Advertisement
Turkish transcript
Irksal, cinsel veya dinci şovenizme, fanatik milliyetçi ateşine
yapılan hitaplar artık işe yaramamaya başlıyor. " - Carl Sagan
"Kim olduğum, iyi mi yoksa kötü mü olduğum, veya başarılı olup olmamam,
bunların tümü yol boyunca öğrenilmekte."
Bu sadece bir yolculuk
ve istediğimiz zaman değiştirebiliriz. Bu sadece bir seçim.
Çaba, çalışma, iş, para biriktirmek gerekli değil." - Bill Hicks
"Oyunu yanlış anladığımı farkettim,
oyunun halihazırda ne olduğumu bulmak olduğunu." - Dr. Richard Albert
"İnsan bilincinde
radikal bir devrim meydana getirmenin
ne kadar önemli olduğunu
söylüyorduk.
Bu kriz bir bilinç krizidir.
Öyle bir kriz ki, artık,
eski kuralları,
eski kalıpları,
eskiden kalma gelenekleri kabul etmiyor.
Ve, dünyanın
bunca sefalet,
çatışma,
yıkıcı zulüm,
saldırganlık,
vesaire ile bugünkü haline bakınca...
hala eskiden olduğu gibi.
Hala zalim,
zorba,
saldırgan,
aç gözlü,
rekabetçi,
ve bu hatlar ekseninde bir toplum inşa etmiş."
ÇAĞIN RUHU: EK
"Ciddi anlamda hastalıklı bir topluma iyi uyum sağlamış olmak,
sağlığın bir ölçüsü değildir." - Jiddu Krishnamurti
Bugün toplum, bir dizi müesseseden oluşmakta.
Siyasi,
hukuki,
ve dini müesseselerden,
Sosyal sınıf,
ailevi değerler,
ve mesleki uzmanlaşma müesseselerine..
Bu gelenekselleşmiş yapıların
anlayışımızı ve bakış açımızı şekillendirmede
büyük etki sahibi olduğu aşikar.
Yine de, içinde doğduğumuz, taraflarınca yönetildiğimiz ve
bağlı olarak şartlandırıldığımız tüm bu müesseseler arasında,
para sistemi kadar sorgulanmadan kabul gören,
ve yanlış anlaşılmış
bir sistem daha yok gibi görünüyor.
Neredeyse dinlerle yarışan yerleşik parasal sistem
Dünya üzerinde en az sorgulanan inanç biçimlerinden
biri olarak varlığını sürdürüyor.
Paranın nasıl yaratıldığı,
ve toplumu gerçekten ne kadar etkilediği,
nüfusun büyük bir bölümünün kayıtsız kaldığı meseleler.
Nüfusun %1'inin dünya zenginliklerinin %40'ına sahip olduğu,
hergün 34.000 çocuğun yoksulluk ve
önlenebilir hastalıklardan öldüğü,
ve nüfusun %50'sinin
günde 2 dolardan az kazandığı bir dünyada
Bir nokta çok açık:
Bir yerde büyük bir yanlışlık var.
Ve, farkında olalım ya da olmayalım
kurulu müesseselerimizin hepsinin
ve dolayısı ile toplumun can damarı, para.
Bu nedenle, parasal sistemin nasıl işlediğini anlamak
neden bu şekilde yaşadığımızı anlamamız açısından çok önemli.
Ne yazık ki ekonomi genellikle karmaşık ve sıkıcı olarak algılanır.
Bitmek tükenmek bilmeyen ekonomik terimler
göz korkutucu matematik ile bir araya gelince
insanları, anlama çabalarından caydırır.
Fakat gerçekte,
ekonomik sistemle ilişkilendirilen karmaşıklık sadece,
insanlığın katlanmak zorunda kaldığı en felç edici yapıyı gizlemek üzere tasarlanmış
bir maskeden ibarettir.
Kimse özgür olduğuna inanan birinden
daha iyi köle olamaz.
Johann Wolfgang von Goethe - 1749-1832
Birkaç sene önce,
Amerikan merkez bankasi "FED",
"Modern Para Çarkı" isimli bir belge yayınladı.
Bu yayın, kurumsallaşmış para yaratım sürecini,
FED ve desteklediği küresel ticari bankalar
tarafından uygunaldığı şeklinde anlatıyordu.
Döküman giriş sayfasında amacını şöyle açıklıyor:
Bu dökümanın amacı,
kısmi rezerv sisteminde
temel para yaratma sürecini açıklamaktır.
Daha sonra birtakım bankacılık terimleri ile
örnekleyerek kismi rezerv sistemini açıklar.
Anlaşılır dilde tercümesi aşağı yukarı şöyledir.
Amerika hükümeti bir miktar paraya ihtiyacı olduğuna karar verir,
Amerikan merkez bankası'nı (FED) arar
ve diyelim ki 10 milyar dolar ister.
FED cevaplar ve der ki;
" Tabi ki, sizden 10 milyar dolarlık devlet tahvili satın alırız".
Böylece Amerikan hükümeti bir miktar kağıt alır,
üzerlerine birtakım resmi görünen tasarımlar yapar
ve onları hazine tahvili olarak isimlendirir.
Daha sonra bu tahvillerin toplam değerini 10 milyar dolar olarak belirler,
ve FED'e gönderir.
Karşılığında FED çalışanları da
onlar için birtakım etkileyici kağıt parçaları çıkarır.
Bu sefer onlara kağıt banknot derler.
Toplam değerleri 10 milyar dolar olarak belirlenir.
FED daha sonra bu kağıt banknotları hazine tahvilleri ile takas eder.
Bu takas tamamlandığında,
Hükümet, 10 milyar dolar değerindeki banknotları alır ve
bir banka hesabına yatırır.
Bu işlemden sonra,
kağıt banknotlar resmen para haline dönüşür.
10 milyar dolar Amerikan para kaynağına eklenir.
ve işte, 10 milyar dolar değerinde yeni para yaratılmış oldu.
Tabi ki bu örnek sadece bir genellemedir.
Gerçekte tüm bu işlemler elektronik ortamda gerçekleşecekti.
Kağıt hiçbir zaman kullanılmaz.
Aslında Amerikan para kaynaklarının sadece %3'ü basılı para olarak mevcuttur.
Diğer %97'lik kısım sadece elektronik ortamda bulunur.
Hazine tahvilleri tasarım olarak borç enstrümanlarıdır.
FED bu tahvilleri,
havadan yarattığı para ile satın aldığında,
hükümet aslında tüm bu parayı
FED'e geri ödeyeceğine dair söz verir.
Başka bir deyişle; para, borç ile yaratılır.
Paranın veya bir artı değerin borçtan veya yükümlülükten
yaratıldığı paradoksu, insanın kafasını karıştırabilir.
