Advertisement
Greek transcript
Ο τόπος λυμαίνεται ακόμα σε αυτήν την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα
από αυτούς που είπε ο Καραμανλής, νταβατζήδες.
Αυγά, φύγανε...βλέπετε πως φεύγουνε οι πολιτικοί
κοιτάξτε πως φεύγουν
Εκεί έγραψε ένα σημείωμα.Λέγοντας πως η κυβέρνηση
δεν του δίνει άλλα περιθώρια , παρά να δώσει ένα αξιοπρεπές τέλος στη ζωή του
Η εικόνα της Αθήνας είναι ο καθρέφτης της καλπάζουσας ανεργίας.
Καταστήματα που κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο.
Λυπάμαι για τη νεολαία που εγκαταλείπει την πατρίδα
και μυαλά, ικανά, να πηγαίνουν αλλού.
Τι θα μείνει εδώ;
Ποιος θα παλέψει εδώ;
Είναι ανάγκη.
Ανάγκη εθνική και επιτακτική.
Να ζητήσουμε και επισήμως από τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση
την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης
όπου κοινού δημιουργήσαμε.
Ότι έπεσε η δεξιά, που πεντέμιση χρόνια μας έβγαλε το λάδι, τα λέει όλα.
Ο Γ. Παπανδρέου είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να υπάρξει για την Ελλάδα, είναι εκατό χρόνια μπροστά.
Σεισμός, σεισμός σοσιαλισμός, εμπρός για ένα νέο ΄81 .
Ό,τι και να μας προτείνουν στην Ελλάδα, ως οικονομική λύση
με το χρέος που έχουμε, θα είναι πάντοτε ένα ποσοστό από το χρέος. Πάντα.
Ό,τι και να μας λένε.
Αν κάνουμε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη
το χρέος θα είναι ποσοστό της ΑΟΖ.
Είναι τέτοιες απόψεις που σε κάνουν να αναζητήσεις την αιτία, να βρεις αφορμές και να οδηγηθείς στην αλήθεια.
Είναι βέβαια και μία χώρα με έντεκα εκατομμύρια ανθρώπους και τρία μνημόνια.
Μέσα στην επόμενη ώρα θα κάνουμε μαζί ένα ταξίδι
για το πως η χώρα μας έφτασε εδώ και ποιο μπορεί να είναι το μέλλον της αν προσπαθήσουμε.
Τον Απρίλιο του 2010, ο Γ. Παπανδρέου ανακοινώνει την είσοδο της χώρας
στο μηχανισμό στήριξης, χαρακτηρίζοντάς την ανάγκη εθνική και επιτακτική.
Κατά πόσο κάτι τέτοιο πατούσε σε στέρεες βάσεις;
Ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος είχε ενημερώσει τους πολιτικούς αρχηγούς
για την τραγική κατάσταση των δημοσιονομικών, πριν τις εκλογές του 2009.
Κάτι που επιβεβαίωνε και η Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου
που δημοσιεύθηκε τρεις μήνες πριν τις κάλπες.
Η ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όμως, ενώ γνώριζε τη δύσκολη κατάσταση
θεώρησε σωστό, η προεκλογική της εκστρατεία
να βασιστεί στο σύνθημα: "Λεφτά υπάρχουν" και έτσι να κερδίσει την εξουσία.
Την ίδια στιγμή ο Στρος Καν και άλλοι επίσημοι αξιωματούχοι
είχαν δηλώσει πως η είσοδος της χώρας μας στο ΔΝΤ, είχε σχεδιαστεί πολύ πιο πριν.
Η μόνη αληθινή φράση που είχε πει ο Παπανδρέου αυτή ήταν. Το λεφτά υπάρχουν.
Απλώς δε μας είπε τη συνέχεια της πρότασης. Την οποία την κράτησε από μέσα του.
Και θα τα πάρουμε όλα εμείς και τα αφεντικά μας.
Σα να μην έφτανε αυτό, υπάρχουν καταγγελίες των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου
της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής
που αναφέρουν πως τα στοιχεία του ελλείμματος του 2009, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Σύμφωνα με αυτές, υπήρξαν δαπάνες που βάρυναν τον προϋπολογισμό της γενικής Κυβέρνησης
ενώ δεν έπρεπε. Και ότι το τελικό ποσοστό που ανακοινώθηκε ήταν διογκωμένο.
Αυτό είναι έγκλημα, είναι ποινικό έγκλημα, οικονομικό έγκλημα διαστάσεων κακουργήματος.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση που έχει βγει σήμερα από τους αρμόδιους οικονομικούς εισαγγελείς
για τον Πρόεδρο της ΕΛ. ΣΤΑΤ. και για τα δύο στελέχη.
Δηλαδή υπογράψανε και βεβαιώσανε ψεύτικα στοιχεία.
Θέλω να μας πείτε ποιο, κατά τη γνώμη σας, ήταν το ύψος του ελλείμματος τότε.
Εγώ το έχω υπολογίσει στο 3,9% .
-Τι;;;;
-3,9%
-Τι;;;;
Εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο, καταγγέλλουν ότι φιμώθηκαν
από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.
Δεν τους παρουσιάστηκε κανένα στοιχείο.
Ο Πρόεδρος της ΕΛ. ΣΤΑΤ.
έβαλε , στην ουσία, τα στοιχεία του ελλείμματος μόνος του
και όπως οι ίδιοι καταγγέλλουν , στο έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης
προστέθηκε το έλλειμμα 151 ΔΕΚΟ
για πρώτη φορά στα χρονικά
πράγμα το οποίο καθιστά την όλη διαδικασία
αν όχι διάτρητη, τουλάχιστον θα έπρεπε να διερευνηθεί.
Η αντίθετη προσέγγιση δια στόματος Ράντερμάχερ
κάνει λόγο για ορθή απεικόνιση των δαπανών.
Η υπόθεση ωστόσο έχει λάβει το δρόμο της δικαιοσύνης και έχουν ασκηθεί διώξεις
εναντίον κορυφαίων στελεχών της αρχής.
Όπου ο Εισαγγελέας Εφετών, πρότεινε το Μάιο του 2014 η υπόθεση να μπει στο αρχείο.
Την ίδια στιγμή που η Eurostat με την από 8 Ιανουαρίου 2010 έκθεσή της
κάνει λόγο πως και στις δύο περιπτώσεις του 2004 και 2009
έγιναν σημαντικές αναθεωρήσεις την επομένη πολιτικών εκλογών
πράγμα που αποκαλύπτει εκτεταμένη υποβολή λανθασμένων στοιχείων
σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ελέγχων και ισορροπιών
ασαφή και παραποιημένα στοιχεία και χαλαρότητα και ελλειπή συντονισμό των θεσμών.
Εντύπωση προκαλεί και το δελτίο τύπου του προέδρου της αρχής τον Ιούλιο του 2014 που ζητά
να ανοίξει ο φάκελος της έρευνας για πριν το 2009 για τους υπευθύνους
επισήμων διαπιστωθέντων στατιστικών απατών και λαθροχειριών
που οδήγησαν στην σημερινή οικονομική κρίση.
Και πολλοί θεωρούν ότι η Νέα Δημοκρατία δεν παρέδωσε απλά μια άθλια
κατάσταση, αλλά είπε και ψέματα προεκλογικά για την Οικονομία.
Ενώ μας διαφήμιζε ότι λέει την αλήθεια, μας άφησε να κοιμόμαστε
ήσυχοι νομίζοντας ότι το έλλειμμα είναι στο 6 ή στο 7%
και ξημέρωσε η επόμενη ημέρα των εκλογών με το έλλειμμα στο 12%.
Κοιτάξτε, δεν ειπώθηκαν ψέμματα προ των εκλογών από τον Καραμανλή, ειπώθηκαν αλήθειες.
Την επομένη των εκλογών , φοβάμαι , ότι αυτό το οποίο έγινε είναι φτιάχτηκε μια μαγική εικόνα.
