YouSub

pl Polish

Supernatural 1x20 (HDTV) Polish subtitles

0 downloads · 398 lines · added Mar 2, 2011

Report a problem
What's wrong?
Advertisement

Polish transcript

/Poprzednio w Supernatural:
- Tata? - Sam...
To coœ wiêkszego. S¹ wszêdzie.
Jeœli to demon, który zabi³ mamê, musimy pomóc tacie.
Tata nie chce naszej pomocy.
Mówiê o jednym tygodniu. Dla uzyskania odpowiedzi.
Aby siê zemœciæ.
- Myœlisz, ¿e nie szanowa³em taty? - Przykro mi, braciszku.
Szanowa³am go, ale nie wa¿ne co robi³em, to zawsze by³o za ma³o.
Uwa¿asz wiêc, ¿e tata siê zawiód³ na tobie?
Nie jestem pewien, czy jak go w koñcu odnajdziemy, bêdzie chcia³ na mnie spojrzeæ.
Hej!
- Tato? - Czeœæ, ch³opaki.
- Czeœæ, Sam. – Czêœæ, tato.
- Ostatnio nieŸle siê pok³óciliœmy. – Tak jest, sir.
Dobrze ciê znów widzieæ. Sporo czasu minê³o.
Omal tam nie zginêliœmy. I na tym nie poprzestan¹.
Bêd¹ próbowaæ, a¿ w koñcu go dorw¹.
Tata jest przy nas bezbronny.
Chcê byæ czêœci¹ tej walki.
Bitwa dopiero siê rozpoczê³a. Musicie pozwoliæ mi odejœæ.
{C:$00A8FF}MANNING W STANIE KOLORADO
{C:$00A8FF}MANNING W STANIE KOLORADO DZISIAJ
Panie Alkins?
Jeszcze jednego?
Tak. Dziêkujê, Beth.
...
Biedny pan Alkins, mieszka sam w kanionie.
Codziennie to samo, przegl¹da swoje papiery.
Mi³y starszy pan, po prostu trochê stukniêty.
Proszê bardzo.
Co podaæ?
Butelkê szkockiej.
- G³odni? - Mamy ju¿ zaplanowan¹ kolacjê.
Dobra.
Podaæ panu coœ jeszcze, panie Alkins?
Minê³o trochê czasu.
Muszê przyznaæ, wygl¹dasz staro.
- Czego chcesz. - A jak myœlisz?
Cholera.
Staæ ciê na wiêcej.
Dalej, dalej.
£adny pistolet.
Oczywiœcie, na nic siê nie przyda.
Ch³opcy, ³yknijcie sobie trochê.
{C:$aaccff}Supernatural [1x20] Dead Man's Blood
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: Talyn Poprawki i sugestie: Toudi Korekta: Juri24
{C:$aaccff}KREW UMARLAKA
¯adnych nadzwyczajnych przypadków. A co ty masz?
Mam coœ w Wyoming, Kolorado, Po³udniowa Dakota.
Tutaj: "Kobieta w Wyoming wypad³a z samolotu na 3000 metrów i prze¿y³a."
Nadaje siê, chyba bardziej na scenariusz do „Rozmów w Toku”, ni¿ „Twilight Zone”.
Tak...
Mo¿e pojedziemy na pó³noc. Nowy Jork, wst¹pimy do Sarah?
Fajna laska, stary. Wygl¹daliœcie na zaprzyjaŸnionych.
- Co ty na to? - Nie wiem, mo¿e kiedyœ.
Ale teraz mamy sporo roboty, wiesz o tym.
Jak sobie chcesz. Co jeszcze masz?
Manning w Kolorado: "starszy mê¿czyzna, Daniel Alkins, zosta³ znaleziony martwy w swoim domu."
Alkins, znam to nazwisko.
Nic mi nie mówi.
Policja nie wie, co o tym myœleæ. Pocz¹tkowo uwa¿ali, ¿e to atak niedŸwiedzia,
ale póŸniej znaleŸli dowody kradzie¿y.
