Advertisement
Polish transcript
Tata chce, ¿ebyœmy zaczêli tam, gdzie on skoñczy³.
Ratowali ludzi, polowali na istoty.
Prowadzili rodzinny interes.
{C:$aaccff}WTEDY
Zanim tata umar³, powiedzia³ mi coœ.
Coœ o tobie.
Co ci powiedzia³?
Mówi³, ¿e byæ mo¿e bêdê musia³ ciebie zabiæ.
Co to, do cholery, mia³o znaczyæ?
Nie wiem.
Czy wiedzia³ o planach demona wobec mnie? Mam przejœæ na ciemn¹ stronê mocy czy coœ?!
- Kim jesteœ? - Proszê.
Jesteœ w niebezpieczeñstwie.
- Jak siê nazywasz? - Ava Willson.
- Musisz byæ jedn¹ z nas. - Jedn¹ z kogo?
Jedn¹ z mistyków, takich jak ja.
Gdzieœ tam s¹ inni, podobni do nas. Wszyscy jesteœmy czêœci¹ czegoœ.
Nie jestem czêœci¹ czegokolwiek, jasne?
Widzisz to? Wychodzê za m¹¿ za osiem tygodni.
Nie mo¿esz przed tym uciec.
I nie mo¿esz mnie chroniæ.
Mogê próbowaæ.
- Mo¿e mog³abym pomóc? - Zrobi³aœ wszystko, co mog³aœ.
/Wracaj do narzeczonego.
/Bêdziesz tam bezpieczna.
/Obiecaj mi, ¿e po wszystkim zadzwonisz.
/Obiecujê.
Ava.
{C:$aaccff}TERAZ
Wiêkszoœæ rzeczy jest na górze.
Wci¹¿ nie mogê uwierzyæ, ¿e zamyka pani hotel, pani Thompson.
Wie pani, moi rodzice siê tutaj zarêczyli.
- Moi dziadkowie te¿. - Wielu ludzi to zrobi³o.
Pud³a s¹ na koñcu korytarza. Potrzebuje pan pomocy?
Nie, dziêkujê. Poradzê sobie.
Zabierze nasze zabawki?
Tylko te, którymi siê ju¿ siê nie bawisz.
Zupe³nie, jakbyœ nie mia³a ich ju¿ wystarczaj¹co du¿o.
- Sukinsyn. - Sukinsyn.
- Uwa¿aj, co mówisz. - Maggie powiedzia³a to pierwsza.
Ty te¿ uwa¿aj, co mówisz, Maggie.
Dobranoc, Tobufecie.
/Tak, proszê pana, /proszê wys³aæ pogotowie.
/Zdarzy³ siê straszliwy wypadek. /Jestem wystraszona.
/Chyba jest martwy.
Tyler, nie patrz! Nie patrz!
/Tak...
/...tylko siê poœpieszcie. Szybko!
/Nie, nie widzia³am, /jak to siê wydarzy³o.
{C:$aaccff}Supernatural [2x11] Playthings "ZABAWKI"
{C:$aaccff}T³umaczenie: iNdefiNite Korekta: Juri24
{C:$aaccff}PEORIA W STANIE ILLINOIS
Tak.
Dobrze.
Dziêki, Ellen.
{C:$aaccff}WYSTÊPUJ¥:
- Co powiedzia³a? - Nic nie ma na ten temat.
Natomiast ja sprawdza³em wszystkie bazy danych.
Federalne, stanowe i lokalne.
Nikt nic nie s³ysza³ o Avie. Zniknê³a jak we mgle.
A co z tob¹?
Tak samo, jak zawsze. Wybacz, stary.
Ellen mia³a jeden haczyk.
Hotel w Connecticut.
Dwa dziwne wypadki w ci¹gu ostatnich trzech miesiêcy.
Dobra, a jaki ma to zwi¹zek z Av¹?
To robota.
Najpierw kobieta utonê³a w wannie, a kilka dni póŸniej facet spad³ ze schodów,
a jego g³owa by³a skrêcona o ca³e 180°.
To nie jest zbyt normalne.
Nie wiem, to mo¿e nic nie byæ,
ale powiedzia³em Ellen, ¿e myœlimy nad sprawdzeniem tego.
- Naprawdê? - Tak.
- Wygl¹dasz na zaskoczonego. - Tak, no wiesz...
To nie wygl¹da na opatentowane przez Sama Winchestera zachowanie.
- A jakie ono jest? - Myœla³em, ¿e po sytuacji z Av¹, by³byœ...
Wiesz, bardziej zaniepokojony, s³uchaj¹cy do³uj¹cej muzyki
i patrzy³byœ na deszcz za oknami.
Dobra, ju¿ siê zamykam.
S³uchaj.
To ja jej powiedzia³em, ¿eby wraca³a do domu.
Teraz jej narzeczony jest martwy, a jakiœ demon porwa³ j¹ Bóg wie dok¹d.
Szukamy ju¿ od miesi¹ca i nic nie znaleŸliœmy.
Wiêc nie dajê jej spokoju, ale te¿ nie pozwolê, ¿eby ginêli inni ludzie.
Musimy uratowaæ tak wielu ludzi, ilu zdo³amy.
Takie podejœcie jest dla mnie zbyt zdrowe.
I oficjalnie czujê siê teraz niekomfortowo. Dziêkujê.
Dobra, dzwoñ do Ellen i powiedz jej, ¿e to bierzemy.
Stary, to œliczne.
Nigdy nie odwala³em takiej roboty.
Jakiej?
Stare, dobre, nawiedzone domy.
Mg³a, tajemne przejœcia, babski brytyjski akcent.
Mo¿e wewn¹trz natkniemy siê na Freda i Daphne.
...Daphne. Uwielbiam j¹.
Czekaj chwilê.
Nie jestem taki pewien, ¿e problemem jest nawiedzenie.
Co masz na myœli?
Widzisz ten wzorek tutaj?
To kwinkunks. Piêciopunktowy.
- Kwinkunks? - Tak.
- U¿ywane w zaklêciach voodoo, prawda? - Jasne, a zamieszane z krwawym zielem,
- daje potê¿ne zaklêcie do odpierania ataków. - Tylko nie widzê ¿adnego krwawego ziela.
Nie s¹dzisz, ¿e to miejsce jest trochê zbyt...
eleganckie na takie zaklêcia?
Byæ mo¿e.
- Jak mogê panom pomóc? - Witam.
Chcielibyœmy wynaj¹æ pokój na kilka wieczorów.
- Przepraszam za to. - Nie ma problemu.
Gratulacje, mo¿ecie byæ jednymi z naszych ostatnich goœci.
- To zabrzmia³o trochê z³owrogo. - Nie, przepraszam.
