Advertisement
Polish transcript
Pamięci Meral Okay...
Odcinek 118
Uwaga, nadchodzi Wielki książę Selim!
Witaj Sułtanko, Twoja komnata jest gotowa.
Posłałem władcy odpowiedź w liście.
Nie wiem, czy weźmie ją pod uwagę, ale napisałem to, co leży mi na sercu.
Wielki Rumi mówił: "Jeśli odczuwasz gorycz i żałujesz, jest to znakiem miłości i pomocy Allaha."
Nawet jeśli władca nie wybaczy Ci błędu, to wszystko zrozumie, książę.
Zrozumie, że nie miałeś złych intencji.
Obyś miał rację Atmaca.
Wejść!
Książę przybył ze stolicy strażnik pałacowej bramy Canfer Aga.
A dlaczego przybył, czy władca go wysłał?
Powiedział, że chce porozmawiać o wymarszu na Persję.
Jeśli go przyjmiesz, wszystko Ci wyjaśni.
Wprowadź go!
- Witaj, czy jesteś zdrowy? - Modlę się za Twoje zdrowie, Panie.
Dla mnie najwyższym zaszczytem jest Cię zobaczyć i oddychać tym samym powietrzem, co Ty!
Przyjmij moje wyrazy wdzięczności w podzięce, że mianowałeś mnie Namiestnikiem Sułtanatu.
Mam nadzieję, że zdajesz sobie sprawę z ciężaru, jaki będziesz nosił na plecach?
Powierzam Ci tron!
Zrobię wszystko, co w mojej mocy, żebyś utwierdził się w prezkonaniu, że dobrze wybrałeś, Panie!
Bądź pewien, że nie przyniosę Ci wstydu.
Wielki książę, jak i wiesz, dzięki radom Rustema Paszy, nasz Władca całkowicie zawierzył księciu Elkasowi Mirzie.
Jest pewien, że z tej wyprawy wróci jako zwycięzca, ale...
Ty tak nie myślisz?
Oczywiście, bardzo chciałbym by władca odniósł wielkie zwycięstwo, ale wydaje mi się, że to niemożliwe.
Biorąc pod uwagę, że Elkas Mirza nie ma w swojej ojczyźnie takiej mocy, jak sądzi że ma.
Powiedz, jeśli o czymś wiesz!
Powiedział, że poprą go Turkmeni, ale w poprzedniej walce z bratem nie stanęli po jego stronie.
Teraz wszystko się zmieniło.
- Elkas Mirza działa z rozkazu naszego Pana. - W tym i cała rzecz.
Jak można zawierzyć temu, który zdradził własnego brata i rodzinę?
Jak możemy być pewni, że nie zostawi nas w połowie drogi?
Co masz na myśli, Cafer Aga? Powiedz nam!
Myślę, że powinieneś porozmawiać z Władcą.
Ta kampania musi zostać odwołana. Wiem, że i Ty byłeś jej przeciwny.
Władca tak uznał za właściwe. Nikt nie może kwestionować jego decyzji!
- Książę... - Jeśli to wszystko, możesz odejść.
Dni, które nadchodzą przyniosą wiele nowych wydarzeń.
Niech Allah sprawi, żeby ta wyprawa okazała się dobrym wyborem. Szczególnie dla Ciebie, naszego Wielkiego Księcia.
Atmaca, będziesz śledził tego człowieka, niczym cień. Widać, że coś ukrywa.
- Dowiedz się, jaki ma cel i z kim współpracuje? - Jak rozkażesz, książę.
- Mihrimah - Sułtanko
Znowu nie masz dobrego samopoczucia. To zapewne z powodu Rustema.
Będziesz czekała do zakończenia wyprawy, żeby się z nim rozwieść?
Zdecydowałam, że to będzie dla mnie najlepszym wyjściem.
Dla Ciebie, czy dla Twojej matki?
Chociaż jesteśmy sułtankami, nie możemy robić wszystkiego, na co tylko mamy ochotę.
Mimo uczuć, musimy polegać również na rozumie, prawda?
Takie silne uczucie, jakim jest miłość, samo odnajdzie swoją drogę!
Jeśli spróbujesz je zatrzymać, straci na tym albo Twoje serce, albo Twój rozum.
Na co czekasz, Sułtanko? Kiedy ujawnisz tajemnicę Sułtanki Fatmy?
Wszystko w swoim czasie, Gulbahar. Niech Sułtanka Fatma jeszcze się cieszy.
Niech jej miłość jeszcze się umocni i stanie się większa.
Niech powiększy się tak bardzo, że serce pęknie jej na małe kawałeczki, kiedy jej tę miłość odbiorę...
Napisy: Tureckie Seriale
Co to za choroba, główny lekarzu?
W nocy nie mogę spać.
Czasami z powodu smutku i tęsknoty, na ciele pojawia się wysypka, Panie.
To tylko wysypka. Za jakiś czas sama przejdzie.
A jeśli nie przejdzie? Może to "wschodnia wysypka" (ropne wykwity)?
Niech Allah broni! Musi minąć więcej czasu, żebym mógł postawić dokładną diagnozę, Panie.
Możecie iść.
- Afiffe hatun - Rozkaż, Panie.
Nie martw się, wszystko ze mną w porządku.
Oby tak było! Modlę się za to dniami i nocami. Gdyby chociaż Sułtanka Hurrem o tym wiedziała.
Jej lecznicze dłonie wyleczyłyby Twoją chorobę.
Powiedziałem, że nikt nie może się dowiedzieć!
Tu będzie mój dom, Canfedo!
Nadejdzie dzień, w którym przyjadę do tego pałacu i już nigdy go nie opuszczę.
No, nie zapominaj, tego co wszyscy ostatnio przeżyliśmy i że wszystko wisi jeszcze na włosku.
Jeśli wyjdzie na jaw, co się stało, nie pozwolą nam wrócić nawet do Manisy.
Ta sprawa jest zakończona. Książę zapłacił za swój błąd.
Od teraz, będzie już wiedział jak włada się państwem.
Niech Allah da, Sułtanko!
Rozpakuj moje rzeczy. Nie możemy pozwolić, by Sułtanka Hurrem czekała.
Nie będę kłamał. Nie miałem zamiaru spotkać tu Selima.
Jeszcze nie zapomniałem tego, co wydarzyło się na kolacji w Twoim pałacu.
Po tym poskarżył się na nasz wszystkich.
Te dni minęły Cihangirze. Cokolwiek by się nie zdarzyło, on jest Twoim bratem.
Nigdy nie możesz okazać mu braku szacunku, by matka się nie denerwowała.
Czy z tego powodu zmieniłaś zdanie o rozwodzie? Żeby matka się nie denerwowała?
Nie zmieniłam zdania. W odpowiednim momencie, nasze drogi się rozejdą.
Popełniłaś błąd, Mihrimah! Powinnaś była rozwieść się z Rustemem.