Zobacz na to.
- Myœlisz, ¿e to o nim? - To kod Kolorado.
Chyba sprz¹taczka zapomnia³a zajrzeæ.
Tu jest sól, rozsypana dooko³a.
Rozsypana jak ochrona przed demonami, czy rozsypana, jak podczas przyrz¹dzania popcornu?
Zdecydowanie do ochrony.
- Myœlisz, ¿e by³ graczem? - Jestem pewien.
Wygl¹da jak dziennik taty.
Ten siêga lat 60-tych.
Cokolwiek go zaatakowa³o, by³o tego wiêcej ni¿ jedno.
- Wywi¹za³a siê te¿ niez³a bójka. - Tak.
Masz coœ?
Nie wiem, jakieœ zadrapania na pod³odze.
- Œlady u¿ytkowania? - Mo¿e...
A mo¿e wiadomoœæ?
Wygl¹da znajomo?
Trzy litery i szeϾ cyfr. Lokalizacja i szyfr do skrytki pocztowej.
Tam przychodzi poczta.
Tak robi³ tata.
J.W. Myœlisz, ¿e to John Winchester?
Nie wiem. Powinniœmy to otworzyæ?
Tata?
- Co tu robisz? Wszystko w porz¹dku? - Tak.
Dowiedzia³em siê o Danielu.
Przyjecha³em najszybciej jak mog³em.
Widzia³em was u niego.
- Dlaczego nie wszed³eœ? - Wiecie dlaczego.
Chcia³em mieæ pewnoœæ, ¿e nie jesteœcie œledzeni...
przez kogokolwiek czy jak¹kolwiek rzecz.
Przy okazji - œwietna sprawa ze znalezieniem wskazówki.
Uczyliœmy siê od najlepszego.
- Przyjecha³eœ taki szmat drogi dla tego goœcia? - Tak.
By³ dobrym cz³owiekiem. Sporo mnie nauczy³ o polowaniu.
Nigdy o nim nam nie opowiada³eœ.
Mieliœmy ma³e nieporozumienie.
Nie widzia³em go od lat.
Powinienem to przeczytaæ.
"Jeœli to czytasz, na pewno nie ¿yjê." Sukinsyn...
- O co chodzi? - Ca³y czas to mia³.
- Ale co? - Czy podczas przeszukiwania domu
znaleŸliœcie broñ? Antyk? Stary rewolwer?
By³a tam stara szkatu³ka, ale by³a pusta.
- Wzi¹³ j¹ ten, kto zabi³ Alkinsa? - Cholera.
Musimy znaleŸæ trop.
Czekaj, chcesz byœmy poszli z tob¹?
Jeœli Alkins pisa³ prawdê, musimy odnaleŸæ rewolwer?
- Rewolwer? Dlaczego? - Bo to jest wa¿ne, dlatego.
Nawet nie wiemy, kim byli zabójcy.
Daniela Alkinsa zabi³y stwory, na które polowa³ - wampiry.
Wampiry? Myœla³em, ¿e nie istniej¹.
Nawet nam o tym nie wspomina³eœ.
Myœla³em, ¿e wymar³y. ¯e Alkins i inni je wymordowali.
Myli³em siê.
/Wiêkszoœæ opowieœci o wampirach to bzdury.
/Krzy¿ ich nie odpycha, s³oñce nie zabija, /i nawet ko³ek w serce.
/Ale rz¹dza krwi jest prawdziwa.
/Potrzebuj¹ œwie¿ej, /ludzkiej krwi, aby prze¿yæ.
/Kiedyœ byli ludŸmi, wiêc nie zauwa¿ysz, /¿e to wampiry, a¿ bêdzie za póŸno.
Wszystko wasze, dziecinko...
- Co? - Powinieneœ zwolniæ kolesia.
- Którego? - Tego, który kupi³ ci tê koszulê.
Lubiê tê koszulê.
- Co mu siê sta³o? - Dzwoñ na 911.