Ilerleyen dakikalarda biraz daha zihin egzersizi ile konu daha da netleşecektir.
Böylece takas gerçekleşti.
Ve şimdi 10 milyar dolar bir banka hesabında bulunuyor.
Işte bu noktada işler gerçekten ilginçleşiyor.
Kısmi rezerv uygulamasına dayanarak,
o, 10 milyar dolarlık hesap
bir anda bankanın rezervi haline gelir.
Tıpkı bankadaki diğer hesaplar gibi
ve Modern Para Çarkı kitapçığında belirtilen
para rezervi gereksinimlerine göre
"Bir banka, mevcut banka hesaplarına karşılık
yasal olarak belirlenmiş oranda rezerv bulundurmak zorundadır.
Ardından bunu sayısallaştırarak belirtir."Mevcut yönetmelikte,
hesaplar karşılığında gereken para rezervi oranı %10'dur."
Bu şu anlama gelir, 10 milyar dolarlık bir hesap için gereken
rezerv miktarı %10, yani 1 milyar dolardır,ve bu gerekli rezerv olarak saklanır.
Fakat geriye kalan 9 milyar dolar, fazla rezerv olarak değerlendirilir,
ve yeni krediler vermek için kaynak olarak kullanılır.
Şimdi, bu 9 milyar dolarlık rezervin ilk baştaki
10 milyar dolardan geldiğini varsayarsak mantıklı olabilir.
Fakat işin aslı gerçekte öyle değildir.
Gerçekte olan, 9 milyar dolar,
mevcut hesapta bulunan 10 milyar dolara dayanarak
havadan yaratılır.
Işte bu şekilde para kaynağı şişirilir.
Modern Para çarkı kitapçığında da belirtildiği gibi,
Tabiki onlar yani "Bankalar"
aslında hesaplarında bulunan parayı kredi olarak vermezler.
Eğer bunu yapmış olasalardı, yeni para üretmeye gerek kalmazdı.
Kredi verdiklerinde gerçek yaptıkları,
emre yazılı senet kabul etmektir.
Yani "kredi kontratları"
karşılığında ödünç alanın hesabına krediyi yani "parayı" aktarırlar.
Başka bir deyişle, 9 milyar dolar havadan yaratılabilir.
Basitçe sadece böyle bir krediye ihtiyaç ve
halihazırda rezerv gereksinimini sağlayan
10 milyar dolarlık bir hesap olduğundan.
Şimdi diyelim biri bu bankaya gitti ve havadan yaratılmış
9 milyar dolarlık krediyi ödünç aldı.
Normal olarak çektiği bu krediyi alır ve
kendi bankasının hesabına yatırır.
Ve işlem gene kendini tekrar eder.
yatırılan o 9 milyar dolar bankanın rezervi olur.
%10'u rezerv olarak izole edilir ve 9 milyarın %90'ı
yani 8,1 milyar doları, yeni krediler vermek için kaynak olarak kullanılır.
Ve tabi ki bu 8,1 milyar dolar kredi olarak verilip tekrar bir bankaya yatırıldığında
7,2 milyar daha sonra
aynı işlemle 6,5 milyar sonra 5,9 milyar vesaire, vesaire...
Bu para yatırma, yoktan kredi verme döngüsü
teknik olarak sonsuza kadar gidebilir.
Matematiksel hesaplama ile
10 milyar dolar rezerv ile 90 milyar dolar yaratılabilir.
Başka bir deyiş ile;
Bankacılık sistemi içine giren her para
hesabının dokuz katı para havadan yaratılabilir.
Para-Krizi. Yardıma hazır Amerikan bankanızdan,
bir kavanoz yatıştırıcı para isteyin.
P-A-R-A kullanıma hazır kişisel kredi şeklinde.
Şimdi, kısmi rezerv bankacılık sisteminde
paranın nasıl yaratıldığını anladık.
Aklınıza mantıklı bir soru takılabilir.
Bu havadan yaratılmış paranın değeri nerden geliyor?
Cevap: tabiki mevcut olan paradan.
Aslında yeni yaratılan para, sirkülasyonda olan mevcut paranın değerini çalıyor.
Para havuzu, mevcut mal ve servislere olan talep
hesaba katılmaksızın şişiriliyor.
Ve arz ile talep dengeyi oluşturduğu için,
fiyatlar artıyor, her bir doların satın alma gücü düşüyor.
Işte buna enflasyon deniyor.
Aslında enflasyon, halkın sırtına yüklenmiş gizli bir vergidir.
Genelde aldığımız tavsiye nedir?
Evet, parayı şişirelim.
Paranın değeri ile oynayalım demezler,
paranın değerini düşürelim demezler,
güvende olan insanları kandıralım demezler.
Faizleri düşürelim derler.
Gerçek aldatma, paranın değeri ile oynadığımızda gerçekleşir.
Havadan para ürettiğimizde, hiçbir birikimimiz yoktur.
Sadece "sermaye" vardır.
Özetle sorum şu; Enflasyon sorununu,
ki bu sorun para havuzunun şişirilmesidir,
daha fazla para basıp daha fazla enflasyon üreterek nasıl çözmeyi bekliyorsunuz?
Tabi ki çözemeyeceksiniz.
Enflasyon, kısmi rezerv sistemine dayanan
finansal sistemin yapısında vardır.
Para kaynağını artırmak için,
ekonomideki mal ve hizmetin orantılı genişlemesinin dışında,
her zaman paranın değeri düşürülecektir.
Aslında, Amerikan Doları'nın, para kaynağına karşı tarihi değerlerine göz atacak olursak
kesin olarak bu nokta kendini gösterecektir.
Ters ilişkisi ise belli.
1913'de 1 dolar'ın değeri için 2007'de 21.60 dolar gerekiyor.
Bu, Federal Rezerv ortaya çıktığından beri
yüzde 96 devalüasyon demektir.
Şimdi, eğer bu sürekli devam eden enflasyon gerçeğiyse,
saçma ve ekonomik olarak kendine zarar verdiği gözüküyor.
Bunu bir düşünün. Bu saçmalık, finansal sistemimizin
gerçekte nasıl yönetildiğine dair imajını zedeliyor.
Finansal sistemimizde para borçtur,
borç da para.
Bu, Birleşik Devletler'de 1950 - 2006 yılları arası para arzı grafiği.
Bu da, aynı zaman aralığındaki Birleşik Devletler ulusal borç grafiği.
Ilginçtir ki, grafiklerin eğilimleri hemen hemen aynı.
Ne kadar para varsa, o kadar borç vardır.
Ne kadar borç varsa, o kadar para vardır.
Başka bir açıdan bakarsak, cüzdanınızdaki her bir dolar,
birisinin birisine borcudur.Hatırlamak gerekirse:
Paranın varolabilmesinin tek yolu, kredilerden geçer.
