Advertisement
Polish transcript
/DOLINA LOARY, FRANCJA
Dobry rocznik.
Nie ma tu chipu.
/Jedzie tu policja.
Bêdziemy musieli tu wróciæ.
Na zdrowie.
Chuck, dobrze siê czujesz?
Tak. Dobrze... Œwietnie.
Czemu pytasz?
Wygl¹dasz na zdenerwowanego.
Ale¿ sk¹d.
Wcale siê nie denerwujê.
To niezwykle romantyczna restauracja.
Za bardzo biorê to do siebie.
Mo¿esz mi powiedzieæ.
- Chodzi o twoj¹ mamê? - Nie.
Uzmys³owi³em coœ sobie.
Po tym wszystkim zwi¹zanym z mam¹ i Volkoffem,
zda³em sobie sprawê,
¿e nie myœla³em o nas, o mnie i tobie.
By³em tak zajêty rzeczami, których nie mog³em kontrolowaæ,
¿e zapomnia³em o rzeczach, które mogê.
Jak dzisiejszy wieczór.
Co z nim?
Wiem, ¿e strasznie siê z tym oci¹gam,
ale czekam na w³aœciwy moment,
¿eby porozmawiaæ o tym,
jak to bêdzie z nami w przysz³oœci.
Nie zawracaj sobie tym g³owy.
Ostatnio du¿o siê dzieje w twoim ¿yciu.
Zw³aszcza w przeci¹gu ostatnich paru miesiêcy.
A poza tym, mam z³e doœwiadczenia
odnoœnie oœwiadczyn.
Nie chodzi o mnie.
Moi rodzice mieli okropne oœwiadczyny.
Nie mog³y byæ a¿ tak z³e.
By³y, uwierz mi.
Rodzina mojej mamy mia³a restauracjê.
By³a podobna do tej. Uwielbiali j¹,
wiêc mój tata chcia³ siê tam oœwiadczyæ mojej mamie.
Zamówi³ szampana, kwiaty, zespó³ i balony.
To by³o takie chaotyczne. Przesadzi³.
W ca³ym zamieszaniu ktoœ przewróci³ œwieczkê,
która podpali³a dywanik.
Na szczêœcie mama i jej rodzina
uszli z drobnymi poparzeniami.
Drobnymi poparzeniami? Co ty powiesz.
Dlatego nie spiesz siê. Proszê.
Nie ma poœpiechu.
To straszna historia.
Jedna z najgorszych.
Ale za³o¿ê siê, ¿e œmiali siê z tego w dniu œlubu, prawda?
Nie. Uznali to za znak i prze³o¿yli œlub na inny termin.
Mój tata powiada³, ¿e to by³ pocz¹tek koñca ich zwi¹zku.
Co to za ha³as?
Jaki ha³as? To pewnie moja szczêka.
Mam trochê pêkniêt¹.
S³yszysz?
Myœla³em, ¿e ci o tym mówi³em.
Kiedy ca³owaliœmy siê czy coœ.
Przepraszam ciê na chwilê.
Zaraz wracam.
Morgan, przerywamy misjê!
Wiedzia³em, ¿e zabra³em za ma³o balonów!
Wykupi³eœ ca³y sklep. Nie o to chodzi!
Nie bêdzie balonów, ani zarêczyn.
To nie mo¿e siê odbyæ we w³oskiej restauracji!
¯artujesz sobie ze mnie?
Nie jada makaronu, czy co?
To nie mo¿e siê staæ w ¿adnej restauracji.
W³aœnie tam dosz³o do nieudanych zarêczyn jej rodziców!
Musimy wszystko anulowaæ!
Nie da rady.
O czym ty mówisz?
Szampan, kwartet smyczkowy, koniokrady.
- Masz na myœli konie? - Niewa¿ne.
Teraz ju¿ nie ma odwrotu! Siedzimy w tym po uszy!
Przepraszam. Chcia³bym zrezygnowaæ z szampana.
Ju¿ otworzy³em butelkê. Kto j¹ teraz wypije?
Ta urocza para. Proszê, na mój koszt.
- My nie pijemy. - Kto tak powiedzia³?
Co?
Spadajcie st¹d. No ju¿!
Dzwoni³a Beckman. Mamy misjê.
Szkoda, a tak chcia³em...
No có¿, obowi¹zki to obowi¹zki.
Biegnij, Srebrny! Spadaj st¹d.
Skorzystajmy z bocznego wyjœcia. Jest tam ³adny widok.
Balony!
{y:b}CHUCK 4x11
/Chuck kontra balkon
/T³umaczenie: Spirozea
/Korekta: Highlander
.:: GrupaHatak.pl ::.
/Agent Rosenbaum, /jeden z naszych najlepszych agentów
/zosta³ dziœ zastrzelony, /kiedy przenosi³ nanochip
/zawieraj¹cy tajne lokalizacje i plany
/placówek CIA w Europie.
/Tak wygl¹da chip.
Mo¿na wszczepiæ nanochip agentowi,
który jest w tarapatach, a nastêpnie wyci¹gn¹æ go w Langley.
Obie opcje nie nale¿¹ do najprzyjemniejszych.
Przepraszam, pani genera³.
Jakiœ debil zablokowa³ Ventura Boulevard jad¹c karet¹ konn¹.
/Spocznij, pu³kowniku.
/Dostarczono nam /zw³oki agenta Rosenbauma,
/jednak nasze badania /wykaza³y brak nanochipu.
/Wierzymy, ¿e chip /znajduje siê gdzieœ w tym zamku.
Tylko nie misja we Francji.
/Pierre Melville, /by³y radyka³ francuski a teraz terrorysta
/tak¿e szuka nanochipu.
Ktoœ od Volkoffa?
/Nie ka¿dy przestêpca /pracuje dla Alexeia Volkoffa, Chuck.
/Agenci Walker, Bartowski...
/Jutro w rezydencji /weŸmiecie udzia³ w degustacji wina.
/Pu³kowniku, bêdziesz /osobistym s³ug¹ agenta Bartowskiego.
Przepraszam za kolacjê.
Nic siê nie sta³o. To tylko kolacja.
Pójdê sprawdziæ, co u Morgana.
Pani genera³, wiem, czemu Chuck pyta³ o Volkoffa.
Martwi siê o rodzinê i przyjació³.
¯eby nie by³o nieporozumieñ,
zrobiê wszystko, co w mojej mocy,
aby sprowadziæ mamê Chucka
i zniszczyæ Volkoffa oraz jego organizacjê.
/Rozumiem pani zaanga¿owanie /i pochwalam je,
/ale musimy zaczekaæ /na w³aœciw¹ okazjê.
/Wyluzuj, to by³a tylko kolacja.
Morgan, nie jest ³atwo prosiæ superszpiega o rêkê.
A teraz proszê o rêkê superszpiega, który ma problemy z oœwiadczynami.
Pos³uchaj, stary.
Poradzimy sobie z tym.
Wykluczone, jasne?
To, co przydarzy³o siê rodzicom Sary
sta³o siê symbolem wszystkiego w jej ¿yciu.
Teraz, jak nigdy w ¿yciu, potrzeba mi idealnych oœwiadczyn.
Do tego mamy now¹ misjê.
Dok³adnie, stary.
Bêdziecie w zamku na francuskiej wsi.
Fosa, wino i kobieta twoich marzeñ.
Co sugerujesz?
Jak to co?
Ukryt¹ misjê.
Jakie jest twoje zadanie?
Masz poprosiæ o rêkê Sarê Walker w Dolinie Loary.
Która znana jest jako Ogród Francji. Wiedzia³eœ o tym?
A co najwa¿niejsze, CIA za wszystko p³aci!
Morgan, muszê skupiæ siê na zespole i zadaniu g³ównym,
nie lubiê robiæ wszystkiego naraz, wiêc nie.
¯adnej ukrytej misji.
Szanujê to i z ca³ym szacunkiem siê nie zgadzam.