/Jednostka 22, potwierdŸ: /opuszczony samochód na drodze.
/- Potrzebujesz wsparcia? /- Odebra³em. Prawdopodobnie 207.
Sam, Dean, idziemy!
- Odebra³em wezwanie policji. - Co siê sta³o?
Ktoœ wezwa³ 911, zg³osili cia³o na drodze.
Policja dojecha³a i nikogo nie by³o poza pustym samochodem.
To wampiry.
- Sk¹d wiesz? - Po prostu idziemy.
Wampiry...
Za ka¿dym razem to brzmi œmieszniej.
Nie widzê powodu, dla którego mielibyœmy nie iœæ z nim.
- Nawet nie zaczynaj. - Zaczynaj co?
- Co masz? - To byli oni.
Udali siê na zachód. Pod¹¿ymy za nimi, musimy zrobiæ ma³y objazd.
- Sk¹d ta pewnoœæ? - Sam...
Chcê mieæ pewnoœæ, ¿e jedziemy w dobrym kierunku.
- Wiem, ¿e to oni. - Ale sk¹d?
Znalaz³em to.
Kie³ wampira?
Wyrastaj¹ im w chwili ataku.
Jeszcze jakieœ pytania?
Jedziemy, szkoda dnia.
Dean, dlaczego nie zajmiesz siê autem, zanim zardzewieje?
Da³em ci go, ale nie mówi³em, ¿e mo¿esz rozwaliæ.
"Wampiry zak³adaj¹ gniazda w grupach 8-10 sztuk. W mniejszych grupkach udaj¹ siê na polowania.
Ofiary zabierane s¹ do gniazda, gdzie wykrwawiaj¹ siê przez kilka dni, lub nawet tygodni."
Chyba to siê przytrafi³o tej parze od 911.
Tak, pewnie myœli tata. Oczywiœcie móg³ nam o tym powiedzieæ.
- Wiêc zaczê³o siê. - Co?
Szukaliœmy taty od roku. Jest z nami od kilku godzin i ju¿ narzekasz.
Nie. Cieszê siê, ¿e nic mu nie jest.
- I cieszy mnie, ¿e wszystko siê uk³ada. - Super.
Ale sposób w jaki nas traktuje, jak ma³e dzieci.
- O Bo¿e... - Wydaje nam rozkazy,
jakby naszym obowi¹zkiem by³o œlepo za nim pod¹¿aæ.
- Sam... - Os³ania siê jakimœ bzdurnym t³umaczeniem...
- ¿e niby nie musimy wiedzieæ. - Robi to z jakiegoœ powodu.
W naszej pracy nie ma czasu na spory. Nie ma miejsca na b³¹d.
- Nie bêdzie tak, jak do tej pory... - Kiedyœ byliœmy dzieæmi, ale nie teraz.
Nie po tym co razem przeszliœmy, Dean.
Chcesz mi powiedzieæ, ¿e zejdziesz na drugi plan i pozwolisz mu wszystko prowadziæ?
Jeœli bêdzie trzeba.
Chcesz piwo, kolego?
- Nie, dziêkujê. - No dawaj.
Jeœli sobie ³ykniesz, bêdzie czuæ w twojej krwi.
Ohyda.
A mo¿e ty, dziecinko?
Moja dziewczyna!
Nie!
Poczekamy na Luthora.
Te¿ za tob¹ têskni³em.
Mamy prezenty.
Ona wygl¹da interesuj¹co.
On nie.
- Zamknijcie go. - Idziemy.
Albo idŸcie siê zabawiæ.
Jest coœ jeszcze.
To wszystko ich?
Nie, to nale¿a³o do twojego starego znajomego, Daniela Alkinsa.
Myœla³am, ¿e zrobiê ci prezent, wiêc wpad³am do niego.
- Coœ ty narobi³a. - Upewni³am siê, ¿e cierpia³.
Nie trzeba by³o tego robiæ.
- Luthor? - S¹ inni tacy, jak on.
Przyjad¹ i bêd¹ nas szukaæ.