Και θα σας πω, ασχολούμαι με τον προϋπολογισμό πάρα πολλά χρόνια, όπως ξέρετε.
Έγινε μετάθεση εσόδων
στον επόμενο χρόνο. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα :
-Λέτε ότι έγινε μαγείρεμα δηλαδή; -Μαγείρεμα...
Τα τελευταία χρήματα του Κ.Π.Σ. του τρίτου
και τα χρήματα του ΕΣΠΑ από την Ευρώπη,θα μπούνε στο 2010.
Έγινε μαγείρεμα στο ζήτημα ορισμένων δαπανών που έπρεπε να γίνουν ως δαπάνες με δόσεις
τα ομόλογα για παράδειγμα, τα νοσοκομεία κτλ, να μην μπούμε σε λεπτομέρειες
στο 2010, έγιναν αυτά το 2009 και έτσι που από κάπου που θα έπρεπε στο 8-8,5
εγώ υπολόγιζα να είναι το έλλειμμα, πράγματι πρόκειται να το βγάλουνε γύρω στο 12%.
Τέλος, εντύπωση προκαλούν πάντως και μαρτυρίες, πως πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν το 2010
είχαν μπει στον ταμιακό προϋπολογισμό του...2009.
Ενώ η ίδια η Alpha Bank, αναφέρει πως μπήκε για πρώτη φορά το σύνολο,
μόνο των υποχρεώσεων των ΔΕΚΟ, που έληγαν έως και το 2024, στο χρέος.
Ήταν άραγε όλα αυτά απαραίτητα εν μέσω μιας πρωτοφανούς οικονομικής επίθεσης;
Ενώ μετράνε τα στοιχεία του ελλείμματος,
και στα στοιχεία του ελλείμματος ορθώς περιλαμβάνονται τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ
γιατί τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Έρχονται όμως και το στοιχείο του ελλείμματος μου το μετράνε στον κρατικό προϋπολογισμό,
και όχι στα έσοδα του προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης
τα οποία περιλαμβάνουν και τα έσοδα των ΔΕΚΟ. Δηλαδή αυτοί τι κάνανε;
Μετρήσανε στο έλλειμμα τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ ,
αλλά δε μετρήσανε στο σύνολο των εσόδων του Δημοσίου,
τα έσοδα των ΔΕΚΟ, γιατί οι ΔΕΚΟ , μπορεί να έχουν μεν ελλείμματα, αλλά μπορεί να έχουν και κάποια έσοδα.
Αγνοήσανε τα έσοδα και λάβανε υπόψιν μόνο τα ελλείμματα.
Σα να μην έφταναν τα παραπάνω, οι Έλληνες αξιωματούχοι με τα πιο επίσημα χείλη
φρόντισαν να δυσφημίσουν τη χώρα μας σε όποιο βήμα δημοσιότητας τους είχε δοθεί.
Μην ξεχνάμε όμως πως οι αγορές έχουν αποδείξει πως πάρα πολύ συχνά,
δε λειτουργούν μόνο με αυστηρά χρηματοοικονομικά κριτήρια.
Αλλά πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η ψυχολογία των επενδυτών.
Στήνεται λοιπόν το σκηνικό της κακιάς Ελλάδας και των κακών Ελλήνων,
αυτό έρχεται και παντρεύεται με τη χειραγώγηση του στοιχείου του ελλείμματος
όπου αυτομάτως, έρχεται ο μαθηματικός που κάνει τους λογαριασμούς στο τέλος της χρονιάς
και λέει ότι, ξέρετε, η Ελλάδα δύσκολα θα βγει στις αγορές με αυτά τα στοιχεία του ελλείμματος.
Και αν βγει στις αγορές με αυτά τα οικονομικά στοιχεία σαν εθνική οικονομία
θα πρέπει να δανειστεί με πολύ υψηλά επιτόκια.
Αρχίζει λοιπόν να καλλιεργείται αμέσως δεύτερο σενάριο.
Το πως θα αυξηθούν τα επιτόκια και το πως η Ελλάδα θα δυσκολευτεί να βγει στις αγορές.
Ο Ναθάνιελ Ρότσιλντ, σε συνέντευξή του το Φεβρουάριο του 2010 στην εφημερίδα Les echos,
υποστήριξε πως η Ελληνική και η Ευρωπαϊκή κρίση, αποτελούν πολύ φασαρία για το τίποτα
και ότι στην πραγματικότητα, τον καταλυτικό ρόλο στη δημιουργία της
έπαιξαν οι κερδοσκόποι και όχι τα αληθινά οικονομικά προβλήματα.
Ο ρόλος τους ήταν πολύ μεγάλος, όλα έγιναν τόσο εύκολα για τους κερδοσκόπους.
Το πρωτογενές έλλειμμα της Ευρώπης δεν είναι άσχημο
συγκρινόμενο με αυτό των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και άλλων κρατών.
Η Ελλάδα, το κρίσιμο διάστημα μεταξύ Οκτωβρίου 2009 και Απριλίου 2010,
βρέθηκε ανάμεσα σε μια μάχη μεταξύ τιτάνων,
στην έξαρση του νομισματικού πολέμου μεταξύ ευρώ και δολαρίου.
Τεράστια κερδοσκοπικά συμφέροντα ήθελαν την αποδυνάμωση του όλο και ισχυρότερου ευρώ
και τη σταθεροποίηση του δολαρίου.
Διαπιστώνουμε ότι υπήρξαν δύο
δύο χρηματοπιστωτικές ελληνικές κρίσεις και όχι μία.
Ή αν θέλετε, δύο απόπειρες δημιουργίας ελληνικής κρίσης και όχι μία.
Η πρώτη έλαβε χώρα μεταξύ Οκτωβρίου 2008 και
Απριλίου 2009.
Η δεύτερη, μεταξύ Οκτωβρίου 2009
και Απριλίου 2010.
Η πρώτη απέτυχε. Η δεύτερη πέτυχε.
Δύο χρηματοπιστωτικές επιθέσεις από το 2008 και μετά και όχι μία.
Και οι δύο είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος αυξημένου ευρωπαϊκού ρίσκου.
Το οποίο οδήγησε σε πτώση του ευρώ και άνοδο του δολαρίου.
Βοηθώντας τη Γερμανία και τη Γαλλία να πετύχουν μια έμμεση υποτίμηση του ευρώ
στηρίζοντας την οικονομία τους και θέτοντας τη βάση για την ανάρρωση που ακολούθησε αμέσως μετά
από αυτές τις δύο χρηματοπιστωτικές επιθέσεις.
Και βέβαια, βοηθώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής,
να ανακτήσουν σε ένα βαθμό την αξιοπιστία του δολαρίου ως παγκόσμιο νόμισμα, χτυπώντας το ευρώ
και να πετύχουν τη φυγή κεφαλαίων προς την ασφαλή αμερικανική αγορά ομολόγων,
προκαλώντας έτσι πτώση του δικού τους κόστους δανεισμού,
σε μια περίοδο μάλιστα που χρειάζονταν δανεικά κεφάλαια στο μεγαλύτερο βαθμό από το Β.Π.Π.
Την επομένη των εκλογών του 2009, έλαβε χώρα μια ιδιαιτέρως περίεργη απόφαση,
η οποία, σύμφωνα με κάποιους, αποτέλεσε το άνοιγμα της κερκόπορτας
έναντι των κερδοσκοπικών επιθέσεων που δέχθηκαν τα ελληνικά ομόλογα.
Για να διευκολυνθεί λοιπόν τότε η κερδοσκοπία,
τι κάνανε; Αυξήσανε το διάστημα της εκκαθάρισης των συναλλαγών και της παράδοσης των τίτλων,
την προθεσμία διακανονισμού όπως ακριβώς λέγεται, από τρεις ημέρες, όχι σε δέκα,
σε αδιευκρίνιστες ημέρες. Μπορεί να ήταν και 15 και 20 και ένας μήνας.
Και πώς το κάνανε αυτό, προσέξτε τώρα εδώ να δείτε το δόλο.
