Advertisement
Polish transcript
Tata chce, ¿eby zaczêli tam, gdzie on skoñczy³.
Ratowali ludzi, polowali na istoty.
Prowadzili rodzinny interes.
{C:$aaccff}WTEDY
Znasz prawdê o Sammym /i innych dzieciach?
/Tak.
Znam j¹ ju¿ od pewnego czasu.
Tato, wiesz, demon powiedzia³, ¿e ma zamiary wobec mnie i dzieci mi podobnych.
- Wiesz, co mia³ przez to na myœli? - Nie, nie wiem.
/Mówi³ ci coœ?
Nie.
Nic.
Max?
Twoje zdolnoœci objawi³y siê 6-7 miesiêcy temu, prawda?
Sk¹d to wiesz?
Bo wtedy i moje zdolnoœci siê objawi³y, Max. Ty i ja zostaliœmy wybrani.
- Do czego? - Nie mam pojêcia.
Ka¿dy jest zdolny do morderstwa. Ka¿dy.
Wiesz, mo¿e w³aœnie to robi demon? Popycha nas. Szuka sposobów, by nas z³amaæ.
Hej, nie wiemy, czego chce ten demon.
- Wszyscy mamy jakiegoœ rodzaju umiejêtnoœæ. - Zdolnoœæ?
Psychiczn¹ umiejêtnoœæ. Ja mam wizje i przeczucia. Ka¿dy ma inn¹.
Demon mówi³, ¿e ma plany wobec ludzi takich, jak my.
- Jakie plany? - Nie mamy pewnoœci.
{C:$aaccff}TERAZ
Nie bój siê, Scott. Mo¿esz mi wszystko powiedzieæ. Wiesz o tym.
Cokolwiek powiesz, nie wyjdzie to poza œciany tego pokoju.
To zaczê³o siê trochê wczeœniej ni¿ rok temu.
Z pocz¹tku by³y to bóle g³owy.
Wtedy odkry³em, ¿e mogê robiæ pewne rzeczy.
Jak to „robiæ pewne rzeczy”?
Mam tê umiejêtnoœæ.
Gdy czegoœ dotknê, jeœli chcê, mogê to poraziæ pr¹dem.
Sk¹d to wiesz?
Zrobi³em to na kocie s¹siadów.
Wnêtrznoœci usma¿y³y siê jak hamburger.
Nie wierzy mi pan?
Wierzê w to, w co ty wierzysz.
Wiêc proszê...
Uœciœniemy sobie d³onie?
Dlaczego chcia³byœ zabiæ kota s¹siadów, Scott?
Nie chcê.
On tego chce, ¿ebym to robi³ i nie chce, ¿ebym siê na tym zatrzymywa³.
Kto?
¯ó³tooki cz³owiek.
Przybywa do mnie w snach.
Namawia mnie do robienia rzeczy, strasznych rzeczy.
Ale wtedy mówiê mu „nie”.
„Nie, ja nie chcê!”
Co jeszcze mówi ci ten ¿ó³tooki cz³owiek?
On...
Ma plany wobec mnie.
Jakiego rodzaju plany?
Halo?
{C:$aaccff}Supernatural [2x10] Hunted „ZWIERZYNA”
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: iNdefiNite Korekta: Juri24
Zanim tata umar³...
powiedzia³ mi coœ.
Coœ o tobie.
Co?
Dean, co ci powiedzia³?
Powiedzia³, ¿ebym...
¿ebym na ciebie uwa¿a³.
Opiekowa³ siê tob¹.
Mówi³ ci to tysi¹ce razy.
Ten raz by³ inny.
Powiedzia³, ¿e muszê...
uratowaæ ciê.
Uratowaæ przed czym?
Powiedzia³ tylko, ¿e mam ciê uratowaæ. ¯e nic innego nie ma znaczenia.
A gdybym nie by³ w stanie, to...
To co wtedy, Dean?
Musia³bym ciê zabiæ.
Powiedzia³, ¿e byæ mo¿e bêdê musia³ ciê zabiæ, Sammy.
Zabiæ mnie?
- Co to, do cholery, mia³o znaczyæ? - Nie wiem.
Znaczy, musia³ mieæ jakiœ powód, ¿eby to powiedzieæ, prawda?
Czy wiedzia³ o planach demona wobec mnie? Mam przejœæ na ciemn¹ stronê mocy czy coœ?!
- Co jeszcze powiedzieæ, Dean? - Nic, to wszystko, przysiêgam.
- Jak mog³eœ mi tego nie powiedzieæ? - Bo by³ martwy, b³aga³ mnie, bym nie mówi³.
Kogo to obchodzi?! Bierz odpowiedzialnoϾ za siebie, Dean!
- Nie mia³eœ prawa ukrywaæ tego przede mn¹! - Myœlisz, ¿e tego chcia³em?
Modli³em siê, ¿eby niczego nie powiedzia³.
¯ebym nie musia³ chodziæ z tym krzykiem w mojej g³owie przez ca³y dzieñ.
Powinniœmy dowiedzieæ siê, o co w tym wszystkim chodzi.
Naprawdê?
Zastanawia³em siê nad tym i s¹dzê, ¿e powinniœmy siedzieæ w ukryciu.
Przynajmniej na jakiœ czas. By³oby bezpieczniej.
- W ten sposób móg³bym byæ pewny, ¿e... - ¯e co?
¯e nie przejdê na z³¹ stronê?
¯e nie zamieniê siê w jakiegoœ zabójcê?
- Tego nie powiedzia³em. - Jak nie bêdziesz ostro¿ny,
- to bêdziesz musia³ mnie kiedyœ zabiæ. - Nigdy tego nie powiedzia³em!
Cholera, Sam, to wszystko wymyka siê spod kontroli, jasne?
Jesteœ odporny na jakiœ dziwny demoniczny wirus.
I ju¿ nie wiem, co siê, do diaska, dzieje.
A ty jesteœ na mnie wkurzony, rozumiem to. W porz¹dku, zas³ugujê na to.
Ale bêdziemy siedzieæ w ukryciu, dopóki nie wymyœlimy kolejnego kroku, dobra?
Zapomnij o tym.
Sam, proszê, stary...
Hej, proszê...
Po prostu daj mi trochê czasu.
Daj mi trochê czasu, ¿eby pomyœleæ, dobra? B³agam ciê o to, stary. Proszê... proszê...
{C:$aaccff}WYSTÊPUJ¥:
{C:$aaccff}W POZOSTA£YCH ROLACH:
{C:$aaccff}SCENARIUSZ:
{C:$aaccff}RE¯YSERIA:
Kochanie?
Nic ci nie jest?
Nie, mia³am tylko kolejny koszmar. Wszystko jest w porz¹dku.
ChodŸmy znowu spaæ.
Jesteœ pewna?
- Tak. - Dobrze.
- Sam. - CzeϾ, Ellen.
- Nie wygl¹dasz na zaskoczon¹, ¿e tu jestem. - Twój brat wydzwania³, szukaj¹c ciebie.
Tak, domyœli³em siê.
Co siê dzieje pomiêdzy wami?
Wiêc... Jak siê trzyma Jo?
- Có¿, tak naprawdê nie wiem. - Co masz na myœli?
Nie widzia³am jej od tygodni. Ca³y czas wysy³a pocztówki i maile.
- Co siê sta³o? - Có¿, po tym,
jak skoñczy³a z wami tamt¹ robotê, postanowi³a polowaæ dalej.
Powiedzia³am, ¿e nie pod moim dachem. A ona powiedzia³a „dobra”.
Wiêc... w tym momencie jestem chyba ostatni¹ osob¹, któr¹ chcia³abyœ widzieæ.
