Advertisement
Polish transcript
Pamięci Meral Okay
Odcinek 129
Matko, rozmawiałaś z Bajazydem?
To najlepsza rzecz, jaką mogłaś uczynić.
Pani, coś się stało?
Rozmawiałaś z Gazanferem, czego chciał? To naprawdę było coś ważnego?
Nie teraz, Canfeda, później powiem!
Napisy: Tureckie Seriale
Co ci się stało?
Nadszedł czas, abyście powrócili do swoich prowincji.
Rozpocznijcie przygotowania do powrotu.
Jak sobie życzysz, Panie.
Panie, zgodnie z twym dekretem, sprawa daniny Egiptu została rozwiązana.
Nadmiarowa kwota nie zostanie pobrana ani w bieżącym, ani w przyszłym roku, tym samym, zniesiono niesprawiedliwość wobec poddanych.
Świetnie. Poddani są nas darem Boga.
Jeśli nie będziemy chronić tego daru, jak spojrzymy później Bogu w oczy?
Goniec został wysłany do Bursy, rozkazy wobec Sułtanki Mahidevran zostaną wcielone w życie.
Świetnie.
Wybacz moją śmiałość, Panie, ale chciałbym wiedzieć, jaką decyzję podjąłeś wobec Sułtanki?
Sułtanka Mahidevran wykorzystała majątek, który jej podarowałem, aby wspierać finansowo rebeliantów.
Cokolwiek jej zostało zostanie odebrane i umieszczone na powrót w skarbcu. Od teraz nie będzie mogła pobrać nawet jednego akce z publicznych pieniędzy.
Panie, jesteś absolutnie pewien, że to jest prawda? Być może ci, którzy rzucili na mnie potwarz chcą zrzucić swoją winę na nią.
Niestety prawda, mamy w posiadaniu niezbite dowody, książę, że tak samo, jak Ahmet Pasza, na swoje nieszczęście wspierała czynnie rebeliantów.
-Panie - Mów
Sułtanka Huricihan zemdlała na dziedzińcu haremu, została zabrana do lecznicy.
-Co jej jest? - Dokładnie nie wiadomo, ale jej stan jest poważny.
Co się stało, Nurbanu? Skąd ten niepokój?
Nic, jestem spokojna, Sułtanko, martwię się tylko o stan Sułtanki Huricihan
Matko, gdzie jest Huricihan? Co się stało?
Nie martw się, synu, są przy niej lekarze, robią wszystko, co w ich mocy.
Ale co się stało?
Nie wiem, przyszła do haremu, nagle upadła na podłogę, zauważyłyśmy krew na jej głowie.
Najprawdopodobniej musiała wcześniej uderzyć się mocno w głowę.
Otwórzcie drzwi
-Co jej jest? - Doznała rozległego urazu głowy, książę.
Wyzdrowieje?
Nie mogę tego obiecać, Pani, musimy się modlić. Bóg jest miłosierny.
Jak to się mogło stać? Gdzie mogła upaść, że uderzyła głową tak mocno?
Nie wiem, jak to się mogło stać, książe, lecz z pewnością nie był to nieszczęśliwy wypadek.
Pani… Pani, widzę, że coś się stało.
Proszę nie ukrywaj tego, może będę w stanie ci jakoś pomóc.
To wszystko przez Gazanfera!
Pani, co złego uczynił?
Wyznał mi miłość i właśnie, gdy miałam dać mu reprymendę, na którą zasłużył zobaczyła nas Sułtanka Huricihan…
śledziła nas i była świadkiem sytuacji…
Poszłam za nią, zaczęła mi grozić…
Była gotowa mnie publicznie oczernić… Była gotowa powiedzieć, że mamy z Gazanferem romans…
Boże, jaką okropną rzecz zrobiłam!
Pani, przyszedł książę Selim.
Selim, jak się czuje sułtanka Huricihan?
Jest nieprzytomna. Okazało się także, że ktoś próbował ją udusić.
Jak?
Miała ślady na ciele… ślady duszenia.
Daj Boże, aby szybko doszła do siebie i sprawa się rozwiąże. Nie mówmy o tym.
Powinniśmy udzielić księciu Bajazydowi wsparcia w tych trudnych chwilach… Myślę, że powinieneś go odwiedzić. To spodoba się Sułtanowi.
Właśnie, gdy większość naszych problemów znalazła szczęśliwy koniec, coś takiego się wydarzyło. Jak myślisz, kto to zrobił, podejrzewasz kogoś?
Nie wiem, nie chcę nikogo krzywdzić oskarżeniami.
Tak, samo jak uczyniłaś światem nieznośnym miejscem dla jej ojca i matki, tak samo i jej nie okazałaś litości.
Bez mrugnięcia okiem zleciłaś ją zabić, prawda?
Pani, bacz na to, co mówisz! Bez dowodów…
Pani, nawet, gdy do twego buta wpadnie kamień to ja będę temu winna.
Od samego początku obciążasz mnie winą za każdą śmierć i wszystkie nieszczęścia,
tymczasem ci, o śmierć, których mnie obwiniasz zapłacili jedyne za swoje ambicje, to one doprowadziły ich do ruiny.
I nie mam wątpliwości – skończysz w ten sam sposób!
Ostatecznie postradałaś zmysły, Hurrem. Igrasz z ogniem.
Wciąż to do ciebie nie dociera? To ja jestem tym ogniem!
Macie przepytać każdego, kto mieszka w pałacu. Na pewno znajdzie się ktoś, kto był świadkiem zajścia.
Fahriye, jeśli wiesz coś, o czym ja nie wiem to proszę powiedz.
Sumbul, nie mam z tym nic wspólnego. Nawet sułtanka Hurrem jest zaskoczona i zszokowana sytuacją.
W takim razie, kto się odważył na taki czyn?
Co się takiego dzieje, człowieku?! Co to?
Znalazłem. To chyba welon sułtanki.
Pokaż, gdzie leżała.
Leżała tam. A tu jest mnóstwo śladów krwi.
Fahriye, trzeba natychmiast powiadomić księcia Bajazyda.
Zgubiłam jeden kolczyk, Canfeda.
Spadł, gdy szarpałam się z Huricihan.
Musisz go dla mnie znaleźć.
Canfeda, musisz to dla mnie zrobić.
Gdzie może leżeć, Pani?
Książę, słudzy znaleźli w tym miejscu welon, który wedle Fahriye należy do sułtanki Huricihan.
Przejrzeliście dobrze to miejsce? Nic więcej nie znaleźliście?
Szukamy. Chciałem Cię informować na bieżąco.
Co ty tu robisz?
Byłam w pralni, właśnie wracam do sułtanki Nurbanu.
Nie węsz tutaj, bo wpadniesz w kłopoty.
Macie znaleźć wszystkich, którzy dziś tędy przechodzili.
Jak sobie życzysz. Poinstruowaliśmy już służbę, by rozpytali wszystkich.
