Advertisement
Polish transcript
Pamięci Meral Okay...
dcinek 121
Lokmanie
- Czy są jakieś wieści o Selimie? - Jeszcze nie, Sułtanko.
Na Allaha, on płonie! Lokman Aga, natychmiast zawołaj głównego lekarza! Szybko!
O Boże!
Odsuńcie się! Stoi przed Wami Namiestnik Sułtana, Wielki Książę Selim!
Wejść!
Co się stało, dowiedziałaś się czegoś, Canfeda?
Niestety, nie, Sułtanko.
A co jeśli Selimowi przytrafi się to najgorsze i nigdy już nie wróci?
Co stanie się z mną i z naszym dzieckiem?
Nasz książę jest odważny i jestem pewna, że wróci do Ciebie cały i zdrowy!
Czasami bycie odważnym i głupim, to to samo.
Książę naraził się na śmiertelne niebezpieczeństwo, kiedy zdecydował się tam iść.
Jestem księciem! Synem Sułtana Sulejmana! Jeśli coś mi zrobicie, zostaniecie ukarani!
Uwaga! Nadchodzi Wielki Książę Mustafa!
Napisy: Tureckie Seriale
O Allahu, pomóż mi, Panie! Allahu!
- Sułtanko! - Lekarzu, pomóż, ma wysoką temperaturę!
Pozwól mi!
Agowie, pospieszcie się i natychmiast przygotujcie wannę i lód! Włożymy władcę do lodu, żeby zbić gorączkę.
Nie stójcie, przynieście lód! Szybciej!
- Matko - Bayezid
Co to ma znaczyć, Ferhat Aga?
Jak śmiesz zachowywać się wobec księcia bez należytego szacunku?
Wybacz mi, książę, ale nie miałem wyboru.
Książę Selim przyszedł do naszego obozu. I bez żadnego powodu wyjął miecz, zaczął nam grozić i ubliżać.
To nieprawda! Przyszedłem, żeby jako Namiestnik Sułtana zakończyć plotki na temat rzekomej śmierci Władcy!
Ale oni wykorzystali tę sytuację i targnęli się na moje życie!
- Nie ośmieliłby się na to, książę! - Na takie zachowanie nie ma wymówki, Ferhat Ago!
Nikt nie może ośmielić się podnieść miecz na księcia!
Książę!
Niestety, byłem zmuszony usłyszeć, co mówi się w mieście.
Widziałem Władcę na własne oczy. Dzięki Allahowi, żyje i na pewno wyzdrowieje!
Dlatego waszym jedynym zadaniem jest byście pilnowali porządku i strzegli członków Dynastii!
Jeśli ktoś będzie robił coś odwrotnego, osobiście zetnę mu głowę!
Niech wszyscy to wiedzą i zapamiętają!
Książę Mustafa powziął środki ostrożności i w drogę wyruszył w przebraniu.
Co to ma znaczyć? Powiedziałeś nam, że strzała przebiła mu serce?!
Tak mnie poinformowano, ale jego strażnicy zażartowali sobie z nas, Paszo.
Strzała trafiła w jednego ze strażników księcia.
Kto to mógł być?
Nie mógł to być Atmaca, bo widzieliśmy go przy księciu, kiedy przyjechał.
To był Yavuz, to on ubrał szatę księcia.
Napewno, przekonali księcia Mustafę, że nadszedł czas by przyjechał do stolicy i objął tron!
- Zajmij się strzelcem, nie chcę żadnych świadków! - Jak rozkażesz.
- Paszo... - Woda zawrała i kipi z kotła, Zal.
Groby są już wykopane. I albo my w nie wpadniemy, albo będzie to książę Mustafa.
Każdy ma swojego Azraela.
Kim jest Twój Azrael, Sulejmanie? Kto jest Twoim aniołem śmierci?
Kim będzie ten, który przyjdzie zabrać Ci duszę?
Kto odbierze Ci moc i siłę i przeprowadzi na drugą stronę?
Czego najbardziej się boisz, Sulejmanie?
Kogo nabardziej się boisz?
Może abicji i pychy, które palą ukrytą duszę?
I osoby, która w końcu odbierze życie własnemu synowi?
Ten, którego człowiek boi się najbardziej, jest jego Azraelem, Sulejmanie!
Ojcze...
- Panie! Okryjcie go! Szybko! - Allahu, dzięki Ci!
Niech żyje książę Mustafa!
Książę Mustafo, Ty jesteś naszym przyszłym Sułtanem!
Niech na Twojej drodze rosną róże, a Twój miecz zawsze będzie ostry!
Kiedy wstąpisz na tron, nie zapomnij o nas, Twoich wiernych poddanych.
W końcu udało nam się obniżyć temperaturę, Sułtanko.
Lekarzu, powiedz nam, kiedy ta gorączka która zawładnęła władcą, wreszcie się skończy?
Musimy jeszcze trochę poczekać. Może dzień, albo dwa, żeby gorączka odeszła na dobre.
A czy ta choroba, która zaatakowała jego nogi, też minie z biegiem czasu?
Jeśli gorączka wystarczająco się obniży, z Bożą pomocą i zdrowie władcy ulegnie poprawie, książę.
Jeśli nadal będzie zażywał leki, nie powinien mieć dalszych problemów ze zdrowiem, mam nadzieję.
Niech Bóg da!
Nigdy nie zostawiaj władcy samego.
W takich chwilach, wszyscy żyją w strachu, prawda?
O czym mówisz? Kto i czego się boi?
Książę Mustafa najbardziej boi się, że władca nie ma do niego zaufania.
Książę Selim żyje w strachu, bojąc się że Mustafa albo Bayezid zasiądą na tronie.
... Bo od tego zależy jego życie.
Książę Bayezid boi się, że wypadnie z gry.
Matka boi się, że straci Władcę i swoje dzieci.
A czego Ty najbardziej sie lękasz, Mihrimah?
Czy nie tego, że Rustem nie wróci do Waszego pałacu? Że zostaniesz sama?
Najbardziej boisz się tego, że zostaniesz sama.
A Ty, Cihangirze? Czy Ty się niczego nie boisz?
Ja po trochu boję się tego wszystkiego, tak bardzo że czasem te lęki duszą mnie w nocy.
Ale najbardziej boję się ludzi, Mihrimah!
Tych ludzi, którzy nie mają serca, sumienia i poczucia prawdy.
Jakim szczęściem byłoby gdyby wszyscy byli tacy, jak nasz Władca - sprawiedliwi i nieustraszeni.
Jeśli coś stanie się Selimowi, zwalę im świat na głowę!
Nie martw się Sułtanko, gdyby stało się coś złego, już byśmy o tym wiedzieli.
Matko, dlaczego wcześniej mi o tym nie powiedziałaś, dlaczego nic o tym nie wiem?
Poza tym, co Selim robi w obozie?
