YouSub
Untitled

nl Dutch

Untitled Dutch subtitles

0 downloads · 242 lines · added Nov 10, 2015

Report a problem
What's wrong?
Advertisement

Dutch transcript

Een samenleving kan niet zonder pioniers.
Mensen die vooruitlopen, die dingen durven te doen.
In de serie 'Polderpioniers', bezoeken wij Nederlanders,
die veel hebben betekend voor de technologie.
David Brons en Lex van Oorspronk zijn de oprichters
van het bekende softwarebedrijf; Davilex.
dat vooral in de jaren '90 veel succes had, met boekhoudssoftware en games.
David: Davilex is begonnen in - volgens mij 1985-'86. Ik zat op de HEAO in Arnhem,
en ik had een idee, om een programma te maken,
om aandelenkoersen bij te houden.
Want in die tijd, had je beleggings-hobby clubjes, wat je ook op school deed,
op de HEAO destijds, - Economische studie.
Toen leek het mij leuk, om zo'n programma'tje te maken, om dat bij te kunnen houden
Nou ik zat in een klas bij Lex, nou dat was wel meer de programmeur.
Lex: David en ik waren allebei 2e jaar student.
David had al wat aandelen gekocht, of gekregen,
en we hadden ook allebei een commodore 64.
En zo raak je een beetje met elkaar in contact, van:
spelletjes, en een beetje programmeren, en dat soort dingen.
Totdat hij aan me vroeg:
"Hey zou het ook mogelijk zijn, om mijn aandelen te beheren op de computer?".
Nou, dat vonden wij allebei zo een leuk idee,
dat we dachten van: "Daar moet iets mee te doen zijn.".
Dus we zijn gewoon begonnen met een programma'tje te schrijven.
Eerst heel simpel, en dat breidt zich dan langzaam uit.
En op een gegeven moment dachten we;
"Daar zou nog wel eens wat meer in kunnen zitten.".
Je kan het zelf gebruiken, maar we merkten toch in de omgeving van:
"hey, dat is wel leuk!".
David: En Lex had toen net een PC in elkaar gezet.
De eerste losse onderdelen die in Nederland aankwamen.
En heeft toen dat programma'tje voor de PC gemaakt.
En zo is dat eigenlijk het eerste programma dat we samen hebben gemaakt.
En toen werden we door wat beleggings hobbyclubs gevraagd,
een lezing te komen geven over onder andere dat programma'tje.
Nou, toen werd er meteen gevraagd: "Kunnen we dat kopen?".
Toen heb ik maar geroepen: "Het kost 150 gulden.".
En toen wilden meteen 4-5 mensen dat aanschaffen,
dus dacht ik: "Nou dit is handel." of "Dit is Business.".
Zo is het eigenlijk ontstaan.
Vandaar ook de naam; Davilex,
Hij heette Lex, ik David, dus daar kwam 'Davilex' van.
En op een gegeven moment was David ergens op een beurs,
waar inderdaad die dure pakketten werden aangeboden.
En die heeft gewoon - dat zat een beetje in zijn persoonlijkheid -,
heel brutaal van : "Ik kan dat veel goedkoper.".
En staande de vergadering, kreeg hij meteen 2 orders.
Dus toen heeft hij mij 's avonds gebeld van:
"Lex, ik heb orders! Hey, je moet aan het werk -
Het moet nou een echt programma worden."
Dus toen, ja, nou, als een gek aan het werk natuurlijk.
En toen hebben we de eerste paar pakketjes verkocht.
En zo ging het een beetje verder,
eerst heel voorzichtig, meer in de omgeving.
Tot we op een gegeven moment dachten:
"Nou, hier zit gewoon meer in.".
En toen hebben we een advertentie gezet, in de Telegraaf.
En die advertentie, nou dat is gewoon het begin geweest, van de hele beweging.
Het was een advertentie, uit mijn hoofd,
iets van 5.000 gulden, en er was een response;
We hadden David zijn nummer eronder gezet, mijn telefoon nummer eronder,
en het nummer van de toenmalig vriendin van David.
Nou, we werden helemaal platgebeld.
Zoveel mensen die zeiden: "Hey, dat wil ik!".
"Ik wil zo een beleggingspakketje, voor mijn PC hebben."
David: Davilex richtte zich echt op klein-zakelijke,
maar vooral op consumenten software.
In het begin verkochten wij alles eigenlijk via post-order,
en via bonnetjes, in kranten en advertentie'tjes.
Toen was het nog niet echt een grote markt, consumenten software.
Dat begon net een beetje.
Lex: Ons eerste pakket was een belegginspakket.
Die waren toen iets van 2.000 gulden.
En wij boden een pakket aan voor 149 gulden.
Dat was natuurlijk echt, zo een verschil, maar ja,
wij zaten ook heel erg te mikken op die particulier,
die net een PC had gekocht,
geen zin had om nog een keer 2.000 gulden uit te geven voor een duur pakket.
En 149, dat is voor iedereen, nog een overkomelijk bedrag.