Nie rozumiem, dlaczego Huricihan się tu znalazła. Po co tu przyszła.
Być może wracała tedy z głównego ogrodu, książę, albo szła do niego. Ale po co miałaby to robić w trakcie zabawy w haremie?
Mamo? Stało się coś złego? Wyglądasz na smutną.
Wszystko w porządku, synku. Nie musisz się o nic martwić.
W haremie wydarzyła się nieprzyjemna sytuacja, tym są zaprzątnięte moje myśli.
Co się dzieje, Canfeda? Znalazłaś go?
Niestety, nie zdążyłam, znalazł go na moich oczach książę Bajazyd.
Co ty mówisz, Canfeda? Jeśli się zorientują, że to mój kolczyk to już po mnie.
Niestety jej stan się nie poprawia.
Życie sułtanki wisi na włosku.
Balansuje pomiędzy życiem, a śmiercią.
Lekarze są w pogotowiu, oby odzyskała siły i sprawiła,że nasze twarze się uśmiechną.
Kto ośmielił się to zrobić, Hurrem?
Trwa wewnętrzne śledztwo. Ktokolwiek to jest, obiecuję, że uduszę go własnymi rękoma.
Straszna rzecz!
Panie. Matko.
Znaleziono ten welon należący do Huricihan.
Przy nim leżał ten kolczyk.
Też należy do niej?
Nie, matko.
Ta, do której należy kolczyk doprowadziła Huricihan do tego stanu.
Sumbul! Weź ten kolczyk i zbadaj sprawę,
zajrzyj pod każdy kamień i masz przyprowadzić mi tę zdrajczynię przez którą moja siostrzenica leży teraz bez życia.
Jak rozkażesz, Panie.
Bajazyd, synu, lekarze robią wszystko, co w ich mocy, aby ją wyleczyć.
Musimy się modlić i z Bożą pomocą wyzdrowieje.
Błagam Boga o to.
Moje wyrazy współczucia.
Powinieneś zasadzić sporo narcyzów, Yusuf. Mój ojciec je uwielbiał.
Tak samo tulipany. Zasadźcie je przy grobie mojego ojca, najlepiej dookoła nagrobka.
Nie martw się sułtanko, spełnie twoje życzenia.
Co to za mężczyźni, Yusuf?
Zaraz się dowiem, Pani.
Straże!
Kim jesteście, co się dzieje? Z jakiego powodu przyjechaliście?
Jestem Numan Cavus. Przyjechaliśmy ze stolicy z rozkazem Sułtana. Musimy porozmawiać z Sułtanką Mahidevran.
Pani, znowu nic nie zjadłaś. Jeśli wciąż będziesz się głodzić to zachorujesz.
Wystarczy, więcej nie przełknę. Zabierz tacę, proszę.
Babciu, przybył wysłannik Sułtana ze stolicy, chce się z tobą widzieć, twierdzi, że ma ważną sprawę.
Niech wejdzie.
Sułtanko Mahidevran, jestem osobistym gońcem Wielkiego Wezyra Rustema Paszy.
Nie wymawiaj imienia tego zdrajcy w moim pałacu. Nie został przypadkiem usunięty ze swojego stanowiska? Dlaczego nazywasz go Wielkim Wezyrem?
Kara Ahmet Pasza został stracony za korupcję i wspieranie finansowo rebeliantów w Rumelii. Sułtan przywrócił na stanowisko Rustema Paszę.
Sułtan odsunął go od władzy, bo bał się zemsty ze strony Janczarów, a kiedy niebezpieczeństwo minęło natychmiast posadził go z powrotem na stołku.
Nie wiem, nie wnikam w to, Pani. Jestem tu po to, by przekazać rozkaz Sułtana.
Nie wystarczyło mu, że zabił mojego syna i odebrał wnuka? Teraz chce odebrać życie mnie?
Rozkaz Sułtana jest odpowiedzią na twoje finansowe zaangażowanie w pomoc rebeliantom i uzurpatorowi Mustafy w Edirne i jego okolicach, Pani.
Z tego powodu, wszelkie nadane ci dobra, oprócz pałacu, w którym przebywasz zostaną ci odebrane i zwrócone do skarbca.
Dodatkowo, twoje miesięczna świadczenie z budżetu państwa zostaje anulowane. Od tej chwili nie otrzymasz grosza z publicznej kasy.
Jak to możliwe?
Idź, powiedz swojemu panu, że zabrał sobie wszystkie dobra i ten pałac, co nas dobrego spotkało w jego dobrach?
Nic! Nie potrzebujemy tego domu. Czy to nie przez to zginął mój syn?
Przez żądze pieniędzy, władzy, ziemi? Wydaje mu się, że ten świat na zawsze będzie należał tylko do niego.
Niech każdy jego kawałek pokryje trucizna!
Teraz idź i przekaż mu, co powiedziałam, inaczej ja mu to powiem w twarz! A teraz zejdź mi z oczu!
Wybacz, Pani, ale jest jeszcze jedna sprawa.
Sułtan postanowił wydać sułtankę Nergissah za mąż za Belerbeja Anadolu. Sułtanka musi wyjechać do Ankary.
Nie! Nie! Pani, nie chcę iść za mąż!
Wynoś się! Idź do diabła! Wynocha! Yusuf, wyprowadź go stąd!
Boże, jeśli jesteś choć trochę sprawiedliwy.Okaż mi swą sprawiedliwość w tym doczesnym świecie.
Spraw by ten, który skrzywdził mego syna i wnuka smażył się w piekle.
Niech ni jednego dnia nie będzie szczęśliwy.
Pani, co powinnyśmy teraz zrobić?
Nie wiem, Canfeda. Gdybym wiedziała to nie siedziałabym teraz z założonymi rękami.
Co się dzieje?
Wybacz Pani, ale otrzymaliśmy nakaz przeszukania komnaty.
Jesteś w komnacie sułtanki! Za kogo się uważasz? Jakim prawem tu wtargnęłaś?
Pani, to rozkaz Sułtana. Ze względu na to, nie stawiaj oporu, Pani.
Zaczynajcie!
Czy to ma związek z stanem zdrowia Huricihan?
Co się dzieje, Pani? Czyżbyś coś ukrywała przed nami?
Nie mam nic do ukrycia! Jestem szczera i w niczym nie zawiniłam!
Miejmy nadzieję. Zacznijcie szukać! Obejrzyjcie każde miejsce, centymetr po centymetrze!
Jak widzisz, nic nie znaleźliście. Nie mam nic wspólnego z tym wydarzeniem!
Wybacz Pani, ale wciąż mam w pamięci policzek, który otrzymałaś od sułtanki. Kto wie, czy nie zrobiłaś czegoś złego z zemsty?
Kim ty jesteś, aby mnie oskarżać? To chyba jasne, kto jest największym wrogiem sułtanki Huricihan! Powinnaś wiedzieć o tym lepiej ode mnie!