Sama dowiedziałam się o tym za późno, mój synu. Rustem go tam wysłał.
Poza tym czy ktoś wie, gdzie on teraz jest? Nie ma go teraz, kiedy jest najbardziej potrzebny!
Jadę, by przyprowadzić Selima z powrotem. Mam nadzieję, że się nie spóźnię!
Nie! Nikt nie może opuścić teraz pałacu!
Poza tym, książę Mustafa już pojechał. Tylko on potrafi zatrzymać janczarów.
Czy brat Mustafa...?
Sułtanko, Książę Selim...
- Czy wszystko z nim dobrze? - Dzięki Bogu, tak! Właśnie wrócił do pałacu z księciem Mustafą.
O Wszechmogący Boże, dzięki Ci!
Ja się nimi zajmę, a Ty matko idź i odpocznij.
Nie tylko janczarzy są winni. To, co zrobiłeś jest niedopuszczalne!
Po co podniosłeś swój miecz na janczarów w ich obozie?
Dzisiaj, znalazłem się w niebezpieczeństwie tylko przez Ciebie, bracie!
Bo janczarzy nigdy nie odważyliby się mi grozić, gdybyś Ty nie wlewał w nich nadziei!
- Nie zagroziliby mi! - Wystarczy, Selimie!
Już czas, żebyś odzwyczaił się obwiniać innych ludzi za swoje błędy! Lepiej przyjrzyj się swoim grzechom!
Zamiast starać się utrzymywać porządek, Ty pojechałeś zapalić ogień!
Gdybym nie przybył na czas, zabiliby Cię!
I po tym wszystkim, masz jeszcze czelność mówić takie rzeczy?!
- Co to ma znaczyć, bracie? - Selim wszystko Ci wyjaśni!
A Ty lepiej powiedz mi, jak się czuje nasz władca? Czy jest z nim lepiej?
Gorączka ustąpiła i czuje sie lepiej.
Czy jest prawdą, to co usłyszałem, Selimie? Janczarzy chcieli Cię zabić?
Jak mogli się na to odważyć?
Są odważni bo wiedzą, że Mustafa z każdym dniem przybliża się do tronu i z tego czerpią siłę.
Myślą, że nie zostaną ukarani!
Jeśli Mustafa zdobędzie tron, a Fehrat Aga zostanie się jego dowódcą, janczarzy zostaną nagrodzeni za ten czyn.
A ich nagrodą będę ja!
Nasz brat Mustafa rzuci im mnie na pożarcie!
I możesz być pewny, że z Tobą będzie podobnie, bracie!
Oho, nareszcie przyszedł nasz książę!
Oh Ago, o nic mnie nie pytaj. Na ulicach rozpętało się piekło.
Co sie stało?
Książę Selim pojechał do obozu janczarów, żeby upomnieć ich, by nie rozpowiadali nieprawdziwych plotek.
I jak oni to przyjęli?
Źle! Powiadają, że książę trzęsł się ze strachu.
Mów prawdę i przestań się naśmiewać!
Kim jesteś, żeby mówić takie rzeczy o naszym wielkim księciu Selimie?
Nie krzycz na mnie Ago. Ja tylko usłyszałem od janczarów, że tak było i teraz mówię to Tobie.
Zamilcz! Co jeszcze mówią?
Mówią, że książę Mustafa przyjechał, by go uratować.
Kiedy tylko janczarzy go zobaczyli, natychmiast zamilkli i się wycofali.
A on wziął brata za rękę i odprowadził z powrotem do pałacu.
Każdy książę powinien być tak odważny i nieustraszony jak on, mój Ago!
Mówi się, że niebawem to on wstąpi na tron.
Książę...
Tak bardzo się modliłam, żeby Allah wysłuchał moich próśb i zwrócił mi Ciebie całego i zdrowego.
Prócz Ciebie nikt inny nie modli się za mnie na tym świecie, Nurbanu!
Opowiesz mi, co się stało?
Dzisiaj zrozumiałem, jaka będzie moja przyszłość, Nurbanu!
Zobaczyłem, co się stanie, jeśli nasz władca nie wyzdrowieje i nie wstanie z łóżka.
Nasz los będzie w rękach brata Mustafy.
Nikt, prócz Allaha nie wie, co będzie jutro. Nie możesz się poddawać!
Nie poddawaj się, bądź cierpliwy, bo świat należy do cierpliwych i nieustępliwych.
Po tym jak wyjechałeś, miał wysoką gorączkę. Lekarze ledwo go uratowali.
Ale dzięki Bogu, teraz czuje się dużo lepiej.
Mówią, że gorączka zejdzie za kilka dni.
Niech Bóg da!
Mój książę Selim wrócił do pałacu cały i zdrowy.
Wbrew wszystkiemu, co wydarzyło się między nami, zrobiłeś coś wielkiego i godnego podziękowania.
Nigdy Ci tego nie zapomnę.
Życie jest dziwne, Sułtanko, prawda?
Gdybym, jakimś sposobem, wpadł w śmiertelną pułapkę, którą na mnie zastawiłaś podczas podróży,
nie byłoby mnie tutaj, by uratować życie Twojego syna.
- O jakiej pułapce mówisz? - Bądź spokojna, nawet nie oczekiwałem że sie przyznasz.
Wierz mi, lub nie, ale Allah mi świadkiem, że nie zastawiłam na Ciebie żadnej pułapki!
Wezwałam Cię, bo chciał tego władca.
W tych ciężkich chwilach chciał, żebyś i Ty był przy nim.
Jeśli tak twierdzisz, Sułtanko...
Wierz w co chcesz! Ale cokolwiek się wydarzyło, nie mam z tym nic wspólnego!
A to, że uratowałeś Selima jest z Twojej strony czymś wspaniałym i wielkim!
Nie musisz mi dziękować, bo nie zrobiłem tego dla Ciebie, ale dla niego.
Selim jest moim bratem.
Wiem
Życie wiele mnie nauczyło, więc prawie wszystko wiem.
Myślałam o tym, co było między nami.
Chcę powiedzieć, że nie chciałam by wszystko to się wydarzyło, Mustafo!
Ale nie miałam wyboru!
To gra, którą przeznaczył dla nas los.
Nawet i gdybyśmy chcieli, nie możemy przejść na wspólną stronę.
Bo Ty jesteś jedną stroną, a ja drugą.
I niestety spokój jednej strony, dla drugiej znaczy koniec - smutne, prawda?
Tylko w jednym przypadku, nie bylibyśmy wrogami, Mustafo.
Tylko gdybyś był moim synem. Wtedy nie bylibyśmy przeciwnikami w tej krwawej wojnie.
Po co pojechałeś tam właśnie teraz? Dlaczego to zrobiłeś?
Rustem Pasza chciał, abym tam pojechał. Może, specjalnie chciał mnie wystawić na niebezpieczeństwo?
