Advertisement
Polish transcript
Pamięci Meral Okay
Odcinek 125
Kto to jest, tato?
Starożytni Grecy nazywali go Atlasem, Cihangir.
Był jednym z synów tytana Japeta.
Mówią, że za to, że napadł na Olimp został skazany na dźwiganie na barkach sklepienia niebieskiego i od tej pory trzyma je na swoich plecach.
Mówi się, że ponieważ ciężar jest tak wielki możemy słyszeć jego krzyki jako burzę i widzieć jego łzy jako deszcz.
To dlatego nazwałeś mnie Atlasem? Czym zawiniłem, dlaczego zostałem ukarany?
Cihangir, mój synku...
Gdzie się podziewa medyk?
Natychmiast go wezwę.
Cihangirze, mój ty lwie. Ksiżę o promiennej twarzy, czy mnie słyszysz?
Syneczku!
Ten ciężar jest dla mnie zbyt ciężki.
Powtórz!
Ten ciężar jest dla mnie za ciężki.
Za ciężki...
Napisy: Tureckie Seriale
Coś już wiadomo o Rustemie i Mihrimah?
Dotarli cali i zdrowi do pałacu w Üsküdarze..
Jestem pewna, że nikt ich tam nie znajdzie.
Pani, tak będzie najrozsądniej.
Nie wiadomo co wojsku przyjdzie do głowy podczas nieobecności księcia Beyezida w stolicy.
Buntownicy mogą zechcieć wejść do pałacu! Niech nas Bóg przed tym broni!
Wszyscy chcą nas wpędzić do grobu.
Obwiniają nas za wszystkie grzechy.
Ale nie boję się, dam sobie z nimi radę.
Dla swych dzieci jestem w stanie nawet poświęcić życie.
Tak bym chciała mieć przy sobie teraz Cihangira. Napawałby mnie radością.
Dlaczego uparł się by wyjechać?
Jestem pewna,że bardzo przeżył śmierć swojego brata Mustafy.
Jak mogłeś dopuścić do takiego stanu księcia?
Już dawno powinieneś wdrożyć leczenie?
Panie, książę jest w takim stanie nie z powodu choroby.
To dlatego, gdyż nic nie je, ani nie pije.
Nie ma na to lekarstwa? Twoja wiedza i doświadczenie lekarskie nie zdoła mu pomóc!?
Natychmiast przyrządzę leczniczy napój na poprawę apetytu, Panie.
Pospiesz się! Mój książę ma jak najszybciej wrócić do zdrowia!
Lokman, przygotujcie dla księcia jego ulubione posiłki.
Stół ma być bez przerwy zastawiony.
Przygotuj szybko wywar z rzeżuchy, cynamonu oraz liści laurowych!
Żadne zioła mu nie pomogą. Jego choroba tkwi głębiej- w duszy oraz sercu. Zioła tego nie uleczą.
Rób to co mówię, nie wtrącaj się w nie swoje sprawy!
Władca jest bardzo zdenerwowany!
Powstańcy korzystając z Twojej nieobecności okrążyli pałac Rustema Paszy i Sułtanki Mihrimah, książę.
Lud chce krwi.
- Żyją? - Chwała Bogu są cali i zdrowi.
Co u mojej matki?
Sułtanka pojechała do córki jak tylko dowiedziała się o niebezpieczeństwie. Udało jej się dostać do pałacu.
Nie tylko mną wstrząsnęła śmierć Mustafy. Spowodowała ona gniew ludu i wojska.
Sokollu, boję się, że uspokojenie ich nie będzie łatwe.
Nie martw się, Mihrimah. Te straszne dni w końcu miną. Wkrótce wszystko się skończy
Oby tak było.
Już wiesz co przeszła Mihrimah i co przydarzyło się mnie pod Twoją nieobecność?
Mehmet Pasza mi powiedział.
Aha...to znaczy, że o wszystkim wiesz, ale nie interesuje cię jak się czujemy.
Jak widać nie obchodzi cię, że Ci zdrajcy próbowali nas zabić.
Nie mów, że nie widzisz tego jak jestem zmartwiony całą sytuacją.
Ty i Mihrimah jesteście mi bardzo drogie.
Ale Ci ludzie nie walczą z Wami bez powodu!
Ty i Rustem Pasza...
a może i Mihrimah pomogliście katom zabić Mustafę.
Własnymi rękoma oddaliście go katom!
Daliście im siłę do działania!
Lud gniewa się na was właśnie za to! Właśnie wy jesteście przyczyną tego buntu!
Mylisz się.
Wina leży po stronie tych, którzy wspierali księcia i dawali mu rady.
To oni powinni za to zapłacić.
Jacy oni?
Sułtanka Mahidevran w żałobie po swoim synu?
A może Mehmet- niewinne dziecko?
Widziałem ich matko. Widziałem tą dwójkę.
Wyglądają jakby zostali pogrzebani za życia. Jakby stracili duszę.
- Bayezid, ja... - Wystarczy, mamo.
Jeśli będziemy kontynuować tą rozmowę usłyszysz ode mnie wiele złych słów.
Wiem,że i ty mi się odwdzięczysz. Po tym wszystkim trudno nam będzie spojrzeć sobie w oczy.
Proszę, książę, chociaż łyżeczkę.
Doda Ci sił. Proszę książę.
Przywróci Ci apetyt.
Staniesz na nogi, wypij.
Książę, proszę tylko jedną łyżeczkę.
- Wyjdź - Proszę
- Wyjdź - Zostaw nas
Najpierw wypijesz lekarstwo, a potem zaczniesz przyjmować posiłki.
Wtedy poczujesz się lepiej.
Proszę Cihagir, otwórz buzię. No już, otwórz buzię. Otwieraj!
Powiedziałem że wypijesz i to zrobisz!
Otwieraj buzię, musisz to wypić!
Wypijesz to i zaczniesz jeść, słyszysz?
Synku jak nie zażyjesz lekarstwa to nie wyzdrowiejesz! Pij to!
Otwieraj usta!
Masz otworzyć! Otwieraj!
Otwieraj! Otwieraj!
Cihangir, syneczku!
Kochanie, wzdrowiejesz.
Panie! Panie, matka napisała do Ciebie list!
Pyta się w nim o stan Cihangira.
Rozumie co się stało, obawia się,że pobyt w obozie jest dla niego zbyt trudny. Muszę jej coś odpisać.
- Nie można jej denerwować. Cihangirowi się polepszy. - Jak każesz, Panie.
Pani, mam dobre nowiny. Przyszedł list.
Otwieraj go szybko. Co pisze książę?
To list o Gazanfera. Widać to coś ważnego.
Cały tydzień śnią mi się koszmary.
Oby to nie były złe wieści.
Łaskawa i droga Sułtanko Nurbanu. Martwiliśmy się, że długo nie otrzymaliśmy od Ciebie żadnych wieści
Ale w końcu dostaliśmy Twój list, który nas wielce uradował.