Możesz być pewna, że żadna z danych Ci obietnic, nie będzie spełniona!
Uwaga, nadchodzi wielki książę Selim!
Mihrimah
Po tym, jak Cihangir nie przyszedł mnie przywitać, pomyślałem że jest chory.
Jak widzisz Selimie, mam się dobrze, witaj!
Wydaje mi się, że nie jestem przez Ciebie mile widziany, Cihangirze.
Nie jesteś szczęśliwy, że mnie tutaj widzisz? Oczywiście, Ty czekałeś na brata Mustafę.
W sercu władcy również był Mustafa.
Ale, to Ty jesteś szczęściarzem i dostajesz wszystko to na co nie zasługujesz!
Najpierw sandżak Saruhan, a teraz i namiestnictwo nad Sułtanatem.
Nie zaczynajcie od nowa! Teraz nie jest ani czas, ani miejsce byśmy o tym rozmawiali!
Widzisz, ja nie zasługuję, a zasługuje książę który potajemnie się ożenił i działał za plecami władcy, czy nie?
- Czy Ty nie masz grzechów? Wiemy, co robisz w Manisie! - Cihangir!
To, że zostałeś namiestnikiem nie zmieni prawdy.
Tron, który dzisiaj został Ci powierzony, jutro zostanie darowany temu, który jest go godzien!
A tym kimś, nigdy nie będziesz Ty!
Może tak będzie, a może nie będzie. Ja przynajmniej mam okazję, której Ty nigdy nie będziesz mieć!
Ile będzie wymarszów, ile zwycięstw, podczas gdy Ty ciągle będziesz tutaj!
Zostaniesz w czterech ścianach tego pałacu! Przy spódnicy mojej matki!
Czy musiałeś to powiedzieć? Wiesz, jaki jest wrażliwy?
Ale wyrosłeś, niech Allah ma Cię w opiece! Mój wnuk będzie odważnym księciem.
- A Ty, jak się masz? - Widząc Cię, jeszcze lepiej!
Jak mają się sprawy w Manisie? Mam nadzieję, że nie ma żadnych niepokojących wieści...
Wszystko w porządku, Sułtanko. Tak, jak chciałaś.
A moj książę Selim? Czy dochowuje swojej przysięgi?
Nie martw się. Minęło już kilka miesięcy, a książę nie skosztował ani kropli.
Nurbanu?
Kilka razy pił, ale w rozsądnych ilościach, Sułtanko.
Już o tym rozmawialiśmy, nie będzie pił, póki władca jest tutaj.
Bardzo dobrze! W zasadzie, nie oczekuję od niego i niczego więcej.
Wystarczy, że władca się nie dowie.
Rozczarowałem Cię, Panie. Zdałem sobie sprawę ze swojego błędu.
Popełniłem wiele błędów, przez które straciłem Twoje zaufanie. Moje sumienie nie jest spokojne.
Moim jedynym marzeniem jest otarcie twarzą prochu z Twoich nóg, podczas gdy będziesz wyruszać na kampanię - bym mógł prosić Cię o wybaczenie.
Wejść!
- Panie, przyszedł wielki książę Cihangir. - Niech wejdzie
Cihangir co się stało? Dlaczego tak wyglądasz?
Jeśli pozwolisz, chciałbym wyruszyć z Tobą na kampanię, Panie.
Chodź, usiądźmy.
Skąd pojawiła się ta myśl o wymarszu?
Ile to już czasu, jak nawet na krok nie wyszedłem z tego pałacu, Panie?
Zostałem więźniem w ścianach tego przepięknego pałacu.
Podczas, gdy moi bracia wyjeżdżali na kampanie i do prowincji, ja mogłem tylko na nich popatrzeć.
Co się stało? Najwyraźniej stało się coś, co Cię tak bardzo zdenerwowało?
Kiedy byłem dzieckiem, myślałem, że mój stan poprawi się gdy dorosnę i będę jak moi bracia.
Tak się nie stało.
Kiedy ja rosłem, rósł i mój garb na plecach, stając się coraz cięższy.
Czasami, tak ciężko jest go nosić... szczególnie w tym pałacu.
Panie, ja wiem że nigdy nie będę taki, jak moi bracia.
Ale chciałbym raz poczuć to, co czują oni. Poczuć, jak to jest być księciem.
Ty jesteś księciem! Istnieją dwa powody, przez które do tej pory nie brałeś jeszcze udziału w kampanii.
A są to Twój wiek i Twoje zdrowie.
Mój wiek jest już odpowiedni. A jeśli chodzi o zdrowie, to Twoi najlepsi lekarze pójdą z Tobą.
Jeśli coś mi się stanie, oni będą na miejscu i zareagują.
Cihangir, ja idę do Persji. To będzie bardzo długa kampania.
Wiesz, jaki to teren i jakie będą ramy czasowe wyprawy.
Będzie bardzo trudno... ale pomyślę o tym co powiedziałeś.
Pięknie wyglądasz w tej sukni. Bardzo za Tobą tęskniłem.
Mamo, tata przyszedł!
Gulbahar, zaprowadź Humasah do jej komnaty.
Czy nie prosiłam Cię, żebyś zawiadamiał mnie o swoim przybyciu?
Nie będę nikogo prosił o pozwolenie, żeby móc zobaczyć swoją córkę.
Umówiliśmy się.
Jeśli nie chcesz dotrzymać słowa, powiedz, a ja zacznę działać zgodnie z Twoją wolą.
Mihrimah, za kilka miesięcy wyruszam na kampanię. Nie będzie mnie przez długi czas widziała.
Jeśli Allah pozwoli, wrócę, i wiemy co się stanie później.
Rozwiedziesz się ze mną. I co będzie potem, Mihrimah? Pomyślałaś w ogóle o tym?
- Rustem... - Powiem Ci!
Będę dalej żył jako wielki wezyr i zarządzał państwem, a Ty będziesz rozwódką.
Oczywiście, jak każe obyczaj, zaraz wydadzą Cię za mąż i to za któregoś z licznych paszy i bejów, którego nie będziesz kochała.
Nie martw się tak o mnie.
Matka dała mi słowo, że tym razem wyda mnie za tego, którego wybierze moje serce.
Nawet jeśli tak będzie, ten wielki człowiek, za którego wyjdziesz za mąż, będzie wykonywać moje rozkazy.
Zamieszkasz w dalekiej prowincji, gdzie będziesz żyła cicho i spokojnie. Czy tego chcesz?
Może będzie wykonywał Twoje rozkazy, ale dostanie kobietę, którą Ty kochasz!
Nie wiem, jak to powiedzieć...
Napisałeś, że człowiek otrzymuje największe ciosy od osób, które są mu najdroższe.
To rzeczywiście prawda, bracie Mustafo.
Ze wstydu, nie mogę nawet pisać, ale wyjaśnię Ci wszystko jak tylko się zobaczymy.