Nie zrozum mnie Ÿle.
Chcia³abym zwaliæ na was ca³¹ winê.
By³oby ³atwiej.
Ale tak naprawdê to nie wasza wina.
Sam... ¿adna jest w tym wasza wina.
Chcia³abym, ¿ebyœ wiedzia³, ¿e...
wybaczy³am waszemu tatusiowi dawno temu.
Za to, co siê sta³o mojemu Billowi?
Nie s¹dzê, ¿e kiedykolwiek sobie to wybaczy³.
Co siê wtedy wydarzy³o?
Wiêc, dlaczego tu przyjecha³eœ, skarbeñku?
Potrzebujê pomocy.
/- Czego mam szukaæ, Sam? - Czy s¹ gdzieœ ludzie... czy s¹ gdzieœ...
mistycy, tacy jak ja. Najwiêcej, ile mo¿na, i potrzebujê ogólnonarodowego wyszukania.
Ale... myœla³am, ¿e nie ma sposobu, ¿eby ich wszystkich wytropiæ.
Nie wszyscy mieli po¿ary w ko³yskach, tak jak ty.
Nie... ale niektórzy te¿ je mieli. Zacznij od tego.
- Zrobione. I to tyle. - To by³o szybkie.
Có¿, do diaska, taka moja robota. Szybko, jak ma³pka skacz¹ca po klawiszach.
- Po prostu powiedz, co znalaz³eœ, Ash. - Czterech facetów pasowa³o do profilu.
Ogólnonarodowego. Urodzeni w '83, matka zginê³a w po¿arze.
Czterech? To wszystko?
Sam Winchester, urodzony w Lawrence, Kansas. Max Miller, urodzony w Sagata, Michigan.
Andrew Gallagher urodzony w Guthry, Oklahoma.
I...
Jeszcze jedno nazwisko. Scott Kerry.
- Masz jakiœ adres? - Tak jakby.
Cmentarz Arbor Hills. W Lafayette, Indiana. Grób 486.
- Wiêc jest martwy? - Zamordowany, mniej wiêcej miesi¹c temu.
- Jak zamordowany? - ZadŸgany. Na parkingu.
Gliny nie maj¹ zbyt wiele. ¯adnych œwiadków.
Dobra, dziêkujê.
- Dok¹d jedziesz? - Do Indiany.
Sam?
Muszê zadzwoniæ do Deana i daæ mu znaæ, gdzie jesteœ.
Ellen, staram siê znaleŸæ odpowiedzi. O tym, kim jestem. A mój brat chce dobrze,
ale nie mo¿e mnie przed tym ochroniæ.
Proszê.
/- Mówisz, ¿e chodzi³eœ do liceum ze Scottem? /- Tak, proszê pana, chodzi³em.
/S³ysza³em, co siê sta³o /i tak mi przykro.
Scotty by³ dobrym ch³opakiem.
Bardzo siê zmieni³, od kiedy go zna³eœ.
Co ma pan na myœli?
Wszystko zaczê³o siê oko³o rok temu od bólów g³owy.
Potem wpad³ w depresjê i paranojê.
- Mia³ koszmary. - Koszmary?
Czy rozmawia³ z panem na temat tych koszmarów?
- Co w nich widzia³? - Nie.
Zamkn¹³ siê w sobie przede mn¹. Stara³em siê mu pomóc, ale nic nie skutkowa³o.
Po prostu zamyka³ siê w swoim pokoju przez ca³e dnie.
Myœli pan, ¿e móg³bym zajrzeæ do jego pokoju?
- Kim jesteœ? - Proszê. Jesteœ w niebezpieczeñstwie.
S³uchaj. Wiem, jak to wszystko brzmi, ale nie jestem szalona, ani na prochach.
Jestem normalna. To wszystko jest zdecydowanie zbyt dziwne dla mnie.
Dobra, dobra. Uspokój siê, dobrze?
- Jak siê nazywasz? - Ava.
- Ava? - Ava Willson.
Ava, nazywam siê Sam Winchester.
Mówi³aœ mi o tych twoich snach.
Tak, dobrze.
Oko³o rok temu zaczê³am mieæ takie bóle g³owy i koszmary.
Nie zastanawia³am siê nad tym, dopóki nie mia³am pewnego snu,
gdzie widzia³am, jak facet zostaje zadŸgany na parkingu.
Kiedy to sie wydarzy³o?
Mniej wiêcej miesi¹c temu, ale tak czy owak, kilka dni póŸniej...
znalaz³am to.
{C:$aaccff}MʯCZYZNA ZADGANY NA ŒMIERÆ NA LOKALNYM PARKINGU
Widzia³am, jak ten facet umiera. Kilka dni przed tym, jak to siê wydarzy³o.
Nie wiem, dlaczego, nie wiem. Z jakiegoœ powodu moje sny staj¹ siê prawd¹.
A ostatniej nocy, mia³am kolejny.
- Jaki? - O tobie.
Widzia³am, jak umierasz.
Jak mnie znalaz³aœ?
Mia³eœ wizytówkê motelu. Wyszuka³am motel i by³ prawdziwy.
Wtedy pomyœla³am, ¿e ciê ostrzegê.
- Nie mogê w to uwierzyæ. - Oczywiœcie, ¿e nie mo¿esz.
Pewnie myœlisz, ¿e jestem por¹bana.
Czekaj, nie. Mam na myœli, ¿e musisz byæ jedn¹ z nas.
- Przepraszam, jedn¹ z kogo? - Jedn¹ z mistyków. Takich jak ja.
Spójrz, Ava, ja te¿ mam wizje.
Wiêc mamy coœ wspólnego.
Wiêc ty te¿ jesteœ szalony. Wspaniale.
- Czy twoja matka zginê³a w po¿arze ko³yski? - Nie, moja matka ¿yje w Palm Beach.
Wiêc te¿ nie pasujesz do wzoru.
- Halo? - Tu Ellen.
- Czeœæ, mia³aœ jakiœ kontakt z Samem? /- Tak, mia³am.
Ale zmusi³ mnie do obiecania, ¿e nie powiem, gdzie jest.
Daj spokój, Ellen, proszê.
Coœ z³ego mo¿e tu siê dziaæ, a obieca³em, ¿e bêdê na niego uwa¿a³.
Có¿, Dean, mówi siê, ¿e nie mo¿esz chroniæ ukochanych przez wiecznoœæ.
A ja mówiê „chrzaniæ to”. Od czego istnieje rodzina?
- Jest w Lafayette, Indiana. - Dziêki.
Dlaczego nie mo¿esz po prostu wyjechaæ z miasta? Proszê? Zanim zginiesz.
Nie, nie mogê.
Chryste, dlaczego nie?
Bo coœ tu siê dzieje, Ava.
Ze tob¹, ze mn¹. Gdzieœ tam s¹ inni, nam podobni.
Wszyscy jesteœmy czêœci¹ czegoœ. Muszê siê dowiedzieæ, czego.
Dobra, wiesz co? Chrzañ siê, koleœ, dobra?
Jestem sekretark¹ i nie jestem czêœci¹ czegokolwiek, jasne?
Widzisz to? Wychodzê za m¹¿ za osiem tygodni. Powinnam byæ w domu i pisaæ zaproszenia,
z czym jestem teraz zdecydowanie do ty³u. Ale zamiast tego, przyjecha³am tutaj,
by uratowaæ twój dziwny ty³ek. Ale jeœli chcesz zostaæ tutaj i zgin¹æ - nie ma sprawy.
Ja? Ja wracam na Ziemiê.
Nie chcesz dowiedzieæ siê, dlaczego to siê dzieje?