Chwała Allahowi, książę Selim jest zdrów, lecz stan księcia Cihangira jest bardzo zły.
Z rozpaczy popadł w chorobę i zaniemógł.
Dlatego też książę Selim nie mógł napisać wcześniej. Nie martw się jednak, bezustannie jestem przy księciu.
Mam nadzieję,żeś zdrowa. Moje modlitwy są z Tobą.
Jeśli sobie czegoś życzysz, wystarczy abyś mnie o tym poinformowała. Gazanfer.
Gazanfer to bardzo wierny człowiek.
Był ze mną od samego początku. Ty również. Co ja bym bez was zrobiła...
Wszystko w porządku, Paszo. Ochrona jest rozstawiona,nawet mysz się nie przeciśnie.
Doskonale.
- Wezwij Sinana Paszę. - Jak każesz.
Nie wiedziałam, że jesteś tak blisko z Sinanem Paszą.
Ostatnio bardzo mi pomagał. Zrobił dla mnie wiele dobrego.
Bracia powinni się wspierać, w ich żyłach płynie jedna krew.
Chociaż zdarza się, że rodzeństwo kiedy zdołamy się na chwilę odwrócić, bez zastanowienia wbija nam nóż w plecy.
Masz na myśli mnie?
Jeśli wiedziałabym, że Mustafa zginie nigdy nie ukradłabym jego pieczęci.
Nie miałem tego na myśli. Co się stało już się nie odstanie.
Książę Mustafa nie żyje.
A my utknęliśmy tutaj. Módlmy się,żeby tylko tak się to zakończyło.
Mihrimah, aby utrzymać władzę trzeba ponosić ofiary. Nie ma innej drogi.
Nie wysłaliśmy wielu strażników do pałacu Uskudaru by tamtejsi mieszkańcy nie zaczęli nabierać podejrzeń.
Tak będzie lepiej dla bezpieczeństwa Rustema Paszy i sułtanki Mihrimah.
Można polegać na tych strażnikach?
Jestem ich pewien, ci żołnierze już długo mi służą. Są wierni dynastii.
Buntownicy to przypadkowy tłum.
Nie mają dowódcy.
Uważam,że obejdzie się bez użycia wobec nich siły.
Oczekiwałam nieprzyjemności, ale nie przypuszczałam, że zacznie się powstanie.
Oby twoje słowa się sprawdziły, Sokollu.
Oby lud się uspokoił, a bunt nie rozszerzył.
Sułtanko. Sułtanko.
-Jak się czujecie? - A jak myślisz, Bayezid?
Od śmierci księcia Mustafy minęły 52 dni.
-Idziemy czytać Koran. - Jeśli będziecie czegoś potrzebować zwróćcie się do mnie.
Moj wspaniały książę!
Uwierz mi, że nie wiem jak zdołamy sobie poradzić z tym bólem. Nie wiem...
Gdyby Sułtanka Hurrem nie zaraziła nienawiścią władcę książę byłby teraz żywy, a my byśmy nie cierpieli.
Jest chociaż jeden pozytyw w tej sytuacji - Rustem i Mihrimah drżą ze strachu.
Nie uciekną od kary.
Pani, uważaj na słowa!
Mihrimah to moja siostra. Nie chcę, żeby ucierpiała.
Poza tym nie ma przecież żadnego związku z tym co się stało. Jest niewinna.
Niewinna...
naprawdę uważasz, że jest niewinna?
Czy są niewinni ludzie, którzy nic nie zrobili, gdy książę zbliżał się w objęcia śmierci...
którzy spokojnie to obserwowali nie wydając nawet dźwięku?
Twoja matka jest niewinna?
Sam niedawno czekałeś na jej wyjaśnienia i obwiniałeś ją o wszystko.
To dotyczy tylko mnie i mojej matki, Pani. Byłem zły i powiedziałem za dużo.
Nie obwinię mej matki nie mając dowodów.
On wie, że nie ma racji. To dlatego tak cierpi
Jednak nie potrafi przyznać się,że stoi za tym jego własna matka.
Póki największy wróg Hurrem był żywy byli oni jednością, ale teraz gdy go zabrakło, między nimi rozpocznie się wojna.
Na końcu sami będą dla siebie zgubą. Zobaczysz, że to nastąpi.
- Ktoś tu jest - Nic nie widzę, Paszo.
Rozejrzyjcie się po okolicy.
Bądźcie spokojni, pałacu chronią moi najbliżsi żołnierze.
To dobrze. Jak czuje się Sułtanka Hurrem?
Jest bardzo zaniepokojona, ale poradzi sobie.
Książe Bayezid powrócił do stolicy. Sokollu wyjaśnił mu jak przedstawia się sytuacja.
Mam szczęście,że w czasie tych trudnych dni mam Cię przy sobie, mój bracie.
Dobrze, że przyjechałeś, że mnie znalazłeś.
Nikomu oprócz Ciebie nie mogę tu ufać, Sinan.
Ja również.
Tyle lat byliśmy rozdzieleni...nie bałeś się mi zaufać? Mogło być inaczej.
Podjąłem właściwą decyzję.
Swymi czynami pokazałeś,że warto było ci zaufać.
Mój bracie...
Atmaca! Myśleliśmy, że umarłeś. Ucieszyłem się, gdy dostałem od Ciebie wiadomość.
Traktuj mnie jak martwego. Tylko Allah wie co dzieje się teraz w mej duszy.
Straciliśmy księcia.
Nie zdołałem go ochronić.
Jak to się stało? Gdzie przepadłeś?
Wyruszyłem drogę by przekazać znak Taslicaliemu. Zostałem postrzelony z łuku, upadłem.
Próbowałem się podnieść, ale nie dawałem rady wstać.
Byłem ciężko ranny, straciłem przytomność.
Obudziłem się w czyimś domu, w górach.
Znalazł mnie wieśniak i uleczył.
Gdy powiedziałem mu, że muszę ochronić księcia z oczu polały mu się łzy.
Powiedział, że go zabito. Że odebrano życie księciu Mustafie.
Zabiliśmy zdrajcę - Hikmeta, ale Rustemowi Paszy udało się uciec.
Dlatego przyjechałem.
By pomścić śmierć św p księcia Mustafy.
A jak ty tu przybyłeś?
Uciekłem z obozu z kilkoma zaufanymi przyjaciółmi. Nie tracąc czasu rozpoczęliśmy pogoń za Rustemem i dobraliśmy się do jego pałacu.
Prawie udało nam się zemścić, ale ten pies znów nam uciekł.
Teraz już nie ucieknie
Czy znalazłeś miejsce, gdzie się ukrywa?
Uspokój się, Cihangir. Nie płacz.
Już dobrze.
Minie mój synku, to minie.
Panie, dobrze się czujesz?
Wyjdźmy stąd, zaczerpnijmy świeżego powietrza.
Książę
Zostało tylko jedno wyjście...opium. Złagodzi ból.