Zamykamy pod koniec miesi¹ca.
Niech zgadnê, przyjechaliœcie pozwiedzaæ?
- Sk¹d pani wie? - Wygl¹dacie na takich.
Wiêc chcecie olbrzymie ³ó¿ko?
Co? Nie.
Nie.
Dwa pojedyncze. Jesteœmy tylko braæmi.
Tak bardzo przepraszam.
Co mia³a pani na myœli, mówi¹c, ¿e wygl¹damy na takich?
Wie pani, mówi¹c o zabytkach, ma pani naprawdê interesuj¹c¹ urnê na ganku.
- Sk¹d pani j¹ ma? - Nie mam pojêcia. By³a tam od zawsze.
Proszê bardzo, panie Muhugoff.
Bêdziecie mieszkaæ w pokoju 237.
Sherwin, móg³byœ pokazaæ tym d¿entelmenom ich pokój?
Niech zgadnê...
Kolekcjonerzy?
- Mo¿e pomogê panu z t¹ torb¹? - W porz¹dku, mam j¹.
- Wiêc hotel siê zamyka? - Tak. Pani Susan chcia³a prowadziæ go dalej,
ale goœcie nie przyje¿d¿aj¹ ju¿ tak, jak kiedyœ.
- Mimo to, naprawdê szkoda. - Naprawdê?
Mo¿e ju¿ tak nie wygl¹daæ, ale ten hotel by³ pa³acem.
Dwóch ró¿nych wiceprezydentów u nas mieszka³o.
Moi rodzice tu pracowali. Praktycznie tutaj dorasta³em.
Bêdê têskni³.
Oto wasz pokój.
Dziêkujê.
Chyba nie bêdziesz mi ¿a³owa³, ch³opcze?
Co do...
Co?
To normalne.
Dlaczego ktokolwiek mia³y tutaj zostawaæ?
Dziwi mnie fakt, ¿e utrzymali interes tak d³ugo.
Dobra, ofiara numer 1 - John Edison, 43 lata, poœrednik od sprzeda¿y hotelu.
A ofiar¹ numer 2 by³ Larry Williams. Wywozi³ jakieœ rzeczy do Goodwill.
No to jest po³¹czenie - obaj starali siê zamkn¹æ hotel.
Mo¿e ktoœ nie chce siê st¹d wynosiæ i u¿ywa voodoo do obrony.
Jak myœlisz, kto jest tym czarownikiem?
- Ta panienka Susan? - Nie wygl¹da na tak¹.
Przecie¿ to ona sprzedaje ten hotel.
Wiêc kto? Sherwin?
Nie s¹dzê.
Jednak najbardziej zastanawiaj¹ce jest: Dlaczego ci ludzie uwa¿aj¹ nas za gejów?
Jesteœ trochê przesadnie mêski.
Prawdopodobnie myœl¹, ¿e szukasz problemów.
Jasne.
Hej.
Spójrz na to. Wiêcej voodoo.
- Witam. - CzeϾ.
Wszystko w porz¹dku z waszym pokojem?
- Tak. - Tak.
- Wszystko jest w porz¹dku. - To dobrze.
Có¿, by³am w trakcie pakowania siê, wiêc...
Hej, czy to s¹ starodawne lalki?
Bo on...
On ma wielk¹ kolekcjê lalek w domu, prawda?
- Olbrzymi¹. - Olbrzymi¹.
Myœlisz, ¿e móg³by... moglibyœmy je obejrzeæ?
- No, nie wiem... - Proszê.
On je uwielbia. Nie powie ci tego, ale zawsze je ubiera w te malutkie ubranka.
Spe³ni³abyœ jego marzenie.
Spe³ni³aby, nie?
Tak, to prawda.
- Dobrze, wchodŸcie. - W porz¹dku, œwietnie.
To ca³e mnóstwo lalek. S¹ ³adne i wcale nie takie straszne.
Przypuszczam, ¿e s¹ trochê przera¿aj¹ce.
By³y w rodzinie od zawsze. Mnóstwo wspomnieñ siê z nimi wi¹¿e.
Co to jest? To hotel?
Tak, dok³adnie. Dok³adna replika, zrobiona na ¿yczenie.
Jego g³owa siê przekrêci³a.
- Co siê temu sta³o? - To pewnie Tyler.
/Mamusiu...
Maggie jest z³oœliwa.
Tyler, powiedz jej, ¿eby by³a milsza, dobrze?
Czeœæ Tyler. Widzê, ¿e zepsu³aœ swoj¹ lalkê.
- Chcesz, ¿ebym j¹ naprawi³? - Nie zepsu³am jej. Tak¹ j¹ znalaz³am.
- Mo¿e Maggie to zrobi³a? - Nie, ¿adna z nas tego nie zrobi³a.
- Babcia by³aby z³a, gdybyœmy je popsu³y. - Babcia nie by³aby z³a.
Babcia?
Babcia Rose. To wszystko jej zabawki.
Naprawdê?
Gdzie jest teraz babcia Rose?
Na górze, w swoim pokoju.
Wiesz, chcia³bym...
Chêtnie porozmawia³bym z Rose na temat jej niesamowitej kolek...
Nie.
To znaczy...
Obawiam siê, ¿e to niemo¿liwe. Moja matka jest bardzo chora i...
nie przyjmuje ¿adnych odwiedzaj¹cych.
Co o tym myœlisz? Lalki, voodoo...
Zagadkowa, ukrywaj¹ca siê babcia.
Lalki s¹ u¿ywane w voodoo, w kl¹twach, zaklêciach wi¹¿¹cych i...
Byæ mo¿e znaleŸliœmy naszego czarownika.
Zobaczê, co mogê znaleŸæ na temat tej dziwnej babci, a ty poszukaj w sieci,
sprawdŸ wszystkie poszlaki, dziwne wypadki itp.
Zobacz, czy komuœ wczeœniej nie przetrzepa³a skóry.
Tylko nie szukaj pornoli, bo nie o takim trzepaniu mówiê.
Chcia³abym zapytaæ, jakie odrestaurowanie pañstwo planujecie?
- Nigdy pani nie powiedzieli? - Czego nie powiedzieli?
Panno Thompson, planujemy wyburzyæ hotel.
Rozumiem.
Przepraszam.
Co siê sta³o?
Pokojówka wesz³a do pokoju, by zmieniæ poœciel, a on tam ju¿ wisia³.
To straszne. By³ goœciem?
Pracowa³ dla firmy, która kupi³a to miejsce.
- Nie rozumiem. - Czego?
Mamy tutaj strasznego pecha.
S³uchaj, jeœli chcielibyœcie siê wymeldowaæ, zwrócê wam pieni¹dze.
Nie, dziêkujê. Nie tak ³atwo da siê mnie wystraszyæ.