Bu yüzden, hükümet dahil ülkedeki herkes tüm borçlarını
ödeyebilecek durumda olsaydı,
piyasada dönen tek bir dolar bile olmazdı.
"Eğer para sistemimizde borç olmasaydı,
ortada hiç para olmazdı."
Marriner Eccies - FED Yöneticisi 30 Eylül 1941
Aslında, Amerikan tarihinde tüm ulusal borcun
tamamıyla ödenmesi, en son,
1835'te başkan Andrew Jackson'un o zaman ki merkez bankasını
kapatmasından sonra gerçekleşmişti.
Doğrusu, Jackson'un tüm politik planı,
merkez bankasını kapatma vaadi etrafında dönüyordu.
Şu noktadan başlayarak:
"Şimdiki bankanın küstah çabaları hükümeti kontrol altına aldı,
fakat Amerikan halkını bekleyen kader,
bu kurumun gerekliliğine inandırılması
veya benzer bir diğerinin kurulmasıdır.
" Malesef bu mesaj çok uzun yaşamadı,
ve uluslararası bankacılar 1913'te
yeni bir merkez bankası kurmayı başardılar.
"FED". Bu kurum var olduğu sürece,daimi borç garantidir.
Böylece, paranın
kredilerle oluşan borçtan yaratıldığı gerçeğini görmüş olduk.
Bu krediler bir bankanın rezervlerini baz alır,
ve rezervler, depozitlerden türetilmiştir.
Bu kademeli rezerv sistemine göre,
bir depozit orjinal değerinin 9 katına kadar para yaratabilir.
Sırasıyla, varolan para arzını azaltmak,
sokakta ücretleri artırır.
Ardından, borçtan yaratılan,
ve ticarette dönen tüm bu para ile,
insanlar asıl borçlarından ayrılmış hale gelir.
İnsanların, yaşama giderlerini karşılayacak
yeterli parayı, para rezervinden çekebilmeleri için
iş rekabatine zorlandıkları
bir eşitsizlik oluşur.
Bu büyük çürümüş ve yozlaşmış manzaraya baktığımızda,
geride hala ihmal ettiğimiz bir denklem kalıyor.
Ve sistemin bu öğesi,
sistemin hilekar doğasını açıkça ortaya çıkarıyor:
"Faiz."
Hükümet FED'den para ödünç aldığında,
veya bir kişi bir bankadan para ödünç aldığında,
bu parayı her zaman ham bir faizle geri ödemek zorundadır.
Diğer bir deyişle, neredeyse varolan her bir dolar,
eninde sonunda faizi ödenmiş olarak bir bankaya dönmek zorundadır.
Ancak,Eğer tüm para Merkez Bankası'ndan ödünç alınmışsa,
ve ticari bankalar tarafından kredilerle genişletilmişse,
"sermaye" olması gereken para,
para arzının içinde yaratılmış demektir.
Öyleyse, ortaya çıkan
tüm bu faizleri kapatacak para nerede?
Hiçbir yerde.
Hiç varolmadı.
Bu dallanmalar çok şaşırtıcı seviyede.
Bankalara geri ödenenen paranın miktarı,
piyasada dönen paranın miktarını her zaman aşacaktır.
Işte bu, sabit bir ekonomide enflasyonun ortaya çıkmasının sebebidir.
Faiz nedeniyle ortaya çıkan
sürekli bütçe açığını kapatmak için,
her zaman yeni paraya ihtiyaç duyulur.
Bu aynı zamanda, matematiksel olarak iflas kurumunun
sistemdeki tam tarifi anlamına gelir.
Toplumda kısa çöpü çekenler
her zaman fakirler olacaktır.
Bu "köşe kapmaca" oyununa benzer:
Müzik durduğunda, biri dışarıda kalır.
Bu önemli bir noktadır.
Bu bankalara başlı başına sürekli servet akışı sağlar.
Dolayısıyla, eğer mortgage ödemenizi yapamazsanız,
mülkünüzü elinizden alırlar.
Farkettiğinizde öfkelenebilirsiniz ki;
bu yalnızca kısmi rezerv sisteminin,
sizi kaçınılmaz borç ödeyememeye sürüklemesi değil, aynı zamanda,
bankanın size kredi olarak verdiği paranın,
başından beri hiç varolmadığıdır.
1969'da bir Minnesota dava dosyası vardı,
kredilerine ipotek gösterdiği için,
bankanın evine el koyması ile mücadele eden
Jerome Daly isimli bir adam ile ilgili.
Savunduğu argüman, mortgage kontratının iki tarafının da,
- ki bunlar kendisi ve bankadır -,
takas sırasında ortaya kanuni mülk koyması gerektiğiydi.
Hukuki dilde bunun karşılığı, bedel:
[Bir sözleşmenin kurucu unsuru. Sözleşme, takas edilen bir malın
başka şekilde bedeline göre kurulur.]
Bay Daly, paranın
aslında bankanın mülkü olmadığını açıkladı.
Bu yüzden, kredi anlaşması imzalandığında bu para havadan yaratılmıştı.
"Modern Para Çarkı"nda krediler için ne beyan edildiğini hatırlayalım:
Yaptıkları, borç verdiklerinde kredi tahsili için
taahhütname senetleri almaktır.
Rezervler kredi işlemleriyle değişmez.
Fakat deposit krediler bankacılık sisteminin
toptan depozitlerine ilave yenilerini oluşturur.
Başka bir deyişle para kendi mal varlıklarından gelmez.
Banka bunu basitçe uydurur, kendinden hiçbir şey koymaz.
Kağıt üzerinde teorik bir taahhüt hariç.
Dava ilerledi,
bankanın şefi Bay Morgan davaya dahil oldu.
Yargıç kişisel notunda, banka müdürünün
FED'in ortaklığıyla parayı yarattığını,
ve kendi muhasebe girişiyle kredilendirildiğini
kabul ettiğini hatırlattı.
Para ve kredi, onların yaratması ile var oldu.
Bay Morgan, ona bunu yapma hakkını veren
hiçbir ABD yasa veya yetkisinin olmadığını kabul etti.
Yasal bir bedel bulunmalı ve banknot olarak karşılanabilir olmalıdır.
Jüri, yasal olmayan bir bedel olduğuna karar verdi ve kararı onayladı.
Ayrıca şairane bir şekilde
"sadece tanrının yoktan var edebileceğini" ekledi.
Bundan sonra
mahkeme bankanın icra isteğini reddetti.
ve Daly evini kurtardı.
Mahkemenin bu kararının anlamı çok büyüktür.
Bankadan her para alışınızda,
bu mortgage kredisi veya kredi kartı da olabilir,
size verilen para sadece sahte olmayıp,
yasalara da aykırıdır.