- Jeszcze nie - Na co czekamy? Próbowaliśmy już wszystkich środków przeciwbólowych!
Nic nie pomaga!
Panie
Mój Cihangirze...
Syneczku!
Co tak stoicie! Zróbcie coś!
- Próbujemy, ale... - Panie, proszę mi wybaczyć, ale ...
księciu pomoże już tylko opium.
Powiedziałeś opium?
Najistotniejsza jest dawka, Panie. Dopóki jej nie przekroczymy, nie ma zagrożenia życia.
Dobrze.
Proszę książę, wypij to. Złagodzi ból.
"Tam skąd pochodzę nie jest to karą, a darem od Boga.
Książę przed pojawieniem się na tym świecie był z aniołami i otrzymał od nich skrzydła."
Kto tam jest?
Jak widzisz, Panie opium zadziałało. Książę zasnął.
Panie, jeśli zechcesz przygotujemy dla Ciebie syrop ziołowy.
Nie trzeba
Władca cierpi na tą samą chorobę co książę.
Oba cierpią przez wyrzuty sumienia.
Ojciec cierpi, bo dokonał egzekucji niewinnego, a syn dlatego, że nie zdołał mu przeszkodzić.
Zajmij się swoją robotą, nie waż się więcej bredzić bez sensu!
Yakup?
Zamknięte Aga! Nie widzisz,że wszystko zniszczone!
To ja!
To ty, Sumbul Aga!
Milcz, Yakub! Boże Wszechmogący...
ja tu cichutko podchodzę, żeby zostać niezauważonym, a ty podnosisz taki krzyk jakbyś chciał mnie zgubić
Aleś się przebrał! Nawet ja nie zdołałem Cię rozpoznać.
Zobacz co zrobili ci barbarzyńcy... nasza ciężka praca poszła na darmo.
Z bożą pomocą doprowadzę to do porządku.
W tobie cała moja nadzieja, Yakub. DLatego też przyszedłem. Przejmij ten interes
No proszę jaki mądrala. Chcesz teraz uciec od trudności.
Nie rozplątuj języka!
Sułtanka Hurrem chce, abym był z nią w pałacu.
Tutaj tak czy siak nie ma przede mną życia.
Ludzie wiedzą,że przez lata służyłem sułtance.
Od teraz ty przejmiesz mój interes.
No cóż...kram jest teraz w moich rękach.
Jeśli dodam do kawy mleko biznes się rozkręci.
Posłuchaj ty...wyobraziłeś sobie, że jesteś gospodarzem, ale to moja kawiarnia.
Sam będę przychodzić po pieniądze i dawać ci twoją część. Jeśli zobaczę, że się kimś wyręczasz to zobaczysz.
Powieszę Cię za karę na środku tego bazaru.
Nie martw się, Aga. Dostaniesz połowę.
- Powiedziałeś "połowa"? - Tak powiedziałem?
- Powiedziałeś "połowa". - Nic nie mówiłem
- Mówiłeś - Nie mówiłem. Mówiłem "połowa od połowy".
Ale wiesz...mi przyjdzie ryzykować życie, a ty będziesz w pałacu słodko jeść i pić...nie będziesz miał żadnych trosk. A tu trzeba latać, biegać.
Widzę, że nie odpuścisz.
Nie będę się targować, niech będzie po twojemu. Wszystkiego dobrego, Aga
Tobie również. Chodź, uściskajmy się.
Książę Mustafa był wielkim wojownikiem.
Jego miecz był przejawem męstwa i siły, które wychodziły z serca.
Był naszą nadzieją, ale nam ją odebrano.
Witaj Husejn çavuş. Podejdź i poznaj się z Hassanem.
Droga Rustema wkrótce się zakończy. Hassan nam w tym pomoże.
To niemożliwe. Nie zdołam zabić Rustema Paszy.
Bez przeszukania nie wpuszczą mnie nawet do jego komnaty. Nie ma nawet co próbować.
Uspokój się, Hassan. Nie każę ci go zabić. To biorę na siebie. Dostaniesz inne zadanie...
Zostawiłem kawiarnię i wróciłem do Ciebie, Pani. Teraz Cię już nie zostawię.
Niech Bóg nam pomoże.
Swoją obecnością dajesz mi siłę, Sumbul.
W te trudne dni, che mieć przy sobie mego najwierniejszego przyjaciela, któremu mogę ufać.
Swoim powrotem bardzo mnie uszczęśliwiłeś.
Pani, to dla mnie wielki zszczyt.
Jako wolny człowiek, zawsze o Tobie myślałem.
Pani, choć się uśmiechasz, widzę,że bardzo się martwisz.
Wybacz mi, ale...nie poznaję mojej wielkiej Sułtanki, która bez strachu patrzyła niebezpieczeństwu w oczy i mogła unieszkodliwić wrogów jednym spojrzeniem.
Masz rację Sumbul.
Mój największy wróg umarł, a ja nadal nie zaznałam spokoju.
Moje dzieci staną przeciwko sobie.
Boję się, że ci, którzy pragną zemsty ją osiągną.
Boje się,że dopadnie mnie klątwa księcia Mustafy.
Wraz z jego śmiercią opuściła mnie moja pewność siebie
Moj odwązny książę.
Mój synku...
Rozmawiałem z lekarzami, musisz wytrzymać.
WIem, że się na mnie gniewasz.
Wiem,że jesteś zły.
Jesteś pogrążony w głębokim smutku, który pewnego dnia minie.
Żałobne chmury się rozwieją, Cihangir.
Niczego nie zapomnisz, ale będzie ci łatwiej, będziesz mógł żyć.
Ale ja nie zdołam się uleczyć. Ja nie mam prawa przeżywać żałoby.
Choćbym bardzo chciał, nie mogę.
Czy mogę opłakiwać kogoś kogo sam zabiłem? Jak to możliwe?
Żyje we mnie dwóch Sulejmanów, synku.
Jeden to władca 3 kontynentów, a drugi to zwyczajny ojciec.
Od pierwszego dnia, gdy zasiadłem na tronie, władca Sulejman toczy walkę z ojcem Sulejmanem.
Przeszedłem przez krew, przez śmierć, wszystko to widziałem. Całe moje życie minęło na polu bitwy.
Nie wiedziałem co to znaczy kochać swoje własne dzieci.
Gdyż nie zaznałem ojcowskiej miłości.
Od mojego ojca Selima Chana nauczyłem się jedynie strachu.
Przysiągłem sobie, że nigdy nie będę taki jak on.
Sam wiesz, że gdy człowiek składa obietnicę na jego drodze pojawia się sam szatan.
Cihangir, w dzień śmierci Mustafy w mym sercu zapłonęło 40 świeć. One już nigdy nie zgasną.
Nie zgasną nawet na chwilę. Będzą się palić do mojego ostatniego oddechu.
Dzięki bogu, jest spokojnie.
Mam nadzieję, że już wkrótce będzie to za nami i pojedziemy do domu.