Wyczerpaliœmy wszystkie mo¿liwoœci w Burbank,
potrzeba nam ma³¿eñskiego cudu, a to mo¿e byæ to.
Dlaczego ka¿dy ma obsesjê na punkcie ma³¿eñstwa?!
Nie chcê o tym rozmawiaæ!
Chyba powinieneœ coœ z tym zrobiæ.
Ja? Mam od tego swojego cz³owieka.
Wy¿al mi siê, Patel.
Jesteœ bardziej zdenerwowany ni¿ zwykle,
co jest trudne, bo na ogó³ nic ci nie pasuje.
Chcê byæ wolny, Wielki Michaelu.
Moi despotyczni rodzice wrobili mnie w ma³¿eñstwo.
Nieszczêœcia p³yn¹ce ze strony pierwszego pokolenia.
Zupe³nie jakby utknêli w starym kraju.
Tradycje randkowe i przestarza³e ograniczenia ¿ywieniowe.
Ci¹gle im powtarzam,
¿e ¿yjê teraz w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
Nie jestem ju¿ w Kanadzie.
Chyba masz na myœli Indie?
Nie. Pochodzê z Saskatchewan.
Z ¿ydowsko-hinduskiej rodziny.
Niektórzy wierz¹, ¿e jesteœmy jak¹œ grup¹ religijn¹.
- Rozumiem. - Oni tego nie rozumiej¹.
Przyj¹³em do siebie Amerykê i jej wspania³e tradycje,
typu randkowanie przez internet, gdzie jestem królem.
- Dobrze to znam. - Dziœ mia³em ju¿ trzy randki.
- W czasie pracy? - Przychodz¹ do mnie.
Z ka¿d¹ z osobna nie idzie mi najlepiej,
ale dostajê solidne czwórki.
To ³¹cznie dwanaœcie.
Dok³adnie.
¯adna ¿ona z Saskatchewan tego nie przebije.
A najgorsze jest to, ¿e moi rodzice wys³ali j¹ tutaj.
Co ja teraz pocznê?
Co powiesz na prawdê? "Prawda ciê uwolni".
Genialne, ale wolê j¹ sp³awiæ.
Prawda mo¿e byæ zbyt okrutna, b¹dŸmy litoœciwi.
Dziêki, stary.
Nanochip wysy³a zakodowany sygna³, który tylko sprzêt CIA mo¿e namierzyæ.
Musimy podejœæ na tyle blisko, ¿eby go wychwyciæ
i odzyskaæ nanochip, zanim zrobi¹ to ludzie Pierre'a.
Jasne. Ruszamy.
Dok¹d idziesz? Czas na prawdziw¹ misjê:
Ukryt¹ misjê.
Nie, Morgan. Rozmawialiœmy o tym.
Pos³uchaj. Wszystko przygotowane.
Idealne oœwiadczyny.
Ustali³em miejsca nadaj¹ce siê na oœwiadczyny.
Balkon z widokiem na wieœ,
ró¿any ogród oraz oryginalny kamienny most.
W trakcie poszukiwañ tego nano coœ tam,
bêdziesz móg³ wybraæ jedno z tych miejsc.
Mnie to obojêtne, ale obserwuj Sarê.
Zaprowadzi ciê do tego miejsca.
I zapamiêtaj: dasz sobie radê.
Ju¿ ci mówi³em. Nie bêdzie ¿adnej ukrytej misji.
Œwietnie, ale miej otwarty umys³.
Nie ma œladu Pierre'a. Miej oczy otwarte.
Robi siê.
Czy to miejsce nie jest cudowne?
Takie...
Romantyczne.
- W³aœnie. - Wiem.
/Mia³eœ racjê. /To magiczne miejsce.
Wiedzia³em. Pos³uchaj.
Dasz sobie radê,
dlatego pierœcionek masz w prawej kieszeni,
/s³uchawkê w lewej, /a miêtówki w obu.
/W razie czego /bêdê nadzorowa³ wszystko w bazie.
Mo¿esz zaczynaæ.
To jakiœ ob³êd.
Ale nadal zamierzasz to zrobiæ, prawda?
Rozgl¹daj siê, Bartowski.
Nanochip sam siê nie odnajdzie.
Chcê siê wyrwaæ z tej francuskiej dziury
i zjeϾ jutro lunch w Stanach.
Cholerne ¿abojady eleganciki.
Nie da rady, stary.
Do niczego nie dojdzie, jeœli Casey bêdzie sob¹.
Chuck, ogarnij siê!
Casey jest twoim s³ug¹, niech wiêc ci us³uguje.
Jonathanie!
Rozpakowa³eœ ju¿ baga¿ mojej pani?
Nazwij mnie tak jeszcze raz, a z³amiê ci nogê.
Przykrywka. Pamiêtaj o przykrywce.
Masz szukaæ nanochipu pod ziemi¹,
a ja tutaj przy winie i serze.
Jeszcze jedno, Jon.
Mo¿esz wyj¹æ mi na noc kapcie?
Dziêki za pomoc. Mo¿esz siê za to zabieraæ. Szybciutko.
Dobrze.
Na czym skoñczyliœmy?
Ju¿ wiem.
Chyba powinniœmy poszukaæ nanochipu.
Chyba tak.
Nie ma tu sygna³u, ale mo¿emy poszukaæ na górze.
Idziemy?
Nadal nie ma sygna³u.
Gdzie to mo¿e byæ?
Chuck, spójrz tylko. Jak tu piêknie.
Potwierdzam lokalizacjê dla ukrytej misji.
/Balkon wychodz¹cy /na zachód. Wszed³em.
Wiedzia³em, ¿e pogodzisz obie misje.
Do dzie³a.
/Bartowski.
/Dobrze, ¿e wys³a³eœ mnie do piwnicy.
Odebra³em sygna³ nanochipu.
Czekajcie.
- Wszystko w porz¹dku? - Pierre tu jest.
U¿ywa tej samej przykrywki co my.
Szefie, znalaz³em to pod rega³em.
Krew.
Doskona³y rocznik.
To Chateau LeFranc z 1986.
Musia³ wstrzykn¹æ nanochip do jednej z butelek.
Odszukajcie wszystkie z tego rocznika.
Nanochip jest w butelce wina /Chateau LeFranc z 1986.
/Sygna³ jest coraz s³abszy. /Butelka jest w ruchu.
Ju¿ tam idziemy.
Ktoœ tu jest.
Nikt nie wyjdzie z tego pokoju ¿ywy.
Powiedzia³eœ Casey'emu, ¿eby poszed³ do piwnicy?
Tak. Zaczekaj.
Mam sygna³.
Butelka jest na zewn¹trz.
Ty idŸ po wino, ja odbijê Casey'ego.
/Jak idzie? Jaki jest status ukrytej misji?
Wstrzyma³em operacjê. Uganiam siê
za bezcennym winem Chateau LeFranc z 1986.
Morgan, sprawdŸ je. Zgubi³em sygna³.
/Nie wiem, /która to butelka.
Chateau LeFranc z 1986 roku to czerwone wino wytrawne,
ze stajni¹ na etykiecie i bocianem na korku.
To by³o czerwone wytrawne?
Z korkiem na bocianie /i etykiet¹ na stajni.
Nie.
Stajni¹ na etykiecie i korkiem na bocianie.
Nie. Co powiedzia³eœ?
Casey, jestem przed wejœciem do piwniczki.
/To miejsce roi siê /od francuskich przestêpców.
Jak tu jasno.
Bo¿e.
Przepraszam, chyba siê zgubi³am.
Musia³am wypiæ za du¿o wina.
Tak mi wstyd. Z³ama³ mi siê obcas,
a moja kostka bardzo mnie boli.
Nie znoszê tego kraju.
Stajnia na etykiecie, bocian na korku.
Mam ciê.
Doskona³y rocznik, prawda?
Wytrawne, dobrze siê starzeje,
du¿o w nim taniny.
