Advertisement
Polish transcript
/Czeœæ, jestem Chuck. /Oto, co powinniœcie wiedzieæ.
Nie szczêdziliœmy wydatków na odbudowê Buy More.
Teraz to pe³noprawna placówka CIA i NSA.
- Jestem w ci¹¿y. - O mój Bo¿e!
Alex, jestem twoim ojcem!
Jeœli Volkoff ma jakieœ dane na temat mojej mamy,
/- musimy je znaleŸæ. - Ktoœ ciê szuka.
- Kto? - Twoja rodzina.
- Mówi³eœ Volkoffowi? - Nie.
To dobrze.
/MEDIOLAN
/Odpadnie jedna osoba, wiêc bêdziecie musieli pomagaæ,
kiedy Ellie bêdzie na urlopie macierzyñskim.
Jestem w trzynastym tygodniu ci¹¿y.
No w³aœnie, straciliœmy ju¿ 13 tygodni,
a jeszcze tyle decyzji nas czeka.
Poród naturalny czy w wodzie,
jakie noside³ko kupiæ,
wybraæ hiszpañski czy francuski jako drugi jêzyk...
A mo¿e zaszalejemy i wybierzemy japoñski?
Dziecko urodzi siê dopiero za pó³ roku.
- Jeszcze macie czas. - Dok³adnie, dziêkujê.
A poza tym jutro jest pierwszy dzieñ Chucka
po powrocie do Buy More.
- I Morgana równie¿. - Dziêkujê.
Odrobina uznania nie zaszkodzi.
To przecie¿ ¿adna okazja. Ju¿ wczeœniej tam pracowaliœmy.
Ale to i tak ekscytuj¹ce. I przynajmniej bezpieczne.
- Bezpieczne i ekscytuj¹ce. - Jesteœ zmêczona?
Nie sypiasz zbyt dobrze. Dziecko opiera ci siê o œledzionê?
Devon, daj ju¿ spokój. Dziecko jest wielkoœci orzecha.
Uwa¿aj na jêzyk!
B³ony bêbenkowe tworz¹ siê w dwunastym tygodniu.
Nasz orzech wszystko s³yszy.
- Co siê dzieje? - Nie mam pojêcia.
Powinniœcie robiæ notatki. Mo¿ecie byæ nastêpni.
No nie wiem. Najpierw Sarah musia³aby siê rozpakowaæ,
¿eby w ogóle zaczêli myœleæ o za³o¿eniu rodziny.
Chce ktoœ groszek?
Uwa¿asz, ¿e to dziwne, ¿e jeszcze siê nie rozpakowa³am?
Co takiego? Sk¹d¿e.
Minê³o dopiero... osiem miesiêcy.
No i ci¹gle wyje¿d¿am na misje.
Nied³ugo znów muszê.
Dok³adnie. Ja to rozumiem.
Nie s³uchaj Morgana. Nie wie, o czym mówi.
- Goœæ jada p³atki widelcem. - Wiêc ci to nie przeszkadza?
Jesteœ tutaj. Tylko to siê liczy.
To wcale nie jest dziwne.
/- To jest dziwne, no nie? /- Pewnie, ¿e tak.
Nie powiesi³a ani jednego ciucha po swojej stronie szafy.
Ani jednego. Jakby wola³a byæ na misji, ni¿ w domu ze mn¹.
Bo kiedy wszystko jest wspaniale i idealnie,
- wtedy siê to znajduje. - Co siê znajduje?
Piêtê achillesow¹. Ka¿dy zwi¹zek jak¹œ ma.
Problem nie do przezwyciê¿enia. Nawet w najwiêkszych romansach.
Romeo i Julia, Tristan i Izolda,
Anakin i Padme...
Uwa¿asz, ¿e w naszym przypadku to to, ¿e Sara nie chce siê rozpakowaæ?
Pos³uchaj dobrej rady. Zachowaj uczucia dla siebie.
Nie dawaj jej wiêcej powodów do ucieczki.
/Chuck Bartowski /proszony do kierownika.
Obowi¹zki. Dziêki za rozmowê.
Jasne.
Zrozumia³em. Panowie, jesteœcie wolni.
Jak leci?
Jestem agent Grimes.
Si³y specjalne, co?
Wiem, ¿e jesteœcie szpiegami, ale ja dobrze znam stare Buy More.
Gdybyœ mia³ jakieœ pytania, to œmia³o.
Zrobimy sobie przerwê i...
My tu pracujemy. Nie robimy przerw.
Jesteœ strasznie malutki.
Zagl¹da³eœ ostatnio do lustra? To ty jesteœ...
imponuj¹cy, mówi¹c szczerze.
Jesteœ jak okaz budowy cia³a.
Te¿ tak kiedyœ wygl¹da³em, ale...
WeŸmiesz jedn¹ rêk¹? Sam tak nieraz robi³em.
Nie wzi¹³em akurat pasa do podnoszenia ciê¿arów.
Wczoraj w nocy w Mediolanie zgin¹³ jeden z naszych agentów,
kiedy œledzi³ tê kobietê.
Sofia Stepanova.
Kto dla nas robi te zdjêcia? S¹ niesamowite.
Widzisz w jaki sposób...?
No co? Mówiê tylko, ¿e...
Ona ma na sobie kostium? Nie zauwa¿y³em wczeœniej...
Wszyscy mo¿emy przyznaæ, ¿e panna Stepanova jest atrakcyjna.
Ale niech was nie zwiedzie wygl¹d.
Wed³ug nas przeprowadza dla Volkoffa
najwa¿niejsze transakcje sprzeda¿y broni.
U¿ywa przykrywki modelki, ¿eby podró¿owaæ po œwiecie
uzyskiwaæ dostêp do wa¿nych ludzi
i dostarczaæ im tak¹ broñ jak ta.
Stepanova ukrad³a magazynek zawieraj¹cy inteligentne pociski
z fabryki broni pod Pary¿em.
- Panie Bartowski? - Co to s¹ inteligentne pociski?
Sterowane mikrochipem. Maj¹ wbudowany GPS.
Kula sama kieruje siê do celu.
Prawdziwy szpieg ich nie potrzebuje.
- Mo¿e sobie takie sprawisz? - W³aœnie takie jest wasze zadanie.
Stepanova planuje sprzedaæ broñ w trakcie tygodnia mody.
Wysy³am was dwoje, ¿ebyœcie j¹ zdobyli.
Pu³kowniku Casey,
po incydencie w Yves St. Laurent pan oczywiœcie nie weŸmie udzia³u.
I dŸgnij tu goœcia sztyletem...
Bartowski, Walker, musicie zaraz wyjechaæ.
Ju¿ jestem spakowana, pani genera³.
To dopiero zakochana kobieta.
Nikt nie kocha misji bardziej ni¿ Walker.
Musisz byæ czujny.
Volkoff i jego ludzie to nie przelewki.
Wiem o tym.
Ale im bardziej zbli¿am siê Volkoffa,
tym bardziej zbli¿am siê do znalezienia mamy.
Ja ci nie przybêdê na ratunek. Utkn¹³em tutaj.
Utkn¹³eœ?
Przecie¿ trochê lubisz Burbank.
Przyznajê, oboje wolelibyœmy byæ na wybrze¿u Amalfi
albo na Bora-Bora, ale nie czujesz siê tu jak w domu?
Chyba tak.
Tak samo jak w Darfurze, czy jaskini w Afganistanie.
No ale mo¿e jest tu ktoœ...
chyba masz tu osobê, dziêki której czujesz siê tu jak w domu?
Na przyk³ad Alex? Chyba czêsto j¹ widujesz?
Nie.
Jak to nie? To twoja córka.
Szpiedzy nie zapuszczaj¹ korzeni. Taka jest zasada.
Zasada? To nie jest zasada.
To jedynie taki pogl¹d, czy te¿ sugestia albo wytyczna.
Chodzi o tê piêtê achillesow¹?
- Piêtê? Sk¹d o tym wiesz? - Grimes mi mówi³.
Ona gada z ka¿dym, kto wed³ug niego go s³ucha.