Znaczy, czy te wizje nie strasz¹ ciê do szpiku koœci?
Bo jeœli teraz wyjdziesz przez te drzwi, mo¿esz nigdy siê nie dowiedzieæ prawdy.
Potrzebujê twojej pomocy.
/No wiêc, panno Willson, /jest pani nowa w mieœcie?
- Tak. - A co zadecydowa³o o tym, ¿eby szukaæ ludzi?
- Nie mam pojêcia. - Nie?
Nie. Czujê siê naprawdê...
zaniepokojona, w tej chwili.
Dobrze, coœ jeszcze?
- Jasna cholera. - Co?
W³aœnie sobie przypomnia³am, ¿e gdy by³am dzieckiem,
zjad³am 8 PopRocksów i zapi³am je puszk¹ coli.
Nie s¹dzi pan, ¿e by³a to próba samobójstwa, prawda?
Dobrze siê czujesz?
- Czy ja siê dobrze czujê? - Tak.
W³aœnie pomog³am ci ukraœæ tajn¹ kartê zdrowia psychicznego martwego kolesia.
Czujê siê œwietnie.
/Zaczê³o siê to wczeœniej ni¿ rok temu. /Z pocz¹tku by³y to bóle g³owy.
/Wtedy odkry³em, /¿e mogê robiæ pewne rzeczy.
/Jak to „robiæ pewne rzeczy”?
/Mam tê zdolnoœæ.
/Gdy czegoœ dotknê, /jeœli chcê, mogê to poraziæ pr¹dem.
Dziêki Bogu, ¿e nic ci nie jest.
Zdecydowanie nic ci nie jest. Sammy, ty ogierze.
/- Co jeszcze mówi ci ten ¿ó³tooki cz³owiek? /- On... ma plany wobec mnie.
/Mówi, ¿e zbli¿a siê wojna i...
/¿e ludzie, tacy jak ja, /bêd¹ ¿o³nierzami.
/Wszystko ma siê zmieniæ.
On nie mówi o nas, prawda?
Wygl¹da na to, ¿e jednak tak.
Ale jak mo¿emy siê w to zamieniæ?
Nie wiem.
Padnij!
- O mój Bo¿e, co siê dzieje? - Le¿!
Gordon!
- Zrób to mojemu bratu, to ciê zabijê. - Dean, co ty...
Czekaj... Nie rozumiem. Nie powinniœmy rozmawiaæ z glinami?
Uwierz mi, zbytnio by nam nie pomogli.
To s¹ ³uski kalibru 5,56mm. Celowano w pod³o¿e.
Ktoœ musia³ poruszyæ strzelbê.
Stary, kim ty jesteœ?
Ja tylko...
Ogl¹dam tylko du¿o T.J. Hulkera.
- Do kogo dzwonisz? - Do brata.
Myœlê, ¿e zdecydowanie potrzebujemy pomocy.
/- Halo? - Dean.
- Sammy, szukaliœmy ciebie. /- S³uchaj, jestem w Indianie.
- W Lafayette. - Wiem.
- Wiesz? - Tak, rozmawia³em z Ellen.
Sam przed chwil¹ tu przyjecha³em. To naprawdê straszne miasto.
- Zdenerwowa³eœ mnie, Sammy. - Wiem, przepraszam. S³uchaj...
- W tej chwili ktoœ mnie œledzi. - Co? Kto?
/Nie wiem, dlatego musimy siê dowiedzieæ.
Gdzie jesteœ?
Jestem na ulicy 5637 Monroe. Spotkamy siê tutaj?
Dobra.
By³o to takie trudne?
Goñ siê.
- Co jest? - Mój brat ma k³opoty.
Co?
Poda³ mi has³o.
Ktoœ ma go na celowniku.
- Has³o? - Tak, „straszne miasto”
On je wymyœli³. To d³uga historia.
Gordie, wiem, ¿e ja i Sam nie jesteœmy twoimi ulubieñcami, ale...
- nie s¹dzisz, ¿e to trochê skrajne? - Myœlisz, ¿e to zemsta?
Po tym, jak zostawiliœmy ciê zwi¹zanego w twoim ba³aganie przez 3 dni.
Co by³o œwietne...
- Wybacz, nie powinienem siê œmiaæ. - Tak. Zamierza³em skopaæ ci za to ty³ek.
Ale to nie to. To nie jest sprawa osobista.
Nie jestem zabójc¹, Dean. Jestem ³owc¹. A twój brat jest zwierzyn¹.
- Nie s¹dzê, ¿e powinnam ciê zostawiaæ. - Nie chcê, ¿ebyœ wchodzi³a na liniê ognia.
- A co z tob¹? - Linie ognia nie sprawiaj¹ mi k³opotu.
Nie, ale idziesz dok³adnie tak, jak w wizji. W ten sposób giniesz.
To nie ma znaczenia.
To mój brat.
- Mo¿e mogê pomóc? - Zrobi³aœ wszystko, co mog³aœ.
Wracaj do narzeczonego.
Jesteœ pewien?
Tak, jestem pewien. Wracaj do domu, Ava. Bêdziesz tam bezpieczna.
Obiecaj mi, ¿e po wszystkim zadzwonisz. Znaczy, gdy odbijesz brata, daj mi znaæ,
- ¿e wszystko jest w porz¹dku. - Obiecujê.
Widzisz, odprawia³em egzorcyzm w Luizjanie. Nastolatka, wygl¹da³a normalnie.
Jakiœ niskopoziomowy demon. Ale pomiêdzy miotaniem siê i krêceniem g³ow¹,
cholerstwo wybe³kota³o coœ o nadchodz¹cej wojnie.
Nie s¹dzê, ¿e chcia³o, tylko po prostu wymsknê³o mu siê.
Ale by³o za póŸno. Zwróci³o to moj¹ uwagê.
Mo¿esz naprawdê sprawiæ, ¿e demon bêdzie gada³, jeœli masz odpowiednie narzêdzia.
- Co siê sta³o z opêtan¹ dziewczyn¹? - Nie wytrzyma³a.
Niez³y z ciebie sukinsyn.
Mówimy tutaj o mojej matce.
Tak czy owak.
Ten demon powiedzia³ mi, ¿e maj¹ ¿o³nierzy do walki w tej nadchodz¹cej wojnie.
Ludzi, walcz¹cych po stronie piek³a. Uwierzy³byœ w to?
S¹ mistykami, wiêc nie s¹ czystymi ludŸmi, ale wci¹¿...
jakim trzeba byæ bezwartoœciowym bydlakiem, ¿eby zwracaæ siê przeciwko swojej rasie.
Ale wiesz, co najbardziej mnie zaskoczy³o?
Ten demon powiedzia³, ¿e znam jednego z nich.
Naszego Sammy'ego Winchestera.
To jest nowy poziom kretyñstwa, nawet dla ciebie.
Daj spokój, Dean. Wiem o wizjach Sama.
- Wiem, wszystko. - Doprawdy?
Bo powiedzia³ ci to demon?
„Wiedzia³em, ¿e nie k³amie.”
Hej, Dean, nie jestem jakimœ zniszczonym dzikusem.
Odrobi³em pracê domow¹. Upewni³em siê, ¿e to prawda.
Wy macie swoje kontakty w zajeŸdzie, a ja mam swoje.
To dlatego ja znalaz³em Sammy'ego jako pierwszy.
Oko³o miesi¹c temu, znalaz³em kolejnego dziwol¹ga tu, w mieœcie.
- Móg³ usma¿yæ osobê, tylko dotykaj¹c j¹. - A zabi³ kogoœ?
Poza kotem Panem £askotkiem, nie, ale zamierza³.