Casey jest ca³y. Masz butelkê?
Jestem na degustacji wina.
Nanochip jest w czyimœ kieliszku.
ZnajdŸ ten w³aœciwy. Idê na górê.
Przyj¹³em. Zajmê siê tym. Spotkamy siê na balkonie.
Pierre nawia³.
Proszê pana. Przepraszam najmocniej.
Wydaje mi siê, ¿e pomylono na dole butelki.
Otrzyma³ pan nie tê lampkê wina.
To Burgundy z Bordeaux ze szpul¹ na folii i widelcem na korku.
Mówi pan od rzeczy. To nazwy regionów.
To wino wytrawne ze stajni¹ na etykiecie i bocianem na korku.
Czeka³em na degustacjê tego wina od dwudziestu lat.
Nie chcia³em tego mówiæ, ale w pañskim winie coœ jest.
Zgadza siê. W tym winie coœ jest.
200 lat francuskiej historii!
Krew i pot moich przodków!
Duma zarówno w³adców, jak i ch³opów!
A pan nie rozró¿ni³by tego wina od taniego winiasza.
Po pierwsze lubiê tanie winiasze.
Mocno daje w czachê za ma³¹ cenê.
A po drugie, robi siê z pana chodz¹cy frazes.
Moje wino!
Stój! Oddaj lampkê wina.
Masz na myœli tê?
Co siê dzieje? Odezwij siê.
Misja zakoñczona. Mam nanochip.
- A co z ukryt¹ misj¹? - Nadal w planie.
Wspaniale. Zachód s³oñca jest za trzy minuty.
Ka¿dy œwietnie siê prezentuje o tej z³otej godzinie.
Gdzie Casey?
Poszed³ po samochód. Czy to nanochip?
Czerwone wino wytrawne z domieszk¹ nanochipa na dnie.
Dobra robota, Chuck.
Spójrz.
W sam¹ porê na zachód s³oñca.
Niesamowicie, prawda?
Idealnie.
Œwietnie.
Chcia³em ci coœ...
/Chuck, Sarah, ruchy!
To nasz transport. W drogê.
/C'est la vie.
Pani genera³?
Postanowi³am osobiœcie przes³uchaæ zespó³.
CIA przeanalizowa³o nanochip.
Utajnione lokalizacje i plany
naszych europejskich placówek s¹ teraz bezpieczne.
Jednak wasza misja nie dobieg³a koñca.
Wracacie do Francji.
Tylko nie to.
Pan zostaje, pu³kowniku.
Zakochana para to bardziej wiarygodni zdrajcy.
Agenci Walker i Bartowski,
dziêki szemranym kontaktom Pierre Mellville wierzy,
¿e zdradziliœcie CIA i chcecie odsprzedaæ mu chip.
Ma nas za zdrajców.
W czym nam to pomo¿e?
Sprzedacie mu inny chip.
Dok³adnie, pu³kowniku.
Chip umieszczony jest w p³ynie,
który zawiera urz¹dzenie namierzaj¹ce.
Powróæcie do zamku, zamieñcie siê walizkami z Pierrem,
a nasze biuro w Pary¿u odnajdzie jego dziurê,
w której siê ukrywa i wykorzeni ca³¹ siatkê terrorystyczn¹.
- Czy to jasne? - Tak jest.
Wyruszacie dziœ wieczorem.
Agentko Walker, proszê zostaæ.
Chcê, ¿eby to pani dokona³a wymiany.
To bardzo delikatna operacja.
Musi przebiec pomyœlnie.
Oczywiœcie, pani genera³.
Odmaszerowaæ.
/Trzymajmy siê planu.
/Jinsana zaraz tu przyjdzie.
A niech mnie.
Lesterze Patel, ty szczêœliwy Kanadyjczyku.
Mój Bo¿e, dajê jej 12 punktów na 10.
To materia³ na legendê: hindusko-¿ydowski okaz bez wad.
Musi byæ moja.
Zmiana planów. Œlub nadal aktualny!
Zatrzymaj Du¿ego Mike'a, a potem graj na zw³okê.
Muszê zerwaæ z trzema grubaskami.
Ty pewnie jesteœ Jinsana.
Zgadza siê.
Wiesz, gdzie jest Lester Patel?
Pos³uchaj, Jinsano, wiem, ¿e przeby³aœ szmat drogi,
ale muszê przekazaæ ci z³e wieœci.
Witam, pan Patel musi prze³o¿yæ spotkanie.
Wed³ug kalendarza ma wolne za pó³ godziny.
Dobrze. W takim razie wrócê póŸniej.
- A mo¿e... - Nie.
Chuck, to proste.
Wszystko by³o takie idealne.
Zachód s³oñca. Balkon.
Nie mo¿esz siê zadrêczaæ. Mia³eœ misjê.
Musia³eœ siê skupiæ na innych rzeczach. Straci³eœ kontrolê.
Zapomnijmy o tym. Mam do ciebie pytanie.
Co jest lepszego od zachodu s³oñca?
Sytuacja, w której wszystko idzie zgodnie z planem?
Blask ksiê¿yca.
Nie rezygnuj. Znasz ju¿ idealne miejsce - balkon.
/Wracasz do zamku z Sar¹. /To przeznaczenie.
/Oœwiadczyny siê powiod¹.
Mi³o ciê znowu widzieæ, Jinsano.
Pan Lester Indira Golda Patel ju¿ czeka.
Têdy, proszê.
Witaj w moim królestwie.
Jinsano Gupta, proszê wejœæ. Usi¹dŸ.
Spocznij sobie.
Lester, jestem zwyk³¹...
Akceptujê ciê.
Tak by³o nam zapisane w gwiazdach.
Jeffrey, podaj proszê poutine i Manischewitz.
Jesteœ o wiele bardziej tradycyjny ni¿ ja.
Prawdê mówi¹c, to trochê mnie przera¿a.
Jinsana, zaczekaj.
Wcale nie jestem tradycyjny.
Nie zachowujê siê jak prawdziwy ja.
Daj mi szansê, a poka¿ê ci, jaki jest prawdziwy Lester Patel.
Obiecujê ci, ¿e robiê fantastyczne...
Trzecie wra¿enie.
Nie jesteœ taki na co dzieñ?
Nie, chcia³em ci zaimponowaæ.
To urocze.
Dobrze. Mo¿emy spróbowaæ jeszcze raz.
Zosta³o wam to zapisane.
Nie zosta³o, Jeffrey. Wcale nie.
To mo¿e zapiszemy o³ówkiem?
- Witaj, Morgan. - Saro, hej.
Musimy porozmawiaæ.
Jasny gwint, Saro. Wystraszy³aœ mnie na œmieræ.
Myœla³em, ¿e ktoœ chce mnie zabiæ.
Ja chcê ciê zabiæ. Wiem wszystko.
Balkon? Blask ksiê¿yca?
Mówi ci to coœ?
Moje brodate usta siê zamykaj¹. Nic nie wiem.
Chuck zamierza oœwiadczyæ mi siê na zamku.
Potrzebne mi twoje informacje.
Nie chcesz zostaæ zaskoczona?
Jestem szpiegiem. Nie znoszê niespodzianek.
Chuck opowiedzia³ mi o oœwiadczynach twoich rodziców.
Bêdzie na pewno lepiej.
Niepotrzebnie opowiedzia³am mu tê historiê.
Pewnie nie.
Ale sta³o siê i przez to musieliœmy odwo³aæ oœwiadczyny w restauracji.
Chwila.
Chuck chcia³ mi siê oœwiadczyæ w restauracji?
Co siê ze mn¹ dzieje?
Nie mogê trzymaæ jêzyka za zêbami.
Dobrze, ¿e mi powiedzia³eœ.
Saro, Chuck stara siê,
aby zacz¹æ wszystko od nowa.
Robi to dla ciebie.
Bêdzie cudownie, romantycznie,
tak, jak tego pragniesz.
No dobra.
