YouSub
Untitled

tr Turkish

Untitled Turkish subtitles

0 downloads · 1,319 lines · added Aug 22, 2015

Report a problem
What's wrong?
Advertisement

Turkish transcript

Nasıl işletilir hakkında konuşacağım.
Daha önceki bazı dersleri seyrettim ve
şunları varsayacağım
çok muazzam yetenekli insanları işe aldınız.
En azından bazı insanların sevdiği
bir ürün yaptınız.
Ve biraz da sermaye arttırdınız.
Şimdi de, şirket inşa etmeye çalışıyorsunuz.
Bir ürün oluşturuyordunuz ve
şimdi de bir şirket oluşturmanız lazım.
Ve bence bir şirket oluşturmak
ürün oluşturmaya nazaran çok daha
zor.
En basit sebep, insanlar mantıksız.
Muhtemelen bunu biliyorsunuzdur, ya ebeveyinleriniz,
ya eşiniz ya kardeşiniz veya
öğretmeniniz, hayatınızdaki birisi mantıksız.
Bir şirketi inşa etmek demek
bütün bu mantıksız insanları bir araya getirip, bir binaya koymak ve
orada günde en azından 12 saat yaşamak demek.
Çok zor bir şey.
Bunlarla uğraşmak için teknikler var ve
bazıları bunlarda iyi oluyor ve bazıları olmuyor ama
işletmek bunla alakalı.
Şirket inşa ederken yaptığınız şey
bir motor inşa etmektir.
En başta bir beyaz tahtaya
çiziyorsunuz ve onu mimari ediyorsunuz ve
kavramsal olarak temiz, güzel ve hoş gözüküyor.
Ama bunu pratiğe dökmeye
başlayınca, daha çok buna benziyor ve
hepsini bir bantla bir arada tutuyorsunuz.
Ve bunu beraber tutmak için kahramanvari
çaba gerekiyor.
Onun için insanlar haftada 80, 100 saat çalışıyor,
bu kahramanvari çaba bunları tek parça tutmak için
gerekiyor.
Çünkü hali hazırda daha cilayı yapmadınız.
Nihayetinde
yüksek performans gösteren bir makine yapmak istersiniz.
Kimsenin her saat ve her dakika merak etmediği
bir makine.
Biliyorsunuz
Ebay'da şöyle espri yapardık, eğer Marslılar Ebay'i ele geçirse
dünyanın fark etmesi 6 ay sürerdi.
Bu nihayetinde gelmek istediğiniz nokta.
Veya Warren Buffet'in dediği gibi, salakların yöneteceği
bir şirket kur çünkü zamanla yönetecekler.
Bunu istersiniz, salakların yönetebildiği
bir performans makinesi.
Önder olarak, sizin asıl işiniz nedir?
Göreviniz nedir?
Dar bir kapsamda konuşursak, bu konu için yazılmış
olan sadece bir kitap var, nasıl yapılacağını anlatıyor. Biraz eski
1992'de Andy Grove tarafından yazıldı
çok meşhur, çok başarılı ve
onun iş tanımı şöyleydi
bir kurumun çıktısını en fazla yapmak,
sorumlu olduğunuz kurumun, CEOlar
herşey ve başkan yardımcıları bu kurumun parçası.
Ve sizin etrafınızdaki kurum, eğer VPE iseniz
ürün takımının performansı
ile de sorumlusunuz,
veya pazarlama çünkü orada etkiniz var.
Ve insanları böyle ölçersiniz ve odaklanmak istediğiniz
çıktı, girdi değil, ölçüm ile ilgili eski bir deyiş var
hareket değil de onu ilerleme ile karıştırmak,
sadece ilerlemeyi ölçün.
Bu birazcık süslü ve şaşalı
kulağa gelecek.
Belki insanlar büyük bir kurumu yönetmekten
zevk alıyorlar ve çıktıdan sorumlu olmaktan.