Şu andan itibaren, geri ödeme kontratları
başlangıçta kendi mal varlıkları olmayan paraları veren bankalar için hükümsüzdür.
Malesef bu tip yasal hareketler baskılandı ve inkar edildi.
Ve bu sahte servetin transferi ve sahte borçlar devam etmektedir.
Bu da bizi en büyük soruya getiriyor:
NEDEN?
Amerikan sivil savaşı esnasında
başkan Lincoln Avrupa tarafından teklif edilen
yüksek faizli borçları pas geçti ve
kurucu atalarının savunduğu şeyi yapmaya karar verdi.
Bu, bağımsız ve doğasında borçlanma olmayan bir düzen yaratmaktı.
Buna "Greenback" dendi.
Bundan kısa bir süre sonra bir döküman
özel Ingiliz ve Amerikan banka faizleri arasında dolaşmaya başladı, şöyleydi:
"...kölelik fakat iş gücüne sahip çıkan ve
işçinin haklarını gözetip güvene alarak yürüyen,
Avrupa planı ise:
kapital maaşların kontrolüyle işçiyi kontrol edecek.
Bu paranın kontrolüyle yapılabilir.
Greenback'e izin verilmeyecekti... bizim de kontrol edemediğimiz gibi"
Kısmi rezerv politikası,
Dünya'daki bankaların çoğunluğuna yayılmış olan
Federal Rezerv ile işlemektedir.
Yani bu, modern kölelik sistemidir.
Düşünün, para borçtan yaratıldı.
Insanlar borç içindeyken ne yaparlar?
geri ödeyebilmek ve çalışabilmek için boyun eğerler.
Fakat para sadece borçla yaratılıyorsa,
toplum nasıl borçlarından kurtulabilir?
Kurtulamaz ve olay da bu.
Mal varlığını kaybetme korkusu,
elinde tutma çabası,
sistemin doğasında olan enflasyon ve kaçınılmaz borç,
para sisteminin kendisi tarafından yaratılmış kaçınılmaz kıtlık,
ve para arzının kendisi,
asla geri ödenemeyecek faizlerden yaratılmıştır.
Bu, hamster tekerleğinde koşan maaşlı köleleri,
piramidin tepesindeki elitlere kar sağlayan imparatorluğun güçlü etkisiyle
milyonlarcası gibi, hizada tutarak korkak kılar.
Günün sonunda, gerçekten kimin için çalışıyorsunuz?
Bankalar!
Bankada yaratılan para her zaman bankaya döner.
Onlar, destekledikleri şirketler
ve hükümetlerle gerçek efendilerdir.¥
Fiziki kölelik insanlara ev ve yemek vermeyi gerektirir.
Ekonomik kölelik ise insanların kendi karınlarını doyurmalarını ve kendi evleri olmasını gerektirir.
Bu, bugüne kadar toplumu kullanmak için yaratılmış
en dahiyane yöntemdir.
Ve özünde,
insanlığa karşı yürütülen gizli bir savaştır.
Borç toplumları feth etmek ve köleleştirmek için kullanılan bir silahtır,
ve faiz onun birincil mermisidir.
Dışarıdaki çoğunluk bu gerçeklerden bihaberken,
bankalar, şirketler ve hükümetlerle gizli anlaşmalar ve tezgahlar içindedir.
Ekonomik savaş taktiklerini genişletmek ve mükemmelleştirmeye devam etmek için,
yeni üsler kurarlar, Dünya Bankası,
ve Uluslararası Para Fonu (IMF) gibi.
Ayrıca yeni bir asker icat ettiler;
Ekonomik suikastçinin doğumu.
"Bir ulusu feth etmenin ve köleleştirmenin 2 yolu vardır.
Birisi kılıçla, diğeri borçla." John Adams - 1735-1826
Biz, ekonomik suikastçiler, küresel imparatorluğun yaratılmasında gerçekten sorumlu olanlarız,
ve birçok farklı şekilde çalışırız.
John Perkins Chas T. Main Inc. Eski Baş ekonomisti. Yazar: Bir ekonomik tetikçinin itirafları
Belki de en sık kullanılanı,
öncelikle şirketlerimize uygun kaynakları olan ülkeleri bulur ve gözümüzü üstlerine dikeriz, petrol gibi.
Ardından Dünya Bankası veya onun kardeşi başka bir organizasyondan
o ülkeye büyük bir kredi ayarlarız,
fakat para asla gerçekte o ülkeye gitmez.
Ülke yerine o ülkede projeler yapan
şirketlerimize gider.
Enerji santralleri, sanayi alanları, limanlar...
Bu şekilde ABD şirketlerine ilaveten, az gelişmiş ülkedeki
birkaç zengin insan da güzel para kazanır
Ancak bunlar halkın yararına falan değildir, onlar bir fayda sağlamaz
ancak bütün ülke bu borcun altına sokulur.
Bu borç ödenemeyecek kadar büyüktür ve bu da planın bir parçasıdır...
geri ödeyemezler.Ardından,
biz ekonomik suikastçiler gidip onlara deriz : "Dinleyin,
bize bir sürü borcunuz var. Borcu ödeyemiyorsunuz."
"O zaman petrolünüzü petrol şirketlerimiz için oldukça ucuza satın."
"Ülkenizde askeri üs kurmamıza izin verin,
veya askerlerimizi desteklemek için dünyanın bir yerine asker gönderin -Irak gibi-,
veya bir dahaki BM seçiminde bizimle oy verin"
Elektrik şirketlerini özelleştiririz.
Sularını ve kanalizasyon sistemlerini özelleştiririz ve
ABD şirketleri veya diğer çok uluslu şirketlere satarız.
Bu, mantar gibi biten bir şey ve çok tipik,
IMF ve Dünya Bankası bu şekilde çalışır.
Ülkeyi borca sokarlar ve bu öyle büyük bir borçtur ki ödenemez.
Ardından yeniden borç teklif edersiniz ve daha fazla faiz öderler.
artık borç vermek için yeni isteklerde bulunabilirsiniz
"bazı koşullar" öne sürer, "iyi yönetim" talep edersiniz (tanıdık geldi mi?)
Aslında bu onların kaynaklarını satmalarını sağlar.
Buna sosyal hizmetleri, teknik şirketleri,
bazen eğitim sistemleri de dahildir, adli sistemlerini,
sigorta sistemlerini yabancı şirketlere satarız.
Bu, ikili - üçlü - dörtlü bir darbedir!
IRAN; 1953
Ekonomik suikastçilere teamül 50'li yılların başlarında başladı.
Iran'da Musaddık demokrasiyle seçildiğinde,
Orta Doğu'da ve tüm dünyada,demokrasi için
bir ümit olarak görülmüştü. Time Dergisi'nde yılın adamıydı.
