Advertisement
Polish transcript
Pamięci Meral Okay...
Odcinek 119
Panie... Czy dobrze się czujesz?
Może wezwę lekarza?
Nie trzeba!
Panie, nadeszły wieści od Elkasa Mirzy.
Wyjdzie nam naprzeciw, by spotkać się z Tobą w namiocie przed miastem Wan.
Miejmy nadzieję, że Allah pozwoli, by tak jak powiedział, wsparli nas Turkmeni i Persowie.
Czeka na mnie Elkas Mirza, Bahmanie.
Wkrótce wyruszymy w drogę. Trzymaj się blisko mnie.
Jak dostaniemy się do namiotu Władcy?
Jakoś wejdziemy, będziemy mieli tylko jedną okazję.
I jak tylko się nadarzy, Ty zabijesz Elkasa Mirzę, a ja Sułtana Sulejmana!
Wejść!
- Książę, jesteśmy gotowi. - Chodźmy!
Matko
Czy wszystko dobrze przemyślałeś, mój synu?
Nie musisz jechać!
Możesz odstąpić od zamiaru wyjazdu i zdecydować o swoim przeznaczeniu!
- Matko - Mój synu...
Pozwól, żeby deszcz padał, wiatr wiał, a zima nadeszła.
Nie zapominaj, że i zima się skończy i nadejdzie wiosna. A tą wiosną jesteś Ty!
Napisy: Tureckie Seriale
Popatrz tylko, jaki szczęśliwy musi być mój książę Murad.
Jako małe dziecko przyjechał do stolicy...
By pokłonić się Tobie, Wielkiej Sułtance.
Jest moim wnukiem, więc musi być szczęśliwy.
Wejść!
Sułtanko, córka króla Polski Anna Jagiellonka wyruszyła w drogę i niedługo tutaj dotrze.
Wspaniale! Dopilnuj najmniejszych szczegółów, by wszystko było jak najlepiej przygotowane.
Niech księżnika zobaczy, do jakiego pałacu przyjechała. Ugoszczę ją najlepiej, jak tylko potrafię.
Jak rozkażesz, Sułtanko!
Widzę, że wizyta księżniczki jest dla Ciebie szczególnie ważna, Sułtanko.
Nareszcie przyjeżdza ktoś z kraju, w którym się urodziłam i dorastałam, Nurbanu.
I to ktoś z rodziny królewskiej. Czy chcę, czy nie, pamiętam swoją przeszłość.
Wspomnienia wychodzą z ukrytych zakątków duszy...
Minęło...trzydzieści lat.
Ile wiosen przeszło, ile zim...
Przez ten czas wiele osiągnęłaś, stałaś się nie tylko osmańską sułtanką, ale i Sułtanką całego świata!
- Reiz?! - Wejdź Yavuz!
Powiedziałeś, że chodzi o coś ważnego.
Jak miewa się nasz książę?
Szczęśliwie wrócił z miasta Sivas, a jeśli pytasz o jego relacje z Władcą - sam wiesz, że nie są dobre.
- Niech Allah sprawi, by się polepszyły! - Persowie planują zamach.
Niedługo skończą się nasze troski.
Jaki zamach?
Atmaca dowiedział się o wszystkich szczegółach, ale postanowiliśmy ukryć przed księciem wieść o zamachu.
Gdyż naszym zadaniem nie jest strzeżenie bezpieczeństwa Władcy, a posadzenie księcia Mustafy na tronie!
To prawda!
A kiedy książę zasiądzie już na tronie, będziemy musieli usunąć z jego drogi wszelkie przeszkody!
- Dlatego właśnie Cię wezwałem. - Chodzi o Rustema Paszę?!
I na niego przyjdzie kolej, ale najpierw pozbędziemy się największej udręki, jaka kiedykolwiek spadła na nasze państwo!
Sułtanki Hurrem!
- Selimie! - Matko!
Mój dzielny lwie, przed chwilą widziałam swojego wnuka Murada
i już widać, że będzie tak wysokim księciem, jak jego ojciec.
Niech Allah da, matko!
Czy w związku z przyjazdem księżniczki, zostałaś o wszystkim poinformowana?
Tak. Ugoszczę ją w jak najlepszy sposób.
Ta wizyta, zapewne niesie za sobą jakiś cel. Kto wie, dlaczego księżniczka przyjeżdża?
Jej ojciec, król Zygmunt jest ciężko chory.
A sytuacja w Polsce też nie jest dobra, ludzie umierają z głodu.
- Zapewne przyjeżdża prosić o pomoc. - A więc to jest powodem.
Odkąd przyjechałeś, jesteś bardzo zainteresowany sprawami państwa.
Powierzono mi tron!
Nie mogę znaleźć sposobu, by opisać Ci ostatnie dni, które spędzam bez Ciebie.
Jakby żmije i skorpiony rozcinały mi duszę w sieciach piekła.
Czym bardziej zbliżam się do swojego domu, tym odczuwam większy smutek.
I co dzień bardziej rozumiem, że moim prawdziwym domem jest Twoje serce.
Elkas, który płonie niczym ogień.
Dzięki Allahowi, że się usmiechnęłaś.
Która kobieta nie uśmiechnęłaby się czytając takie słowa?
Masz rację, sułtanko.
Mówią, że sułtanka Mihrimah ciągle zatapia się w swoim smutku.
Nawet nie wychodzi zbyt często ze swojego pałacu.
Wpadła w dziurę, którą sama wykopała.
Po kampanii ona się rozwiedzie, a ja wyjdę za mąż.
I jeśli Allah pozwoli, przeżyję swoją drugą wiosnę.
Oby tak było.
Przynieś mi pióro i papier, napiszę list narzeczonemu.
W pobliżu miasta Wan
- Witaj Wielki Elkasie Mirzo! - Dobrze Cię widzieć, Ferhat Ago.
Władca na Ciebie czeka.
Kim jesteście?
Oni są ze mną, niosą dowody, które pragnę przedstawić Władcy.
Bezwarunkowo i jak najprędzej musimy dotrzeć do Tabrizu, książę.
Dotrzemy do Tabrizu, ale co będzie jeśli Elkas nie przyprowadzi nam obiecanego wsparcia?
Wtedy zapomnimy o Elkasie i będziemy sami kontynuować rozpoczętą drogę.
Ja wyruszę do Azerbejdżanu i Allah mi świadkiem, że razem z wojskiem którym dowodzę, przyniosę Władcy głowę Tahmaspa.
To niemożliwe, książę. Musisz być tam, gdzie jest Władca.
Ponadto, słyszałem że z Kutahji przyszedł pewien list. Zakładam, że napisała go Sułtanka Huricihan.
Widzę, że masz oczy dookoła głowy, Rustemie.
W obozie są tysiące żołnierzy, musimy więc wiedzieć kto jest z nami, a kto przeciw nam i być bardzo ostrożni.