Wszyscy bêd¹ zabójcami, Dean. Musimy ich wszystkich wytêpiæ.
A to znaczy, ¿e Sammy'ego te¿.
Myœlisz, ¿e Sam jest na tyle g³upi, ¿eby wejœæ przez frontowe drzwi?
Nie, wcale tak nie myœlê.
Zw³aszcza, ¿e pewnie znalaz³eœ drogê, by go ostrzec.
Myœlisz, ¿e naprawdê jestem taki g³upi?
Nie.
Sammy najpierw siê rozejrzy po okolicy. Zobaczy, ¿e pilnujê frontowych drzwi.
Wiêc wejdzie od ty³u.
A gdy to zrobi, potknie siê o linkê.
A wtedy...
bum.
Sam nie wpadnie na durn¹ linkê.
Mo¿e masz racjê.
Dlatego za³o¿ê dwie.
S³uchaj, przykro mi.
Nie chcê tego robiæ. Naprawdê nie chcê.
A skoro muszê,...
to bêdzie szybko.
Daj spokój, stary.
Znam Sama, lepiej ni¿ ktokolwiek.
Ma wiêksze przeczucie ni¿ ja. Ch³opak czuje siê winny, szukaj¹c pornoli na Internecie.
Mo¿e masz racjê. Ale pewnego dnia stanie siê potworem.
Jak?
- W jaki sposób Sam mia³by staæ siê potworem? - Nie wiem, ale stanie siê.
Nie wiesz o tym.
Jestem zaskoczony twoj¹ postaw¹, Dean. Ca³y rozemocjonowany.
S³ysza³em, ¿e jesteœ bardziej profesjonalny.
S³uchaj, powiedzmy, ¿e jeŸdzisz t¹ swoj¹ bryk¹ i...
Masz ma³ego Hitlera ze strzelb¹.
Wtedy, gdy by³ gównianym, zwariowanym artyst¹.
Ale wiedzia³eœ, w co siê, pewnego dnia, zamieni.
Zabijasz go w chwilê, bez pytañ, prawda?
- To nie jest Sam. - A w³aœnie, ¿e to on.
Tylko ty jeszcze tego nie widzisz.
Dean, to jego przeznaczenie.
S³uchaj, mam uczucia.
Jest twoim bratem, kochasz go.
To ciê musi boleæ jak cholera.
Ale jest pewna sprawa.
Przeszkadza³oby mi to.
Ale twój tata...
Gdyby do tego dosz³o, mia³by odwagê to zrobiæ.
Ale chcesz mi powiedzieæ, ¿e nie jesteœ facetem, takim jak on?
S³yszysz go?
Oto nadchodzi.
Nie, jeszcze nie.
Musimy zobaczyæ.
Przepraszam, Dean.
Rzuæ broñ.
Nie powinieneœ by³ tutaj zdejmowaæ butów. Mo¿esz z³apaæ jakiegoœ grzyba.
Rzuæ j¹, teraz!
Nie zastrzeli³byœ mnie, prawda, Sammy?
Bo twój braciszek myœli, ¿e jesteœ jakimœ œwiêtym.
- Nie by³bym taki pewien. - To w³aœnie chcia³em mu wyt³umaczyæ.
Wiesz to lepiej, ni¿ te plugastwa, na które polujecie.
Zrób to.
Zrób to!
Poka¿ bratu, jakim naprawdê jesteœ zabójc¹, Sammy.
Mam na imiê Sam.
- Sukin... - Dean, nie.
Raz ju¿ pozwoli³em mu ¿yæ. Nie pope³niê tego b³êdu drugi raz.
Zaufaj mi. Ju¿ siê zaj¹³em Gordonem.
Biegnij!
To nazywasz zajêciem siê?
- Co zrobimy? - Zaufaj mi, dobra?
Rzuæ broñ! Padnij na kolana! Ju¿!
Po³ó¿ d³onie za g³ow¹.
Spokojnie.
- Anonimowe doniesienie. - Jesteœ wzorowym obywatelem, Sam.
- Gordon Walker polowa³ na Sama? - Omal nie zabi³ nas obu,
bo ktoœ nie potrafi /trzymaæ mordy na k³ódkê.
I naprawdê myœlisz, ¿e to by³am ja?
Albo Ash lub Jo? /Nie ma mowy.
Kto jeszcze wie o Samie?
- Musia³aœ z kimœ rozmawiaæ. - Mo¿esz mówiæ, o nas wiele rzeczy,
ale nie kablujemy i nie jesteœmy g³upi.
- Z nikim na ten temat nie rozmawialiœmy. - Gordon mówi³, ¿e ma wtyki w zajeŸdzie.
/A ten zajazd jest pe³en innych ³owców.
Wszyscy s¹ m¹drzy. To dobrzy tropiciele.
Ka¿dy z nich ma w³asne kontakty.
/Mog³abym wymieniæ dwunastu z nich, /którzy byliby w stanie z³o¿yæ to w ca³oœæ.
Przykro mi z powodu tego, co siê sta³o, Dean.
Ale nie mogê kontrolowaæ tych ludzi, ani tego, w co wierz¹.
CzeϾ Ava, tu znowu Sam.
Oddzwoñ, gdy dostaniesz tê wiadomoœæ. Chcê wiedzieæ, ¿e dotar³aœ do domu.
Pa.
- Nic jej nie jest? - Mam tak¹ nadziejê.
Có¿, Gordon nie bêdzie siê schyla³ po myde³ko przynajmniej przez kilka najbli¿szych lat.
Tak. Zw³aszcza, jeœli oskar¿¹ go o zabójstwo Scotta Kerry'ego.
I jeœli nie ucieknie.
Stary, nigdy wiêcej tak nie uciekaj.
Bo co? Zabijesz mnie?
To zdecydowanie nie jest œmieszne.
Dobra, dobra. Wiêc gdzie teraz?
Jeden wyraz: Amsterdam.
- Dean. - Daj spokój, stary.
S³ysza³em, ¿e kawiarnie nie serwuj¹ nawet kawy.
- Nie rzucê roboty, tak po prostu. - Chrzaniæ robotê.
Chrzaniæ j¹. Rzygam ni¹. Nie p³aci siê nam, ani nie dziêkuje.
Jedyne, co dostajemy, to pecha.
Daj spokój stary, jesteœ ³owc¹. Do tego zosta³eœ stworzony.
Nie zosta³em stworzony do czegokolwiek. Nie wierzê w te ca³e bujdy o przeznaczeniu.
Masz na myœli, ¿e nie wierzysz w moje przeznaczenie?
Niewa¿ne.
Spójrz, Dean, próbowa³em uciekaæ ju¿ wczeœniej.
Uciek³em a¿ do Kalifornii i spójrz, co siê sta³o.
Nie mo¿esz przed tym uciec.
I nie mo¿esz mnie chroniæ.
Mogê próbowaæ.
Dziêki za to.
S³uchaj, bêdê nadal polowaæ.
Cokolwiek nadchodzi, stawiê temu czo³a,
wiêc jeœli chcesz kryæ mi plecy, to bêdziesz musia³ polowaæ dalej.
- Idiota. - Dureñ.
Znowu dzwonisz do tej Avy? £¹czy ciê coœ z ni¹ czy co?
- Jest zarêczona, Dean. - No i?
Po co ratowaæ œwiat, skoro nie mo¿na siê na nim czasem zabawiæ?
- Co? - Mam przeczucie.
Jak daleko jest do Peoria?
Halo?
Jest ktoœ w domu?
O mój Bo¿e.
Hej.
Siarka.
Demon tu by³.
Ava.