Αυτό δεν το έκανε η τράπεζα της Ελλάδος από μόνη της.
Η ΤτΕ δέχθηκε αίτημα ελληνικών τραπεζών
και δη της Eurobank, της Εθνικής, της Alpha Bank και της Πειραιώς, των συστημικών δηλαδή τραπεζών,
Αυτές που διασώζουμε σήμερα.
Οι οποίες ζήτησαν να αυξηθεί η προθεσμία διακανονισμού,
για να μπορέσουν να έχουν λιγότερο κόστος στις συναλλαγές τους.
Πώς αυξήθηκε όμως; Δεν άλλαξε η διαδικασία στην ΤτΕ, ούτε οι κανονισμοί,
γιατί αυτό θα ήταν σα να παραδεχόταν ότι βοηθούσαν την κερδοσκοπία.
Τι κάνανε; Αλλάξανε την πλατφόρμα των συναλλαγών,
η ηλεκτρονική πλατφόρμα πάνω στην οποία γίνονται αυτές οι συναλλαγές άλλαξε,
αγόρασαν μια πλατφόρμα, η οποία χρησιμοποιείται στο Χρηματιστήριο της Αγγλίας,
η οποία όμως είναι μια πλατφόρμα για εκκαθάριση παραγώγων
και όχι για εκκαθάριση ομολόγων του δημοσίου,
η οποία τι έκανε; Την τρίτη ημέρα, που έπεφτε κανονικά το σύστημα,
αντί να βγάλει κόκκινη τη θέση του πωλητή
και να τον αναγκάσει να πάει σε υποχρεωτικές δημοπρασίες,
για να αγοράσει τα ομόλογα σε ότι τιμή τα έβρισκε,
που μετά την τρίτη ημέρα θα τα έβρισκε ακριβότερα από ότι τα είχε πουλήσει και θα είχε γράψει ζημιά,
αυτή η πλατφόρμα η καινούργια, η λεγόμενη icap brokertec, έτσι λέγεται.
Αυτή η πλατφόρμα τι επέτρεπε; Επέτρεπε την τρίτη ημέρα, εάν δεν προσκομιστούν τα ομόλογα,
να ξαναμπεί στο σύστημα η εντολή για εκκαθάριση, είναι το λεγόμενο "recycling" , η ανακύκλωση,
και αν δεν ξαναβρεθεί να ξαναμπεί και να ξαναμπεί και να ξαναμπεί τόσες φορές,
όσες χρειαστεί μέχρι να πωληθεί.
Τι παράγει λοιπόν αυτό; Όταν σε μία αγορά η προσφορά είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση,
ποιο είναι το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα είναι να πέφτουν οι τιμές.
Αυτό λοιπόν, οι ανοιχτές πωλήσεις των ομολόγων, με το σκάνδαλο "Τ+3",
έριξαν τις τιμές των ομολόγων στη δευτερογενή αγορά, με αποτέλεσμα,
να γίνει δυσχερής ο δανεισμός του τραπεζικού συστήματος, απευθείας από τις αγορές.
Γιατί οι τράπεζες τι δίνανε στις αγορές για να δανειστούν; Ομόλογα.
Το θέμα αυτό απασχόλησε τη Βουλή,
όταν η πρώην Υπουργός κα. Βάσω Παπανδρέου και δέκα ακόμα βουλευτές
κατέθεσαν ερώτηση προς τον Γ. Παπακωνσταντίνου, ενώ σχολιάστηκε και από διάφορα μέσα ενημέρωσης.
Ο ίδιος ο πρώην τραπεζίτης, σε επιστολή του προς τους Financial Times,
προέβη σε οποιαδήποτε αλλαγή.
Με τον ελληνικό τύπο να δημοσιεύει μια ανακοίνωση της διεθνούς πλατφόρμας Euroclear,
προς τους επενδυτές, που επιβεβαιώνει την ύπαρξη αλλαγών στον τρόπο διαπραγμάτευσης.
Τ+3, Τ+10 σημαίνει ότι ,
το χρονικό περιθώριο, στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι για εκκαθάριση ομολόγων,
αντί να εκκαθαρίζονται σε τρεις ημέρες, εκκαθαρίζονται σε δέκα ημέρες.
Αυτό, συγκεκριμένα γιατί το έκανε η ΤτΕ αυτό,
φαντάζομαι θα υπήρχε κάποιος τεχνικός λόγος.
Σε καμία περίπτωση δεν υιοθετώ την άποψη του ότι,
υπάρχει κάποια συνωμοσία, με σκοπό να πτωχεύσει η χώρα,
με σκοπό να κερδίσουν οι κακοί, οι μασόνοι, οι κερδοσκόποι και διάφορες άλλες συνωμοσίες
για αγρίους που ακούμε τόσα χρόνια. Δεν το υιοθετώ. Υπάρχει, υπήρχε κάποιος τεχνικός λόγος,
δεν μπορώ να σας πω ακριβώς για ποιον το έκανε η ΤτΕ,
αλλά είναι θέμα ΤτΕ. Έχοντας πει αυτό, να δεχθώ, να δεχθώ ότι,
αυτό το παραθυράκι των επιπλέον επτά ημερών στην εκκαθάριση,
βοήθησε ορισμένους που ήθελαν να κάνουν short, ,naked short, ας το πούμε,
τα ελληνικά ομόλογα, να βγάλουν ένα μεροκάματο.
-Υπάρχουν πωλητές, είτε είναι Τ+3, είτε είναι Τ+50, δεν έχει καμία σημασία.
-Ναι αλλά όταν έχεις naked short selling ...
-Δεν το ξέρεις αυτό. Το λένε ορισμένοι. Εγώ δεν το ξέρω, δεν μπορώ να κατηγορήσω κάποιον
για naked short selling. Αυτό το λένε κάποιοι. Τώρα που τα βρήκαν αυτοί και τα λένε,
δεν το ξέρω. Αυτά για να μπορέσεις να αποδείξεις ότι υπήρχε naked short selling,
πρέπει να κάνεις έρευνα μέσα στην ΤτΕ. Πρέπει στο σύστημα εκκαθάρισης.
Δεν είναι τόσο απλό, δηλαδή θέλει ολόκληρη ιστορία. Στο αποθετήριο κτλ. Δεν είναι τόσο απλό,
για να μπορέσεις να στοιχειοθετήσεις μια τέτοια κατηγορία. Αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο να γίνει.
Αλλά να δεχθώ, να δεχθώ λέω, να δεχθώ ότι γινόταν σε κάποιο μικρό βαθμό.
Δεν αλλάζει τίποτα, για τους λόγους για τους οποίους φτάσαμε εδώ.
Τον Ιανουάριο, και αυτό είναι τώρα το σημείο το οποίο εμάς μας έβγαλε κυριολεκτικά από τα ρούχα μας,
εκεί καταλάβαμε πλέον, είχαμε την απόδειξη ότι όλο αυτό το παιχνίδι ήταν στημένο,
διότι τον Ιανουάριο του 2010,
όταν η Ελλάδα ψάχνει απεγνωσμένα να δανειστεί,
γιατί έχει λήξεις ομολόγων τον Απρίλιο και το Μάιο,
συνολικού ποσού 17 δις ευρώ, αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο μπήκαμε στο Μνημόνιο
οι λήξεις ομολόγων Μαΐου και Απριλίου του 2010, 17 δις.
Ενώ λοιπόν εμείς ψάχνουμε από την αγορά να πάρουμε αυτά τα 17 δις,
τα 17 δις αυτά μας προσφέρονται το μήνα Ιανουάριο του 2010 από τις αγορές με επιτόκιο 6,1%,
που το 6,1% αν θέλετε, ήταν πάρα πολύ καλό όταν μπήκαμε στο Μνημόνιο με 6%.