Niech więc sprawa listu zostanie między nami.
Zajmij się swoimi sprawami, Paszo!
Zgodnie z tym, co powiedział Cihangir, twoje relacje z Mihrimah bardzo się pogorszyły.
To prawda, miały miejsce pewne niemiłe wydarzenia, ale nasze relacje się poprawią.
Mam taką nadzieję.
Wielki Padyszachu!
To dla mnie wielki zaszczyt, że znów mogę przed Tobą stanąć!
Mam nadzieję, że przynosisz dobre wieści.
Osobiście chciałem Ci pokazać listy, które dostałem od turkmeńskich bejów.
Jak i widzisz, turkmeńscy bejowie są w stanie wojny z moim bratem i trzymają moją stronę.
Razem ze swoimi wojskami, będą atakować pod moją komendą.
Gdzie obecnie te siły są rozmieszczone i w którym miejscu się do nas przyłączą?
Jeśli pozwolisz, chciałbym pokazać Ci wszystko na mapie.
Wielki Paszo, przyjechał perski książę i znajduje się w namiocie naszego Pana.
Powiedz mu żeby do mnie przyszedł, kiedy stamtąd wyjdzie!
Jak rozkażesz!
Ktoś nadjeżdża.
To brat Mustafa!
Co on tutaj robi?
Bej Burhan Ali wysłał pięć tysięcy żołnierzy na zwiad w kierunku Azerbejdżanu.
Jednak ich złączenie z innymi oddziałami nie nastąpi szybko.
W Hamadanie czeka na nas trzy tysiące żołnierzy.
A dwadzieścia tysięcy jest gotowych by przyłączyć się do nas w Merendzie.
Kiedy my będziemy atakować Tabriz, Twój brat Tahmasp ucieknie.
Musimy go schwytać, gdziekolwiek by nie był!
Zrobimy to w okolicy Ucanu, Panie.
Podczas gdy Burhan Ali będzie czekał u podnóża gór Elburs, ja z szachem Kermanem przejdę góry Zagros.
I zanim Tahmasp zorientuje się w sytuacji, znajdzie się w pułapce "dwóch ognii"!
- Gdzie jest Władca? - Co Ty tutaj robisz?
Gdzie Władca?
W swoim namiocie, rozmawia z Elkasem Mirzą.
Zabiją Władcę!
Panie!!!
Mów! Skąd dostałeś tę wiadomość?
Skąd wiedziałeś, że przygotowują zamach?
Przyszedł do mnie pewien aga o imieniu Cafer, Panie. Powiedział, że jest strażnikiem bramy.
Chciał porozmawiać ze mną o kampanii na Persję.
Mówił o konieczności zaniechania kampanii, gdyż Elkas Mirza w rzeczywistości nie jest tak silny, jak twierdzi.
Kim jest ten Cafer aga?
Ja w swoim pałacu nie mam takiego strażnika.
Pełnił służbę w pałacowej szkole.
Kiedy zwątpiłem w niego i całą sytuację...
Nakazałem go śledzić, by dowiedzieć się kim jest naprawdę.
I kim jest?
Podczas, gdy go śledziliśmy... Cafer potajemnie spotkał się z Abbas Agą - najbliższym sługą Elkasa.
Następnie, już bez większych trudności do wszystkiego się przyznał.
A ja wyruszyłem w drogę, jak tylko dowiedziałem się o zamachu.
Bogu dzięki, że zdążyłem na czas!
Dlaczego tak ważna wiadomość dotarła do Ciebie, a nie do mnie, Mustafo?
Kimkolwiek nie był ten oszust, pierwszy powinien się o tym dowiedzieć!
Całe zdarzenie miało miejsce podczas gdy byłem w Sivasie, Panie.
Dowiedziałem się o nim dopiero, gdy wróciłem do Amasji i natychmiast ruszyłem w drogę.
- Panie, Wielki Wezyr prosi byś go przyjął. - Niech wejdzie!
Wypij to, uspokoi Cię.
Czujesz się już lepiej?
To wszystko wydarzyło się na moich oczach...
A co, gdyby władcy coś się stało?
Widziałem błysk jego noża.
Widziałem moment, w którym ten zdrajca chciał zabić mojego ojca!
Chciałem chwycić jego rękę, skoczyć na niego i temu zapobiec...
Ale nie mogłem się ruszyć, zamarłem!
Nie obwiniaj się tak bardzo, Cihangir. Wszystko wydarzyło się w mgnieniu oka.
Nikt nie mógłby temu zapobiec. Dziękujmy Allahowi, że brat Mustafa przybył na czas.
- A gdzie on jest teraz? - U Władcy, wszystko mu wyjaśnia.
Ciężko zgadnąć jakie myśli kłębią się teraz w głowie sułtana.
Takiemu władcy jak on, ciężko będzie prawidłowo zrozumieć tę sytuację.
Czy będzie umiał spłacić dług za uratowanie życia?
Panie, przyznał się, że służąc jako najbliższy sługa Elkasowi Mirzie, w rzeczywistości wykonywał rozkazy Tahmaspa!
W listach informował perskiego szacha o każdym naszym kroku, a jego ostatecznym celem było zabicie Ciebie.
Do mojego księcia Mustafy przyszedł pewien Aga o imieniu Cafer, kim on jest?
Co go z wami łączy?
Nasz szach wiedział, że książę Mustafa jest przeciwny kampanii.
Wykorzystał go aby zapobiec wymarszowi.
Nie chodzi tylko o wymarsz, Panie! Niech Allah dalej nad nami czuwa! Co by się stało, gdyby niewierni pozbawili Cię życia?
Tahmasp zapewne zrobiłby wszystko, by książę Mustafa wstąpił na tron!
Kogo interesują jego marzenia, Rustemie Paszo?
Jak i widziałeś, to ja zakończyłem tę brudną grę!
Sądzę, że również Tahmasp wie, że posunął się za daleko!
Co jeszcze wie Tahmasp? O czym mu jeszcze powiedzieliście?
O sojuszu turkmeńkich bejów.
I...
O zaręczynach jego brata z Sułtanką Fatmą.
Zabierzcie stąd tego potępieńca!
Możesz odejść, zostaw nas samych.
Wybacz Panie, ale nie rozumiem Twojego zachowania?
By mi uwierzyć, musiałeś najpierw usłyszeć słowa tego niewiernego?
Wszyscy wiemy, co było wczoraj.
Nadszarpnąłeś mojego zaufania. Prawie zupełnie straciłem wiarę w Ciebie, zraniłeś mnie.
Jak śmiesz, w ogóle o coś takiego pytać?
Panie, jeśli istnieje jakakolwiek możliwość bym ponownie odzyskał Twoje zaufanie...
Jestem gotów zrobić wszystko, by ponownie je odzyskać.
Czy istnieje taka możliwość, ojcze?
To pokaże nam czas, Mustafo. Czas!