Gdyby coś mi się stało, Ty byłabyś szczęśliwa, prawda?
Widać, jak bardzo kochasz i wspierasz Bayezida.
Nie można zliczyć złota, które mu posyłasz.
Nie dręcz się tak niskimi i nic nieznaczącymi myślami.
Ile nie znaczyłby dla mnie Bayezid, Ty znaczysz tyle samo! Obu tak samo Was kocham!
Kiedy nie pomogłam Ci, gdy czegoś ode mnie potrzebowałeś?
Ale to wcale nie znaczy, że będę milczała, kiedy popełniasz błędy.
Dlatego, opowiedz mi teraz wszystko, co sie wydarzyło, kiedy przyjechałaś do obozu janczarów.
Jeśli chcesz wiedzieć, to posłuchaj Mihrimah.
Uratowałem się od pewnej śmierci.
Setka janczarów szła na mnie z mieczami i myślałem, że jest już po mnie; że nie ma wyjścia.
I kiedy byli gotowi, by mnie zaatakować, wiesz kogo widziałem w ich oczach? Wiesz kogo?
Naszego brata Mustafy!
Może nasza walka jest bezsensowna, Mihrimah?
W oczach wszystkich, Mustafa już stał się Sułtanem.
- Wreszcie wróciłeś do pałacu! - Sułtanko
Przekroczyłeś granicę, Rustemie i to bardzo.
- Nie wiem o czym... - Dobrze wiesz o czym mówię!
Wykorzystałeś księcia Selima do swojej gry.
To prawda, że samodzielnie podjąłem pewne decyzje, podczas gdy Ty byłaś zajęta troską o zdrowie naszego Władcy.
Ale byłem zmuszony tak postąpić.
Bo chciałaś bym podjął potrzebne środki ostrożności.
Wysłałeś mojego księcia na pewną śmierć i nazywasz to środkami ostrożności?
Z racji, że Twój wybór padł na Selima,
chciałem Ci pokazać, że nie jest on godny by objąć tron i że nie jest na to wystarczająco odważny.
Na co Ty sobie pozwalasz, Paszo?
Kim jesteś, żeby mierzyć odwagę mojego księcia?
I nie chodzi tylko o Selima, ale na Mustafę również postawiłeś pułapkę!
To był świetny plan! Ale niestety, strzała zraniła jednego ze strażników.
Nie wiedzieliśmy o tym od razu.
A więc to tak. Wszystko sprytnie sobie obmyśliłeś.
Najpierw, na drodze do stolicy, zorganizowałeś zasadzkę by pozbyć się Mustafy,
A Selima wysłałeś do janczarów.
I wtedy książę Bayezid zostałby bez przeciwników, tak?
Jakaż jest to bezczelność, że ośmielasz się działać za moimi plecami?
Płyniemy na tym samym statku, sułtanko. I wydaje mi się, że wkrótce ten statek wpadnie na skały.
Trzeba było, by ktoś wziął ster w swoje ręce!
Otwórz uszy i dobrze posłuchaj, Paszo, bo nie będę tego powtarzać!
Dopóki żyję, ster będzie w moich rękach!
A ten kto myśli, że może przejąć kontrolę, znajdzie się na dnie Bosforu, jako karma dla ryb!
Niestety, Sułtanko, ale obecnie ster znajduje się w rękach księcia Mustafy.
On z łatwością może objąć tron!
A wtedy wszyscy wiedzą, jaki będzie los nas i pozostałych książąt.
Władca wyszedł już z najgorszego, dzięki Bogu!
Niedługo wstanie, a te złowrogie dni wkrótce przeminą.
Wejść!
Sułtanko, przyszedł Sumbul Aga. - Niech wejdzie!
Jaki przynosisz mi wieści? O czym mówi się na ulicach?
Nie chciałbym Cię niepokoić tym wszystkim, o czym mówi sie na targu, bo masz już wystarczająco dużo problemów.
Wszyscy mówią o przybyciu księcia Mustafy do stolicy, tylko o nim mówią.
- Oprócz tego... - Co oprócz tego?
Wielu śmieje się z tego, co przytrafiło się księciu Selimowi w obozie janczarów.
Ah, niech przegryzą sobie język... Mam nadzieję, że Allah ich ukaże i nie będą dłużej chodzili po ziemi.
Rustemie, powiedziano mi, że Władca wraca do zdrowia.
Oni tak tylko mówią, Mihrimah!
Musisz wreszcie zrozumieć, że nasz władca może już nigdy nie wstać z łóżka.
Mihrimah, przykro mi
Ale zrozum wreszcie, że nie żyjemy w bajce!
Spójrz prawdzie w oczy!
Wszyscy jesteśmy w coś wmieszani, nikt nie jest czysty i niewinny.
Niedługo dojdzie do rozlewu krwi.
Co to jest?
Zal Mahmut wyjaśnił mi, że jest to bardzo mocna i efektywna trucizna. Umiera się od niej w ciągu jednej chwili.
Tę butelkę trzymam dla siebie, wypiję ją kiedy przyjdą po mnie kaci.
Sułtanka Hurrem też ma jedną buteleczkę.
Skrywa ją dla siebie i swoich książąt.
- Rustemie... - Nie martw się, jeszcze się nie poddałem!
Do samego końca, z mieczem w ręku, będę bronił naszego księcia Bayezida!
Ale istnieje sposób, w jaki możemy zakończyć te męki i wyczekiwanie.
Powiedz mi, o czym mówisz?
Po jednej stronie jest życie księcia Mustafy, a po drugiej życie Twojej matki i braci.
Życie Selima, Bayezida i Cihangira.
- Nie chcę nikogo widzieć, Nurbanu!Ale Ty poszedłeś. - Nawet mnie?
Matko?
Pamiętasz moje słowa?
Od teraz nie będziesz już chodził sam, synu. Ja będę za Tobą!
To ciężka próba dla nas wszystkich, Selimie. Musisz być silny!
Nie poddawaj się, to czas próby dla nas wszystkich.
W tych dniach, nikt nie odważyłby się pójść do janczarów.
Ale Ty poszedłeś.
I pokazałeś wszystkim, że jesteś wystarczająco silny, by rządzić całym państwem!
Czy nie opowiedzieli Ci wszystkiego, matko?
Wszyscy się ze mnie śmieją. Za moimi plecami mówią, że jestem tchórzem.
A czego to o mnie nie mówili? I dalej nie przestają...
Że jestem wiedźmą, a nawet że mam oczy z tyłu głowy.
Gdybym słuchała tego wszystkiego, co o mnie mówią, dzisiaj nie byłabym Sułtanką świata!
Latami próbowałam zmieniać poglądy tych, którzy przeciw mnie kłamali.
Fundowałam ośrodki charytatywne, budowałam kuchnie dla ubogich.
Pomagałam każdemu, kto potrzebował pomocy.