By³o kolejne. Jakiœ facet w³aœnie powiesi³ siê w swoim pokoju.
Tak, widzia³em.
Musimy to szybko rozwi¹zaæ.
Co znalaz³eœ na temat babci?
Jesteœ despotyczny.
Co?
Jesteœ despotyczny.
I niski.
- Jesteœ pijany? - Tak.
No i?
G³upku.
Stary, co ty sobie wyobra¿asz? Rozpracowujemy sprawê.
Ten facet, co siê powiesi³...
Nie mog³em go uratowaæ.
Co ty mówisz? Nie mog³eœ nic na to poradziæ.
To ¿adna wymówka, Dean.
Powinienem by³ znaleŸæ sposób, ¿eby mu pomóc.
Powinienem by³ te¿ uratowaæ Avê.
Nie mo¿esz ratowaæ wszystkich. Nawet ty to powiedzia³eœ.
Nie, Dean, nie rozumiesz tego, jasne?
Im wiêcej ludzi uratujê, tym wiêcej mogê zmieniæ.
- Co zmieniæ? - Moje przeznaczenie, Dean!
Dobra, pora spaæ. ChodŸ, Wielka Stopo.
- Chcê, ¿ebyœ mnie pilnowa³. - Jasne, ca³y czas to robiê.
Nie, nie, nie, musisz mnie chroniæ.
Dobra?
A jeœli kiedykolwiek zamieniê siê w coœ, czym nie jestem...
To bêdziesz musia³ mnie zabiæ.
- Sam... - Dean, tata ci tak powiedzia³, wiêc musisz.
Tak, ale tata by³ dupkiem.
Nigdy nie powinien by³ czegokolwiek mówiæ.
- Nie wciska siê dzieciom takich rzeczy. - Nie, mia³ prawo tak mówiæ.
Kto wie, czym mogê siê staæ?
Nawet teraz wszyscy wokó³ mnie gin¹.
Ja nie umieram, dobra? Ty te¿ nie. Siadaj.
Nie, proszê.
Dean, jesteœ jedynym, który mo¿e to zrobiæ. Obiecaj mi.
- Nie rób tego. - Dean, proszê.
Musisz mi to obiecaæ.
Obiecujê.
Dziêki.
Dziêkujê.
Znalaz³eœ jakieœ ³adne antyki?
Nie.
By³em rozkojarzony.
Wypij sobie.
Tak, dziêki.
Biedny facet. Zabi³ siê.
Takie rzeczy ostatnio czêsto siê zdarzaj¹.
Tak, s³ysza³em o innych.
Zupe³nie jakby ten hotel by³...
- przeklêty czy coœ. - Ka¿dy hotel ma przelan¹ krew.
Gdyby ludzie wiedzieli, co siê dzia³o w pokojach, które rezerwowali.
Sporo wiesz na temat tego miejsca, prawda?
Do ka¿dego gwoŸdzia.
Chêtnie pos³ucha³bym jakichœ opowieœci.
Ch³opcze, nigdy nie powinieneœ tego mówiæ starszemu cz³owiekowi.
To ma³a pani Susan i jej matka Rose.
Za lepszych czasów.
Ju¿ nie s¹ tak dobre?
Có¿, czy ty by³byœ szczêœliwy, opuszczaj¹c swój jedyny dom?
Nie wiem, nigdy nikogo nie zostawia³em.
To jest dom Rose. Nale¿y do rodziny od ponad wieku.
Zwyk³ byæ rodzinn¹ nieruchomoœci¹.
Teraz ma mieszkaæ na jakimœ podstarza³ym cmentarzu,
a to miejsce maj¹ zmieœæ na popió³.
Naprawdê szkoda.
S³ysza³em, ¿e Rose te¿ nie czuje siê za dobrze.
Tak, to prawda.
Co jej jest?
Nie powinienem tego mówiæ.
Kto to?
To w³aœnie Rose.
Wtedy, gdy by³a ma³¹ dziewczynk¹.
Kto jest z ni¹ na zdjêciu?
To jej niania, Marie.
Zajmowa³a siê Rose bardziej ni¿ jej w³asna matka.
Jak siê czujesz, Sammy?
Widzê, ¿e mieszanie whisky i wódy, to nie by³ taki genialny pomys³, prawda?
Za³o¿ê siê, ¿e nic nie pamiêtasz z ostatniego wieczora, prawda?
Nadal czujê smak tequili.
Wiesz, mam genialny sposób na kaca.
To kanapka z t³ust¹ wieprzowin¹, podawana w brudnej popielniczce.
- Nienawidzê ciê. - Wiem.
Wygl¹da na to, ¿e babcia Rose, gdy by³a jeszcze dzieckiem,
mia³a kreolsk¹ nianiê, która nosi³a naszyjnik voodoo.
- Myœlisz, ¿e nauczy³a voodoo Rose? - Tak w³aœnie myœlê.
No dobra.
W takim razie s¹dzê, ¿e powinniœmy porozmawiaæ z babci¹ Rose.
Najpierw umyj zêby.
Halo?
Susan?
Czysto?
Pani Thompson?
Rose?
Dzieñ dobry, pani Thompson. Nie chcemy pani skrzywdziæ.
Rose?
Ta kobieta mia³a udar.
Ale tylko ona zna voodoo.
Musisz zamieszaæ zio³a, œpiewaæ i zbudowaæ o³tarz.
Wiêc to nie mo¿e byæ Rose.
- To byæ mo¿e nawet nie jest voodoo. - Wiesz, ¿e mo¿e udawaæ.
Wiêc co chcesz zrobiæ? Tykaæ j¹ patykiem?
Stary, nie bêdziesz tyka³ jej patykiem.
Co, do diab³a?
Co wy tu robicie?
Chcemy tylko porozmawiaæ z Rose...
Jest tak wystraszona, ¿e wysz³aby z siebie.
Macie siê wynieœæ z mojego hotelu w ci¹gu dwóch minut, albo dzwoniê na policjê.
Twoja kolej. Ósemki.
- Zaczê³aœ siê ju¿ pakowaæ? - Nie.
- Dlaczego nie? - Nie chcê siê przenosiæ.
- Tak, wiem, ale musimy. - Ale Maggie mówi, ¿e nie mo¿emy siê wynieœæ.
W³aœnie.
Tyler, dosyæ. Maggie to tylko wyobraŸnia.
Jesteœ za du¿a, ¿eby mieæ wyobra¿on¹ przyjació³kê, której obecnoœæ mam udawaæ.
Nie lubiê jej.
- Mogê przewieŸæ te pud³a dla pani. - Dam sobie radê, Sherwin. Dziêkujê.
No dobrze. Do widzenia.