Chuck, piêknym kobietom zawsze towarzyszy baga¿.
Masz szczêœcie, ¿e Walker ma jedynie walizkê.
{y:b}CHUCK 4x02
/Chuck kontra walizka
/T³umaczenie: pablocoo
/Korekta: Highlander
.:: Napisy24.pl ::.
.:: GrupaHatak.pl ::.
/MEDIOLAN
/- Znalaz³eœ Sofiê? - Jeszcze nie.
Versace bez rami¹czek? Bardzo wyzywaj¹ce, agentko.
/Nie za du¿o ogl¹dasz /Misji Moda?
Tam jest.
- Pewnie ma je w torebce. - Inteligentne pociski?
Ja siê tym zajmê.
Przepraszam? Za kogo ty siê uwa¿asz?
Za nikogo. Jestem nikim.
Wcale nie próbowa³em... po³o¿yæ rêki na twoim poœladku.
Twoja d³oñ wci¹¿ dotyka mojej doskona³oœci.
Fakt.
Przepraszam za to. To by³ wypadek.
Taki szczêœliwy wypadek... No mo¿e nie.
Ale nie jestem ¿adnym zboczeñcem.
- To co tu robisz? - Jestem tu z...
Rozumiem.
Nic siê nie sta³o.
- Masz je? - Niezupe³nie.
- Mia³em niezrêczny wypadek. - Co siê sta³o?
Siêgn¹³em po torebkê, ona siê odwróci³a
i moja rêka spoczê³a delikatnie na jej...
- To nie ma znaczenia. - Wci¹¿ jest przy barze.
Jednak wychodzi.
- On zabiera jej torebkê. - Kto?
Barman.
Dostarczy³a w³aœnie broñ.
Oddawaj torebkê.
Proszê mnie nie zabijaæ.
Kobieta zostawi³a j¹ przy barze. Chcia³em j¹ tylko zwróciæ.
Saro?
Spodziewa³a siê nas.
ChodŸmy.
Zachowajmy spokój.
Mo¿e j¹ wyrzucê?
Czemu kliknê³o? Klikniêcia to nic dobrego.
Musi mieæ czujnik nacisku. Wybuchnie, jeœli j¹ puœcisz.
Pospiesz siê.
Rób swoje.
Pos³uchaj, jeœli mam umrzeæ to musisz wiedzieæ,
¿e akceptujê ciê tak¹, jaka jesteœ.
To sprawa z walizk¹ nie ma dla mnie znaczenia.
Nic nie ma. I tak ciê kocham.
I tak mnie kochasz?
Proszê?
Tak powiedzia³em?
Niezbyt fortunne ostatnie s³owa.
Trzy najlepsze rzeczy, jakie mo¿esz zrobiæ Roomb¹.
Numer trzy. S³ucham.
Buy More bardzo siê zmieni³o. I to chyba nie na lepsze.
Zamknij siê, Grimes.
Co siê sta³o z Buy More? Wszyscy s¹ super operatywni.
- Nie zauwa¿y³em. - Ja te¿ nie.
Dziesi¹tka.
7 metrów.
Staæ mnie na wiêcej.
Powiedzcie, ¿e to nieprawda, ¿e wszyscy tu s¹ szpiegami?
Chuck obieca³ Ellie, ¿e nie pracuje dla CIA.
Martwiê siê o ni¹. Ju¿ teraz nie sypia.
Gdyby przesz³o jej przez myœl, ¿e Chuck jest...
Nie jest.
Ale Buy More wci¹¿ jest moj¹ przykrywk¹.
To siê niestety nie zmieni³o.
Nie.
To miejsce i tak jest jakieœ...
Dziwne.
9 metrów.
Tak lepiej.
A gdzie jest Chuck?
Tworzymy udany zespó³. Ty i ja.
Zawsze przychodzisz na ratunek. Jestem z ciebie taki dumny.
W³aœciwie to z nas. I z tego, jak uk³ada siê nam wspó³praca.
Widzia³eœ Sofiê?
Nie. Jesteœ na mnie z³a?
Jeœli broni nie by³o w torebce, musia³a nie mieæ jej ze sob¹,
bo sukienka wiele nie zakrywa³a.
Nie zwraca³em uwagi. To po pierwsze.
A po drugie to stresuj¹ce, kiedy ¿ycie przelatuje przed oczami.
A musisz przyznaæ, ¿e mimo wszystko
powiedzia³em, ¿e ciê kocham. Chyba to siê liczy?
Gdybyœmy nie rozbroili bomby twoje ostatnie s³owa
dotyczy³yby tego, ¿e siê nie rozpakowa³am.
Masz racjê. Przepraszam. le zrobi³em.
A nawet mi nie zale¿y. Naprawdê.
- Szpiedzy nie pakuj¹ du¿o. - Tak w³aœnie jest.
Musimy byæ gotowi na kolejn¹ misjê.
A teraz musimy skupiæ siê na tej.
ChodŸmy, Chuck.
- Mogê w czymœ pomóc, panie Grimes? - Chcia³bym porozmawiaæ o tym,
jak wszystko sprawnie dzia³a w Buy More.
Rzeczywiœcie, wszystko idzie bezproblemowo.
Dok³adnie. I to jest problem.
Jest tak dobrze, ¿e a¿... Ÿle.
A co pan wie o kierowaniu bazy CIA?
Nic.
Ale wiem sporo o kierowaniu Buy More.
I z ca³ym szacunkiem... To ju¿ nie jest Buy More.
Masz piêæ minut.
Wystarcz¹ mi dwie. Proszê za mn¹.
Podstawow¹ cech¹ starego Buy More
by³a niedba³oœæ o szczegó³y. Poka¿ê przyk³ad.
WeŸmy taki zwyczajny, ale smaczny napój czekoladowy.
Rok temu le¿a³by tu rozlany jakiœ tydzieñ,
zanim Jeff zliza³by go z pod³ogi.
Proszê, ten jest œwie¿szy. Smacznego.
Moi ludzie s¹ szkoleni na sprawnych i spostrzegawczych.
- Tak to siê robi w CIA. - Ale nie w Buy More.
Jeœli klienci nie widz¹ plam, Ÿle odpisanych produktów,
gburowatych pracowników, którzy ich rozpraszaj¹,
mo¿e im siê podobaæ czas spêdzony tutaj. ChodŸmy dalej.
Ju¿ nie chcê byæ astronaut¹.
Chcê pracowaæ w Buy More.
Najpierw musisz grzecznie chodziæ do szko³y, ma³y.
Nikt nie powinien chcieæ tutaj pracowaæ.
Musi pani dojrzeæ szerszy obraz.
Zadowolony klient bêdzie chcia³ zostaæ d³u¿ej.
Przyprowadziæ przyjació³, rodzinê, ograniczaj¹c tym cenne zasoby CIA,
nie wspominaj¹c o tym, ¿e mo¿e zacz¹æ bli¿ej siê przygl¹daæ.
I co siê stanie, jeœli ludzie zaczn¹ siê przygl¹daæ?
Mo¿e ten jeden klient odkryje, co tu naprawdê siê dzieje.
Pani genera³.
Jeœli nawet ja zauwa¿y³em, ¿e to przykrywka CIA,
co pomyœli wrogi szpieg?
Co proponujesz?
Piêknie teraz wygl¹dasz.
Ta krew sp³ywaj¹ca do g³owy dodaje ci koloru.
Poca³ujemy siê jak w Spidermanie?
Nie.
Mo¿e póŸniej.
No ju¿.
Widzê, ¿e Sofia wynajmuje apartament prezydencki.
A mówi¹, ¿e zbrodnia nie pop³aca...
Nie, nic.
Œmia³o, powiedz.
Bo to nie jest wcale szpiegowski nawyk.
- Co nie jest? - Nierozpakowywanie siê.
Widaæ nie ka¿dy szpieg ma z tym problem.
Jak niektórzy...
Sofia czu³a siê tu na tyle swobodnie,
¿eby siê rozgoœciæ, a to zaledwie hotel.