Do tego czasu, wystarczy żebyś wiedział, że ja nigdy bym Cię nie zdradził!
Zadał Ci bezwstydny cios w plecy, a teraz śmie jeszcze do Ciebie pisać?
Pisze, że to nie on mnie wydał. Wyjaśni mi wszystko, gdy się zobaczymy.
Jeden Allah wie, jakie właśnie wymyśla kłamstwo!
Być może ma jakieś wyjaśnienie, Sułtanko? W każdym razie, musimy go wysłuchać.
Zdrady nie można niczym usprawiedliwić!
Ze względu na to, że zachował się jak wróg, zapłaci za to!
Opowiemy o jego związku z Huricihan.
Już o tym rozmawialiśmy, matko. Tak się nie stanie!
Z jakiego powodu go jeszcze bronisz? Przez Huricihan?
Chodzi o mój honor. Jak możesz nawet pomyśleć, że byłbym w stanie zrobić taką podłość?!
Mihrunisa, czy Ty też tak uważasz?
Wszyscy wiedzą, że nasz książę jest uczciwy i działa zgodnie ze swoim sumieniem.
Strasznym jest, że inni wykorzystują to jako broń przeciw niemu samemu.
A dlaczego w takim razie Ty tutaj jeszcze jesteś? Wszystko i tak już wiedzą, że jesteś prawowitą żoną mojego księcia.
Mając to na uwadze, nie zapominaj co obiecałaś mi przed tym, nim wyszłaś za mojego księcia.
Kiedy masz zamiar wykorzystać tę siłę, o której mówiłaś?
Wejść
Książę...
Minęło już tyle dni, odkąd nie powiedziałeś do mnie ani słowa...
Czy nigdy nie spojrzysz mi już w twarz?
Sama nie wiem, czy żyję, czy nie? Czy jestem jeszcze na ziemi, czy już w niebie?
Wracaj do swojej komnaty, Huricihan.
Biorąc po uwagę, że sama sobie nie umiem wybaczyć, nie mogę oczekiwać tego od Ciebie
Ale tego nie żałuję, Bayazydzie.
Zostałam do tego zmuszona. Nie zostawili mi wyboru.
Albo mogłam się zabić, albo...
Nie mogłam pozwolić na to, by Cię stracić,!
Zrobiłam to dla Ciebie, dla naszej miłości. Czy to nie ma dla Ciebie żadnego znaczenia?
Ile to już dni walczę sam ze sobą.
Część mnie chce o wszystkim zapomnieć i Cię przytulić.
Podczas gdy druga część się temu sprzeciwia i przypomina mi, że mnie zdradziłaś, Huricihan.
Jeśli już mnie nie pragniesz i nie kochasz...
Jeśli nasza miłość już nie istnieje, wtedy i mnie już nie ma.
Zaakceptuję każdą Twoją decyzję. Jeśli chcesz - odbierz mi życie.
Jeśli tego chcesz, rozkaż, a wyjadę. Wszystko mi już jedno, książę.
Mam nadzieję, że przynosisz dobre wieści z Amasji?
Książę Mustafa nie jest zwolennikiem wyprawy, jednak nie jest i jej przeciwnikiem.
Kampania się odbędzie, nie można temu zapobiec.
W takim razie Sułtan Sulejman zmierza na spotkanie ze swoją śmiercią!
- A co zrobimy z Elkasem Mirzą? - Igra z ogniem, zdrajca!
Potajemnie spotyka się z siostrą Sułtana Sulejmana, Sułtanką Fatmą.
To nie wystarczy.
Nie zostawaj dłużej. Wracaj do Elkasa Mirzy, nie możesz wzbudzić w nim żadnych wątpliwości.
W porządku.
Napiszemy listy do turkmeńskich bejów.
Muszą wiedzieć, że jeśli wesprą mnie w walce o tron, otrzymają ode mnie pełne wsparcie.
Zajmę się tym, książę.
Nie możesz tego zaniedbać.
- Długo Cię nie było, gdzie byłeś? - Byłem na targu.
Przyniosłem naszyjnik, który zamówiłeś dla Sułtanki Fatmy.
Wejść
- Książę! - Nurbanu!
Ależ jesteś piękna, jak zawsze Twoja uroda mnie oślepia!
Strażnicy przysłali wiadomość. Przywieźli konia, którego chciałeś podarować Władcy.
Wspaniale! Wręczę go w odpowiednim czasie.
- Kto ci to przyniósł? - Nie martw się.
Powiedziałem, żeby byli ostrożni. To tylko trochę.
Nie może tutaj pić, Selimie! Nawet jednej kropli!
Biorąc pod uwagę, że Sułtanka Hurrem nakazała byśmy byli szczególnie ostrożni, byłoby bardzo źle, gdyby Cię teraz przyłapano.
- Nie moglibyśmy się z tego wytłumaczyć! - Rozmawiałaś z moją matką?
Wezwała mnie do siebie po naszym przyjeździe, po to by mnie wypytać, szczególnie o to, czy złamałeś daną przysięgę.
- I co jej powiedziałaś? - A co mogłam jej powiedzieć?
Strzegę tej tajemnicy, jak i wszystkich innych naszych tajemnic.
Ale musisz mi w tym pomóc. Przynajmniej nie pij w pałacu naszego Władcy.
Ten pałac mnie dusi, Nurbanu. Każdy jego kamień mnie zgniata.
Ze względu na to, że tutaj się urodziłam i dorastałem...
Powinienem czuć się tu pewnym i szczęśliwym, ale jest odwrotnie.
Skoro każdy tu czeka aż popełnię jakiś błąd...
Skoro tak jest, dlaczego zatem dajesz im ku temu okazję.
Zostałeś już mianowany Namiestnikiem Sułtanatu!
Jesteś namiestnikiem Sułtana.
Nie zmuszaj Władcy, by pożałował okazanego Ci zaufania.
Jedynym, co mnie cieszy jest to, że Władca jest przy mnie i mnie wspiera... i to, że Ty istniejesz...
- Matko - Cihangirze
Nie wstawaj!
- Mój lwie! Mam nadzieję, że nic Cię nie boli? - Czuję się dobrze, matko.
Rozmawiałem z lekarzami. Nie ma przeszkód, które uniemożliwiłyby mi dołączenie do kampanii.
Dlaczego nalegasz? Moje serce nie może zgodzić się na to, bym się z Tobą rozstała.
Twoje zdrowie jest zmienne. Pamiętasz, jak nie mogłeś zostać w Kutahiji i natychmiast wróciłeś?
Umarłabym ze strachu, myśląc o tym, jak się czujesz i czy coś złego Ci się nie stało!
- Nie zmuszaj mnie, bym to przeżywała. - Myślisz tylko o sobie, matko!
Mihrimah i ja wiedziemy życie, jakie dla nas wybrałaś.
Ciebie nie interesuje nasza wola, ani to co mogłoby uczynić nas szczęśliwymi.