{c:$00ccff}..:: (XviD asd) :: www.tvshows.yoyo.pl ::..
Ratowali ludzi, polowali na istoty.
Prowadzili rodzinny interes.
{C:$aaccff}WTEDY
Znasz prawdê o Sammym /i innych dzieciach?
/Tak.
Znam j¹ ju¿ od pewnego czasu.
Tato, wiesz, demon powiedzia³, ¿e ma zamiary wobec mnie i dzieci mi podobnych.
- Wiesz, co mia³ przez to na myœli? - Nie, nie wiem.
/Mówi³ ci coœ?
Nie.
Nic.
Max?
Twoje zdolnoœci objawi³y siê 6-7 miesiêcy temu, prawda?
Sk¹d to wiesz?
Bo wtedy i moje zdolnoœci siê objawi³y, Max. Ty i ja zostaliœmy wybrani.
- Do czego? - Nie mam pojêcia.
Ka¿dy jest zdolny do morderstwa. Ka¿dy.
Wiesz, mo¿e w³aœnie to robi demon? Popycha nas. Szuka sposobów, by nas z³amaæ.
Hej, nie wiemy, czego chce ten demon.
- Wszyscy mamy jakiegoœ rodzaju umiejêtnoœæ. - Zdolnoœæ?
Psychiczn¹ umiejêtnoœæ. Ja mam wizje i przeczucia. Ka¿dy ma inn¹.
Demon mówi³, ¿e ma plany wobec ludzi takich, jak my.
- Jakie plany? - Nie mamy pewnoœci.
{C:$aaccff}TERAZ
Nie bój siê, Scott. Mo¿esz mi wszystko powiedzieæ. Wiesz o tym.
Cokolwiek powiesz, nie wyjdzie to poza œciany tego pokoju.
To zaczê³o siê trochê wczeœniej ni¿ rok temu.
Z pocz¹tku by³y to bóle g³owy.
Wtedy odkry³em, ¿e mogê robiæ pewne rzeczy.
Jak to „robiæ pewne rzeczy”?
Mam tê umiejêtnoœæ.
Gdy czegoœ dotknê, jeœli chcê, mogê to poraziæ pr¹dem.
Sk¹d to wiesz?
Zrobi³em to na kocie s¹siadów.
Wnêtrznoœci usma¿y³y siê jak hamburger.
Nie wierzy mi pan?
Wierzê w to, w co ty wierzysz.
Wiêc proszê...
Uœciœniemy sobie d³onie?
Dlaczego chcia³byœ zabiæ kota s¹siadów, Scott?
Nie chcê.
On tego chce, ¿ebym to robi³ i nie chce, ¿ebym siê na tym zatrzymywa³.
Kto?
¯ó³tooki cz³owiek.
Przybywa do mnie w snach.
Namawia mnie do robienia rzeczy, strasznych rzeczy.
Ale wtedy mówiê mu „nie”.
„Nie, ja nie chcê!”
Co jeszcze mówi ci ten ¿ó³tooki cz³owiek?
On...
Ma plany wobec mnie.
Jakiego rodzaju plany?
Halo?
{C:$aaccff}Supernatural [2x10] Hunted „ZWIERZYNA”
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: iNdefiNite Korekta: Juri24
Zanim tata umar³...
powiedzia³ mi coœ.
Coœ o tobie.
Co?
Dean, co ci powiedzia³?
Powiedzia³, ¿ebym...
¿ebym na ciebie uwa¿a³.
Opiekowa³ siê tob¹.
Mówi³ ci to tysi¹ce razy.
Ten raz by³ inny.
Powiedzia³, ¿e muszê...
uratowaæ ciê.
Uratowaæ przed czym?
Powiedzia³ tylko, ¿e mam ciê uratowaæ. ¯e nic innego nie ma znaczenia.
A gdybym nie by³ w stanie, to...
To co wtedy, Dean?
Musia³bym ciê zabiæ.
Powiedzia³, ¿e byæ mo¿e bêdê musia³ ciê zabiæ, Sammy.
Zabiæ mnie?
- Co to, do cholery, mia³o znaczyæ? - Nie wiem.
Znaczy, musia³ mieæ jakiœ powód, ¿eby to powiedzieæ, prawda?
Czy wiedzia³ o planach demona wobec mnie? Mam przejœæ na ciemn¹ stronê mocy czy coœ?!
- Co jeszcze powiedzieæ, Dean? - Nic, to wszystko, przysiêgam.
- Jak mog³eœ mi tego nie powiedzieæ? - Bo by³ martwy, b³aga³ mnie, bym nie mówi³.
Kogo to obchodzi?! Bierz odpowiedzialnoϾ za siebie, Dean!
- Nie mia³eœ prawa ukrywaæ tego przede mn¹! - Myœlisz, ¿e tego chcia³em?
Modli³em siê, ¿eby niczego nie powiedzia³.
¯ebym nie musia³ chodziæ z tym krzykiem w mojej g³owie przez ca³y dzieñ.
Powinniœmy dowiedzieæ siê, o co w tym wszystkim chodzi.
Naprawdê?
Zastanawia³em siê nad tym i s¹dzê, ¿e powinniœmy siedzieæ w ukryciu.
Przynajmniej na jakiœ czas. By³oby bezpieczniej.
- W ten sposób móg³bym byæ pewny, ¿e... - ¯e co?
¯e nie przejdê na z³¹ stronê?
¯e nie zamieniê siê w jakiegoœ zabójcê?
- Tego nie powiedzia³em. - Jak nie bêdziesz ostro¿ny,
- to bêdziesz musia³ mnie kiedyœ zabiæ. - Nigdy tego nie powiedzia³em!
Cholera, Sam, to wszystko wymyka siê spod kontroli, jasne?
Jesteœ odporny na jakiœ dziwny demoniczny wirus.
I ju¿ nie wiem, co siê, do diaska, dzieje.
A ty jesteœ na mnie wkurzony, rozumiem to. W porz¹dku, zas³ugujê na to.
Ale bêdziemy siedzieæ w ukryciu, dopóki nie wymyœlimy kolejnego kroku, dobra?
Zapomnij o tym.
Sam, proszê, stary...
Hej, proszê...
Po prostu daj mi trochê czasu.
Daj mi trochê czasu, ¿eby pomyœleæ, dobra? B³agam ciê o to, stary. Proszê... proszê...
{C:$aaccff}WYSTÊPUJ¥:
{C:$aaccff}W POZOSTA£YCH ROLACH:
{C:$aaccff}SCENARIUSZ:
{C:$aaccff}RE¯YSERIA:
Kochanie?
Nic ci nie jest?
Nie, mia³am tylko kolejny koszmar. Wszystko jest w porz¹dku.
ChodŸmy znowu spaæ.
Jesteœ pewna?
- Tak. - Dobrze.
- Sam. - CzeϾ, Ellen.
- Nie wygl¹dasz na zaskoczon¹, ¿e tu jestem. - Twój brat wydzwania³, szukaj¹c ciebie.
Tak, domyœli³em siê.
Co siê dzieje pomiêdzy wami?
Wiêc... Jak siê trzyma Jo?
- Có¿, tak naprawdê nie wiem. - Co masz na myœli?
Nie widzia³am jej od tygodni. Ca³y czas wysy³a pocztówki i maile.
- Co siê sta³o? - Có¿, po tym,
jak skoñczy³a z wami tamt¹ robotê, postanowi³a polowaæ dalej.
Powiedzia³am, ¿e nie pod moim dachem. A ona powiedzia³a „dobra”.
Wiêc... w tym momencie jestem chyba ostatni¹ osob¹, któr¹ chcia³abyœ widzieæ.
Nie zrozum mnie Ÿle.