I w końcu zwyciężyłam!
Teraz mnie kochają i modlą się za mnie.
Szczególnie kobiety i dzieci.
Dlatego, że zobaczyli że nie jestem czarownicą.
Teraz wiedzą już, że jako matka chcę jedynie bronić swoich dzieci.
Tym, że pojechałeś do obozu, wygrałeś wielką bitwę, mój synu!
Uwierz mi, że wiele to zmieni, a najbardziej zmieni Ciebie.
Oprócz tego, nigdy nie zapominaj, że nie boją się jedynie głupcy!
Nie wiem, jak mam Ci dziękować
Jestem pewna, że Twoje słowa mocno wpłynęły na księcia.
Mam nadzieję, Nurbanu. Ani na moment, nie zostawiaj mojego syna samego.
Nie martw się, zatroszczę się o niego.
Sułtanko, jeśli będziesz czegoś potrzebowała, zawsze możesz na mnie liczyć. Jestem tutaj.
Twoje życzenia są dla mnie rozkazem.
Uwaga! Wielka Haseki Sułtanka Mahidevran!
- Witaj Sułtanko! - Dobrze Cię widzieć, Gulfem!
Wyruszyłam w drogę, jak tylko mnie poinformowano. Jak się czuje nasz władca? Lepiej z nim?
Lekarze mówią, że wkrótce wyzdrowieje.Oby tak się stało.
Pójdziemy do niego, książę i Sułtanka Fatma tam na Ciebie czekają!
Wspaniale
Wszyscy przychodzą, jeden po drugim.
Niczym sępy zbierają się wokół naszego Władcy, i czekają aż umrze.
Bądź spokojna, Sultanko. Nie zostawimy władcy, ani na chwilę samego.
- Matko - Książę
Witaj Mahidevran, właśnie na Ciebie czekaliśmy.
Sama widzisz, jakie nieszczęście nas spotkało. Nasze czarne dni się nie kończą.
Wkrótce przeminą i słońce znowu wyjdzie.
Jak się miewasz, Mihrimah?
Kto jest dla Ciebie tym słońcem, Sułtanko? Może mój brat Mustafa?
Bo wiem, że zdrowie naszego władcy wcale Cię nie interesuje.
Mihrimah, za daleko się posuwasz!
W pełni rozumiem Sułtankę Mahidevran. Ona na ten moment czekała całymi latami.
A Ty książę? Sułtanko Fatmo? Co się z Wami dzieje?
Czy zapomnieliście, że stoicie obok władcy, który włada siedmioma morzami?
Wy jesteście jego krwią. Zamiast się cieszyć, powinniście modlić się o jego zdrowie!
- O jakiej kalkulacji mówisz? Co to za oskarżenia? - A może kłamię? Czy tego właśnie nie chcecie?
Czy to nie o tym przez lata marzyliście?
Wszyscy mówią tylko o Tobie i bez żadnego wstydu nazywają Cię Przyszłym Sułtanem!
Chcą, żebyś zasiadł na tronie! A Ty milczysz, bo w rzeczywistości jesteś z tego powodu bardzo szczęśliwy!
Wystarczy, Mihrimah! Przestań mówić, jak Twoja matka.
Ty myślisz, że jesteś właścicielką tego pałacu?!
Oskarżasz nas za wszystko, bez zastanowienia!
Jeśli już chcesz rozliczać wszystkich, to idź do swojego kochanego męża i swojej matki.
Czyżbyś nie wiedziała, że próbowali zastawić pułapkę na Mustafę?
Jestem pewna, że było, jak mówisz.
Kiedy jeszcze nie było żadnego z Was, to ja byłam przy władcy. Urodziliśmy się i dorastali razem pod jednym dachem.
Moja miłość i oddanie dla niego są bezgraniczne. Wiem też, że to samo czuje Mustafa.
Nie musimy nikomu sie tłumaczyć!
A ty wierz w co chcesz!
Wierzę tylko w jedną rzecz. W to, że nasz władca znowu stanie na nogi!
I że wszyscy odpowiedzą za swoje czyny!
Zostaw ją, niech idzie.
Ktoś musiał ją wreszcie nauczyć dobrego zachowania.
Powinieneś był przewidzieć bieg wydarzeń w obozie janczarów, Sokollu! Czy wysłałem Cię tam bez przyczyny?
Zrobiłem wszystko, co tylko mogłem, Paszo. Ale myślę, że zrobiliśmy błąd, że w ogóle tam poszliśmy.
-Od jakiegoś czasu podważasz moje rozkazy. - Jakbym śmiał, Paszo?!
Wiem, że już jakiś czas działasz na korzyść księcia Selima, by zyskał zaufanie Sułtanki Hurrem.
Ale nie zapominaj, że w tym pałacu, zaraz po władcy, to ja jestem najważniejszą osobą!
Zawsze o tym pamiętaj!
Chociaż wygrałeś wiele wojen, podbiłeś wiele ziem i zniszczyłeś wielu wrogów...
Los nagrodził mnie, że mogę Cię widzieć takiego słabego i bezbronnego.
Przez ruską wiedźmę odrzuciłeś i mnie, swoją pierwszą miłość, i naszego Mustafę.
I proszę, jaką teraz dostajesz za to nauczkę!
Chciałabym móc być smutną i płakać z Twojego powodu.
Ale po tym wszystkim, co zrobiłeś mnie i naszemu synowi, nie potrafię, nawet gdybym chciała!
Życzę Ci tylko jednego...
Żebyś umarł w spokoju!
Bo tak byłoby dla nas wszystkich najlepiej. Nawet i dla Ciebie samego!
Ubrałaś się w czerń...
Jakbyś szła na pogrzeb!
Ale wszystkie Twoje marzenia pójdą na marne, Mahidevran.
Bo nasz władca wkrótce wyzdrowieje i stanie na nogi.
I będzie silniejszy, niż kiedykolwiek!
Przez wiele lat czekałam na tę chwilę, więc mogę poczekać jeszcze trochę.
I prawdą jest, że będę wtedy szczęśliwa!
To przez Ciebie władca doświadcza teraz tego wszystkiego. To Twoje grzechy leżą na nim, a on płaci za nie cenę!
Prawdziwi grzesznicy nie są jeszcze w ogniu piekielnym, ale wkrótce w nim zapłoną!
Tylko jeden oddech, Hurrem, tylko jeden oddech dzieli Cię od końca!
Rozejrzyj się wkoło. Nie został Ci nikt, oprócz Rustema!
Wszyscy odwrócili sie do Ciebie plecami, nawet i Bayezid stoi po stronie Mustafy. Cihangir tak samo.
Bo ujrzeli prawdę i stanęli po właściwej stronie!
Allah mi świadkiem, że z całego serca pragnę, by władca jak najszybciej wyzdrowiał.
Ale mimo wszystko, męczy mnie to co powiedziała Mihrimah.