- Musimy byæ ostro¿ni. - Luthor, zrobi³am to dla ciebie.
Za to co zrobi³ twojej rodzinie.
Zemsta na nie wiele siê zda, jeœli jest siê martwym.
Przepraszam, kochanie, przepraszam.
Pomyœla³am, ¿e ci siê spodoba. Wykonano go mniej wiêcej w czasie twoich narodzin.
- Widzia³em go ju¿. - Alkins zgin¹³ trzymaj¹c go w rêkach.
Powinien wiedzieæ lepiej... Broñ tu nie pomo¿e.
To nie jest zwyk³a broñ.
Rozumiem. Mam to.
- Skrêæ przy nastêpnym zjeŸdzie. - Po co?
Tata s¹dzi, ¿e ma kolejny trop.
- Jak? - Nie powiedzia³.
O cholera.
- Sam? Co to by³o? - Musimy pogadaæ.
- O czym? - O wszystkim.
Gdzie jedziemy, o co chodzi z t¹ broni¹?
Sammie, mo¿emy pogadaæ o tym, jak zabijemy wszystkie wampiry.
Brat ma racjê, nie mamy czasu na to.
Ostatnio powiedzia³eœ, ¿e wspólna praca jest niebezpieczna.
Teraz nagle siê pojawiasz i z nami pracujesz.
NajwyraŸniej coœ siê dziej i chcemy wiedzieæ co!
- Wracaj do samochodu. - Nie!
- Powiedzia³em, byœ wraca³ do samochodu.
Tak, a ja powiedzia³em, ¿e nie.
Sam, pokaza³aœ jaki twardy jesteœ. Jesteœmy zmêczeni, mo¿emy o tym pogadaæ póŸniej.
Mówiê powa¿nie, daj spokój.
Dlatego w³aœnie uciek³em.
- Co powiedzia³eœ? - S³ysza³eœ.
- Tak, uciek³eœ. - Twój brat mówi³, ¿e ciê potrzebujemy.
- Ale ty odszed³eœ. Ty! - Przestañcie, obaj!
Ty powiedzia³eœ, abym nie wraca³! To ty zamkn¹³eœ drzwi, nie ja!
Wkurzy³eœ siê, bo nie mog³eœ mnie kontrolowaæ!
Dajcie spokój! Dosyæ tego!
Co zrobi³eœ?
Wspaniale.
Lubisz patrzeæ, co?
Ja te¿.
Gotowa, kochanie?
Chcecie mnie zabiæ?
Zabiorê ciê tak wysoko, ¿e ju¿ nigdy nie wrócisz.
Witaj w domu, dziecinko.
- Wiem, która jest godzina. - W³aŸ do œrodka.
Sukinkoty. Wiêc naprawdê nie boj¹ siê œwiat³a.
Bezpoœrednie s³oñce ich kaleczy, jak poparzenie s³oneczne.
Mo¿na ich zabiæ tylko odcinaj¹c g³owy.
A to, ¿e lubi¹ spaæ za dnie, nie znaczy, ¿e siê nie obudz¹.
Wiêc wejœcie tam za dnia, to nie jest najlepsze wyjœcie?
W³aœciwie... to nasz plan.
Tato, mam ostry no¿yk, gdybyœ potrzebowa³.
Chyba mam jeden dobry. Dziêki.
Wiêc...
Naprawdê chcecie coœ wiedzieæ o tum kolcie?
Tak, sir.
To tylko opowieϾ. Bardziej legenda.
Przynajmniej myœla³em, ¿e jest.
Nigdy nie wierzy³em w to, dopóki nie przeczyta³em listu Daniela.
/Gdy w 1835 obalono Henly'ego Conoway'a,
/i tej samej nocy, gdy ginêli /dzielni mê¿owie pod Alamo.
/Sam Colt stworzy³ broñ, (Bitwa pod Alamo rozegra³a siê w 1836).
/Szczególn¹ broñ.
/Stworzy³ j¹ do polowañ. /Dla ³owcy takiego jak my, tylko na koniu.