Sprawcą jest sułtanka Hurrem, tak? To miałaś na myśli?
Nic takiego nie powiedziałam. Jeśli skończyliście to wynoście się z mojej komnaty, ale już!
Podejrzewają mnie, Canfeda, to jasne jak słońce.
Gdzie jest drugi kolczyk, Pani? Trzeba się go natychmiast pozbyć.
Jest w komnacie Selima, byłam roztrzęsiona i gdzieś go rzuciłam.
Dzięki Bogu, zostawiłaś go w bezpiecznym miejscu. W komnatach książąt szukać nie będą.
Ale i tak musimy zapobiec temu, aby dostał się w niepowołane ręce.
Boże mój, gdzie on jest?!
Nie ma go tutaj!
Jesteś pewna, że położyłaś go akurat tam? Może w roztargnieniu rzuciłaś go gdzieś indziej?
Co my teraz zrobimy, Canfeda? Ne wiadomo, kto go zabrał!
Przeszukajmy jeszcze raz komnatę.
Co z nią?
Tak samo. Bez zmian.
Jesteś wyczerpany, synu. Idź odpocząć. Służba przy niej zostanie.
Matko, kto to zrobił? Ukrywasz coś przede mną, prawda?
Bayezid, wiem tyle co ty.
Obiecałam, że będę chronić ciebie i wszystkich, których kochasz. Obiecałam!
Póki żyję, nie pozwolę nikomu więcej cię skrzywdzić. Nie pozwolę!
O czym myślisz?
Jeśli Huricihan umrze, to sprawa nie zostanie zamknięta. Ojciec nie zostawi tego, póki nie złapią sprawcy.
Przeszukiwali moją komnatę. Tak, jakbym to ja była sprawczynią. Nie wiesz nawet, jak bardzo byłam zawstydzona.
Nurbanu, powiedz mi prawdę. Na pewno nie masz nic wspólnego z tą sprawą?
Jak możesz wątpić Selim, oczywiście, że nie.
Ale oni będą chcieć zrzucić na kogoś winę, chcą znaleźć kozła ofiarnego.
Jeśli ja się nim stanę?
Wszyscy wiedzą, że nie przepadamy za sobą z sułtanką Huricihan.
Nie bój się, póki jestem tutaj, włos ci z głowy nie spadnie. Nie pozwolę na to.
Pójdę do dzieci, czekają na mnie.
Potem pójdziesz.
Przyjdę później. Dałam słowo,że do nich zajrzę. Czekają na mnie.
Nurbanu, co to za ślady?
O, nie zauważyłam, pewnie uderzyłam się biegając za dziećmi.
Coś ty narobiła?!
Selim, nie miałam wyjścia, to ona mnie zaatakowała. Nie zostawiła mi wyboru. Musiałam się bronić.
Dlaczego cię zaatakowała? Musiałaś zrobić coś, co ją zakłopotało.
Wszystko jej wolno, bo jest sułtanką tak? Ona nie może być winna. To straszne, że jest w twoich oczach warta więcej niż ja!
Nurbanu, nie doprowadzaj mnie do furii, doskonale wiem, o co ci chodzi!
Huricihan nie mogła zaatakować cię bez powodu! To jasne, że poszło o coś konkretnego.
Dobrze, powiem prawdę. Sułtanka Huricihan była zazdrosna, bo nie może dać księciu dziecka.
Kiedy w kłótni jej o tym przypomniała, wpadła we wściekłość i się na mnie rzuciła. Z trudem udało się uciec od jej ciosów.
Gdybym się nie obroniła to pewnie leżałabym teraz w lecznicy zamiast niej.
Wiesz, jaki kłopot ściągnęłaś na nasze głowy?! Jeśli Huricihan odzyska przytomność i ta się wyda to nie wiem, co się z nami stanie.
Będę musiał świecić za ciebie oczyma!
-Selim… Ja… -Nawet nie próbuj, Nurbanu.
Nic już nie mów. Wracaj do siebie. Wynoś się, Nurbanu!
Moja Pani, moja Sułtanko, jestem tu!
Selim o wszystkim się dowiedział, byłam zmuszona mu powiedzieć. Boże, pomóż mi, błagam!
Tylko cud może mnie uratować.
Pani, Sułtanka Hurrem chce cię widzieć.
Wiesz, czego ode mnie chce?
Nie wiem, z jakiego powodu cię wzywa Pani. Jednak każe Ci przyjść natychmiast.
Ciebie, kobieto, również wezwano. Pójdziecie ze mną.
Kto ci to zrobił, kochana? Kto jest sprawcą?
Huricihan, nie zostawiaj mnie samego…
Proszę nie zostawiaj… Nie odchodź…
Błagam, nie zostawiaj!
Róbcie coś, pomóżcie jej!
Przykro mi, książę, Sułtanka właśnie zmarła.
Wyjdźcie.
Wejść.
Podejdź.
Wiele lat temu wybrałam cię dla mojego księcia, nawet nadałam ci nowe imię.
Nazwałam Cię Nurbanu.
Był to z mojej strony gest dobrej woli. A ty co zrobiłaś? Przekroczyłaś wszelkie dopuszczalne granice!
Jeśli chodzi o Sułtankę Fatmę to przysięgam, że nigdy cię nie zdradziłam.
Jak dobrze wiesz, nie mogę robić sobie wrogów wśród członków dynastii.
Nie zapominaj, do kogo mówisz!
Jeśli jesteś na tyle odważna to powiedz mi, kim jest dla ciebie sułtanka Fatma?!
Pomówmy lepiej o ostatnim wydarzeniu!
Jeden z tych kolczyków został znaleziony w miejscu, gdzie Huricihan została zaatakowana, drugi znaleziono w komnacie księcia Selima.
Myślałaś, że tam nie zajrzę, prawda?
Za kogo ty się masz? W tym pałacu nikt bez mojej wiedzy nie może nawet oddychać, nie wiesz o tym?
Pani, to był wypadek, nie chciałam jej skrzywdzić…
Przysięgam na Boga, że nigdy więcej nie zrobię nic bez twojej wiedzy. Zrobię dla Ciebie wszystko.
Proszę, przebacz mi, nie skreślaj mnie, przez wzgląd na twoje wnuki, na księcia Selima!
Powinnaś była myśleć o tym wcześniej! Sułtanki nie wolno ci nawet uderzyć! Za to przypłaca się życiem!
Za to nie ma przebaczenia! Zapłacisz za to życiem!
Ty też kobieto, ty też.
Pani, nie ma w tym mojej winy!
Zabierz je stąd i wtrąćcie je do lochu, obie.
Jak każesz Pani. Wstawaj!
Pani, masz mnie ochronić, a ta sprawa ma pozostać między nami.
Po co miałabym to robić?
Jeśli mnie wydasz to… ujawnię wszystko, co zrobiłaś…
Kilka lat temu kazałaś mi doprowadzić do śmierci sułtanki i zrobiłam, o co prosiłaś, prawda?