Możesz odejść.
- Nurbanu... - Miłego poranka, książę.
Twoja twarz promienieje jak słońce.
A czy mogłoby być inaczej?
Czuję się jak we śnie. Spaceruję w rajskim ogrodzie.
Nie przyzwyczajaj się do tego za bardzo. Po zakończeniu kampanii, wrócimy do Manisy.
Jeśli tylko będziemy mieli podporę w Sułtance Hurrem, wrócimy tu znowu i już nigdy nie wyjedziemy.
Gdybym tylko i ja mógł wierzyć w to tak bardzo, jak Ty!
W naszych rękach jest wielka szansa.
To ogromne szczęście być mianowanym Namiestnikiem Sułtanatu!
Dopóki będziesz namiestnikiem, pozwól Sułtance Hurrem robić wszystko tak, jak będzie chciała.
Niech zobaczy, jaką władzę będzie miała w swoich rękach, jeśli to Ty zostaniesz Padyszachem!
Niech zobaczy, że będziesz podążać jej drogą.
Wtedy nigdy nie będzie mogła odwrócić się do Ciebie plecami.
Wejść!
- Matko - W końcu!
Czekam na Ciebie
Czyżbyś dostała jakąś wiadomość?
Cihangir przysłał odpowiedź na mój list.
Chwała Bogu, zarówno on jak i władca czują się dobrze.
Z jakiego powodu Władca do Ciebie nie napisał? Czy wciąż jeszcze czuje się zraniony?
Pokonaliśmy już razem tak wielkie góry i morza, że chyba nie utopimy się teraz w małej rzeczce?
Ty pomyśl lepiej o Rustemie.
Zobacz, co napisał. Co drugie słowo jest związane z Tobą, a reszta z Humasah.
On za Wami tęskni.
Jeśli tak jest, dlaczego zatem ten list przyszedł do Ciebie, a nie do mnie, matko?
Jeśli Rustem dostałby od Ciebie choć promyczek nadziei, zostałabyś zalana jego listami.
To rozstanie obojgu dobrze Wam zrobi. To Wasza szansa na szczęście.
Moja decyzji się nie zmieni, matko!
Nawet gdyby minęło i tysiąc lat, ja i tak nie zmienię zdania!
Nie wypowiadaj wielkich słów, Mihrimah!
Przecież nawet słońce nie jest pewne, czy znów wzejdzie?
Więc jak Ty możesz mówić z taką pewnością?
W zupełności mi wystarczy, byś nie zapomniała swojej obietnicy!
Zamiast zostać pochwalonym , zostałeś upomniany.
Widocznie, czuje się jeszcze zraniony.
Zraniony...
Jeśli o tym mowa, Bayazydzie, to w niczyim sercu nie ma tak głębokich ran, jak w moim!
Ubiegłej nocy rozmawiałem z Rustemem Paszą.
On chce się dowiedzieć, w jaki sposób zdobyłeś tę informację.
Zgodnie z jego słowami, między ważnymi ludźmi w kraju, istnieje ktoś, kto Ci potajemnie pomaga.
Tak, jak i myślałem. Rustem nie przepuści żadnej okazji.
Co chcesz przez to powiedzieć?
Bądź ostrożny, jeśli o niego chodzi, Bayazydzie. On widział naszą miłość i oddanie względem siebie.
Więc chce zasiać między nami ziarno niezgody.
Mihrimah się z nim rozwodzi, więc jego położenie jest w niebezpieczeństwie. Stracił swoją podporę!
Jak mogłeś być tak ślepym i naiwnym, Elkasie?
Wielki Panie, wybacz mi, jestem winny.
Znałem Abbasa od wielu lat. Nigdy nie widziałem jego żadnego błędu.
Aga, który mnie napadł, wstąpił do mojej służby, bo poręczył za niego Abbas.
Wyszło na jaw, że spałem głębokim snem.
Nie pozbawiaj mnie swego wybaczenia, Panie.
Jeśli chcesz zostać Szachem w swojej ojczyźnie...
Musisz patrzeć na świat z innej perspektywy!
Zawsze musisz być ostrożny!
Każdy chce władać, mieć moc i siłę, ale nie każdy na to zasługuje!
Więc jeśli nie zasłużysz na tron, on spłonie i zmieni się w popiół.
Twój nędzny brat Tahmasp, zamiast stanąć naprzeciw mnie, jak tchórz zastawił na mnie pułapkę.
Targnął się na moje życie. Oczywiście, zapłaci za to!
To czy będziesz wtedy przy mnie, zależy od Ciebie!
Zwłaszcza, że szacha, który nie rozpoznaje drogi którą chodzi, nie uczynię ani władcą Persji, ani swoim zięciem!
Niech Allah pozwoli, bym mógł spłacić swój dług zwycięstwem, które odniesiemy, Panie.
W pełni Ci wierzę bracie. Wiem o wszystkim, co się dzieje.
Żołnierze, bejowie - wszyscy stoją po Twojej stronie.
Nie daj Boże, gdyby coś stało się władcy, a janczarzy na swoich plecach wynieśliby Cię do tronu.
A Ty bracie, co Ty byś wtedy zrobił?
Zawsze byłem z Tobą szczery.
Jeśli rozkazałbyś mnie zabić, nie siedziałbym i czekał jak ofiarne jagnię.
Bo, jak i sam wiesz, nie jest to zgodne z moją naturą.
A co, jeśli chciałbym byś był obok mnie?
W takim razie, nic i nikt nie mogłoby mnie zatrzymać!
Tak, jak i wszyscy inni, podłożyłbym Ci swoje plecy.
Wiele lat temu coś sobie obiecałem.
Prosiłem Stworzyciela, by zaoszczędził mi przeznaczenia, w którym zgodnie z prawem, musiałbym zabić własnych braci.
Jeśli kiedyś to ja obejmę tron, zapewniam Cię że będziesz mi najbliższą osobą!
Razem będziemy rządzić światem!
O czym rozmawialiście? Zamilkliście bo przyszedłem?
Nie mamy przed Tobą nic do ukrycia, Cihangirze.
Wraz z Mustafą podjęliśmy decyzję.
Jeśli nadejdzie ten dzień i przeznaczenie wyniesie Mustafę na tron.
W żadnym wypadku nie będziemy walczyć między sobą...
Wręcz odwrotnie, podczas gdy on będzie rządził światem, ja będę stał przy nim.
- Czy znajdzie się tam też miejsce dla mnie? - Zawsze...
Mówiłeś,że ból ustanie, ale on ciągle nie przechodzi.
Twoja maść też nie pomogła.
Już długo jesteśmy w drodze, Panie. Warunki kampanii...
Potrzebujesz czasu na wypoczynek, ciągle jesteś na nogach.
Uśmierz mój ból, to mi wystarczy!
Panie, przygotuję lek, który pomoże.