Fakat düşüncelerinden ve uygulamaya başla
…
yapılan hitaplar artık işe yaramamaya başlıyor. " - Carl Sagan
"Kim olduğum, iyi mi yoksa kötü mü olduğum, veya başarılı olup olmamam,
bunların tümü yol boyunca öğrenilmekte."
Bu sadece bir yolculuk
ve istediğimiz zaman değiştirebiliriz. Bu sadece bir seçim.
Çaba, çalışma, iş, para biriktirmek gerekli değil." - Bill Hicks
"Oyunu yanlış anladığımı farkettim,
oyunun halihazırda ne olduğumu bulmak olduğunu." - Dr. Richard Albert
"İnsan bilincinde
radikal bir devrim meydana getirmenin
ne kadar önemli olduğunu
söylüyorduk.
Bu kriz bir bilinç krizidir.
Öyle bir kriz ki, artık,
eski kuralları,
eski kalıpları,
eskiden kalma gelenekleri kabul etmiyor.
Ve, dünyanın
bunca sefalet,
çatışma,
yıkıcı zulüm,
saldırganlık,
vesaire ile bugünkü haline bakınca...
hala eskiden olduğu gibi.
Hala zalim,
zorba,
saldırgan,
aç gözlü,
rekabetçi,
ve bu hatlar ekseninde bir toplum inşa etmiş."
ÇAĞIN RUHU: EK
"Ciddi anlamda hastalıklı bir topluma iyi uyum sağlamış olmak,
sağlığın bir ölçüsü değildir." - Jiddu Krishnamurti
Bugün toplum, bir dizi müesseseden oluşmakta.
Siyasi,
hukuki,
ve dini müesseselerden,
Sosyal sınıf,
ailevi değerler,
ve mesleki uzmanlaşma müesseselerine..
Bu gelenekselleşmiş yapıların
anlayışımızı ve bakış açımızı şekillendirmede
büyük etki sahibi olduğu aşikar.
Yine de, içinde doğduğumuz, taraflarınca yönetildiğimiz ve
bağlı olarak şartlandırıldığımız tüm bu müesseseler arasında,
para sistemi kadar sorgulanmadan kabul gören,
ve yanlış anlaşılmış
bir sistem daha yok gibi görünüyor.
Neredeyse dinlerle yarışan yerleşik parasal sistem
Dünya üzerinde en az sorgulanan inanç biçimlerinden
biri olarak varlığını sürdürüyor.
Paranın nasıl yaratıldığı,
ve toplumu gerçekten ne kadar etkilediği,
nüfusun büyük bir bölümünün kayıtsız kaldığı meseleler.
Nüfusun %1'inin dünya zenginliklerinin %40'ına sahip olduğu,
hergün 34.000 çocuğun yoksulluk ve
önlenebilir hastalıklardan öldüğü,
ve nüfusun %50'sinin
günde 2 dolardan az kazandığı bir dünyada
Bir nokta çok açık:
Bir yerde büyük bir yanlışlık var.
Ve, farkında olalım ya da olmayalım
kurulu müesseselerimizin hepsinin
ve dolayısı ile toplumun can damarı, para.
Bu nedenle, parasal sistemin nasıl işlediğini anlamak
neden bu şekilde yaşadığımızı anlamamız açısından çok önemli.
Ne yazık ki ekonomi genellikle karmaşık ve sıkıcı olarak algılanır.
Bitmek tükenmek bilmeyen ekonomik terimler
göz korkutucu matematik ile bir araya gelince
insanları, anlama çabalarından caydırır.
Fakat gerçekte,
ekonomik sistemle ilişkilendirilen karmaşıklık sadece,
insanlığın katlanmak zorunda kaldığı en felç edici yapıyı gizlemek üzere tasarlanmış
bir maskeden ibarettir.
Kimse özgür olduğuna inanan birinden
daha iyi köle olamaz.
Johann Wolfgang von Goethe - 1749-1832
Birkaç sene önce,
Amerikan merkez bankasi "FED",
"Modern Para Çarkı" isimli bir belge yayınladı.
Bu yayın, kurumsallaşmış para yaratım sürecini,
FED ve desteklediği küresel ticari bankalar
tarafından uygunaldığı şeklinde anlatıyordu.
Döküman giriş sayfasında amacını şöyle açıklıyor:
Bu dökümanın amacı,
kısmi rezerv sisteminde
temel para yaratma sürecini açıklamaktır.
Daha sonra birtakım bankacılık terimleri ile
örnekleyerek kismi rezerv sistemini açıklar.
Anlaşılır dilde tercümesi aşağı yukarı şöyledir.
Amerika hükümeti bir miktar paraya ihtiyacı olduğuna karar verir,
Amerikan merkez bankası'nı (FED) arar
ve diyelim ki 10 milyar dolar ister.
FED cevaplar ve der ki;
" Tabi ki, sizden 10 milyar dolarlık devlet tahvili satın alırız".
Böylece Amerikan hükümeti bir miktar kağıt alır,
üzerlerine birtakım resmi görünen tasarımlar yapar
ve onları hazine tahvili olarak isimlendirir.
Daha sonra bu tahvillerin toplam değerini 10 milyar dolar olarak belirler,
ve FED'e gönderir.
Karşılığında FED çalışanları da
onlar için birtakım etkileyici kağıt parçaları çıkarır.
Bu sefer onlara kağıt banknot derler.
Toplam değerleri 10 milyar dolar olarak belirlenir.
FED daha sonra bu kağıt banknotları hazine tahvilleri ile takas eder.
Bu takas tamamlandığında,
Hükümet, 10 milyar dolar değerindeki banknotları alır ve
bir banka hesabına yatırır.
Bu işlemden sonra,
kağıt banknotlar resmen para haline dönüşür.
10 milyar dolar Amerikan para kaynağına eklenir.
ve işte, 10 milyar dolar değerinde yeni para yaratılmış oldu.
Tabi ki bu örnek sadece bir genellemedir.
Gerçekte tüm bu işlemler elektronik ortamda gerçekleşecekti.
Kağıt hiçbir zaman kullanılmaz.
Aslında Amerikan para kaynaklarının sadece %3'ü basılı para olarak mevcuttur.
Diğer %97'lik kısım sadece elektronik ortamda bulunur.
Hazine tahvilleri tasarım olarak borç enstrümanlarıdır.
FED bu tahvilleri,
havadan yarattığı para ile satın aldığında,
hükümet aslında tüm bu parayı
FED'e geri ödeyeceğine dair söz verir.
Başka bir deyişle; para, borç ile yaratılır.
Paranın veya bir artı değerin borçtan veya yükümlülükten
yaratıldığı paradoksu, insanın kafasını karıştırabilir.
Ilerleyen dakikalarda biraz daha zihin egzersizi ile konu daha da netleşecektir.