Tak tylko g³oœno myœlê.
Wielkie dziêki.
W k¹cie jest sejf.
Dobre oko.
Jest bezpiecznie, proszê pani.
Panno Sofio, mo¿emy porozmawiaæ?
Po prostu stój na stra¿y. Od tego tu jesteœ.
- Co teraz? - Nie mo¿emy wyjœæ bez broni.
Widzisz coœ?
- Pytasz powa¿nie?! - Czy powa¿nie...?
No co ty. Za kogo mnie masz?
Skoro my nic nie widzimy, to ona tak¿e, prawda?
No tak. To chodŸmy.
Ja wezmê kartê, a ty otwórz sejf.
Dobra.
Panno Sofio.
Nie odwracaj siê.
Muszê pani o czymœ powiedzieæ.
Kocham pani¹.
Nie ruszaj siê.
Patrz na mnie.
Powinnaœ wiedzieæ, ¿e mam dziewczynê.
Przez tyle lat by³em pani ochroniarzem.
Ale najsilniejszym miêœniem w moim ciele...
jest moje serce.
I teraz nale¿y ono do pani.
Wybacz.
Dla kogo pracujesz i jak mnie znalaz³eœ?
Chêtnie odpowiem,
ale mog³abyœ chocia¿ za³o¿yæ jakiœ rêcznik?
- Czy on jest naga? - Kto?
Tak, jest.
Biegiem!
- Zabra³eœ broñ? - Oczywiœcie.
Staæ!
Za³ó¿ coœ na siebie.
Oczywiœcie. Rozumiem.
Przydzielê do tego zespó³.
I dziêkujemy za zakupy w Buy More.
- W sklepie wszystko dobrze? - Nawet zbyt dobrze.
Niestety inaczej mamy tutaj.
Œwietnie siê spisaliœcie w Mediolanie,
ale zbadaliœmy chipy, które przywieŸliœcie.
S¹ niesprawne.
- Jak to? - To fa³szywki.
Sofia zaplanowa³a ka¿dy krok.
Musia³a ukryæ prawdziwe chipy gdzieœ indziej.
Interpol i FSB szukaj¹ jej,
wiêc mo¿emy jedynie czekaæ, a¿ znów pojawi siê na radarze.
/Pani genera³. /Przepraszam, ¿e przeszkadzam.
/Jest tu mê¿czyzna z magazynu /"Lepszy biznes".
/Chc¹ przyznaæ Buy More nagrodê /za doskona³oœæ.
/Kierownik musi j¹ /formalnie zaakceptowaæ.
Zaraz tam bêdê.
Potrzebujemy na górze œwie¿ej krwi.
Oby pana w³ochatemu przyjacielowi, panu Grimesowi, siê powiod³o.
Powiod³o z czym?
Powiedzmy...
¿e przeprowadza rekrutacjê.
Dzieñ 184.
Wci¹¿ uciekamy przed niebieskimi.
Och, s³odkie Buy More. Jak i dlaczego ciê spaliliœmy?
To by³y mroczne dni.
Graliœmy w Whisper Lounge za resztki tapas.
I mieszkamy teraz tutaj.
Na ³onie przyrody.
Z moj¹ furgonetk¹.
Nikt nas tutaj nie znajdzie.
Nie jest tak Ÿle.
Uczê siê lepiej rozumieæ wy¿szy stan œwiadomoœci.
Jeff ma nowego pupilka. Kamieñ o imieniu Siny.
Pyta³em, czemu akurat Siny.
Powiedzia³, ¿e kiedy go uderzy, nie zostaj¹ na nim siniaki.
Po co sobie zawracaæ g³owê tymi kretynami?
Mo¿e to kretyni, ale to moi kretyni.
Buy More by³o moim domem przez osiem lat.
Bez Jeffa i Lestera to bêdzie zwyczajny sklep elektroniczny.
Têsknisz czasami za Ace of Base?
Bez przerwy.
Jeffrey, znaleŸli nas!
Wyci¹gaj truciznê.
Skoñczymy jak Thelma i Louise.
Tak jak æwiczyliœmy. Thelma i Louise.
- Oni s¹ wszêdzie! - Czekaj. Zajmê siê tym.
To nie nas szukacie.
To nie was... Hej! Przestañ!
Pos³uchajcie.
Chcemy wam zaoferowaæ wasze posady z powrotem.
- Jakie posady? - Wasze stare posady.
Buy More odbudowano i nikt was nie obwinia o po¿ar.
Wszystko gra.
Co ty gadasz? Od miesiêcy œledz¹ nas samochody.
Mo¿e po prostu jad¹ za wami?
Zaraz, zaraz.
Przebyliœcie taki kawa³ drogi, ¿eby zaoferowaæ nam pracê?
Jesteœcie 7 minut drogi od Burbank. Uwzglêdniaj¹c korki.
Nie, nie. Widzê, o co chodzi, Jeffrey.
Z jakiegoœ powodu potrzebuj¹ nas.
- Mamy kartê przetargow¹. - Czas na negocjacje.
Jeœli mamy przyj¹æ ofertê pracy...
Chcemy podwy¿ki. I dodatkowych korzyœci.
Samochód s³u¿bowy i trzy kilogramy...
biszkoptów bezglutenowych...
Chyba wody mi odesz³y.
To jedna z najbardziej poni¿aj¹cych rzeczy, jakie robi³em.
Wiem, ¿e wola³byœ byæ na misji, ale ¿ycie to nie tylko misje.
Rozmawia³em ostatnio z Alex i mówi³a, ¿e dawno siê nie odzywa³eœ.
Czemu rozmawiasz z moj¹ córk¹?
Wa¿niejsze jest, czemu ty z ni¹ nie rozmawiasz?
Ma mamê, przyjació³, swoje ¿ycie...
Ja do tego nie pasujê.
I nie bêdziesz, jeœli nie spróbujesz.
Czeœæ, Devon. Pomóc ci?
Nie trzeba. To tylko ma³e zakupy.
Ale by³em w Buy More. Wszyscy pracownicy
s¹ niezwykle atrakcyjni i wyszkoleni.
Zupe³nie jakbym... ja tam pracowa³.
Ale czemu ja mia³bym pracowaæ w Buy More?
Chyba, ¿e by³bym szpiegiem.
Wiesz, ¿e ja i Casey wci¹¿ jesteœmy szpiegami.
Buy More to wci¹¿ przykrywka. To nie ma zwi¹zku z Chuckiem.
W³aœnie. To ju¿ nie moja dzia³ka.
Wiem, wiem. Wybacz to przes³uchanie.
Wiem, ¿e ostatnio przesadzam, ale to bardzo wa¿ne,
¿eby Ellie wiedzia³a, ¿e mo¿e liczyæ na nas wszystkich.
- Ze wszystko jest w normie. - Jasne...
W zupe³nej.
/Normal, jakby powiedzia³ Hiszpan.
- Nic nadzwyczajnego. - Dziêki.
- Pomogê ci. - Dam sobie radê.
Nawet palcem kiwn¹æ nie musisz.
- Co to jest? - Taki tam sprzêcik
u³atwiaj¹cy zasypianie. DŸwiêk lasów deszczowych,
bia³y szum, delfiny... Standardzik.
To mi³e, ale zrobi³eœ ju¿ tak wiele.
Rozejrzyj siê. Mamy dwa ³ó¿eczka,
kuchniê pe³n¹ wegetariañskiego jedzenia dla dzieci.
Kochanie, nie jesteœmy wegetarianami.
Ale moglibyœmy byæ.
Powiedz, co tak naprawdê siê dzieje.
Oboje wiemy, ¿e nie pozwolisz, ¿eby inni ci pomagali.
Praktycznie sama wychowa³aœ Chucka, po tym, jak twoja mama...
- Wiêc chodzi o moj¹ mamê? - Nie! Sk¹d¿e.
Nie!
Jesteœ najgorszym k³amc¹ na œwiecie.
Powiedz. Chodzi o mamê?
Tak.
Nie chcê, ¿ebyœ czu³a, ¿e czegoœ lub kogoœ brakuje.