Nie zapomniałaś o sułtance Nazenin, prawda?
Ta biedna kobieta, zabita z twego rozkazu, wciąż musi istnieć w Twojej pamięci.
Śmiesz mi grozić!
Nie pozostawiasz mi wyboru… Muszę się bronić!
Kto uwierzy w Twoje słowa, oskarżasz wielką sułtankę Hurrem!
Mam dowód. Mnóstwo dowodów. Każdy uwierzy w list z rozkazem, który otrzymałam od Sułtanki Hurrem.
Mówię o liście w którym rozkazałaś mi zgładzić sułtankę Nazenin.
To nie wszystko. Mam tony listów od ciebie, Pani.
Jeśli mnie zapytają, dlaczego zabiłam Huricihan, powiem, że ty mi kazałaś, przecież wszyscy wiedzą, jak bardzo jej nienawidzisz!
Wejść
Pani, przychodzę z okropną wiadomością. Sułtanka Huricihan nie żyje, zmarła przez chwilą.
Moje kondolencje.
Gdzie jest teraz Bayezid?
W lecznicy, Pani.
Niedobrze z nim.
Wracaj do siebie kobieto i nie opuszczaj komnaty bez mojej wiedzy.
Wyrazy współczucia, bracie. Niech spoczywa w spokoju.
- Wyrazy współczucia. - Moje kondolencje, książę.
Gratulacje, Hurrem. Stało się to czego chciałaś.Wreszcie pozbyłaś się Huricihan.
Pani, to nie jest dobry czas...
Ten, kto doprowadził do jej śmierci zostanie ujawniony i nawet, jeśli sprawa przycichnie to ja jej nie zostawię.
Bayezid bardzo kochał Huricihan?
Pomyśl, po co miałby ryzykować gniew Sułtana i swoje życie żeniąc się z nią?
Niech Bóg obdarza nas już tylko dobrym rzeczami, zwłaszcza miłością.
Ali Effendi (kuzyn Mahometa) mawiał, że w życiu są dwa rodzaje dni:
dla ciebie i przeciw tobie, gdy nastaje ten pierwszy ciesz się nim, gdy ten drugi - znieś go cierpliwie.
Nie popadaj w dumę, gdy masz dobre dni, nie skarż sięi nie smuć, gdy dni są przeciwko Tobie.
Jeśli tak jest, Panie, to dla mnie nadszedł ten drugi, bo do tej pory nie zaznałem w życiu takiego smutku, jak dziś.
Wszystko, co się dzieje jest zgodne z wolą Boga, synku.
Życie i śmierć.
To, co na nas spada dzieje się po to, byśmy zaufali w jego mądrość.
Śmierć jest końcem doczesnego życia. Śmierć otwiera wrota do życia wiecznego.
Matko, chcielibyśmy zobaczyć się z tatą.
Dobrze, ale nie teraz. Później do niego pójdziecie.
Sułtanko Rano!
Fahriye, właśnie do ciebie szłam zapowiedzieć, że chcę złożyć kondolencje Sułtance Hurrem.
Wpierw wytłumaczysz się ze swych czynów!
Co złego zrobiłam?
Zabiłaś Sułtankę Huricihan!
O czym ty mówisz, Fahriye? Przysięgam, że to nie ja!
Co zatem robił ten kolczyk w twojej komnacie?
Nie należy do mnie!
Zabierzcie ją do komnaty. Będziesz się tłumaczyć księciu!
Co wy robicie! Sułtanko Hurrem, ja ego nie zrobiłam!
Tak dawno nie polowaliśmy razem.
Wybierzmy się wspólnie na polowanie do Edirne
To świetny pomysł, Panie. Bajazyd bardzo cierpi, świeże, leśne powietrze dobrze mu zrobi.
Panie, jeśli pozwolisz, chciałbym wrócić do mojej prowincji.
Możesz jechać na polowanie z Selimem, jeśli chcesz. Nie chcę nikogo zasmucać moim podłym stanem psychicznym.
Panie, przyszedł Sumbul.
Niech wejdzie.
Mów szybko!
Panie, wreszcie odnalazła się morderczyni Sułtanki Huricihan.
Kim jest ta zdrajczyni?!
Niestety, okazało się, że za morderstwem stoi faworyta księcia Bajazyda…
Rana.
O czym ty mówisz! To matka moich książąt! Macie na to jakieś dowody?
Po wielu dniach poszukiwań w jej rzeczach znaleźliśmy właściwy kolczyk. Czeka w twej komnacie na przesłuchanie.
Wejść
Pani
Mów
Sułtanka Rana została znaleziona martwa w swojej komnacie, wszyscy uważają ją za morderczynię sułtanki Huricihan. Jesteśmy uratowane.
Ten problem mamy z głowy, ale większy kłębi się nad nami jak chmura gradowa.
Hurrem nie zapomni mi tego przedstawienia i jestem pewna, że wkrótce znajdziesz mnie ze sznurem owiniętym wokół szyi.
Boże, miej nas w opiece.
Babciu, nie chcę wyjeżdżać do Ankary. Nie wyjdę za mąż. Proszę, nie pozwól, by nas rozdzielono.
Może tak będzie lepiej, kochanie… Gdybyś ze mną została, zatonęłabyś w tej żałobie, płacz nie miałby końca.
Nie, jestem tu z tobą szczęśliwa. Poza tym, jestem blisko mogił mojego ojca i brata. Nie mogę ich zostawić.
Nergissah, moja piękna wnuczko,
w wiośnie twego życia, urokach młodości nie mogę pozwolić, byś więdła tu ze mną.
Moją jedyną prośbą do Boga jest to, aby w twym domu zapanowało spokój, byś znalazła szczęście ze swoim mężem i dziećmi.
Może będziesz miała syna, będziesz mogła nadać mu imię Mustafa. Z pewnością będzie dzielnym wojownikiem, jak jego dziadek.
Pani, Sułtanka ma rację, prędzej, czy później wydano by cię za mąż.
A wy? Co będzie z wami?
Zwłaszcza, że odebrano ci wynagrodzenie, a inne dobra dobrowolnie oddałaś na rzecz państwa.
I wiem, jak wielki jest twój dług po postawieniu ojcu mauzoleum.
Nie zaprzątaj tym swojej pięknej głowy, moja ukochana dziewczynko, po co mi te wszystkie dobra?
Tak długo, jak mam gdzie mieszkać i woda mi się na głowę nie leje to nie mam się czym martwić.
Atmaca, ty...?
Jak widzisz, wciąż stoję na dwóch nogach. Wszystko ci opowiem.
Nie, nie mów. Nie chcę tego słuchać.
Przez tyle lat myśleliśmy, że nie żyjesz, a ty nie przyjechałeś ani do mnie, ani do Sułtanki Mahidevran. Nie dałeś znaku życia.