Ale przez jakiś czas nie będziesz mógł stawać na nogi, w innym razie lek nie zadziała.
Jak czuje się mój Cihangir? Nie zapominaj o nim!
Właśnie chciałem z Tobą o nim porozmawiać. Z bólu nie może spać.
Zażywa więc wiele leków, które wpływają na jego żołądek.
Myślę, że będzie lepiej, jeśli książę wróci do stolicy, zanim jego stan jeszcze się pogorszy.
Córka króla Polski, Anna Jagiellonka!
Księżniczko Anno, witaj! Proszę!
Księżniczko Anno, witaj w naszym pałacu!
Dziekuję Ci za wszystko Sułtanko Hurrem! To dla mnie zaszczyt, że mogę Cię poznać.
Pomyliłaś się, jestem siostrą Sułtana Sulejmana, Sułtanką Fatmą.
Wybacz mi!
Zobaczyłam tak piękną i dostojną kobietę, jaką jesteś i pomyślałam że to Sułtanka Hurrem.
Nie szkodzi.
- Gulfem, zajmij się księżniczką. - Oczywiście, Sułtanko.
Niech nie zostanie sam na sam z Hurrem.
Księżniczko Anno, proszę, chodź ze mną. Sułtanka Hurrem na Ciebie czeka.
Uwaga! Nadchodzi Wielki Sułtan Sulejman Chan!
Panie
- A więc tutaj jesteś. - Chciałem odwiedzić swoich braci, Panie.
Trochę rozmawialiśmy.
Główny lekarz powiedział, że powiększyły się Twoje bóle. Więc chciałem Cię odwiedzić.
Przesadzają, jak i sam widzisz, czuję się dobrze.
Jestem bardzo szczęśliwy, że przyjechał książę Mustafa.
Wystarczy tego, Cihangirze. Przyszedł czas byś wrócił już do stolicy.
- Panie... - Podjąłem decyzję, wyruszasz natychmiast!
Aż do Tokatu pojedziesz z księciem Mustafą.
Następnie on skieruje się w stronę Amasji, a Ty pojedziesz do stolicy.
Nie ma potrzeby, by książę Mustafa jechał ze mną, on powinien zostać tutaj z Tobą.
Powinien przyłączyć się do kampanii.
Panie, podzielam opinię Cihangira. Brat powiększy jeszcze Twoją siłę.
Rozpocznij przygotowania, Cihangirze. Z samego rana wyruszymy w drogę!
Sułtanko, przybyła polska księżniczka, Anna Jagiellonka.
Widziała się już z moim synem Selimem, prawda?
Oczywiście, książę Selim przyjął ją w głównych komnatach.
Sułtanko Hurrem!
Księżniczko Anno, tak jak zakładałam, jesteś piękna i młoda.
Ty także, Sułtanko. Jestem Ci bardzo wdzięczna, że mnie przyjęłaś.
- Długo już nie mówiłam po rosyjsku. - Cieszę się, że wciąż nie zapomniałaś tego języka.
Jak i wszystkie kobiety w moim kraju, i ja bardzo chciałam Cię poznać.
Nareszcie Cię zobaczyłam. Może o tym nie wiesz, ale wszyscy nasi rodacy Cię znają i o Tobie mówią.
Matki opowiadają swoim córkom Twoją historię.
Historię o piękności nad pięknościami - Aleksandrze La Rossa.
Jak wspaniale słyszeć takie rzeczy od księżniczki, takiej jak Ty.
Uwierz mi, to jeszcze nic. Jeśli mnie zaszczycisz i odwiedzisz mój kraj, wszystko zatrzęsie się w posadach!
- Poznaj moją córkę, Sułtankę Mihrimah. - Tyle o Tobie słyszałam!
Sułtanka Słońca i Księżyca, Światłość tego świata.
Dziękuję Ci za te słodkie słowa, księżniczko Anno.
To dla nas wielki zaszczyt móc ugościć Cię w naszym pałacu.
Jak wygląda sytuacja?
- Czy udało Ci się znaleźć słaby punkt Sułtanki Hurrem? - Niestety, Reise, nie udało mi się.
Jest chroniona lepiej od samego sułtana.
Odebrać jej życie w pałacvu będzie bardzo ciężko.
- W takim razie poczekamy, aż opuści pałac. - Nie opuści go.
Zbliża się rocznica śmierci księcia Mehmeta, więc na pewno odwiedzi jego grób.
Środki bezpieczeństwa zostaną zwiększone, nie damy rady niczego zrobić.
Jak i każdego roku, po odwiedzinach grobu, odsłucha z wiernymi wersy Koranu w swoim minarecie.
Przed wejściem do swojego kompleksu, gdzie będzie rozdzielane jedzenie.
Jak i wiemy, jest tam bardzo ciasno.
Będzie tłum z powodu przyjazdu Sułtanki i środki ostrożności będą musiały zostać zmniejszone.
A kiedy i jak ją zaatakujemy?
Kiedy będzie się tego najmniej spodziewała, w sposób którego nie przewidzi!
Słyszałam, że Twój drogi ojciec Zygmunt jest chory. Niech Allah da mu zdrowie!
Amen!
Przeżywamy trudny czas, Sułtanko. Nieszczęście ani na chwilę nas nie opuszcza.
Najpierw susza, później szarańcza która zniszczyła nasze plony.
Nasz naród umiera z głodu i ten głód jest przyczyną choroby mojego ojca.
Kiedy wyjeżdżałam z tego kraju, panował w nim dostatek i bogactwo.
Było tam tyle żyta i pszenicy, że pola wyglądały jak zielone morze.
Potrzebujemy Twojej pomocy, bo w kraju nie jest już tak, jak było gdy byłaś dzieckiem.
Twoi rodacy potrzebują Twojej pomocy.
Jak mogę Wam pomóc?
Mówiłam już Wielkiemu Księciu Selimowi, że nasze spichlerze są prawie puste.
Mamy jeszcze zapasów na jeden, najwyżej dwa miesiące.
Proszę Cię o pomoc, byś do czasu aż przeminą te ciężkie dni, pomogła nam napełnić nasze spichlerze.
A jak tylko nasze kłopoty się skończą, wszystko zwrócimy.
Rozumiem
Nie smuć się księżniczko. Twoja piękna twarz nie powinna być tak smutna.
Porozmawiam z księciem Selimem.
Postaram się, by wasze spichlerze zostały zapełnione i nie przynosiły już zmartwień waszemu państwu.
- Sułtanko, ja... - Ale mam jeden warunek.
Przyjmiecie moją pomoc jak dar, a nie jako dług, który musicie zwrócić.
Zaszczyciłaś mnie swoją wielkodusznością, Sułtanko.
Bardzo dobrze. Przebyłaś długą drogę.
Przydzieliłam Ci do dyspozycji pałac Yenibahce, ale będzie on gotowy dopiero za kilka dni.
Do tego czasu zostaniesz tutaj z nami. Mihrimah...