- Nic ci nie jest? - Tak s¹dzê.
ChodŸ, szybko. WejdŸmy do œrodka.
Whisky.
Co, do diab³a, siê tam wydarzy³o?
- Chcesz prawdy? - Oczywiœcie.
Na pocz¹tku myœleliœmy, ¿e by³a to jakaœ kl¹twa voodoo.
Ale tamto...
To zdecydowanie by³a dusza.
Proszê.
Jesteœcie szaleni.
To ju¿ s³ysza³em.
Przepraszam, Susan, nie mamy czasu, ¿eby ciê w to wprowadziæ, ale...
musimy siê dowiedzieæ, kiedy twoja matka mia³a udar.
- Jaki to ma zwi¹zek... - Po prostu odpowiedz na pytanie.
Mniej wiêcej miesi¹c temu.
Dok³adnie przed tym, jak zaczê³y siê samobójstwa. Widzisz?
Jeœli Rose rzeczywiœcie odprawia³a obrz¹dki voodoo,
to nie po to, by kogoœ skrzywdziæ, a by ich chroniæ.
U¿ywa³a urn z kwinkunksami, ¿eby przegoniæ dusze.
Tak, dopóki nie dosta³a udaru i ju¿ tego nie mog³a robiæ.
Nie mogê w to uwierzyæ.
S³uchaj, paniusiu, ten samochód sam z siebie próbowa³ ciê przejechaæ.
Znaczy technicznie to zrobi³, ale dusza mo¿e... Zapomnij.
Wierz, w co chcesz.
Faktem jest, ¿e ty i twoja rodzina jesteœcie w niebezpieczeñstwie.
Wiêc musisz zabraæ st¹d wszystkich. Pracowników, matkê, córki. Wszystkich.
Mam tylko jedn¹ córkê.
- Jedn¹? - Myœla³em, ¿e Tyler ma siostrê Maggie.
Maggie jest wyobra¿ona.
Gdzie jest Tyler?
Ona zostanie tu ze mn¹.
Nie mo¿esz mnie powstrzymaæ.
Nic nie mo¿esz na to poradziæ.
Maggie, przestañ. Masz nie przeszkadzaæ babci.
Wiem.
ChodŸ.
Pobawmy siê.
- Mo¿emy mieæ popo³udniow¹ herbatkê? - Mo¿emy mieæ mnóstwo takich herbatek.
Na zawsze.
Tyler!
O mój Bo¿e.
Tyler!
Tyler?
Nie ma jej tu!
Susan.
- Powiedz nam, co wiesz na temat Maggie? - Niewiele. Tyler mówi o niej,
- od kiedy mama zachorowa³a. - Dobrze, czy zna³aœ kogoœ z takim imieniem?
- Nie. - Pomyœl.
To móg³ byæ ktoœ, to tu mieszka³, albo ktoœ, kto umar³.
Mój Bo¿e, moja mama. Moja mama mia³a siostrê imieniem Margaret.
- Prawie nie rozmawia³a na jej temat. - Czy Margaret tu umar³a, gdy by³a dzieckiem?
Utonê³a w basenie.
ChodŸ.
Nie podoba mi siê tutaj.
Bojê siê.
To nic.
Jedyne, co musisz zrobiæ, to skoczyæ.
- Nie umiem p³ywaæ. - Wiem.
Ale to nie bêdzie bola³o. Przysiêgam.
A wtedy bêdziemy mog³y byæ razem. Na zawsze.
I nikt nam nie bêdzie przeszkadza³.
Dlaczego po prostu nie pojedziesz ze mn¹ i mamusi¹?
Bo nie mogê opuœciæ tego miejsca, a ty nie mo¿esz mnie opuœciæ.
Proszê. Nie chcê zostaæ sama.
Tyler!
No dalej!
Mamo!
- Jest jakieœ inne wejœcie? - Jest z ty³u.
Dobra, chodŸmy. Rozpracowuj dalej.
Nied³ugo wszystko siê skoñczy.
Odsuñ siê.
Skurkowane.
/Margaret.
/Margaret!
Dziêki Bogu.
Mamusiu.
Tak, kochanie, jestem przy tobie.
Tyler, widzia³aœ gdzieœ Maggie?
Nie, ju¿ jej nie ma.
Mamusiu.
Naprawdê byœ to dla mnie zrobi³a?
Tak, jeœli to zrobi³aœ.
Puœci³am je wolno.
Ale nie rozumiem.
Tak d³ugo trzyma³aœ mnie z dala.
Myœla³am, ¿e ju¿ mnie nie kochasz.
Dobrze, ma³a siostrzyczko.
Nie martw siê, kochanie, wyje¿d¿amy za dwie minuty. Musimy tylko zabraæ babciê.
Nie rozumiem. Maggie po prostu przesta³a?
- Na to wygl¹da. - To dok¹d siê podzia³a?
Sanitariusz powiedzia³, ¿e by³ to kolejny udar.
Myœlicie, ¿e Margaret mia³a z tym jakiœ zwi¹zek?
- Nie wiem. - Ale to mo¿liwe.
Susan, tak mi przykro.
Powinnam was przeprosiæ. Daliœcie mi wszystko.
- Gotowa do wyjazdu? - Tak.
Jesteœ pewna, ¿e Maggie ju¿ nie ma, Tyler?
Tak. Inaczej bym j¹ widzia³a.
Wydaje mi siê, ¿e cokolwiek siê dzia³o, to siê skoñczy³o.
Pilnujcie siê nawzajem, dobrze?
Dziêkujê.
Wam obu.
Myœlê, ¿e mog³eœ wyci¹gn¹æ z tego coœ wiêcej.
Powa¿nie, s¹dzê, ¿e spodoba³eœ siê jej.
Jeszcze tego by jej brakowa³o.
Uratowa³eœ mamê, uratowa³eœ dziewczynkê.
Niez³y dzieñ.
Oczywiœcie sam mog³em je uratowaæ, ale nie chcia³em, ¿ebyœ poczu³ siê bezu¿yteczny.
Doceniam to.
Dobrze jest wsi¹œæ z powrotem na siod³o, prawda?
Tak.
Tak, zdecydowanie.
Ale nie zmienia to tego, o czym rozmawialiœmy ostatniego wieczora, Dean.
Ostatniego wieczora rozmawialiœmy o wielu rzeczach.
- Wiesz, o czym mówiê. - By³eœ pijany.
Ale ty nie.
I obieca³eœ.
/5...
/6...
/7...
/8...
/9...
/10...
/11...
/12...
/13...
/14...
/15...
/16...
/17...
/34...
/35...
/36...
/37...
{C:$aaccff}T³umaczenie: iNdefiNite Korekta: Juri24
{c:$00ccff}..:: (XviD asd) :: www.tvshows.yoyo.pl ::..