Co masz teraz na swoje usprawi
…
Odcinek 129
Matko, rozmawiałaś z Bajazydem?
To najlepsza rzecz, jaką mogłaś uczynić.
Pani, coś się stało?
Rozmawiałaś z Gazanferem, czego chciał? To naprawdę było coś ważnego?
Nie teraz, Canfeda, później powiem!
Napisy: Tureckie Seriale
Co ci się stało?
Nadszedł czas, abyście powrócili do swoich prowincji.
Rozpocznijcie przygotowania do powrotu.
Jak sobie życzysz, Panie.
Panie, zgodnie z twym dekretem, sprawa daniny Egiptu została rozwiązana.
Nadmiarowa kwota nie zostanie pobrana ani w bieżącym, ani w przyszłym roku, tym samym, zniesiono niesprawiedliwość wobec poddanych.
Świetnie. Poddani są nas darem Boga.
Jeśli nie będziemy chronić tego daru, jak spojrzymy później Bogu w oczy?
Goniec został wysłany do Bursy, rozkazy wobec Sułtanki Mahidevran zostaną wcielone w życie.
Świetnie.
Wybacz moją śmiałość, Panie, ale chciałbym wiedzieć, jaką decyzję podjąłeś wobec Sułtanki?
Sułtanka Mahidevran wykorzystała majątek, który jej podarowałem, aby wspierać finansowo rebeliantów.
Cokolwiek jej zostało zostanie odebrane i umieszczone na powrót w skarbcu. Od teraz nie będzie mogła pobrać nawet jednego akce z publicznych pieniędzy.
Panie, jesteś absolutnie pewien, że to jest prawda? Być może ci, którzy rzucili na mnie potwarz chcą zrzucić swoją winę na nią.
Niestety prawda, mamy w posiadaniu niezbite dowody, książę, że tak samo, jak Ahmet Pasza, na swoje nieszczęście wspierała czynnie rebeliantów.
-Panie - Mów
Sułtanka Huricihan zemdlała na dziedzińcu haremu, została zabrana do lecznicy.
-Co jej jest? - Dokładnie nie wiadomo, ale jej stan jest poważny.
Co się stało, Nurbanu? Skąd ten niepokój?
Nic, jestem spokojna, Sułtanko, martwię się tylko o stan Sułtanki Huricihan
Matko, gdzie jest Huricihan? Co się stało?
Nie martw się, synu, są przy niej lekarze, robią wszystko, co w ich mocy.
Ale co się stało?
Nie wiem, przyszła do haremu, nagle upadła na podłogę, zauważyłyśmy krew na jej głowie.
Najprawdopodobniej musiała wcześniej uderzyć się mocno w głowę.
Otwórzcie drzwi
-Co jej jest? - Doznała rozległego urazu głowy, książę.
Wyzdrowieje?
Nie mogę tego obiecać, Pani, musimy się modlić. Bóg jest miłosierny.
Jak to się mogło stać? Gdzie mogła upaść, że uderzyła głową tak mocno?
Nie wiem, jak to się mogło stać, książe, lecz z pewnością nie był to nieszczęśliwy wypadek.
Pani… Pani, widzę, że coś się stało.
Proszę nie ukrywaj tego, może będę w stanie ci jakoś pomóc.
To wszystko przez Gazanfera!
Pani, co złego uczynił?
Wyznał mi miłość i właśnie, gdy miałam dać mu reprymendę, na którą zasłużył zobaczyła nas Sułtanka Huricihan…
śledziła nas i była świadkiem sytuacji…
Poszłam za nią, zaczęła mi grozić…
Była gotowa mnie publicznie oczernić… Była gotowa powiedzieć, że mamy z Gazanferem romans…
Boże, jaką okropną rzecz zrobiłam!
Pani, przyszedł książę Selim.
Selim, jak się czuje sułtanka Huricihan?
Jest nieprzytomna. Okazało się także, że ktoś próbował ją udusić.
Jak?
Miała ślady na ciele… ślady duszenia.
Daj Boże, aby szybko doszła do siebie i sprawa się rozwiąże. Nie mówmy o tym.
Powinniśmy udzielić księciu Bajazydowi wsparcia w tych trudnych chwilach… Myślę, że powinieneś go odwiedzić. To spodoba się Sułtanowi.
Właśnie, gdy większość naszych problemów znalazła szczęśliwy koniec, coś takiego się wydarzyło. Jak myślisz, kto to zrobił, podejrzewasz kogoś?
Nie wiem, nie chcę nikogo krzywdzić oskarżeniami.
Tak, samo jak uczyniłaś światem nieznośnym miejscem dla jej ojca i matki, tak samo i jej nie okazałaś litości.
Bez mrugnięcia okiem zleciłaś ją zabić, prawda?
Pani, bacz na to, co mówisz! Bez dowodów…
Pani, nawet, gdy do twego buta wpadnie kamień to ja będę temu winna.
Od samego początku obciążasz mnie winą za każdą śmierć i wszystkie nieszczęścia,
tymczasem ci, o śmierć, których mnie obwiniasz zapłacili jedyne za swoje ambicje, to one doprowadziły ich do ruiny.
I nie mam wątpliwości – skończysz w ten sam sposób!
Ostatecznie postradałaś zmysły, Hurrem. Igrasz z ogniem.
Wciąż to do ciebie nie dociera? To ja jestem tym ogniem!
Macie przepytać każdego, kto mieszka w pałacu. Na pewno znajdzie się ktoś, kto był świadkiem zajścia.
Fahriye, jeśli wiesz coś, o czym ja nie wiem to proszę powiedz.
Sumbul, nie mam z tym nic wspólnego. Nawet sułtanka Hurrem jest zaskoczona i zszokowana sytuacją.
W takim razie, kto się odważył na taki czyn?
Co się takiego dzieje, człowieku?! Co to?
Znalazłem. To chyba welon sułtanki.
Pokaż, gdzie leżała.
Leżała tam. A tu jest mnóstwo śladów krwi.
Fahriye, trzeba natychmiast powiadomić księcia Bajazyda.
Zgubiłam jeden kolczyk, Canfeda.
Spadł, gdy szarpałam się z Huricihan.
Musisz go dla mnie znaleźć.
Canfeda, musisz to dla mnie zrobić.
Gdzie może leżeć, Pani?
Książę, słudzy znaleźli w tym miejscu welon, który wedle Fahriye należy do sułtanki Huricihan.
Przejrzeliście dobrze to miejsce? Nic więcej nie znaleźliście?
Szukamy. Chciałem Cię informować na bieżąco.
Co ty tu robisz?
Byłam w pralni, właśnie wracam do sułtanki Nurbanu.
Nie węsz tutaj, bo wpadniesz w kłopoty.
Macie znaleźć wszystkich, którzy dziś tędy przechodzili.
Jak sobie życzysz. Poinstruowaliśmy już służbę, by rozpytali wszystkich.