A gdy władca wróci z wojny, przywróci mnie na stanowisko. Inszallah.
Jak możesz być tego taki pewien, co jeśli tak się nie stanie? Kara Ahmet Pasza wydaje być się Twoim godnym następcą.
Rządzenie krajem nie polega na walce mieczem.
Aby zachować władzę trzeba odrzucić wątpliwości, posiadać żelazną wolę, aby zduszać kłamstwa i zdrady.
Czy są to cechy Ahmeda Paszy? Wątpię.
Za to są to moje cechy.
Lecz kiedy jestem razem z Tobą władza i stanowisko są dla mnie nieważne.
Twoja miłość jest najważniejsza.
Żyję tylko dla Ciebie.
Tak?
Pani, ogromna ilość uzbrojonych ludzi płynie łódkami w stronę Uskudaru.
- Wiedzą o wszystkim? - Nie wiem.
Ale Rustem Pasza i Sułtanka Mihrimah są w niebezpieczeństwie.
Otwórzcie drzwi, natychmiast muszę zobaczyć się z Paszą, szybciej!
- Rustem, coś się stało? - Wejdź, o co chodzi?
Paszo, powstańcy dowiedzieli się gdzie jesteś. Ich łódki są już blisko.
- Boże, pomóż i ochroń nas. - Uspokój się, Mihrimah.
Mamo, tak się boję
Nie bój się córeczko, jesteśmy z tobą
Chodźmy, trzeba się śpieszyć. Musimy szybko uciec.
- Gdzie zniknąłeś? - Mogłem przyjść dopiero teraz.
- Gdzie poszli? - W tą stronę.
Za mną.
Rustem, jesteś pewien, że za drzwiami nie czeka na nas pułapka?
To wyjście do lasu za pałacem. Nie bój się, uratujemy się.
Nie!
- Co to znaczy? - Nie pójdę z tobą.
Nie będę narażała swego życia i życia córki!
To Ciebie chcą! Idź, powstrzymaj powstanie.
Potrzeba armii, żeby to zrobić, Mihrimah. Gdy wyjdę z pałacu, natychmiast mnie zabiją.
Potem wejdą do pałacu, odbiorą życie tobie oraz naszej córce.
Chodźmy!
Straże,dajcie im Rustema Paszę.
Nie wypełniacie rozkazu swojej Sułtanki?!
- Mihrimah, idziemy - Puść!
Szybciej, znajdźcie ich!
Natychmiast mów gdzie jest Rustem!
Nie wiem Aga. Naprawdę nie wiem!
Szybko, otwórzcie te drzwi.
Co się tak grzebiesz?
Proszę, pośpiesz się.
Otwieraj szybciej te drzwi!
Rustem, proszę, szybciej.
Won stąd głupku!
To tutaj?
Korytarz, który prowadzi na zewnątrz. Musieli się tędy wydostać.
Oni już tu są. Pośpiesz się! Otwieraj w końcu!
Idźcie pierwsi, to może być zasadzka
To ty jesteś winny. To przez twojego brata znaleźliśmy się w takim położeniu.
Mihrimah, zamknij się wreszcie!
Szybciej! Wyłamcie te drzwi!
Musimy wychodzić.
Poczekaj, a co jeśli tam ktoś jest?
Mihrimah, oni zaraz tu będą!
- Paszo, nikogo tam nie ma - Biegnijcie, nikogo nie ma. Chodźmy.
Mocniej! Szybciej!
Mocniej!
Pospieszcie się!
Niech to szlag!
Stań za mną Mihrimah!
Chrońcie je!
Rustem zrób coś! Rustem!
Rustem na boga zrób coś!
Rustem, zrób coś!
Beyezid, tutaj jesteśmy!
Słuchajcie mnie, każdy kto ośmieli się napaść na sułtankę zapłaci za to swoją głową!
Bracie?
Gdzie się wybierasz?
Jadę na wojnę, Cihangir. Oddaję Ci w opiekę mamę i Mihrimah.
Nikomu nic nie mów, dobrze?
Nie bój się, nie idę sam.
Przyrządziłem ziołowy syrop ze stokrotki, rumianku oraz melisy. Pozwoli Ci usnąć, Panie.
Nie moge powstrzymać drżenia rąk. Weź to.
Nogi mi krwawią. Maść którą mi dałeś nic nie pomaga.
Boli jeszcze bardziej.
Już któryś dzień nie śpisz, Panie. Jesteś umęczony, to dlatego choroba nie ustępuje.
Jak czuje się Cihangir?
Bez zmian, Panie. Przyjmuje opium, żeby zmniejszyć ból.
Jednak gdy opium przestaje działać, ból księcia wraca ze zdwojoną siłą.
Nigdy nie zostawiaj go samego. Wiele dla mnie znaczy.
Mam wrażenie, że władca przyjechał na wojnę tylko po to, żeby zabić brata.
Nawet nie wspomniał o Persach i Tahmaspie. Nic nie zostało z jego wrogości do nich.
Książę, Sułtan martwi się stanem Cihangira. Ciężko mu i nie myśli teraz o niczym innym.
Jak czuje się Cihangir?
Zaczęli podawać mu opium, aby złagodzić ból. Książę,
Książę jak najszybciej zabierz z obozu swojego brata.
Tutaj nie wyjdzie z choroby... Władca również, gdy będzie patrzył na jego cierpienia.
Książę Cihangir musi wracać do stolicy.
W jaki sposób zdołam pomówić o tym z władcą? Nie każe nikomu się do siebie zbliżać.
Poruszyłem tą kwestię, jednak nie dostałem odpowiedzi. Może ty sam...
Nie, Paszo! Tego nie zrobię.
Wiesz Paszo, kto się ostanie przy życiu?
Tylko ten, który będzie wiedział, kiedy jest właściwa pora by przekroczyć granicę.
To samo Ci radzę.
Gdyby mój brat Mustafa miał odwagę się postawić, wciąż byłby żywy.
Kto tam jest?
Kim jesteś?
Przysłał Cię tutaj władca? Jeśli masz mnie przekonać do jedzenia, przyszłaś na próżno.
Czyli lubisz wiersze...
Kiedy to gwieździste niebo zacznie wirować nade mną?
Kiedy ta cudna kopuła na wieki mnie pokryje...
Chwała Bogu, wróciliście cali i zdrowi. Wszystko w porządku?
Jak może być w porządku, matko? Prawie umarliśmy przez Rustema. Dobrze ze mój brat przyjechał na czas i uratował nas od ognia piekielnego.
Jesteś jedną z tych która podrzucała drzewa do tego płomienia
Co chcesz przez to powiedzieć?
Dobrze zrozumiałaś co chciałem powiedzieć.
Co wy robicie? To nie jest czas na kłótnie. Tym bardziej przy mnie. Widocznie ta sytuacja zepsuła wam nastrój.
Za pozwoleniem.
Mój lwie, mój książę, swoim zachowaniem podarowałeś mi cały świat.