Księ
…
Odcinek 119
Panie... Czy dobrze się czujesz?
Może wezwę lekarza?
Nie trzeba!
Panie, nadeszły wieści od Elkasa Mirzy.
Wyjdzie nam naprzeciw, by spotkać się z Tobą w namiocie przed miastem Wan.
Miejmy nadzieję, że Allah pozwoli, by tak jak powiedział, wsparli nas Turkmeni i Persowie.
Czeka na mnie Elkas Mirza, Bahmanie.
Wkrótce wyruszymy w drogę. Trzymaj się blisko mnie.
Jak dostaniemy się do namiotu Władcy?
Jakoś wejdziemy, będziemy mieli tylko jedną okazję.
I jak tylko się nadarzy, Ty zabijesz Elkasa Mirzę, a ja Sułtana Sulejmana!
Wejść!
- Książę, jesteśmy gotowi. - Chodźmy!
Matko
Czy wszystko dobrze przemyślałeś, mój synu?
Nie musisz jechać!
Możesz odstąpić od zamiaru wyjazdu i zdecydować o swoim przeznaczeniu!
- Matko - Mój synu...
Pozwól, żeby deszcz padał, wiatr wiał, a zima nadeszła.
Nie zapominaj, że i zima się skończy i nadejdzie wiosna. A tą wiosną jesteś Ty!
Napisy: Tureckie Seriale
Popatrz tylko, jaki szczęśliwy musi być mój książę Murad.
Jako małe dziecko przyjechał do stolicy...
By pokłonić się Tobie, Wielkiej Sułtance.
Jest moim wnukiem, więc musi być szczęśliwy.
Wejść!
Sułtanko, córka króla Polski Anna Jagiellonka wyruszyła w drogę i niedługo tutaj dotrze.
Wspaniale! Dopilnuj najmniejszych szczegółów, by wszystko było jak najlepiej przygotowane.
Niech księżnika zobaczy, do jakiego pałacu przyjechała. Ugoszczę ją najlepiej, jak tylko potrafię.
Jak rozkażesz, Sułtanko!
Widzę, że wizyta księżniczki jest dla Ciebie szczególnie ważna, Sułtanko.
Nareszcie przyjeżdza ktoś z kraju, w którym się urodziłam i dorastałam, Nurbanu.
I to ktoś z rodziny królewskiej. Czy chcę, czy nie, pamiętam swoją przeszłość.
Wspomnienia wychodzą z ukrytych zakątków duszy...
Minęło...trzydzieści lat.
Ile wiosen przeszło, ile zim...
Przez ten czas wiele osiągnęłaś, stałaś się nie tylko osmańską sułtanką, ale i Sułtanką całego świata!
- Reiz?! - Wejdź Yavuz!
Powiedziałeś, że chodzi o coś ważnego.
Jak miewa się nasz książę?
Szczęśliwie wrócił z miasta Sivas, a jeśli pytasz o jego relacje z Władcą - sam wiesz, że nie są dobre.
- Niech Allah sprawi, by się polepszyły! - Persowie planują zamach.
Niedługo skończą się nasze troski.
Jaki zamach?
Atmaca dowiedział się o wszystkich szczegółach, ale postanowiliśmy ukryć przed księciem wieść o zamachu.
Gdyż naszym zadaniem nie jest strzeżenie bezpieczeństwa Władcy, a posadzenie księcia Mustafy na tronie!
To prawda!
A kiedy książę zasiądzie już na tronie, będziemy musieli usunąć z jego drogi wszelkie przeszkody!
- Dlatego właśnie Cię wezwałem. - Chodzi o Rustema Paszę?!
I na niego przyjdzie kolej, ale najpierw pozbędziemy się największej udręki, jaka kiedykolwiek spadła na nasze państwo!
Sułtanki Hurrem!
- Selimie! - Matko!
Mój dzielny lwie, przed chwilą widziałam swojego wnuka Murada
i już widać, że będzie tak wysokim księciem, jak jego ojciec.
Niech Allah da, matko!
Czy w związku z przyjazdem księżniczki, zostałaś o wszystkim poinformowana?
Tak. Ugoszczę ją w jak najlepszy sposób.
Ta wizyta, zapewne niesie za sobą jakiś cel. Kto wie, dlaczego księżniczka przyjeżdża?
Jej ojciec, król Zygmunt jest ciężko chory.
A sytuacja w Polsce też nie jest dobra, ludzie umierają z głodu.
- Zapewne przyjeżdża prosić o pomoc. - A więc to jest powodem.
Odkąd przyjechałeś, jesteś bardzo zainteresowany sprawami państwa.
Powierzono mi tron!
Nie mogę znaleźć sposobu, by opisać Ci ostatnie dni, które spędzam bez Ciebie.
Jakby żmije i skorpiony rozcinały mi duszę w sieciach piekła.
Czym bardziej zbliżam się do swojego domu, tym odczuwam większy smutek.
I co dzień bardziej rozumiem, że moim prawdziwym domem jest Twoje serce.
Elkas, który płonie niczym ogień.
Dzięki Allahowi, że się usmiechnęłaś.
Która kobieta nie uśmiechnęłaby się czytając takie słowa?
Masz rację, sułtanko.
Mówią, że sułtanka Mihrimah ciągle zatapia się w swoim smutku.
Nawet nie wychodzi zbyt często ze swojego pałacu.
Wpadła w dziurę, którą sama wykopała.
Po kampanii ona się rozwiedzie, a ja wyjdę za mąż.
I jeśli Allah pozwoli, przeżyję swoją drugą wiosnę.
Oby tak było.
Przynieś mi pióro i papier, napiszę list narzeczonemu.
W pobliżu miasta Wan
- Witaj Wielki Elkasie Mirzo! - Dobrze Cię widzieć, Ferhat Ago.
Władca na Ciebie czeka.
Kim jesteście?
Oni są ze mną, niosą dowody, które pragnę przedstawić Władcy.
Bezwarunkowo i jak najprędzej musimy dotrzeć do Tabrizu, książę.
Dotrzemy do Tabrizu, ale co będzie jeśli Elkas nie przyprowadzi nam obiecanego wsparcia?
Wtedy zapomnimy o Elkasie i będziemy sami kontynuować rozpoczętą drogę.
Ja wyruszę do Azerbejdżanu i Allah mi świadkiem, że razem z wojskiem którym dowodzę, przyniosę Władcy głowę Tahmaspa.
To niemożliwe, książę. Musisz być tam, gdzie jest Władca.
Ponadto, słyszałem że z Kutahji przyszedł pewien list. Zakładam, że napisała go Sułtanka Huricihan.
Widzę, że masz oczy dookoła głowy, Rustemie.
W obozie są tysiące żołnierzy, musimy więc wiedzieć kto jest z nami, a kto przeciw nam i być bardzo ostrożni.
Niech więc sprawa listu zostanie między nami.