Ama pratikte, bugün öğreneceğinizi
umut ettiğim şey, daha çok dondurma siparişi vermek gibi,
resepsiyondaki kişiye telefona nasıl cevap verilmesi gerektiğini öğretmek gibi,
çalışanlarınıza sıkıcı işlerde hizmet
etmek gibi.
Bunu konuşalım.
En başta,
şirketi başlattığınızda her şey karışıkmış gibi olacak.
Ve böyle olmalı, eğer çok fazla süreciniz varsa,
çok fazla tahmin edilebilirlik varsa,
muhtemelen hızlı ve yaratıcı şekilde icat etmiyorsunuzdur.
Her gün yeni bir sorun varmış
gibi olmalı ve temelinde yaptığınız şey sağlığa göre önceliklendirmek.
Bazı şeyler sorunmuş gibi gözükecek ve
aslında sadece soğuk algınlığı, kendi kendine geçecekler.
Birisi birşeye bozulmuş.
Bu soğuk algınlığı olabilir, strese girmemelisiniz
ve buna çok fazla zaman
harcamamalısınız.
Ve bazı şeyler soğuk algınlığı gibi gözükecek.
Ama tıpkı acil odasındaki gibi,
eğer doğru şekilde teşhis edilemezlerse, ölümcül olabilirler.
Burada size vermeye çalıştığım
size bakış açılarıyla neyin soğuk algınlığı olduğu neyin
ölümcül olabileceğini farketmek.
Square'de öğrendiğim en önemli şeylerden
biri de düzenleme (editör) kavramı.
Ve bu
14 yıldan beri gördüğüm, işinizi nasıl
yapmalısınız ile alakalı en iyi benzetme.
Doğal, doğal bir benzetme
her gün hatırlayabilirsiniz.
Ve diğer çalışanlarınıza da
aktarmanız da kolay, kendileri
değişiklik mi yapıyor yoksa yazıyor mu anlayabilirler.
Doğal bir yapı.
Genelde birisi sizden birşeyi yapmanızı istedi mi
anlarsınız.
Daha çok yazıyor muyum yoksa değiştiriyor muyum?
Değiştirici olarak, işiniz için en iyi benzetme,
ve değişiklik yaparken yaptığınız spesifik şeyleri
konuşuyoruz.
Bir editör'ün (değiştiricinin) yaptığı ilk şey, ve
bunu hepiniz okulda tecrübe ettiniz,
arkadaşınıza veya öğretmene bir kağıt verdiğiniz de,
editör'ün yaptığı ilk şey,
bir kırmızı kalem çıkarıp, veya bugünler de online
birşeylerin üzerini çizmeye başlarlar.
Basitçe birşeyleri kaldırıyorlar.
Bir editörün en önemli görevi basitleştirmek,
ve bu genelde bazı şeyleri atlamak manasına geliyor.
Ve bu sizin işiniz, takımınızdaki
herkes için netleştirmek ve basitleştirmek.
Ne kadar çok basitleştirirseniz, insanlar o kadar iyi performans gösterecekler.
İnsanlar karışık açılımları anlayamaz
ve takip edemezler.
Onun için 1, 2 veya 3 şeye damıtmanız
lazım.
Tekrar edebilecekleri bir çerçeve olsun,
düşünmeden tekrarlayabilecekleri,
arkadaşlarına tekrarlayabilirler,
geceleyin tekrarlayabilirler.
Karışıklık bahanesini kullandırmayın.
Bir çok insan size bunun çok zor olduğunu
, çok karışık olduğunu söyleyecek.
Biliyorum, başkaları basitleştiriyor ama
bu benim için değil.
Bu karışık bir iş.
Yanılıyorlar!
Dünyayı 140 karakterde değiştirebilirsiniz
Tarihdeki en başarılı firmaları
çok basit şekilde anlatarak oluşturabilirsiniz.
Ürünleri 50 karakterden daha az şekilde pazarlayabilirsiniz.
Şirketinizi aynı şekilde kurmamak
için bir sebep yok.
Onun için her atılımı,
her ürünü, her pazarlamayı, herşeyi
basitleştirmeye çalışın.
Basitçe o kırmızı şeyi çıkarın
ve birşeyleri ortadan kaldırın.