Od tej pory przejmujê dowodzenie nad t¹ operacj¹.
Morgan, od tego momentu pracujesz dla mnie.
Zupe³nie jak podwójny agent.
W³aœnie.
Dopilnujemy, ¿eby dosz³o do oœwiadczyn.
Dla dobra Chucka i mojego.
Saro, mamy kilku francuskich terrorystów.
Walizkê pe³n¹ pieniêdzy i dziwne urz¹dzenie z nanochipem.
Normalka.
Mo¿e jak uwiniemy siê wczeœniej,
to przejdziemy siê wokó³ zamku.
Brzmi cudownie, Chuck.
S³uchaj, mam z³e przeczucie odnoœnie tej misji.
Nie mogê siê uspokoiæ. Coœ jest nie tak.
/Saro, tu Morgan.
/To bezpieczna linia.
/Pos³uchaj, oœwiadczyny maj¹ zielone œwiat³o na zachodnim balkonie.
Obliczenia ksiê¿ycowe wykazuj¹,
¿e to bêd¹ oœwiadczyny przy pe³ni ksiê¿yca.
Powtarzam. Przy pe³ni ksiê¿yca.
Przyjê³am. Jeœli cokolwiek pójdzie nie tak,
masz mi od razu o tym powiedzieæ.
Oczywiœcie. Zajmê siê tym. Mo¿esz na mnie liczyæ.
/- Morgan. - Zaczekaj chwilkê.
Muszê lecieæ, bo Chuck jest na dwójce.
Chuck, co tam? Co u ciebie, jak widoki?
Czy Sara nie wydaje ci siê zdenerwowana?
Myœlisz, ¿e nas zdemaskowa³a?
Coœ ty! Sara? Daj spokój. ZejdŸ na ziemiê.
Pamiêtaj o zadaniu.
Musisz byæ skoncentrowany.
Jeœli mam ci daæ coœ w stylu ojcowskiej rady,
to wiedz, ¿e...
Bawisz siê pude³eczkiem z pierœcionkiem?
Nie.
Przecie¿ s³yszê.
Jeœli bêdziesz tak dalej robi³, to straci po³ysk.
/Denerwujesz siê, czy co?
/Kiedy tak jest, /strasznie siê pocisz.
/- A kiedy... - Spokojnie, stary.
Rozumiem.
Muszê lecieæ. Mamy towarzystwo.
Oby posz³o g³adko.
W Pary¿u pada, moja droga.
Ale tylko na wiosnê.
/Za³atwione. /£atwo posz³o.
Ju¿? Powa¿nie? Œwietnie.
/Dobra robota.
Spotkajmy siê na balkonie.
Trzeba to uczciæ lampk¹ wina.
Do zobaczenia na miejscu.
Czas wyznaæ prawdê.
Ta dziewczyna zaraz pozna prawdziwego Lestera.
I Jeffa.
Skupmy siê na mojej osobie.
Czeœæ, s³uchaj... Przepraszam ciê,
¿e udawa³em kogoœ, kim nie jestem.
Teraz widzisz prawdziwego Lestera Patela.
Nieokrojonego, w pe³nym wydaniu i kolorze.
Pójdziemy na drinka czy coœ?
Czy coœ? Jeffrey, dawaj!
Ten kawa³ek dedykujê pewnej damie.
Przestañ siê denerwowaæ.
To tylko nerwy, nic wielkiego.
Saro!
Wiem, ¿e masz problemy odnoœnie oœwiadczyn,
przez to, co przydarzy³o siê twoim rodzicom.
Co ja wygadujê?
Nie mogê wspominaæ jej rodziców.
Nie mów nic o jej rodzicach. W ¿adnym wypadku!
Zaczynamy wszystko od nowa.
Muszê przykucn¹æ na jedno kolano?
Chuck, jak idzie, stary?
Morgan, misja przebieg³a pomyœlnie.
Nigdy nie idzie nam tak ³atwo. To musi byæ znak.
/Bo¿e, Chuck?
Chyba nie s¹dzi³eœ, ¿e pozwolê wam odejœæ z moimi pieniêdzmi.
Nie poznajê ciê. Nic ci nie jest?
Wszystko w porz¹dku.
Ubrudzi³em tylko kurtkê.
Spoko, masz coœ na to, lewa kieszeñ.
Morgan, jesteœ geniuszem.
/Chuck, ukryj z³oczyñców, /a ja sprawdzê, co z Sar¹.
Lester, to by³o...
Wiem, maleñka. Wiem.
najbardziej krêpuj¹ce piêæ minut mojego ¿ycia.
Zaczekaj, chcê siê z tob¹ o¿eniæ.
Lepiej znajdŸ kogoœ w internecie!
- Czy to nagranie z zamku? - Mo¿e.
Nie wiem, czy s³ysza³eœ, ty ma³y elfie, ale misja zakoñczona.
Dosz³o do wymiany walizek.
Chwila. Przeprowadzasz ukryt¹ misjê?
Zamierza oœwiadczyæ siê Walker, mam racjê?
Sk¹d to wiesz?
Jestem szpiegiem, nie idiot¹.
Przyda ci siê ka¿da pomoc.
Saro, zatrzyma³aœ siê. O co chodzi?
Nie wiem. Chyba po raz pierwszy w ¿yciu siê denerwujê.
Bo¿e.
To stres. Stresuje siê.
To normalne. Ka¿dy tak ma.
Morgan, ja nie.
/Nie o to chodzi.
Chuck Bartowski stoi na balkonie.
/Jestem moim najlepszym przyjacielem.
Bez urazy.
Wiem, ¿e nie pyta³aœ i mo¿e wydaæ siê to g³upie,
ale masz moje pozwolenie, ¿eby go poœlubiæ.
/Jest twój. Dbaj o niego.
Dziêkujê, Morgan.
Mamy problem.
O czym ty mówisz?
- Sarah siê tylko stresuje. - Patrz, kretynie.
Pierœcionek.
Na szóstej, przy stopie. /Bartowski upuœci³ pierœcionek.
Bo¿e, podnieœ go.
Patrz, jaki ³adny ksiê¿yc.
Idealny.
By³am w wielu miejscach, ale ¿adne nie by³o tak piêkne, jak to.
A ja tak.
Ka¿dego dnia.
Ka¿dego ranka, kiedy siê budzê i na ciebie spogl¹dam.
Kiedy razem myjemy zêby.
Kiedy ogl¹damy telewizjê.
Niewa¿ne co, zawsze, kiedy jestem przy tobie
to najpiêkniejsze miejsce na œwiecie.
Szkoda, ¿e nie jestem jak James Bond.
I ¿e to nie on stoi teraz na tym balkonie.
Nie zakocha³am siê w Jamesie Bondzie,
tylko w tobie.
- NieŸle. - Polecia³a teraz.
Saro, zadam ci teraz pytanie.
Tylko nie panikuj.
Dobrze.
Chcê spêdziæ z tob¹ resztê ¿ycia.
JeŸdziæ na misje, ratowaæ œwiat,
byæ bohaterem, ale przede wszystkim, chcê byæ przy tobie.
Zawsze.
Saro.
Czy...?
Nie ruszaæ siê! CIA!
/Co tu siê dzieje?! Mamy misjê. Co robicie?
To jest to.
Agentko Saro Walker, jesteœ aresztowana.
- Pod jakim zarzutem? - Zdrady.
Co?! Nie!
Kto móg³by podejrzewaæ Sarê o zdradê?
Spójrz tylko na to, Casey.
Dokonywa³a wymiany, bo taka by³a nasza misja.
Siadaj, Bartowski, bo zaczyna krêciæ mi siê w g³owie.
Mia³em jej siê oœwiadczyæ.
Te¿ kiedyœ siê oœwiadczy³em.
Kathleen.
Mieliœmy plany wybraæ siê do Niagara Falls.
Tu¿ przed wys³aniem mnie na misjê.