Co jej z
…
dcinek 121
Lokmanie
- Czy są jakieś wieści o Selimie? - Jeszcze nie, Sułtanko.
Na Allaha, on płonie! Lokman Aga, natychmiast zawołaj głównego lekarza! Szybko!
O Boże!
Odsuńcie się! Stoi przed Wami Namiestnik Sułtana, Wielki Książę Selim!
Wejść!
Co się stało, dowiedziałaś się czegoś, Canfeda?
Niestety, nie, Sułtanko.
A co jeśli Selimowi przytrafi się to najgorsze i nigdy już nie wróci?
Co stanie się z mną i z naszym dzieckiem?
Nasz książę jest odważny i jestem pewna, że wróci do Ciebie cały i zdrowy!
Czasami bycie odważnym i głupim, to to samo.
Książę naraził się na śmiertelne niebezpieczeństwo, kiedy zdecydował się tam iść.
Jestem księciem! Synem Sułtana Sulejmana! Jeśli coś mi zrobicie, zostaniecie ukarani!
Uwaga! Nadchodzi Wielki Książę Mustafa!
Napisy: Tureckie Seriale
O Allahu, pomóż mi, Panie! Allahu!
- Sułtanko! - Lekarzu, pomóż, ma wysoką temperaturę!
Pozwól mi!
Agowie, pospieszcie się i natychmiast przygotujcie wannę i lód! Włożymy władcę do lodu, żeby zbić gorączkę.
Nie stójcie, przynieście lód! Szybciej!
- Matko - Bayezid
Co to ma znaczyć, Ferhat Aga?
Jak śmiesz zachowywać się wobec księcia bez należytego szacunku?
Wybacz mi, książę, ale nie miałem wyboru.
Książę Selim przyszedł do naszego obozu. I bez żadnego powodu wyjął miecz, zaczął nam grozić i ubliżać.
To nieprawda! Przyszedłem, żeby jako Namiestnik Sułtana zakończyć plotki na temat rzekomej śmierci Władcy!
Ale oni wykorzystali tę sytuację i targnęli się na moje życie!
- Nie ośmieliłby się na to, książę! - Na takie zachowanie nie ma wymówki, Ferhat Ago!
Nikt nie może ośmielić się podnieść miecz na księcia!
Książę!
Niestety, byłem zmuszony usłyszeć, co mówi się w mieście.
Widziałem Władcę na własne oczy. Dzięki Allahowi, żyje i na pewno wyzdrowieje!
Dlatego waszym jedynym zadaniem jest byście pilnowali porządku i strzegli członków Dynastii!
Jeśli ktoś będzie robił coś odwrotnego, osobiście zetnę mu głowę!
Niech wszyscy to wiedzą i zapamiętają!
Książę Mustafa powziął środki ostrożności i w drogę wyruszył w przebraniu.
Co to ma znaczyć? Powiedziałeś nam, że strzała przebiła mu serce?!
Tak mnie poinformowano, ale jego strażnicy zażartowali sobie z nas, Paszo.
Strzała trafiła w jednego ze strażników księcia.
Kto to mógł być?
Nie mógł to być Atmaca, bo widzieliśmy go przy księciu, kiedy przyjechał.
To był Yavuz, to on ubrał szatę księcia.
Napewno, przekonali księcia Mustafę, że nadszedł czas by przyjechał do stolicy i objął tron!
- Zajmij się strzelcem, nie chcę żadnych świadków! - Jak rozkażesz.
- Paszo... - Woda zawrała i kipi z kotła, Zal.
Groby są już wykopane. I albo my w nie wpadniemy, albo będzie to książę Mustafa.
Każdy ma swojego Azraela.
Kim jest Twój Azrael, Sulejmanie? Kto jest Twoim aniołem śmierci?
Kim będzie ten, który przyjdzie zabrać Ci duszę?
Kto odbierze Ci moc i siłę i przeprowadzi na drugą stronę?
Czego najbardziej się boisz, Sulejmanie?
Kogo nabardziej się boisz?
Może abicji i pychy, które palą ukrytą duszę?
I osoby, która w końcu odbierze życie własnemu synowi?
Ten, którego człowiek boi się najbardziej, jest jego Azraelem, Sulejmanie!
Ojcze...
- Panie! Okryjcie go! Szybko! - Allahu, dzięki Ci!
Niech żyje książę Mustafa!
Książę Mustafo, Ty jesteś naszym przyszłym Sułtanem!
Niech na Twojej drodze rosną róże, a Twój miecz zawsze będzie ostry!
Kiedy wstąpisz na tron, nie zapomnij o nas, Twoich wiernych poddanych.
W końcu udało nam się obniżyć temperaturę, Sułtanko.
Lekarzu, powiedz nam, kiedy ta gorączka która zawładnęła władcą, wreszcie się skończy?
Musimy jeszcze trochę poczekać. Może dzień, albo dwa, żeby gorączka odeszła na dobre.
A czy ta choroba, która zaatakowała jego nogi, też minie z biegiem czasu?
Jeśli gorączka wystarczająco się obniży, z Bożą pomocą i zdrowie władcy ulegnie poprawie, książę.
Jeśli nadal będzie zażywał leki, nie powinien mieć dalszych problemów ze zdrowiem, mam nadzieję.
Niech Bóg da!
Nigdy nie zostawiaj władcy samego.
W takich chwilach, wszyscy żyją w strachu, prawda?
O czym mówisz? Kto i czego się boi?
Książę Mustafa najbardziej boi się, że władca nie ma do niego zaufania.
Książę Selim żyje w strachu, bojąc się że Mustafa albo Bayezid zasiądą na tronie.
... Bo od tego zależy jego życie.
Książę Bayezid boi się, że wypadnie z gry.
Matka boi się, że straci Władcę i swoje dzieci.
A czego Ty najbardziej sie lękasz, Mihrimah?
Czy nie tego, że Rustem nie wróci do Waszego pałacu? Że zostaniesz sama?
Najbardziej boisz się tego, że zostaniesz sama.
A Ty, Cihangirze? Czy Ty się niczego nie boisz?
Ja po trochu boję się tego wszystkiego, tak bardzo że czasem te lęki duszą mnie w nocy.
Ale najbardziej boję się ludzi, Mihrimah!
Tych ludzi, którzy nie mają serca, sumienia i poczucia prawdy.
Jakim szczęściem byłoby gdyby wszyscy byli tacy, jak nasz Władca - sprawiedliwi i nieustraszeni.
Jeśli coś stanie się Selimowi, zwalę im świat na głowę!
Nie martw się Sułtanko, gdyby stało się coś złego, już byśmy o tym wiedzieli.
Matko, dlaczego wcześniej mi o tym nie powiedziałaś, dlaczego nic o tym nie wiem?
Poza tym, co Selim robi w obozie?
