
Mia³ styl.
Bobby, wielkie dziêki.
OszczêdŸ sobie tego.
Wynoœmy siê st¹d gdzie pieprz roœnie, zanim ktoœ znajdzie to cia³o.
Tak.
S³uchaj, Dean...
Chcia³em tylko powiedzieæ...
¯e mi...
Hej.
Mnie tak¿e.
£amiecie mi serce. Czy moglibyœmy st¹d odjechaæ?
{C:$aaccff}T³umaczenie: iNdefiNite, Husaria Korekta: Husaria
{c:$00ccff}..:: (XviD asd) :: www.tvshows.yoyo.pl ::..

Need subtitles from another video?