Chcia³abym zwaliæ na was ca³¹ winê.
By³oby ³atwiej.
Ale tak naprawdê to nie wasza wina.
Sam... ¿adna jest w tym wasza wina.
Chcia³abym, ¿ebyœ wiedzia³, ¿e...
wybaczy³am waszemu tatusiowi dawno temu.
Za to, co siê sta³o mojemu Billowi?
Nie s¹dzê, ¿e kiedykolwiek sobie to wybaczy³.
Co siê wtedy wydarzy³o?
Wiêc, dlaczego tu przyjecha³eœ, skarbeñku?
Potrzebujê pomocy.
/- Czego mam szukaæ, Sam? - Czy s¹ gdzieœ ludzie... czy s¹ gdzieœ...
mistycy, tacy jak ja. Najwiêcej, ile mo¿na, i potrzebujê ogólnonarodowego wyszukania.
Ale... myœla³am, ¿e nie ma sposobu, ¿eby ich wszystkich wytropiæ.
Nie wszyscy mieli po¿ary w ko³yskach, tak jak ty.
Nie... ale niektórzy te¿ je mieli. Zacznij od tego.
- Zrobione. I to tyle. - To by³o szybkie.
Có¿, do diaska, taka moja robota. Szybko, jak ma³pka skacz¹ca po klawiszach.
- Po prostu powiedz, co znalaz³eœ, Ash. - Czterech facetów pasowa³o do profilu.
Ogólnonarodowego. Urodzeni w '83, matka zginê³a w po¿arze.
Czterech? To wszystko?
Sam Winchester, urodzony w Lawrence, Kansas. Max Miller, urodzony w Sagata, Michigan.
Andrew Gallagher urodzony w Guthry, Oklahoma.
I...
Jeszcze jedno nazwisko. Scott Kerry.
- Masz jakiœ adres? - Tak jakby.
Cmentarz Arbor Hills. W Lafayette, Indiana. Grób 486.
- Wiêc jest martwy? - Zamordowany, mniej wiêcej miesi¹c temu.
- Jak zamordowany? - ZadŸgany. Na parkingu.
Gliny nie maj¹ zbyt wiele. ¯adnych œwiadków.
Dobra, dziêkujê.
- Dok¹d jedziesz? - Do Indiany.
Sam?
Muszê zadzwoniæ do Deana i daæ mu znaæ, gdzie jesteœ.
Ellen, staram siê znaleŸæ odpowiedzi. O tym, kim jestem. A mój brat chce dobrze,
ale nie mo¿e mnie przed tym ochroniæ.
Proszê.
/- Mówisz, ¿e chodzi³eœ do liceum ze Scottem? /- Tak, proszê pana, chodzi³em.
/S³ysza³em, co siê sta³o /i tak mi przykro.
Scotty by³ dobrym ch³opakiem.
Bardzo siê zmieni³, od kiedy go zna³eœ.
Co ma pan na myœli?
Wszystko zaczê³o siê oko³o rok temu od bólów g³owy.
Potem wpad³ w depresjê i paranojê.
- Mia³ koszmary. - Koszmary?
Czy rozmawia³ z panem na temat tych koszmarów?
- Co w nich widzia³? - Nie.
Zamkn¹³ siê w sobie przede mn¹. Stara³em siê mu pomóc, ale nic nie skutkowa³o.
Po prostu zamyka³ siê w swoim pokoju przez ca³e dnie.
Myœli pan, ¿e móg³bym zajrzeæ do jego pokoju?
- Kim jesteœ? - Proszê. Jesteœ w niebezpieczeñstwie.
S³uchaj. Wiem, jak to wszystko brzmi, ale nie jestem szalona, ani na prochach.
Jestem normalna. To wszystko jest zdecydowanie zbyt dziwne dla mnie.
Dobra, dobra. Uspokój siê, dobrze?
- Jak siê nazywasz? - Ava.
- Ava? - Ava Willson.
Ava, nazywam siê Sam Winchester.
Mówi³aœ mi o tych twoich snach.
Tak, dobrze.
Oko³o rok temu zaczê³am mieæ takie bóle g³owy i koszmary.
Nie zastanawia³am siê nad tym, dopóki nie mia³am pewnego snu,
gdzie widzia³am, jak facet zostaje zadŸgany na parkingu.
Kiedy to sie wydarzy³o?
Mniej wiêcej miesi¹c temu, ale tak czy owak, kilka dni póŸniej...
znalaz³am to.
{C:$aaccff}MʯCZYZNA ZADGANY NA ŒMIERÆ NA LOKALNYM PARKINGU
Widzia³am, jak ten facet umiera. Kilka dni przed tym, jak to siê wydarzy³o.
Nie wiem, dlaczego, nie wiem. Z jakiegoœ powodu moje sny staj¹ siê prawd¹.
A ostatniej nocy, mia³am kolejny.
- Jaki? - O tobie.
Widzia³am, jak umierasz.
Jak mnie znalaz³aœ?
Mia³eœ wizytówkê motelu. Wyszuka³am motel i by³ prawdziwy.
Wtedy pomyœla³am, ¿e ciê ostrzegê.
- Nie mogê w to uwierzyæ. - Oczywiœcie, ¿e nie mo¿esz.
Pewnie myœlisz, ¿e jestem por¹bana.
Czekaj, nie. Mam na myœli, ¿e musisz byæ jedn¹ z nas.
- Przepraszam, jedn¹ z kogo? - Jedn¹ z mistyków. Takich jak ja.
Spójrz, Ava, ja te¿ mam wizje.
Wiêc mamy coœ wspólnego.
Wiêc ty te¿ jesteœ szalony. Wspaniale.
- Czy twoja matka zginê³a w po¿arze ko³yski? - Nie, moja matka ¿yje w Palm Beach.
Wiêc te¿ nie pasujesz do wzoru.
- Halo? - Tu Ellen.
- Czeœæ, mia³aœ jakiœ kontakt z Samem? /- Tak, mia³am.
Ale zmusi³ mnie do obiecania, ¿e nie powiem, gdzie jest.
Daj spokój, Ellen, proszê.
Coœ z³ego mo¿e tu siê dziaæ, a obieca³em, ¿e bêdê na niego uwa¿a³.
Có¿, Dean, mówi siê, ¿e nie mo¿esz chroniæ ukochanych przez wiecznoœæ.
A ja mówiê „chrzaniæ to”. Od czego istnieje rodzina?
- Jest w Lafayette, Indiana. - Dziêki.
Dlaczego nie mo¿esz po prostu wyjechaæ z miasta? Proszê? Zanim zginiesz.
Nie, nie mogê.
Chryste, dlaczego nie?
Bo coœ tu siê dzieje, Ava.
Ze tob¹, ze mn¹. Gdzieœ tam s¹ inni, nam podobni.
Wszyscy jesteœmy czêœci¹ czegoœ. Muszê siê dowiedzieæ, czego.
Dobra, wiesz co? Chrzañ siê, koleœ, dobra?
Jestem sekretark¹ i nie jestem czêœci¹ czegokolwiek, jasne?
Widzisz to? Wychodzê za m¹¿ za osiem tygodni. Powinnam byæ w domu i pisaæ zaproszenia,
z czym jestem teraz zdecydowanie do ty³u. Ale zamiast tego, przyjecha³am tutaj,
by uratowaæ twój dziwny ty³ek. Ale jeœli chcesz zostaæ tutaj i zgin¹æ - nie ma sprawy.
Ja? Ja wracam na Ziemiê.
Nie chcesz dowiedzieæ siê, dlaczego to siê dzieje?
Znaczy, czy te wizje nie strasz¹ ciê do szpiku koœci?