Nie wiem, co zrobi Mihrimah, ale ja nie będę dłużej przymykał na to oczu!
A teraz, za Twoim pozwoleniem, chciałbym udać się do hammamu.
To koń czystej krwi arabskiej, Panie.
Zgodnie ze słowami naszego głównego koniuszego, żaden z naszych koni nie może się z nim równać.
Ma wyjątkowe cechy.
Nie jest Ciebie warty, nasz Wielki Sułtanie, ale jeśli go przyjmiesz, uczynisz swego niewolnika Selima bardzo szczęśliwym .
Czym ten koń różni się od innych?
Ten koń jest silny, a co najważniejsze wierny swemu panu. Uwielbia go!
- Znaczy, że jest silny,wierny i kocha pana, tak? - Jeśli Ci się nie podoba...
Przeciwnie, bardzo przypadł mi do gustu.
Szczególnie, że bardzo ciężko jest znaleźć księcia, który miałby wszystkie te cechy, jakie ma ten koń.
- Niech Bóg obdarzy Cię wszystkim, co najlepsze! - Amen
Bądź ostrożny podczas mojej nieobecności. Niewierni zawsze czyhają w cieniu.
Jeśli pokażesz i swoją najmniejszą słabość, zaraz wyjdą z ukrycia i uderzą w najsłabsze miejsce.
Wyciągnąłem swoją nauczkę z tej lekcji, Panie. Obiecałem przez sobą, Tobą i Stwórcą.
Nie chcę być więźniem swojej słabości.
Szczególnie teraz, kiedy Ty Wielki Sułtanie, powierzyłeś mi tron.
Straże, osiodłajcie mojego konia. Zobaczymy czy jest tak dobry, jak o nim mówią?!
Sułtanko, Witaj!
Powiadomię księcia,że przyszłaś. Czeka na Ciebie.
Powiedz strażnikom, żeby tutaj nie czekali. Niech przyjdą, kiedy będę wracać.
Sułtanko, dla Twojego bezpieczeństwa...
Rób, co mówię, Melek! W ten sposób możemy jedynie przyciągnąć większą uwagę.
Wejść!
Pani, Sułtanka Fatma pojechała do Elkasa Mirzy.
Wszystko gotowe, prawda? Znaleźliście świadków?
Nie martw się sułtanko. Twoje rozkazy zostały wykonane, tak jak sobie tego życzyłaś.
Jeśli coś pójdzie nie tak i nie zdołają tego zrobić, wszystkim obetnę głowy!
- Powiedziałaś im to? - Bardzo dobrze!
Ptaszek wleciał już do klatki, i nadszedł czas żebyśmy tę klatkę spalili!
Nie proponowałbym spotkania tutaj, jeśli tylko byłoby możliwe, żebym mógł Cię przyjąć w swoim pałacu.
Tu jest stosowniej. Jeśli przyszłabym do Twojego pałacu, w całej stolicy nie byłoby osoby, która by o tym nie wiedziała.
Czekałem na ten dzień! Znowu jesteś przy mnie!
W porównaniu z Twoją urodą, te kamienie nie mają żadnej wartości.
Twoje piękno spycha w cień i samo słońce!
Nie wiem, co się ze mną dzieje, ale czuję że serca chce mi wyskoczyć z piersi.
Jestem zmieszana. Kompletnie zapomniałam, że takie uczucie jeszcze istnieje.
Nie miałam nawet nadziei, że mogę je jeszcze poczuć.
Miłość była dla mnie zamglonym faktem.
Do czasu aż Ty nie pojawiłeś się na mej drodze.
Ty? Co Ty tutaj robisz?
Zgodnie z rozkazem księcia Mustafy, przyszedłem Cię zabić.
Ale najpierw powiesz mi, wszystko co wiesz. Kim jesteś i komu służysz?
Zobacz, kto komu odbierze życie! To ja Tobie poderżnę gardło!
Mów, Canfer Aga! Kto przysłał Cię do naszego księcia? Jaki jest Twój cel? Mów!
Widziałem człowieka, z którym rozmawiałeś na targu.
To jeden z ludzi perskiego księcia Elkasa Mirzy.
Co Cię z nim łączy? Mów!
Przestań! Powiem, ale pod jednym warunkiem.
O jakim warunku mówisz? Jesteś już jedną nogą w grobie, człowieku!
Syn... W środku jest mój syn, śpi i oprócz mnie nie ma nikogo innego.
Zabierz go stąd, żeby nie widział mnie w takim stanie.
Mam przyjaciela, nazywa się Ali Efendi.
Pracuje na targu Uzun, sprzedaje dywany. Zabierz go do niego.
- Najpierw wszystko mi wyjaśnij! - Obiecaj mi, że nie zostawisz go tutaj!
Obiecaj mi!
Obiecuję!
- Chcę to usłyszeć. Powiedz, do kogo go zaprowadzisz? - Oddam go w ręce Ali Efendiego.
- Który handluje dywanami? - Dobrze, a teraz mów...
To ostatnie dni, jakie spędzam w Stambule.
Jeśli byłoby to możliwe, chciałbym spędzić z Tobą każdą chwilę.
Ja również bym tego chciała.
Niestety, prawda jest jak ogień. Okrążyła nas płomieniem.
Ten płomień płonie równo przez środek.
Ani ja nie mogę dotrzeć do Ciebie, ani Ty do mnie.
Kto może zatrzymać deszcz, Sułtanko?
Kto może powstrzymać wschód słońca?
Tak właśnie jest. Nikt, to nie jest możliwe. Ty, lepiej niż ja, znasz nasze obyczaje i tradycję.
Znam, ale moje serce nie słucha rozkazów.
Płonie... Twój płomień rozpala jedynie problemy.
Modlitwa w środku nocy jedynie na chwilę pomaga odejść smutkowi.
Nie obrażaj się na zachcianki i upór ukochanej.
Gdyż jedno mrugnięcie jej powieki wystarczy, by pokonać wszystkie problemy.
Co się dzieje?
Kim jesteście? Czego chcecie?
Złożono skargę, Efendi. W tym domu ma miejsce cudzołóstwo!
Cudzołóstwo?
Cihangir nalega by iść na kampanię. Nie wiem, kto mu to doradza...
W końcu, tak jak i Wy, stał sie niewdzięczny.
Słucham Cię, Mihrimah.
Biorąc po uwagę, że nalegałaś by zaprosić mnie na kolację, zapewne chcesz ze mną o czymś porozmawiać?
To dotyczy tego listu, matko.
Mówię o sfałszowanym liście, który napisała Sułtanka Fatma.
Powiedziałaś, że ta zniewaga nie pozostanie bez odpowiedniej odpowiedzi.
Nie śpiesz się. Kiedy przyjdzie odpowiedni moment, sprawię że Sułtanka Fatma pożałuje, że coś takiego zrobiła.
Nie ma potrzeby, ja już się wszystkim zajęłam.