Nie martw siê mn¹. Niczego mi nie brakuje.
Nie potrzebowa³am matki, kiedy dorasta³am,
nie potrzebowa³am jej na studiach i nie potrzebujê teraz.
Ty i Chuck jesteœcie jedyn¹ rodzin¹, jakiej mi trzeba.
Dobrze.
Wiêc zawrzyjmy uk³ad.
Pozwolê ci pomagaæ,
ale sama nie bêdê siedzieæ bezczynnie.
Lepiej dzia³amy jako zespó³.
Nie rób tego.
Czego?
Nie rozpakowuj siê. Jeœli teraz to zrobisz,
to tylko z powodu naszej rozmowy.
Nie chcê tego. Zrób to, kiedy poczujesz siê tu swobodnie.
- Jak w domu. - Czujê siê tu swobodnie.
Po prostu...
Zapuszczanie korzeni nie przychodzi mi ³atwo.
Wiem.
Z tat¹ zawsze byliœcie w drodze.
¯ycie szpiega te¿ nie u³atwia za³o¿enia domu.
Rozumiem to. Do tego jesteœ przyzwyczajona.
Kocham ciê, bo siê od siebie ró¿nimy.
Jedna sukienka niczego miêdzy nami nie zmieni.
Jedna sukienka.
Proszê?
Sofia wypakowa³a wszystko poza jedn¹, cekinow¹ sukienk¹.
Faktycznie, w³o¿y³a j¹ do walizki.
- Nie widzieliœmy jej wczeœniej? - Na nagraniu ochrony.
Jaka modelka za³o¿y³aby dwa razy tê sam¹ sukienkê
maj¹c ca³¹ szafê mo¿liwoœci?
Bo to mo¿e nie jest zwyczajna sukienka.
Wed³ug Beckman technologia jest w chipach, a nie w kulach.
Mo¿e chipy...
S¹ ukryte w sukience? W cekinach?
Kiedy tydzieñ mody siê skoñczy, przemyci j¹ przez granicê.
W jednej z kolekcji. Wiêc wci¹¿ jest w Mediolanie.
Jutro zakoñczenie. Musimy natychmiast tam wracaæ.
Dobrze, ¿e jesteœmy ju¿ spakowani.
Jeœli Sofia ukrywa sukienkê w jednej z tych kolekcji,
to pewnie gdzieœ na ty³ach.
Zgadujê, ¿e tam.
- Wygl¹daj¹ jak nasi ch³opcy. - Myœlisz, ¿e siê uda?
Jak najbardziej.
Tylko patrz.
/Signore, signore. /Buona sera.
/Buona sera.
Mi³o was poznaæ. Naprawdê.
Nazywam siê Charles Carmichael
i coœ wam wyjaœniê.
To mnie szukacie i na wasze nieszczêœcie,
potrzebujê sukienki, która jest za tymi drzwiami.
I dobranoc.
Posz³o lepiej, ni¿ myœla³am.
Nie ufasz moim usypiaj¹cym rêkawiczkom?
Jestem z nich bardzo dumny.
- Poszukaj tam. - Jasne, wieszak. A ty...
- Wybaczy pani. - Musimy siê spieszyæ.
Szybciej siê nie da. Sporo tu tych sukienek.
To nie te...
Bingo.
Patrz, znalaz³em.
Powiem tylko, ¿e to œwietny pomys³.
Jeœli chodzi o misjê. Najlepsza z mo¿liwych.
- Zapnij. - Jasne.
Wrzucê to tutaj i gra gitara.
- Biustonosz. - Oczywiœcie.
W koñcu to sukienka bez rami¹czek.
Wracajmy do domu.
/SprawdŸcie tutaj!
- Mamy ma³y problem. - Tam.
Staæ!
Kocham ciê, Saro.
Chuck!
Chyba masz coœ, co nale¿y do mnie.
Rzuæ to.
Piêciu na jednego.
Kiepskie szanse.
Rozumiem.
Zepsu³eœ moje stosunki z pann¹ Sofi¹.
Niczego nie zepsu³em. Nie mia³eœ szans.
Ona jest zimna i zdystansowana...
Poczekaj. To nie to.
Mo¿esz potrzymaæ?
Tego szuka³em.
Spoliczkowa³eœ mnie!
Pasuje ci rudy kolor.
Odwraca uwagê od twarzy.
Brawo!
/TAJEMNICZA MODELKA ZADZIWIA /ŒWIAT MODY WALK¥ NA WYBIEGU
Zapewniam, pani genera³. Moja przykrywka jest nietkniêta.
Wiem.
Zadzia³aliœcie szybko i z g³ow¹.
Dziêki wam zdobyliœmy chipy naprowadzaj¹ce inteligentne pociski
i umieœciliœmy jednego z najlepszych sprzedawców Volkoffa za kratkami.
Fajnie znów tu pracowaæ.
Fajnie znów byæ w domu.
Zrobi³em ci koktajl proteinowy z od¿ywkami dla dziecka.
Dziêki. W³aœnie wychodzê.
Mój m¹¿ kupi³ ostatnio za du¿o urz¹dzeñ u³atwiaj¹cych zasypianie
- i idê je w³aœnie oddaæ. - Nie!
To znaczy... To moja wina. Sam powinienem je oddaæ.
Myœlê, ¿e sobie poradzê.
Jesteœmy dru¿yn¹, pamiêtasz?
No tak, jasne.
Tylko nie siedŸ tam za d³ugo. Wracaj jak najszybciej.
Jasne.
- Czeœæ, Devon. - Stary, kwoka opuœci³a gniazdo.
- Kwoka? Co ty gadasz? - Ellie jest w drodze do Buy More.
No i?
/Rozmawialiœmy o tym i wiem, ¿e nie jesteœ szpiegiem,
ale czy Ellie w to uwierzy, kiedy zobaczy nowe Buy More?
/Elektronika na lewo. /Rozrywka w prawo.
No dobra.
Pomogê panu.
- Tego pani szuka? - Idealny.
Uwielbiam dzieci.
- CzeϾ, El. - CzeϾ.
Witaj w nowym Buy More.
Co siê dzieje? To miejsce jest jakieœ dziwne.
Mo¿e to przez obecn¹ restrukturyzacjê w firmie.
Ka¿dy jest taki wiesz...
Przepraszam.
Restrukturyzacja zosta³a w³aœnie zakoñczona.
Mimo ¿e na pocz¹tku coœ wydaje siê byæ nie tak,
zapewniam, ¿e Buy More jest takie samo jak zawsze.
CzeϾ.
Czy któryœ z was mo¿e mi pomóc?
Nie.
Mamy przerwê.
S³ysza³em, ¿e jesteœ w ci¹¿y.
Masz w tej macicy miejsce dla dwóch?
- Zje¿d¿aj, Jeff. - Daj znaæ.
Niektóre rzeczy nigdy siê nie zmieni¹.
Zawsze ja mogê ci pomóc.
Mówi³em. Zwyczajne Buy More.
- Panie Grimes. - Diane?
Pani genera³.
Moi prze³o¿eni monitorowali Buy More od czasu ponownego otwarcia.
Uwa¿aj¹, ¿e twoje zmiany wzmocni¹ nasz¹ przykrywkê.
Zas³u¿y³eœ na to.
Bardzo dziêkujê.
- Na co zas³u¿y³em? - To klucze do Buy More.
Awansujê pana na kierownika, panie Grimes.
Zaraz. Moment.
Chyba chce pani powiedzieæ na asystenta kierownika.
Nie ka¿ mi ¿a³owaæ.
Jestem kierownikiem?
- Ja jestem kierownikiem? - Gratulujê.
Ch³opaki.
Czego, Morgan? Relaksujemy siê!
Pijemy dzisiaj na mój koszt!
Dziêki, stary!
Tanie drinki. I w czasie happy hour.
Stary, dobry Morgan.
Skoczysz dzisiaj z nami na drinka?
Muszê siê przygotowaæ do misji.
Casey...
