Advertisement
Polish transcript
Samara, Rosja
Dawno siê nie widzieliœmy, Jurek.
- S³ysza³em, ¿e masz klucz. - Klucz? Nie.
Volkoff mi go nie da³. Przysiêgam.
Musia³ wybraæ... Antoniê.
Dziêki.
Zawsze by³eœ uczciwym cz³owiekiem.
{y:i}Perugia, W³ochy.
Wiem, co zrobi³eœ Jurkowi.
Wiêc wiesz, ¿e szukam klucza.
Nie mam go.
Wybacz, Antonia.
Musia³em je wzi¹æ.
{y:i}Brema, Niemcy.
Jesteœ ostatnim z poruczników Volkoffa, Christoff.
Dalej wiêc.
Gdzie jest klucz?
Masz piêæ sekund, albo...
wiesz, co siê stanie.
Nie mam klucza.
Ale wiem, kto ma.
Dobrze.
{y:i}Echo Park, Kalifornia.
- P³atki ró¿! Dobry wybór. - Powa¿nie?
Nie s¹dzisz, ¿e przesadzam? To nasze pierwsze walentynki razem,
i nie chcê przesadziæ.
- Czy to niedŸwiedzi dywan? - Dosta³em na wyprzeda¿y!
Musia³em kupiæ w du¿ych iloœciach, jeœli znasz kogoœ, kto chce niedŸwiedzi dywan,
- mam ich osiem. - To dobrze.
Dobra, zaczynamy.
8:00. Przypomnienie planu gry. Przez nastêpne 90 minut,
ty i Alex macie salon, podczas gdy Sarah i ja bêdziemy w sypialni.
Wtedy dok³adnie o... 9:30, Alex i ja przejdziemy do naszego pokoju,
zostawiaj¹c ci i Sarah czas na obejrzenie {y:i}"To w³aœnie mi³oœæ".
O, tak! Hit wœród pañ z ca³ego œwiata.
I mê¿czyzn.
I nie martw siê o suflet,
bêdê mieæ na niego oko i upewniê siê, ¿eby wyrós³ perfekcyjnie.
Alex. Dobra.
- Powodzenia. - Tobie te¿.
Czekaj! Chuck.
Jeszcze jedna sprawa. Dzisiaj s¹ walentynki...
- obydwaj mamy dziewczyny. - Wiem!
Dobra. IdŸ.
Uda³o nam siê. Dziêki Bogu.
Nie spa³em przez 3 dni.
Wiesz, czego jeszcze nie robiliœmy przez 3 dni...
lub trzy miesi¹ce?
Mówisz, ¿e to czas, aby mamusia i tatuœ uczcili walentynki?
Mo¿emy nie nazywaæ siê mamusi¹ i tatusiem... w sypialni?
A mo¿e... "Kto jest twoim tatusiem?"
Wci¹¿ nie.
Niech Clara p³acze. To j¹ przygotuje do prawdziwego œwiata.
- Albo przynajmniej do przedszkola. - Jesteœ takim dobrym tatusiem.
I ty jesteœ dobr¹ mamusi¹.
- Nie mogê! - Ja te¿ nie.
Czego potrzebujesz, dziecinko? No dalej.
Zajmê siê tob¹ tak dobrze, ¿e nigdy nie pozwolisz mi odejœæ,
nawi¹zuj¹c do "Pretty Woman".
To ten film o prostytutce?
Tak, ale Julia Roberts jest taka urocza, prawda?
Poczekaj.
Boom!
Domowej roboty, kochanie.
- Mam dla ciebie niespodziankê pod tym. - Doprawdy?
Ale najpierw, coœ dla ciebie zrobi³am. Truskawki w czekoladzie. S¹ w lodówce.
- Morgan i Alex maj¹ pokój goœcinny. - Co masz na myœli "maj¹"?
Wiesz, jak w akademiku, gdy wieszasz skarpetkê na drzwiach...?
- Skarpetkê? Dlaczego mia³byœ to robiæ? - Wiesz co? Nie wa¿ne. Po prostu tam pójdê.
Minê³o zaledwie, ile? Jakieœ piêæ minut. Nie wiele mog³o siê ju¿ zdarzyæ.
- S³ysza³aœ to? - Tak!
Jakby nasze dusze by³y tak blisko, ¿e wibruj¹.
To jest w³aœnie to. Tak. To dok³adnie to.
- Co siê dzieje? - Nie wiem.
Wylej na mnie sos czekoladowy.
Tutaj.
Utknê³am.
Co to znaczy?
Dobrze.
Niespodzianka.
Zgadzam siê pani genera³. Niech lepiej bêdzie cholernie dobry powód,
dlaczego nie odbieraj¹ telefonu. Zaraz ich dorwê.
Co to by³o?
O mój Bo¿e!
Tata! CzeϾ... co ty tutaj robisz?
Co ty tutaj robisz?
Sarah ma te pokryte czekolad¹, wiêc by³em...
Daj spokój, Ch... Chuck, powiedzia³eœ, ¿e
- mam pokój goœcinny na 90 minut! - "Mam"?
Co masz na myœli, mówi¹c "mam"?
Mam... w biblijny sposób... byliœmy,
nie zupe³nie biblijny, w duchowy... duchowy...
Beckman. Misja. Teraz.
Szczêœliwych walentynek wszystkim!
{c:$0099fa}CHUCK {c:$0099fa}4x16
{c:$0099fa}{y:i}Chuck kontra maskarada
{c:$0099fa}{y:i}T³umaczenie: {c:$0099fa}{y:i}afgani, Grisza, Lukasz032, Rzelek
{c:$0099fa}{y:i}Korekta: {c:$0099fa}{y:i}Brighty, Gitarzystka, pllek_sinek
{c:$0099fa}..:: ChuckTV.pl ::..
{c:$0099fa}..:: Napisy24.pl ::..
Po prostu wymienialiœmy siê energi¹. To nie jest kwestia fizyczna.
To emocjonalna wymiana.
OdpuϾ, Grimes.
- Mamy towarzystwo? - Hej, co...
Kim... kim s¹ ci ludzie?
NCS. Instaluj¹ kilka... dodatków w zamku.
Byæ mo¿e dostali moje uwagi, dotycz¹ce eukaliptusowej ³aŸni parowej.
- S¹ tajnymi agentami, Bartowski. - I nie maj¹ nic wspólnego z twoj¹ misj¹.
Wieczorem, mia³a siê odbyæ wspólna akcja CIA – NSA – INTERPOLu,
aresztowanie trzech zaufanych poruczników Alexeia Volkoffa.
Namierzaliœmy ich przez sieæ Hydry, ale w tym samym czasie zostali zabici.
Wierzymy, ¿e zabójc¹ by³ ten cz³owiek... Boris Kaminsky.
S¹dzimy, ¿e Boris mo¿e próbowaæ przej¹æ kontrolê nad Volkoff Industries,
eliminuj¹c ka¿dego, kto móg³by siêgn¹æ po w³adzê.
- Zosta³ ktoœ, kto ma tak¹ mo¿liwoœæ? - Prawdopodobnie.
Volkoff zostawi³ szczegó³owe informacje,
na temat ka¿dego kontaktu w sieci Hydra, oprócz kobiety o imieniu Vivian McArthur.
Nigdy o niej nie s³ysza³am, gdy by³am tam pod przykrywk¹.
To mnie nie dziwi. S¹dzimy, ¿e Volkoff celowo j¹ ukry³,
poniewa¿ wybra³ j¹ na swoj¹ zastêpczyniê.
To znaczy, ¿e Vivian jest nastêpnym celem Borisa.
- Wiemy cokolwiek o niej? - Jedyny zwi¹zek,
jaki znaleŸliœmy miêdzy ni¹, a Volkoffem to dworek w Sommerset w Anglii.
Wieczorem jest tam przyjêcie. To idealny moment do ataku dla Borisa.
Musicie dostaæ siê do Vivian przed nim i sprowadziæ do Zamku.
Szybkie pytanie, GB.
Czy na to przyjêcie powinniœmy siê specjalnie ubraæ?