Δηλαδή όταν πήγες στο Μνημόνιο με 6%, ήταν πολύ καλό να δανειστείς από τις αγορές με 6,1%, εντάξει;
Και αυτά τα 17 δις που μας τα προσφέρουν 500 τράπεζες, οι οποίες συμμετέχουν
στη συγκεκριμένη δημοπρασία ομολόγων του δημοσίου,
στις 26 Ιανουαρίου του 2010,
αυτά τα 17 δις δεν τα παίρνει ο κ. Παπακωνσταντίνου , προσέξτε,
ενώ γνωρίζει ότι τον Απρίλιο και το Μάιο θα τα χρειαστεί ,
γιατί έχει να καλύψει λήξεις ομολόγων,
και είναι εις γνώσιν του ότι παράλληλα τρέχει ένα παιχνίδι,
στοχοποιώντας την Ελλάδα, με σκοπό να την αφήσουν έξω από τις αγορές
για να την οδηγήσουν σε Μνημόνιο.
Για ποιο οικονομικό πρόβλημα, για ποια αφερεγγυότητα, για ποιον Τιτανικό
όπως έλεγε ο Παπακωνσταντίνου, για ποιους διεφθαρμένους; Είναι δυνατόν οι ξένοι
να δανείζουν; Να ζητάς ένα, να σου δίνουν τρία ,
επειδή υπάρχει οικονομικό πρόβλημα; Όχι. Εδώ λοιπόν,
βλέπουμε το εξής πράγμα. Εκ του αποτελέσματος έχουμε και την αιτία.
Πάντα. Κάνεις μια πράξη, το γιατί την κάνει κάποιος μια πράξη εκείνη την ώρα αν δε φαίνεται
τι αποτέλεσμα θα έχει, δεν την καταλαβαίνει ο κόσμος. Αλλά όταν πας και δεις το αποτέλεσμα
και δεις ότι δεν έκανε μία πράξη, συνεχώς έκανε παρόμοιες πράξεις για να μας οδηγήσουν
στο σημερινό αποτέλεσμα, αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι έχουμε εδώ στημένο παιχνίδι από την αρχή.
Τις περασμένες δεκαετίες υπήρξαν φωνές που μας έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου,
όμως η επίπλαστη ευδαιμονία μας, δε μας επέτρεπε να τις λάβουμε υπόψιν μας.
Φοβάμαι ότι στο τέλος του κύκλου, που θα είναι το 2004, θα είναι το 2010;
Τότε θα δούμε ότι αντί για αυτήν την Ελλάδα για την οποία λίγο πολύ όλοι μιλούν αργά,
θα είναι μία Ελλάδα, που την ονομάζω εδώ και καιρό "τουρκομπαρόκ".
Θα είναι δηλαδή μία Ελλάδα, ένα φτωχό ίσως και συρρικνωμένο βιλαέτι, γερμανικό "Länder".
Ο κ. Πάγκαλος είχε πει μια φράση που προκάλεσε σάλο στην κοινωνία,
ότι τα φάγαμε όλοι μαζί. Κατά πόσο όμως αυτή η φράση είχε και δόσεις αλήθειας,
πως και εμείς οι πολίτες, φέρουμε μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση την οποία βιώνουμε.
Η χώρα μας για πολλά χρόνια ζούσε σε ένα επίπεδο ευημερίας πολύ υψηλότερο από αυτά που παρήγαγε,
μέσω του δανεισμού που είχε κατακλύσει την οικονομία.
Τα τελευταία σαράντα χρόνια, το μόνο που έδινε χαρά στον Έλληνα,
όπως λέει και ο κ. Γιανναρᾶς, ήταν η μεγιστοποίηση της καταναλωτικής ευχέρειας.
Τίποτα άλλο.
Οι τράπεζες, είχαν επιτρέψει τον άμετρο δανεισμό,
είχαν χαλαρώσει τα κριτήρια και η αγορά είχε κατακλυστεί από ρευστότητα.
Πιστωτικές κάρτες που ταχυδρομούνταν και εγκρίνονταν ,
χωρίς καν να την έχει ζητήσει ο δικαιούχος.
Διακοποδάνεια χωρίς επιχειρηματική πολιτική και χωρίς να προβλέπεται πρόσληψη νέων εργαζομένων.
Ο νόμος λοιπόν του 2004 που προέβλεπε να υπαχθούν οι εταιρείες , να πάρουν κάποια χρήματα,
να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, είναι ο ίδιος που χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.
Έλεγε λοιπόν σε κάποια επιχείρηση, έλα εδώ, βάλε το επενδυτικό σου πρόγραμμα κάτω,
πες μας τι θέσεις εργασίας θα δημιουργήσεις και βάσει των θέσεων εργασίας που δημιουργούσες
και της επένδυσης έπαιρνες κάποια χρήματα σαν επιδότηση. Όχι δάνειο, επιδότηση.
Η κυβέρνηση λοιπόν επέλεξε φωτογραφικά να επιδοτήσει κάποιες εταιρείες.
Μπορώ λοιπόν να σας πω,
αυτό είναι ένα από τα ΦΕΚ που έχω βρει, υπάρχουν πάρα πολλά.
Για πείτε μας τι λέει αυτό το ΦΕΚ.
Αυτό το ΦΕΚ λοιπόν δίνει σε εταιρεία 11.435.000€ και από ότι βλέπετε, λέει ότι με την επένδυση
δε θα δημιουργηθεί καμία νέα θέση εργασίας.
Μέσα στο γενικότερο κλίμα ευμάρειας, στο κλίμα μαλθακότητας
που είχε επιφέρει ο πακτωλός των χρημάτων, προέκυψε και ένα τέλμα αξιών.
Όντως τώρα η κρίση η οικονομική, ξεκίνησε ως μία κοινωνική
αναδιάρθρωση και τώρα έχει και κοινωνικές συνέπειες.
Ο μεγάλος κίνδυνος μιας διατάραξης κοινωνικής συνοχής της κοινωνίας μας, των ανθρωπίνων σχέσεων,
θα έχει οπωσδήποτε σοβαρές συνέπειες, αλλά υπάρχει και από κάτω μια κρίση
οικονομικών αξιών. Ηθικών αξιών, συγγνώμη.
Ηθικών αξιών κάτω από αυτή την οικονομική κρίση. Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει ότι έπαψε ο ένας να βλέπει τον άλλο σαν παράγοντα
σχέσεως, κοινωνίας, ζωής
και ο ένας έβλεπε τον άλλον σαν ένα μέσον πορισμού χρήματος και εξουσίας.
Πέρα από τις καταναλωτικές μας συνήθειες και τον τρόπο λειτουργίας της οικονομίας,
πάψαμε να είμαστε πολίτες.
Μετατραπήκαμε σε οπαδούς κομμάτων και σε άβουλους ανθρώπους
που είχαμε ως αυτοσκοπό το προσωπικό μας κέρδος.
Αυτό που βιώνει η χώρα σήμερα, πρέπει να το καταλάβουμε, δεν είναι αποτέλεσμα μόνον,
της φαυλότητας και της ανικανότητας πολλών πολιτικών ηγεσιών.
Έχει να κάνει με έναν τρόπο, διαχρονικό τρόπο, αντιμετώπισης των προβλημάτων της χώρας.
Με την αναβολή των προβλημάτων στο μέλλον.
Μας παρέσυρε η καταναλωτική ευωχία, η προάσπιση των συντεχνιακών μας συμφερόντων,
βολευτήκαμε στη μικροδιαφθορά και στην ανοχή. Η πολιτική ελίτ έκλεινε το μάτι
στη μικροδιαφθορά των από κάτω και εμείς κλείναμε το μάτι στη μεγαλοδιαφθορά των από πάνω.
Και η χώρα πορευόταν δανειζόμενη στις διεθνείς χρηματαγορές.
Με τον τρόπο αυτό, η συνενοχή του πολίτη έδωσε δύναμη στα κόμματα,
τα οποία έθεσαν ως αυτοσκοπό τη συνεχόμενη διατήρηση της εξουσιας,
καθώς και τη δια
…
από αυτούς που είπε ο Καραμανλής, νταβατζήδες.