Bo jeœli teraz wyjdziesz przez te drzwi, mo¿esz nigdy siê nie dowiedzieæ prawdy.
Potrzebujê twojej pomocy.
/No wiêc, panno Willson, /jest pani nowa w mieœcie?
- Tak. - A co zadecydowa³o o tym, ¿eby szukaæ ludzi?
- Nie mam pojêcia. - Nie?
Nie. Czujê siê naprawdê...
zaniepokojona, w tej chwili.
Dobrze, coœ jeszcze?
- Jasna cholera. - Co?
W³aœnie sobie przypomnia³am, ¿e gdy by³am dzieckiem,
zjad³am 8 PopRocksów i zapi³am je puszk¹ coli.
Nie s¹dzi pan, ¿e by³a to próba samobójstwa, prawda?
Dobrze siê czujesz?
- Czy ja siê dobrze czujê? - Tak.
W³aœnie pomog³am ci ukraœæ tajn¹ kartê zdrowia psychicznego martwego kolesia.
Czujê siê œwietnie.
/Zaczê³o siê to wczeœniej ni¿ rok temu. /Z pocz¹tku by³y to bóle g³owy.
/Wtedy odkry³em, /¿e mogê robiæ pewne rzeczy.
/Jak to „robiæ pewne rzeczy”?
/Mam tê zdolnoœæ.
/Gdy czegoœ dotknê, /jeœli chcê, mogê to poraziæ pr¹dem.
Dziêki Bogu, ¿e nic ci nie jest.
Zdecydowanie nic ci nie jest. Sammy, ty ogierze.
/- Co jeszcze mówi ci ten ¿ó³tooki cz³owiek? /- On... ma plany wobec mnie.
/Mówi, ¿e zbli¿a siê wojna i...
/¿e ludzie, tacy jak ja, /bêd¹ ¿o³nierzami.
/Wszystko ma siê zmieniæ.
On nie mówi o nas, prawda?
Wygl¹da na to, ¿e jednak tak.
Ale jak mo¿emy siê w to zamieniæ?
Nie wiem.
Padnij!
- O mój Bo¿e, co siê dzieje? - Le¿!
Gordon!
- Zrób to mojemu bratu, to ciê zabijê. - Dean, co ty...
Czekaj... Nie rozumiem. Nie powinniœmy rozmawiaæ z glinami?
Uwierz mi, zbytnio by nam nie pomogli.
To s¹ ³uski kalibru 5,56mm. Celowano w pod³o¿e.
Ktoœ musia³ poruszyæ strzelbê.
Stary, kim ty jesteœ?
Ja tylko...
Ogl¹dam tylko du¿o T.J. Hulkera.
- Do kogo dzwonisz? - Do brata.
Myœlê, ¿e zdecydowanie potrzebujemy pomocy.
/- Halo? - Dean.
- Sammy, szukaliœmy ciebie. /- S³uchaj, jestem w Indianie.
- W Lafayette. - Wiem.
- Wiesz? - Tak, rozmawia³em z Ellen.
Sam przed chwil¹ tu przyjecha³em. To naprawdê straszne miasto.
- Zdenerwowa³eœ mnie, Sammy. - Wiem, przepraszam. S³uchaj...
- W tej chwili ktoœ mnie œledzi. - Co? Kto?
/Nie wiem, dlatego musimy siê dowiedzieæ.
Gdzie jesteœ?
Jestem na ulicy 5637 Monroe. Spotkamy siê tutaj?
Dobra.
By³o to takie trudne?
Goñ siê.
- Co jest? - Mój brat ma k³opoty.
Co?
Poda³ mi has³o.
Ktoœ ma go na celowniku.
- Has³o? - Tak, „straszne miasto”
On je wymyœli³. To d³uga historia.
Gordie, wiem, ¿e ja i Sam nie jesteœmy twoimi ulubieñcami, ale...
- nie s¹dzisz, ¿e to trochê skrajne? - Myœlisz, ¿e to zemsta?
Po tym, jak zostawiliœmy ciê zwi¹zanego w twoim ba³aganie przez 3 dni.
Co by³o œwietne...
- Wybacz, nie powinienem siê œmiaæ. - Tak. Zamierza³em skopaæ ci za to ty³ek.
Ale to nie to. To nie jest sprawa osobista.
Nie jestem zabójc¹, Dean. Jestem ³owc¹. A twój brat jest zwierzyn¹.
- Nie s¹dzê, ¿e powinnam ciê zostawiaæ. - Nie chcê, ¿ebyœ wchodzi³a na liniê ognia.
- A co z tob¹? - Linie ognia nie sprawiaj¹ mi k³opotu.
Nie, ale idziesz dok³adnie tak, jak w wizji. W ten sposób giniesz.
To nie ma znaczenia.
To mój brat.
- Mo¿e mogê pomóc? - Zrobi³aœ wszystko, co mog³aœ.
Wracaj do narzeczonego.
Jesteœ pewien?
Tak, jestem pewien. Wracaj do domu, Ava. Bêdziesz tam bezpieczna.
Obiecaj mi, ¿e po wszystkim zadzwonisz. Znaczy, gdy odbijesz brata, daj mi znaæ,
- ¿e wszystko jest w porz¹dku. - Obiecujê.
Widzisz, odprawia³em egzorcyzm w Luizjanie. Nastolatka, wygl¹da³a normalnie.
Jakiœ niskopoziomowy demon. Ale pomiêdzy miotaniem siê i krêceniem g³ow¹,
cholerstwo wybe³kota³o coœ o nadchodz¹cej wojnie.
Nie s¹dzê, ¿e chcia³o, tylko po prostu wymsknê³o mu siê.
Ale by³o za póŸno. Zwróci³o to moj¹ uwagê.
Mo¿esz naprawdê sprawiæ, ¿e demon bêdzie gada³, jeœli masz odpowiednie narzêdzia.
- Co siê sta³o z opêtan¹ dziewczyn¹? - Nie wytrzyma³a.
Niez³y z ciebie sukinsyn.
Mówimy tutaj o mojej matce.
Tak czy owak.
Ten demon powiedzia³ mi, ¿e maj¹ ¿o³nierzy do walki w tej nadchodz¹cej wojnie.
Ludzi, walcz¹cych po stronie piek³a. Uwierzy³byœ w to?
S¹ mistykami, wiêc nie s¹ czystymi ludŸmi, ale wci¹¿...
jakim trzeba byæ bezwartoœciowym bydlakiem, ¿eby zwracaæ siê przeciwko swojej rasie.
Ale wiesz, co najbardziej mnie zaskoczy³o?
Ten demon powiedzia³, ¿e znam jednego z nich.
Naszego Sammy'ego Winchestera.
To jest nowy poziom kretyñstwa, nawet dla ciebie.
Daj spokój, Dean. Wiem o wizjach Sama.
- Wiem, wszystko. - Doprawdy?
Bo powiedzia³ ci to demon?
„Wiedzia³em, ¿e nie k³amie.”
Hej, Dean, nie jestem jakimœ zniszczonym dzikusem.
Odrobi³em pracê domow¹. Upewni³em siê, ¿e to prawda.
Wy macie swoje kontakty w zajeŸdzie, a ja mam swoje.
To dlatego ja znalaz³em Sammy'ego jako pierwszy.
Oko³o miesi¹c temu, znalaz³em kolejnego dziwol¹ga tu, w mieœcie.
- Móg³ usma¿yæ osobê, tylko dotykaj¹c j¹. - A zabi³ kogoœ?
Poza kotem Panem £askotkiem, nie, ale zamierza³.