İkinci şey, editörlerin yaptığı,
sizi açıklayıcı sorular sorarlar.
Birine bir yazı verdiğinizde,
genelde ne yaparlar?
Bir yerde belirsizlik bulurlar
ve sorarlar, bunu mu demek istedik yoksa şunu mu,
bunun bir örneği var mı?
Bu sizin işiniz, bir toplantıdasınız ve
insanlar size bakacaklar, yaptığınız
gerçek şey bir çok soru sormak.
Basit olabilirler, şunun gibi basit sorular,
bunu haftada 7 gün mü denemeliyiz yoksa 6 gün mü?
Temel sorular da olabilirler,
buradaki rekabet üstünlüğümüz nerede?
Yatırımcı olarak da bunu yapmaya
çalışıyoruz, sizler milyarlarca şey hakkında milyarlarca
soru soracağız ve sonsuza kadar araştırma yaptırtacaklar.
Biz bu şirket için gerçekten de önemli olan
1, 2, 3 veya 4 tane şey nedir
sorusunu sorup, sadece onlara odaklanıyoruz.
Bizim daha kararlı olmamıza izin veriyor ve
bu kararları hızlıca alabiliyoruz.
Sizin günlük işinizden alı koymuyoruz,
ki bu şirketi inşa etmek.
Ve gene de en doğru
cevapları alıyoruz.
Bütün bu ilave
ayrıntılar veya veriler yok.
Bu zor birşey, bunu pratik etmeniz lazım, ama
bunda iyi olunca, ortadan kaldırdığın her adım için,
Andy Grove'un hesaplamasına göre, performansı %30-50 arası arttırabilirsin
Ondan sonra yapacağın şeyi kaynakları paylaştırmak
Editör mantığıyla,
editörler bunu sürekli yapıyorlar.
Orta doğuyu haber yapan Orta doğudan
editörleri alıp Silikon Vadisine getiriyorlar,
çünkü şu anda Silikon vadisi daha ilginç.
Veya onları spor bölümüne aktarıyorlar
çünkü diğer gazete ve yayınların spor bölümü ile
rekabet ediyorlar.
Burada, yukarıdan aşağı olabilir,
bir çok kaynağı alırım ve
insanlar derler ki, şimdi buraya gidiyoruz
bu temelde rekabet edeceğiz.
Ve bir daha ki ay, çeyrek, yıl
Şöyle derim
Orta doğu haberleri sıkıcı oluyor
Bunu artık yapmak istemiyoruz
Başka birşeyi takip edelim veya aşağıdan yukarı olabilir,
gazetecilerin çoğunlukla
kendi hikayeleri ile ortaya çıkıyorlar, sizle çalışan insanlar.
Genel olarak, kendi insiyatiflerini almalılar.
Google'u takip eden bir gazeteci,
duydukları birşeyden dolayı ilginç bir hikaye buluyor
bunların bir iki tanesini editöre onay için sunuyor.
Ama editör şunu demiyor, Google'u takip et,
ve istediğim açı bu.
Çok nadiren bunu yapıyorlar ama
ama her gün gazetecilerin
yaptığı günlük işin çoğunluğu bu değil.
Zamanla amacınız hergün daha
az kırmızı mürekkep kullanmak.
Çalışanlarınızla ne kadar
iyi iletişim kurduğunuzun bir ölçüsü,
neyi önemli olup olmadığı hakkında
niye bazı şeylerin önemli
olup olmadığı hakkında,
hergün kullandığınız kırmızı mürekkep miktarı.
Kötü bir gününüz olabilir ve
her tarafta kırmızı mürekkep olabilir.
Ama bir sonraki aydaki kırmızı mürekkep
bir önceki aydan daha fazla ise, bir sorun var.
Eğer bir sonraki çeyrek, bundan daha fazla ise.
Ne kadar kırmızı mürekkep kullandığınızı ölçün.
Diğer çok önemli olan şey ise
insanlara çok bariz gelmese de,
editörün işi sabit bir ton tutturmak.