Byliœmy m³odzi. Post¹pi³em g³upio,
coœ siê
…
Dobry rocznik.
Nie ma tu chipu.
/Jedzie tu policja.
Bêdziemy musieli tu wróciæ.
Na zdrowie.
Chuck, dobrze siê czujesz?
Tak. Dobrze... Œwietnie.
Czemu pytasz?
Wygl¹dasz na zdenerwowanego.
Ale¿ sk¹d.
Wcale siê nie denerwujê.
To niezwykle romantyczna restauracja.
Za bardzo biorê to do siebie.
Mo¿esz mi powiedzieæ.
- Chodzi o twoj¹ mamê? - Nie.
Uzmys³owi³em coœ sobie.
Po tym wszystkim zwi¹zanym z mam¹ i Volkoffem,
zda³em sobie sprawê,
¿e nie myœla³em o nas, o mnie i tobie.
By³em tak zajêty rzeczami, których nie mog³em kontrolowaæ,
¿e zapomnia³em o rzeczach, które mogê.
Jak dzisiejszy wieczór.
Co z nim?
Wiem, ¿e strasznie siê z tym oci¹gam,
ale czekam na w³aœciwy moment,
¿eby porozmawiaæ o tym,
jak to bêdzie z nami w przysz³oœci.
Nie zawracaj sobie tym g³owy.
Ostatnio du¿o siê dzieje w twoim ¿yciu.
Zw³aszcza w przeci¹gu ostatnich paru miesiêcy.
A poza tym, mam z³e doœwiadczenia
odnoœnie oœwiadczyn.
Nie chodzi o mnie.
Moi rodzice mieli okropne oœwiadczyny.
Nie mog³y byæ a¿ tak z³e.
By³y, uwierz mi.
Rodzina mojej mamy mia³a restauracjê.
By³a podobna do tej. Uwielbiali j¹,
wiêc mój tata chcia³ siê tam oœwiadczyæ mojej mamie.
Zamówi³ szampana, kwiaty, zespó³ i balony.
To by³o takie chaotyczne. Przesadzi³.
W ca³ym zamieszaniu ktoœ przewróci³ œwieczkê,
która podpali³a dywanik.
Na szczêœcie mama i jej rodzina
uszli z drobnymi poparzeniami.
Drobnymi poparzeniami? Co ty powiesz.
Dlatego nie spiesz siê. Proszê.
Nie ma poœpiechu.
To straszna historia.
Jedna z najgorszych.
Ale za³o¿ê siê, ¿e œmiali siê z tego w dniu œlubu, prawda?
Nie. Uznali to za znak i prze³o¿yli œlub na inny termin.
Mój tata powiada³, ¿e to by³ pocz¹tek koñca ich zwi¹zku.
Co to za ha³as?
Jaki ha³as? To pewnie moja szczêka.
Mam trochê pêkniêt¹.
S³yszysz?
Myœla³em, ¿e ci o tym mówi³em.
Kiedy ca³owaliœmy siê czy coœ.
Przepraszam ciê na chwilê.
Zaraz wracam.
Morgan, przerywamy misjê!
Wiedzia³em, ¿e zabra³em za ma³o balonów!
Wykupi³eœ ca³y sklep. Nie o to chodzi!
Nie bêdzie balonów, ani zarêczyn.
To nie mo¿e siê odbyæ we w³oskiej restauracji!
¯artujesz sobie ze mnie?
Nie jada makaronu, czy co?
To nie mo¿e siê staæ w ¿adnej restauracji.
W³aœnie tam dosz³o do nieudanych zarêczyn jej rodziców!
Musimy wszystko anulowaæ!
Nie da rady.
O czym ty mówisz?
Szampan, kwartet smyczkowy, koniokrady.
- Masz na myœli konie? - Niewa¿ne.
Teraz ju¿ nie ma odwrotu! Siedzimy w tym po uszy!
Przepraszam. Chcia³bym zrezygnowaæ z szampana.
Ju¿ otworzy³em butelkê. Kto j¹ teraz wypije?
Ta urocza para. Proszê, na mój koszt.
- My nie pijemy. - Kto tak powiedzia³?
Co?
Spadajcie st¹d. No ju¿!
Dzwoni³a Beckman. Mamy misjê.
Szkoda, a tak chcia³em...
No có¿, obowi¹zki to obowi¹zki.
Biegnij, Srebrny! Spadaj st¹d.
Skorzystajmy z bocznego wyjœcia. Jest tam ³adny widok.
Balony!
{y:b}CHUCK 4x11
/Chuck kontra balkon
/T³umaczenie: Spirozea
/Korekta: Highlander
.:: GrupaHatak.pl ::.
/Agent Rosenbaum, /jeden z naszych najlepszych agentów
/zosta³ dziœ zastrzelony, /kiedy przenosi³ nanochip
/zawieraj¹cy tajne lokalizacje i plany
/placówek CIA w Europie.
/Tak wygl¹da chip.
Mo¿na wszczepiæ nanochip agentowi,
który jest w tarapatach, a nastêpnie wyci¹gn¹æ go w Langley.
Obie opcje nie nale¿¹ do najprzyjemniejszych.
Przepraszam, pani genera³.
Jakiœ debil zablokowa³ Ventura Boulevard jad¹c karet¹ konn¹.
/Spocznij, pu³kowniku.
/Dostarczono nam /zw³oki agenta Rosenbauma,
/jednak nasze badania /wykaza³y brak nanochipu.
/Wierzymy, ¿e chip /znajduje siê gdzieœ w tym zamku.
Tylko nie misja we Francji.
/Pierre Melville, /by³y radyka³ francuski a teraz terrorysta
/tak¿e szuka nanochipu.
Ktoœ od Volkoffa?
/Nie ka¿dy przestêpca /pracuje dla Alexeia Volkoffa, Chuck.
/Agenci Walker, Bartowski...
/Jutro w rezydencji /weŸmiecie udzia³ w degustacji wina.
/Pu³kowniku, bêdziesz /osobistym s³ug¹ agenta Bartowskiego.
Przepraszam za kolacjê.
Nic siê nie sta³o. To tylko kolacja.
Pójdê sprawdziæ, co u Morgana.
Pani genera³, wiem, czemu Chuck pyta³ o Volkoffa.
Martwi siê o rodzinê i przyjació³.
¯eby nie by³o nieporozumieñ,
zrobiê wszystko, co w mojej mocy,
aby sprowadziæ mamê Chucka
i zniszczyæ Volkoffa oraz jego organizacjê.
/Rozumiem pani zaanga¿owanie /i pochwalam je,
/ale musimy zaczekaæ /na w³aœciw¹ okazjê.
/Wyluzuj, to by³a tylko kolacja.
Morgan, nie jest ³atwo prosiæ superszpiega o rêkê.
A teraz proszê o rêkê superszpiega, który ma problemy z oœwiadczynami.
Pos³uchaj, stary.
Poradzimy sobie z tym.
Wykluczone, jasne?
To, co przydarzy³o siê rodzicom Sary
sta³o siê symbolem wszystkiego w jej ¿yciu.
Teraz, jak nigdy w ¿yciu, potrzeba mi idealnych oœwiadczyn.
Do tego mamy now¹ misjê.
Dok³adnie, stary.
Bêdziecie w zamku na francuskiej wsi.
Fosa, wino i kobieta twoich marzeñ.
Co sugerujesz?
Jak to co?
Ukryt¹ misjê.
Jakie jest twoje zadanie?
Masz poprosiæ o rêkê Sarê Walker w Dolinie Loary.
Która znana jest jako Ogród Francji. Wiedzia³eœ o tym?
A co najwa¿niejsze, CIA za wszystko p³aci!
Morgan, muszê skupiæ siê na zespole i zadaniu g³ównym,
nie lubiê robiæ wszystkiego naraz, wiêc nie.
¯adnej ukrytej misji.
Szanujê to i z ca³ym szacunkiem siê nie zgadzam.