Wszyscy bêd¹ zabójcami, Dean. Musimy ich wszystkich wytêpiæ.
A to znaczy, ¿e Sammy'ego te¿.
Myœlisz, ¿e Sam jest na tyle g³upi, ¿eby wejœæ przez frontowe drzwi?
Nie, wcale tak nie myœlê.
Zw³aszcza, ¿e pewnie znalaz³eœ drogê, by go ostrzec.
Myœlisz, ¿e naprawdê jestem taki g³upi?
Nie.
Sammy najpierw siê rozejrzy po okolicy. Zobaczy, ¿e pilnujê frontowych drzwi.
Wiêc wejdzie od ty³u.
A gdy to zrobi, potknie siê o linkê.
A wtedy...
bum.
Sam nie wpadnie na durn¹ linkê.
Mo¿e masz racjê.
Dlatego za³o¿ê dwie.
S³uchaj, przykro mi.
Nie chcê tego robiæ. Naprawdê nie chcê.
A skoro muszê,...
to bêdzie szybko.
Daj spokój, stary.
Znam Sama, lepiej ni¿ ktokolwiek.
Ma wiêksze przeczucie ni¿ ja. Ch³opak czuje siê winny, szukaj¹c pornoli na Internecie.
Mo¿e masz racjê. Ale pewnego dnia stanie siê potworem.
Jak?
- W jaki sposób Sam mia³by staæ siê potworem? - Nie wiem, ale stanie siê.
Nie wiesz o tym.
Jestem zaskoczony twoj¹ postaw¹, Dean. Ca³y rozemocjonowany.
S³ysza³em, ¿e jesteœ bardziej profesjonalny.
S³uchaj, powiedzmy, ¿e jeŸdzisz t¹ swoj¹ bryk¹ i...
Masz ma³ego Hitlera ze strzelb¹.
Wtedy, gdy by³ gównianym, zwariowanym artyst¹.
Ale wiedzia³eœ, w co siê, pewnego dnia, zamieni.
Zabijasz go w chwilê, bez pytañ, prawda?
- To nie jest Sam. - A w³aœnie, ¿e to on.
Tylko ty jeszcze tego nie widzisz.
Dean, to jego przeznaczenie.
S³uchaj, mam uczucia.
Jest twoim bratem, kochasz go.
To ciê musi boleæ jak cholera.
Ale jest pewna sprawa.
Przeszkadza³oby mi to.
Ale twój tata...
Gdyby do tego dosz³o, mia³by odwagê to zrobiæ.
Ale chcesz mi powiedzieæ, ¿e nie jesteœ facetem, takim jak on?
S³yszysz go?
Oto nadchodzi.
Nie, jeszcze nie.
Musimy zobaczyæ.
Przepraszam, Dean.
Rzuæ broñ.
Nie powinieneœ by³ tutaj zdejmowaæ butów. Mo¿esz z³apaæ jakiegoœ grzyba.
Rzuæ j¹, teraz!
Nie zastrzeli³byœ mnie, prawda, Sammy?
Bo twój braciszek myœli, ¿e jesteœ jakimœ œwiêtym.
- Nie by³bym taki pewien. - To w³aœnie chcia³em mu wyt³umaczyæ.
Wiesz to lepiej, ni¿ te plugastwa, na które polujecie.
Zrób to.
Zrób to!
Poka¿ bratu, jakim naprawdê jesteœ zabójc¹, Sammy.
Mam na imiê Sam.
- Sukin... - Dean, nie.
Raz ju¿ pozwoli³em mu ¿yæ. Nie pope³niê tego b³êdu drugi raz.
Zaufaj mi. Ju¿ siê zaj¹³em Gordonem.
Biegnij!
To nazywasz zajêciem siê?
- Co zrobimy? - Zaufaj mi, dobra?
Rzuæ broñ! Padnij na kolana! Ju¿!
Po³ó¿ d³onie za g³ow¹.
Spokojnie.
- Anonimowe doniesienie. - Jesteœ wzorowym obywatelem, Sam.
- Gordon Walker polowa³ na Sama? - Omal nie zabi³ nas obu,
bo ktoœ nie potrafi /trzymaæ mordy na k³ódkê.
I naprawdê myœlisz, ¿e to by³am ja?
Albo Ash lub Jo? /Nie ma mowy.
Kto jeszcze wie o Samie?
- Musia³aœ z kimœ rozmawiaæ. - Mo¿esz mówiæ, o nas wiele rzeczy,
ale nie kablujemy i nie jesteœmy g³upi.
- Z nikim na ten temat nie rozmawialiœmy. - Gordon mówi³, ¿e ma wtyki w zajeŸdzie.
/A ten zajazd jest pe³en innych ³owców.
Wszyscy s¹ m¹drzy. To dobrzy tropiciele.
Ka¿dy z nich ma w³asne kontakty.
/Mog³abym wymieniæ dwunastu z nich, /którzy byliby w stanie z³o¿yæ to w ca³oœæ.
Przykro mi z powodu tego, co siê sta³o, Dean.
Ale nie mogê kontrolowaæ tych ludzi, ani tego, w co wierz¹.
CzeϾ Ava, tu znowu Sam.
Oddzwoñ, gdy dostaniesz tê wiadomoœæ. Chcê wiedzieæ, ¿e dotar³aœ do domu.
Pa.
- Nic jej nie jest? - Mam tak¹ nadziejê.
Có¿, Gordon nie bêdzie siê schyla³ po myde³ko przynajmniej przez kilka najbli¿szych lat.
Tak. Zw³aszcza, jeœli oskar¿¹ go o zabójstwo Scotta Kerry'ego.
I jeœli nie ucieknie.
Stary, nigdy wiêcej tak nie uciekaj.
Bo co? Zabijesz mnie?
To zdecydowanie nie jest œmieszne.
Dobra, dobra. Wiêc gdzie teraz?
Jeden wyraz: Amsterdam.
- Dean. - Daj spokój, stary.
S³ysza³em, ¿e kawiarnie nie serwuj¹ nawet kawy.
- Nie rzucê roboty, tak po prostu. - Chrzaniæ robotê.
Chrzaniæ j¹. Rzygam ni¹. Nie p³aci siê nam, ani nie dziêkuje.
Jedyne, co dostajemy, to pecha.
Daj spokój stary, jesteœ ³owc¹. Do tego zosta³eœ stworzony.
Nie zosta³em stworzony do czegokolwiek. Nie wierzê w te ca³e bujdy o przeznaczeniu.
Masz na myœli, ¿e nie wierzysz w moje przeznaczenie?
Niewa¿ne.
Spójrz, Dean, próbowa³em uciekaæ ju¿ wczeœniej.
Uciek³em a¿ do Kalifornii i spójrz, co siê sta³o.
Nie mo¿esz przed tym uciec.
I nie mo¿esz mnie chroniæ.
Mogê próbowaæ.
Dziêki za to.
S³uchaj, bêdê nadal polowaæ.
Cokolwiek nadchodzi, stawiê temu czo³a,
wiêc jeœli chcesz kryæ mi plecy, to bêdziesz musia³ polowaæ dalej.
- Idiota. - Dureñ.
Znowu dzwonisz do tej Avy? £¹czy ciê coœ z ni¹ czy co?
- Jest zarêczona, Dean. - No i?
Po co ratowaæ œwiat, skoro nie mo¿na siê na nim czasem zabawiæ?
- Co? - Mam przeczucie.
Jak daleko jest do Peoria?
Halo?
Jest ktoœ w domu?
O mój Bo¿e.
Hej.
Siarka.
Demon tu by³.
Ava.
{c:$00ccff}..:: (XviD asd) :: www.tvshows.yoyo.pl ::..