Sama dowiedziałam się o tym za późno, mój synu. Rustem go tam wysłał.
Poza tym czy ktoś wie, gdzie on teraz jest? Nie ma go teraz, kiedy jest najbardziej potrzebny!
Jadę, by przyprowadzić Selima z powrotem. Mam nadzieję, że się nie spóźnię!
Nie! Nikt nie może opuścić teraz pałacu!
Poza tym, książę Mustafa już pojechał. Tylko on potrafi zatrzymać janczarów.
Czy brat Mustafa...?
Sułtanko, Książę Selim...
- Czy wszystko z nim dobrze? - Dzięki Bogu, tak! Właśnie wrócił do pałacu z księciem Mustafą.
O Wszechmogący Boże, dzięki Ci!
Ja się nimi zajmę, a Ty matko idź i odpocznij.
Nie tylko janczarzy są winni. To, co zrobiłeś jest niedopuszczalne!
Po co podniosłeś swój miecz na janczarów w ich obozie?
Dzisiaj, znalazłem się w niebezpieczeństwie tylko przez Ciebie, bracie!
Bo janczarzy nigdy nie odważyliby się mi grozić, gdybyś Ty nie wlewał w nich nadziei!
- Nie zagroziliby mi! - Wystarczy, Selimie!
Już czas, żebyś odzwyczaił się obwiniać innych ludzi za swoje błędy! Lepiej przyjrzyj się swoim grzechom!
Zamiast starać się utrzymywać porządek, Ty pojechałeś zapalić ogień!
Gdybym nie przybył na czas, zabiliby Cię!
I po tym wszystkim, masz jeszcze czelność mówić takie rzeczy?!
- Co to ma znaczyć, bracie? - Selim wszystko Ci wyjaśni!
A Ty lepiej powiedz mi, jak się czuje nasz władca? Czy jest z nim lepiej?
Gorączka ustąpiła i czuje sie lepiej.
Czy jest prawdą, to co usłyszałem, Selimie? Janczarzy chcieli Cię zabić?
Jak mogli się na to odważyć?
Są odważni bo wiedzą, że Mustafa z każdym dniem przybliża się do tronu i z tego czerpią siłę.
Myślą, że nie zostaną ukarani!
Jeśli Mustafa zdobędzie tron, a Fehrat Aga zostanie się jego dowódcą, janczarzy zostaną nagrodzeni za ten czyn.
A ich nagrodą będę ja!
Nasz brat Mustafa rzuci im mnie na pożarcie!
I możesz być pewny, że z Tobą będzie podobnie, bracie!
Oho, nareszcie przyszedł nasz książę!
Oh Ago, o nic mnie nie pytaj. Na ulicach rozpętało się piekło.
Co sie stało?
Książę Selim pojechał do obozu janczarów, żeby upomnieć ich, by nie rozpowiadali nieprawdziwych plotek.
I jak oni to przyjęli?
Źle! Powiadają, że książę trzęsł się ze strachu.
Mów prawdę i przestań się naśmiewać!
Kim jesteś, żeby mówić takie rzeczy o naszym wielkim księciu Selimie?
Nie krzycz na mnie Ago. Ja tylko usłyszałem od janczarów, że tak było i teraz mówię to Tobie.
Zamilcz! Co jeszcze mówią?
Mówią, że książę Mustafa przyjechał, by go uratować.
Kiedy tylko janczarzy go zobaczyli, natychmiast zamilkli i się wycofali.
A on wziął brata za rękę i odprowadził z powrotem do pałacu.
Każdy książę powinien być tak odważny i nieustraszony jak on, mój Ago!
Mówi się, że niebawem to on wstąpi na tron.
Książę...
Tak bardzo się modliłam, żeby Allah wysłuchał moich próśb i zwrócił mi Ciebie całego i zdrowego.
Prócz Ciebie nikt inny nie modli się za mnie na tym świecie, Nurbanu!
Opowiesz mi, co się stało?
Dzisiaj zrozumiałem, jaka będzie moja przyszłość, Nurbanu!
Zobaczyłem, co się stanie, jeśli nasz władca nie wyzdrowieje i nie wstanie z łóżka.
Nasz los będzie w rękach brata Mustafy.
Nikt, prócz Allaha nie wie, co będzie jutro. Nie możesz się poddawać!
Nie poddawaj się, bądź cierpliwy, bo świat należy do cierpliwych i nieustępliwych.
Po tym jak wyjechałeś, miał wysoką gorączkę. Lekarze ledwo go uratowali.
Ale dzięki Bogu, teraz czuje się dużo lepiej.
Mówią, że gorączka zejdzie za kilka dni.
Niech Bóg da!
Mój książę Selim wrócił do pałacu cały i zdrowy.
Wbrew wszystkiemu, co wydarzyło się między nami, zrobiłeś coś wielkiego i godnego podziękowania.
Nigdy Ci tego nie zapomnę.
Życie jest dziwne, Sułtanko, prawda?
Gdybym, jakimś sposobem, wpadł w śmiertelną pułapkę, którą na mnie zastawiłaś podczas podróży,
nie byłoby mnie tutaj, by uratować życie Twojego syna.
- O jakiej pułapce mówisz? - Bądź spokojna, nawet nie oczekiwałem że sie przyznasz.
Wierz mi, lub nie, ale Allah mi świadkiem, że nie zastawiłam na Ciebie żadnej pułapki!
Wezwałam Cię, bo chciał tego władca.
W tych ciężkich chwilach chciał, żebyś i Ty był przy nim.
Jeśli tak twierdzisz, Sułtanko...
Wierz w co chcesz! Ale cokolwiek się wydarzyło, nie mam z tym nic wspólnego!
A to, że uratowałeś Selima jest z Twojej strony czymś wspaniałym i wielkim!
Nie musisz mi dziękować, bo nie zrobiłem tego dla Ciebie, ale dla niego.
Selim jest moim bratem.
Wiem
Życie wiele mnie nauczyło, więc prawie wszystko wiem.
Myślałam o tym, co było między nami.
Chcę powiedzieć, że nie chciałam by wszystko to się wydarzyło, Mustafo!
Ale nie miałam wyboru!
To gra, którą przeznaczył dla nas los.
Nawet i gdybyśmy chcieli, nie możemy przejść na wspólną stronę.
Bo Ty jesteś jedną stroną, a ja drugą.
I niestety spokój jednej strony, dla drugiej znaczy koniec - smutne, prawda?
Tylko w jednym przypadku, nie bylibyśmy wrogami, Mustafo.
Tylko gdybyś był moim synem. Wtedy nie bylibyśmy przeciwnikami w tej krwawej wojnie.
Po co pojechałeś tam właśnie teraz? Dlaczego to zrobiłeś?
Rustem Pasza chciał, abym tam pojechał. Może, specjalnie chciał mnie wystawić na niebezpieczeństwo?