Muszê ci powiedzieæ, ¿e maskarady naprawdê mnie przera¿aj¹.
To jest jak "Oczy szeroko zamkniête", ale nie takie nudne.
Nie zrozum mnie Ÿle, jestem wielkim fanem Kubricka.
Chuck, to tylko kilka osób w maskach.
Tak, mo¿liwe. Albo to szalona orgia, gdzie nikt nie chce pokazaæ twarzy,
czy zdradziæ sekretów.
Nie. By³am na takich przyjêciach i ¿adne tak nie wygl¹da³o.
- Co? Powa¿nie? - Daj spokój, Chuck, nie b¹dŸ œmieszny.
Musimy znaleŸæ Vivian, nim zrobi to Boris. Wiesz, co to znaczy?
- Czas siê wmieszaæ. Powodzenia. - Nie.
Nie s¹dzisz, ¿e powinniœmy trzymaæ siê razem?
- Czy czujê smak gruszki? - Likier z dzikiego bzu z odrobin¹ tymianku.
Jesteœ imponuj¹cym barmanem. Jakbyœ siê do tego urodzi³.
Dziêki za drinka.
Ona ma racjê. To jest fantastyczne.
Co mnie nie dziwi. Chuck, bêd¹c teraz prawdziwym agentem,
wraz z Sarah zawsze maj¹ g³ówn¹ rolê. A ty zostajesz tu, za barem.
Jestem integraln¹ czêœci¹ zespo³u.
Przepraszam, barman. Mogê dostaæ dodatkow¹ limonkê?
Tak.
Dziêkuje, skarbie.
I kto to mówi. Mieszkasz w mieszkaniu Charah.
To nasze mieszkanie.
I Chuck i Sarah ciesz¹ siê z mojej obecnoœci. Mamy bardzo...
specjaln¹ dynamikê.
Dobry wieczór. Nazywam siê Charles Carmichael,
z Carmichealów z Worchestershire. A ty kim jesteœ?
- Jestem sercem. - Jak uroczo.
Mam nadzieje, ¿e ci to nie przeszkadza. Zdrówko.
- Witam. Dobrze siê bawisz? - Teraz ju¿ tak.
- Sk¹d znasz Vivian? - Mamy wspólnego znajomego.
ObudŸ siê, Grimes. Mieszkasz z zarêczon¹ par¹.
- To tak, jakbyœ by³ ich dzieckiem. - Co?! To jest absurdalne!
Mieszkanie z par¹ mo¿e odbijaæ siê czkawk¹,
ale prawdê mówi¹c, wszystko uk³ada siê bardzo dobrze.
Tak? Niech ci siê nie wydaje, ¿e tak bêdzie zawsze.
Musisz kiedyœ dorosn¹æ. Wiesz, co ja bym zrobi³?
Wyprowadzi³bym siê, gdy jest najlepiej, zanim sytuacja siê pogorszy.
Powiedz mi, czy wiesz, gdzie mogê znaleŸæ Vivian?
Szczerze, nawet nie mam pojêcia, jak ona wygl¹da.
- To jest pierwsza impreza, jak¹ wydaje. - Interesuj¹ce.
Oooostre!
Dobre, ale ostre! Bardzo dobre!
Trochê wina dobrze mi zrobi.
Proszê, nie krêpuj siê.
Najmocniej przepraszam. By³o twoje? Mogê przynieœæ ci nastêpne.
Ju¿ dobrze. Prawdopodobnie i tak za du¿o wypi³am.
Nie mogê przestaæ myœleæ o tej scenie z "Oczu szeroko zamkniêtych".
No w³aœnie.
I podoba mi siê idea imprezy tematycznej, ale umieszczasz
- tych ludzi za maskami i staje siê nieco... - ...strasznie.
- I trochê seksualnie. - Zgadza siê.
Wiesz mo¿e, gdzie mogê znaleŸæ Vivian?
Nie mia³am jeszcze okazji, by siê przywitaæ.
Niestety, nie wiem. Ale jeœli j¹ znajdziesz, proszê, daj mi znaæ.
Chcia³bym jej podziêkowaæ za tê wspania³¹ imprezê.
Jak dobrze znasz Vivian?
Nie wydaje mi siê, ¿eby ktokolwiek j¹ zna³.
I jeœli to by³a jej próba, ¿eby poznaæ swoich s¹siadów,
to mo¿emy spokojnie powiedzieæ, ¿e ponios³a pora¿kê.
Przynajmniej jest otwarty bar. Chocia¿ tyle jej siê uda³o.
Wiesz mo¿e gdzie mogê znaleŸæ...?
Znalaz³am Borisa. Casey, Boris tu jest. Nosi zielon¹ maskê.
- Zajmiemy siê tym.
- Musimy znaleŸæ Vivian. - Wydaje mi siê, ¿e w³aœnie j¹ pozna³em.
- Vivian. - Vivian McArthur?
Co wy tu robicie?
Co siê dzieje?
Pani McArthur, wiemy, ¿e jest pani wspólniczk¹ Alexeia Volkoffa.
Alexei Volkoff? O czym wy mówicie?
Jesteœmy z CIA. Musisz z nami pójœæ. Jesteœmy tutaj, ¿eby ciê chroniæ.
Ochroniæ mnie, przed czym?
Do stajni!
J¹ weŸcie ¿ywcem. Resztê zabijcie.
Musimy ich zgubiæ. Jaka jest najlepsza droga ucieczki?
Nie wiem. Dom jest w tamt¹ stronê.
- Casey, jesteœmy uwiêzieni w jednej ze stajni. - Przyj¹³em.
Idziemy. Niektóre rzeczy nigdy siê nie zmieniaj¹.
ChodŸ, Grimes. Idziemy.
Zróbmy to.
Co to by³o, do diaska?
To wszystko mo¿e siê teraz skoñczyæ! Po prostu daj mi klucz, Vivian!
- O czym on gada? Jaki klucz? - S³uchajcie, nie wiem co tu siê dzieje,
nie mam nic wspólnego z Volkoffem. Nie widzia³am go od lat.
To dlaczego on p³aci za tê rezydencjê, w której mieszkasz?
Bo jestem jego córk¹.
Vivian, jeœli chcesz ¿yæ, daj mi klucz.
Mo¿ecie mi powiedzieæ, o co w tym wszystkich chodzi?
Krótka wersja: twój ojciec jest miêdzynarodowym handlarzem broni i morderc¹,
ogólnie bardzo z³ym cz³owiekiem.
Nie, mój ojciec jest w³aœcicielem szybów naftowych.
Wyjaœnimy ci to póŸniej. Mam pomys³. Chuck, przygotuj siê na przeb³ysk.
S¹ uwiêzieni w stajni. Ruszaj siê!
- Co wy robicie? - Ratujemy was.
Nie, to my was ratujemy! Wsiadajcie!
Jesteœcie niesamowici! Dwójka najlepszych szpiegów na œwiecie!
Dobry Bo¿e! Co siê z wami sta³o?
Œmierdzicie, jak wymiociny i Cheeriosy.
Mamy dziecko.
- Potrzebujemy pomocy. - Za mn¹.
Na szczêœcie, mamy alejkê z rzeczami, które pomog¹ dziecku zasn¹æ.
Potrzebujecie nowej owieczki-przytulanki. Spójrzcie na to.
Pisz¹, ¿e mo¿na nagraæ koj¹cy g³os matki dla dziecka.
Wiêc to jest to, czego chcecie.
Co to jest?
Przepraszam, Jeff i Lester dobrali siê do jednej
z tych owieczek i nagrali coœ swojego. Jeff ma dziwne nawyki do drzemki.
Powiem im, ¿eby to wy³¹czyli.
Nie. Dziêki za twoj¹ pomoc.
Dok³adnie, dlatego mam ten kawa³ek.
- Kochanie, ta piosenka... - Potrzebujemy jej.
- Dobra, pójdê ich o to poprosiæ. - Poczekaj! Co jeœli siê nie zgodz¹?
- Nie mog¹ siê nie zgodziæ. - Powinniœmy to ukraœæ.