Eğer herhangi biriniz Economist'i okuyorsa,
tek bir sabit ton olduğunu söyleyebilirsiniz.
Economist'te herhangi bir makaleyi seçebilirsiniz, ve
sanki aynı kişi tarafından yazılmış gibi hissediliyor.
İdeal olarak şirketiniz,
websiteniz, PR yazınız,
paketlemeniz, fiziksel bir ürün ise.
İşe alma dokümanında, sanki bir kişi
tarafından yazılmış gibi olmalı.
Bunu yapmak çok çok zor,
ve en başta kendiniz yapmaya niyetlenebilirsiniz
, kurucu iseniz sorun yok.
Kendisi en başta.
Ama zamanla, bütün tek ton editörlüğünü
kendiniz yapmak istemezsiniz.
İnsanlar tondaki
farklılıkları farkediyorlar.
Eğer bu websitesi sayfası
işe almadan çok farklı ise, anlıyorsunuz.
Hemen şu soruyu soruyorsunuz, bu niye böyle?
Raporlamada sorun mu var?
Oradaki önderler
şirketin tonunu anlamıyorlar mı?
Bunu zamanla düzeltmeniz lazım
Ama başlangıç noktanız
herşey benzermiş gibi hissedilmeli.
Pratikte çok zor.
Neredeyse her bir şirketin bir kısmının
farklı tonu var.
Apple'da, Steve'in
yönetiminde bile, bunu sıkıca yapmaya
çalışıyorlardı.
Apple'da çalışan birine sorsanız,
onların dahili işe alma araçlarını sorun
Apple ürünü gibi hissiyat veriyorlar mı?
Hepsi size hayır diyecek.
Onun için asla %100 değilsiniz,
ama mümkün olduğu kadar yakın olmak istersiniz.
Bundan sonraki karışık konu yetkilendirmek.
Editör benzetmesi ile
beğendiğim diğer birşey
Yazıcılar dünyadaki işin çoğunu yapıyorlar.
Editörlerin bir yayındaki içeriğin büyük çoğunluğunu
yazmıyorlar.
Bu şirketiniz için de geçerli.
İşin çoğunu yapmayacaksınız.
İşini çoğunu yapmamalısınız.
Ve işin çoğunu yapmamanın
yolu yetkilendirmek.
Yetkilendirme ile ilgili sorun,
aslında siz herşey için sorumlusunuz.
Kurucu CEO olarak bahane yok,
oradaki departman yaptı diye birşey yok,
şuradaki adam mahvetti,
her zaman her şey için
sorumlusunuz, özellikle bir şeyler yanlış gittiğinde.
Nasıl yetki verip, tahttan düşmezsiniz.
Zor bir şey,
ikisi de günah, eğer fazla yetki verirseniz,
veya
mikro yönetim yaparsanız, ikisi de günah.
Bunu çözmeniz için sizi iki tane
teknik göstereceğim.
Birincisi, aslında bu yüksek çıktı yönetimi
ve büyümeden geliyor, şöyle biliyor görev ile alakalı yetişkinlik.
Şunun için biraz böyle süslü bir cümle
bu kişi bunu daha önce yaptı mı?
Bu kadar basit.
Bunu yapmak için o kişi ne kadar yetişkin ve
aynı görevi ne kadar yapmışlarsa, o kadar yetişkinler.
Onlara daha fazla ip vereceksiniz.
Yeni birşey deniyorlarsa, daha az ip vereceksin,
onlara daha fazla anlatacaksın ve
sürekli olarak takip edeceksin.
Çok basit bir kavram ama
beyninizde yer etmesine değer.
İlginç etkisi ise
çok radikal, hiç bir yöneticinin
hiç bir CEO'nun tekbir yönetim şekli olmamalı.
Yönetim şekliniz çalışanlarınıza
göre ayarlanmalı.
Bir kişi ile alakalı olarak,
mikro yönetici olabilirsiniz çünkü bunda çok yeniler.
Başka birisi ile,
bir çok şeyi yetkilendirebilirsiniz, bu konuda çok yetişkinler.