Ratowali ludzi, polowali na istoty.
Prowadzili rodzinny interes.
{C:$aaccff}WTEDY
Zanim tata umar³, powiedzia³ mi coœ.
Coœ o tobie.
Co ci powiedzia³?
Mówi³, ¿e byæ mo¿e bêdê musia³ ciebie zabiæ.
Co to, do cholery, mia³o znaczyæ?
Nie wiem.
Czy wiedzia³ o planach demona wobec mnie? Mam przejœæ na ciemn¹ stronê mocy czy coœ?!
- Kim jesteœ? - Proszê.
Jesteœ w niebezpieczeñstwie.
- Jak siê nazywasz? - Ava Willson.
- Musisz byæ jedn¹ z nas. - Jedn¹ z kogo?
Jedn¹ z mistyków, takich jak ja.
Gdzieœ tam s¹ inni, podobni do nas. Wszyscy jesteœmy czêœci¹ czegoœ.
Nie jestem czêœci¹ czegokolwiek, jasne?
Widzisz to? Wychodzê za m¹¿ za osiem tygodni.
Nie mo¿esz przed tym uciec.
I nie mo¿esz mnie chroniæ.
Mogê próbowaæ.
- Mo¿e mog³abym pomóc? - Zrobi³aœ wszystko, co mog³aœ.
/Wracaj do narzeczonego.
/Bêdziesz tam bezpieczna.
/Obiecaj mi, ¿e po wszystkim zadzwonisz.
/Obiecujê.
Ava.
{C:$aaccff}TERAZ
Wiêkszoœæ rzeczy jest na górze.
Wci¹¿ nie mogê uwierzyæ, ¿e zamyka pani hotel, pani Thompson.
Wie pani, moi rodzice siê tutaj zarêczyli.
- Moi dziadkowie te¿. - Wielu ludzi to zrobi³o.
Pud³a s¹ na koñcu korytarza. Potrzebuje pan pomocy?
Nie, dziêkujê. Poradzê sobie.
Zabierze nasze zabawki?
Tylko te, którymi siê ju¿ siê nie bawisz.
Zupe³nie, jakbyœ nie mia³a ich ju¿ wystarczaj¹co du¿o.
- Sukinsyn. - Sukinsyn.
- Uwa¿aj, co mówisz. - Maggie powiedzia³a to pierwsza.
Ty te¿ uwa¿aj, co mówisz, Maggie.
Dobranoc, Tobufecie.
/Tak, proszê pana, /proszê wys³aæ pogotowie.
/Zdarzy³ siê straszliwy wypadek. /Jestem wystraszona.
/Chyba jest martwy.
Tyler, nie patrz! Nie patrz!
/Tak...
/...tylko siê poœpieszcie. Szybko!
/Nie, nie widzia³am, /jak to siê wydarzy³o.
{C:$aaccff}Supernatural [2x11] Playthings "ZABAWKI"
{C:$aaccff}T³umaczenie: iNdefiNite Korekta: Juri24
{C:$aaccff}PEORIA W STANIE ILLINOIS
Tak.
Dobrze.
Dziêki, Ellen.
{C:$aaccff}WYSTÊPUJ¥:
- Co powiedzia³a? - Nic nie ma na ten temat.
Natomiast ja sprawdza³em wszystkie bazy danych.
Federalne, stanowe i lokalne.
Nikt nic nie s³ysza³ o Avie. Zniknê³a jak we mgle.
A co z tob¹?
Tak samo, jak zawsze. Wybacz, stary.
Ellen mia³a jeden haczyk.
Hotel w Connecticut.
Dwa dziwne wypadki w ci¹gu ostatnich trzech miesiêcy.
Dobra, a jaki ma to zwi¹zek z Av¹?
To robota.
Najpierw kobieta utonê³a w wannie, a kilka dni póŸniej facet spad³ ze schodów,
a jego g³owa by³a skrêcona o ca³e 180°.
To nie jest zbyt normalne.
Nie wiem, to mo¿e nic nie byæ,
ale powiedzia³em Ellen, ¿e myœlimy nad sprawdzeniem tego.
- Naprawdê? - Tak.
- Wygl¹dasz na zaskoczonego. - Tak, no wiesz...
To nie wygl¹da na opatentowane przez Sama Winchestera zachowanie.
- A jakie ono jest? - Myœla³em, ¿e po sytuacji z Av¹, by³byœ...
Wiesz, bardziej zaniepokojony, s³uchaj¹cy do³uj¹cej muzyki
i patrzy³byœ na deszcz za oknami.
Dobra, ju¿ siê zamykam.
S³uchaj.
To ja jej powiedzia³em, ¿eby wraca³a do domu.
Teraz jej narzeczony jest martwy, a jakiœ demon porwa³ j¹ Bóg wie dok¹d.
Szukamy ju¿ od miesi¹ca i nic nie znaleŸliœmy.
Wiêc nie dajê jej spokoju, ale te¿ nie pozwolê, ¿eby ginêli inni ludzie.
Musimy uratowaæ tak wielu ludzi, ilu zdo³amy.
Takie podejœcie jest dla mnie zbyt zdrowe.
I oficjalnie czujê siê teraz niekomfortowo. Dziêkujê.
Dobra, dzwoñ do Ellen i powiedz jej, ¿e to bierzemy.
Stary, to œliczne.
Nigdy nie odwala³em takiej roboty.
Jakiej?
Stare, dobre, nawiedzone domy.
Mg³a, tajemne przejœcia, babski brytyjski akcent.
Mo¿e wewn¹trz natkniemy siê na Freda i Daphne.
...Daphne. Uwielbiam j¹.
Czekaj chwilê.
Nie jestem taki pewien, ¿e problemem jest nawiedzenie.
Co masz na myœli?
Widzisz ten wzorek tutaj?
To kwinkunks. Piêciopunktowy.
- Kwinkunks? - Tak.
- U¿ywane w zaklêciach voodoo, prawda? - Jasne, a zamieszane z krwawym zielem,
- daje potê¿ne zaklêcie do odpierania ataków. - Tylko nie widzê ¿adnego krwawego ziela.
Nie s¹dzisz, ¿e to miejsce jest trochê zbyt...
eleganckie na takie zaklêcia?
Byæ mo¿e.
- Jak mogê panom pomóc? - Witam.
Chcielibyœmy wynaj¹æ pokój na kilka wieczorów.
- Przepraszam za to. - Nie ma problemu.
Gratulacje, mo¿ecie byæ jednymi z naszych ostatnich goœci.
- To zabrzmia³o trochê z³owrogo. - Nie, przepraszam.
Zamykamy pod koniec miesi¹ca.