Αυγά, φύγανε...βλέπετε πως φεύγουνε οι πολιτικοί
κοιτάξτε πως φεύγουν
Εκεί έγραψε ένα σημείωμα.Λέγοντας πως η κυβέρνηση
δεν του δίνει άλλα περιθώρια , παρά να δώσει ένα αξιοπρεπές τέλος στη ζωή του
Η εικόνα της Αθήνας είναι ο καθρέφτης της καλπάζουσας ανεργίας.
Καταστήματα που κλείνουν το ένα πίσω από το άλλο.
Λυπάμαι για τη νεολαία που εγκαταλείπει την πατρίδα
και μυαλά, ικανά, να πηγαίνουν αλλού.
Τι θα μείνει εδώ;
Ποιος θα παλέψει εδώ;
Είναι ανάγκη.
Ανάγκη εθνική και επιτακτική.
Να ζητήσουμε και επισήμως από τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση
την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης
όπου κοινού δημιουργήσαμε.
Ότι έπεσε η δεξιά, που πεντέμιση χρόνια μας έβγαλε το λάδι, τα λέει όλα.
Ο Γ. Παπανδρέου είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να υπάρξει για την Ελλάδα, είναι εκατό χρόνια μπροστά.
Σεισμός, σεισμός σοσιαλισμός, εμπρός για ένα νέο ΄81 .
Ό,τι και να μας προτείνουν στην Ελλάδα, ως οικονομική λύση
με το χρέος που έχουμε, θα είναι πάντοτε ένα ποσοστό από το χρέος. Πάντα.
Ό,τι και να μας λένε.
Αν κάνουμε την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη
το χρέος θα είναι ποσοστό της ΑΟΖ.
Είναι τέτοιες απόψεις που σε κάνουν να αναζητήσεις την αιτία, να βρεις αφορμές και να οδηγηθείς στην αλήθεια.
Είναι βέβαια και μία χώρα με έντεκα εκατομμύρια ανθρώπους και τρία μνημόνια.
Μέσα στην επόμενη ώρα θα κάνουμε μαζί ένα ταξίδι
για το πως η χώρα μας έφτασε εδώ και ποιο μπορεί να είναι το μέλλον της αν προσπαθήσουμε.
Τον Απρίλιο του 2010, ο Γ. Παπανδρέου ανακοινώνει την είσοδο της χώρας
στο μηχανισμό στήριξης, χαρακτηρίζοντάς την ανάγκη εθνική και επιτακτική.
Κατά πόσο κάτι τέτοιο πατούσε σε στέρεες βάσεις;
Ο Διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος είχε ενημερώσει τους πολιτικούς αρχηγούς
για την τραγική κατάσταση των δημοσιονομικών, πριν τις εκλογές του 2009.
Κάτι που επιβεβαίωνε και η Έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου
που δημοσιεύθηκε τρεις μήνες πριν τις κάλπες.
Η ηγεσία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. όμως, ενώ γνώριζε τη δύσκολη κατάσταση
θεώρησε σωστό, η προεκλογική της εκστρατεία
να βασιστεί στο σύνθημα: "Λεφτά υπάρχουν" και έτσι να κερδίσει την εξουσία.
Την ίδια στιγμή ο Στρος Καν και άλλοι επίσημοι αξιωματούχοι
είχαν δηλώσει πως η είσοδος της χώρας μας στο ΔΝΤ, είχε σχεδιαστεί πολύ πιο πριν.
Η μόνη αληθινή φράση που είχε πει ο Παπανδρέου αυτή ήταν. Το λεφτά υπάρχουν.
Απλώς δε μας είπε τη συνέχεια της πρότασης. Την οποία την κράτησε από μέσα του.
Και θα τα πάρουμε όλα εμείς και τα αφεντικά μας.
Σα να μην έφτανε αυτό, υπάρχουν καταγγελίες των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου
της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής
που αναφέρουν πως τα στοιχεία του ελλείμματος του 2009, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Σύμφωνα με αυτές, υπήρξαν δαπάνες που βάρυναν τον προϋπολογισμό της γενικής Κυβέρνησης
ενώ δεν έπρεπε. Και ότι το τελικό ποσοστό που ανακοινώθηκε ήταν διογκωμένο.
Αυτό είναι έγκλημα, είναι ποινικό έγκλημα, οικονομικό έγκλημα διαστάσεων κακουργήματος.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση που έχει βγει σήμερα από τους αρμόδιους οικονομικούς εισαγγελείς
για τον Πρόεδρο της ΕΛ. ΣΤΑΤ. και για τα δύο στελέχη.
Δηλαδή υπογράψανε και βεβαιώσανε ψεύτικα στοιχεία.
Θέλω να μας πείτε ποιο, κατά τη γνώμη σας, ήταν το ύψος του ελλείμματος τότε.
Εγώ το έχω υπολογίσει στο 3,9% .
-Τι;;;;
-3,9%
-Τι;;;;
Εκείνη τη συγκεκριμένη περίοδο, καταγγέλλουν ότι φιμώθηκαν
από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.
Δεν τους παρουσιάστηκε κανένα στοιχείο.
Ο Πρόεδρος της ΕΛ. ΣΤΑΤ.
έβαλε , στην ουσία, τα στοιχεία του ελλείμματος μόνος του
και όπως οι ίδιοι καταγγέλλουν , στο έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης
προστέθηκε το έλλειμμα 151 ΔΕΚΟ
για πρώτη φορά στα χρονικά
πράγμα το οποίο καθιστά την όλη διαδικασία
αν όχι διάτρητη, τουλάχιστον θα έπρεπε να διερευνηθεί.
Η αντίθετη προσέγγιση δια στόματος Ράντερμάχερ
κάνει λόγο για ορθή απεικόνιση των δαπανών.
Η υπόθεση ωστόσο έχει λάβει το δρόμο της δικαιοσύνης και έχουν ασκηθεί διώξεις
εναντίον κορυφαίων στελεχών της αρχής.
Όπου ο Εισαγγελέας Εφετών, πρότεινε το Μάιο του 2014 η υπόθεση να μπει στο αρχείο.
Την ίδια στιγμή που η Eurostat με την από 8 Ιανουαρίου 2010 έκθεσή της
κάνει λόγο πως και στις δύο περιπτώσεις του 2004 και 2009
έγιναν σημαντικές αναθεωρήσεις την επομένη πολιτικών εκλογών
πράγμα που αποκαλύπτει εκτεταμένη υποβολή λανθασμένων στοιχείων
σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ελέγχων και ισορροπιών
ασαφή και παραποιημένα στοιχεία και χαλαρότητα και ελλειπή συντονισμό των θεσμών.
Εντύπωση προκαλεί και το δελτίο τύπου του προέδρου της αρχής τον Ιούλιο του 2014 που ζητά
να ανοίξει ο φάκελος της έρευνας για πριν το 2009 για τους υπευθύνους
επισήμων διαπιστωθέντων στατιστικών απατών και λαθροχειριών
που οδήγησαν στην σημερινή οικονομική κρίση.
Και πολλοί θεωρούν ότι η Νέα Δημοκρατία δεν παρέδωσε απλά μια άθλια
κατάσταση, αλλά είπε και ψέματα προεκλογικά για την Οικονομία.
Ενώ μας διαφήμιζε ότι λέει την αλήθεια, μας άφησε να κοιμόμαστε
ήσυχοι νομίζοντας ότι το έλλειμμα είναι στο 6 ή στο 7%
και ξημέρωσε η επόμενη ημέρα των εκλογών με το έλλειμμα στο 12%.
Κοιτάξτε, δεν ειπώθηκαν ψέμματα προ των εκλογών από τον Καραμανλή, ειπώθηκαν αλήθειες.
Την επομένη των εκλογών , φοβάμαι , ότι αυτό το οποίο έγινε είναι φτιάχτηκε μια μαγική εικόνα.
Και θα σας πω, ασχολούμαι με τον προϋπολογισμό πάρα πολλά χρόνια, όπως ξέρετε.