Wyczerpaliœmy wszystkie mo¿liwoœci w Burbank,
potrzeba nam ma³¿eñskiego cudu, a to mo¿e byæ to.
Dlaczego ka¿dy ma obsesjê na punkcie ma³¿eñstwa?!
Nie chcê o tym rozmawiaæ!
Chyba powinieneœ coœ z tym zrobiæ.
Ja? Mam od tego swojego cz³owieka.
Wy¿al mi siê, Patel.
Jesteœ bardziej zdenerwowany ni¿ zwykle,
co jest trudne, bo na ogó³ nic ci nie pasuje.
Chcê byæ wolny, Wielki Michaelu.
Moi despotyczni rodzice wrobili mnie w ma³¿eñstwo.
Nieszczêœcia p³yn¹ce ze strony pierwszego pokolenia.
Zupe³nie jakby utknêli w starym kraju.
Tradycje randkowe i przestarza³e ograniczenia ¿ywieniowe.
Ci¹gle im powtarzam,
¿e ¿yjê teraz w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
Nie jestem ju¿ w Kanadzie.
Chyba masz na myœli Indie?
Nie. Pochodzê z Saskatchewan.
Z ¿ydowsko-hinduskiej rodziny.
Niektórzy wierz¹, ¿e jesteœmy jak¹œ grup¹ religijn¹.
- Rozumiem. - Oni tego nie rozumiej¹.
Przyj¹³em do siebie Amerykê i jej wspania³e tradycje,
typu randkowanie przez internet, gdzie jestem królem.
- Dobrze to znam. - Dziœ mia³em ju¿ trzy randki.
- W czasie pracy? - Przychodz¹ do mnie.
Z ka¿d¹ z osobna nie idzie mi najlepiej,
ale dostajê solidne czwórki.
To ³¹cznie dwanaœcie.
Dok³adnie.
¯adna ¿ona z Saskatchewan tego nie przebije.
A najgorsze jest to, ¿e moi rodzice wys³ali j¹ tutaj.
Co ja teraz pocznê?
Co powiesz na prawdê? "Prawda ciê uwolni".
Genialne, ale wolê j¹ sp³awiæ.
Prawda mo¿e byæ zbyt okrutna, b¹dŸmy litoœciwi.
Dziêki, stary.
Nanochip wysy³a zakodowany sygna³, który tylko sprzêt CIA mo¿e namierzyæ.
Musimy podejœæ na tyle blisko, ¿eby go wychwyciæ
i odzyskaæ nanochip, zanim zrobi¹ to ludzie Pierre'a.
Jasne. Ruszamy.
Dok¹d idziesz? Czas na prawdziw¹ misjê:
Ukryt¹ misjê.
Nie, Morgan. Rozmawialiœmy o tym.
Pos³uchaj. Wszystko przygotowane.
Idealne oœwiadczyny.
Ustali³em miejsca nadaj¹ce siê na oœwiadczyny.
Balkon z widokiem na wieœ,
ró¿any ogród oraz oryginalny kamienny most.
W trakcie poszukiwañ tego nano coœ tam,
bêdziesz móg³ wybraæ jedno z tych miejsc.
Mnie to obojêtne, ale obserwuj Sarê.
Zaprowadzi ciê do tego miejsca.
I zapamiêtaj: dasz sobie radê.
Ju¿ ci mówi³em. Nie bêdzie ¿adnej ukrytej misji.
Œwietnie, ale miej otwarty umys³.
Nie ma œladu Pierre'a. Miej oczy otwarte.
Robi siê.
Czy to miejsce nie jest cudowne?
Takie...
Romantyczne.
- W³aœnie. - Wiem.
/Mia³eœ racjê. /To magiczne miejsce.
Wiedzia³em. Pos³uchaj.
Dasz sobie radê,
dlatego pierœcionek masz w prawej kieszeni,
/s³uchawkê w lewej, /a miêtówki w obu.
/W razie czego /bêdê nadzorowa³ wszystko w bazie.
Mo¿esz zaczynaæ.
To jakiœ ob³êd.
Ale nadal zamierzasz to zrobiæ, prawda?
Rozgl¹daj siê, Bartowski.
Nanochip sam siê nie odnajdzie.
Chcê siê wyrwaæ z tej francuskiej dziury
i zjeϾ jutro lunch w Stanach.
Cholerne ¿abojady eleganciki.
Nie da rady, stary.
Do niczego nie dojdzie, jeœli Casey bêdzie sob¹.
Chuck, ogarnij siê!
Casey jest twoim s³ug¹, niech wiêc ci us³uguje.
Jonathanie!
Rozpakowa³eœ ju¿ baga¿ mojej pani?
Nazwij mnie tak jeszcze raz, a z³amiê ci nogê.
Przykrywka. Pamiêtaj o przykrywce.
Masz szukaæ nanochipu pod ziemi¹,
a ja tutaj przy winie i serze.
Jeszcze jedno, Jon.
Mo¿esz wyj¹æ mi na noc kapcie?
Dziêki za pomoc. Mo¿esz siê za to zabieraæ. Szybciutko.
Dobrze.
Na czym skoñczyliœmy?
Ju¿ wiem.
Chyba powinniœmy poszukaæ nanochipu.
Chyba tak.
Nie ma tu sygna³u, ale mo¿emy poszukaæ na górze.
Idziemy?
Nadal nie ma sygna³u.
Gdzie to mo¿e byæ?
Chuck, spójrz tylko. Jak tu piêknie.
Potwierdzam lokalizacjê dla ukrytej misji.
/Balkon wychodz¹cy /na zachód. Wszed³em.
Wiedzia³em, ¿e pogodzisz obie misje.
Do dzie³a.
/Bartowski.
/Dobrze, ¿e wys³a³eœ mnie do piwnicy.
Odebra³em sygna³ nanochipu.
Czekajcie.
- Wszystko w porz¹dku? - Pierre tu jest.
U¿ywa tej samej przykrywki co my.
Szefie, znalaz³em to pod rega³em.
Krew.
Doskona³y rocznik.
To Chateau LeFranc z 1986.
Musia³ wstrzykn¹æ nanochip do jednej z butelek.
Odszukajcie wszystkie z tego rocznika.
Nanochip jest w butelce wina /Chateau LeFranc z 1986.
/Sygna³ jest coraz s³abszy. /Butelka jest w ruchu.
Ju¿ tam idziemy.
Ktoœ tu jest.
Nikt nie wyjdzie z tego pokoju ¿ywy.
Powiedzia³eœ Casey'emu, ¿eby poszed³ do piwnicy?
Tak. Zaczekaj.
Mam sygna³.
Butelka jest na zewn¹trz.
Ty idŸ po wino, ja odbijê Casey'ego.
/Jak idzie? Jaki jest status ukrytej misji?
Wstrzyma³em operacjê. Uganiam siê
za bezcennym winem Chateau LeFranc z 1986.
Morgan, sprawdŸ je. Zgubi³em sygna³.
/Nie wiem, /która to butelka.
Chateau LeFranc z 1986 roku to czerwone wino wytrawne,
ze stajni¹ na etykiecie i bocianem na korku.
To by³o czerwone wytrawne?
Z korkiem na bocianie /i etykiet¹ na stajni.
Nie.
Stajni¹ na etykiecie i korkiem na bocianie.
Nie. Co powiedzia³eœ?
Casey, jestem przed wejœciem do piwniczki.
/To miejsce roi siê /od francuskich przestêpców.
Jak tu jasno.
Bo¿e.
Przepraszam, chyba siê zgubi³am.
Musia³am wypiæ za du¿o wina.
Tak mi wstyd. Z³ama³ mi siê obcas,
a moja kostka bardzo mnie boli.
Nie znoszê tego kraju.
Stajnia na etykiecie, bocian na korku.
Mam ciê.
Doskona³y rocznik, prawda?
Wytrawne, dobrze siê starzeje,
du¿o w nim taniny.
Casey jest ca³y. Masz butelkê?