Czy oszaleliście? Czy wyglą
…
Odcinek 118
Uwaga, nadchodzi Wielki książę Selim!
Witaj Sułtanko, Twoja komnata jest gotowa.
Posłałem władcy odpowiedź w liście.
Nie wiem, czy weźmie ją pod uwagę, ale napisałem to, co leży mi na sercu.
Wielki Rumi mówił: "Jeśli odczuwasz gorycz i żałujesz, jest to znakiem miłości i pomocy Allaha."
Nawet jeśli władca nie wybaczy Ci błędu, to wszystko zrozumie, książę.
Zrozumie, że nie miałeś złych intencji.
Obyś miał rację Atmaca.
Wejść!
Książę przybył ze stolicy strażnik pałacowej bramy Canfer Aga.
A dlaczego przybył, czy władca go wysłał?
Powiedział, że chce porozmawiać o wymarszu na Persję.
Jeśli go przyjmiesz, wszystko Ci wyjaśni.
Wprowadź go!
- Witaj, czy jesteś zdrowy? - Modlę się za Twoje zdrowie, Panie.
Dla mnie najwyższym zaszczytem jest Cię zobaczyć i oddychać tym samym powietrzem, co Ty!
Przyjmij moje wyrazy wdzięczności w podzięce, że mianowałeś mnie Namiestnikiem Sułtanatu.
Mam nadzieję, że zdajesz sobie sprawę z ciężaru, jaki będziesz nosił na plecach?
Powierzam Ci tron!
Zrobię wszystko, co w mojej mocy, żebyś utwierdził się w prezkonaniu, że dobrze wybrałeś, Panie!
Bądź pewien, że nie przyniosę Ci wstydu.
Wielki książę, jak i wiesz, dzięki radom Rustema Paszy, nasz Władca całkowicie zawierzył księciu Elkasowi Mirzie.
Jest pewien, że z tej wyprawy wróci jako zwycięzca, ale...
Ty tak nie myślisz?
Oczywiście, bardzo chciałbym by władca odniósł wielkie zwycięstwo, ale wydaje mi się, że to niemożliwe.
Biorąc pod uwagę, że Elkas Mirza nie ma w swojej ojczyźnie takiej mocy, jak sądzi że ma.
Powiedz, jeśli o czymś wiesz!
Powiedział, że poprą go Turkmeni, ale w poprzedniej walce z bratem nie stanęli po jego stronie.
Teraz wszystko się zmieniło.
- Elkas Mirza działa z rozkazu naszego Pana. - W tym i cała rzecz.
Jak można zawierzyć temu, który zdradził własnego brata i rodzinę?
Jak możemy być pewni, że nie zostawi nas w połowie drogi?
Co masz na myśli, Cafer Aga? Powiedz nam!
Myślę, że powinieneś porozmawiać z Władcą.
Ta kampania musi zostać odwołana. Wiem, że i Ty byłeś jej przeciwny.
Władca tak uznał za właściwe. Nikt nie może kwestionować jego decyzji!
- Książę... - Jeśli to wszystko, możesz odejść.
Dni, które nadchodzą przyniosą wiele nowych wydarzeń.
Niech Allah sprawi, żeby ta wyprawa okazała się dobrym wyborem. Szczególnie dla Ciebie, naszego Wielkiego Księcia.
Atmaca, będziesz śledził tego człowieka, niczym cień. Widać, że coś ukrywa.
- Dowiedz się, jaki ma cel i z kim współpracuje? - Jak rozkażesz, książę.
- Mihrimah - Sułtanko
Znowu nie masz dobrego samopoczucia. To zapewne z powodu Rustema.
Będziesz czekała do zakończenia wyprawy, żeby się z nim rozwieść?
Zdecydowałam, że to będzie dla mnie najlepszym wyjściem.
Dla Ciebie, czy dla Twojej matki?
Chociaż jesteśmy sułtankami, nie możemy robić wszystkiego, na co tylko mamy ochotę.
Mimo uczuć, musimy polegać również na rozumie, prawda?
Takie silne uczucie, jakim jest miłość, samo odnajdzie swoją drogę!
Jeśli spróbujesz je zatrzymać, straci na tym albo Twoje serce, albo Twój rozum.
Na co czekasz, Sułtanko? Kiedy ujawnisz tajemnicę Sułtanki Fatmy?
Wszystko w swoim czasie, Gulbahar. Niech Sułtanka Fatma jeszcze się cieszy.
Niech jej miłość jeszcze się umocni i stanie się większa.
Niech powiększy się tak bardzo, że serce pęknie jej na małe kawałeczki, kiedy jej tę miłość odbiorę...
Napisy: Tureckie Seriale
Co to za choroba, główny lekarzu?
W nocy nie mogę spać.
Czasami z powodu smutku i tęsknoty, na ciele pojawia się wysypka, Panie.
To tylko wysypka. Za jakiś czas sama przejdzie.
A jeśli nie przejdzie? Może to "wschodnia wysypka" (ropne wykwity)?
Niech Allah broni! Musi minąć więcej czasu, żebym mógł postawić dokładną diagnozę, Panie.
Możecie iść.
- Afiffe hatun - Rozkaż, Panie.
Nie martw się, wszystko ze mną w porządku.
Oby tak było! Modlę się za to dniami i nocami. Gdyby chociaż Sułtanka Hurrem o tym wiedziała.
Jej lecznicze dłonie wyleczyłyby Twoją chorobę.
Powiedziałem, że nikt nie może się dowiedzieć!
Tu będzie mój dom, Canfedo!
Nadejdzie dzień, w którym przyjadę do tego pałacu i już nigdy go nie opuszczę.
No, nie zapominaj, tego co wszyscy ostatnio przeżyliśmy i że wszystko wisi jeszcze na włosku.
Jeśli wyjdzie na jaw, co się stało, nie pozwolą nam wrócić nawet do Manisy.
Ta sprawa jest zakończona. Książę zapłacił za swój błąd.
Od teraz, będzie już wiedział jak włada się państwem.
Niech Allah da, Sułtanko!
Rozpakuj moje rzeczy. Nie możemy pozwolić, by Sułtanka Hurrem czekała.
Nie będę kłamał. Nie miałem zamiaru spotkać tu Selima.
Jeszcze nie zapomniałem tego, co wydarzyło się na kolacji w Twoim pałacu.
Po tym poskarżył się na nasz wszystkich.
Te dni minęły Cihangirze. Cokolwiek by się nie zdarzyło, on jest Twoim bratem.
Nigdy nie możesz okazać mu braku szacunku, by matka się nie denerwowała.
Czy z tego powodu zmieniłaś zdanie o rozwodzie? Żeby matka się nie denerwowała?
Nie zmieniłam zdania. W odpowiednim momencie, nasze drogi się rozejdą.
Popełniłaś błąd, Mihrimah! Powinnaś była rozwieść się z Rustemem.
Możesz być pewna, że żadna z danych Ci obietnic, nie będzie spełniona!