Jak Burbank móg³by byæ dla ciebie domem,
jeœli nie dasz mu szan
…
Nie szczêdziliœmy wydatków na odbudowê Buy More.
Teraz to pe³noprawna placówka CIA i NSA.
- Jestem w ci¹¿y. - O mój Bo¿e!
Alex, jestem twoim ojcem!
Jeœli Volkoff ma jakieœ dane na temat mojej mamy,
/- musimy je znaleŸæ. - Ktoœ ciê szuka.
- Kto? - Twoja rodzina.
- Mówi³eœ Volkoffowi? - Nie.
To dobrze.
/MEDIOLAN
/Odpadnie jedna osoba, wiêc bêdziecie musieli pomagaæ,
kiedy Ellie bêdzie na urlopie macierzyñskim.
Jestem w trzynastym tygodniu ci¹¿y.
No w³aœnie, straciliœmy ju¿ 13 tygodni,
a jeszcze tyle decyzji nas czeka.
Poród naturalny czy w wodzie,
jakie noside³ko kupiæ,
wybraæ hiszpañski czy francuski jako drugi jêzyk...
A mo¿e zaszalejemy i wybierzemy japoñski?
Dziecko urodzi siê dopiero za pó³ roku.
- Jeszcze macie czas. - Dok³adnie, dziêkujê.
A poza tym jutro jest pierwszy dzieñ Chucka
po powrocie do Buy More.
- I Morgana równie¿. - Dziêkujê.
Odrobina uznania nie zaszkodzi.
To przecie¿ ¿adna okazja. Ju¿ wczeœniej tam pracowaliœmy.
Ale to i tak ekscytuj¹ce. I przynajmniej bezpieczne.
- Bezpieczne i ekscytuj¹ce. - Jesteœ zmêczona?
Nie sypiasz zbyt dobrze. Dziecko opiera ci siê o œledzionê?
Devon, daj ju¿ spokój. Dziecko jest wielkoœci orzecha.
Uwa¿aj na jêzyk!
B³ony bêbenkowe tworz¹ siê w dwunastym tygodniu.
Nasz orzech wszystko s³yszy.
- Co siê dzieje? - Nie mam pojêcia.
Powinniœcie robiæ notatki. Mo¿ecie byæ nastêpni.
No nie wiem. Najpierw Sarah musia³aby siê rozpakowaæ,
¿eby w ogóle zaczêli myœleæ o za³o¿eniu rodziny.
Chce ktoœ groszek?
Uwa¿asz, ¿e to dziwne, ¿e jeszcze siê nie rozpakowa³am?
Co takiego? Sk¹d¿e.
Minê³o dopiero... osiem miesiêcy.
No i ci¹gle wyje¿d¿am na misje.
Nied³ugo znów muszê.
Dok³adnie. Ja to rozumiem.
Nie s³uchaj Morgana. Nie wie, o czym mówi.
- Goœæ jada p³atki widelcem. - Wiêc ci to nie przeszkadza?
Jesteœ tutaj. Tylko to siê liczy.
To wcale nie jest dziwne.
/- To jest dziwne, no nie? /- Pewnie, ¿e tak.
Nie powiesi³a ani jednego ciucha po swojej stronie szafy.
Ani jednego. Jakby wola³a byæ na misji, ni¿ w domu ze mn¹.
Bo kiedy wszystko jest wspaniale i idealnie,
- wtedy siê to znajduje. - Co siê znajduje?
Piêtê achillesow¹. Ka¿dy zwi¹zek jak¹œ ma.
Problem nie do przezwyciê¿enia. Nawet w najwiêkszych romansach.
Romeo i Julia, Tristan i Izolda,
Anakin i Padme...
Uwa¿asz, ¿e w naszym przypadku to to, ¿e Sara nie chce siê rozpakowaæ?
Pos³uchaj dobrej rady. Zachowaj uczucia dla siebie.
Nie dawaj jej wiêcej powodów do ucieczki.
/Chuck Bartowski /proszony do kierownika.
Obowi¹zki. Dziêki za rozmowê.
Jasne.
Zrozumia³em. Panowie, jesteœcie wolni.
Jak leci?
Jestem agent Grimes.
Si³y specjalne, co?
Wiem, ¿e jesteœcie szpiegami, ale ja dobrze znam stare Buy More.
Gdybyœ mia³ jakieœ pytania, to œmia³o.
Zrobimy sobie przerwê i...
My tu pracujemy. Nie robimy przerw.
Jesteœ strasznie malutki.
Zagl¹da³eœ ostatnio do lustra? To ty jesteœ...
imponuj¹cy, mówi¹c szczerze.
Jesteœ jak okaz budowy cia³a.
Te¿ tak kiedyœ wygl¹da³em, ale...
WeŸmiesz jedn¹ rêk¹? Sam tak nieraz robi³em.
Nie wzi¹³em akurat pasa do podnoszenia ciê¿arów.
Wczoraj w nocy w Mediolanie zgin¹³ jeden z naszych agentów,
kiedy œledzi³ tê kobietê.
Sofia Stepanova.
Kto dla nas robi te zdjêcia? S¹ niesamowite.
Widzisz w jaki sposób...?
No co? Mówiê tylko, ¿e...
Ona ma na sobie kostium? Nie zauwa¿y³em wczeœniej...
Wszyscy mo¿emy przyznaæ, ¿e panna Stepanova jest atrakcyjna.
Ale niech was nie zwiedzie wygl¹d.
Wed³ug nas przeprowadza dla Volkoffa
najwa¿niejsze transakcje sprzeda¿y broni.
U¿ywa przykrywki modelki, ¿eby podró¿owaæ po œwiecie
uzyskiwaæ dostêp do wa¿nych ludzi
i dostarczaæ im tak¹ broñ jak ta.
Stepanova ukrad³a magazynek zawieraj¹cy inteligentne pociski
z fabryki broni pod Pary¿em.
- Panie Bartowski? - Co to s¹ inteligentne pociski?
Sterowane mikrochipem. Maj¹ wbudowany GPS.
Kula sama kieruje siê do celu.
Prawdziwy szpieg ich nie potrzebuje.
- Mo¿e sobie takie sprawisz? - W³aœnie takie jest wasze zadanie.
Stepanova planuje sprzedaæ broñ w trakcie tygodnia mody.
Wysy³am was dwoje, ¿ebyœcie j¹ zdobyli.
Pu³kowniku Casey,
po incydencie w Yves St. Laurent pan oczywiœcie nie weŸmie udzia³u.
I dŸgnij tu goœcia sztyletem...
Bartowski, Walker, musicie zaraz wyjechaæ.
Ju¿ jestem spakowana, pani genera³.
To dopiero zakochana kobieta.
Nikt nie kocha misji bardziej ni¿ Walker.
Musisz byæ czujny.
Volkoff i jego ludzie to nie przelewki.
Wiem o tym.
Ale im bardziej zbli¿am siê Volkoffa,
tym bardziej zbli¿am siê do znalezienia mamy.
Ja ci nie przybêdê na ratunek. Utkn¹³em tutaj.
Utkn¹³eœ?
Przecie¿ trochê lubisz Burbank.
Przyznajê, oboje wolelibyœmy byæ na wybrze¿u Amalfi
albo na Bora-Bora, ale nie czujesz siê tu jak w domu?
Chyba tak.
Tak samo jak w Darfurze, czy jaskini w Afganistanie.
No ale mo¿e jest tu ktoœ...
chyba masz tu osobê, dziêki której czujesz siê tu jak w domu?
Na przyk³ad Alex? Chyba czêsto j¹ widujesz?
Nie.
Jak to nie? To twoja córka.
Szpiedzy nie zapuszczaj¹ korzeni. Taka jest zasada.
Zasada? To nie jest zasada.
To jedynie taki pogl¹d, czy te¿ sugestia albo wytyczna.
Chodzi o tê piêtê achillesow¹?
- Piêtê? Sk¹d o tym wiesz? - Grimes mi mówi³.
Ona gada z ka¿dym, kto wed³ug niego go s³ucha.