Zajmij się swoimi sprawami, Paszo!
Zgodnie z tym, co powiedział Cihangir, twoje relacje z Mihrimah bardzo się pogorszyły.
To prawda, miały miejsce pewne niemiłe wydarzenia, ale nasze relacje się poprawią.
Mam taką nadzieję.
Wielki Padyszachu!
To dla mnie wielki zaszczyt, że znów mogę przed Tobą stanąć!
Mam nadzieję, że przynosisz dobre wieści.
Osobiście chciałem Ci pokazać listy, które dostałem od turkmeńskich bejów.
Jak i widzisz, turkmeńscy bejowie są w stanie wojny z moim bratem i trzymają moją stronę.
Razem ze swoimi wojskami, będą atakować pod moją komendą.
Gdzie obecnie te siły są rozmieszczone i w którym miejscu się do nas przyłączą?
Jeśli pozwolisz, chciałbym pokazać Ci wszystko na mapie.
Wielki Paszo, przyjechał perski książę i znajduje się w namiocie naszego Pana.
Powiedz mu żeby do mnie przyszedł, kiedy stamtąd wyjdzie!
Jak rozkażesz!
Ktoś nadjeżdża.
To brat Mustafa!
Co on tutaj robi?
Bej Burhan Ali wysłał pięć tysięcy żołnierzy na zwiad w kierunku Azerbejdżanu.
Jednak ich złączenie z innymi oddziałami nie nastąpi szybko.
W Hamadanie czeka na nas trzy tysiące żołnierzy.
A dwadzieścia tysięcy jest gotowych by przyłączyć się do nas w Merendzie.
Kiedy my będziemy atakować Tabriz, Twój brat Tahmasp ucieknie.
Musimy go schwytać, gdziekolwiek by nie był!
Zrobimy to w okolicy Ucanu, Panie.
Podczas gdy Burhan Ali będzie czekał u podnóża gór Elburs, ja z szachem Kermanem przejdę góry Zagros.
I zanim Tahmasp zorientuje się w sytuacji, znajdzie się w pułapce "dwóch ognii"!
- Gdzie jest Władca? - Co Ty tutaj robisz?
Gdzie Władca?
W swoim namiocie, rozmawia z Elkasem Mirzą.
Zabiją Władcę!
Panie!!!
Mów! Skąd dostałeś tę wiadomość?
Skąd wiedziałeś, że przygotowują zamach?
Przyszedł do mnie pewien aga o imieniu Cafer, Panie. Powiedział, że jest strażnikiem bramy.
Chciał porozmawiać ze mną o kampanii na Persję.
Mówił o konieczności zaniechania kampanii, gdyż Elkas Mirza w rzeczywistości nie jest tak silny, jak twierdzi.
Kim jest ten Cafer aga?
Ja w swoim pałacu nie mam takiego strażnika.
Pełnił służbę w pałacowej szkole.
Kiedy zwątpiłem w niego i całą sytuację...
Nakazałem go śledzić, by dowiedzieć się kim jest naprawdę.
I kim jest?
Podczas, gdy go śledziliśmy... Cafer potajemnie spotkał się z Abbas Agą - najbliższym sługą Elkasa.
Następnie, już bez większych trudności do wszystkiego się przyznał.
A ja wyruszyłem w drogę, jak tylko dowiedziałem się o zamachu.
Bogu dzięki, że zdążyłem na czas!
Dlaczego tak ważna wiadomość dotarła do Ciebie, a nie do mnie, Mustafo?
Kimkolwiek nie był ten oszust, pierwszy powinien się o tym dowiedzieć!
Całe zdarzenie miało miejsce podczas gdy byłem w Sivasie, Panie.
Dowiedziałem się o nim dopiero, gdy wróciłem do Amasji i natychmiast ruszyłem w drogę.
- Panie, Wielki Wezyr prosi byś go przyjął. - Niech wejdzie!
Wypij to, uspokoi Cię.
Czujesz się już lepiej?
To wszystko wydarzyło się na moich oczach...
A co, gdyby władcy coś się stało?
Widziałem błysk jego noża.
Widziałem moment, w którym ten zdrajca chciał zabić mojego ojca!
Chciałem chwycić jego rękę, skoczyć na niego i temu zapobiec...
Ale nie mogłem się ruszyć, zamarłem!
Nie obwiniaj się tak bardzo, Cihangir. Wszystko wydarzyło się w mgnieniu oka.
Nikt nie mógłby temu zapobiec. Dziękujmy Allahowi, że brat Mustafa przybył na czas.
- A gdzie on jest teraz? - U Władcy, wszystko mu wyjaśnia.
Ciężko zgadnąć jakie myśli kłębią się teraz w głowie sułtana.
Takiemu władcy jak on, ciężko będzie prawidłowo zrozumieć tę sytuację.
Czy będzie umiał spłacić dług za uratowanie życia?
Panie, przyznał się, że służąc jako najbliższy sługa Elkasowi Mirzie, w rzeczywistości wykonywał rozkazy Tahmaspa!
W listach informował perskiego szacha o każdym naszym kroku, a jego ostatecznym celem było zabicie Ciebie.
Do mojego księcia Mustafy przyszedł pewien Aga o imieniu Cafer, kim on jest?
Co go z wami łączy?
Nasz szach wiedział, że książę Mustafa jest przeciwny kampanii.
Wykorzystał go aby zapobiec wymarszowi.
Nie chodzi tylko o wymarsz, Panie! Niech Allah dalej nad nami czuwa! Co by się stało, gdyby niewierni pozbawili Cię życia?
Tahmasp zapewne zrobiłby wszystko, by książę Mustafa wstąpił na tron!
Kogo interesują jego marzenia, Rustemie Paszo?
Jak i widziałeś, to ja zakończyłem tę brudną grę!
Sądzę, że również Tahmasp wie, że posunął się za daleko!
Co jeszcze wie Tahmasp? O czym mu jeszcze powiedzieliście?
O sojuszu turkmeńkich bejów.
I...
O zaręczynach jego brata z Sułtanką Fatmą.
Zabierzcie stąd tego potępieńca!
Możesz odejść, zostaw nas samych.
Wybacz Panie, ale nie rozumiem Twojego zachowania?
By mi uwierzyć, musiałeś najpierw usłyszeć słowa tego niewiernego?
Wszyscy wiemy, co było wczoraj.
Nadszarpnąłeś mojego zaufania. Prawie zupełnie straciłem wiarę w Ciebie, zraniłeś mnie.
Jak śmiesz, w ogóle o coś takiego pytać?
Panie, jeśli istnieje jakakolwiek możliwość bym ponownie odzyskał Twoje zaufanie...
Jestem gotów zrobić wszystko, by ponownie je odzyskać.
Czy istnieje taka możliwość, ojcze?
To pokaże nam czas, Mustafo. Czas!
Możesz odejść.