Έγινε μετάθεση εσόδων
στον επόμενο χρόνο. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα :
-Λέτε ότι έγινε μαγείρεμα δηλαδή; -Μαγείρεμα...
Τα τελευταία χρήματα του Κ.Π.Σ. του τρίτου
και τα χρήματα του ΕΣΠΑ από την Ευρώπη,θα μπούνε στο 2010.
Έγινε μαγείρεμα στο ζήτημα ορισμένων δαπανών που έπρεπε να γίνουν ως δαπάνες με δόσεις
τα ομόλογα για παράδειγμα, τα νοσοκομεία κτλ, να μην μπούμε σε λεπτομέρειες
στο 2010, έγιναν αυτά το 2009 και έτσι που από κάπου που θα έπρεπε στο 8-8,5
εγώ υπολόγιζα να είναι το έλλειμμα, πράγματι πρόκειται να το βγάλουνε γύρω στο 12%.
Τέλος, εντύπωση προκαλούν πάντως και μαρτυρίες, πως πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν το 2010
είχαν μπει στον ταμιακό προϋπολογισμό του...2009.
Ενώ η ίδια η Alpha Bank, αναφέρει πως μπήκε για πρώτη φορά το σύνολο,
μόνο των υποχρεώσεων των ΔΕΚΟ, που έληγαν έως και το 2024, στο χρέος.
Ήταν άραγε όλα αυτά απαραίτητα εν μέσω μιας πρωτοφανούς οικονομικής επίθεσης;
Ενώ μετράνε τα στοιχεία του ελλείμματος,
και στα στοιχεία του ελλείμματος ορθώς περιλαμβάνονται τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ
γιατί τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Έρχονται όμως και το στοιχείο του ελλείμματος μου το μετράνε στον κρατικό προϋπολογισμό,
και όχι στα έσοδα του προϋπολογισμού της Γενικής Κυβέρνησης
τα οποία περιλαμβάνουν και τα έσοδα των ΔΕΚΟ. Δηλαδή αυτοί τι κάνανε;
Μετρήσανε στο έλλειμμα τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ ,
αλλά δε μετρήσανε στο σύνολο των εσόδων του Δημοσίου,
τα έσοδα των ΔΕΚΟ, γιατί οι ΔΕΚΟ , μπορεί να έχουν μεν ελλείμματα, αλλά μπορεί να έχουν και κάποια έσοδα.
Αγνοήσανε τα έσοδα και λάβανε υπόψιν μόνο τα ελλείμματα.
Σα να μην έφταναν τα παραπάνω, οι Έλληνες αξιωματούχοι με τα πιο επίσημα χείλη
φρόντισαν να δυσφημίσουν τη χώρα μας σε όποιο βήμα δημοσιότητας τους είχε δοθεί.
Μην ξεχνάμε όμως πως οι αγορές έχουν αποδείξει πως πάρα πολύ συχνά,
δε λειτουργούν μόνο με αυστηρά χρηματοοικονομικά κριτήρια.
Αλλά πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η ψυχολογία των επενδυτών.
Στήνεται λοιπόν το σκηνικό της κακιάς Ελλάδας και των κακών Ελλήνων,
αυτό έρχεται και παντρεύεται με τη χειραγώγηση του στοιχείου του ελλείμματος
όπου αυτομάτως, έρχεται ο μαθηματικός που κάνει τους λογαριασμούς στο τέλος της χρονιάς
και λέει ότι, ξέρετε, η Ελλάδα δύσκολα θα βγει στις αγορές με αυτά τα στοιχεία του ελλείμματος.
Και αν βγει στις αγορές με αυτά τα οικονομικά στοιχεία σαν εθνική οικονομία
θα πρέπει να δανειστεί με πολύ υψηλά επιτόκια.
Αρχίζει λοιπόν να καλλιεργείται αμέσως δεύτερο σενάριο.
Το πως θα αυξηθούν τα επιτόκια και το πως η Ελλάδα θα δυσκολευτεί να βγει στις αγορές.
Ο Ναθάνιελ Ρότσιλντ, σε συνέντευξή του το Φεβρουάριο του 2010 στην εφημερίδα Les echos,
υποστήριξε πως η Ελληνική και η Ευρωπαϊκή κρίση, αποτελούν πολύ φασαρία για το τίποτα
και ότι στην πραγματικότητα, τον καταλυτικό ρόλο στη δημιουργία της
έπαιξαν οι κερδοσκόποι και όχι τα αληθινά οικονομικά προβλήματα.
Ο ρόλος τους ήταν πολύ μεγάλος, όλα έγιναν τόσο εύκολα για τους κερδοσκόπους.
Το πρωτογενές έλλειμμα της Ευρώπης δεν είναι άσχημο
συγκρινόμενο με αυτό των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και άλλων κρατών.
Η Ελλάδα, το κρίσιμο διάστημα μεταξύ Οκτωβρίου 2009 και Απριλίου 2010,
βρέθηκε ανάμεσα σε μια μάχη μεταξύ τιτάνων,
στην έξαρση του νομισματικού πολέμου μεταξύ ευρώ και δολαρίου.
Τεράστια κερδοσκοπικά συμφέροντα ήθελαν την αποδυνάμωση του όλο και ισχυρότερου ευρώ
και τη σταθεροποίηση του δολαρίου.
Διαπιστώνουμε ότι υπήρξαν δύο
δύο χρηματοπιστωτικές ελληνικές κρίσεις και όχι μία.
Ή αν θέλετε, δύο απόπειρες δημιουργίας ελληνικής κρίσης και όχι μία.
Η πρώτη έλαβε χώρα μεταξύ Οκτωβρίου 2008 και
Απριλίου 2009.
Η δεύτερη, μεταξύ Οκτωβρίου 2009
και Απριλίου 2010.
Η πρώτη απέτυχε. Η δεύτερη πέτυχε.
Δύο χρηματοπιστωτικές επιθέσεις από το 2008 και μετά και όχι μία.
Και οι δύο είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος αυξημένου ευρωπαϊκού ρίσκου.
Το οποίο οδήγησε σε πτώση του ευρώ και άνοδο του δολαρίου.
Βοηθώντας τη Γερμανία και τη Γαλλία να πετύχουν μια έμμεση υποτίμηση του ευρώ
στηρίζοντας την οικονομία τους και θέτοντας τη βάση για την ανάρρωση που ακολούθησε αμέσως μετά
από αυτές τις δύο χρηματοπιστωτικές επιθέσεις.
Και βέβαια, βοηθώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής,
να ανακτήσουν σε ένα βαθμό την αξιοπιστία του δολαρίου ως παγκόσμιο νόμισμα, χτυπώντας το ευρώ
και να πετύχουν τη φυγή κεφαλαίων προς την ασφαλή αμερικανική αγορά ομολόγων,
προκαλώντας έτσι πτώση του δικού τους κόστους δανεισμού,
σε μια περίοδο μάλιστα που χρειάζονταν δανεικά κεφάλαια στο μεγαλύτερο βαθμό από το Β.Π.Π.
Την επομένη των εκλογών του 2009, έλαβε χώρα μια ιδιαιτέρως περίεργη απόφαση,
η οποία, σύμφωνα με κάποιους, αποτέλεσε το άνοιγμα της κερκόπορτας
έναντι των κερδοσκοπικών επιθέσεων που δέχθηκαν τα ελληνικά ομόλογα.
Για να διευκολυνθεί λοιπόν τότε η κερδοσκοπία,
τι κάνανε; Αυξήσανε το διάστημα της εκκαθάρισης των συναλλαγών και της παράδοσης των τίτλων,
την προθεσμία διακανονισμού όπως ακριβώς λέγεται, από τρεις ημέρες, όχι σε δέκα,
σε αδιευκρίνιστες ημέρες. Μπορεί να ήταν και 15 και 20 και ένας μήνας.
Και πώς το κάνανε αυτό, προσέξτε τώρα εδώ να δείτε το δόλο.