We deden eigenlijk alles vanuit onze woonkamer.
Dus; Diskettes kopieren, als een gek, en handleidingen printen,
en kopieren, en inbinden en met zo'n pakket naar het postkantoor van:
"Dit willen wij versturen.".
Ja, dan begin je toch ook na te denken van:
"Dit gaat lopen, dit moeten even serieuzer aanpakken.".
Dus hebben we gezegd van: "Nou, dan huren we een kantoorruimte.".
"En daar zetten we ook een PC neer, met een diskette-kopieer-station." ;
waar je gewoon zo een stapel diskettes in kan deed,
die gewoon dag en nacht kon kopieren, bij wijze van.
We hebben een secretaresse in dienst genomen.
Toen werd het echt al - ja, nog geen B.V. -, maar soort vennootschapje, zeg maar.
Ja, en heel langzaam bouwt zich dat dan uit.
Op een gegeven moment brachten we ook een optie-programma uit,
en ik ben nog bezig geweest met een obligatie-programma.
We hebben toen nog voor de Apple Macintosh, een programma gemaakt.
Maar ook Atari ST.
Dus we probeerden ook al die andere computerlijnen uit te breiden,
maar ja, de PC was natuurlijk gewoon; de markt.
Er is nog een tekstverwerkingspakket uitgekomen,
een MS-DOS hulpprogramma...
Op een gegeven moment ga je helemaal voor die particulieren markt.
ja, diversiviceren, zoals dat met een mooi woord heet.
Nou, dat liep ook heel goed.
David was ondertussen gestopt met zijn studie,
en ik had nog anderhalf jaar tegaan,
ik heb gezegd van: "Ja, ik wil het graag even af maken.".
David: Ja, Lex heeft echt de eerste jaren - of als pionier - erbij gezeten,
en ik heb ik met hem een programma gemaakt.
En ik heb uiteindelijk de keuze gemaakt, om me volledig hierop te richten,
en Lex wou echt, zijn studie ook afmaken.
Ik wilde een fulltime bedrijf ermee maken.
Lex: Aan het eind van die studie, heb ik een gesprek gehad met David.
van: "Nou, hoe gaan we verder, he?".
Beetje met de verwachting van, nou, ik kan me inkopen in die B.V.,
en we gaan samen verder...
Ja en helaas bleek toen, dat David daar niet zoveel zin in had.
De reden, weet ik eigenlijk niet precies.
Hij zag mij toen in ieder geval meer als een medewerker,
en minder als partner, laat ik het zo maar zeggen.
David: Lex was een programmeur, en Lex was geen ondernemer.
Dat was hij toen als niet, en volgens mij is hij later ook nooit gaan ondernemen.
Dat is op zich niet erg, maar als je aandelen in een bedrijf wilt,
dan moet je ondernemer zijn, risico lopen,
moet je kapitaal inbrengen en dat soort dingen.
En dat wilde Lex allemaal niet, en in goede afspraken is dat ook besloten,
dat Lex gewoon in opdracht, als freelancer bleef programmeren,
en ik ben toen die B.V. begonnen.
Mij trok dat ondernemerschap wel en ik heb ook mijn school er voor opgegeven.
Dus dat waren eigenlijk ook keuzes, en afspraken,
die we gezamenlijk toen gemaakt hadden.
Lex: Terwijl ik het geld wel had,
en het mocht van mijn part ook best een scheve verhouding zijn.
Dat ik maar 10%, of 20% had in die B.V.,
maar ik had wel iets van, dat iets ook wel van mij is.
Dus niet alleen, dat ik hier als werknemer rondloop,
maar dat was onbespreekbaar.
Ik denk dat het ook een stukje onervarenheid was, over en weer.
Dus van mijn kant, ik had in het begin iets beter op moeten letten,
toen die B.V. werd opgericht, en bij die onderhandeling later
met David, ja misschien even iets breder moeten kijken,
of er toch niet meer uit te halen was,
maar ik ben toen vrij ruksigloos geweest van:
"Nou zo doe ik het niet, ik kap ermee.".
En toen was het eigenlijk, einde oefening.
David: Nou in het begin was echt Pionierswerk,
werd de software ook, door vooral, studenten gemaakt.
Dus toen waren de programma's eigenlijk heel divers,
er was eigenlijk niet echt een lijn in.
Er was één groep in Groningen; "Torpedo Software",
en dat was ook een professioneel partij... 'tje.
En daar ben ik eigenlijk toen mee samen gegaan,
en zij zijn op een gegeven moment alle software gaan ontwikkelen.
En met hun ben ik ook gefuseerd toen,
dus toen is Davilex één bedrijf geworden waar;
zowel productontwikkeling, als verkoop, als marketing in zat.
In het begin werd Thuis-PC wel erg populair,
en kreeg je ook de CD-ROM drives.
Dus toen hadden we onze pakketten op CD-ROM,
en toen kregen we een enorme doorbraak in de markt.
Ja, mensen die wilden daar wel programma's voor hebben.
Om adressen te beheren, noem maar op.