/Historia mówi, ¿e zrobi³ 13 kul.
/Ten ³owca u¿y³ jej 6 razy, zanim /znikn¹³, a broñ razem z nim.
/Potem Daniel j¹ odnalaz³.
Mówi siê, ¿e...
¿e mo¿e zabiæ wszystko.
Wszystko, to znaczy coœ nadprzyrodzonego?
- Jak Demona? - Tak, Demona.
Odk¹d wpad³em na jego trop, szuka³em sposobu na to, by go zabiæ.
Jeœli znajdziemy rewolwer, to prawdopodobnie bêdzie sposób.
Jest ich wiêcej.
Hej, hej.
Cicho, jesteœmy tu, by ci pomóc.
Nie!
Ch³opcy, uciekajcie.
Tata?
Tato!
Nie bêd¹ nas goniæ. Nie do wieczora.
- Potem wydadz¹ na nas wyrok œmierci. - Co teraz?
Musimy znaleŸæ najbli¿szy zak³ad pogrzebowy.
Dlaczego to tak d³ugo trwa? Powinienem iœæ z nim.
Dean sobie poradzi.
Sammie.
Tak?
Nigdy ci tego nie mówi³em...
- Wiesz, co zrobi³em w dniu twoich urodzin? - Nie.
Zdeponowa³em w na koncie w banku 100 dolarów.
Zrobi³em tak samo w dniu narodzin twojego brata.
To by³ fundusz na studia.
I co miesi¹c dok³ada³em kolejne 100, a¿ do...
Chcê powiedzieæ, ¿e to nie jest ¿ycie, jakie dla ciebie planowa³em.
Dlaczego wiêc tak siê zdenerwowa³eœ, gdy odszed³em?
Musisz coœ zrozumieæ.
Po œmierci twojej matki widzia³em tylko z³o. Wszêdzie.
I dba³em o was, ubezpiecza³em.
Chcia³em, abyœcie byli przygotowani.
Gdzieœ po drodze przesta³em byæ waszym ojcem.
Sta³em siê sier¿antem.
Wiêc gdy powiedzia³eœ, ¿e chcesz iœæ do szko³y.
Jedyne o czym myœla³em, to ¿e bêdziesz sam.
Podatny na ataki.
I nigdy nie przysz³o mi do g³owy, ¿e tego chcia³eœ.
Nie mog³em zaakceptowaæ tego, ¿e siê tak od siebie ró¿niliœmy.
- Co? - Nie ró¿nimy siê.
Ju¿ nie.
To co siê przytrafi³o mamie i Jess...
Dziêki tym prze¿yciom mamy wiêcej wspólnego ni¿ ktokolwiek.
Pewnie masz racjê, synu.
Tato,
co siê sta³o z tym funduszem na studia?
Wyda³em na amunicjê.
Rany, ale maj¹ ochronê dla truposzy.
Masz to?
Wiecie, co robiæ.
Problemy z autem?
Podrzucê ciê. Pojedziemy do mnie.
Chyba sobie odpuszczê. Nie gustujê w nekrofilii.
Normalnie robiê takie rzeczy dopiero na drugiej randce.
Chyba siê trochê zabawimy.
Zawsze lubi³am poznawaæ nowych przyjació³.
Przykro mi, nigdy nie trzymam lasek na d³ugo przy sobie.
A ju¿ na pewno nie na wiecznoœæ.
Cholera.
Ledwie mnie po³askota³o.
Daj jej czasu, s³oneczko.
Wype³niliœmy je krwi¹ umarlaków.
To jak trucizna dla was, co?
Zabierz j¹. Ja siê zajmê tym.
Wrzuæ to do ognia, dym stêpi ich zmys³y,
do czasu, a¿ nie bêdziemy gotowi.
- To cuchnie. - O to chodzi. Dziêki temu nas nie wykryj¹.
Na pewno przyjd¹ za ni¹.
Tak, wampiry wi¹¿¹ siê na sta³e.
Dla przywódcy znaczy wiêcej ni¿ rewolwer.