Αυτό δεν το έκανε η τράπεζα της Ελλάδος από μόνη της.
Η ΤτΕ δέχθηκε αίτημα ελληνικών τραπεζών
και δη της Eurobank, της Εθνικής, της Alpha Bank και της Πειραιώς, των συστημικών δηλαδή τραπεζών,
Αυτές που διασώζουμε σήμερα.
Οι οποίες ζήτησαν να αυξηθεί η προθεσμία διακανονισμού,
για να μπορέσουν να έχουν λιγότερο κόστος στις συναλλαγές τους.
Πώς αυξήθηκε όμως; Δεν άλλαξε η διαδικασία στην ΤτΕ, ούτε οι κανονισμοί,
γιατί αυτό θα ήταν σα να παραδεχόταν ότι βοηθούσαν την κερδοσκοπία.
Τι κάνανε; Αλλάξανε την πλατφόρμα των συναλλαγών,
η ηλεκτρονική πλατφόρμα πάνω στην οποία γίνονται αυτές οι συναλλαγές άλλαξε,
αγόρασαν μια πλατφόρμα, η οποία χρησιμοποιείται στο Χρηματιστήριο της Αγγλίας,
η οποία όμως είναι μια πλατφόρμα για εκκαθάριση παραγώγων
και όχι για εκκαθάριση ομολόγων του δημοσίου,
η οποία τι έκανε; Την τρίτη ημέρα, που έπεφτε κανονικά το σύστημα,
αντί να βγάλει κόκκινη τη θέση του πωλητή
και να τον αναγκάσει να πάει σε υποχρεωτικές δημοπρασίες,
για να αγοράσει τα ομόλογα σε ότι τιμή τα έβρισκε,
που μετά την τρίτη ημέρα θα τα έβρισκε ακριβότερα από ότι τα είχε πουλήσει και θα είχε γράψει ζημιά,
αυτή η πλατφόρμα η καινούργια, η λεγόμενη icap brokertec, έτσι λέγεται.
Αυτή η πλατφόρμα τι επέτρεπε; Επέτρεπε την τρίτη ημέρα, εάν δεν προσκομιστούν τα ομόλογα,
να ξαναμπεί στο σύστημα η εντολή για εκκαθάριση, είναι το λεγόμενο "recycling" , η ανακύκλωση,
και αν δεν ξαναβρεθεί να ξαναμπεί και να ξαναμπεί και να ξαναμπεί τόσες φορές,
όσες χρειαστεί μέχρι να πωληθεί.
Τι παράγει λοιπόν αυτό; Όταν σε μία αγορά η προσφορά είναι μεγαλύτερη από τη ζήτηση,
ποιο είναι το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα είναι να πέφτουν οι τιμές.
Αυτό λοιπόν, οι ανοιχτές πωλήσεις των ομολόγων, με το σκάνδαλο "Τ+3",
έριξαν τις τιμές των ομολόγων στη δευτερογενή αγορά, με αποτέλεσμα,
να γίνει δυσχερής ο δανεισμός του τραπεζικού συστήματος, απευθείας από τις αγορές.
Γιατί οι τράπεζες τι δίνανε στις αγορές για να δανειστούν; Ομόλογα.
Το θέμα αυτό απασχόλησε τη Βουλή,
όταν η πρώην Υπουργός κα. Βάσω Παπανδρέου και δέκα ακόμα βουλευτές
κατέθεσαν ερώτηση προς τον Γ. Παπακωνσταντίνου, ενώ σχολιάστηκε και από διάφορα μέσα ενημέρωσης.
Ο ίδιος ο πρώην τραπεζίτης, σε επιστολή του προς τους Financial Times,
προέβη σε οποιαδήποτε αλλαγή.
Με τον ελληνικό τύπο να δημοσιεύει μια ανακοίνωση της διεθνούς πλατφόρμας Euroclear,
προς τους επενδυτές, που επιβεβαιώνει την ύπαρξη αλλαγών στον τρόπο διαπραγμάτευσης.
Τ+3, Τ+10 σημαίνει ότι ,
το χρονικό περιθώριο, στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι για εκκαθάριση ομολόγων,
αντί να εκκαθαρίζονται σε τρεις ημέρες, εκκαθαρίζονται σε δέκα ημέρες.
Αυτό, συγκεκριμένα γιατί το έκανε η ΤτΕ αυτό,
φαντάζομαι θα υπήρχε κάποιος τεχνικός λόγος.
Σε καμία περίπτωση δεν υιοθετώ την άποψη του ότι,
υπάρχει κάποια συνωμοσία, με σκοπό να πτωχεύσει η χώρα,
με σκοπό να κερδίσουν οι κακοί, οι μασόνοι, οι κερδοσκόποι και διάφορες άλλες συνωμοσίες
για αγρίους που ακούμε τόσα χρόνια. Δεν το υιοθετώ. Υπάρχει, υπήρχε κάποιος τεχνικός λόγος,
δεν μπορώ να σας πω ακριβώς για ποιον το έκανε η ΤτΕ,
αλλά είναι θέμα ΤτΕ. Έχοντας πει αυτό, να δεχθώ, να δεχθώ ότι,
αυτό το παραθυράκι των επιπλέον επτά ημερών στην εκκαθάριση,
βοήθησε ορισμένους που ήθελαν να κάνουν short, ,naked short, ας το πούμε,
τα ελληνικά ομόλογα, να βγάλουν ένα μεροκάματο.
-Υπάρχουν πωλητές, είτε είναι Τ+3, είτε είναι Τ+50, δεν έχει καμία σημασία.
-Ναι αλλά όταν έχεις naked short selling ...
-Δεν το ξέρεις αυτό. Το λένε ορισμένοι. Εγώ δεν το ξέρω, δεν μπορώ να κατηγορήσω κάποιον
για naked short selling. Αυτό το λένε κάποιοι. Τώρα που τα βρήκαν αυτοί και τα λένε,
δεν το ξέρω. Αυτά για να μπορέσεις να αποδείξεις ότι υπήρχε naked short selling,
πρέπει να κάνεις έρευνα μέσα στην ΤτΕ. Πρέπει στο σύστημα εκκαθάρισης.
Δεν είναι τόσο απλό, δηλαδή θέλει ολόκληρη ιστορία. Στο αποθετήριο κτλ. Δεν είναι τόσο απλό,
για να μπορέσεις να στοιχειοθετήσεις μια τέτοια κατηγορία. Αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο να γίνει.
Αλλά να δεχθώ, να δεχθώ λέω, να δεχθώ ότι γινόταν σε κάποιο μικρό βαθμό.
Δεν αλλάζει τίποτα, για τους λόγους για τους οποίους φτάσαμε εδώ.
Τον Ιανουάριο, και αυτό είναι τώρα το σημείο το οποίο εμάς μας έβγαλε κυριολεκτικά από τα ρούχα μας,
εκεί καταλάβαμε πλέον, είχαμε την απόδειξη ότι όλο αυτό το παιχνίδι ήταν στημένο,
διότι τον Ιανουάριο του 2010,
όταν η Ελλάδα ψάχνει απεγνωσμένα να δανειστεί,
γιατί έχει λήξεις ομολόγων τον Απρίλιο και το Μάιο,
συνολικού ποσού 17 δις ευρώ, αυτός ήταν ο λόγος για τον οποίο μπήκαμε στο Μνημόνιο
οι λήξεις ομολόγων Μαΐου και Απριλίου του 2010, 17 δις.
Ενώ λοιπόν εμείς ψάχνουμε από την αγορά να πάρουμε αυτά τα 17 δις,
τα 17 δις αυτά μας προσφέρονται το μήνα Ιανουάριο του 2010 από τις αγορές με επιτόκιο 6,1%,
που το 6,1% αν θέλετε, ήταν πάρα πολύ καλό όταν μπήκαμε στο Μνημόνιο με 6%.