Onun için birilerinde referans doğrulaması yapmak
iyi birşey, aradıklarınızın yarısı onların mikro yönetici
olduklarını söylüyor, diğer yarısı
yetkilendirme yaptıklarını söylüyor,
bu aslında bir özellik, sorun değil.
Bunu en başta anlamadım,
insanların benle ilgili referans doğrulaması yaptıklarında ve karışık
bir mozaik ile geldiklerinde şaşırırdım.
Basitçe, nihayet anlamıştım
belki işimi doğru yapıyordum,
ve tabii ki
diğer kişiler de böyle yapıyordu.
Daha ince bir cevap ise,
bunu çıkardım, nasıl karar verebilirsiniz?
Kendimiz yapmak veya yetkilendirmek
Çok sık kendiniz yapmak istemezsiniz.
Bunu Peter'dan ödünç aldım,
hayatımda yaptığım ilk 2'e 2'lik matris
ama en azından bana birşey öğretti,
basitçe, kararınıza olan inanç
çok yüksek, çok düşük.
Bazı zamanlarda, birşey yanlış olur
ve başka zamanlarda bunu öyle yapmazdınız ama
cevabın doğru olup
olmadığını bilemezsiniz.
tabi bir de sonucu var
bazı şeylerde yanlış karar verirseniz
bunların sonuçları şirketiniz için felaket olur ve kaybedersiniz.
Bazı şeylerin çok az etkisi var
günün sonunda çok büyük
bir fark yapmayacak, en azından en başta.
Benim inandığım
sonucu az mühim olanlar
ve az emin olduğunuz şeyleri
kesinkez başkalarına delege etmelisiniz ve yetkilendirme
şöyle olmalı, insanlar hata yapar ve öğrenirler.
Diğer tarafta,
sonuçların çok mühim olduğu ve
çok emin olduğunuz şeyler var,
genç arkadaşınızın hata yapmasına
izin veremezsiniz.
Bu hata için nihayetinde sorumlusunuz
ve sizin için çok önemliyse, buna izin veremezsiniz.
Bunu yapmanın en iyi yolu
düşüncenizi açıklayın, niye
Meşgulken çok kolay bir kestirme,
niyeleri açıklamak, bunu denemek çok önemli
Ben LinkedIn'deyken, bir arkadaş vardı,
çok yetenekliydi.
Eğer onunla bir konuda hem fikir olmasaydık,
biraz canımız sıkılıyordu ve
onu ikna etmek için niye bir kararı verdiğimi anlatmak
için çok vakit harcadım.
Onun sihirli kartı, eğer onu yeteri kadar ikna edememişsem,
göstereceği kart şöyleydi
tamam, sen patronsun ve bunun manası
çok fazla sosyal sermaye harcıyordum manasına geliyordu.
Bunu ne zaman dese,
çok ince bir çizgi oluşturduğumu biliyordum ve
bunu çok sık yaparsam, geri tepecekti
onun için bunu yaptığınız zamanları takip edin.
Bunun örneği Square,
dünyadaki en sevdiğim insanlardan biri,
ve benim ikinci işe aldığım kişi, ilk pazarlama
işe alması, Inner Square adlı programı yönetmek istedi.
her square kullanıcısına 10 tane
square verilmesini mümkün kılıyordu.
Bir yiyecek tırı düşünün,
10 tane square koyun oraya ve
insanlar bunları alacaklardı, ve Kyle'in bu iyi fikri vardı,
bu çok iyi bir pazarlama programı olacaktı.
Square'ler square'ları dağıtacaktı ve
marka ile ilgiliydi,
felaket doğurmayacaktı.
O 10 tane square çok maliyetli değildi,
finansal olarak karşılayabilirdik.
Ama, o anki benim 10 yıllık tecrübem
şunu dedi, bunu manalı bir ölçekte
çalışmasına imkan yok, ölçülerimizi çok oynatmayacaktı ve
benim yapılmamasını tercih ederdim.
Ama Kyle,
çok heyecanlıydı, onun yapmasına izin verdim.