Gdyby coś mi się stało, Ty byłabyś szczęśliwa, prawda?
Widać, jak bardzo kochasz i wspierasz Bayezida.
Nie można zliczyć złota, które mu posyłasz.
Nie dręcz się tak niskimi i nic nieznaczącymi myślami.
Ile nie znaczyłby dla mnie Bayezid, Ty znaczysz tyle samo! Obu tak samo Was kocham!
Kiedy nie pomogłam Ci, gdy czegoś ode mnie potrzebowałeś?
Ale to wcale nie znaczy, że będę milczała, kiedy popełniasz błędy.
Dlatego, opowiedz mi teraz wszystko, co sie wydarzyło, kiedy przyjechałaś do obozu janczarów.
Jeśli chcesz wiedzieć, to posłuchaj Mihrimah.
Uratowałem się od pewnej śmierci.
Setka janczarów szła na mnie z mieczami i myślałem, że jest już po mnie; że nie ma wyjścia.
I kiedy byli gotowi, by mnie zaatakować, wiesz kogo widziałem w ich oczach? Wiesz kogo?
Naszego brata Mustafy!
Może nasza walka jest bezsensowna, Mihrimah?
W oczach wszystkich, Mustafa już stał się Sułtanem.
- Wreszcie wróciłeś do pałacu! - Sułtanko
Przekroczyłeś granicę, Rustemie i to bardzo.
- Nie wiem o czym... - Dobrze wiesz o czym mówię!
Wykorzystałeś księcia Selima do swojej gry.
To prawda, że samodzielnie podjąłem pewne decyzje, podczas gdy Ty byłaś zajęta troską o zdrowie naszego Władcy.
Ale byłem zmuszony tak postąpić.
Bo chciałaś bym podjął potrzebne środki ostrożności.
Wysłałeś mojego księcia na pewną śmierć i nazywasz to środkami ostrożności?
Z racji, że Twój wybór padł na Selima,
chciałem Ci pokazać, że nie jest on godny by objąć tron i że nie jest na to wystarczająco odważny.
Na co Ty sobie pozwalasz, Paszo?
Kim jesteś, żeby mierzyć odwagę mojego księcia?
I nie chodzi tylko o Selima, ale na Mustafę również postawiłeś pułapkę!
To był świetny plan! Ale niestety, strzała zraniła jednego ze strażników.
Nie wiedzieliśmy o tym od razu.
A więc to tak. Wszystko sprytnie sobie obmyśliłeś.
Najpierw, na drodze do stolicy, zorganizowałeś zasadzkę by pozbyć się Mustafy,
A Selima wysłałeś do janczarów.
I wtedy książę Bayezid zostałby bez przeciwników, tak?
Jakaż jest to bezczelność, że ośmielasz się działać za moimi plecami?
Płyniemy na tym samym statku, sułtanko. I wydaje mi się, że wkrótce ten statek wpadnie na skały.
Trzeba było, by ktoś wziął ster w swoje ręce!
Otwórz uszy i dobrze posłuchaj, Paszo, bo nie będę tego powtarzać!
Dopóki żyję, ster będzie w moich rękach!
A ten kto myśli, że może przejąć kontrolę, znajdzie się na dnie Bosforu, jako karma dla ryb!
Niestety, Sułtanko, ale obecnie ster znajduje się w rękach księcia Mustafy.
On z łatwością może objąć tron!
A wtedy wszyscy wiedzą, jaki będzie los nas i pozostałych książąt.
Władca wyszedł już z najgorszego, dzięki Bogu!
Niedługo wstanie, a te złowrogie dni wkrótce przeminą.
Wejść!
Sułtanko, przyszedł Sumbul Aga. - Niech wejdzie!
Jaki przynosisz mi wieści? O czym mówi się na ulicach?
Nie chciałbym Cię niepokoić tym wszystkim, o czym mówi sie na targu, bo masz już wystarczająco dużo problemów.
Wszyscy mówią o przybyciu księcia Mustafy do stolicy, tylko o nim mówią.
- Oprócz tego... - Co oprócz tego?
Wielu śmieje się z tego, co przytrafiło się księciu Selimowi w obozie janczarów.
Ah, niech przegryzą sobie język... Mam nadzieję, że Allah ich ukaże i nie będą dłużej chodzili po ziemi.
Rustemie, powiedziano mi, że Władca wraca do zdrowia.
Oni tak tylko mówią, Mihrimah!
Musisz wreszcie zrozumieć, że nasz władca może już nigdy nie wstać z łóżka.
Mihrimah, przykro mi
Ale zrozum wreszcie, że nie żyjemy w bajce!
Spójrz prawdzie w oczy!
Wszyscy jesteśmy w coś wmieszani, nikt nie jest czysty i niewinny.
Niedługo dojdzie do rozlewu krwi.
Co to jest?
Zal Mahmut wyjaśnił mi, że jest to bardzo mocna i efektywna trucizna. Umiera się od niej w ciągu jednej chwili.
Tę butelkę trzymam dla siebie, wypiję ją kiedy przyjdą po mnie kaci.
Sułtanka Hurrem też ma jedną buteleczkę.
Skrywa ją dla siebie i swoich książąt.
- Rustemie... - Nie martw się, jeszcze się nie poddałem!
Do samego końca, z mieczem w ręku, będę bronił naszego księcia Bayezida!
Ale istnieje sposób, w jaki możemy zakończyć te męki i wyczekiwanie.
Powiedz mi, o czym mówisz?
Po jednej stronie jest życie księcia Mustafy, a po drugiej życie Twojej matki i braci.
Życie Selima, Bayezida i Cihangira.
- Nie chcę nikogo widzieć, Nurbanu!Ale Ty poszedłeś. - Nawet mnie?
Matko?
Pamiętasz moje słowa?
Od teraz nie będziesz już chodził sam, synu. Ja będę za Tobą!
To ciężka próba dla nas wszystkich, Selimie. Musisz być silny!
Nie poddawaj się, to czas próby dla nas wszystkich.
W tych dniach, nikt nie odważyłby się pójść do janczarów.
Ale Ty poszedłeś.
I pokazałeś wszystkim, że jesteś wystarczająco silny, by rządzić całym państwem!
Czy nie opowiedzieli Ci wszystkiego, matko?
Wszyscy się ze mnie śmieją. Za moimi plecami mówią, że jestem tchórzem.
A czego to o mnie nie mówili? I dalej nie przestają...
Że jestem wiedźmą, a nawet że mam oczy z tyłu głowy.
Gdybym słuchała tego wszystkiego, co o mnie mówią, dzisiaj nie byłabym Sułtanką świata!
Latami próbowałam zmieniać poglądy tych, którzy przeciw mnie kłamali.
Fundowałam ośrodki charytatywne, budowałam kuchnie dla ubogich.
Pomagałam każdemu, kto potrzebował pomocy.
I w końcu zwyciężyłam!