Jestem na degustacji wina.
Nanochip jest w czyimœ kieliszku.
ZnajdŸ ten w³aœciwy. Idê na górê.
Przyj¹³em. Zajmê siê tym. Spotkamy siê na balkonie.
Pierre nawia³.
Proszê pana. Przepraszam najmocniej.
Wydaje mi siê, ¿e pomylono na dole butelki.
Otrzyma³ pan nie tê lampkê wina.
To Burgundy z Bordeaux ze szpul¹ na folii i widelcem na korku.
Mówi pan od rzeczy. To nazwy regionów.
To wino wytrawne ze stajni¹ na etykiecie i bocianem na korku.
Czeka³em na degustacjê tego wina od dwudziestu lat.
Nie chcia³em tego mówiæ, ale w pañskim winie coœ jest.
Zgadza siê. W tym winie coœ jest.
200 lat francuskiej historii!
Krew i pot moich przodków!
Duma zarówno w³adców, jak i ch³opów!
A pan nie rozró¿ni³by tego wina od taniego winiasza.
Po pierwsze lubiê tanie winiasze.
Mocno daje w czachê za ma³¹ cenê.
A po drugie, robi siê z pana chodz¹cy frazes.
Moje wino!
Stój! Oddaj lampkê wina.
Masz na myœli tê?
Co siê dzieje? Odezwij siê.
Misja zakoñczona. Mam nanochip.
- A co z ukryt¹ misj¹? - Nadal w planie.
Wspaniale. Zachód s³oñca jest za trzy minuty.
Ka¿dy œwietnie siê prezentuje o tej z³otej godzinie.
Gdzie Casey?
Poszed³ po samochód. Czy to nanochip?
Czerwone wino wytrawne z domieszk¹ nanochipa na dnie.
Dobra robota, Chuck.
Spójrz.
W sam¹ porê na zachód s³oñca.
Niesamowicie, prawda?
Idealnie.
Œwietnie.
Chcia³em ci coœ...
/Chuck, Sarah, ruchy!
To nasz transport. W drogê.
/C'est la vie.
Pani genera³?
Postanowi³am osobiœcie przes³uchaæ zespó³.
CIA przeanalizowa³o nanochip.
Utajnione lokalizacje i plany
naszych europejskich placówek s¹ teraz bezpieczne.
Jednak wasza misja nie dobieg³a koñca.
Wracacie do Francji.
Tylko nie to.
Pan zostaje, pu³kowniku.
Zakochana para to bardziej wiarygodni zdrajcy.
Agenci Walker i Bartowski,
dziêki szemranym kontaktom Pierre Mellville wierzy,
¿e zdradziliœcie CIA i chcecie odsprzedaæ mu chip.
Ma nas za zdrajców.
W czym nam to pomo¿e?
Sprzedacie mu inny chip.
Dok³adnie, pu³kowniku.
Chip umieszczony jest w p³ynie,
który zawiera urz¹dzenie namierzaj¹ce.
Powróæcie do zamku, zamieñcie siê walizkami z Pierrem,
a nasze biuro w Pary¿u odnajdzie jego dziurê,
w której siê ukrywa i wykorzeni ca³¹ siatkê terrorystyczn¹.
- Czy to jasne? - Tak jest.
Wyruszacie dziœ wieczorem.
Agentko Walker, proszê zostaæ.
Chcê, ¿eby to pani dokona³a wymiany.
To bardzo delikatna operacja.
Musi przebiec pomyœlnie.
Oczywiœcie, pani genera³.
Odmaszerowaæ.
/Trzymajmy siê planu.
/Jinsana zaraz tu przyjdzie.
A niech mnie.
Lesterze Patel, ty szczêœliwy Kanadyjczyku.
Mój Bo¿e, dajê jej 12 punktów na 10.
To materia³ na legendê: hindusko-¿ydowski okaz bez wad.
Musi byæ moja.
Zmiana planów. Œlub nadal aktualny!
Zatrzymaj Du¿ego Mike'a, a potem graj na zw³okê.
Muszê zerwaæ z trzema grubaskami.
Ty pewnie jesteœ Jinsana.
Zgadza siê.
Wiesz, gdzie jest Lester Patel?
Pos³uchaj, Jinsano, wiem, ¿e przeby³aœ szmat drogi,
ale muszê przekazaæ ci z³e wieœci.
Witam, pan Patel musi prze³o¿yæ spotkanie.
Wed³ug kalendarza ma wolne za pó³ godziny.
Dobrze. W takim razie wrócê póŸniej.
- A mo¿e... - Nie.
Chuck, to proste.
Wszystko by³o takie idealne.
Zachód s³oñca. Balkon.
Nie mo¿esz siê zadrêczaæ. Mia³eœ misjê.
Musia³eœ siê skupiæ na innych rzeczach. Straci³eœ kontrolê.
Zapomnijmy o tym. Mam do ciebie pytanie.
Co jest lepszego od zachodu s³oñca?
Sytuacja, w której wszystko idzie zgodnie z planem?
Blask ksiê¿yca.
Nie rezygnuj. Znasz ju¿ idealne miejsce - balkon.
/Wracasz do zamku z Sar¹. /To przeznaczenie.
/Oœwiadczyny siê powiod¹.
Mi³o ciê znowu widzieæ, Jinsano.
Pan Lester Indira Golda Patel ju¿ czeka.
Têdy, proszê.
Witaj w moim królestwie.
Jinsano Gupta, proszê wejœæ. Usi¹dŸ.
Spocznij sobie.
Lester, jestem zwyk³¹...
Akceptujê ciê.
Tak by³o nam zapisane w gwiazdach.
Jeffrey, podaj proszê poutine i Manischewitz.
Jesteœ o wiele bardziej tradycyjny ni¿ ja.
Prawdê mówi¹c, to trochê mnie przera¿a.
Jinsana, zaczekaj.
Wcale nie jestem tradycyjny.
Nie zachowujê siê jak prawdziwy ja.
Daj mi szansê, a poka¿ê ci, jaki jest prawdziwy Lester Patel.
Obiecujê ci, ¿e robiê fantastyczne...
Trzecie wra¿enie.
Nie jesteœ taki na co dzieñ?
Nie, chcia³em ci zaimponowaæ.
To urocze.
Dobrze. Mo¿emy spróbowaæ jeszcze raz.
Zosta³o wam to zapisane.
Nie zosta³o, Jeffrey. Wcale nie.
To mo¿e zapiszemy o³ówkiem?
- Witaj, Morgan. - Saro, hej.
Musimy porozmawiaæ.
Jasny gwint, Saro. Wystraszy³aœ mnie na œmieræ.
Myœla³em, ¿e ktoœ chce mnie zabiæ.
Ja chcê ciê zabiæ. Wiem wszystko.
Balkon? Blask ksiê¿yca?
Mówi ci to coœ?
Moje brodate usta siê zamykaj¹. Nic nie wiem.
Chuck zamierza oœwiadczyæ mi siê na zamku.
Potrzebne mi twoje informacje.
Nie chcesz zostaæ zaskoczona?
Jestem szpiegiem. Nie znoszê niespodzianek.
Chuck opowiedzia³ mi o oœwiadczynach twoich rodziców.
Bêdzie na pewno lepiej.
Niepotrzebnie opowiedzia³am mu tê historiê.
Pewnie nie.
Ale sta³o siê i przez to musieliœmy odwo³aæ oœwiadczyny w restauracji.
Chwila.
Chuck chcia³ mi siê oœwiadczyæ w restauracji?
Co siê ze mn¹ dzieje?
Nie mogê trzymaæ jêzyka za zêbami.
Dobrze, ¿e mi powiedzia³eœ.
Saro, Chuck stara siê,
aby zacz¹æ wszystko od nowa.
Robi to dla ciebie.
Bêdzie cudownie, romantycznie,
tak, jak tego pragniesz.
No dobra.
Od tej pory przejmujê dowodzenie nad t¹ operacj¹.