Nie zrobiłem tego dla ciebie Matko. Po
…
Odcinek 125
Kto to jest, tato?
Starożytni Grecy nazywali go Atlasem, Cihangir.
Był jednym z synów tytana Japeta.
Mówią, że za to, że napadł na Olimp został skazany na dźwiganie na barkach sklepienia niebieskiego i od tej pory trzyma je na swoich plecach.
Mówi się, że ponieważ ciężar jest tak wielki możemy słyszeć jego krzyki jako burzę i widzieć jego łzy jako deszcz.
To dlatego nazwałeś mnie Atlasem? Czym zawiniłem, dlaczego zostałem ukarany?
Cihangir, mój synku...
Gdzie się podziewa medyk?
Natychmiast go wezwę.
Cihangirze, mój ty lwie. Ksiżę o promiennej twarzy, czy mnie słyszysz?
Syneczku!
Ten ciężar jest dla mnie zbyt ciężki.
Powtórz!
Ten ciężar jest dla mnie za ciężki.
Za ciężki...
Napisy: Tureckie Seriale
Coś już wiadomo o Rustemie i Mihrimah?
Dotarli cali i zdrowi do pałacu w Üsküdarze..
Jestem pewna, że nikt ich tam nie znajdzie.
Pani, tak będzie najrozsądniej.
Nie wiadomo co wojsku przyjdzie do głowy podczas nieobecności księcia Beyezida w stolicy.
Buntownicy mogą zechcieć wejść do pałacu! Niech nas Bóg przed tym broni!
Wszyscy chcą nas wpędzić do grobu.
Obwiniają nas za wszystkie grzechy.
Ale nie boję się, dam sobie z nimi radę.
Dla swych dzieci jestem w stanie nawet poświęcić życie.
Tak bym chciała mieć przy sobie teraz Cihangira. Napawałby mnie radością.
Dlaczego uparł się by wyjechać?
Jestem pewna,że bardzo przeżył śmierć swojego brata Mustafy.
Jak mogłeś dopuścić do takiego stanu księcia?
Już dawno powinieneś wdrożyć leczenie?
Panie, książę jest w takim stanie nie z powodu choroby.
To dlatego, gdyż nic nie je, ani nie pije.
Nie ma na to lekarstwa? Twoja wiedza i doświadczenie lekarskie nie zdoła mu pomóc!?
Natychmiast przyrządzę leczniczy napój na poprawę apetytu, Panie.
Pospiesz się! Mój książę ma jak najszybciej wrócić do zdrowia!
Lokman, przygotujcie dla księcia jego ulubione posiłki.
Stół ma być bez przerwy zastawiony.
Przygotuj szybko wywar z rzeżuchy, cynamonu oraz liści laurowych!
Żadne zioła mu nie pomogą. Jego choroba tkwi głębiej- w duszy oraz sercu. Zioła tego nie uleczą.
Rób to co mówię, nie wtrącaj się w nie swoje sprawy!
Władca jest bardzo zdenerwowany!
Powstańcy korzystając z Twojej nieobecności okrążyli pałac Rustema Paszy i Sułtanki Mihrimah, książę.
Lud chce krwi.
- Żyją? - Chwała Bogu są cali i zdrowi.
Co u mojej matki?
Sułtanka pojechała do córki jak tylko dowiedziała się o niebezpieczeństwie. Udało jej się dostać do pałacu.
Nie tylko mną wstrząsnęła śmierć Mustafy. Spowodowała ona gniew ludu i wojska.
Sokollu, boję się, że uspokojenie ich nie będzie łatwe.
Nie martw się, Mihrimah. Te straszne dni w końcu miną. Wkrótce wszystko się skończy
Oby tak było.
Już wiesz co przeszła Mihrimah i co przydarzyło się mnie pod Twoją nieobecność?
Mehmet Pasza mi powiedział.
Aha...to znaczy, że o wszystkim wiesz, ale nie interesuje cię jak się czujemy.
Jak widać nie obchodzi cię, że Ci zdrajcy próbowali nas zabić.
Nie mów, że nie widzisz tego jak jestem zmartwiony całą sytuacją.
Ty i Mihrimah jesteście mi bardzo drogie.
Ale Ci ludzie nie walczą z Wami bez powodu!
Ty i Rustem Pasza...
a może i Mihrimah pomogliście katom zabić Mustafę.
Własnymi rękoma oddaliście go katom!
Daliście im siłę do działania!
Lud gniewa się na was właśnie za to! Właśnie wy jesteście przyczyną tego buntu!
Mylisz się.
Wina leży po stronie tych, którzy wspierali księcia i dawali mu rady.
To oni powinni za to zapłacić.
Jacy oni?
Sułtanka Mahidevran w żałobie po swoim synu?
A może Mehmet- niewinne dziecko?
Widziałem ich matko. Widziałem tą dwójkę.
Wyglądają jakby zostali pogrzebani za życia. Jakby stracili duszę.
- Bayezid, ja... - Wystarczy, mamo.
Jeśli będziemy kontynuować tą rozmowę usłyszysz ode mnie wiele złych słów.
Wiem,że i ty mi się odwdzięczysz. Po tym wszystkim trudno nam będzie spojrzeć sobie w oczy.
Proszę, książę, chociaż łyżeczkę.
Doda Ci sił. Proszę książę.
Przywróci Ci apetyt.
Staniesz na nogi, wypij.
Książę, proszę tylko jedną łyżeczkę.
- Wyjdź - Proszę
- Wyjdź - Zostaw nas
Najpierw wypijesz lekarstwo, a potem zaczniesz przyjmować posiłki.
Wtedy poczujesz się lepiej.
Proszę Cihagir, otwórz buzię. No już, otwórz buzię. Otwieraj!
Powiedziałem że wypijesz i to zrobisz!
Otwieraj buzię, musisz to wypić!
Wypijesz to i zaczniesz jeść, słyszysz?
Synku jak nie zażyjesz lekarstwa to nie wyzdrowiejesz! Pij to!
Otwieraj usta!
Masz otworzyć! Otwieraj!
Otwieraj! Otwieraj!
Cihangir, syneczku!
Kochanie, wzdrowiejesz.
Panie! Panie, matka napisała do Ciebie list!
Pyta się w nim o stan Cihangira.
Rozumie co się stało, obawia się,że pobyt w obozie jest dla niego zbyt trudny. Muszę jej coś odpisać.
- Nie można jej denerwować. Cihangirowi się polepszy. - Jak każesz, Panie.
Pani, mam dobre nowiny. Przyszedł list.
Otwieraj go szybko. Co pisze książę?
To list o Gazanfera. Widać to coś ważnego.
Cały tydzień śnią mi się koszmary.
Oby to nie były złe wieści.
Łaskawa i droga Sułtanko Nurbanu. Martwiliśmy się, że długo nie otrzymaliśmy od Ciebie żadnych wieści
Ale w końcu dostaliśmy Twój list, który nas wielce uradował.