Chuck, piêknym kobietom zawsze towarzyszy baga¿.
Masz szczêœcie, ¿e Walker ma jedynie walizkê.
{y:b}CHUCK 4x02
/Chuck kontra walizka
/T³umaczenie: pablocoo
/Korekta: Highlander
.:: Napisy24.pl ::.
.:: GrupaHatak.pl ::.
/MEDIOLAN
/- Znalaz³eœ Sofiê? - Jeszcze nie.
Versace bez rami¹czek? Bardzo wyzywaj¹ce, agentko.
/Nie za du¿o ogl¹dasz /Misji Moda?
Tam jest.
- Pewnie ma je w torebce. - Inteligentne pociski?
Ja siê tym zajmê.
Przepraszam? Za kogo ty siê uwa¿asz?
Za nikogo. Jestem nikim.
Wcale nie próbowa³em... po³o¿yæ rêki na twoim poœladku.
Twoja d³oñ wci¹¿ dotyka mojej doskona³oœci.
Fakt.
Przepraszam za to. To by³ wypadek.
Taki szczêœliwy wypadek... No mo¿e nie.
Ale nie jestem ¿adnym zboczeñcem.
- To co tu robisz? - Jestem tu z...
Rozumiem.
Nic siê nie sta³o.
- Masz je? - Niezupe³nie.
- Mia³em niezrêczny wypadek. - Co siê sta³o?
Siêgn¹³em po torebkê, ona siê odwróci³a
i moja rêka spoczê³a delikatnie na jej...
- To nie ma znaczenia. - Wci¹¿ jest przy barze.
Jednak wychodzi.
- On zabiera jej torebkê. - Kto?
Barman.
Dostarczy³a w³aœnie broñ.
Oddawaj torebkê.
Proszê mnie nie zabijaæ.
Kobieta zostawi³a j¹ przy barze. Chcia³em j¹ tylko zwróciæ.
Saro?
Spodziewa³a siê nas.
ChodŸmy.
Zachowajmy spokój.
Mo¿e j¹ wyrzucê?
Czemu kliknê³o? Klikniêcia to nic dobrego.
Musi mieæ czujnik nacisku. Wybuchnie, jeœli j¹ puœcisz.
Pospiesz siê.
Rób swoje.
Pos³uchaj, jeœli mam umrzeæ to musisz wiedzieæ,
¿e akceptujê ciê tak¹, jaka jesteœ.
To sprawa z walizk¹ nie ma dla mnie znaczenia.
Nic nie ma. I tak ciê kocham.
I tak mnie kochasz?
Proszê?
Tak powiedzia³em?
Niezbyt fortunne ostatnie s³owa.
Trzy najlepsze rzeczy, jakie mo¿esz zrobiæ Roomb¹.
Numer trzy. S³ucham.
Buy More bardzo siê zmieni³o. I to chyba nie na lepsze.
Zamknij siê, Grimes.
Co siê sta³o z Buy More? Wszyscy s¹ super operatywni.
- Nie zauwa¿y³em. - Ja te¿ nie.
Dziesi¹tka.
7 metrów.
Staæ mnie na wiêcej.
Powiedzcie, ¿e to nieprawda, ¿e wszyscy tu s¹ szpiegami?
Chuck obieca³ Ellie, ¿e nie pracuje dla CIA.
Martwiê siê o ni¹. Ju¿ teraz nie sypia.
Gdyby przesz³o jej przez myœl, ¿e Chuck jest...
Nie jest.
Ale Buy More wci¹¿ jest moj¹ przykrywk¹.
To siê niestety nie zmieni³o.
Nie.
To miejsce i tak jest jakieœ...
Dziwne.
9 metrów.
Tak lepiej.
A gdzie jest Chuck?
Tworzymy udany zespó³. Ty i ja.
Zawsze przychodzisz na ratunek. Jestem z ciebie taki dumny.
W³aœciwie to z nas. I z tego, jak uk³ada siê nam wspó³praca.
Widzia³eœ Sofiê?
Nie. Jesteœ na mnie z³a?
Jeœli broni nie by³o w torebce, musia³a nie mieæ jej ze sob¹,
bo sukienka wiele nie zakrywa³a.
Nie zwraca³em uwagi. To po pierwsze.
A po drugie to stresuj¹ce, kiedy ¿ycie przelatuje przed oczami.
A musisz przyznaæ, ¿e mimo wszystko
powiedzia³em, ¿e ciê kocham. Chyba to siê liczy?
Gdybyœmy nie rozbroili bomby twoje ostatnie s³owa
dotyczy³yby tego, ¿e siê nie rozpakowa³am.
Masz racjê. Przepraszam. le zrobi³em.
A nawet mi nie zale¿y. Naprawdê.
- Szpiedzy nie pakuj¹ du¿o. - Tak w³aœnie jest.
Musimy byæ gotowi na kolejn¹ misjê.
A teraz musimy skupiæ siê na tej.
ChodŸmy, Chuck.
- Mogê w czymœ pomóc, panie Grimes? - Chcia³bym porozmawiaæ o tym,
jak wszystko sprawnie dzia³a w Buy More.
Rzeczywiœcie, wszystko idzie bezproblemowo.
Dok³adnie. I to jest problem.
Jest tak dobrze, ¿e a¿... Ÿle.
A co pan wie o kierowaniu bazy CIA?
Nic.
Ale wiem sporo o kierowaniu Buy More.
I z ca³ym szacunkiem... To ju¿ nie jest Buy More.
Masz piêæ minut.
Wystarcz¹ mi dwie. Proszê za mn¹.
Podstawow¹ cech¹ starego Buy More
by³a niedba³oœæ o szczegó³y. Poka¿ê przyk³ad.
WeŸmy taki zwyczajny, ale smaczny napój czekoladowy.
Rok temu le¿a³by tu rozlany jakiœ tydzieñ,
zanim Jeff zliza³by go z pod³ogi.
Proszê, ten jest œwie¿szy. Smacznego.
Moi ludzie s¹ szkoleni na sprawnych i spostrzegawczych.
- Tak to siê robi w CIA. - Ale nie w Buy More.
Jeœli klienci nie widz¹ plam, Ÿle odpisanych produktów,
gburowatych pracowników, którzy ich rozpraszaj¹,
mo¿e im siê podobaæ czas spêdzony tutaj. ChodŸmy dalej.
Ju¿ nie chcê byæ astronaut¹.
Chcê pracowaæ w Buy More.
Najpierw musisz grzecznie chodziæ do szko³y, ma³y.
Nikt nie powinien chcieæ tutaj pracowaæ.
Musi pani dojrzeæ szerszy obraz.
Zadowolony klient bêdzie chcia³ zostaæ d³u¿ej.
Przyprowadziæ przyjació³, rodzinê, ograniczaj¹c tym cenne zasoby CIA,
nie wspominaj¹c o tym, ¿e mo¿e zacz¹æ bli¿ej siê przygl¹daæ.
I co siê stanie, jeœli ludzie zaczn¹ siê przygl¹daæ?
Mo¿e ten jeden klient odkryje, co tu naprawdê siê dzieje.
Pani genera³.
Jeœli nawet ja zauwa¿y³em, ¿e to przykrywka CIA,
co pomyœli wrogi szpieg?
Co proponujesz?
Piêknie teraz wygl¹dasz.
Ta krew sp³ywaj¹ca do g³owy dodaje ci koloru.
Poca³ujemy siê jak w Spidermanie?
Nie.
Mo¿e póŸniej.
No ju¿.
Widzê, ¿e Sofia wynajmuje apartament prezydencki.
A mówi¹, ¿e zbrodnia nie pop³aca...
Nie, nic.
Œmia³o, powiedz.
Bo to nie jest wcale szpiegowski nawyk.
- Co nie jest? - Nierozpakowywanie siê.
Widaæ nie ka¿dy szpieg ma z tym problem.
Jak niektórzy...
Sofia czu³a siê tu na tyle swobodnie,
¿eby siê rozgoœciæ, a to zaledwie hotel.
Tak tylko g³oœno myœlê.
Wielkie dziêki.