Şunu öğrendi,
bunu ölçünce çok büyük birşey değil.
Şirket için devasa bir değer oluşturmuyor.
Epeyce bir operasyonel karmaşa getirdi
bunları insanlara yollamak ve
onları square yapmak.
Ama işini yapmak için heyecanlanmasına yol açtı ve
gelecek fikirleri filtrelemeye,
kesinkez onun 'hata'yı yapmasına değerdi.
Sonraki ve muhtemelen en önemli şey
takımı ayarlamak.
Bunlar çalıştığınız insanlar ve
kimsenin muazzam bir takımı olmayacak ve
kesinkez böyle başlamayacaksınız.
Yapacağım şey şu
takımı ayarlarken başarı olasılığını azami yapmak.
Şarjör ve kurşun fikrini seviyorum.
Şirketlerin çoğu işe alma moduna girince
Sam'in dediği gibi, bunu biraz geciktirmeniz lazım, ama
bir kere başlayınca bir sürü insanı işe alıyorlar.
Ve şöyle
şunu bekliyorsunuz, insan ekledikçe
çıktınız veya beygiriniz
yollama hızınız artacak.
Ama öyle olmuyor.
Daha çok mühendis işe alınca
çok daha fazla birşey yapmıyorsunuz,
bazen daha az birşey yapıyorsunuz.
Daha fazla tasarımcı alınca,
kesinkez daha birşey yapmıyorsunuz,
daha az iş yapıyorsunuz ve niyesi konuşabiliriz.
Bunun sebebi, insanların çoğu
en muazzam insanlar bile aslında kurşunlar.
Şirketinizde ihtiyacınız olan şey ise şarjör, ve
şarjör sayınız kadar ateş
edebilirsiniz.
Şirketinizin hızı şarjör ekleyerek
artar ve ondan sonra onlara kurşun koyarsınız,
ve birçok şey yapabilirsiniz.
Bir şarjörlük firmadan,
ki genelde böyle başlıyor.
iki şarjörlü firmaya, bir anda iki kat daha
fazla iş yapabiliyorsunuz, günlük, haftalık, 3 aylı bazda ve
3 şarjöre giderseniz daha iyi, 4 şarjör muazzam.
Şarjörleri bulmak çok çok zor
ama onlara sahipseniz, onlara çok hisse verin
yükseltin, her hafta yemeye götürün çünkü
gerçekten de değiştirilemezler.
Çünkü kültüre de haslar.
Bir şirketteki şarjör başka şirkette şarjör
olamaz çünkü birinin şarjör tanımı
birşeyi fikir aşamasından alıp piyasa sürmeye kadar
iş yapabilme ve insanları peşine takma olabilir.
Ve bu çok kültürel birşey,
çok özel bir yeti
Sizin aklınıza şimdi 2 tane soru geliyordur,
kimin şarjör olup olmadığını nasıl anlarız?
Birincisi, çok ufak sorumluluklar ile
başlarsınız.
Çok basit olabilir.
Şunun gibi birşey, benim ofisimde akşam 9'da
olan bütün mühendisleri dondurma
ile ödüllendireceğim.
Bu aslında gerçek bir örnek.
Square'de mühendislerimizin çok sıkı
çalışmalarına üzülmüştüm.
Ve biliyorsunuz
belki %20-%30'u gece geç vakte kadar kalıyorlardı ve
birşeyler sunmak istedim, onlara yemek sunabilirdik ama
daha güzel bir şey vermek istedim,
alkol düşünebilirsiniz ama
birazcık komplike
Smoothie'ler enerjinizi emen
pizzadan daha iyi.
Ama kimse bu smoothileri tam saat 9'da
alamadı, buz gibiydiler, tatları iyiydi
ve mühendislerin bulacağı doğru yerde teslim ediliyordu.
Bu kolay zannedersiniz ama
bunu doğru yapmak aylarımızı aldı.
Bir tane stajyer başladı ve
ikinci gününde,
ona bu sorunu anlatıyordum ve
dedi ki, ben yaparım. Ben dedim ki
imkanı yok.