Nou al die programma's hadden wij wel, dus toen kregen wij ook vraag van:
Dixons, V&D, en die wilden ook allemaal software gaan verkopen,
nou, en toen was Davilex al wel een redelijk merk,
en we hadden een heel breed aanbod daarin.
Wij zagen ook wel in Amerika, daar gingen we altijd vaak heen,
om te kijken. Dat lag toch altijd wel iets voor op Nederland, in die tijd.
Daar zagen wij eerst heel veel kinder-software,
die enorme product schappen innam.
Om te leren rekenen, of tellen en leuke dingetjes.
Dus toen kwam onze eerste 'RedCat'; ons kindermerk ontwikkeld.
Ook met leren tellen, rekenen... een hele serie.
Dat verkocht hartstikke goed en vanuit dat idee,
was eigenlijk de volgende stap, om ook een keer een goede game te maken.
De formule van Davilex was wel echt; Nederlandse software.
De slogan was: "Geniaal en gemak." ; "Davilex Software, geniaal en gemak.",
dus het moet gemakkelijk en toegankelijk zijn.
Dus wij deden echt 'lokale' software, lokalen programma's,
waar de huis-tuin-en-keuken-gebruiker meteen mee kon werken,
geen moeilijke handleidingen, en meteen kon doen wat hij wilde.
Dus in die formule hadden we: Adres programma's, financiële programma's,
een programma om je tuin te ontwerpen...Kookboek, een hele reeks pakketten.
Nou toen we een game wilden maken, wilden we ook echt een lokale game maken.
Dus niet een game die zich in Los Angeles afspeelt
of iets heel ingewikkelds...
Gewoon een toegankelijk game, die je meteen kon spelen,
en die ook meteen tot de verbeelding spreekt.
Dus toen kwamen we eigenlijk op het idee; "Nou ja, een race-spel is leuk.".
En toen dacht ik: "Nou dan moet zich in Nederland afspelen.".
Nou, we ergerde ons allemaal aan de A2 destijds,
die is nu geloof ik 6-baans, of 7, maar dat was toen allemaal nog niet.
We stonden ook allemaal in de file, dus het was ook een soort eigen ergernis.
Eigenlijk wil ik gewoon een game waar ik keihard over de A2 kan rijden,
in kan halen, files in kan halen en noem maar op.
A2 Racer, hebben we in Duitsland als "Autobahn Raser" uitgebracht,
en in Frankrijk als "Paris-Marseille Race",
en in Engeland als "London Racer".
Met lokale content, ja.
We hadden ook lokale programmeurs, of game-ontwikkelaars voor,
die de content ontwikkelden.
David: Davilex had ik eigenlijk verkocht,
was ik uitgestapt, nu een jaar of 11-12 geleden.
Dus toen was ik een beetje aan het free-wheelen
en toen stond dit pand leeg.
En toen kwam ik een vriend tegen, die al in de Horeca zat,
en toen hadden we het plan van:
"Eigenlijk is dit een hele mooie plek om een goede club te beginnen.".
De meeste mensen hier, in deze regio,
moesten naar Amsterdam, om uit te gaan.
En ons leek het wel goed om hier een club, met nationale,
of eigenlijk; internationale allure, hier neer te zetten,
in deze regio van het land. Wij dachten dat daar wel markt voor was.
En dat bleek.
Lex: Tegenwoordig werk ik als strategisch adviseur,
bij de belastingdienst.
Weer heel ander werk. Ook heel leuk.
Maar de rode draad is wel financieel.
Ja, dat is gewoon mijn ding.
David: Davilex is verder gegaan,
heeft zich vooral gericht op de boekhoud pakketten, dus administratieve software.
En is nog steeds, eigenlijk marktleider daarin, in Nederland.
In het midden- en klein-bedrijf segment met administratieve software.
Dat draait hartstikke goed.
Wij zijn eigenlijk wel de eerste geweest, waardoor mensen thuis,
de eerste kennismaking met een softwarepakketje,
dat was toch wel met een Davilex programma.
Ja, we hadden een hele serie cursussen, leren werken met:
Word, of word-perfect, of met de computer,
of leren werken met internet toen dat net kwam.
Nou die cursussen, dat hebben we echt 100.000'en van verkocht,
op CD-ROM'etjes van 49,95, dus Davilex heeft ook wel geholpen,
heel veel mensen geholpen,
om hun eerste stapjes op de computer te zetten.
Dat geld ook wel voor kinderen, ik hoor nu nog van kinderen...
bijvoorbeeld een DJ hier, HeadHunterz, die vertelde me laatst:
"Ja ik heb nog vroeger op RedCat leren rekenen.".
Ja, dat vind ik leuk om te horen.
In de volgende aflevering van Polderpioniers,
gaan we langs bij Dick Grune.
Hij bedacht het Concurrent Version System,
betere bekend als CVS,
waarmee meerdere mensen, tegelijk aan software kunnen werken.

Need subtitles from another video?