Böylece takas gerçekleşti.
Ve şimdi 10 milyar dolar bir banka hesabında bulunuyor.
Işte bu noktada işler gerçekten ilginçleşiyor.
Kısmi rezerv uygulamasına dayanarak,
o, 10 milyar dolarlık hesap
bir anda bankanın rezervi haline gelir.
Tıpkı bankadaki diğer hesaplar gibi
ve Modern Para Çarkı kitapçığında belirtilen
para rezervi gereksinimlerine göre
"Bir banka, mevcut banka hesaplarına karşılık
yasal olarak belirlenmiş oranda rezerv bulundurmak zorundadır.
Ardından bunu sayısallaştırarak belirtir."Mevcut yönetmelikte,
hesaplar karşılığında gereken para rezervi oranı %10'dur."
Bu şu anlama gelir, 10 milyar dolarlık bir hesap için gereken
rezerv miktarı %10, yani 1 milyar dolardır,ve bu gerekli rezerv olarak saklanır.
Fakat geriye kalan 9 milyar dolar, fazla rezerv olarak değerlendirilir,
ve yeni krediler vermek için kaynak olarak kullanılır.
Şimdi, bu 9 milyar dolarlık rezervin ilk baştaki
10 milyar dolardan geldiğini varsayarsak mantıklı olabilir.
Fakat işin aslı gerçekte öyle değildir.
Gerçekte olan, 9 milyar dolar,
mevcut hesapta bulunan 10 milyar dolara dayanarak
havadan yaratılır.
Işte bu şekilde para kaynağı şişirilir.
Modern Para çarkı kitapçığında da belirtildiği gibi,
Tabiki onlar yani "Bankalar"
aslında hesaplarında bulunan parayı kredi olarak vermezler.
Eğer bunu yapmış olasalardı, yeni para üretmeye gerek kalmazdı.
Kredi verdiklerinde gerçek yaptıkları,
emre yazılı senet kabul etmektir.
Yani "kredi kontratları"
karşılığında ödünç alanın hesabına krediyi yani "parayı" aktarırlar.
Başka bir deyişle, 9 milyar dolar havadan yaratılabilir.
Basitçe sadece böyle bir krediye ihtiyaç ve
halihazırda rezerv gereksinimini sağlayan
10 milyar dolarlık bir hesap olduğundan.
Şimdi diyelim biri bu bankaya gitti ve havadan yaratılmış
9 milyar dolarlık krediyi ödünç aldı.
Normal olarak çektiği bu krediyi alır ve
kendi bankasının hesabına yatırır.
Ve işlem gene kendini tekrar eder.
yatırılan o 9 milyar dolar bankanın rezervi olur.
%10'u rezerv olarak izole edilir ve 9 milyarın %90'ı
yani 8,1 milyar doları, yeni krediler vermek için kaynak olarak kullanılır.
Ve tabi ki bu 8,1 milyar dolar kredi olarak verilip tekrar bir bankaya yatırıldığında
7,2 milyar daha sonra
aynı işlemle 6,5 milyar sonra 5,9 milyar vesaire, vesaire...
Bu para yatırma, yoktan kredi verme döngüsü
teknik olarak sonsuza kadar gidebilir.
Matematiksel hesaplama ile
10 milyar dolar rezerv ile 90 milyar dolar yaratılabilir.
Başka bir deyiş ile;
Bankacılık sistemi içine giren her para
hesabının dokuz katı para havadan yaratılabilir.
Para-Krizi. Yardıma hazır Amerikan bankanızdan,
bir kavanoz yatıştırıcı para isteyin.
P-A-R-A kullanıma hazır kişisel kredi şeklinde.
Şimdi, kısmi rezerv bankacılık sisteminde
paranın nasıl yaratıldığını anladık.
Aklınıza mantıklı bir soru takılabilir.
Bu havadan yaratılmış paranın değeri nerden geliyor?
Cevap: tabiki mevcut olan paradan.
Aslında yeni yaratılan para, sirkülasyonda olan mevcut paranın değerini çalıyor.
Para havuzu, mevcut mal ve servislere olan talep
hesaba katılmaksızın şişiriliyor.
Ve arz ile talep dengeyi oluşturduğu için,
fiyatlar artıyor, her bir doların satın alma gücü düşüyor.
Işte buna enflasyon deniyor.
Aslında enflasyon, halkın sırtına yüklenmiş gizli bir vergidir.
Genelde aldığımız tavsiye nedir?
Evet, parayı şişirelim.
Paranın değeri ile oynayalım demezler,
paranın değerini düşürelim demezler,
güvende olan insanları kandıralım demezler.
Faizleri düşürelim derler.
Gerçek aldatma, paranın değeri ile oynadığımızda gerçekleşir.
Havadan para ürettiğimizde, hiçbir birikimimiz yoktur.
Sadece "sermaye" vardır.
Özetle sorum şu; Enflasyon sorununu,
ki bu sorun para havuzunun şişirilmesidir,
daha fazla para basıp daha fazla enflasyon üreterek nasıl çözmeyi bekliyorsunuz?
Tabi ki çözemeyeceksiniz.
Enflasyon, kısmi rezerv sistemine dayanan
finansal sistemin yapısında vardır.
Para kaynağını artırmak için,
ekonomideki mal ve hizmetin orantılı genişlemesinin dışında,
her zaman paranın değeri düşürülecektir.
Aslında, Amerikan Doları'nın, para kaynağına karşı tarihi değerlerine göz atacak olursak
kesin olarak bu nokta kendini gösterecektir.
Ters ilişkisi ise belli.
1913'de 1 dolar'ın değeri için 2007'de 21.60 dolar gerekiyor.
Bu, Federal Rezerv ortaya çıktığından beri
yüzde 96 devalüasyon demektir.
Şimdi, eğer bu sürekli devam eden enflasyon gerçeğiyse,
saçma ve ekonomik olarak kendine zarar verdiği gözüküyor.
Bunu bir düşünün. Bu saçmalık, finansal sistemimizin
gerçekte nasıl yönetildiğine dair imajını zedeliyor.
Finansal sistemimizde para borçtur,
borç da para.
Bu, Birleşik Devletler'de 1950 - 2006 yılları arası para arzı grafiği.
Bu da, aynı zaman aralığındaki Birleşik Devletler ulusal borç grafiği.
Ilginçtir ki, grafiklerin eğilimleri hemen hemen aynı.
Ne kadar para varsa, o kadar borç vardır.
Ne kadar borç varsa, o kadar para vardır.
Başka bir açıdan bakarsak, cüzdanınızdaki her bir dolar,
birisinin birisine borcudur.Hatırlamak gerekirse:
Paranın varolabilmesinin tek yolu, kredilerden geçer.