Krew jednak przestanie nied³ugo dzia³aæ.
- Wiêc macie ma³o czasu. - Pó³ godziny wystarczy.
I potem wynoœcie siê st¹d jak tylko daleko mo¿ecie.
Ale tato, sam nie mo¿esz z nimi walczyæ.
Poradzê sobie.
Ale potem siê spotkamy?
I u¿yjemy broni razem, tak?
Znowu wyje¿d¿asz?
Nadal chcesz sam tropiæ Demona?
Nie ³apiê tego. Nie mo¿esz nas tak traktowaæ.
- Jak? - Jak dzieci.
Jesteœcie moimi dzieæmi.
Chcê, aby wam nic siê nie sta³o.
Tato, z ca³ym szacunkiem, to bzdura.
- S³ucham? - Wiesz, nad czym pracowaliœmy?
Sam nawet podrzuci³eœ nam kilka pomys³ów.
Chyba potrafimy o siebie zadbaæ?
- To nie to samo, Dean. - A co?
Dlaczego nie mo¿emy braæ w tym udzia³u?
Ten Demon to kawa³ skurczybyka.
Nie mogê znów pozwoliæ sobie na nara¿enie was.
Uwa¿asz, ¿e siê nie przydamy?
Nie spodziewam siê wyjœæ z tej walki w jednym kawa³ku.
Œmieræ waszej matki omal mnie nie zabi³a.
Nie mogê patrzeæ, jak moje dzieci umr¹.
Nie pozwolê na to.
A co siê stanie, jak ty umrzesz?
A co jeœli bêdziemy mogli coœ na to poradziæ?
Myœla³em nad tym. Mo¿e Sam ma racjê, ¿e powinniœmy to zrobiæ razem.
Jesteœmy silniejsi jako rodzina. Wiesz to.
Koñczy nam siê czas. Róbcie swoje i znikajcie.
To rozkaz.
- Jakieœ œlady? - Nie, ale mam coœ innego.
- Co? - Odciêli Hankowi g³owê.
- A Kate? - Nie wiem.
Jej tam nie by³o.
Co robimy?
Drog¹ jedzie jakiœ samochód.
Ona w nim jest.
Mówi³em, ¿e wrócê.
Wysiadaj!
- Kim jesteœ? - Nazywam siê Winchester.
- Gdzie s¹ twoi przyjaciele? - Sprz¹taj¹ w³aœnie wasze gniazdo.
- Gdzie jest Kate? - ChodŸ, kochanie.
Kate, wszystko w porz¹dku?
U¿ywaj¹ krwi umarlaków.
Ty sukinsynu.
Chcê stary rewolwer. Mo¿emy siê wymieniæ.
O to tylko chodzi³o?
Chcesz nas wszystkich wystrzelaæ? Ona nas zabije.
Nie potrzebuje tego na was. Mam inne cele.
Po³ó¿ go na ziemi.
Dobra, tylko jej nic nie rób.
Cofnij siê.
Dalej.
Niez³y ruch, niemal ci siê uda³o.
Z³amie mu kark!
Od³ó¿ nó¿.
Dlaczego nie mo¿ecie nas po prostu zostawiæ w spokoju?
Mamy takie samo prawo do ¿ycia co wy.
Nie wydaje mi siê.
Nie!
Wiêc, ch³opcy...
Tak, sir?
Zignorowaliœcie mój bezpoœredni rozkaz.
Tak, wiemy. Uratowaliœmy twój ty³ek.
- Masz racjê. - Mam?
Przera¿a mnie to.
Jesteœcie wszystkim co mam. Ale jesteœmy silniejsi jako rodzina.
Wiêc, dorwiemy tego demona.
Razem.
Tak, sir.
{C:$aaccff}T³umaczenie i napisy: Talyn Poprawki i sugestie: Toudi Korekta: Juri24
{C:$aaccff}Zapraszamy na stronê {C:$aaccff}http://sajfaj.net/supernatural

Need subtitles from another video?