Morgan, od tego momentu pracujesz dla mnie.
Zupe³nie jak podwójny agent.
W³aœnie.
Dopilnujemy, ¿eby dosz³o do oœwiadczyn.
Dla dobra Chucka i mojego.
Saro, mamy kilku francuskich terrorystów.
Walizkê pe³n¹ pieniêdzy i dziwne urz¹dzenie z nanochipem.
Normalka.
Mo¿e jak uwiniemy siê wczeœniej,
to przejdziemy siê wokó³ zamku.
Brzmi cudownie, Chuck.
S³uchaj, mam z³e przeczucie odnoœnie tej misji.
Nie mogê siê uspokoiæ. Coœ jest nie tak.
/Saro, tu Morgan.
/To bezpieczna linia.
/Pos³uchaj, oœwiadczyny maj¹ zielone œwiat³o na zachodnim balkonie.
Obliczenia ksiê¿ycowe wykazuj¹,
¿e to bêd¹ oœwiadczyny przy pe³ni ksiê¿yca.
Powtarzam. Przy pe³ni ksiê¿yca.
Przyjê³am. Jeœli cokolwiek pójdzie nie tak,
masz mi od razu o tym powiedzieæ.
Oczywiœcie. Zajmê siê tym. Mo¿esz na mnie liczyæ.
/- Morgan. - Zaczekaj chwilkê.
Muszê lecieæ, bo Chuck jest na dwójce.
Chuck, co tam? Co u ciebie, jak widoki?
Czy Sara nie wydaje ci siê zdenerwowana?
Myœlisz, ¿e nas zdemaskowa³a?
Coœ ty! Sara? Daj spokój. ZejdŸ na ziemiê.
Pamiêtaj o zadaniu.
Musisz byæ skoncentrowany.
Jeœli mam ci daæ coœ w stylu ojcowskiej rady,
to wiedz, ¿e...
Bawisz siê pude³eczkiem z pierœcionkiem?
Nie.
Przecie¿ s³yszê.
Jeœli bêdziesz tak dalej robi³, to straci po³ysk.
/Denerwujesz siê, czy co?
/Kiedy tak jest, /strasznie siê pocisz.
/- A kiedy... - Spokojnie, stary.
Rozumiem.
Muszê lecieæ. Mamy towarzystwo.
Oby posz³o g³adko.
W Pary¿u pada, moja droga.
Ale tylko na wiosnê.
/Za³atwione. /£atwo posz³o.
Ju¿? Powa¿nie? Œwietnie.
/Dobra robota.
Spotkajmy siê na balkonie.
Trzeba to uczciæ lampk¹ wina.
Do zobaczenia na miejscu.
Czas wyznaæ prawdê.
Ta dziewczyna zaraz pozna prawdziwego Lestera.
I Jeffa.
Skupmy siê na mojej osobie.
Czeœæ, s³uchaj... Przepraszam ciê,
¿e udawa³em kogoœ, kim nie jestem.
Teraz widzisz prawdziwego Lestera Patela.
Nieokrojonego, w pe³nym wydaniu i kolorze.
Pójdziemy na drinka czy coœ?
Czy coœ? Jeffrey, dawaj!
Ten kawa³ek dedykujê pewnej damie.
Przestañ siê denerwowaæ.
To tylko nerwy, nic wielkiego.
Saro!
Wiem, ¿e masz problemy odnoœnie oœwiadczyn,
przez to, co przydarzy³o siê twoim rodzicom.
Co ja wygadujê?
Nie mogê wspominaæ jej rodziców.
Nie mów nic o jej rodzicach. W ¿adnym wypadku!
Zaczynamy wszystko od nowa.
Muszê przykucn¹æ na jedno kolano?
Chuck, jak idzie, stary?
Morgan, misja przebieg³a pomyœlnie.
Nigdy nie idzie nam tak ³atwo. To musi byæ znak.
/Bo¿e, Chuck?
Chyba nie s¹dzi³eœ, ¿e pozwolê wam odejœæ z moimi pieniêdzmi.
Nie poznajê ciê. Nic ci nie jest?
Wszystko w porz¹dku.
Ubrudzi³em tylko kurtkê.
Spoko, masz coœ na to, lewa kieszeñ.
Morgan, jesteœ geniuszem.
/Chuck, ukryj z³oczyñców, /a ja sprawdzê, co z Sar¹.
Lester, to by³o...
Wiem, maleñka. Wiem.
najbardziej krêpuj¹ce piêæ minut mojego ¿ycia.
Zaczekaj, chcê siê z tob¹ o¿eniæ.
Lepiej znajdŸ kogoœ w internecie!
- Czy to nagranie z zamku? - Mo¿e.
Nie wiem, czy s³ysza³eœ, ty ma³y elfie, ale misja zakoñczona.
Dosz³o do wymiany walizek.
Chwila. Przeprowadzasz ukryt¹ misjê?
Zamierza oœwiadczyæ siê Walker, mam racjê?
Sk¹d to wiesz?
Jestem szpiegiem, nie idiot¹.
Przyda ci siê ka¿da pomoc.
Saro, zatrzyma³aœ siê. O co chodzi?
Nie wiem. Chyba po raz pierwszy w ¿yciu siê denerwujê.
Bo¿e.
To stres. Stresuje siê.
To normalne. Ka¿dy tak ma.
Morgan, ja nie.
/Nie o to chodzi.
Chuck Bartowski stoi na balkonie.
/Jestem moim najlepszym przyjacielem.
Bez urazy.
Wiem, ¿e nie pyta³aœ i mo¿e wydaæ siê to g³upie,
ale masz moje pozwolenie, ¿eby go poœlubiæ.
/Jest twój. Dbaj o niego.
Dziêkujê, Morgan.
Mamy problem.
O czym ty mówisz?
- Sarah siê tylko stresuje. - Patrz, kretynie.
Pierœcionek.
Na szóstej, przy stopie. /Bartowski upuœci³ pierœcionek.
Bo¿e, podnieœ go.
Patrz, jaki ³adny ksiê¿yc.
Idealny.
By³am w wielu miejscach, ale ¿adne nie by³o tak piêkne, jak to.
A ja tak.
Ka¿dego dnia.
Ka¿dego ranka, kiedy siê budzê i na ciebie spogl¹dam.
Kiedy razem myjemy zêby.
Kiedy ogl¹damy telewizjê.
Niewa¿ne co, zawsze, kiedy jestem przy tobie
to najpiêkniejsze miejsce na œwiecie.
Szkoda, ¿e nie jestem jak James Bond.
I ¿e to nie on stoi teraz na tym balkonie.
Nie zakocha³am siê w Jamesie Bondzie,
tylko w tobie.
- NieŸle. - Polecia³a teraz.
Saro, zadam ci teraz pytanie.
Tylko nie panikuj.
Dobrze.
Chcê spêdziæ z tob¹ resztê ¿ycia.
JeŸdziæ na misje, ratowaæ œwiat,
byæ bohaterem, ale przede wszystkim, chcê byæ przy tobie.
Zawsze.
Saro.
Czy...?
Nie ruszaæ siê! CIA!
/Co tu siê dzieje?! Mamy misjê. Co robicie?
To jest to.
Agentko Saro Walker, jesteœ aresztowana.
- Pod jakim zarzutem? - Zdrady.
Co?! Nie!
Kto móg³by podejrzewaæ Sarê o zdradê?
Spójrz tylko na to, Casey.
Dokonywa³a wymiany, bo taka by³a nasza misja.
Siadaj, Bartowski, bo zaczyna krêciæ mi siê w g³owie.
Mia³em jej siê oœwiadczyæ.
Te¿ kiedyœ siê oœwiadczy³em.
Kathleen.
Mieliœmy plany wybraæ siê do Niagara Falls.
Tu¿ przed wys³aniem mnie na misjê.
Byliœmy m³odzi. Post¹pi³em g³upio,
coœ siê
…