Bu yüzden, hükümet dahil ülkedeki herkes tüm borçlarını
ödeyebilecek durumda olsaydı,
piyasada dönen tek bir dolar bile olmazdı.
"Eğer para sistemimizde borç olmasaydı,
ortada hiç para olmazdı."
Marriner Eccies - FED Yöneticisi 30 Eylül 1941
Aslında, Amerikan tarihinde tüm ulusal borcun
tamamıyla ödenmesi, en son,
1835'te başkan Andrew Jackson'un o zaman ki merkez bankasını
kapatmasından sonra gerçekleşmişti.
Doğrusu, Jackson'un tüm politik planı,
merkez bankasını kapatma vaadi etrafında dönüyordu.
Şu noktadan başlayarak:
"Şimdiki bankanın küstah çabaları hükümeti kontrol altına aldı,
fakat Amerikan halkını bekleyen kader,
bu kurumun gerekliliğine inandırılması
veya benzer bir diğerinin kurulmasıdır.
" Malesef bu mesaj çok uzun yaşamadı,
ve uluslararası bankacılar 1913'te
yeni bir merkez bankası kurmayı başardılar.
"FED". Bu kurum var olduğu sürece,daimi borç garantidir.
Böylece, paranın
kredilerle oluşan borçtan yaratıldığı gerçeğini görmüş olduk.
Bu krediler bir bankanın rezervlerini baz alır,
ve rezervler, depozitlerden türetilmiştir.
Bu kademeli rezerv sistemine göre,
bir depozit orjinal değerinin 9 katına kadar para yaratabilir.
Sırasıyla, varolan para arzını azaltmak,
sokakta ücretleri artırır.
Ardından, borçtan yaratılan,
ve ticarette dönen tüm bu para ile,
insanlar asıl borçlarından ayrılmış hale gelir.
İnsanların, yaşama giderlerini karşılayacak
yeterli parayı, para rezervinden çekebilmeleri için
iş rekabatine zorlandıkları
bir eşitsizlik oluşur.
Bu büyük çürümüş ve yozlaşmış manzaraya baktığımızda,
geride hala ihmal ettiğimiz bir denklem kalıyor.
Ve sistemin bu öğesi,
sistemin hilekar doğasını açıkça ortaya çıkarıyor:
"Faiz."
Hükümet FED'den para ödünç aldığında,
veya bir kişi bir bankadan para ödünç aldığında,
bu parayı her zaman ham bir faizle geri ödemek zorundadır.
Diğer bir deyişle, neredeyse varolan her bir dolar,
eninde sonunda faizi ödenmiş olarak bir bankaya dönmek zorundadır.
Ancak,Eğer tüm para Merkez Bankası'ndan ödünç alınmışsa,
ve ticari bankalar tarafından kredilerle genişletilmişse,
"sermaye" olması gereken para,
para arzının içinde yaratılmış demektir.
Öyleyse, ortaya çıkan
tüm bu faizleri kapatacak para nerede?
Hiçbir yerde.
Hiç varolmadı.
Bu dallanmalar çok şaşırtıcı seviyede.
Bankalara geri ödenenen paranın miktarı,
piyasada dönen paranın miktarını her zaman aşacaktır.
Işte bu, sabit bir ekonomide enflasyonun ortaya çıkmasının sebebidir.
Faiz nedeniyle ortaya çıkan
sürekli bütçe açığını kapatmak için,
her zaman yeni paraya ihtiyaç duyulur.
Bu aynı zamanda, matematiksel olarak iflas kurumunun
sistemdeki tam tarifi anlamına gelir.
Toplumda kısa çöpü çekenler
her zaman fakirler olacaktır.
Bu "köşe kapmaca" oyununa benzer:
Müzik durduğunda, biri dışarıda kalır.
Bu önemli bir noktadır.
Bu bankalara başlı başına sürekli servet akışı sağlar.
Dolayısıyla, eğer mortgage ödemenizi yapamazsanız,
mülkünüzü elinizden alırlar.
Farkettiğinizde öfkelenebilirsiniz ki;
bu yalnızca kısmi rezerv sisteminin,
sizi kaçınılmaz borç ödeyememeye sürüklemesi değil, aynı zamanda,
bankanın size kredi olarak verdiği paranın,
başından beri hiç varolmadığıdır.
1969'da bir Minnesota dava dosyası vardı,
kredilerine ipotek gösterdiği için,
bankanın evine el koyması ile mücadele eden
Jerome Daly isimli bir adam ile ilgili.
Savunduğu argüman, mortgage kontratının iki tarafının da,
- ki bunlar kendisi ve bankadır -,
takas sırasında ortaya kanuni mülk koyması gerektiğiydi.
Hukuki dilde bunun karşılığı, bedel:
[Bir sözleşmenin kurucu unsuru. Sözleşme, takas edilen bir malın
başka şekilde bedeline göre kurulur.]
Bay Daly, paranın
aslında bankanın mülkü olmadığını açıkladı.
Bu yüzden, kredi anlaşması imzalandığında bu para havadan yaratılmıştı.
"Modern Para Çarkı"nda krediler için ne beyan edildiğini hatırlayalım:
Yaptıkları, borç verdiklerinde kredi tahsili için
taahhütname senetleri almaktır.
Rezervler kredi işlemleriyle değişmez.
Fakat deposit krediler bankacılık sisteminin
toptan depozitlerine ilave yenilerini oluşturur.
Başka bir deyişle para kendi mal varlıklarından gelmez.
Banka bunu basitçe uydurur, kendinden hiçbir şey koymaz.
Kağıt üzerinde teorik bir taahhüt hariç.
Dava ilerledi,
bankanın şefi Bay Morgan davaya dahil oldu.
Yargıç kişisel notunda, banka müdürünün
FED'in ortaklığıyla parayı yarattığını,
ve kendi muhasebe girişiyle kredilendirildiğini
kabul ettiğini hatırlattı.
Para ve kredi, onların yaratması ile var oldu.
Bay Morgan, ona bunu yapma hakkını veren
hiçbir ABD yasa veya yetkisinin olmadığını kabul etti.
Yasal bir bedel bulunmalı ve banknot olarak karşılanabilir olmalıdır.
Jüri, yasal olmayan bir bedel olduğuna karar verdi ve kararı onayladı.
Ayrıca şairane bir şekilde
"sadece tanrının yoktan var edebileceğini" ekledi.
Bundan sonra
mahkeme bankanın icra isteğini reddetti.
ve Daly evini kurtardı.
Mahkemenin bu kararının anlamı çok büyüktür.
Bankadan her para alışınızda,
bu mortgage kredisi veya kredi kartı da olabilir,
size verilen para sadece sahte olmayıp,
yasalara da aykırıdır.