Nie rozumiem, dlaczego Huricihan się tu znalazła. Po co tu przyszła.
Być może wracała tedy z głównego ogrodu, książę, albo szła do niego. Ale po co miałaby to robić w trakcie zabawy w haremie?
Mamo? Stało się coś złego? Wyglądasz na smutną.
Wszystko w porządku, synku. Nie musisz się o nic martwić.
W haremie wydarzyła się nieprzyjemna sytuacja, tym są zaprzątnięte moje myśli.
Co się dzieje, Canfeda? Znalazłaś go?
Niestety, nie zdążyłam, znalazł go na moich oczach książę Bajazyd.
Co ty mówisz, Canfeda? Jeśli się zorientują, że to mój kolczyk to już po mnie.
Niestety jej stan się nie poprawia.
Życie sułtanki wisi na włosku.
Balansuje pomiędzy życiem, a śmiercią.
Lekarze są w pogotowiu, oby odzyskała siły i sprawiła,że nasze twarze się uśmiechną.
Kto ośmielił się to zrobić, Hurrem?
Trwa wewnętrzne śledztwo. Ktokolwiek to jest, obiecuję, że uduszę go własnymi rękoma.
Straszna rzecz!
Panie. Matko.
Znaleziono ten welon należący do Huricihan.
Przy nim leżał ten kolczyk.
Też należy do niej?
Nie, matko.
Ta, do której należy kolczyk doprowadziła Huricihan do tego stanu.
Sumbul! Weź ten kolczyk i zbadaj sprawę,
zajrzyj pod każdy kamień i masz przyprowadzić mi tę zdrajczynię przez którą moja siostrzenica leży teraz bez życia.
Jak rozkażesz, Panie.
Bajazyd, synu, lekarze robią wszystko, co w ich mocy, aby ją wyleczyć.
Musimy się modlić i z Bożą pomocą wyzdrowieje.
Błagam Boga o to.
Moje wyrazy współczucia.
Powinieneś zasadzić sporo narcyzów, Yusuf. Mój ojciec je uwielbiał.
Tak samo tulipany. Zasadźcie je przy grobie mojego ojca, najlepiej dookoła nagrobka.
Nie martw się sułtanko, spełnie twoje życzenia.
Co to za mężczyźni, Yusuf?
Zaraz się dowiem, Pani.
Straże!
Kim jesteście, co się dzieje? Z jakiego powodu przyjechaliście?
Jestem Numan Cavus. Przyjechaliśmy ze stolicy z rozkazem Sułtana. Musimy porozmawiać z Sułtanką Mahidevran.
Pani, znowu nic nie zjadłaś. Jeśli wciąż będziesz się głodzić to zachorujesz.
Wystarczy, więcej nie przełknę. Zabierz tacę, proszę.
Babciu, przybył wysłannik Sułtana ze stolicy, chce się z tobą widzieć, twierdzi, że ma ważną sprawę.
Niech wejdzie.
Sułtanko Mahidevran, jestem osobistym gońcem Wielkiego Wezyra Rustema Paszy.
Nie wymawiaj imienia tego zdrajcy w moim pałacu. Nie został przypadkiem usunięty ze swojego stanowiska? Dlaczego nazywasz go Wielkim Wezyrem?
Kara Ahmet Pasza został stracony za korupcję i wspieranie finansowo rebeliantów w Rumelii. Sułtan przywrócił na stanowisko Rustema Paszę.
Sułtan odsunął go od władzy, bo bał się zemsty ze strony Janczarów, a kiedy niebezpieczeństwo minęło natychmiast posadził go z powrotem na stołku.
Nie wiem, nie wnikam w to, Pani. Jestem tu po to, by przekazać rozkaz Sułtana.
Nie wystarczyło mu, że zabił mojego syna i odebrał wnuka? Teraz chce odebrać życie mnie?
Rozkaz Sułtana jest odpowiedzią na twoje finansowe zaangażowanie w pomoc rebeliantom i uzurpatorowi Mustafy w Edirne i jego okolicach, Pani.
Z tego powodu, wszelkie nadane ci dobra, oprócz pałacu, w którym przebywasz zostaną ci odebrane i zwrócone do skarbca.
Dodatkowo, twoje miesięczna świadczenie z budżetu państwa zostaje anulowane. Od tej chwili nie otrzymasz grosza z publicznej kasy.
Jak to możliwe?
Idź, powiedz swojemu panu, że zabrał sobie wszystkie dobra i ten pałac, co nas dobrego spotkało w jego dobrach?
Nic! Nie potrzebujemy tego domu. Czy to nie przez to zginął mój syn?
Przez żądze pieniędzy, władzy, ziemi? Wydaje mu się, że ten świat na zawsze będzie należał tylko do niego.
Niech każdy jego kawałek pokryje trucizna!
Teraz idź i przekaż mu, co powiedziałam, inaczej ja mu to powiem w twarz! A teraz zejdź mi z oczu!
Wybacz, Pani, ale jest jeszcze jedna sprawa.
Sułtan postanowił wydać sułtankę Nergissah za mąż za Belerbeja Anadolu. Sułtanka musi wyjechać do Ankary.
Nie! Nie! Pani, nie chcę iść za mąż!
Wynoś się! Idź do diabła! Wynocha! Yusuf, wyprowadź go stąd!
Boże, jeśli jesteś choć trochę sprawiedliwy.Okaż mi swą sprawiedliwość w tym doczesnym świecie.
Spraw by ten, który skrzywdził mego syna i wnuka smażył się w piekle.
Niech ni jednego dnia nie będzie szczęśliwy.
Pani, co powinnyśmy teraz zrobić?
Nie wiem, Canfeda. Gdybym wiedziała to nie siedziałabym teraz z założonymi rękami.
Co się dzieje?
Wybacz Pani, ale otrzymaliśmy nakaz przeszukania komnaty.
Jesteś w komnacie sułtanki! Za kogo się uważasz? Jakim prawem tu wtargnęłaś?
Pani, to rozkaz Sułtana. Ze względu na to, nie stawiaj oporu, Pani.
Zaczynajcie!
Czy to ma związek z stanem zdrowia Huricihan?
Co się dzieje, Pani? Czyżbyś coś ukrywała przed nami?
Nie mam nic do ukrycia! Jestem szczera i w niczym nie zawiniłam!
Miejmy nadzieję. Zacznijcie szukać! Obejrzyjcie każde miejsce, centymetr po centymetrze!
Jak widzisz, nic nie znaleźliście. Nie mam nic wspólnego z tym wydarzeniem!
Wybacz Pani, ale wciąż mam w pamięci policzek, który otrzymałaś od sułtanki. Kto wie, czy nie zrobiłaś czegoś złego z zemsty?
Kim ty jesteś, aby mnie oskarżać? To chyba jasne, kto jest największym wrogiem sułtanki Huricihan! Powinnaś wiedzieć o tym lepiej ode mnie!