- Jesteœ tego pewny? - Zdecydowanie.
To dobrze, bo mam plan.
Eleanora Bartowski Woodcomb.
Hillary Rodham Clinton.
- Nie gramy w tê grê? - Nie.
Przepraszam, przysz³am tutaj, ¿eby nakarmiæ dziecko piersi¹.
Mo¿e pójdê gdzieœ indziej.
Mo¿e do pokoju na zapleczu?
Powinniœmy iœæ za ni¹.
Wierzê jej. Wszystko, co mówi siê zgadza.
Ja te¿ jej wierzê.
Wygl¹da na to, ¿e nie ma pojêcia, kim tak naprawdê jest jej ojciec.
Wydaje mi siê, ¿e ok³amywa³ j¹ przez ca³e ¿ycie.
To dlaczego Boris myœla³, ¿e to ona ma klucz?
Zastanawia³em siê, czy jest taka mo¿liwoœæ, ¿ebym zosta³ z tob¹ na noc?
Nie, w porz¹dku. Chodzi o to, ¿e oni te¿ nie mogli cieszyæ siê walentynkami,
a to jest równie¿ ich mieszkanie.
S³uchajcie, zajmê siê znowu robot¹ papierkow¹, jeœli wy zajmiecie siê tym.
Odk¹d wasza dwójka jest po zarêczynach,
Pan Wra¿liwy mo¿e czuæ siê nieco... nieistotny.
- Pogadam z nim. - Nie, pozwól mi porozmawiaæ z Morganem.
Ty przes³uchaj jeszcze raz Vivian. Wiesz, jeœli czuje siê jak pi¹te ko³o u wozu,
mo¿e dlatego, ¿e mamy kontakt ze sob¹ ,
tylko kiedy ty jesteœ w pobli¿u. Przyda³oby siê mi i Morganowi spêdziæ
trochê czasu ze sob¹. To bêdzie zabawa!
Dobrze. Mi³ej zabawy.
Pozwól mi zadaæ pytanie.
Ty i ja, zazwyczaj nie robimy tego typu rzeczy,
wiêc zastanawiam siê, czy jest jakiœ powód, dla którego tu jesteœ.
Nie! Nie, nie...
Szuka³am sposobu, ¿eby... spêdziæ czas razem.
Spoko. Wiêc spêdŸmy czas.
- Wiem, ¿e lubicie otaczaæ siê zabawkami... - Zabawkami?
Tak. Mo¿e moglibyœmy siê nimi pobawiæ.
Przepraszam. Bez urazy, proszê,
ale to nie s¹ zabawki.
To s¹ okazy kolekcjonerskie. Nie s³u¿¹ do zabawy.
Chuck i ja musieliœmy wy³o¿yæ ca³¹ nasz¹ kasê, ¿eby je zdobyæ.
Oryginalne figurki z 1977, zrobione przez Kennera.
Przepraszam. Nie wiedzia³am.
Jest naprawdê zabawnie...
patrzeæ na nie.
Sztuczka polega na tym, ¿e Chewie
zawsze jest po prawej stronie Hana.
Tak czy siak, uk³adam je w ten sposób od 13 roku ¿ycia.
Jeœli mo¿esz w to uwierzyæ.
To tylko zabawki, nieprawda¿? Tylko zabawki...
Nie, to okazy kolekcjonerskie. S¹ trochê inne, gdy¿ s¹... wartoœciowe.
O nie... momencik... Zaraz, nie jesteœ tu, by siê rozerwaæ.
Jestem dla was pi¹tym ko³em u wozu! Casey jednak mia³ racjê!
O Bo¿e, zbieram zabawki i mieszkam z wami na doczepkê!
Jestem jak dziecko!
Zachowujê siê dla was jak dziecko. A wy - jakby rodzice. Bo¿e!
- Oj Morgan, uspokój siê. Jest w porz¹dku. - Nie no, patrzcie. Nie mogê tak d³u¿ej.
Muszê dorosn¹æ, muszê siê wyprowadziæ. To jest moja misja. Idê st¹d.
A zatem, mój ojciec zabi³ kogoœ? Zabija³ ludzi?
- Spêdza³aœ z nim du¿o czasu? - Szczerze mówi¹c, w ogóle.
Zapisa³ mnie do masy ró¿nych szkó³, organizowa³ mi wycieczki dooko³a œwiata.
Nie pozwoli³, ¿ebym zmarnowa³a ani minuty. Ale nigdy nie by³ czêœci¹ mojego ¿ycia.
A mo¿e po prostu chcia³ ciê chroniæ przed niebezpiecznym œwiatem, do którego nale¿a³.
- Tak, to mo¿liwe. - A teraz ty masz wybór, co chcesz robiæ.
Racja. Po prostu muszê odkryæ, co to w³aœciwie jest.
Myœlê, ¿e po tej imprezie mogê spokojnie wykreœliæ z listy bycie osob¹ publiczn¹.
Nie mogê uwierzyæ, ¿e wci¹¿ nie wiem, co dalej robiæ z moim ¿yciem.
- Mogê choæ na chwilê przestaæ byæ szpiegiem? - Proszê bardzo.
Powinnaœ wiedzieæ, jak wygl¹da³o moje ¿ycie parê lat wczeœniej.
Mia³em nêdzn¹ pracê, mieszka³em z siostr¹, a potem pewna specyficzna... szansa
sama wpad³a w moje rêce.
Witam, pu³kowniku. Robota papierkowa, bycie barmanem - to nie marnowanie pana zdolnoœci?
By³aœ w barze. Co sprowadza ciê do Zamku?
Dyrektor Jane Bentley, NCS. By³am na Wyspach na obserwacji.
Widzi pan, nie jestem taka, jak Bartowski, Walker czy genera³ Beckman.
Dostrzegam w panu prawdziwy potencja³.
Zwerbowano pana do NSA, gdy¿ by³ pan naszym najlepszym snajperem,
A teraz...
jest pan kimœ wiêcej, pu³kowniku.
Wydaje siê, ¿e pañski zespó³ ju¿ pana nie potrzebuje.
A gdyby tak pan siê zdecydowa³ i przeniós³ siê st¹d...
Mo¿na proœciej?
W³aœnie sk³adam now¹ dru¿ynê i chcia³abym, ¿eby pan j¹ poprowadzi³.
A jaki jest rozkaz?
Jest pan w ciekawy. Idealnie. Bêdziemy w kontakcie.
Nigdy nie spodziewa³em siê, ¿e tak bêdzie wygl¹daæ moje ¿ycie.
Ale tu jestem. I jestem, póki co, szczêœliwy.
Jeœli poœwiêcisz trochê czasu, jestem pewny, ¿e te¿ to znajdziesz.
A zatem, co teraz?
A wiêc, najlepszym wyjœciem, by³oby umieœciæ ciê w strze¿onym mieszkaniu.
Dopiero powiedzia³am, ¿e ca³e ¿ycie spêdzi³am w ukryciu przez ojca.
To bardzo powa¿ne. Tu dominuj¹ wy³¹cznie powa¿ne sprawy.
Boris œledzi³ twojego ojca i eliminuje ka¿dego, z którym mia³ kontakt.
Wie, gdzie mieszkasz.
Zaraz... zatem, dlaczego nie mo¿emy tego po prostu wykorzystaæ?
- Co masz na myœli? - U¿yjcie mnie jako przynêty.
- Nie... - To pierwsza okazja,
jak¹ mam, by zapanowaæ nad swoim ¿yciem. Nie mogê tego zmarnowaæ.
Charles, wiem, ¿e proszê o wiele, wiem, ¿e szuka mnie Volkoff...
Pomo¿esz mi?
Proszê...
W porz¹dku.
Tak, pomogê ci.
Kochanie, czujê, ¿e zaraz stracê zmys³y.
Wiem. Lubi³em tê piosenkê.
No dobra, minê³y dwie godziny. Czy, jeœli to wy³¹czê, nadal bêdzie spa³a?
Nie zaszkodzi spróbowaæ.