Niech zgadnê, przyjechaliœcie pozwiedzaæ?
- Sk¹d pani wie? - Wygl¹dacie na takich.
Wiêc chcecie olbrzymie ³ó¿ko?
Co? Nie.
Nie.
Dwa pojedyncze. Jesteœmy tylko braæmi.
Tak bardzo przepraszam.
Co mia³a pani na myœli, mówi¹c, ¿e wygl¹damy na takich?
Wie pani, mówi¹c o zabytkach, ma pani naprawdê interesuj¹c¹ urnê na ganku.
- Sk¹d pani j¹ ma? - Nie mam pojêcia. By³a tam od zawsze.
Proszê bardzo, panie Muhugoff.
Bêdziecie mieszkaæ w pokoju 237.
Sherwin, móg³byœ pokazaæ tym d¿entelmenom ich pokój?
Niech zgadnê...
Kolekcjonerzy?
- Mo¿e pomogê panu z t¹ torb¹? - W porz¹dku, mam j¹.
- Wiêc hotel siê zamyka? - Tak. Pani Susan chcia³a prowadziæ go dalej,
ale goœcie nie przyje¿d¿aj¹ ju¿ tak, jak kiedyœ.
- Mimo to, naprawdê szkoda. - Naprawdê?
Mo¿e ju¿ tak nie wygl¹daæ, ale ten hotel by³ pa³acem.
Dwóch ró¿nych wiceprezydentów u nas mieszka³o.
Moi rodzice tu pracowali. Praktycznie tutaj dorasta³em.
Bêdê têskni³.
Oto wasz pokój.
Dziêkujê.
Chyba nie bêdziesz mi ¿a³owa³, ch³opcze?
Co do...
Co?
To normalne.
Dlaczego ktokolwiek mia³y tutaj zostawaæ?
Dziwi mnie fakt, ¿e utrzymali interes tak d³ugo.
Dobra, ofiara numer 1 - John Edison, 43 lata, poœrednik od sprzeda¿y hotelu.
A ofiar¹ numer 2 by³ Larry Williams. Wywozi³ jakieœ rzeczy do Goodwill.
No to jest po³¹czenie - obaj starali siê zamkn¹æ hotel.
Mo¿e ktoœ nie chce siê st¹d wynosiæ i u¿ywa voodoo do obrony.
Jak myœlisz, kto jest tym czarownikiem?
- Ta panienka Susan? - Nie wygl¹da na tak¹.
Przecie¿ to ona sprzedaje ten hotel.
Wiêc kto? Sherwin?
Nie s¹dzê.
Jednak najbardziej zastanawiaj¹ce jest: Dlaczego ci ludzie uwa¿aj¹ nas za gejów?
Jesteœ trochê przesadnie mêski.
Prawdopodobnie myœl¹, ¿e szukasz problemów.
Jasne.
Hej.
Spójrz na to. Wiêcej voodoo.
- Witam. - CzeϾ.
Wszystko w porz¹dku z waszym pokojem?
- Tak. - Tak.
- Wszystko jest w porz¹dku. - To dobrze.
Có¿, by³am w trakcie pakowania siê, wiêc...
Hej, czy to s¹ starodawne lalki?
Bo on...
On ma wielk¹ kolekcjê lalek w domu, prawda?
- Olbrzymi¹. - Olbrzymi¹.
Myœlisz, ¿e móg³by... moglibyœmy je obejrzeæ?
- No, nie wiem... - Proszê.
On je uwielbia. Nie powie ci tego, ale zawsze je ubiera w te malutkie ubranka.
Spe³ni³abyœ jego marzenie.
Spe³ni³aby, nie?
Tak, to prawda.
- Dobrze, wchodŸcie. - W porz¹dku, œwietnie.
To ca³e mnóstwo lalek. S¹ ³adne i wcale nie takie straszne.
Przypuszczam, ¿e s¹ trochê przera¿aj¹ce.
By³y w rodzinie od zawsze. Mnóstwo wspomnieñ siê z nimi wi¹¿e.
Co to jest? To hotel?
Tak, dok³adnie. Dok³adna replika, zrobiona na ¿yczenie.
Jego g³owa siê przekrêci³a.
- Co siê temu sta³o? - To pewnie Tyler.
/Mamusiu...
Maggie jest z³oœliwa.
Tyler, powiedz jej, ¿eby by³a milsza, dobrze?
Czeœæ Tyler. Widzê, ¿e zepsu³aœ swoj¹ lalkê.
- Chcesz, ¿ebym j¹ naprawi³? - Nie zepsu³am jej. Tak¹ j¹ znalaz³am.
- Mo¿e Maggie to zrobi³a? - Nie, ¿adna z nas tego nie zrobi³a.
- Babcia by³aby z³a, gdybyœmy je popsu³y. - Babcia nie by³aby z³a.
Babcia?
Babcia Rose. To wszystko jej zabawki.
Naprawdê?
Gdzie jest teraz babcia Rose?
Na górze, w swoim pokoju.
Wiesz, chcia³bym...
Chêtnie porozmawia³bym z Rose na temat jej niesamowitej kolek...
Nie.
To znaczy...
Obawiam siê, ¿e to niemo¿liwe. Moja matka jest bardzo chora i...
nie przyjmuje ¿adnych odwiedzaj¹cych.
Co o tym myœlisz? Lalki, voodoo...
Zagadkowa, ukrywaj¹ca siê babcia.
Lalki s¹ u¿ywane w voodoo, w kl¹twach, zaklêciach wi¹¿¹cych i...
Byæ mo¿e znaleŸliœmy naszego czarownika.
Zobaczê, co mogê znaleŸæ na temat tej dziwnej babci, a ty poszukaj w sieci,
sprawdŸ wszystkie poszlaki, dziwne wypadki itp.
Zobacz, czy komuœ wczeœniej nie przetrzepa³a skóry.
Tylko nie szukaj pornoli, bo nie o takim trzepaniu mówiê.
Chcia³abym zapytaæ, jakie odrestaurowanie pañstwo planujecie?
- Nigdy pani nie powiedzieli? - Czego nie powiedzieli?
Panno Thompson, planujemy wyburzyæ hotel.
Rozumiem.
Przepraszam.
Co siê sta³o?
Pokojówka wesz³a do pokoju, by zmieniæ poœciel, a on tam ju¿ wisia³.
To straszne. By³ goœciem?
Pracowa³ dla firmy, która kupi³a to miejsce.
- Nie rozumiem. - Czego?
Mamy tutaj strasznego pecha.
S³uchaj, jeœli chcielibyœcie siê wymeldowaæ, zwrócê wam pieni¹dze.
Nie, dziêkujê. Nie tak ³atwo da siê mnie wystraszyæ.