- Nurbanu... - Miłego poranka, książę.
Twoja twarz promienieje jak słońce.
A czy mogłoby być inaczej?
Czuję się jak we śnie. Spaceruję w rajskim ogrodzie.
Nie przyzwyczajaj się do tego za bardzo. Po zakończeniu kampanii, wrócimy do Manisy.
Jeśli tylko będziemy mieli podporę w Sułtance Hurrem, wrócimy tu znowu i już nigdy nie wyjedziemy.
Gdybym tylko i ja mógł wierzyć w to tak bardzo, jak Ty!
W naszych rękach jest wielka szansa.
To ogromne szczęście być mianowanym Namiestnikiem Sułtanatu!
Dopóki będziesz namiestnikiem, pozwól Sułtance Hurrem robić wszystko tak, jak będzie chciała.
Niech zobaczy, jaką władzę będzie miała w swoich rękach, jeśli to Ty zostaniesz Padyszachem!
Niech zobaczy, że będziesz podążać jej drogą.
Wtedy nigdy nie będzie mogła odwrócić się do Ciebie plecami.
Wejść!
- Matko - W końcu!
Czekam na Ciebie
Czyżbyś dostała jakąś wiadomość?
Cihangir przysłał odpowiedź na mój list.
Chwała Bogu, zarówno on jak i władca czują się dobrze.
Z jakiego powodu Władca do Ciebie nie napisał? Czy wciąż jeszcze czuje się zraniony?
Pokonaliśmy już razem tak wielkie góry i morza, że chyba nie utopimy się teraz w małej rzeczce?
Ty pomyśl lepiej o Rustemie.
Zobacz, co napisał. Co drugie słowo jest związane z Tobą, a reszta z Humasah.
On za Wami tęskni.
Jeśli tak jest, dlaczego zatem ten list przyszedł do Ciebie, a nie do mnie, matko?
Jeśli Rustem dostałby od Ciebie choć promyczek nadziei, zostałabyś zalana jego listami.
To rozstanie obojgu dobrze Wam zrobi. To Wasza szansa na szczęście.
Moja decyzji się nie zmieni, matko!
Nawet gdyby minęło i tysiąc lat, ja i tak nie zmienię zdania!
Nie wypowiadaj wielkich słów, Mihrimah!
Przecież nawet słońce nie jest pewne, czy znów wzejdzie?
Więc jak Ty możesz mówić z taką pewnością?
W zupełności mi wystarczy, byś nie zapomniała swojej obietnicy!
Zamiast zostać pochwalonym , zostałeś upomniany.
Widocznie, czuje się jeszcze zraniony.
Zraniony...
Jeśli o tym mowa, Bayazydzie, to w niczyim sercu nie ma tak głębokich ran, jak w moim!
Ubiegłej nocy rozmawiałem z Rustemem Paszą.
On chce się dowiedzieć, w jaki sposób zdobyłeś tę informację.
Zgodnie z jego słowami, między ważnymi ludźmi w kraju, istnieje ktoś, kto Ci potajemnie pomaga.
Tak, jak i myślałem. Rustem nie przepuści żadnej okazji.
Co chcesz przez to powiedzieć?
Bądź ostrożny, jeśli o niego chodzi, Bayazydzie. On widział naszą miłość i oddanie względem siebie.
Więc chce zasiać między nami ziarno niezgody.
Mihrimah się z nim rozwodzi, więc jego położenie jest w niebezpieczeństwie. Stracił swoją podporę!
Jak mogłeś być tak ślepym i naiwnym, Elkasie?
Wielki Panie, wybacz mi, jestem winny.
Znałem Abbasa od wielu lat. Nigdy nie widziałem jego żadnego błędu.
Aga, który mnie napadł, wstąpił do mojej służby, bo poręczył za niego Abbas.
Wyszło na jaw, że spałem głębokim snem.
Nie pozbawiaj mnie swego wybaczenia, Panie.
Jeśli chcesz zostać Szachem w swojej ojczyźnie...
Musisz patrzeć na świat z innej perspektywy!
Zawsze musisz być ostrożny!
Każdy chce władać, mieć moc i siłę, ale nie każdy na to zasługuje!
Więc jeśli nie zasłużysz na tron, on spłonie i zmieni się w popiół.
Twój nędzny brat Tahmasp, zamiast stanąć naprzeciw mnie, jak tchórz zastawił na mnie pułapkę.
Targnął się na moje życie. Oczywiście, zapłaci za to!
To czy będziesz wtedy przy mnie, zależy od Ciebie!
Zwłaszcza, że szacha, który nie rozpoznaje drogi którą chodzi, nie uczynię ani władcą Persji, ani swoim zięciem!
Niech Allah pozwoli, bym mógł spłacić swój dług zwycięstwem, które odniesiemy, Panie.
W pełni Ci wierzę bracie. Wiem o wszystkim, co się dzieje.
Żołnierze, bejowie - wszyscy stoją po Twojej stronie.
Nie daj Boże, gdyby coś stało się władcy, a janczarzy na swoich plecach wynieśliby Cię do tronu.
A Ty bracie, co Ty byś wtedy zrobił?
Zawsze byłem z Tobą szczery.
Jeśli rozkazałbyś mnie zabić, nie siedziałbym i czekał jak ofiarne jagnię.
Bo, jak i sam wiesz, nie jest to zgodne z moją naturą.
A co, jeśli chciałbym byś był obok mnie?
W takim razie, nic i nikt nie mogłoby mnie zatrzymać!
Tak, jak i wszyscy inni, podłożyłbym Ci swoje plecy.
Wiele lat temu coś sobie obiecałem.
Prosiłem Stworzyciela, by zaoszczędził mi przeznaczenia, w którym zgodnie z prawem, musiałbym zabić własnych braci.
Jeśli kiedyś to ja obejmę tron, zapewniam Cię że będziesz mi najbliższą osobą!
Razem będziemy rządzić światem!
O czym rozmawialiście? Zamilkliście bo przyszedłem?
Nie mamy przed Tobą nic do ukrycia, Cihangirze.
Wraz z Mustafą podjęliśmy decyzję.
Jeśli nadejdzie ten dzień i przeznaczenie wyniesie Mustafę na tron.
W żadnym wypadku nie będziemy walczyć między sobą...
Wręcz odwrotnie, podczas gdy on będzie rządził światem, ja będę stał przy nim.
- Czy znajdzie się tam też miejsce dla mnie? - Zawsze...
Mówiłeś,że ból ustanie, ale on ciągle nie przechodzi.
Twoja maść też nie pomogła.
Już długo jesteśmy w drodze, Panie. Warunki kampanii...
Potrzebujesz czasu na wypoczynek, ciągle jesteś na nogach.
Uśmierz mój ból, to mi wystarczy!
Panie, przygotuję lek, który pomoże.
Ale przez jakiś czas nie będziesz mógł stawać na nogi, w innym razie lek nie zadziała.