Uwaga, nadchodzi wielki książę Selim!
Mihrimah
Po tym, jak Cihangir nie przyszedł mnie przywitać, pomyślałem że jest chory.
Jak widzisz Selimie, mam się dobrze, witaj!
Wydaje mi się, że nie jestem przez Ciebie mile widziany, Cihangirze.
Nie jesteś szczęśliwy, że mnie tutaj widzisz? Oczywiście, Ty czekałeś na brata Mustafę.
W sercu władcy również był Mustafa.
Ale, to Ty jesteś szczęściarzem i dostajesz wszystko to na co nie zasługujesz!
Najpierw sandżak Saruhan, a teraz i namiestnictwo nad Sułtanatem.
Nie zaczynajcie od nowa! Teraz nie jest ani czas, ani miejsce byśmy o tym rozmawiali!
Widzisz, ja nie zasługuję, a zasługuje książę który potajemnie się ożenił i działał za plecami władcy, czy nie?
- Czy Ty nie masz grzechów? Wiemy, co robisz w Manisie! - Cihangir!
To, że zostałeś namiestnikiem nie zmieni prawdy.
Tron, który dzisiaj został Ci powierzony, jutro zostanie darowany temu, który jest go godzien!
A tym kimś, nigdy nie będziesz Ty!
Może tak będzie, a może nie będzie. Ja przynajmniej mam okazję, której Ty nigdy nie będziesz mieć!
Ile będzie wymarszów, ile zwycięstw, podczas gdy Ty ciągle będziesz tutaj!
Zostaniesz w czterech ścianach tego pałacu! Przy spódnicy mojej matki!
Czy musiałeś to powiedzieć? Wiesz, jaki jest wrażliwy?
Ale wyrosłeś, niech Allah ma Cię w opiece! Mój wnuk będzie odważnym księciem.
- A Ty, jak się masz? - Widząc Cię, jeszcze lepiej!
Jak mają się sprawy w Manisie? Mam nadzieję, że nie ma żadnych niepokojących wieści...
Wszystko w porządku, Sułtanko. Tak, jak chciałaś.
A moj książę Selim? Czy dochowuje swojej przysięgi?
Nie martw się. Minęło już kilka miesięcy, a książę nie skosztował ani kropli.
Nurbanu?
Kilka razy pił, ale w rozsądnych ilościach, Sułtanko.
Już o tym rozmawialiśmy, nie będzie pił, póki władca jest tutaj.
Bardzo dobrze! W zasadzie, nie oczekuję od niego i niczego więcej.
Wystarczy, że władca się nie dowie.
Rozczarowałem Cię, Panie. Zdałem sobie sprawę ze swojego błędu.
Popełniłem wiele błędów, przez które straciłem Twoje zaufanie. Moje sumienie nie jest spokojne.
Moim jedynym marzeniem jest otarcie twarzą prochu z Twoich nóg, podczas gdy będziesz wyruszać na kampanię - bym mógł prosić Cię o wybaczenie.
Wejść!
- Panie, przyszedł wielki książę Cihangir. - Niech wejdzie
Cihangir co się stało? Dlaczego tak wyglądasz?
Jeśli pozwolisz, chciałbym wyruszyć z Tobą na kampanię, Panie.
Chodź, usiądźmy.
Skąd pojawiła się ta myśl o wymarszu?
Ile to już czasu, jak nawet na krok nie wyszedłem z tego pałacu, Panie?
Zostałem więźniem w ścianach tego przepięknego pałacu.
Podczas, gdy moi bracia wyjeżdżali na kampanie i do prowincji, ja mogłem tylko na nich popatrzeć.
Co się stało? Najwyraźniej stało się coś, co Cię tak bardzo zdenerwowało?
Kiedy byłem dzieckiem, myślałem, że mój stan poprawi się gdy dorosnę i będę jak moi bracia.
Tak się nie stało.
Kiedy ja rosłem, rósł i mój garb na plecach, stając się coraz cięższy.
Czasami, tak ciężko jest go nosić... szczególnie w tym pałacu.
Panie, ja wiem że nigdy nie będę taki, jak moi bracia.
Ale chciałbym raz poczuć to, co czują oni. Poczuć, jak to jest być księciem.
Ty jesteś księciem! Istnieją dwa powody, przez które do tej pory nie brałeś jeszcze udziału w kampanii.
A są to Twój wiek i Twoje zdrowie.
Mój wiek jest już odpowiedni. A jeśli chodzi o zdrowie, to Twoi najlepsi lekarze pójdą z Tobą.
Jeśli coś mi się stanie, oni będą na miejscu i zareagują.
Cihangir, ja idę do Persji. To będzie bardzo długa kampania.
Wiesz, jaki to teren i jakie będą ramy czasowe wyprawy.
Będzie bardzo trudno... ale pomyślę o tym co powiedziałeś.
Pięknie wyglądasz w tej sukni. Bardzo za Tobą tęskniłem.
Mamo, tata przyszedł!
Gulbahar, zaprowadź Humasah do jej komnaty.
Czy nie prosiłam Cię, żebyś zawiadamiał mnie o swoim przybyciu?
Nie będę nikogo prosił o pozwolenie, żeby móc zobaczyć swoją córkę.
Umówiliśmy się.
Jeśli nie chcesz dotrzymać słowa, powiedz, a ja zacznę działać zgodnie z Twoją wolą.
Mihrimah, za kilka miesięcy wyruszam na kampanię. Nie będzie mnie przez długi czas widziała.
Jeśli Allah pozwoli, wrócę, i wiemy co się stanie później.
Rozwiedziesz się ze mną. I co będzie potem, Mihrimah? Pomyślałaś w ogóle o tym?
- Rustem... - Powiem Ci!
Będę dalej żył jako wielki wezyr i zarządzał państwem, a Ty będziesz rozwódką.
Oczywiście, jak każe obyczaj, zaraz wydadzą Cię za mąż i to za któregoś z licznych paszy i bejów, którego nie będziesz kochała.
Nie martw się tak o mnie.
Matka dała mi słowo, że tym razem wyda mnie za tego, którego wybierze moje serce.
Nawet jeśli tak będzie, ten wielki człowiek, za którego wyjdziesz za mąż, będzie wykonywać moje rozkazy.
Zamieszkasz w dalekiej prowincji, gdzie będziesz żyła cicho i spokojnie. Czy tego chcesz?
Może będzie wykonywał Twoje rozkazy, ale dostanie kobietę, którą Ty kochasz!
Nie wiem, jak to powiedzieć...
Napisałeś, że człowiek otrzymuje największe ciosy od osób, które są mu najdroższe.
To rzeczywiście prawda, bracie Mustafo.
Ze wstydu, nie mogę nawet pisać, ale wyjaśnię Ci wszystko jak tylko się zobaczymy.
Do tego czasu, wystarczy żebyś wiedział, że ja nigdy bym Cię nie zdradził!