By³o kolejne. Jakiœ facet w³aœnie powiesi³ siê w swoim pokoju.
Tak, widzia³em.
Musimy to szybko rozwi¹zaæ.
Co znalaz³eœ na temat babci?
Jesteœ despotyczny.
Co?
Jesteœ despotyczny.
I niski.
- Jesteœ pijany? - Tak.
No i?
G³upku.
Stary, co ty sobie wyobra¿asz? Rozpracowujemy sprawê.
Ten facet, co siê powiesi³...
Nie mog³em go uratowaæ.
Co ty mówisz? Nie mog³eœ nic na to poradziæ.
To ¿adna wymówka, Dean.
Powinienem by³ znaleŸæ sposób, ¿eby mu pomóc.
Powinienem by³ te¿ uratowaæ Avê.
Nie mo¿esz ratowaæ wszystkich. Nawet ty to powiedzia³eœ.
Nie, Dean, nie rozumiesz tego, jasne?
Im wiêcej ludzi uratujê, tym wiêcej mogê zmieniæ.
- Co zmieniæ? - Moje przeznaczenie, Dean!
Dobra, pora spaæ. ChodŸ, Wielka Stopo.
- Chcê, ¿ebyœ mnie pilnowa³. - Jasne, ca³y czas to robiê.
Nie, nie, nie, musisz mnie chroniæ.
Dobra?
A jeœli kiedykolwiek zamieniê siê w coœ, czym nie jestem...
To bêdziesz musia³ mnie zabiæ.
- Sam... - Dean, tata ci tak powiedzia³, wiêc musisz.
Tak, ale tata by³ dupkiem.
Nigdy nie powinien by³ czegokolwiek mówiæ.
- Nie wciska siê dzieciom takich rzeczy. - Nie, mia³ prawo tak mówiæ.
Kto wie, czym mogê siê staæ?
Nawet teraz wszyscy wokó³ mnie gin¹.
Ja nie umieram, dobra? Ty te¿ nie. Siadaj.
Nie, proszê.
Dean, jesteœ jedynym, który mo¿e to zrobiæ. Obiecaj mi.
- Nie rób tego. - Dean, proszê.
Musisz mi to obiecaæ.
Obiecujê.
Dziêki.
Dziêkujê.
Znalaz³eœ jakieœ ³adne antyki?
Nie.
By³em rozkojarzony.
Wypij sobie.
Tak, dziêki.
Biedny facet. Zabi³ siê.
Takie rzeczy ostatnio czêsto siê zdarzaj¹.
Tak, s³ysza³em o innych.
Zupe³nie jakby ten hotel by³...
- przeklêty czy coœ. - Ka¿dy hotel ma przelan¹ krew.
Gdyby ludzie wiedzieli, co siê dzia³o w pokojach, które rezerwowali.
Sporo wiesz na temat tego miejsca, prawda?
Do ka¿dego gwoŸdzia.
Chêtnie pos³ucha³bym jakichœ opowieœci.
Ch³opcze, nigdy nie powinieneœ tego mówiæ starszemu cz³owiekowi.
To ma³a pani Susan i jej matka Rose.
Za lepszych czasów.
Ju¿ nie s¹ tak dobre?
Có¿, czy ty by³byœ szczêœliwy, opuszczaj¹c swój jedyny dom?
Nie wiem, nigdy nikogo nie zostawia³em.
To jest dom Rose. Nale¿y do rodziny od ponad wieku.
Zwyk³ byæ rodzinn¹ nieruchomoœci¹.
Teraz ma mieszkaæ na jakimœ podstarza³ym cmentarzu,
a to miejsce maj¹ zmieœæ na popió³.
Naprawdê szkoda.
S³ysza³em, ¿e Rose te¿ nie czuje siê za dobrze.
Tak, to prawda.
Co jej jest?
Nie powinienem tego mówiæ.
Kto to?
To w³aœnie Rose.
Wtedy, gdy by³a ma³¹ dziewczynk¹.
Kto jest z ni¹ na zdjêciu?
To jej niania, Marie.
Zajmowa³a siê Rose bardziej ni¿ jej w³asna matka.
Jak siê czujesz, Sammy?
Widzê, ¿e mieszanie whisky i wódy, to nie by³ taki genialny pomys³, prawda?
Za³o¿ê siê, ¿e nic nie pamiêtasz z ostatniego wieczora, prawda?
Nadal czujê smak tequili.
Wiesz, mam genialny sposób na kaca.
To kanapka z t³ust¹ wieprzowin¹, podawana w brudnej popielniczce.
- Nienawidzê ciê. - Wiem.
Wygl¹da na to, ¿e babcia Rose, gdy by³a jeszcze dzieckiem,
mia³a kreolsk¹ nianiê, która nosi³a naszyjnik voodoo.
- Myœlisz, ¿e nauczy³a voodoo Rose? - Tak w³aœnie myœlê.
No dobra.
W takim razie s¹dzê, ¿e powinniœmy porozmawiaæ z babci¹ Rose.
Najpierw umyj zêby.
Halo?
Susan?
Czysto?
Pani Thompson?
Rose?
Dzieñ dobry, pani Thompson. Nie chcemy pani skrzywdziæ.
Rose?
Ta kobieta mia³a udar.
Ale tylko ona zna voodoo.
Musisz zamieszaæ zio³a, œpiewaæ i zbudowaæ o³tarz.
Wiêc to nie mo¿e byæ Rose.
- To byæ mo¿e nawet nie jest voodoo. - Wiesz, ¿e mo¿e udawaæ.
Wiêc co chcesz zrobiæ? Tykaæ j¹ patykiem?
Stary, nie bêdziesz tyka³ jej patykiem.
Co, do diab³a?
Co wy tu robicie?
Chcemy tylko porozmawiaæ z Rose...
Jest tak wystraszona, ¿e wysz³aby z siebie.
Macie siê wynieœæ z mojego hotelu w ci¹gu dwóch minut, albo dzwoniê na policjê.
Twoja kolej. Ósemki.
- Zaczê³aœ siê ju¿ pakowaæ? - Nie.
- Dlaczego nie? - Nie chcê siê przenosiæ.
- Tak, wiem, ale musimy. - Ale Maggie mówi, ¿e nie mo¿emy siê wynieœæ.
W³aœnie.
Tyler, dosyæ. Maggie to tylko wyobraŸnia.
Jesteœ za du¿a, ¿eby mieæ wyobra¿on¹ przyjació³kê, której obecnoœæ mam udawaæ.
Nie lubiê jej.
- Mogê przewieŸæ te pud³a dla pani. - Dam sobie radê, Sherwin. Dziêkujê.
No dobrze. Do widzenia.
- Nic ci nie jest? - Tak s¹dzê.