Şu andan itibaren, geri ödeme kontratları
başlangıçta kendi mal varlıkları olmayan paraları veren bankalar için hükümsüzdür.
Malesef bu tip yasal hareketler baskılandı ve inkar edildi.
Ve bu sahte servetin transferi ve sahte borçlar devam etmektedir.
Bu da bizi en büyük soruya getiriyor:
NEDEN?
Amerikan sivil savaşı esnasında
başkan Lincoln Avrupa tarafından teklif edilen
yüksek faizli borçları pas geçti ve
kurucu atalarının savunduğu şeyi yapmaya karar verdi.
Bu, bağımsız ve doğasında borçlanma olmayan bir düzen yaratmaktı.
Buna "Greenback" dendi.
Bundan kısa bir süre sonra bir döküman
özel Ingiliz ve Amerikan banka faizleri arasında dolaşmaya başladı, şöyleydi:
"...kölelik fakat iş gücüne sahip çıkan ve
işçinin haklarını gözetip güvene alarak yürüyen,
Avrupa planı ise:
kapital maaşların kontrolüyle işçiyi kontrol edecek.
Bu paranın kontrolüyle yapılabilir.
Greenback'e izin verilmeyecekti... bizim de kontrol edemediğimiz gibi"
Kısmi rezerv politikası,
Dünya'daki bankaların çoğunluğuna yayılmış olan
Federal Rezerv ile işlemektedir.
Yani bu, modern kölelik sistemidir.
Düşünün, para borçtan yaratıldı.
Insanlar borç içindeyken ne yaparlar?
geri ödeyebilmek ve çalışabilmek için boyun eğerler.
Fakat para sadece borçla yaratılıyorsa,
toplum nasıl borçlarından kurtulabilir?
Kurtulamaz ve olay da bu.
Mal varlığını kaybetme korkusu,
elinde tutma çabası,
sistemin doğasında olan enflasyon ve kaçınılmaz borç,
para sisteminin kendisi tarafından yaratılmış kaçınılmaz kıtlık,
ve para arzının kendisi,
asla geri ödenemeyecek faizlerden yaratılmıştır.
Bu, hamster tekerleğinde koşan maaşlı köleleri,
piramidin tepesindeki elitlere kar sağlayan imparatorluğun güçlü etkisiyle
milyonlarcası gibi, hizada tutarak korkak kılar.
Günün sonunda, gerçekten kimin için çalışıyorsunuz?
Bankalar!
Bankada yaratılan para her zaman bankaya döner.
Onlar, destekledikleri şirketler
ve hükümetlerle gerçek efendilerdir.¥
Fiziki kölelik insanlara ev ve yemek vermeyi gerektirir.
Ekonomik kölelik ise insanların kendi karınlarını doyurmalarını ve kendi evleri olmasını gerektirir.
Bu, bugüne kadar toplumu kullanmak için yaratılmış
en dahiyane yöntemdir.
Ve özünde,
insanlığa karşı yürütülen gizli bir savaştır.
Borç toplumları feth etmek ve köleleştirmek için kullanılan bir silahtır,
ve faiz onun birincil mermisidir.
Dışarıdaki çoğunluk bu gerçeklerden bihaberken,
bankalar, şirketler ve hükümetlerle gizli anlaşmalar ve tezgahlar içindedir.
Ekonomik savaş taktiklerini genişletmek ve mükemmelleştirmeye devam etmek için,
yeni üsler kurarlar, Dünya Bankası,
ve Uluslararası Para Fonu (IMF) gibi.
Ayrıca yeni bir asker icat ettiler;
Ekonomik suikastçinin doğumu.
"Bir ulusu feth etmenin ve köleleştirmenin 2 yolu vardır.
Birisi kılıçla, diğeri borçla." John Adams - 1735-1826
Biz, ekonomik suikastçiler, küresel imparatorluğun yaratılmasında gerçekten sorumlu olanlarız,
ve birçok farklı şekilde çalışırız.
John Perkins Chas T. Main Inc. Eski Baş ekonomisti. Yazar: Bir ekonomik tetikçinin itirafları
Belki de en sık kullanılanı,
öncelikle şirketlerimize uygun kaynakları olan ülkeleri bulur ve gözümüzü üstlerine dikeriz, petrol gibi.
Ardından Dünya Bankası veya onun kardeşi başka bir organizasyondan
o ülkeye büyük bir kredi ayarlarız,
fakat para asla gerçekte o ülkeye gitmez.
Ülke yerine o ülkede projeler yapan
şirketlerimize gider.
Enerji santralleri, sanayi alanları, limanlar...
Bu şekilde ABD şirketlerine ilaveten, az gelişmiş ülkedeki
birkaç zengin insan da güzel para kazanır
Ancak bunlar halkın yararına falan değildir, onlar bir fayda sağlamaz
ancak bütün ülke bu borcun altına sokulur.
Bu borç ödenemeyecek kadar büyüktür ve bu da planın bir parçasıdır...
geri ödeyemezler.Ardından,
biz ekonomik suikastçiler gidip onlara deriz : "Dinleyin,
bize bir sürü borcunuz var. Borcu ödeyemiyorsunuz."
"O zaman petrolünüzü petrol şirketlerimiz için oldukça ucuza satın."
"Ülkenizde askeri üs kurmamıza izin verin,
veya askerlerimizi desteklemek için dünyanın bir yerine asker gönderin -Irak gibi-,
veya bir dahaki BM seçiminde bizimle oy verin"
Elektrik şirketlerini özelleştiririz.
Sularını ve kanalizasyon sistemlerini özelleştiririz ve
ABD şirketleri veya diğer çok uluslu şirketlere satarız.
Bu, mantar gibi biten bir şey ve çok tipik,
IMF ve Dünya Bankası bu şekilde çalışır.
Ülkeyi borca sokarlar ve bu öyle büyük bir borçtur ki ödenemez.
Ardından yeniden borç teklif edersiniz ve daha fazla faiz öderler.
artık borç vermek için yeni isteklerde bulunabilirsiniz
"bazı koşullar" öne sürer, "iyi yönetim" talep edersiniz (tanıdık geldi mi?)
Aslında bu onların kaynaklarını satmalarını sağlar.
Buna sosyal hizmetleri, teknik şirketleri,
bazen eğitim sistemleri de dahildir, adli sistemlerini,
sigorta sistemlerini yabancı şirketlere satarız.
Bu, ikili - üçlü - dörtlü bir darbedir!
IRAN; 1953
Ekonomik suikastçilere teamül 50'li yılların başlarında başladı.
Iran'da Musaddık demokrasiyle seçildiğinde,
Orta Doğu'da ve tüm dünyada,demokrasi için
bir ümit olarak görülmüştü. Time Dergisi'nde yılın adamıydı.
Fakat düşüncelerinden ve uygulamaya başla
…