Chwała Allahowi, książę Selim jest zdrów, lecz stan księcia Cihangira jest bardzo zły.
Z rozpaczy popadł w chorobę i zaniemógł.
Dlatego też książę Selim nie mógł napisać wcześniej. Nie martw się jednak, bezustannie jestem przy księciu.
Mam nadzieję,żeś zdrowa. Moje modlitwy są z Tobą.
Jeśli sobie czegoś życzysz, wystarczy abyś mnie o tym poinformowała. Gazanfer.
Gazanfer to bardzo wierny człowiek.
Był ze mną od samego początku. Ty również. Co ja bym bez was zrobiła...
Wszystko w porządku, Paszo. Ochrona jest rozstawiona,nawet mysz się nie przeciśnie.
Doskonale.
- Wezwij Sinana Paszę. - Jak każesz.
Nie wiedziałam, że jesteś tak blisko z Sinanem Paszą.
Ostatnio bardzo mi pomagał. Zrobił dla mnie wiele dobrego.
Bracia powinni się wspierać, w ich żyłach płynie jedna krew.
Chociaż zdarza się, że rodzeństwo kiedy zdołamy się na chwilę odwrócić, bez zastanowienia wbija nam nóż w plecy.
Masz na myśli mnie?
Jeśli wiedziałabym, że Mustafa zginie nigdy nie ukradłabym jego pieczęci.
Nie miałem tego na myśli. Co się stało już się nie odstanie.
Książę Mustafa nie żyje.
A my utknęliśmy tutaj. Módlmy się,żeby tylko tak się to zakończyło.
Mihrimah, aby utrzymać władzę trzeba ponosić ofiary. Nie ma innej drogi.
Nie wysłaliśmy wielu strażników do pałacu Uskudaru by tamtejsi mieszkańcy nie zaczęli nabierać podejrzeń.
Tak będzie lepiej dla bezpieczeństwa Rustema Paszy i sułtanki Mihrimah.
Można polegać na tych strażnikach?
Jestem ich pewien, ci żołnierze już długo mi służą. Są wierni dynastii.
Buntownicy to przypadkowy tłum.
Nie mają dowódcy.
Uważam,że obejdzie się bez użycia wobec nich siły.
Oczekiwałam nieprzyjemności, ale nie przypuszczałam, że zacznie się powstanie.
Oby twoje słowa się sprawdziły, Sokollu.
Oby lud się uspokoił, a bunt nie rozszerzył.
Sułtanko. Sułtanko.
-Jak się czujecie? - A jak myślisz, Bayezid?
Od śmierci księcia Mustafy minęły 52 dni.
-Idziemy czytać Koran. - Jeśli będziecie czegoś potrzebować zwróćcie się do mnie.
Moj wspaniały książę!
Uwierz mi, że nie wiem jak zdołamy sobie poradzić z tym bólem. Nie wiem...
Gdyby Sułtanka Hurrem nie zaraziła nienawiścią władcę książę byłby teraz żywy, a my byśmy nie cierpieli.
Jest chociaż jeden pozytyw w tej sytuacji - Rustem i Mihrimah drżą ze strachu.
Nie uciekną od kary.
Pani, uważaj na słowa!
Mihrimah to moja siostra. Nie chcę, żeby ucierpiała.
Poza tym nie ma przecież żadnego związku z tym co się stało. Jest niewinna.
Niewinna...
naprawdę uważasz, że jest niewinna?
Czy są niewinni ludzie, którzy nic nie zrobili, gdy książę zbliżał się w objęcia śmierci...
którzy spokojnie to obserwowali nie wydając nawet dźwięku?
Twoja matka jest niewinna?
Sam niedawno czekałeś na jej wyjaśnienia i obwiniałeś ją o wszystko.
To dotyczy tylko mnie i mojej matki, Pani. Byłem zły i powiedziałem za dużo.
Nie obwinię mej matki nie mając dowodów.
On wie, że nie ma racji. To dlatego tak cierpi
Jednak nie potrafi przyznać się,że stoi za tym jego własna matka.
Póki największy wróg Hurrem był żywy byli oni jednością, ale teraz gdy go zabrakło, między nimi rozpocznie się wojna.
Na końcu sami będą dla siebie zgubą. Zobaczysz, że to nastąpi.
- Ktoś tu jest - Nic nie widzę, Paszo.
Rozejrzyjcie się po okolicy.
Bądźcie spokojni, pałacu chronią moi najbliżsi żołnierze.
To dobrze. Jak czuje się Sułtanka Hurrem?
Jest bardzo zaniepokojona, ale poradzi sobie.
Książe Bayezid powrócił do stolicy. Sokollu wyjaśnił mu jak przedstawia się sytuacja.
Mam szczęście,że w czasie tych trudnych dni mam Cię przy sobie, mój bracie.
Dobrze, że przyjechałeś, że mnie znalazłeś.
Nikomu oprócz Ciebie nie mogę tu ufać, Sinan.
Ja również.
Tyle lat byliśmy rozdzieleni...nie bałeś się mi zaufać? Mogło być inaczej.
Podjąłem właściwą decyzję.
Swymi czynami pokazałeś,że warto było ci zaufać.
Mój bracie...
Atmaca! Myśleliśmy, że umarłeś. Ucieszyłem się, gdy dostałem od Ciebie wiadomość.
Traktuj mnie jak martwego. Tylko Allah wie co dzieje się teraz w mej duszy.
Straciliśmy księcia.
Nie zdołałem go ochronić.
Jak to się stało? Gdzie przepadłeś?
Wyruszyłem drogę by przekazać znak Taslicaliemu. Zostałem postrzelony z łuku, upadłem.
Próbowałem się podnieść, ale nie dawałem rady wstać.
Byłem ciężko ranny, straciłem przytomność.
Obudziłem się w czyimś domu, w górach.
Znalazł mnie wieśniak i uleczył.
Gdy powiedziałem mu, że muszę ochronić księcia z oczu polały mu się łzy.
Powiedział, że go zabito. Że odebrano życie księciu Mustafie.
Zabiliśmy zdrajcę - Hikmeta, ale Rustemowi Paszy udało się uciec.
Dlatego przyjechałem.
By pomścić śmierć św p księcia Mustafy.
A jak ty tu przybyłeś?
Uciekłem z obozu z kilkoma zaufanymi przyjaciółmi. Nie tracąc czasu rozpoczęliśmy pogoń za Rustemem i dobraliśmy się do jego pałacu.
Prawie udało nam się zemścić, ale ten pies znów nam uciekł.
Teraz już nie ucieknie
Czy znalazłeś miejsce, gdzie się ukrywa?
Uspokój się, Cihangir. Nie płacz.
Już dobrze.
Minie mój synku, to minie.
Panie, dobrze się czujesz?
Wyjdźmy stąd, zaczerpnijmy świeżego powietrza.
Książę
Zostało tylko jedno wyjście...opium. Złagodzi ból.
- Jeszcze nie - Na co czekamy? Próbowaliśmy już wszystkich środków przeciwbólowych!