- Spokojnie, mog³o byæ gorzej. - Naprawdê? Mog³o byæ?
Jesteœmy lekarzami. Jakoœ radziliœmy sobie bez snu.
- Jesteœmy do tego stworzeni. - Masz racjê.
Hej... Morgan, stary,
muszê... spakowaæ siê na misjê, ale Sarah mówi³a, ¿e siê wyprowadzasz.
Wiêc powiedzia³em jej, oczywiœcie, ¿e to...
œmieszne.
Nie, ona ma racjê. Zrobiê to.
Zamierzam siê wyprowadziæ.
Nie, to œmieszne. To w³aœnie próbujê powiedzieæ...
Morgan, przepraszam, ¿e zniszczy³em wam Walentynki na niedŸwiedzim dywanie...
Nie w tym rzecz. Chodzi o to, ¿e mieliœcie pokój na 90 minut.
- Mieliœmy umowê, z³ama³em j¹. Przepraszam. - Nie wyprowadzam siê
przez to, co wydarzy³o siê w Walentynki.
Nie, stary. Wyprowadzam siê, bo od d³u¿szego czasu do tego dorastaliœmy.
- ¯aden z nas nie chce tego przyznaæ, ale... - Przyznaæ czego? Co masz na myœli?
Zdajesz sobie sprawê, ¿e bêdziecie nied³ugo ma³¿eñstwem?
Mój przyjaciel - ¿eni siê.
Powinniœcie mieæ w³asne mieszkanie. To absurdalne.
Powinniœcie mieæ w³asne mieszkanie. I wiesz co? Mam teraz dziewczynê na powa¿nie.
Która, miêdzy nami, bierze mnie te¿ na powa¿nie.
Po prostu myœlê, ¿e ju¿ czas dorosn¹æ.
Jesteœmy doroœli! Daj spokój.
Dlaczego nie chcesz ¿yæ z dwójk¹ najlepszych przyjació³?
Jestem szczêœliwy. A ty nie? Ja jestem.
Oczywiœcie, ¿e ja te¿. Ale byliœmy te¿ szczêœliwi,
kiedy twój tata zbudowa³ fortecê na poddaszu. Spaliœmy tam latem.
- To by³o œwietne lato. - Dobre czasy.
Ale wszystko siê zmienia i...
to naprawdê nie jest z³e. Myœlê, ¿e bêdzie dobrze.
- Gdzie zamierzasz pójœæ? - Nie wiem.
Muszê skoñczyæ siê pakowaæ, a potem zamierzam wyjœæ za drzwi,
i po prostu otworzyæ siê na œwiat.
- Wiêc, przeprowadzasz siê do mamy? - Tak. Ca³kiem oczywiste.
Wyluzuj, jest w porz¹dku. Pozytywny aspekt:
nie bêdzie trudno podzieliæ nam siê, nie?
Rozdzieli³em ju¿ wiêkszoœæ. Z Figurek: oryginalny super NES z Donkey Kongiem...
- Twoje. - Jasne.
A ty bierzesz wszystkie wire-fu z Hong-Kongu i Miyazaki, tak s¹dzê?
Wiesz, jak jest, kiedy coœ zak³adasz.
Zwykle masz racjê.
Tak.
Myœlê, ¿e wszystko, co zosta³o do wziêcia pod uwagê to...
oryginalny Han Solo i Chewbacca '77 Kolekcjonerska edycja Kennera.
Weszliœmy w to razem, kole¿ko.
Jasne.
- Wiêc bierzemy po jednym? - Nie, nie. To g³upota.
Nie mo¿emy ich rozdzielaæ. Nie mo¿na rozdzielaæ Hana i Chewie'go.
Chewie jest pierwszym oficerem Hana i jego nieod³¹cznym towarzyszem.
- Plus, s¹ wiêcej warci jako komplet, wiêc... - Powinniœmy je sprzedaæ.
Patrz, nie musimy teraz podejmowaæ decyzji. Mo¿emy siê z tym przespaæ.
- Mo¿emy zadecydowaæ jutro. - Oczywiœcie.
Wiesz, mam przed sob¹ trudn¹ misjê.
Racja. I wiesz co, mam jeszcze trochê rzeczy do spakowania, i...
Wiêc po prostu... Przeœpiê siê z nim dzisiaj w moim pokoju.
To znaczy nie przeœpiê siê z nim. Nie przespa³bym siê z nim.
- Ale bêdzie w moim pokoju, wiesz. - I wiesz, Chewie zostanie ze mn¹.
- Na noc, oczywiœcie. - Oczywiœcie.
Dobra, zatem...
Chuck, wszystko w porz¹dku?
Tak, tak.
Odpoczywa³em... rozci¹ga³em siê. Rozci¹ga³em siê.
Znalaz³em œcianê, ¿eby... Dolny odcinek lêdŸwiowy.
- Wiêc jest dobrze, jest w porz¹dku. - Przykro mi z powodu Morgana.
W porz¹dku. Jestem w porz¹dku. On jest w porz¹dku.
Wszystko gra, wiêc.. Jak idzie z...?
Jak idzie z pakowaniem na misjê? Jesteœ gotowa?
Tak.
Je¿eli, mamy zamiar przechytrzyæ
Borisa i to, co wie o tobie, musimy poznaæ ka¿dy szczegó³.
Opowiedz nam o twoim zwyk³ym dniu.
Musimy wy³apaæ, kiedy jesteœ najbardziej nara¿ona.
Pewnie Boris robi dok³adnie to samo teraz.
Wstajê o 6:00.
Robiê œniadanie... Ubieram siê...
a nastêpnie biorê Artemis na porann¹ przeja¿d¿kê.
Witaj, Vivian.
Jak wygl¹dam?
Powiedzia³aœ, ¿e szczegó³y s¹ wa¿ne, racja?
Trzymaj.
Za³ó¿ to.
Wszystko w porz¹dku?
Czy to nie ja powinnam pojechaæ do lasu?
Absolutnie nie. Powinnaœ zostaæ ze mn¹ tutaj, gdzie jest bezpiecznie.
Wszystko bêdzie dobrze. Uwierz mi, Sarah ma za sob¹ lata szkolenia.
A Casey bêdzie obserwowa³ ka¿dy mój ruch.
Jestem przy pó³nocnej bramie.
Je¿eli Boris ma zaatakowaæ, to w³aœnie tutaj.
No to jazda.
Jesteœ pewien, ¿e wszystko bêdzie z ni¹ w porz¹dku?
Zawsze jest.
Wygl¹da czysto. Mam jeszcze milê do bramy.
Bêdê czekaæ.
Ju¿ czas.
- Casey, coœ jest nie tak. - Biegnê do ciebie.
Idê Walker!
Sarah? Co siê dzieje? Casey, co siê sta³o?
Wszystko w porz¹dku? Zostañ w œrodku.
Nie powinno ciê tu byæ. To zbyt niebezpieczne.
- Casey, gdzie jesteœ? Gdzie jest Sarah? - 60 sekund.
Jestem w drodze. Zostañ z Vivian.
- Co ty robisz? - Nie mogê ci¹gn¹æ tego dalej.
Nie pozwolê nikomu zgin¹æ za mnie.
Spêdzi³am ca³e moje ¿ycie w ukrywaj¹c siê, Charles.
Dzisiaj koniec.
Dobra, zróbmy to.
To nie Vivian.
Zatem zabij j¹ i znajdŸ Vivian.
Tylko ona ma to, czego szukamy.
Walker.
Za du¿o ich tutaj.
- IdŸ i znajdŸ Chucka, dobra? - Zamknij siê.
Wiesz, ¿e ciê tu nie zostawiê.
ZnajdŸmy schronienie.
Prawie jesteœmy przy drodze. Trzymasz siê tam?
Tak, tak.
Mamy towarzystwo.
Nie spêdzi³am dziesiêciu lat w jeŸdzieckiej szkole na darmo.
Myœlisz, ¿e zgubiliœmy ich?
Nie wiem.
Wiem. Nie, nie zgubiliœmy!
Dalej, Artemis, dalej.