Sprawcą jest sułtanka Hurrem, tak? To miałaś na myśli?
Nic takiego nie powiedziałam. Jeśli skończyliście to wynoście się z mojej komnaty, ale już!
Podejrzewają mnie, Canfeda, to jasne jak słońce.
Gdzie jest drugi kolczyk, Pani? Trzeba się go natychmiast pozbyć.
Jest w komnacie Selima, byłam roztrzęsiona i gdzieś go rzuciłam.
Dzięki Bogu, zostawiłaś go w bezpiecznym miejscu. W komnatach książąt szukać nie będą.
Ale i tak musimy zapobiec temu, aby dostał się w niepowołane ręce.
Boże mój, gdzie on jest?!
Nie ma go tutaj!
Jesteś pewna, że położyłaś go akurat tam? Może w roztargnieniu rzuciłaś go gdzieś indziej?
Co my teraz zrobimy, Canfeda? Ne wiadomo, kto go zabrał!
Przeszukajmy jeszcze raz komnatę.
Co z nią?
Tak samo. Bez zmian.
Jesteś wyczerpany, synu. Idź odpocząć. Służba przy niej zostanie.
Matko, kto to zrobił? Ukrywasz coś przede mną, prawda?
Bayezid, wiem tyle co ty.
Obiecałam, że będę chronić ciebie i wszystkich, których kochasz. Obiecałam!
Póki żyję, nie pozwolę nikomu więcej cię skrzywdzić. Nie pozwolę!
O czym myślisz?
Jeśli Huricihan umrze, to sprawa nie zostanie zamknięta. Ojciec nie zostawi tego, póki nie złapią sprawcy.
Przeszukiwali moją komnatę. Tak, jakbym to ja była sprawczynią. Nie wiesz nawet, jak bardzo byłam zawstydzona.
Nurbanu, powiedz mi prawdę. Na pewno nie masz nic wspólnego z tą sprawą?
Jak możesz wątpić Selim, oczywiście, że nie.
Ale oni będą chcieć zrzucić na kogoś winę, chcą znaleźć kozła ofiarnego.
Jeśli ja się nim stanę?
Wszyscy wiedzą, że nie przepadamy za sobą z sułtanką Huricihan.
Nie bój się, póki jestem tutaj, włos ci z głowy nie spadnie. Nie pozwolę na to.
Pójdę do dzieci, czekają na mnie.
Potem pójdziesz.
Przyjdę później. Dałam słowo,że do nich zajrzę. Czekają na mnie.
Nurbanu, co to za ślady?
O, nie zauważyłam, pewnie uderzyłam się biegając za dziećmi.
Coś ty narobiła?!
Selim, nie miałam wyjścia, to ona mnie zaatakowała. Nie zostawiła mi wyboru. Musiałam się bronić.
Dlaczego cię zaatakowała? Musiałaś zrobić coś, co ją zakłopotało.
Wszystko jej wolno, bo jest sułtanką tak? Ona nie może być winna. To straszne, że jest w twoich oczach warta więcej niż ja!
Nurbanu, nie doprowadzaj mnie do furii, doskonale wiem, o co ci chodzi!
Huricihan nie mogła zaatakować cię bez powodu! To jasne, że poszło o coś konkretnego.
Dobrze, powiem prawdę. Sułtanka Huricihan była zazdrosna, bo nie może dać księciu dziecka.
Kiedy w kłótni jej o tym przypomniała, wpadła we wściekłość i się na mnie rzuciła. Z trudem udało się uciec od jej ciosów.
Gdybym się nie obroniła to pewnie leżałabym teraz w lecznicy zamiast niej.
Wiesz, jaki kłopot ściągnęłaś na nasze głowy?! Jeśli Huricihan odzyska przytomność i ta się wyda to nie wiem, co się z nami stanie.
Będę musiał świecić za ciebie oczyma!
-Selim… Ja… -Nawet nie próbuj, Nurbanu.
Nic już nie mów. Wracaj do siebie. Wynoś się, Nurbanu!
Moja Pani, moja Sułtanko, jestem tu!
Selim o wszystkim się dowiedział, byłam zmuszona mu powiedzieć. Boże, pomóż mi, błagam!
Tylko cud może mnie uratować.
Pani, Sułtanka Hurrem chce cię widzieć.
Wiesz, czego ode mnie chce?
Nie wiem, z jakiego powodu cię wzywa Pani. Jednak każe Ci przyjść natychmiast.
Ciebie, kobieto, również wezwano. Pójdziecie ze mną.
Kto ci to zrobił, kochana? Kto jest sprawcą?
Huricihan, nie zostawiaj mnie samego…
Proszę nie zostawiaj… Nie odchodź…
Błagam, nie zostawiaj!
Róbcie coś, pomóżcie jej!
Przykro mi, książę, Sułtanka właśnie zmarła.
Wyjdźcie.
Wejść.
Podejdź.
Wiele lat temu wybrałam cię dla mojego księcia, nawet nadałam ci nowe imię.
Nazwałam Cię Nurbanu.
Był to z mojej strony gest dobrej woli. A ty co zrobiłaś? Przekroczyłaś wszelkie dopuszczalne granice!
Jeśli chodzi o Sułtankę Fatmę to przysięgam, że nigdy cię nie zdradziłam.
Jak dobrze wiesz, nie mogę robić sobie wrogów wśród członków dynastii.
Nie zapominaj, do kogo mówisz!
Jeśli jesteś na tyle odważna to powiedz mi, kim jest dla ciebie sułtanka Fatma?!
Pomówmy lepiej o ostatnim wydarzeniu!
Jeden z tych kolczyków został znaleziony w miejscu, gdzie Huricihan została zaatakowana, drugi znaleziono w komnacie księcia Selima.
Myślałaś, że tam nie zajrzę, prawda?
Za kogo ty się masz? W tym pałacu nikt bez mojej wiedzy nie może nawet oddychać, nie wiesz o tym?
Pani, to był wypadek, nie chciałam jej skrzywdzić…
Przysięgam na Boga, że nigdy więcej nie zrobię nic bez twojej wiedzy. Zrobię dla Ciebie wszystko.
Proszę, przebacz mi, nie skreślaj mnie, przez wzgląd na twoje wnuki, na księcia Selima!
Powinnaś była myśleć o tym wcześniej! Sułtanki nie wolno ci nawet uderzyć! Za to przypłaca się życiem!
Za to nie ma przebaczenia! Zapłacisz za to życiem!
Ty też kobieto, ty też.
Pani, nie ma w tym mojej winy!
Zabierz je stąd i wtrąćcie je do lochu, obie.
Jak każesz Pani. Wstawaj!
Pani, masz mnie ochronić, a ta sprawa ma pozostać między nami.
Po co miałabym to robić?
Jeśli mnie wydasz to… ujawnię wszystko, co zrobiłaś…
Kilka lat temu kazałaś mi doprowadzić do śmierci sułtanki i zrobiłam, o co prosiłaś, prawda?