Zadał Ci bezwstydny cios w plecy, a teraz śmie jeszcze do Ciebie pisać?
Pisze, że to nie on mnie wydał. Wyjaśni mi wszystko, gdy się zobaczymy.
Jeden Allah wie, jakie właśnie wymyśla kłamstwo!
Być może ma jakieś wyjaśnienie, Sułtanko? W każdym razie, musimy go wysłuchać.
Zdrady nie można niczym usprawiedliwić!
Ze względu na to, że zachował się jak wróg, zapłaci za to!
Opowiemy o jego związku z Huricihan.
Już o tym rozmawialiśmy, matko. Tak się nie stanie!
Z jakiego powodu go jeszcze bronisz? Przez Huricihan?
Chodzi o mój honor. Jak możesz nawet pomyśleć, że byłbym w stanie zrobić taką podłość?!
Mihrunisa, czy Ty też tak uważasz?
Wszyscy wiedzą, że nasz książę jest uczciwy i działa zgodnie ze swoim sumieniem.
Strasznym jest, że inni wykorzystują to jako broń przeciw niemu samemu.
A dlaczego w takim razie Ty tutaj jeszcze jesteś? Wszystko i tak już wiedzą, że jesteś prawowitą żoną mojego księcia.
Mając to na uwadze, nie zapominaj co obiecałaś mi przed tym, nim wyszłaś za mojego księcia.
Kiedy masz zamiar wykorzystać tę siłę, o której mówiłaś?
Wejść
Książę...
Minęło już tyle dni, odkąd nie powiedziałeś do mnie ani słowa...
Czy nigdy nie spojrzysz mi już w twarz?
Sama nie wiem, czy żyję, czy nie? Czy jestem jeszcze na ziemi, czy już w niebie?
Wracaj do swojej komnaty, Huricihan.
Biorąc po uwagę, że sama sobie nie umiem wybaczyć, nie mogę oczekiwać tego od Ciebie
Ale tego nie żałuję, Bayazydzie.
Zostałam do tego zmuszona. Nie zostawili mi wyboru.
Albo mogłam się zabić, albo...
Nie mogłam pozwolić na to, by Cię stracić,!
Zrobiłam to dla Ciebie, dla naszej miłości. Czy to nie ma dla Ciebie żadnego znaczenia?
Ile to już dni walczę sam ze sobą.
Część mnie chce o wszystkim zapomnieć i Cię przytulić.
Podczas gdy druga część się temu sprzeciwia i przypomina mi, że mnie zdradziłaś, Huricihan.
Jeśli już mnie nie pragniesz i nie kochasz...
Jeśli nasza miłość już nie istnieje, wtedy i mnie już nie ma.
Zaakceptuję każdą Twoją decyzję. Jeśli chcesz - odbierz mi życie.
Jeśli tego chcesz, rozkaż, a wyjadę. Wszystko mi już jedno, książę.
Mam nadzieję, że przynosisz dobre wieści z Amasji?
Książę Mustafa nie jest zwolennikiem wyprawy, jednak nie jest i jej przeciwnikiem.
Kampania się odbędzie, nie można temu zapobiec.
W takim razie Sułtan Sulejman zmierza na spotkanie ze swoją śmiercią!
- A co zrobimy z Elkasem Mirzą? - Igra z ogniem, zdrajca!
Potajemnie spotyka się z siostrą Sułtana Sulejmana, Sułtanką Fatmą.
To nie wystarczy.
Nie zostawaj dłużej. Wracaj do Elkasa Mirzy, nie możesz wzbudzić w nim żadnych wątpliwości.
W porządku.
Napiszemy listy do turkmeńskich bejów.
Muszą wiedzieć, że jeśli wesprą mnie w walce o tron, otrzymają ode mnie pełne wsparcie.
Zajmę się tym, książę.
Nie możesz tego zaniedbać.
- Długo Cię nie było, gdzie byłeś? - Byłem na targu.
Przyniosłem naszyjnik, który zamówiłeś dla Sułtanki Fatmy.
Wejść
- Książę! - Nurbanu!
Ależ jesteś piękna, jak zawsze Twoja uroda mnie oślepia!
Strażnicy przysłali wiadomość. Przywieźli konia, którego chciałeś podarować Władcy.
Wspaniale! Wręczę go w odpowiednim czasie.
- Kto ci to przyniósł? - Nie martw się.
Powiedziałem, żeby byli ostrożni. To tylko trochę.
Nie może tutaj pić, Selimie! Nawet jednej kropli!
Biorąc pod uwagę, że Sułtanka Hurrem nakazała byśmy byli szczególnie ostrożni, byłoby bardzo źle, gdyby Cię teraz przyłapano.
- Nie moglibyśmy się z tego wytłumaczyć! - Rozmawiałaś z moją matką?
Wezwała mnie do siebie po naszym przyjeździe, po to by mnie wypytać, szczególnie o to, czy złamałeś daną przysięgę.
- I co jej powiedziałaś? - A co mogłam jej powiedzieć?
Strzegę tej tajemnicy, jak i wszystkich innych naszych tajemnic.
Ale musisz mi w tym pomóc. Przynajmniej nie pij w pałacu naszego Władcy.
Ten pałac mnie dusi, Nurbanu. Każdy jego kamień mnie zgniata.
Ze względu na to, że tutaj się urodziłam i dorastałem...
Powinienem czuć się tu pewnym i szczęśliwym, ale jest odwrotnie.
Skoro każdy tu czeka aż popełnię jakiś błąd...
Skoro tak jest, dlaczego zatem dajesz im ku temu okazję.
Zostałeś już mianowany Namiestnikiem Sułtanatu!
Jesteś namiestnikiem Sułtana.
Nie zmuszaj Władcy, by pożałował okazanego Ci zaufania.
Jedynym, co mnie cieszy jest to, że Władca jest przy mnie i mnie wspiera... i to, że Ty istniejesz...
- Matko - Cihangirze
Nie wstawaj!
- Mój lwie! Mam nadzieję, że nic Cię nie boli? - Czuję się dobrze, matko.
Rozmawiałem z lekarzami. Nie ma przeszkód, które uniemożliwiłyby mi dołączenie do kampanii.
Dlaczego nalegasz? Moje serce nie może zgodzić się na to, bym się z Tobą rozstała.
Twoje zdrowie jest zmienne. Pamiętasz, jak nie mogłeś zostać w Kutahiji i natychmiast wróciłeś?
Umarłabym ze strachu, myśląc o tym, jak się czujesz i czy coś złego Ci się nie stało!
- Nie zmuszaj mnie, bym to przeżywała. - Myślisz tylko o sobie, matko!
Mihrimah i ja wiedziemy życie, jakie dla nas wybrałaś.
Ciebie nie interesuje nasza wola, ani to co mogłoby uczynić nas szczęśliwymi.