Doganiaj
…
Dawno siê nie widzieliœmy, Jurek.
- S³ysza³em, ¿e masz klucz. - Klucz? Nie.
Volkoff mi go nie da³. Przysiêgam.
Musia³ wybraæ... Antoniê.
Dziêki.
Zawsze by³eœ uczciwym cz³owiekiem.
{y:i}Perugia, W³ochy.
Wiem, co zrobi³eœ Jurkowi.
Wiêc wiesz, ¿e szukam klucza.
Nie mam go.
Wybacz, Antonia.
Musia³em je wzi¹æ.
{y:i}Brema, Niemcy.
Jesteœ ostatnim z poruczników Volkoffa, Christoff.
Dalej wiêc.
Gdzie jest klucz?
Masz piêæ sekund, albo...
wiesz, co siê stanie.
Nie mam klucza.
Ale wiem, kto ma.
Dobrze.
{y:i}Echo Park, Kalifornia.
- P³atki ró¿! Dobry wybór. - Powa¿nie?
Nie s¹dzisz, ¿e przesadzam? To nasze pierwsze walentynki razem,
i nie chcê przesadziæ.
- Czy to niedŸwiedzi dywan? - Dosta³em na wyprzeda¿y!
Musia³em kupiæ w du¿ych iloœciach, jeœli znasz kogoœ, kto chce niedŸwiedzi dywan,
- mam ich osiem. - To dobrze.
Dobra, zaczynamy.
8:00. Przypomnienie planu gry. Przez nastêpne 90 minut,
ty i Alex macie salon, podczas gdy Sarah i ja bêdziemy w sypialni.
Wtedy dok³adnie o... 9:30, Alex i ja przejdziemy do naszego pokoju,
zostawiaj¹c ci i Sarah czas na obejrzenie {y:i}"To w³aœnie mi³oœæ".
O, tak! Hit wœród pañ z ca³ego œwiata.
I mê¿czyzn.
I nie martw siê o suflet,
bêdê mieæ na niego oko i upewniê siê, ¿eby wyrós³ perfekcyjnie.
Alex. Dobra.
- Powodzenia. - Tobie te¿.
Czekaj! Chuck.
Jeszcze jedna sprawa. Dzisiaj s¹ walentynki...
- obydwaj mamy dziewczyny. - Wiem!
Dobra. IdŸ.
Uda³o nam siê. Dziêki Bogu.
Nie spa³em przez 3 dni.
Wiesz, czego jeszcze nie robiliœmy przez 3 dni...
lub trzy miesi¹ce?
Mówisz, ¿e to czas, aby mamusia i tatuœ uczcili walentynki?
Mo¿emy nie nazywaæ siê mamusi¹ i tatusiem... w sypialni?
A mo¿e... "Kto jest twoim tatusiem?"
Wci¹¿ nie.
Niech Clara p³acze. To j¹ przygotuje do prawdziwego œwiata.
- Albo przynajmniej do przedszkola. - Jesteœ takim dobrym tatusiem.
I ty jesteœ dobr¹ mamusi¹.
- Nie mogê! - Ja te¿ nie.
Czego potrzebujesz, dziecinko? No dalej.
Zajmê siê tob¹ tak dobrze, ¿e nigdy nie pozwolisz mi odejœæ,
nawi¹zuj¹c do "Pretty Woman".
To ten film o prostytutce?
Tak, ale Julia Roberts jest taka urocza, prawda?
Poczekaj.
Boom!
Domowej roboty, kochanie.
- Mam dla ciebie niespodziankê pod tym. - Doprawdy?
Ale najpierw, coœ dla ciebie zrobi³am. Truskawki w czekoladzie. S¹ w lodówce.
- Morgan i Alex maj¹ pokój goœcinny. - Co masz na myœli "maj¹"?
Wiesz, jak w akademiku, gdy wieszasz skarpetkê na drzwiach...?
- Skarpetkê? Dlaczego mia³byœ to robiæ? - Wiesz co? Nie wa¿ne. Po prostu tam pójdê.
Minê³o zaledwie, ile? Jakieœ piêæ minut. Nie wiele mog³o siê ju¿ zdarzyæ.
- S³ysza³aœ to? - Tak!
Jakby nasze dusze by³y tak blisko, ¿e wibruj¹.
To jest w³aœnie to. Tak. To dok³adnie to.
- Co siê dzieje? - Nie wiem.
Wylej na mnie sos czekoladowy.
Tutaj.
Utknê³am.
Co to znaczy?
Dobrze.
Niespodzianka.
Zgadzam siê pani genera³. Niech lepiej bêdzie cholernie dobry powód,
dlaczego nie odbieraj¹ telefonu. Zaraz ich dorwê.
Co to by³o?
O mój Bo¿e!
Tata! CzeϾ... co ty tutaj robisz?
Co ty tutaj robisz?
Sarah ma te pokryte czekolad¹, wiêc by³em...
Daj spokój, Ch... Chuck, powiedzia³eœ, ¿e
- mam pokój goœcinny na 90 minut! - "Mam"?
Co masz na myœli, mówi¹c "mam"?
Mam... w biblijny sposób... byliœmy,
nie zupe³nie biblijny, w duchowy... duchowy...
Beckman. Misja. Teraz.
Szczêœliwych walentynek wszystkim!
{c:$0099fa}CHUCK {c:$0099fa}4x16
{c:$0099fa}{y:i}Chuck kontra maskarada
{c:$0099fa}{y:i}T³umaczenie: {c:$0099fa}{y:i}afgani, Grisza, Lukasz032, Rzelek
{c:$0099fa}{y:i}Korekta: {c:$0099fa}{y:i}Brighty, Gitarzystka, pllek_sinek
{c:$0099fa}..:: ChuckTV.pl ::..
{c:$0099fa}..:: Napisy24.pl ::..
Po prostu wymienialiœmy siê energi¹. To nie jest kwestia fizyczna.
To emocjonalna wymiana.
OdpuϾ, Grimes.
- Mamy towarzystwo? - Hej, co...
Kim... kim s¹ ci ludzie?
NCS. Instaluj¹ kilka... dodatków w zamku.
Byæ mo¿e dostali moje uwagi, dotycz¹ce eukaliptusowej ³aŸni parowej.
- S¹ tajnymi agentami, Bartowski. - I nie maj¹ nic wspólnego z twoj¹ misj¹.
Wieczorem, mia³a siê odbyæ wspólna akcja CIA – NSA – INTERPOLu,
aresztowanie trzech zaufanych poruczników Alexeia Volkoffa.
Namierzaliœmy ich przez sieæ Hydry, ale w tym samym czasie zostali zabici.
Wierzymy, ¿e zabójc¹ by³ ten cz³owiek... Boris Kaminsky.
S¹dzimy, ¿e Boris mo¿e próbowaæ przej¹æ kontrolê nad Volkoff Industries,
eliminuj¹c ka¿dego, kto móg³by siêgn¹æ po w³adzê.
- Zosta³ ktoœ, kto ma tak¹ mo¿liwoœæ? - Prawdopodobnie.
Volkoff zostawi³ szczegó³owe informacje,
na temat ka¿dego kontaktu w sieci Hydra, oprócz kobiety o imieniu Vivian McArthur.
Nigdy o niej nie s³ysza³am, gdy by³am tam pod przykrywk¹.
To mnie nie dziwi. S¹dzimy, ¿e Volkoff celowo j¹ ukry³,
poniewa¿ wybra³ j¹ na swoj¹ zastêpczyniê.
To znaczy, ¿e Vivian jest nastêpnym celem Borisa.
- Wiemy cokolwiek o niej? - Jedyny zwi¹zek,
jaki znaleŸliœmy miêdzy ni¹, a Volkoffem to dworek w Sommerset w Anglii.
Wieczorem jest tam przyjêcie. To idealny moment do ataku dla Borisa.
Musicie dostaæ siê do Vivian przed nim i sprowadziæ do Zamku.
Szybkie pytanie, GB.
Czy na to przyjêcie powinniœmy siê specjalnie ubraæ?