Ofis yöneticim yapamadı, asistanım yapamadı,
hepsi de oldukça iyiler.
Bu olmayacak ve nihayetinde
zamanında, doğru yerde oldular
ve ilk iç güdüm, çok iyi
artık smoothie ile ilgili birşey yok.
Ama şimdi, ona artık daha karışık
bir iş verebilirim
ve bunu bütün çalışanlarınızla
yapmak isterseniz, onların sorumluluklarını
yanlış gidene kadar arttırmalısınız ve yanlış gidecek.
Herkes, ben dünyayı yönetemezdim, herkesin
yapabileceği bir karmaşıklık var ve
yapmak istediğiniz, bozulana kadar
ilerlemek ve o rolde kalmaları gerekiyor
o seviyedeki ilerlemişlikte.
Ama bazı insanlar sizi şaşırtacak,
değişik geçmişlerden gelen ve
beklemediğiniz insanlar, tecrübesiz insanlar,
çok karışık görevleri halledebilirler,
bunu sürekli test edin ve zorlayın.
Birisini işe aldığınız zaman bakmak
istediğiniz diğer bir sinyal ise,
açık bir ofiste, bakın kim başkalarının masasına gidiyor,
özellikle rapor vermedikleri kişilerinkine.
Eğer insanlar sizin masanızı geliyorlarsa,
rapor vermedikleri bir
başkasının masasına,
şunu işareti, o kişinin
yardım edebileceğini düşünüyorlar.
Eğer bunu çok görüyorsanız,
onlar sizin şarjörleriniz.
Onları yükseltin,
mümkün olduğu kadar hızlı onlara fırsat verin.
Herkesin sorduğu diğer soru
ne zaman birisinin üzerine birisini işe alırsınız?
Ne zaman birine mentörlük yaparsınız
ve ne zaman birini işten çıkarırsınız?
Bunu düşünmenin yolu
her şirketin kendine ait büyüme hızı var ve
her kişinin büyüme hızı var.
Çok başarılı bazı şirketler,
mesela Linkedin
Linkedin çok doğrusal bir firmaydı,
asla böyle gitmedi.
Mesela Linkedin'e başladıktan
18 ay sonra katıldım ve o anda 1.5 milyon
kullanıcısı vardı, sosyal bir ürün için çok ufak bir rakam ve
katıldığımıda 27. çalışandım.
2.5 yıl sonra çıkınca
sadece 57 çalışanımız vardı.
Buna zıt olarak, Square'e 20. çalışan olarak
girdim ve 2.5 yıl sonra, 250-300 çalışanımız vardı.
Her şirketin kendi hız eğrisi var ve
eğer bir şirket böyle gidiyorsa,
sadece öğrenme eğrisi böyle olan insanları rollerinde
tutabilirsiniz.
Diğer tarafta, eğer şirket böyle büyüyorsa,
bundan çok daha hızlı öğrenme eğrisi olanlara
aynı rolü vermeye devam edebilirsiniz.
Bir çalışanın eğrisini
takip edin ve şirketin eğrisini.
Şimdi şarjörlerinizi saptadınız,
kafanızdaki fikri alıp onu
işletip, mümkün kılıp
piyasaya sunan kişileri bulun
ve muazzam, bu şarjörleri nereye hedefliyorsunuz?
Bence insanların odaklanması için epeyce
bir vakit geçirceksiniz.
Aslında Peter Thiel'den öğrendiğim birşey bu.
Paypal'de herkesin sadece tek birşey
yapması için ısrar etmişti ve biz baş kaldırmıştık.
Şirketteki herkes bu fikre karşı çıktı.
Çünkü hiç doğal değil,
herkesin bir kaç şey yaptığı diğer şirketlerden çok farklı,
özellikle daha da kıdemli olunca,
kesinkez birkaç şey yapmak istersiniz,
sadece birşey yapılmasının istenmesi hakeret gibi neredeyse.
ve Peter bunu sıkıca takip eder ve zorlardı.
Size verdiğim şu şey dışında sizinle başka
…

Need subtitles from another video?