Nic nie pomaga!
Panie
Mój Cihangirze...
Syneczku!
Co tak stoicie! Zróbcie coś!
- Próbujemy, ale... - Panie, proszę mi wybaczyć, ale ...
księciu pomoże już tylko opium.
Powiedziałeś opium?
Najistotniejsza jest dawka, Panie. Dopóki jej nie przekroczymy, nie ma zagrożenia życia.
Dobrze.
Proszę książę, wypij to. Złagodzi ból.
"Tam skąd pochodzę nie jest to karą, a darem od Boga.
Książę przed pojawieniem się na tym świecie był z aniołami i otrzymał od nich skrzydła."
Kto tam jest?
Jak widzisz, Panie opium zadziałało. Książę zasnął.
Panie, jeśli zechcesz przygotujemy dla Ciebie syrop ziołowy.
Nie trzeba
Władca cierpi na tą samą chorobę co książę.
Oba cierpią przez wyrzuty sumienia.
Ojciec cierpi, bo dokonał egzekucji niewinnego, a syn dlatego, że nie zdołał mu przeszkodzić.
Zajmij się swoją robotą, nie waż się więcej bredzić bez sensu!
Yakup?
Zamknięte Aga! Nie widzisz,że wszystko zniszczone!
To ja!
To ty, Sumbul Aga!
Milcz, Yakub! Boże Wszechmogący...
ja tu cichutko podchodzę, żeby zostać niezauważonym, a ty podnosisz taki krzyk jakbyś chciał mnie zgubić
Aleś się przebrał! Nawet ja nie zdołałem Cię rozpoznać.
Zobacz co zrobili ci barbarzyńcy... nasza ciężka praca poszła na darmo.
Z bożą pomocą doprowadzę to do porządku.
W tobie cała moja nadzieja, Yakub. DLatego też przyszedłem. Przejmij ten interes
No proszę jaki mądrala. Chcesz teraz uciec od trudności.
Nie rozplątuj języka!
Sułtanka Hurrem chce, abym był z nią w pałacu.
Tutaj tak czy siak nie ma przede mną życia.
Ludzie wiedzą,że przez lata służyłem sułtance.
Od teraz ty przejmiesz mój interes.
No cóż...kram jest teraz w moich rękach.
Jeśli dodam do kawy mleko biznes się rozkręci.
Posłuchaj ty...wyobraziłeś sobie, że jesteś gospodarzem, ale to moja kawiarnia.
Sam będę przychodzić po pieniądze i dawać ci twoją część. Jeśli zobaczę, że się kimś wyręczasz to zobaczysz.
Powieszę Cię za karę na środku tego bazaru.
Nie martw się, Aga. Dostaniesz połowę.
- Powiedziałeś "połowa"? - Tak powiedziałem?
- Powiedziałeś "połowa". - Nic nie mówiłem
- Mówiłeś - Nie mówiłem. Mówiłem "połowa od połowy".
Ale wiesz...mi przyjdzie ryzykować życie, a ty będziesz w pałacu słodko jeść i pić...nie będziesz miał żadnych trosk. A tu trzeba latać, biegać.
Widzę, że nie odpuścisz.
Nie będę się targować, niech będzie po twojemu. Wszystkiego dobrego, Aga
Tobie również. Chodź, uściskajmy się.
Książę Mustafa był wielkim wojownikiem.
Jego miecz był przejawem męstwa i siły, które wychodziły z serca.
Był naszą nadzieją, ale nam ją odebrano.
Witaj Husejn çavuş. Podejdź i poznaj się z Hassanem.
Droga Rustema wkrótce się zakończy. Hassan nam w tym pomoże.
To niemożliwe. Nie zdołam zabić Rustema Paszy.
Bez przeszukania nie wpuszczą mnie nawet do jego komnaty. Nie ma nawet co próbować.
Uspokój się, Hassan. Nie każę ci go zabić. To biorę na siebie. Dostaniesz inne zadanie...
Zostawiłem kawiarnię i wróciłem do Ciebie, Pani. Teraz Cię już nie zostawię.
Niech Bóg nam pomoże.
Swoją obecnością dajesz mi siłę, Sumbul.
W te trudne dni, che mieć przy sobie mego najwierniejszego przyjaciela, któremu mogę ufać.
Swoim powrotem bardzo mnie uszczęśliwiłeś.
Pani, to dla mnie wielki zszczyt.
Jako wolny człowiek, zawsze o Tobie myślałem.
Pani, choć się uśmiechasz, widzę,że bardzo się martwisz.
Wybacz mi, ale...nie poznaję mojej wielkiej Sułtanki, która bez strachu patrzyła niebezpieczeństwu w oczy i mogła unieszkodliwić wrogów jednym spojrzeniem.
Masz rację Sumbul.
Mój największy wróg umarł, a ja nadal nie zaznałam spokoju.
Moje dzieci staną przeciwko sobie.
Boję się, że ci, którzy pragną zemsty ją osiągną.
Boje się,że dopadnie mnie klątwa księcia Mustafy.
Wraz z jego śmiercią opuściła mnie moja pewność siebie
Moj odwązny książę.
Mój synku...
Rozmawiałem z lekarzami, musisz wytrzymać.
WIem, że się na mnie gniewasz.
Wiem,że jesteś zły.
Jesteś pogrążony w głębokim smutku, który pewnego dnia minie.
Żałobne chmury się rozwieją, Cihangir.
Niczego nie zapomnisz, ale będzie ci łatwiej, będziesz mógł żyć.
Ale ja nie zdołam się uleczyć. Ja nie mam prawa przeżywać żałoby.
Choćbym bardzo chciał, nie mogę.
Czy mogę opłakiwać kogoś kogo sam zabiłem? Jak to możliwe?
Żyje we mnie dwóch Sulejmanów, synku.
Jeden to władca 3 kontynentów, a drugi to zwyczajny ojciec.
Od pierwszego dnia, gdy zasiadłem na tronie, władca Sulejman toczy walkę z ojcem Sulejmanem.
Przeszedłem przez krew, przez śmierć, wszystko to widziałem. Całe moje życie minęło na polu bitwy.
Nie wiedziałem co to znaczy kochać swoje własne dzieci.
Gdyż nie zaznałem ojcowskiej miłości.
Od mojego ojca Selima Chana nauczyłem się jedynie strachu.
Przysiągłem sobie, że nigdy nie będę taki jak on.
Sam wiesz, że gdy człowiek składa obietnicę na jego drodze pojawia się sam szatan.
Cihangir, w dzień śmierci Mustafy w mym sercu zapłonęło 40 świeć. One już nigdy nie zgasną.
Nie zgasną nawet na chwilę. Będzą się palić do mojego ostatniego oddechu.
Dzięki bogu, jest spokojnie.
Mam nadzieję, że już wkrótce będzie to za nami i pojedziemy do domu.
A gdy władca wróci z wojny, przywróci mnie na stanowisko. Inszallah.