Δηλαδή όταν πήγες στο Μνημόνιο με 6%, ήταν πολύ καλό να δανειστείς από τις αγορές με 6,1%, εντάξει;
Και αυτά τα 17 δις που μας τα προσφέρουν 500 τράπεζες, οι οποίες συμμετέχουν
στη συγκεκριμένη δημοπρασία ομολόγων του δημοσίου,
στις 26 Ιανουαρίου του 2010,
αυτά τα 17 δις δεν τα παίρνει ο κ. Παπακωνσταντίνου , προσέξτε,
ενώ γνωρίζει ότι τον Απρίλιο και το Μάιο θα τα χρειαστεί ,
γιατί έχει να καλύψει λήξεις ομολόγων,
και είναι εις γνώσιν του ότι παράλληλα τρέχει ένα παιχνίδι,
στοχοποιώντας την Ελλάδα, με σκοπό να την αφήσουν έξω από τις αγορές
για να την οδηγήσουν σε Μνημόνιο.
Για ποιο οικονομικό πρόβλημα, για ποια αφερεγγυότητα, για ποιον Τιτανικό
όπως έλεγε ο Παπακωνσταντίνου, για ποιους διεφθαρμένους; Είναι δυνατόν οι ξένοι
να δανείζουν; Να ζητάς ένα, να σου δίνουν τρία ,
επειδή υπάρχει οικονομικό πρόβλημα; Όχι. Εδώ λοιπόν,
βλέπουμε το εξής πράγμα. Εκ του αποτελέσματος έχουμε και την αιτία.
Πάντα. Κάνεις μια πράξη, το γιατί την κάνει κάποιος μια πράξη εκείνη την ώρα αν δε φαίνεται
τι αποτέλεσμα θα έχει, δεν την καταλαβαίνει ο κόσμος. Αλλά όταν πας και δεις το αποτέλεσμα
και δεις ότι δεν έκανε μία πράξη, συνεχώς έκανε παρόμοιες πράξεις για να μας οδηγήσουν
στο σημερινό αποτέλεσμα, αυτό και μόνο αποδεικνύει ότι έχουμε εδώ στημένο παιχνίδι από την αρχή.
Τις περασμένες δεκαετίες υπήρξαν φωνές που μας έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου,
όμως η επίπλαστη ευδαιμονία μας, δε μας επέτρεπε να τις λάβουμε υπόψιν μας.
Φοβάμαι ότι στο τέλος του κύκλου, που θα είναι το 2004, θα είναι το 2010;
Τότε θα δούμε ότι αντί για αυτήν την Ελλάδα για την οποία λίγο πολύ όλοι μιλούν αργά,
θα είναι μία Ελλάδα, που την ονομάζω εδώ και καιρό "τουρκομπαρόκ".
Θα είναι δηλαδή μία Ελλάδα, ένα φτωχό ίσως και συρρικνωμένο βιλαέτι, γερμανικό "Länder".
Ο κ. Πάγκαλος είχε πει μια φράση που προκάλεσε σάλο στην κοινωνία,
ότι τα φάγαμε όλοι μαζί. Κατά πόσο όμως αυτή η φράση είχε και δόσεις αλήθειας,
πως και εμείς οι πολίτες, φέρουμε μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση την οποία βιώνουμε.
Η χώρα μας για πολλά χρόνια ζούσε σε ένα επίπεδο ευημερίας πολύ υψηλότερο από αυτά που παρήγαγε,
μέσω του δανεισμού που είχε κατακλύσει την οικονομία.
Τα τελευταία σαράντα χρόνια, το μόνο που έδινε χαρά στον Έλληνα,
όπως λέει και ο κ. Γιανναρᾶς, ήταν η μεγιστοποίηση της καταναλωτικής ευχέρειας.
Τίποτα άλλο.
Οι τράπεζες, είχαν επιτρέψει τον άμετρο δανεισμό,
είχαν χαλαρώσει τα κριτήρια και η αγορά είχε κατακλυστεί από ρευστότητα.
Πιστωτικές κάρτες που ταχυδρομούνταν και εγκρίνονταν ,
χωρίς καν να την έχει ζητήσει ο δικαιούχος.
Διακοποδάνεια χωρίς επιχειρηματική πολιτική και χωρίς να προβλέπεται πρόσληψη νέων εργαζομένων.
Ο νόμος λοιπόν του 2004 που προέβλεπε να υπαχθούν οι εταιρείες , να πάρουν κάποια χρήματα,
να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, είναι ο ίδιος που χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα.
Έλεγε λοιπόν σε κάποια επιχείρηση, έλα εδώ, βάλε το επενδυτικό σου πρόγραμμα κάτω,
πες μας τι θέσεις εργασίας θα δημιουργήσεις και βάσει των θέσεων εργασίας που δημιουργούσες
και της επένδυσης έπαιρνες κάποια χρήματα σαν επιδότηση. Όχι δάνειο, επιδότηση.
Η κυβέρνηση λοιπόν επέλεξε φωτογραφικά να επιδοτήσει κάποιες εταιρείες.
Μπορώ λοιπόν να σας πω,
αυτό είναι ένα από τα ΦΕΚ που έχω βρει, υπάρχουν πάρα πολλά.
Για πείτε μας τι λέει αυτό το ΦΕΚ.
Αυτό το ΦΕΚ λοιπόν δίνει σε εταιρεία 11.435.000€ και από ότι βλέπετε, λέει ότι με την επένδυση
δε θα δημιουργηθεί καμία νέα θέση εργασίας.
Μέσα στο γενικότερο κλίμα ευμάρειας, στο κλίμα μαλθακότητας
που είχε επιφέρει ο πακτωλός των χρημάτων, προέκυψε και ένα τέλμα αξιών.
Όντως τώρα η κρίση η οικονομική, ξεκίνησε ως μία κοινωνική
αναδιάρθρωση και τώρα έχει και κοινωνικές συνέπειες.
Ο μεγάλος κίνδυνος μιας διατάραξης κοινωνικής συνοχής της κοινωνίας μας, των ανθρωπίνων σχέσεων,
θα έχει οπωσδήποτε σοβαρές συνέπειες, αλλά υπάρχει και από κάτω μια κρίση
οικονομικών αξιών. Ηθικών αξιών, συγγνώμη.
Ηθικών αξιών κάτω από αυτή την οικονομική κρίση. Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει ότι έπαψε ο ένας να βλέπει τον άλλο σαν παράγοντα
σχέσεως, κοινωνίας, ζωής
και ο ένας έβλεπε τον άλλον σαν ένα μέσον πορισμού χρήματος και εξουσίας.
Πέρα από τις καταναλωτικές μας συνήθειες και τον τρόπο λειτουργίας της οικονομίας,
πάψαμε να είμαστε πολίτες.
Μετατραπήκαμε σε οπαδούς κομμάτων και σε άβουλους ανθρώπους
που είχαμε ως αυτοσκοπό το προσωπικό μας κέρδος.
Αυτό που βιώνει η χώρα σήμερα, πρέπει να το καταλάβουμε, δεν είναι αποτέλεσμα μόνον,
της φαυλότητας και της ανικανότητας πολλών πολιτικών ηγεσιών.
Έχει να κάνει με έναν τρόπο, διαχρονικό τρόπο, αντιμετώπισης των προβλημάτων της χώρας.
Με την αναβολή των προβλημάτων στο μέλλον.
Μας παρέσυρε η καταναλωτική ευωχία, η προάσπιση των συντεχνιακών μας συμφερόντων,
βολευτήκαμε στη μικροδιαφθορά και στην ανοχή. Η πολιτική ελίτ έκλεινε το μάτι
στη μικροδιαφθορά των από κάτω και εμείς κλείναμε το μάτι στη μεγαλοδιαφθορά των από πάνω.
Και η χώρα πορευόταν δανειζόμενη στις διεθνείς χρηματαγορές.
Με τον τρόπο αυτό, η συνενοχή του πολίτη έδωσε δύναμη στα κόμματα,
τα οποία έθεσαν ως αυτοσκοπό τη συνεχόμενη διατήρηση της εξουσιας,
καθώς και τη δια
…