Muszê ci powiedzieæ, ¿e maskarady naprawdê mnie przera¿aj¹.
To jest jak "Oczy szeroko zamkniête", ale nie takie nudne.
Nie zrozum mnie Ÿle, jestem wielkim fanem Kubricka.
Chuck, to tylko kilka osób w maskach.
Tak, mo¿liwe. Albo to szalona orgia, gdzie nikt nie chce pokazaæ twarzy,
czy zdradziæ sekretów.
Nie. By³am na takich przyjêciach i ¿adne tak nie wygl¹da³o.
- Co? Powa¿nie? - Daj spokój, Chuck, nie b¹dŸ œmieszny.
Musimy znaleŸæ Vivian, nim zrobi to Boris. Wiesz, co to znaczy?
- Czas siê wmieszaæ. Powodzenia. - Nie.
Nie s¹dzisz, ¿e powinniœmy trzymaæ siê razem?
- Czy czujê smak gruszki? - Likier z dzikiego bzu z odrobin¹ tymianku.
Jesteœ imponuj¹cym barmanem. Jakbyœ siê do tego urodzi³.
Dziêki za drinka.
Ona ma racjê. To jest fantastyczne.
Co mnie nie dziwi. Chuck, bêd¹c teraz prawdziwym agentem,
wraz z Sarah zawsze maj¹ g³ówn¹ rolê. A ty zostajesz tu, za barem.
Jestem integraln¹ czêœci¹ zespo³u.
Przepraszam, barman. Mogê dostaæ dodatkow¹ limonkê?
Tak.
Dziêkuje, skarbie.
I kto to mówi. Mieszkasz w mieszkaniu Charah.
To nasze mieszkanie.
I Chuck i Sarah ciesz¹ siê z mojej obecnoœci. Mamy bardzo...
specjaln¹ dynamikê.
Dobry wieczór. Nazywam siê Charles Carmichael,
z Carmichealów z Worchestershire. A ty kim jesteœ?
- Jestem sercem. - Jak uroczo.
Mam nadzieje, ¿e ci to nie przeszkadza. Zdrówko.
- Witam. Dobrze siê bawisz? - Teraz ju¿ tak.
- Sk¹d znasz Vivian? - Mamy wspólnego znajomego.
ObudŸ siê, Grimes. Mieszkasz z zarêczon¹ par¹.
- To tak, jakbyœ by³ ich dzieckiem. - Co?! To jest absurdalne!
Mieszkanie z par¹ mo¿e odbijaæ siê czkawk¹,
ale prawdê mówi¹c, wszystko uk³ada siê bardzo dobrze.
Tak? Niech ci siê nie wydaje, ¿e tak bêdzie zawsze.
Musisz kiedyœ dorosn¹æ. Wiesz, co ja bym zrobi³?
Wyprowadzi³bym siê, gdy jest najlepiej, zanim sytuacja siê pogorszy.
Powiedz mi, czy wiesz, gdzie mogê znaleŸæ Vivian?
Szczerze, nawet nie mam pojêcia, jak ona wygl¹da.
- To jest pierwsza impreza, jak¹ wydaje. - Interesuj¹ce.
Oooostre!
Dobre, ale ostre! Bardzo dobre!
Trochê wina dobrze mi zrobi.
Proszê, nie krêpuj siê.
Najmocniej przepraszam. By³o twoje? Mogê przynieœæ ci nastêpne.
Ju¿ dobrze. Prawdopodobnie i tak za du¿o wypi³am.
Nie mogê przestaæ myœleæ o tej scenie z "Oczu szeroko zamkniêtych".
No w³aœnie.
I podoba mi siê idea imprezy tematycznej, ale umieszczasz
- tych ludzi za maskami i staje siê nieco... - ...strasznie.
- I trochê seksualnie. - Zgadza siê.
Wiesz mo¿e, gdzie mogê znaleŸæ Vivian?
Nie mia³am jeszcze okazji, by siê przywitaæ.
Niestety, nie wiem. Ale jeœli j¹ znajdziesz, proszê, daj mi znaæ.
Chcia³bym jej podziêkowaæ za tê wspania³¹ imprezê.
Jak dobrze znasz Vivian?
Nie wydaje mi siê, ¿eby ktokolwiek j¹ zna³.
I jeœli to by³a jej próba, ¿eby poznaæ swoich s¹siadów,
to mo¿emy spokojnie powiedzieæ, ¿e ponios³a pora¿kê.
Przynajmniej jest otwarty bar. Chocia¿ tyle jej siê uda³o.
Wiesz mo¿e gdzie mogê znaleŸæ...?
Znalaz³am Borisa. Casey, Boris tu jest. Nosi zielon¹ maskê.
- Zajmiemy siê tym.
- Musimy znaleŸæ Vivian. - Wydaje mi siê, ¿e w³aœnie j¹ pozna³em.
- Vivian. - Vivian McArthur?
Co wy tu robicie?
Co siê dzieje?
Pani McArthur, wiemy, ¿e jest pani wspólniczk¹ Alexeia Volkoffa.
Alexei Volkoff? O czym wy mówicie?
Jesteœmy z CIA. Musisz z nami pójœæ. Jesteœmy tutaj, ¿eby ciê chroniæ.
Ochroniæ mnie, przed czym?
Do stajni!
J¹ weŸcie ¿ywcem. Resztê zabijcie.
Musimy ich zgubiæ. Jaka jest najlepsza droga ucieczki?
Nie wiem. Dom jest w tamt¹ stronê.
- Casey, jesteœmy uwiêzieni w jednej ze stajni. - Przyj¹³em.
Idziemy. Niektóre rzeczy nigdy siê nie zmieniaj¹.
ChodŸ, Grimes. Idziemy.
Zróbmy to.
Co to by³o, do diaska?
To wszystko mo¿e siê teraz skoñczyæ! Po prostu daj mi klucz, Vivian!
- O czym on gada? Jaki klucz? - S³uchajcie, nie wiem co tu siê dzieje,
nie mam nic wspólnego z Volkoffem. Nie widzia³am go od lat.
To dlaczego on p³aci za tê rezydencjê, w której mieszkasz?
Bo jestem jego córk¹.
Vivian, jeœli chcesz ¿yæ, daj mi klucz.
Mo¿ecie mi powiedzieæ, o co w tym wszystkich chodzi?
Krótka wersja: twój ojciec jest miêdzynarodowym handlarzem broni i morderc¹,
ogólnie bardzo z³ym cz³owiekiem.
Nie, mój ojciec jest w³aœcicielem szybów naftowych.
Wyjaœnimy ci to póŸniej. Mam pomys³. Chuck, przygotuj siê na przeb³ysk.
S¹ uwiêzieni w stajni. Ruszaj siê!
- Co wy robicie? - Ratujemy was.
Nie, to my was ratujemy! Wsiadajcie!
Jesteœcie niesamowici! Dwójka najlepszych szpiegów na œwiecie!
Dobry Bo¿e! Co siê z wami sta³o?
Œmierdzicie, jak wymiociny i Cheeriosy.
Mamy dziecko.
- Potrzebujemy pomocy. - Za mn¹.
Na szczêœcie, mamy alejkê z rzeczami, które pomog¹ dziecku zasn¹æ.
Potrzebujecie nowej owieczki-przytulanki. Spójrzcie na to.
Pisz¹, ¿e mo¿na nagraæ koj¹cy g³os matki dla dziecka.
Wiêc to jest to, czego chcecie.
Co to jest?
Przepraszam, Jeff i Lester dobrali siê do jednej
z tych owieczek i nagrali coœ swojego. Jeff ma dziwne nawyki do drzemki.
Powiem im, ¿eby to wy³¹czyli.
Nie. Dziêki za twoj¹ pomoc.
Dok³adnie, dlatego mam ten kawa³ek.
- Kochanie, ta piosenka... - Potrzebujemy jej.
- Dobra, pójdê ich o to poprosiæ. - Poczekaj! Co jeœli siê nie zgodz¹?
- Nie mog¹ siê nie zgodziæ. - Powinniœmy to ukraœæ.
