Advertisement
Polish transcript
Patrzcie i nie mrugajcie,
bo nie zobaczycie swego ulubionego 25 kadru.
Oto on!
Wynurzam się zza niewidzialnych drzwi
w ciemne światło waszej świadomości.
Zapraszam was na taniec.
Walc!
Dzielimy się na pary
i kręcimy się, kręcimy się... dzielimy się, dzielimy się..
Chcę abyście się dzielili na tysiące narodów, klas,
grup społecznych, kluby.
Jesteście tacy różni...
Nawet we dwójkę potraficie wypuścić flaki jeden drugiemu.
Widziałeś co masz w sobie?
Spójrz wgłąb siebie. Głębiej...
Jeszcze głębiej i jeszcze głębiej...
Zobacz ile płaszczyzn!
Nie człowiek,
a, diament!
Przyjrzyjmy się tobie dokładniej.
Nienawidzisz szefa, bo jest on samolubnym idiotą. Tak?
Ale jesteś taktowny i udajesz, że wcale tak nie jest.
Ale dlaczego to on jest szefem, a nie ty!?
Oto ty, twoja połówka i wasza mydlana bańka.
Szukasz powodu do kłótni,
chcesz to wszystko zakończyć,
ale to takie niewygodne
i czasu nie wystarcza dla poważnej rozmowy.
Ale dla skoku w bok i siedzenia w kawiarni, jest go więcej niż wystarczjąco.
Czy nie mam racji?
Jesteś w teatrze. Wystawiają Hamleta,
a tobie bardzo chce się puścić bąka...
Ale obok ciebie są ludzie, a za chwilę katharsis.
Robisz mądrą mine i ścisnęwszy ee... zęby czekasz głośnych owacji.
Brawo! Brawo!
A oto twoje łóżko.
Nie ma więcej masek, jesteś prawdziwy:
chrapiesz, pierdzisz, ślinisz się...
I to jest tryumf twojej indywidualności.
Zobacz, jesteś taki: inny (inny, inny)...
Ile jest ciebie?
Witaj, socjalna schizofrenio!
Liczyłeś kiedyś ile ciebie jest w tobie?
I takich schizofriendów są miliardy.
Z wami nie da się porozmawiać o czymś poważnym.
Czego się gapisz!!?
Nie masz nic do powiedzenia?
-U mnie jest... -Co!!?
Bądź szczery z samym sobą.
Chcesz być super, mega geekiem?
Bądź nim!
Bądź największym i najważniejszym psycholem!
Napoleonem... Całej Rusi!
Formuła jest prosta:
albo jesteś przewidywalną kukiełką,
albo nieuchwytną osobowością
w stopniu zylion.
Napnij się.
O tak! Jeszcze mocniej!
Pokaż, że twoje płaszczyzny są nieskończone.
A teraz rozluźnij pośladki...
Owacje...
Widzisz mnie przez swoje stereo okulary.
Bez nich jestem tylko rozmytą kolorową plamą,
pełznące bez przeszkód w twoją stronę.
Ale ja stoję na linii startu, opierając się nozdrzami
i krzycząc wszystkimi swoimi ustami:
Podnieście moje powieki!
Blah, blah, blah Mr. Freeman
bo nie zobaczycie swego ulubionego 25 kadru.
Oto on!
Wynurzam się zza niewidzialnych drzwi
w ciemne światło waszej świadomości.
Zapraszam was na taniec.
Walc!
Dzielimy się na pary
i kręcimy się, kręcimy się... dzielimy się, dzielimy się..
Chcę abyście się dzielili na tysiące narodów, klas,
grup społecznych, kluby.
Jesteście tacy różni...
Nawet we dwójkę potraficie wypuścić flaki jeden drugiemu.
Widziałeś co masz w sobie?
Spójrz wgłąb siebie. Głębiej...
Jeszcze głębiej i jeszcze głębiej...
Zobacz ile płaszczyzn!
Nie człowiek,
a, diament!
Przyjrzyjmy się tobie dokładniej.
Nienawidzisz szefa, bo jest on samolubnym idiotą. Tak?
Ale jesteś taktowny i udajesz, że wcale tak nie jest.
Ale dlaczego to on jest szefem, a nie ty!?
Oto ty, twoja połówka i wasza mydlana bańka.
Szukasz powodu do kłótni,
chcesz to wszystko zakończyć,
ale to takie niewygodne
i czasu nie wystarcza dla poważnej rozmowy.
Ale dla skoku w bok i siedzenia w kawiarni, jest go więcej niż wystarczjąco.
Czy nie mam racji?
Jesteś w teatrze. Wystawiają Hamleta,
a tobie bardzo chce się puścić bąka...
Ale obok ciebie są ludzie, a za chwilę katharsis.
Robisz mądrą mine i ścisnęwszy ee... zęby czekasz głośnych owacji.
Brawo! Brawo!
A oto twoje łóżko.
Nie ma więcej masek, jesteś prawdziwy:
chrapiesz, pierdzisz, ślinisz się...
I to jest tryumf twojej indywidualności.
Zobacz, jesteś taki: inny (inny, inny)...
Ile jest ciebie?
Witaj, socjalna schizofrenio!
Liczyłeś kiedyś ile ciebie jest w tobie?
I takich schizofriendów są miliardy.
Z wami nie da się porozmawiać o czymś poważnym.
Czego się gapisz!!?
Nie masz nic do powiedzenia?
-U mnie jest... -Co!!?
Bądź szczery z samym sobą.
Chcesz być super, mega geekiem?
Bądź nim!
Bądź największym i najważniejszym psycholem!
Napoleonem... Całej Rusi!
Formuła jest prosta:
albo jesteś przewidywalną kukiełką,
albo nieuchwytną osobowością
w stopniu zylion.
Napnij się.
O tak! Jeszcze mocniej!
Pokaż, że twoje płaszczyzny są nieskończone.
A teraz rozluźnij pośladki...
Owacje...
Widzisz mnie przez swoje stereo okulary.
Bez nich jestem tylko rozmytą kolorową plamą,
pełznące bez przeszkód w twoją stronę.
Ale ja stoję na linii startu, opierając się nozdrzami
i krzycząc wszystkimi swoimi ustami:
Podnieście moje powieki!
Blah, blah, blah Mr. Freeman