Nie wiem, co zrobi Mihrimah, ale ja nie będę dłużej przymykał na to oczu!
A teraz, za Twoim pozwoleniem, chciałbym udać się do hammamu.
To koń czystej krwi arabskiej, Panie.
Zgodnie ze słowami naszego głównego koniuszego, żaden z naszych koni nie może się z nim równać.
Ma wyjątkowe cechy.
Nie jest Ciebie warty, nasz Wielki Sułtanie, ale jeśli go przyjmiesz, uczynisz swego niewolnika Selima bardzo szczęśliwym .
Czym ten koń różni się od innych?
Ten koń jest silny, a co najważniejsze wierny swemu panu. Uwielbia go!
- Znaczy, że jest silny,wierny i kocha pana, tak? - Jeśli Ci się nie podoba...
Przeciwnie, bardzo przypadł mi do gustu.
Szczególnie, że bardzo ciężko jest znaleźć księcia, który miałby wszystkie te cechy, jakie ma ten koń.
- Niech Bóg obdarzy Cię wszystkim, co najlepsze! - Amen
Bądź ostrożny podczas mojej nieobecności. Niewierni zawsze czyhają w cieniu.
Jeśli pokażesz i swoją najmniejszą słabość, zaraz wyjdą z ukrycia i uderzą w najsłabsze miejsce.
Wyciągnąłem swoją nauczkę z tej lekcji, Panie. Obiecałem przez sobą, Tobą i Stwórcą.
Nie chcę być więźniem swojej słabości.
Szczególnie teraz, kiedy Ty Wielki Sułtanie, powierzyłeś mi tron.
Straże, osiodłajcie mojego konia. Zobaczymy czy jest tak dobry, jak o nim mówią?!
Sułtanko, Witaj!
Powiadomię księcia,że przyszłaś. Czeka na Ciebie.
Powiedz strażnikom, żeby tutaj nie czekali. Niech przyjdą, kiedy będę wracać.
Sułtanko, dla Twojego bezpieczeństwa...
Rób, co mówię, Melek! W ten sposób możemy jedynie przyciągnąć większą uwagę.
Wejść!
Pani, Sułtanka Fatma pojechała do Elkasa Mirzy.
Wszystko gotowe, prawda? Znaleźliście świadków?
Nie martw się sułtanko. Twoje rozkazy zostały wykonane, tak jak sobie tego życzyłaś.
Jeśli coś pójdzie nie tak i nie zdołają tego zrobić, wszystkim obetnę głowy!
- Powiedziałaś im to? - Bardzo dobrze!
Ptaszek wleciał już do klatki, i nadszedł czas żebyśmy tę klatkę spalili!
Nie proponowałbym spotkania tutaj, jeśli tylko byłoby możliwe, żebym mógł Cię przyjąć w swoim pałacu.
Tu jest stosowniej. Jeśli przyszłabym do Twojego pałacu, w całej stolicy nie byłoby osoby, która by o tym nie wiedziała.
Czekałem na ten dzień! Znowu jesteś przy mnie!
W porównaniu z Twoją urodą, te kamienie nie mają żadnej wartości.
Twoje piękno spycha w cień i samo słońce!
Nie wiem, co się ze mną dzieje, ale czuję że serca chce mi wyskoczyć z piersi.
Jestem zmieszana. Kompletnie zapomniałam, że takie uczucie jeszcze istnieje.
Nie miałam nawet nadziei, że mogę je jeszcze poczuć.
Miłość była dla mnie zamglonym faktem.
Do czasu aż Ty nie pojawiłeś się na mej drodze.
Ty? Co Ty tutaj robisz?
Zgodnie z rozkazem księcia Mustafy, przyszedłem Cię zabić.
Ale najpierw powiesz mi, wszystko co wiesz. Kim jesteś i komu służysz?
Zobacz, kto komu odbierze życie! To ja Tobie poderżnę gardło!
Mów, Canfer Aga! Kto przysłał Cię do naszego księcia? Jaki jest Twój cel? Mów!
Widziałem człowieka, z którym rozmawiałeś na targu.
To jeden z ludzi perskiego księcia Elkasa Mirzy.
Co Cię z nim łączy? Mów!
Przestań! Powiem, ale pod jednym warunkiem.
O jakim warunku mówisz? Jesteś już jedną nogą w grobie, człowieku!
Syn... W środku jest mój syn, śpi i oprócz mnie nie ma nikogo innego.
Zabierz go stąd, żeby nie widział mnie w takim stanie.
Mam przyjaciela, nazywa się Ali Efendi.
Pracuje na targu Uzun, sprzedaje dywany. Zabierz go do niego.
- Najpierw wszystko mi wyjaśnij! - Obiecaj mi, że nie zostawisz go tutaj!
Obiecaj mi!
Obiecuję!
- Chcę to usłyszeć. Powiedz, do kogo go zaprowadzisz? - Oddam go w ręce Ali Efendiego.
- Który handluje dywanami? - Dobrze, a teraz mów...
To ostatnie dni, jakie spędzam w Stambule.
Jeśli byłoby to możliwe, chciałbym spędzić z Tobą każdą chwilę.
Ja również bym tego chciała.
Niestety, prawda jest jak ogień. Okrążyła nas płomieniem.
Ten płomień płonie równo przez środek.
Ani ja nie mogę dotrzeć do Ciebie, ani Ty do mnie.
Kto może zatrzymać deszcz, Sułtanko?
Kto może powstrzymać wschód słońca?
Tak właśnie jest. Nikt, to nie jest możliwe. Ty, lepiej niż ja, znasz nasze obyczaje i tradycję.
Znam, ale moje serce nie słucha rozkazów.
Płonie... Twój płomień rozpala jedynie problemy.
Modlitwa w środku nocy jedynie na chwilę pomaga odejść smutkowi.
Nie obrażaj się na zachcianki i upór ukochanej.
Gdyż jedno mrugnięcie jej powieki wystarczy, by pokonać wszystkie problemy.
Co się dzieje?
Kim jesteście? Czego chcecie?
Złożono skargę, Efendi. W tym domu ma miejsce cudzołóstwo!
Cudzołóstwo?
Cihangir nalega by iść na kampanię. Nie wiem, kto mu to doradza...
W końcu, tak jak i Wy, stał sie niewdzięczny.
Słucham Cię, Mihrimah.
Biorąc po uwagę, że nalegałaś by zaprosić mnie na kolację, zapewne chcesz ze mną o czymś porozmawiać?
To dotyczy tego listu, matko.
Mówię o sfałszowanym liście, który napisała Sułtanka Fatma.
Powiedziałaś, że ta zniewaga nie pozostanie bez odpowiedniej odpowiedzi.
Nie śpiesz się. Kiedy przyjdzie odpowiedni moment, sprawię że Sułtanka Fatma pożałuje, że coś takiego zrobiła.
Nie ma potrzeby, ja już się wszystkim zajęłam.
Czy oszaleliście? Czy wyglą
…