- Jesteœ tego pewny? - Zdecydowanie.
To dobrze, bo mam plan.
Eleanora Bartowski Woodcomb.
Hillary Rodham Clinton.
- Nie gramy w tê grê? - Nie.
Przepraszam, przysz³am tutaj, ¿eby nakarmiæ dziecko piersi¹.
Mo¿e pójdê gdzieœ indziej.
Mo¿e do pokoju na zapleczu?
Powinniœmy iœæ za ni¹.
Wierzê jej. Wszystko, co mówi siê zgadza.
Ja te¿ jej wierzê.
Wygl¹da na to, ¿e nie ma pojêcia, kim tak naprawdê jest jej ojciec.
Wydaje mi siê, ¿e ok³amywa³ j¹ przez ca³e ¿ycie.
To dlaczego Boris myœla³, ¿e to ona ma klucz?
Zastanawia³em siê, czy jest taka mo¿liwoœæ, ¿ebym zosta³ z tob¹ na noc?
Nie, w porz¹dku. Chodzi o to, ¿e oni te¿ nie mogli cieszyæ siê walentynkami,
a to jest równie¿ ich mieszkanie.
S³uchajcie, zajmê siê znowu robot¹ papierkow¹, jeœli wy zajmiecie siê tym.
Odk¹d wasza dwójka jest po zarêczynach,
Pan Wra¿liwy mo¿e czuæ siê nieco... nieistotny.
- Pogadam z nim. - Nie, pozwól mi porozmawiaæ z Morganem.
Ty przes³uchaj jeszcze raz Vivian. Wiesz, jeœli czuje siê jak pi¹te ko³o u wozu,
mo¿e dlatego, ¿e mamy kontakt ze sob¹ ,
tylko kiedy ty jesteœ w pobli¿u. Przyda³oby siê mi i Morganowi spêdziæ
trochê czasu ze sob¹. To bêdzie zabawa!
Dobrze. Mi³ej zabawy.
Pozwól mi zadaæ pytanie.
Ty i ja, zazwyczaj nie robimy tego typu rzeczy,
wiêc zastanawiam siê, czy jest jakiœ powód, dla którego tu jesteœ.
Nie! Nie, nie...
Szuka³am sposobu, ¿eby... spêdziæ czas razem.
Spoko. Wiêc spêdŸmy czas.
- Wiem, ¿e lubicie otaczaæ siê zabawkami... - Zabawkami?
Tak. Mo¿e moglibyœmy siê nimi pobawiæ.
Przepraszam. Bez urazy, proszê,
ale to nie s¹ zabawki.
To s¹ okazy kolekcjonerskie. Nie s³u¿¹ do zabawy.
Chuck i ja musieliœmy wy³o¿yæ ca³¹ nasz¹ kasê, ¿eby je zdobyæ.
Oryginalne figurki z 1977, zrobione przez Kennera.
Przepraszam. Nie wiedzia³am.
Jest naprawdê zabawnie...
patrzeæ na nie.
Sztuczka polega na tym, ¿e Chewie
zawsze jest po prawej stronie Hana.
Tak czy siak, uk³adam je w ten sposób od 13 roku ¿ycia.
Jeœli mo¿esz w to uwierzyæ.
To tylko zabawki, nieprawda¿? Tylko zabawki...
Nie, to okazy kolekcjonerskie. S¹ trochê inne, gdy¿ s¹... wartoœciowe.
O nie... momencik... Zaraz, nie jesteœ tu, by siê rozerwaæ.
Jestem dla was pi¹tym ko³em u wozu! Casey jednak mia³ racjê!
O Bo¿e, zbieram zabawki i mieszkam z wami na doczepkê!
Jestem jak dziecko!
Zachowujê siê dla was jak dziecko. A wy - jakby rodzice. Bo¿e!
- Oj Morgan, uspokój siê. Jest w porz¹dku. - Nie no, patrzcie. Nie mogê tak d³u¿ej.
Muszê dorosn¹æ, muszê siê wyprowadziæ. To jest moja misja. Idê st¹d.
A zatem, mój ojciec zabi³ kogoœ? Zabija³ ludzi?
- Spêdza³aœ z nim du¿o czasu? - Szczerze mówi¹c, w ogóle.
Zapisa³ mnie do masy ró¿nych szkó³, organizowa³ mi wycieczki dooko³a œwiata.
Nie pozwoli³, ¿ebym zmarnowa³a ani minuty. Ale nigdy nie by³ czêœci¹ mojego ¿ycia.
A mo¿e po prostu chcia³ ciê chroniæ przed niebezpiecznym œwiatem, do którego nale¿a³.
- Tak, to mo¿liwe. - A teraz ty masz wybór, co chcesz robiæ.
Racja. Po prostu muszê odkryæ, co to w³aœciwie jest.
Myœlê, ¿e po tej imprezie mogê spokojnie wykreœliæ z listy bycie osob¹ publiczn¹.
Nie mogê uwierzyæ, ¿e wci¹¿ nie wiem, co dalej robiæ z moim ¿yciem.
- Mogê choæ na chwilê przestaæ byæ szpiegiem? - Proszê bardzo.
Powinnaœ wiedzieæ, jak wygl¹da³o moje ¿ycie parê lat wczeœniej.
Mia³em nêdzn¹ pracê, mieszka³em z siostr¹, a potem pewna specyficzna... szansa
sama wpad³a w moje rêce.
Witam, pu³kowniku. Robota papierkowa, bycie barmanem - to nie marnowanie pana zdolnoœci?
By³aœ w barze. Co sprowadza ciê do Zamku?
Dyrektor Jane Bentley, NCS. By³am na Wyspach na obserwacji.
Widzi pan, nie jestem taka, jak Bartowski, Walker czy genera³ Beckman.
Dostrzegam w panu prawdziwy potencja³.
Zwerbowano pana do NSA, gdy¿ by³ pan naszym najlepszym snajperem,
A teraz...
jest pan kimœ wiêcej, pu³kowniku.
Wydaje siê, ¿e pañski zespó³ ju¿ pana nie potrzebuje.
A gdyby tak pan siê zdecydowa³ i przeniós³ siê st¹d...
Mo¿na proœciej?
W³aœnie sk³adam now¹ dru¿ynê i chcia³abym, ¿eby pan j¹ poprowadzi³.
A jaki jest rozkaz?
Jest pan w ciekawy. Idealnie. Bêdziemy w kontakcie.
Nigdy nie spodziewa³em siê, ¿e tak bêdzie wygl¹daæ moje ¿ycie.
Ale tu jestem. I jestem, póki co, szczêœliwy.
Jeœli poœwiêcisz trochê czasu, jestem pewny, ¿e te¿ to znajdziesz.
A zatem, co teraz?
A wiêc, najlepszym wyjœciem, by³oby umieœciæ ciê w strze¿onym mieszkaniu.
Dopiero powiedzia³am, ¿e ca³e ¿ycie spêdzi³am w ukryciu przez ojca.
To bardzo powa¿ne. Tu dominuj¹ wy³¹cznie powa¿ne sprawy.
Boris œledzi³ twojego ojca i eliminuje ka¿dego, z którym mia³ kontakt.
Wie, gdzie mieszkasz.
Zaraz... zatem, dlaczego nie mo¿emy tego po prostu wykorzystaæ?
- Co masz na myœli? - U¿yjcie mnie jako przynêty.
- Nie... - To pierwsza okazja,
jak¹ mam, by zapanowaæ nad swoim ¿yciem. Nie mogê tego zmarnowaæ.
Charles, wiem, ¿e proszê o wiele, wiem, ¿e szuka mnie Volkoff...
Pomo¿esz mi?
Proszê...
W porz¹dku.
Tak, pomogê ci.
Kochanie, czujê, ¿e zaraz stracê zmys³y.
Wiem. Lubi³em tê piosenkê.
No dobra, minê³y dwie godziny. Czy, jeœli to wy³¹czê, nadal bêdzie spa³a?
Nie zaszkodzi spróbowaæ.