Nie zapomniałaś o sułtance Nazenin, prawda?
Ta biedna kobieta, zabita z twego rozkazu, wciąż musi istnieć w Twojej pamięci.
Śmiesz mi grozić!
Nie pozostawiasz mi wyboru… Muszę się bronić!
Kto uwierzy w Twoje słowa, oskarżasz wielką sułtankę Hurrem!
Mam dowód. Mnóstwo dowodów. Każdy uwierzy w list z rozkazem, który otrzymałam od Sułtanki Hurrem.
Mówię o liście w którym rozkazałaś mi zgładzić sułtankę Nazenin.
To nie wszystko. Mam tony listów od ciebie, Pani.
Jeśli mnie zapytają, dlaczego zabiłam Huricihan, powiem, że ty mi kazałaś, przecież wszyscy wiedzą, jak bardzo jej nienawidzisz!
Wejść
Pani, przychodzę z okropną wiadomością. Sułtanka Huricihan nie żyje, zmarła przez chwilą.
Moje kondolencje.
Gdzie jest teraz Bayezid?
W lecznicy, Pani.
Niedobrze z nim.
Wracaj do siebie kobieto i nie opuszczaj komnaty bez mojej wiedzy.
Wyrazy współczucia, bracie. Niech spoczywa w spokoju.
- Wyrazy współczucia. - Moje kondolencje, książę.
Gratulacje, Hurrem. Stało się to czego chciałaś.Wreszcie pozbyłaś się Huricihan.
Pani, to nie jest dobry czas...
Ten, kto doprowadził do jej śmierci zostanie ujawniony i nawet, jeśli sprawa przycichnie to ja jej nie zostawię.
Bayezid bardzo kochał Huricihan?
Pomyśl, po co miałby ryzykować gniew Sułtana i swoje życie żeniąc się z nią?
Niech Bóg obdarza nas już tylko dobrym rzeczami, zwłaszcza miłością.
Ali Effendi (kuzyn Mahometa) mawiał, że w życiu są dwa rodzaje dni:
dla ciebie i przeciw tobie, gdy nastaje ten pierwszy ciesz się nim, gdy ten drugi - znieś go cierpliwie.
Nie popadaj w dumę, gdy masz dobre dni, nie skarż sięi nie smuć, gdy dni są przeciwko Tobie.
Jeśli tak jest, Panie, to dla mnie nadszedł ten drugi, bo do tej pory nie zaznałem w życiu takiego smutku, jak dziś.
Wszystko, co się dzieje jest zgodne z wolą Boga, synku.
Życie i śmierć.
To, co na nas spada dzieje się po to, byśmy zaufali w jego mądrość.
Śmierć jest końcem doczesnego życia. Śmierć otwiera wrota do życia wiecznego.
Matko, chcielibyśmy zobaczyć się z tatą.
Dobrze, ale nie teraz. Później do niego pójdziecie.
Sułtanko Rano!
Fahriye, właśnie do ciebie szłam zapowiedzieć, że chcę złożyć kondolencje Sułtance Hurrem.
Wpierw wytłumaczysz się ze swych czynów!
Co złego zrobiłam?
Zabiłaś Sułtankę Huricihan!
O czym ty mówisz, Fahriye? Przysięgam, że to nie ja!
Co zatem robił ten kolczyk w twojej komnacie?
Nie należy do mnie!
Zabierzcie ją do komnaty. Będziesz się tłumaczyć księciu!
Co wy robicie! Sułtanko Hurrem, ja ego nie zrobiłam!
Tak dawno nie polowaliśmy razem.
Wybierzmy się wspólnie na polowanie do Edirne
To świetny pomysł, Panie. Bajazyd bardzo cierpi, świeże, leśne powietrze dobrze mu zrobi.
Panie, jeśli pozwolisz, chciałbym wrócić do mojej prowincji.
Możesz jechać na polowanie z Selimem, jeśli chcesz. Nie chcę nikogo zasmucać moim podłym stanem psychicznym.
Panie, przyszedł Sumbul.
Niech wejdzie.
Mów szybko!
Panie, wreszcie odnalazła się morderczyni Sułtanki Huricihan.
Kim jest ta zdrajczyni?!
Niestety, okazało się, że za morderstwem stoi faworyta księcia Bajazyda…
Rana.
O czym ty mówisz! To matka moich książąt! Macie na to jakieś dowody?
Po wielu dniach poszukiwań w jej rzeczach znaleźliśmy właściwy kolczyk. Czeka w twej komnacie na przesłuchanie.
Wejść
Pani
Mów
Sułtanka Rana została znaleziona martwa w swojej komnacie, wszyscy uważają ją za morderczynię sułtanki Huricihan. Jesteśmy uratowane.
Ten problem mamy z głowy, ale większy kłębi się nad nami jak chmura gradowa.
Hurrem nie zapomni mi tego przedstawienia i jestem pewna, że wkrótce znajdziesz mnie ze sznurem owiniętym wokół szyi.
Boże, miej nas w opiece.
Babciu, nie chcę wyjeżdżać do Ankary. Nie wyjdę za mąż. Proszę, nie pozwól, by nas rozdzielono.
Może tak będzie lepiej, kochanie… Gdybyś ze mną została, zatonęłabyś w tej żałobie, płacz nie miałby końca.
Nie, jestem tu z tobą szczęśliwa. Poza tym, jestem blisko mogił mojego ojca i brata. Nie mogę ich zostawić.
Nergissah, moja piękna wnuczko,
w wiośnie twego życia, urokach młodości nie mogę pozwolić, byś więdła tu ze mną.
Moją jedyną prośbą do Boga jest to, aby w twym domu zapanowało spokój, byś znalazła szczęście ze swoim mężem i dziećmi.
Może będziesz miała syna, będziesz mogła nadać mu imię Mustafa. Z pewnością będzie dzielnym wojownikiem, jak jego dziadek.
Pani, Sułtanka ma rację, prędzej, czy później wydano by cię za mąż.
A wy? Co będzie z wami?
Zwłaszcza, że odebrano ci wynagrodzenie, a inne dobra dobrowolnie oddałaś na rzecz państwa.
I wiem, jak wielki jest twój dług po postawieniu ojcu mauzoleum.
Nie zaprzątaj tym swojej pięknej głowy, moja ukochana dziewczynko, po co mi te wszystkie dobra?
Tak długo, jak mam gdzie mieszkać i woda mi się na głowę nie leje to nie mam się czym martwić.
Atmaca, ty...?
Jak widzisz, wciąż stoję na dwóch nogach. Wszystko ci opowiem.
Nie, nie mów. Nie chcę tego słuchać.
Przez tyle lat myśleliśmy, że nie żyjesz, a ty nie przyjechałeś ani do mnie, ani do Sułtanki Mahidevran. Nie dałeś znaku życia.
Co masz teraz na swoje usprawi
…