Jak możesz być tego taki pewien, co jeśli tak się nie stanie? Kara Ahmet Pasza wydaje być się Twoim godnym następcą.
Rządzenie krajem nie polega na walce mieczem.
Aby zachować władzę trzeba odrzucić wątpliwości, posiadać żelazną wolę, aby zduszać kłamstwa i zdrady.
Czy są to cechy Ahmeda Paszy? Wątpię.
Za to są to moje cechy.
Lecz kiedy jestem razem z Tobą władza i stanowisko są dla mnie nieważne.
Twoja miłość jest najważniejsza.
Żyję tylko dla Ciebie.
Tak?
Pani, ogromna ilość uzbrojonych ludzi płynie łódkami w stronę Uskudaru.
- Wiedzą o wszystkim? - Nie wiem.
Ale Rustem Pasza i Sułtanka Mihrimah są w niebezpieczeństwie.
Otwórzcie drzwi, natychmiast muszę zobaczyć się z Paszą, szybciej!
- Rustem, coś się stało? - Wejdź, o co chodzi?
Paszo, powstańcy dowiedzieli się gdzie jesteś. Ich łódki są już blisko.
- Boże, pomóż i ochroń nas. - Uspokój się, Mihrimah.
Mamo, tak się boję
Nie bój się córeczko, jesteśmy z tobą
Chodźmy, trzeba się śpieszyć. Musimy szybko uciec.
- Gdzie zniknąłeś? - Mogłem przyjść dopiero teraz.
- Gdzie poszli? - W tą stronę.
Za mną.
Rustem, jesteś pewien, że za drzwiami nie czeka na nas pułapka?
To wyjście do lasu za pałacem. Nie bój się, uratujemy się.
Nie!
- Co to znaczy? - Nie pójdę z tobą.
Nie będę narażała swego życia i życia córki!
To Ciebie chcą! Idź, powstrzymaj powstanie.
Potrzeba armii, żeby to zrobić, Mihrimah. Gdy wyjdę z pałacu, natychmiast mnie zabiją.
Potem wejdą do pałacu, odbiorą życie tobie oraz naszej córce.
Chodźmy!
Straże,dajcie im Rustema Paszę.
Nie wypełniacie rozkazu swojej Sułtanki?!
- Mihrimah, idziemy - Puść!
Szybciej, znajdźcie ich!
Natychmiast mów gdzie jest Rustem!
Nie wiem Aga. Naprawdę nie wiem!
Szybko, otwórzcie te drzwi.
Co się tak grzebiesz?
Proszę, pośpiesz się.
Otwieraj szybciej te drzwi!
Rustem, proszę, szybciej.
Won stąd głupku!
To tutaj?
Korytarz, który prowadzi na zewnątrz. Musieli się tędy wydostać.
Oni już tu są. Pośpiesz się! Otwieraj w końcu!
Idźcie pierwsi, to może być zasadzka
To ty jesteś winny. To przez twojego brata znaleźliśmy się w takim położeniu.
Mihrimah, zamknij się wreszcie!
Szybciej! Wyłamcie te drzwi!
Musimy wychodzić.
Poczekaj, a co jeśli tam ktoś jest?
Mihrimah, oni zaraz tu będą!
- Paszo, nikogo tam nie ma - Biegnijcie, nikogo nie ma. Chodźmy.
Mocniej! Szybciej!
Mocniej!
Pospieszcie się!
Niech to szlag!
Stań za mną Mihrimah!
Chrońcie je!
Rustem zrób coś! Rustem!
Rustem na boga zrób coś!
Rustem, zrób coś!
Beyezid, tutaj jesteśmy!
Słuchajcie mnie, każdy kto ośmieli się napaść na sułtankę zapłaci za to swoją głową!
Bracie?
Gdzie się wybierasz?
Jadę na wojnę, Cihangir. Oddaję Ci w opiekę mamę i Mihrimah.
Nikomu nic nie mów, dobrze?
Nie bój się, nie idę sam.
Przyrządziłem ziołowy syrop ze stokrotki, rumianku oraz melisy. Pozwoli Ci usnąć, Panie.
Nie moge powstrzymać drżenia rąk. Weź to.
Nogi mi krwawią. Maść którą mi dałeś nic nie pomaga.
Boli jeszcze bardziej.
Już któryś dzień nie śpisz, Panie. Jesteś umęczony, to dlatego choroba nie ustępuje.
Jak czuje się Cihangir?
Bez zmian, Panie. Przyjmuje opium, żeby zmniejszyć ból.
Jednak gdy opium przestaje działać, ból księcia wraca ze zdwojoną siłą.
Nigdy nie zostawiaj go samego. Wiele dla mnie znaczy.
Mam wrażenie, że władca przyjechał na wojnę tylko po to, żeby zabić brata.
Nawet nie wspomniał o Persach i Tahmaspie. Nic nie zostało z jego wrogości do nich.
Książę, Sułtan martwi się stanem Cihangira. Ciężko mu i nie myśli teraz o niczym innym.
Jak czuje się Cihangir?
Zaczęli podawać mu opium, aby złagodzić ból. Książę,
Książę jak najszybciej zabierz z obozu swojego brata.
Tutaj nie wyjdzie z choroby... Władca również, gdy będzie patrzył na jego cierpienia.
Książę Cihangir musi wracać do stolicy.
W jaki sposób zdołam pomówić o tym z władcą? Nie każe nikomu się do siebie zbliżać.
Poruszyłem tą kwestię, jednak nie dostałem odpowiedzi. Może ty sam...
Nie, Paszo! Tego nie zrobię.
Wiesz Paszo, kto się ostanie przy życiu?
Tylko ten, który będzie wiedział, kiedy jest właściwa pora by przekroczyć granicę.
To samo Ci radzę.
Gdyby mój brat Mustafa miał odwagę się postawić, wciąż byłby żywy.
Kto tam jest?
Kim jesteś?
Przysłał Cię tutaj władca? Jeśli masz mnie przekonać do jedzenia, przyszłaś na próżno.
Czyli lubisz wiersze...
Kiedy to gwieździste niebo zacznie wirować nade mną?
Kiedy ta cudna kopuła na wieki mnie pokryje...
Chwała Bogu, wróciliście cali i zdrowi. Wszystko w porządku?
Jak może być w porządku, matko? Prawie umarliśmy przez Rustema. Dobrze ze mój brat przyjechał na czas i uratował nas od ognia piekielnego.
Jesteś jedną z tych która podrzucała drzewa do tego płomienia
Co chcesz przez to powiedzieć?
Dobrze zrozumiałaś co chciałem powiedzieć.
Co wy robicie? To nie jest czas na kłótnie. Tym bardziej przy mnie. Widocznie ta sytuacja zepsuła wam nastrój.
Za pozwoleniem.
Mój lwie, mój książę, swoim zachowaniem podarowałeś mi cały świat.
Nie zrobiłem tego dla ciebie Matko. Po
…