- Spokojnie, mog³o byæ gorzej. - Naprawdê? Mog³o byæ?
Jesteœmy lekarzami. Jakoœ radziliœmy sobie bez snu.
- Jesteœmy do tego stworzeni. - Masz racjê.
Hej... Morgan, stary,
muszê... spakowaæ siê na misjê, ale Sarah mówi³a, ¿e siê wyprowadzasz.
Wiêc powiedzia³em jej, oczywiœcie, ¿e to...
œmieszne.
Nie, ona ma racjê. Zrobiê to.
Zamierzam siê wyprowadziæ.
Nie, to œmieszne. To w³aœnie próbujê powiedzieæ...
Morgan, przepraszam, ¿e zniszczy³em wam Walentynki na niedŸwiedzim dywanie...
Nie w tym rzecz. Chodzi o to, ¿e mieliœcie pokój na 90 minut.
- Mieliœmy umowê, z³ama³em j¹. Przepraszam. - Nie wyprowadzam siê
przez to, co wydarzy³o siê w Walentynki.
Nie, stary. Wyprowadzam siê, bo od d³u¿szego czasu do tego dorastaliœmy.
- ¯aden z nas nie chce tego przyznaæ, ale... - Przyznaæ czego? Co masz na myœli?
Zdajesz sobie sprawê, ¿e bêdziecie nied³ugo ma³¿eñstwem?
Mój przyjaciel - ¿eni siê.
Powinniœcie mieæ w³asne mieszkanie. To absurdalne.
Powinniœcie mieæ w³asne mieszkanie. I wiesz co? Mam teraz dziewczynê na powa¿nie.
Która, miêdzy nami, bierze mnie te¿ na powa¿nie.
Po prostu myœlê, ¿e ju¿ czas dorosn¹æ.
Jesteœmy doroœli! Daj spokój.
Dlaczego nie chcesz ¿yæ z dwójk¹ najlepszych przyjació³?
Jestem szczêœliwy. A ty nie? Ja jestem.
Oczywiœcie, ¿e ja te¿. Ale byliœmy te¿ szczêœliwi,
kiedy twój tata zbudowa³ fortecê na poddaszu. Spaliœmy tam latem.
- To by³o œwietne lato. - Dobre czasy.
Ale wszystko siê zmienia i...
to naprawdê nie jest z³e. Myœlê, ¿e bêdzie dobrze.
- Gdzie zamierzasz pójœæ? - Nie wiem.
Muszê skoñczyæ siê pakowaæ, a potem zamierzam wyjœæ za drzwi,
i po prostu otworzyæ siê na œwiat.
- Wiêc, przeprowadzasz siê do mamy? - Tak. Ca³kiem oczywiste.
Wyluzuj, jest w porz¹dku. Pozytywny aspekt:
nie bêdzie trudno podzieliæ nam siê, nie?
Rozdzieli³em ju¿ wiêkszoœæ. Z Figurek: oryginalny super NES z Donkey Kongiem...
- Twoje. - Jasne.
A ty bierzesz wszystkie wire-fu z Hong-Kongu i Miyazaki, tak s¹dzê?
Wiesz, jak jest, kiedy coœ zak³adasz.
Zwykle masz racjê.
Tak.
Myœlê, ¿e wszystko, co zosta³o do wziêcia pod uwagê to...
oryginalny Han Solo i Chewbacca '77 Kolekcjonerska edycja Kennera.
Weszliœmy w to razem, kole¿ko.
Jasne.
- Wiêc bierzemy po jednym? - Nie, nie. To g³upota.
Nie mo¿emy ich rozdzielaæ. Nie mo¿na rozdzielaæ Hana i Chewie'go.
Chewie jest pierwszym oficerem Hana i jego nieod³¹cznym towarzyszem.
- Plus, s¹ wiêcej warci jako komplet, wiêc... - Powinniœmy je sprzedaæ.
Patrz, nie musimy teraz podejmowaæ decyzji. Mo¿emy siê z tym przespaæ.
- Mo¿emy zadecydowaæ jutro. - Oczywiœcie.
Wiesz, mam przed sob¹ trudn¹ misjê.
Racja. I wiesz co, mam jeszcze trochê rzeczy do spakowania, i...
Wiêc po prostu... Przeœpiê siê z nim dzisiaj w moim pokoju.
To znaczy nie przeœpiê siê z nim. Nie przespa³bym siê z nim.
- Ale bêdzie w moim pokoju, wiesz. - I wiesz, Chewie zostanie ze mn¹.
- Na noc, oczywiœcie. - Oczywiœcie.
Dobra, zatem...
Chuck, wszystko w porz¹dku?
Tak, tak.
Odpoczywa³em... rozci¹ga³em siê. Rozci¹ga³em siê.
Znalaz³em œcianê, ¿eby... Dolny odcinek lêdŸwiowy.
- Wiêc jest dobrze, jest w porz¹dku. - Przykro mi z powodu Morgana.
W porz¹dku. Jestem w porz¹dku. On jest w porz¹dku.
Wszystko gra, wiêc.. Jak idzie z...?
Jak idzie z pakowaniem na misjê? Jesteœ gotowa?
Tak.
Je¿eli, mamy zamiar przechytrzyæ
Borisa i to, co wie o tobie, musimy poznaæ ka¿dy szczegó³.
Opowiedz nam o twoim zwyk³ym dniu.
Musimy wy³apaæ, kiedy jesteœ najbardziej nara¿ona.
Pewnie Boris robi dok³adnie to samo teraz.
Wstajê o 6:00.
Robiê œniadanie... Ubieram siê...
a nastêpnie biorê Artemis na porann¹ przeja¿d¿kê.
Witaj, Vivian.
Jak wygl¹dam?
Powiedzia³aœ, ¿e szczegó³y s¹ wa¿ne, racja?
Trzymaj.
Za³ó¿ to.
Wszystko w porz¹dku?
Czy to nie ja powinnam pojechaæ do lasu?
Absolutnie nie. Powinnaœ zostaæ ze mn¹ tutaj, gdzie jest bezpiecznie.
Wszystko bêdzie dobrze. Uwierz mi, Sarah ma za sob¹ lata szkolenia.
A Casey bêdzie obserwowa³ ka¿dy mój ruch.
Jestem przy pó³nocnej bramie.
Je¿eli Boris ma zaatakowaæ, to w³aœnie tutaj.
No to jazda.
Jesteœ pewien, ¿e wszystko bêdzie z ni¹ w porz¹dku?
Zawsze jest.
Wygl¹da czysto. Mam jeszcze milê do bramy.
Bêdê czekaæ.
Ju¿ czas.
- Casey, coœ jest nie tak. - Biegnê do ciebie.
Idê Walker!
Sarah? Co siê dzieje? Casey, co siê sta³o?
Wszystko w porz¹dku? Zostañ w œrodku.
Nie powinno ciê tu byæ. To zbyt niebezpieczne.
- Casey, gdzie jesteœ? Gdzie jest Sarah? - 60 sekund.
Jestem w drodze. Zostañ z Vivian.
- Co ty robisz? - Nie mogê ci¹gn¹æ tego dalej.
Nie pozwolê nikomu zgin¹æ za mnie.
Spêdzi³am ca³e moje ¿ycie w ukrywaj¹c siê, Charles.
Dzisiaj koniec.
Dobra, zróbmy to.
To nie Vivian.
Zatem zabij j¹ i znajdŸ Vivian.
Tylko ona ma to, czego szukamy.
Walker.
Za du¿o ich tutaj.
- IdŸ i znajdŸ Chucka, dobra? - Zamknij siê.
Wiesz, ¿e ciê tu nie zostawiê.
ZnajdŸmy schronienie.
Prawie jesteœmy przy drodze. Trzymasz siê tam?
Tak, tak.
Mamy towarzystwo.
Nie spêdzi³am dziesiêciu lat w jeŸdzieckiej szkole na darmo.
Myœlisz, ¿e zgubiliœmy ich?
Nie wiem.
Wiem. Nie, nie zgubiliœmy!
Dalej, Artemis, dalej.
Doganiaj
…