Teraz mnie kochają i modlą się za mnie.
Szczególnie kobiety i dzieci.
Dlatego, że zobaczyli że nie jestem czarownicą.
Teraz wiedzą już, że jako matka chcę jedynie bronić swoich dzieci.
Tym, że pojechałeś do obozu, wygrałeś wielką bitwę, mój synu!
Uwierz mi, że wiele to zmieni, a najbardziej zmieni Ciebie.
Oprócz tego, nigdy nie zapominaj, że nie boją się jedynie głupcy!
Nie wiem, jak mam Ci dziękować
Jestem pewna, że Twoje słowa mocno wpłynęły na księcia.
Mam nadzieję, Nurbanu. Ani na moment, nie zostawiaj mojego syna samego.
Nie martw się, zatroszczę się o niego.
Sułtanko, jeśli będziesz czegoś potrzebowała, zawsze możesz na mnie liczyć. Jestem tutaj.
Twoje życzenia są dla mnie rozkazem.
Uwaga! Wielka Haseki Sułtanka Mahidevran!
- Witaj Sułtanko! - Dobrze Cię widzieć, Gulfem!
Wyruszyłam w drogę, jak tylko mnie poinformowano. Jak się czuje nasz władca? Lepiej z nim?
Lekarze mówią, że wkrótce wyzdrowieje.Oby tak się stało.
Pójdziemy do niego, książę i Sułtanka Fatma tam na Ciebie czekają!
Wspaniale
Wszyscy przychodzą, jeden po drugim.
Niczym sępy zbierają się wokół naszego Władcy, i czekają aż umrze.
Bądź spokojna, Sultanko. Nie zostawimy władcy, ani na chwilę samego.
- Matko - Książę
Witaj Mahidevran, właśnie na Ciebie czekaliśmy.
Sama widzisz, jakie nieszczęście nas spotkało. Nasze czarne dni się nie kończą.
Wkrótce przeminą i słońce znowu wyjdzie.
Jak się miewasz, Mihrimah?
Kto jest dla Ciebie tym słońcem, Sułtanko? Może mój brat Mustafa?
Bo wiem, że zdrowie naszego władcy wcale Cię nie interesuje.
Mihrimah, za daleko się posuwasz!
W pełni rozumiem Sułtankę Mahidevran. Ona na ten moment czekała całymi latami.
A Ty książę? Sułtanko Fatmo? Co się z Wami dzieje?
Czy zapomnieliście, że stoicie obok władcy, który włada siedmioma morzami?
Wy jesteście jego krwią. Zamiast się cieszyć, powinniście modlić się o jego zdrowie!
- O jakiej kalkulacji mówisz? Co to za oskarżenia? - A może kłamię? Czy tego właśnie nie chcecie?
Czy to nie o tym przez lata marzyliście?
Wszyscy mówią tylko o Tobie i bez żadnego wstydu nazywają Cię Przyszłym Sułtanem!
Chcą, żebyś zasiadł na tronie! A Ty milczysz, bo w rzeczywistości jesteś z tego powodu bardzo szczęśliwy!
Wystarczy, Mihrimah! Przestań mówić, jak Twoja matka.
Ty myślisz, że jesteś właścicielką tego pałacu?!
Oskarżasz nas za wszystko, bez zastanowienia!
Jeśli już chcesz rozliczać wszystkich, to idź do swojego kochanego męża i swojej matki.
Czyżbyś nie wiedziała, że próbowali zastawić pułapkę na Mustafę?
Jestem pewna, że było, jak mówisz.
Kiedy jeszcze nie było żadnego z Was, to ja byłam przy władcy. Urodziliśmy się i dorastali razem pod jednym dachem.
Moja miłość i oddanie dla niego są bezgraniczne. Wiem też, że to samo czuje Mustafa.
Nie musimy nikomu sie tłumaczyć!
A ty wierz w co chcesz!
Wierzę tylko w jedną rzecz. W to, że nasz władca znowu stanie na nogi!
I że wszyscy odpowiedzą za swoje czyny!
Zostaw ją, niech idzie.
Ktoś musiał ją wreszcie nauczyć dobrego zachowania.
Powinieneś był przewidzieć bieg wydarzeń w obozie janczarów, Sokollu! Czy wysłałem Cię tam bez przyczyny?
Zrobiłem wszystko, co tylko mogłem, Paszo. Ale myślę, że zrobiliśmy błąd, że w ogóle tam poszliśmy.
-Od jakiegoś czasu podważasz moje rozkazy. - Jakbym śmiał, Paszo?!
Wiem, że już jakiś czas działasz na korzyść księcia Selima, by zyskał zaufanie Sułtanki Hurrem.
Ale nie zapominaj, że w tym pałacu, zaraz po władcy, to ja jestem najważniejszą osobą!
Zawsze o tym pamiętaj!
Chociaż wygrałeś wiele wojen, podbiłeś wiele ziem i zniszczyłeś wielu wrogów...
Los nagrodził mnie, że mogę Cię widzieć takiego słabego i bezbronnego.
Przez ruską wiedźmę odrzuciłeś i mnie, swoją pierwszą miłość, i naszego Mustafę.
I proszę, jaką teraz dostajesz za to nauczkę!
Chciałabym móc być smutną i płakać z Twojego powodu.
Ale po tym wszystkim, co zrobiłeś mnie i naszemu synowi, nie potrafię, nawet gdybym chciała!
Życzę Ci tylko jednego...
Żebyś umarł w spokoju!
Bo tak byłoby dla nas wszystkich najlepiej. Nawet i dla Ciebie samego!
Ubrałaś się w czerń...
Jakbyś szła na pogrzeb!
Ale wszystkie Twoje marzenia pójdą na marne, Mahidevran.
Bo nasz władca wkrótce wyzdrowieje i stanie na nogi.
I będzie silniejszy, niż kiedykolwiek!
Przez wiele lat czekałam na tę chwilę, więc mogę poczekać jeszcze trochę.
I prawdą jest, że będę wtedy szczęśliwa!
To przez Ciebie władca doświadcza teraz tego wszystkiego. To Twoje grzechy leżą na nim, a on płaci za nie cenę!
Prawdziwi grzesznicy nie są jeszcze w ogniu piekielnym, ale wkrótce w nim zapłoną!
Tylko jeden oddech, Hurrem, tylko jeden oddech dzieli Cię od końca!
Rozejrzyj się wkoło. Nie został Ci nikt, oprócz Rustema!
Wszyscy odwrócili sie do Ciebie plecami, nawet i Bayezid stoi po stronie Mustafy. Cihangir tak samo.
Bo ujrzeli prawdę i stanęli po właściwej stronie!
Allah mi świadkiem, że z całego serca pragnę, by władca jak najszybciej wyzdrowiał.
Ale mimo wszystko, męczy mnie to co powiedziała Mihrimah.
Co jej z
…