ChodŸ, szybko. WejdŸmy do œrodka.
Whisky.
Co, do diab³a, siê tam wydarzy³o?
- Chcesz prawdy? - Oczywiœcie.
Na pocz¹tku myœleliœmy, ¿e by³a to jakaœ kl¹twa voodoo.
Ale tamto...
To zdecydowanie by³a dusza.
Proszê.
Jesteœcie szaleni.
To ju¿ s³ysza³em.
Przepraszam, Susan, nie mamy czasu, ¿eby ciê w to wprowadziæ, ale...
musimy siê dowiedzieæ, kiedy twoja matka mia³a udar.
- Jaki to ma zwi¹zek... - Po prostu odpowiedz na pytanie.
Mniej wiêcej miesi¹c temu.
Dok³adnie przed tym, jak zaczê³y siê samobójstwa. Widzisz?
Jeœli Rose rzeczywiœcie odprawia³a obrz¹dki voodoo,
to nie po to, by kogoœ skrzywdziæ, a by ich chroniæ.
U¿ywa³a urn z kwinkunksami, ¿eby przegoniæ dusze.
Tak, dopóki nie dosta³a udaru i ju¿ tego nie mog³a robiæ.
Nie mogê w to uwierzyæ.
S³uchaj, paniusiu, ten samochód sam z siebie próbowa³ ciê przejechaæ.
Znaczy technicznie to zrobi³, ale dusza mo¿e... Zapomnij.
Wierz, w co chcesz.
Faktem jest, ¿e ty i twoja rodzina jesteœcie w niebezpieczeñstwie.
Wiêc musisz zabraæ st¹d wszystkich. Pracowników, matkê, córki. Wszystkich.
Mam tylko jedn¹ córkê.
- Jedn¹? - Myœla³em, ¿e Tyler ma siostrê Maggie.
Maggie jest wyobra¿ona.
Gdzie jest Tyler?
Ona zostanie tu ze mn¹.
Nie mo¿esz mnie powstrzymaæ.
Nic nie mo¿esz na to poradziæ.
Maggie, przestañ. Masz nie przeszkadzaæ babci.
Wiem.
ChodŸ.
Pobawmy siê.
- Mo¿emy mieæ popo³udniow¹ herbatkê? - Mo¿emy mieæ mnóstwo takich herbatek.
Na zawsze.
Tyler!
O mój Bo¿e.
Tyler!
Tyler?
Nie ma jej tu!
Susan.
- Powiedz nam, co wiesz na temat Maggie? - Niewiele. Tyler mówi o niej,
- od kiedy mama zachorowa³a. - Dobrze, czy zna³aœ kogoœ z takim imieniem?
- Nie. - Pomyœl.
To móg³ byæ ktoœ, to tu mieszka³, albo ktoœ, kto umar³.
Mój Bo¿e, moja mama. Moja mama mia³a siostrê imieniem Margaret.
- Prawie nie rozmawia³a na jej temat. - Czy Margaret tu umar³a, gdy by³a dzieckiem?
Utonê³a w basenie.
ChodŸ.
Nie podoba mi siê tutaj.
Bojê siê.
To nic.
Jedyne, co musisz zrobiæ, to skoczyæ.
- Nie umiem p³ywaæ. - Wiem.
Ale to nie bêdzie bola³o. Przysiêgam.
A wtedy bêdziemy mog³y byæ razem. Na zawsze.
I nikt nam nie bêdzie przeszkadza³.
Dlaczego po prostu nie pojedziesz ze mn¹ i mamusi¹?
Bo nie mogê opuœciæ tego miejsca, a ty nie mo¿esz mnie opuœciæ.
Proszê. Nie chcê zostaæ sama.
Tyler!
No dalej!
Mamo!
- Jest jakieœ inne wejœcie? - Jest z ty³u.
Dobra, chodŸmy. Rozpracowuj dalej.
Nied³ugo wszystko siê skoñczy.
Odsuñ siê.
Skurkowane.
/Margaret.
/Margaret!
Dziêki Bogu.
Mamusiu.
Tak, kochanie, jestem przy tobie.
Tyler, widzia³aœ gdzieœ Maggie?
Nie, ju¿ jej nie ma.
Mamusiu.
Naprawdê byœ to dla mnie zrobi³a?
Tak, jeœli to zrobi³aœ.
Puœci³am je wolno.
Ale nie rozumiem.
Tak d³ugo trzyma³aœ mnie z dala.
Myœla³am, ¿e ju¿ mnie nie kochasz.
Dobrze, ma³a siostrzyczko.
Nie martw siê, kochanie, wyje¿d¿amy za dwie minuty. Musimy tylko zabraæ babciê.
Nie rozumiem. Maggie po prostu przesta³a?
- Na to wygl¹da. - To dok¹d siê podzia³a?
Sanitariusz powiedzia³, ¿e by³ to kolejny udar.
Myœlicie, ¿e Margaret mia³a z tym jakiœ zwi¹zek?
- Nie wiem. - Ale to mo¿liwe.
Susan, tak mi przykro.
Powinnam was przeprosiæ. Daliœcie mi wszystko.
- Gotowa do wyjazdu? - Tak.
Jesteœ pewna, ¿e Maggie ju¿ nie ma, Tyler?
Tak. Inaczej bym j¹ widzia³a.
Wydaje mi siê, ¿e cokolwiek siê dzia³o, to siê skoñczy³o.
Pilnujcie siê nawzajem, dobrze?
Dziêkujê.
Wam obu.
Myœlê, ¿e mog³eœ wyci¹gn¹æ z tego coœ wiêcej.
Powa¿nie, s¹dzê, ¿e spodoba³eœ siê jej.
Jeszcze tego by jej brakowa³o.
Uratowa³eœ mamê, uratowa³eœ dziewczynkê.
Niez³y dzieñ.
Oczywiœcie sam mog³em je uratowaæ, ale nie chcia³em, ¿ebyœ poczu³ siê bezu¿yteczny.
Doceniam to.
Dobrze jest wsi¹œæ z powrotem na siod³o, prawda?
Tak.
Tak, zdecydowanie.
Ale nie zmienia to tego, o czym rozmawialiœmy ostatniego wieczora, Dean.
Ostatniego wieczora rozmawialiœmy o wielu rzeczach.
- Wiesz, o czym mówiê. - By³eœ pijany.
Ale ty nie.
I obieca³eœ.
/5...
/6...
/7...
/8...
/9...
/10...
/11...
/12...
/13...
/14...
/15...
/16...
/17...
/34...
/35...
/36...
/37...
{C:$aaccff}T³umaczenie: iNdefiNite Korekta: Juri24
{c:$00ccff}..:: (XviD asd) :: www.tvshows.yoyo.pl ::..