W k¹cie jest sejf.
Dobre oko.
Jest bezpiecznie, proszê pani.
Panno Sofio, mo¿emy porozmawiaæ?
Po prostu stój na stra¿y. Od tego tu jesteœ.
- Co teraz? - Nie mo¿emy wyjœæ bez broni.
Widzisz coœ?
- Pytasz powa¿nie?! - Czy powa¿nie...?
No co ty. Za kogo mnie masz?
Skoro my nic nie widzimy, to ona tak¿e, prawda?
No tak. To chodŸmy.
Ja wezmê kartê, a ty otwórz sejf.
Dobra.
Panno Sofio.
Nie odwracaj siê.
Muszê pani o czymœ powiedzieæ.
Kocham pani¹.
Nie ruszaj siê.
Patrz na mnie.
Powinnaœ wiedzieæ, ¿e mam dziewczynê.
Przez tyle lat by³em pani ochroniarzem.
Ale najsilniejszym miêœniem w moim ciele...
jest moje serce.
I teraz nale¿y ono do pani.
Wybacz.
Dla kogo pracujesz i jak mnie znalaz³eœ?
Chêtnie odpowiem,
ale mog³abyœ chocia¿ za³o¿yæ jakiœ rêcznik?
- Czy on jest naga? - Kto?
Tak, jest.
Biegiem!
- Zabra³eœ broñ? - Oczywiœcie.
Staæ!
Za³ó¿ coœ na siebie.
Oczywiœcie. Rozumiem.
Przydzielê do tego zespó³.
I dziêkujemy za zakupy w Buy More.
- W sklepie wszystko dobrze? - Nawet zbyt dobrze.
Niestety inaczej mamy tutaj.
Œwietnie siê spisaliœcie w Mediolanie,
ale zbadaliœmy chipy, które przywieŸliœcie.
S¹ niesprawne.
- Jak to? - To fa³szywki.
Sofia zaplanowa³a ka¿dy krok.
Musia³a ukryæ prawdziwe chipy gdzieœ indziej.
Interpol i FSB szukaj¹ jej,
wiêc mo¿emy jedynie czekaæ, a¿ znów pojawi siê na radarze.
/Pani genera³. /Przepraszam, ¿e przeszkadzam.
/Jest tu mê¿czyzna z magazynu /"Lepszy biznes".
/Chc¹ przyznaæ Buy More nagrodê /za doskona³oœæ.
/Kierownik musi j¹ /formalnie zaakceptowaæ.
Zaraz tam bêdê.
Potrzebujemy na górze œwie¿ej krwi.
Oby pana w³ochatemu przyjacielowi, panu Grimesowi, siê powiod³o.
Powiod³o z czym?
Powiedzmy...
¿e przeprowadza rekrutacjê.
Dzieñ 184.
Wci¹¿ uciekamy przed niebieskimi.
Och, s³odkie Buy More. Jak i dlaczego ciê spaliliœmy?
To by³y mroczne dni.
Graliœmy w Whisper Lounge za resztki tapas.
I mieszkamy teraz tutaj.
Na ³onie przyrody.
Z moj¹ furgonetk¹.
Nikt nas tutaj nie znajdzie.
Nie jest tak Ÿle.
Uczê siê lepiej rozumieæ wy¿szy stan œwiadomoœci.
Jeff ma nowego pupilka. Kamieñ o imieniu Siny.
Pyta³em, czemu akurat Siny.
Powiedzia³, ¿e kiedy go uderzy, nie zostaj¹ na nim siniaki.
Po co sobie zawracaæ g³owê tymi kretynami?
Mo¿e to kretyni, ale to moi kretyni.
Buy More by³o moim domem przez osiem lat.
Bez Jeffa i Lestera to bêdzie zwyczajny sklep elektroniczny.
Têsknisz czasami za Ace of Base?
Bez przerwy.
Jeffrey, znaleŸli nas!
Wyci¹gaj truciznê.
Skoñczymy jak Thelma i Louise.
Tak jak æwiczyliœmy. Thelma i Louise.
- Oni s¹ wszêdzie! - Czekaj. Zajmê siê tym.
To nie nas szukacie.
To nie was... Hej! Przestañ!
Pos³uchajcie.
Chcemy wam zaoferowaæ wasze posady z powrotem.
- Jakie posady? - Wasze stare posady.
Buy More odbudowano i nikt was nie obwinia o po¿ar.
Wszystko gra.
Co ty gadasz? Od miesiêcy œledz¹ nas samochody.
Mo¿e po prostu jad¹ za wami?
Zaraz, zaraz.
Przebyliœcie taki kawa³ drogi, ¿eby zaoferowaæ nam pracê?
Jesteœcie 7 minut drogi od Burbank. Uwzglêdniaj¹c korki.
Nie, nie. Widzê, o co chodzi, Jeffrey.
Z jakiegoœ powodu potrzebuj¹ nas.
- Mamy kartê przetargow¹. - Czas na negocjacje.
Jeœli mamy przyj¹æ ofertê pracy...
Chcemy podwy¿ki. I dodatkowych korzyœci.
Samochód s³u¿bowy i trzy kilogramy...
biszkoptów bezglutenowych...
Chyba wody mi odesz³y.
To jedna z najbardziej poni¿aj¹cych rzeczy, jakie robi³em.
Wiem, ¿e wola³byœ byæ na misji, ale ¿ycie to nie tylko misje.
Rozmawia³em ostatnio z Alex i mówi³a, ¿e dawno siê nie odzywa³eœ.
Czemu rozmawiasz z moj¹ córk¹?
Wa¿niejsze jest, czemu ty z ni¹ nie rozmawiasz?
Ma mamê, przyjació³, swoje ¿ycie...
Ja do tego nie pasujê.
I nie bêdziesz, jeœli nie spróbujesz.
Czeœæ, Devon. Pomóc ci?
Nie trzeba. To tylko ma³e zakupy.
Ale by³em w Buy More. Wszyscy pracownicy
s¹ niezwykle atrakcyjni i wyszkoleni.
Zupe³nie jakbym... ja tam pracowa³.
Ale czemu ja mia³bym pracowaæ w Buy More?
Chyba, ¿e by³bym szpiegiem.
Wiesz, ¿e ja i Casey wci¹¿ jesteœmy szpiegami.
Buy More to wci¹¿ przykrywka. To nie ma zwi¹zku z Chuckiem.
W³aœnie. To ju¿ nie moja dzia³ka.
Wiem, wiem. Wybacz to przes³uchanie.
Wiem, ¿e ostatnio przesadzam, ale to bardzo wa¿ne,
¿eby Ellie wiedzia³a, ¿e mo¿e liczyæ na nas wszystkich.
- Ze wszystko jest w normie. - Jasne...
W zupe³nej.
/Normal, jakby powiedzia³ Hiszpan.
- Nic nadzwyczajnego. - Dziêki.
- Pomogê ci. - Dam sobie radê.
Nawet palcem kiwn¹æ nie musisz.
- Co to jest? - Taki tam sprzêcik
u³atwiaj¹cy zasypianie. DŸwiêk lasów deszczowych,
bia³y szum, delfiny... Standardzik.
To mi³e, ale zrobi³eœ ju¿ tak wiele.
Rozejrzyj siê. Mamy dwa ³ó¿eczka,
kuchniê pe³n¹ wegetariañskiego jedzenia dla dzieci.
Kochanie, nie jesteœmy wegetarianami.
Ale moglibyœmy byæ.
Powiedz, co tak naprawdê siê dzieje.
Oboje wiemy, ¿e nie pozwolisz, ¿eby inni ci pomagali.
Praktycznie sama wychowa³aœ Chucka, po tym, jak twoja mama...
- Wiêc chodzi o moj¹ mamê? - Nie! Sk¹d¿e.
Nie!
Jesteœ najgorszym k³amc¹ na œwiecie.
Powiedz. Chodzi o mamê?
Tak.
Nie chcê, ¿ebyœ czu³a, ¿e czegoœ lub kogoœ brakuje.