Jak czuje się mój Cihangir? Nie zapominaj o nim!
Właśnie chciałem z Tobą o nim porozmawiać. Z bólu nie może spać.
Zażywa więc wiele leków, które wpływają na jego żołądek.
Myślę, że będzie lepiej, jeśli książę wróci do stolicy, zanim jego stan jeszcze się pogorszy.
Córka króla Polski, Anna Jagiellonka!
Księżniczko Anno, witaj! Proszę!
Księżniczko Anno, witaj w naszym pałacu!
Dziekuję Ci za wszystko Sułtanko Hurrem! To dla mnie zaszczyt, że mogę Cię poznać.
Pomyliłaś się, jestem siostrą Sułtana Sulejmana, Sułtanką Fatmą.
Wybacz mi!
Zobaczyłam tak piękną i dostojną kobietę, jaką jesteś i pomyślałam że to Sułtanka Hurrem.
Nie szkodzi.
- Gulfem, zajmij się księżniczką. - Oczywiście, Sułtanko.
Niech nie zostanie sam na sam z Hurrem.
Księżniczko Anno, proszę, chodź ze mną. Sułtanka Hurrem na Ciebie czeka.
Uwaga! Nadchodzi Wielki Sułtan Sulejman Chan!
Panie
- A więc tutaj jesteś. - Chciałem odwiedzić swoich braci, Panie.
Trochę rozmawialiśmy.
Główny lekarz powiedział, że powiększyły się Twoje bóle. Więc chciałem Cię odwiedzić.
Przesadzają, jak i sam widzisz, czuję się dobrze.
Jestem bardzo szczęśliwy, że przyjechał książę Mustafa.
Wystarczy tego, Cihangirze. Przyszedł czas byś wrócił już do stolicy.
- Panie... - Podjąłem decyzję, wyruszasz natychmiast!
Aż do Tokatu pojedziesz z księciem Mustafą.
Następnie on skieruje się w stronę Amasji, a Ty pojedziesz do stolicy.
Nie ma potrzeby, by książę Mustafa jechał ze mną, on powinien zostać tutaj z Tobą.
Powinien przyłączyć się do kampanii.
Panie, podzielam opinię Cihangira. Brat powiększy jeszcze Twoją siłę.
Rozpocznij przygotowania, Cihangirze. Z samego rana wyruszymy w drogę!
Sułtanko, przybyła polska księżniczka, Anna Jagiellonka.
Widziała się już z moim synem Selimem, prawda?
Oczywiście, książę Selim przyjął ją w głównych komnatach.
Sułtanko Hurrem!
Księżniczko Anno, tak jak zakładałam, jesteś piękna i młoda.
Ty także, Sułtanko. Jestem Ci bardzo wdzięczna, że mnie przyjęłaś.
- Długo już nie mówiłam po rosyjsku. - Cieszę się, że wciąż nie zapomniałaś tego języka.
Jak i wszystkie kobiety w moim kraju, i ja bardzo chciałam Cię poznać.
Nareszcie Cię zobaczyłam. Może o tym nie wiesz, ale wszyscy nasi rodacy Cię znają i o Tobie mówią.
Matki opowiadają swoim córkom Twoją historię.
Historię o piękności nad pięknościami - Aleksandrze La Rossa.
Jak wspaniale słyszeć takie rzeczy od księżniczki, takiej jak Ty.
Uwierz mi, to jeszcze nic. Jeśli mnie zaszczycisz i odwiedzisz mój kraj, wszystko zatrzęsie się w posadach!
- Poznaj moją córkę, Sułtankę Mihrimah. - Tyle o Tobie słyszałam!
Sułtanka Słońca i Księżyca, Światłość tego świata.
Dziękuję Ci za te słodkie słowa, księżniczko Anno.
To dla nas wielki zaszczyt móc ugościć Cię w naszym pałacu.
Jak wygląda sytuacja?
- Czy udało Ci się znaleźć słaby punkt Sułtanki Hurrem? - Niestety, Reise, nie udało mi się.
Jest chroniona lepiej od samego sułtana.
Odebrać jej życie w pałacvu będzie bardzo ciężko.
- W takim razie poczekamy, aż opuści pałac. - Nie opuści go.
Zbliża się rocznica śmierci księcia Mehmeta, więc na pewno odwiedzi jego grób.
Środki bezpieczeństwa zostaną zwiększone, nie damy rady niczego zrobić.
Jak i każdego roku, po odwiedzinach grobu, odsłucha z wiernymi wersy Koranu w swoim minarecie.
Przed wejściem do swojego kompleksu, gdzie będzie rozdzielane jedzenie.
Jak i wiemy, jest tam bardzo ciasno.
Będzie tłum z powodu przyjazdu Sułtanki i środki ostrożności będą musiały zostać zmniejszone.
A kiedy i jak ją zaatakujemy?
Kiedy będzie się tego najmniej spodziewała, w sposób którego nie przewidzi!
Słyszałam, że Twój drogi ojciec Zygmunt jest chory. Niech Allah da mu zdrowie!
Amen!
Przeżywamy trudny czas, Sułtanko. Nieszczęście ani na chwilę nas nie opuszcza.
Najpierw susza, później szarańcza która zniszczyła nasze plony.
Nasz naród umiera z głodu i ten głód jest przyczyną choroby mojego ojca.
Kiedy wyjeżdżałam z tego kraju, panował w nim dostatek i bogactwo.
Było tam tyle żyta i pszenicy, że pola wyglądały jak zielone morze.
Potrzebujemy Twojej pomocy, bo w kraju nie jest już tak, jak było gdy byłaś dzieckiem.
Twoi rodacy potrzebują Twojej pomocy.
Jak mogę Wam pomóc?
Mówiłam już Wielkiemu Księciu Selimowi, że nasze spichlerze są prawie puste.
Mamy jeszcze zapasów na jeden, najwyżej dwa miesiące.
Proszę Cię o pomoc, byś do czasu aż przeminą te ciężkie dni, pomogła nam napełnić nasze spichlerze.
A jak tylko nasze kłopoty się skończą, wszystko zwrócimy.
Rozumiem
Nie smuć się księżniczko. Twoja piękna twarz nie powinna być tak smutna.
Porozmawiam z księciem Selimem.
Postaram się, by wasze spichlerze zostały zapełnione i nie przynosiły już zmartwień waszemu państwu.
- Sułtanko, ja... - Ale mam jeden warunek.
Przyjmiecie moją pomoc jak dar, a nie jako dług, który musicie zwrócić.
Zaszczyciłaś mnie swoją wielkodusznością, Sułtanko.
Bardzo dobrze. Przebyłaś długą drogę.
Przydzieliłam Ci do dyspozycji pałac Yenibahce, ale będzie on gotowy dopiero za kilka dni.
Do tego czasu zostaniesz tutaj z nami. Mihrimah...
Księ
…