Nie martw siê mn¹. Niczego mi nie brakuje.
Nie potrzebowa³am matki, kiedy dorasta³am,
nie potrzebowa³am jej na studiach i nie potrzebujê teraz.
Ty i Chuck jesteœcie jedyn¹ rodzin¹, jakiej mi trzeba.
Dobrze.
Wiêc zawrzyjmy uk³ad.
Pozwolê ci pomagaæ,
ale sama nie bêdê siedzieæ bezczynnie.
Lepiej dzia³amy jako zespó³.
Nie rób tego.
Czego?
Nie rozpakowuj siê. Jeœli teraz to zrobisz,
to tylko z powodu naszej rozmowy.
Nie chcê tego. Zrób to, kiedy poczujesz siê tu swobodnie.
- Jak w domu. - Czujê siê tu swobodnie.
Po prostu...
Zapuszczanie korzeni nie przychodzi mi ³atwo.
Wiem.
Z tat¹ zawsze byliœcie w drodze.
¯ycie szpiega te¿ nie u³atwia za³o¿enia domu.
Rozumiem to. Do tego jesteœ przyzwyczajona.
Kocham ciê, bo siê od siebie ró¿nimy.
Jedna sukienka niczego miêdzy nami nie zmieni.
Jedna sukienka.
Proszê?
Sofia wypakowa³a wszystko poza jedn¹, cekinow¹ sukienk¹.
Faktycznie, w³o¿y³a j¹ do walizki.
- Nie widzieliœmy jej wczeœniej? - Na nagraniu ochrony.
Jaka modelka za³o¿y³aby dwa razy tê sam¹ sukienkê
maj¹c ca³¹ szafê mo¿liwoœci?
Bo to mo¿e nie jest zwyczajna sukienka.
Wed³ug Beckman technologia jest w chipach, a nie w kulach.
Mo¿e chipy...
S¹ ukryte w sukience? W cekinach?
Kiedy tydzieñ mody siê skoñczy, przemyci j¹ przez granicê.
W jednej z kolekcji. Wiêc wci¹¿ jest w Mediolanie.
Jutro zakoñczenie. Musimy natychmiast tam wracaæ.
Dobrze, ¿e jesteœmy ju¿ spakowani.
Jeœli Sofia ukrywa sukienkê w jednej z tych kolekcji,
to pewnie gdzieœ na ty³ach.
Zgadujê, ¿e tam.
- Wygl¹daj¹ jak nasi ch³opcy. - Myœlisz, ¿e siê uda?
Jak najbardziej.
Tylko patrz.
/Signore, signore. /Buona sera.
/Buona sera.
Mi³o was poznaæ. Naprawdê.
Nazywam siê Charles Carmichael
i coœ wam wyjaœniê.
To mnie szukacie i na wasze nieszczêœcie,
potrzebujê sukienki, która jest za tymi drzwiami.
I dobranoc.
Posz³o lepiej, ni¿ myœla³am.
Nie ufasz moim usypiaj¹cym rêkawiczkom?
Jestem z nich bardzo dumny.
- Poszukaj tam. - Jasne, wieszak. A ty...
- Wybaczy pani. - Musimy siê spieszyæ.
Szybciej siê nie da. Sporo tu tych sukienek.
To nie te...
Bingo.
Patrz, znalaz³em.
Powiem tylko, ¿e to œwietny pomys³.
Jeœli chodzi o misjê. Najlepsza z mo¿liwych.
- Zapnij. - Jasne.
Wrzucê to tutaj i gra gitara.
- Biustonosz. - Oczywiœcie.
W koñcu to sukienka bez rami¹czek.
Wracajmy do domu.
/SprawdŸcie tutaj!
- Mamy ma³y problem. - Tam.
Staæ!
Kocham ciê, Saro.
Chuck!
Chyba masz coœ, co nale¿y do mnie.
Rzuæ to.
Piêciu na jednego.
Kiepskie szanse.
Rozumiem.
Zepsu³eœ moje stosunki z pann¹ Sofi¹.
Niczego nie zepsu³em. Nie mia³eœ szans.
Ona jest zimna i zdystansowana...
Poczekaj. To nie to.
Mo¿esz potrzymaæ?
Tego szuka³em.
Spoliczkowa³eœ mnie!
Pasuje ci rudy kolor.
Odwraca uwagê od twarzy.
Brawo!
/TAJEMNICZA MODELKA ZADZIWIA /ŒWIAT MODY WALK¥ NA WYBIEGU
Zapewniam, pani genera³. Moja przykrywka jest nietkniêta.
Wiem.
Zadzia³aliœcie szybko i z g³ow¹.
Dziêki wam zdobyliœmy chipy naprowadzaj¹ce inteligentne pociski
i umieœciliœmy jednego z najlepszych sprzedawców Volkoffa za kratkami.
Fajnie znów tu pracowaæ.
Fajnie znów byæ w domu.
Zrobi³em ci koktajl proteinowy z od¿ywkami dla dziecka.
Dziêki. W³aœnie wychodzê.
Mój m¹¿ kupi³ ostatnio za du¿o urz¹dzeñ u³atwiaj¹cych zasypianie
- i idê je w³aœnie oddaæ. - Nie!
To znaczy... To moja wina. Sam powinienem je oddaæ.
Myœlê, ¿e sobie poradzê.
Jesteœmy dru¿yn¹, pamiêtasz?
No tak, jasne.
Tylko nie siedŸ tam za d³ugo. Wracaj jak najszybciej.
Jasne.
- Czeœæ, Devon. - Stary, kwoka opuœci³a gniazdo.
- Kwoka? Co ty gadasz? - Ellie jest w drodze do Buy More.
No i?
/Rozmawialiœmy o tym i wiem, ¿e nie jesteœ szpiegiem,
ale czy Ellie w to uwierzy, kiedy zobaczy nowe Buy More?
/Elektronika na lewo. /Rozrywka w prawo.
No dobra.
Pomogê panu.
- Tego pani szuka? - Idealny.
Uwielbiam dzieci.
- CzeϾ, El. - CzeϾ.
Witaj w nowym Buy More.
Co siê dzieje? To miejsce jest jakieœ dziwne.
Mo¿e to przez obecn¹ restrukturyzacjê w firmie.
Ka¿dy jest taki wiesz...
Przepraszam.
Restrukturyzacja zosta³a w³aœnie zakoñczona.
Mimo ¿e na pocz¹tku coœ wydaje siê byæ nie tak,
zapewniam, ¿e Buy More jest takie samo jak zawsze.
CzeϾ.
Czy któryœ z was mo¿e mi pomóc?
Nie.
Mamy przerwê.
S³ysza³em, ¿e jesteœ w ci¹¿y.
Masz w tej macicy miejsce dla dwóch?
- Zje¿d¿aj, Jeff. - Daj znaæ.
Niektóre rzeczy nigdy siê nie zmieni¹.
Zawsze ja mogê ci pomóc.
Mówi³em. Zwyczajne Buy More.
- Panie Grimes. - Diane?
Pani genera³.
Moi prze³o¿eni monitorowali Buy More od czasu ponownego otwarcia.
Uwa¿aj¹, ¿e twoje zmiany wzmocni¹ nasz¹ przykrywkê.
Zas³u¿y³eœ na to.
Bardzo dziêkujê.
- Na co zas³u¿y³em? - To klucze do Buy More.
Awansujê pana na kierownika, panie Grimes.
Zaraz. Moment.
Chyba chce pani powiedzieæ na asystenta kierownika.
Nie ka¿ mi ¿a³owaæ.
Jestem kierownikiem?
- Ja jestem kierownikiem? - Gratulujê.
Ch³opaki.
Czego, Morgan? Relaksujemy siê!
Pijemy dzisiaj na mój koszt!
Dziêki, stary!
Tanie drinki. I w czasie happy hour.
Stary, dobry Morgan.
Skoczysz dzisiaj z nami na drinka?
Muszê siê przygotowaæ do misji.
Casey...
Jak Burbank móg³by byæ dla ciebie domem,
jeœli nie dasz mu szan
…